” တူတူ … တူတူ … တူ ……. ” ရုတျတရကျ ဖုနျးသံမွညျလာ သဖွငျ့ သောျတာတှနျး အတှေးစမြား ပွတျသှားရ၏။ ဖုနျးအား ဖှငျ့ကွညျ့ရာ ပိုးရတီ နသေညျမို့ စိတျထဲ တမြိုးလေး ခံစားလိုကျရ ပွနျသညျ။ အရငျ ယောငျ်ကြား စိတျဖွငျ့ ပိုးရတီ အပေါျ ခစြျခဲ့ ပမေယျ့ ခုခြိနျ ယောငျ်ကြားစိတျ ပြောကျကှယျ နတေော့၏။ ” ပွောလေ … သဲ ” ” ဟာ … လသေံက စိမျးလှခညြျလား … သောျသောျ ရယျ ” ” မဟုတျပါဘူး … ဒီရကျ သောျသောျ … စိတျညဈ နလေို့ပါ ” ၂ယောကျသား ခဏ ငွိမျသှား ကွရငျး ပိုးရတီ ဘကျမှ ဖုနျးခြ သှားသညျ။ နေ့မှရကျ ရကျမှလ သို့ ကူးပွောငျးလာရာ ပိုးရတီနှငျ့ သောျတာထှနျး တို့မှာ အနဝေေးကာ သှေးအေး သှားတော့ ၏။ မွို့ထဲ ၂ကွိမျလောကျ ဆုံခဲ့ပမေယျ့ သောျတာထှနျး မှာ အရငျလို ပုံစံ မဟုတျတော့ပဲ မိနျးကလေး အဝတျစားဖွငျ့ ခပျတညျတညျ ဆကျဆံ သဖွငျ့ ရငျထဲ နှငျ့နအေောငျ ခံစား လိုကျရပွနျသညျ။ ပိုးရတီ တယောကျ ဖုနျးထဲ မွငျနရေသော သူမနှငျ့ သောျတာထှနျး ပုံမြားအား ကွညျ့ရငျး တပုံခွငျး ထိုငျဖကြျနသေညျ။ ၂ရကျ ဆကျတိုကျ ငိုထားသဖွငျ့ မကြျနှာလေး မို့တကျ လာရ၏။ မိနျးမခငြျး ခစြျခဲ့မိ သဖွငျ့ နောငျတ ရလို့ မဆုံးမိ။ ခုထိ သူမ အဖုတျ လေးအား ကွညျ့မိတိုငျး ကာမ အထိအတှေ့ မြားက သူမ ရငျကို နာကငြျစေ၏။ ဖုနျးထဲ ပုံမြား အကုနျဖကြျ ကာ ဧညျ့ခနျး ဘကျ ထှကျလာခဲ့၏။ ဧညျ့ခနျးထဲ ထိုငျရငျး တဈယောကျ ထဲ ဟိုတှေ ဒီတှေး တှေးနမေိ သညျ။

” သမီး … ပိုးရတျီ ” ” ဟမျ … မာမီ ” ဘေးနား ရပျကာ ခေါျလိုကျသော မိခငျဖွဈသူ အသံ ကွောငျ့ အတှေးမြား ပကြျကာ ကမနျးကတနျး ထူး လိုကျ မိသညျ။ ” မာမီ … သတိ ထားမိနတော ၃ရကျ ရှိပွီ … ဘာဖွဈ နတောလဲ … ပွော ” ” အဟငျ့ …..ပိုးနဲ့ သောျသောျ … ပွတျသှား ကွပွီ ……..မာမီ ” ” အောျ ” သမီးဖွဈသူ စကားကွောငျ့ ဒေါကျတာ ဆုရတီ ရငျထဲ အလုံးကွီး ကွသှားရ၏။ သူမနှငျ့ ဦးစိုငျးမောငျတို့ ဒီရကျ အပွငျတှငျ ခိုးတှေ့ နကွေသဖွငျ့ သမီးဖွဈသူ သိမြား သှားလား ဟု စိုးရိမျ နမေိသညျ။ သူမ ဖေါကျပွနျ သညျ့ ကိစ်စအား ပိုးရတီ အစောကွီး ကတညျးက သိနမှေနျး မသိရှာပေ။ သမီး ဖွဈသူအား နှဈသိမျ့ကာ ဆေးခနျး သှားဖို့ ပွငျဆငျရငျး ခဏအကွာ ကားလေးဖွငျ့ ထှကျခှာ ထှကျခှာ သှားတော့၏။” ပိုး ” ” ရှငျ … ဆရာ ” ” ကားပကြျ … လို့ဆို ” ” ဟုတျတယျ … ကြောငျး နား မရောကျခငျ ထိုးရပျ ……သှားတာ … ပွငျနကွေ … ကားဝါးရှော့ ကို … ဖုနျးဆကျ ယူခိုငျး ရတယျ … ၂ရကျ လောကျ ကွာမယျ ပွောတယျ … မာမီ ကိုပဲ … ကြောငျး လာကွိုဖို့ ပွောရတော့မှာ ” ” အောျ … ပိုး ရယျ … ကနြောျ … အကွိုအပို့ လုပျပေးမှာပေါ့ … ခု … နေ့လညျစာ … သှားစားရအောငျ … လိုကျခဲ့နောျ ” ပိုးရတီ တယောကျ သောျတာထှနျး နှငျ့ ဝေးခဲ့ပွီး စိတျပွေ လကျပြောကျ သူမ ခစြျခှငျ့ ပနျသူ မြားထဲမှ ဆရာ ဖွဈသူ ဒေါကျတာ သိနျးဇံအား အပြောျ တှဲနေ ရငျး မထငျမှတျပဲ ငွိစှနျး သှားရတော့ သညျ။ မိနျးမ ခငြျးသာ ဆကျဆံ ဖူး သော ပိုးရတီ တယောကျ ဆနျ့ကငြျဘကျ လိငျနှငျ့ တှေ့ သောအခါ မခံစား ဖူးသော ကာမ အရသာလေး မြား ရရှိ နရေ၏။ မိနျးမခငြျး ခစြျကွိုကျမိ သညျကို နောငျတ ရမဆုံး ုဖွဈနရှောသညျ။ ခဏအကွာ ကားဖွူလေးမှာ ဆေးကြောငျး ကားပတျ ကငျ ထဲမှ ထှကျလာကာ မွိုထဲ အစားအသောကျ နှငျ့ တှဲဖကျ ရသော တညျးခိုခနျးသို့ ဦးတညျနေ၏။

ပိုးရတီ တယောကျ ဒေါကျတာ သိနျးဇံနှငျ့ ၇ကွိမျ ၈ကွိမျခနျ့ ရောကျဖူး သောျ လညျး တညျးခိုခနျး ကောငျတာ ရှေ့ အခနျးသော့ ယူကာ အပေါျထပျ တကျတိုငျး ရငျခုနျ နရေသညျ။ ယူနကွေ အခနျးထဲ ရောကျ သညျနှငျ့ သူမ အတှငျးခံ ဘောငျးလီ လေး အား ခြှတျပေးရာ ဒေါကျတာ သိနျးဇံမှာ ကုတငျပေါျ ထိုငျးရငျး ဘောငျး ဘီဂှလေး အား တရှုံ့ရှုံ့ နမျးနေ တော့၏။ ပိုးရတီ မှာ ဒေါကျတာ သိနျးဇံရှေ့ မကြျနှာခငြျး ဆိုငျ မတျတပျရပျရငျး ထမိနျအောကျနားစ လေးအား ဗိုကျထိ လှနျကာ စောကျပတျလေးအား ဖွဲပွ လိုကျပွနျ သညျ။ဒေါကျတာ သိနျးဇံ တယောကျ အမှှေးရိတျ ထားသော ပနျးရောငျ စောကျပတျအုံ အား ကွညျ့ရငျး ဘယျလကျဖွငျ့ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီအား နှာခေါငျးဝ တေ့ရှုကာ ညာလကျမှ ဘောငျးဘီ ဇဈဖှငျရငျး လီး အား ထုတျကာ ပှတျသပျ နပွေနျ၏။ ပိုးရတီ မှာ လညျး သူမရှေ့ မွငျကှငျး ကွောငျ့ စောကျစိ အရညျပွားလေး တငျးမာလာ ကာ အဖုတျအုံကွီး ကွှတကျလာ တော့သညျ။ ဒေါကျတာ သိနျးဇံမှာ လီးကွီး မာထငျ လာသညျနှငျ့ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီအား ပါးစပျဖွငျ့ ကိုကျကာ ထရပျ လိုကျ၏။ထမိနျအား လှနျကာ စောကျပတျ လေး ဖွဲထားသော ပိုးရတီ ခါးအား ဘယျလကျဖွငျ့ ဝိုကျဖကျ ကာ ညာလကျက လီးအား ထိနျးကိုငျရငျး ဒဈဖွငျ့ စောကျစိလေး အား ထိုးကလောျ နသေညျ။ ” အ ……. အ …..ဆရာရယျ …… ရှီးးးး ………ကြှတျ ကြှတျ ” ပိုးရတီ စုပျသပျ ညညျးရငျး ခေါငျးလေး မော့တကျ သှားရ၏။ သူမ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီအား ရှုပွီး ဂှငျးထု ပွတိုငျး စောကျပတျလေး ထဲမှ တဆဈဆဈ ဖွငျ့ ယား နေ တတျသညျ။ မကြျနှာခငြျး ဆိုငျ မတျတပျ ရပျ လကြျ အနထေားဖွငျ့ စောကျစိအာ ဒဈဖွငျ့ ထိုး ကလောျ ခံရစဉျ စောကျရညျ မြား ထှကျကြ လာတော့ ၏။

ဒေါကျတာ သိနျးဇံမှာ ကိုယျလုံးလေး တဆကျဆကျ တုနျကာ စောကျရညျမြား ပနျးထုတျနသေော ပိုးရတီ အား ကွညျ့ရငျး စောကျခေါငျး ပေါကျထဲ လီးထိပျ သှငျးကာ ဆှဲလိုး ပဈသညျ။ ” အ …… ဆရာ ရယျ …… အား …….အိုးးး……. ဆောငျ့ ဆောငျ့ …..အမလေး ………………… မွနျမွနျ …. ဆောငျ့ လိုး ပါ ……. အဟငျ့ …… အား …. ပွီး ……… ပွီး ….. ထပျ ထှကျ တော့ မယျ ……..ရှီး ………. မွနျ မွနျ …….. အ …….အားးးးးး ………. ပွီးးး ပွီးးး ……. ပွီး ပွနျ ပွီ ….ဟူးးးးးးး ရှီးးးးးးးးးးး ” ပိုးရတီ တယောကျ ဒေါကျတာ သိနျးဇံ နဖူးအား တဖှဖှ နမျးကာ ပုခုံး ဆှဲထားသော သူမ လကျတှလေညျး အားလြော့ သှားရ ရှာသညျ။စောကျခေါငျး အတှငျး သား မြားက လီးအား အလိုလြောကျ ညှဈပေး နေ သဖွငျ့ ဒေါကျတာ သိနျးဇံလညျး အခကြျ ၃၀ခနျ့ ထပျဆောငျ့ကာ လရညျမြား ပနျးထညျ့ လိုကျတော့၏။ လီးကွီး ဆှဲထုတျ ပွီးသညျနှငျ့ ပိုးရတီအား ကုတငျပေါျ ပကျလကျ လှနျတငျကာ လိုးပွီးကာစ စောကျပတျ နီတာ ရဲလေးအား လြှာဖွငျ့ အပွားလိုကျ ပငျ့ယကျ နသေညျ။ စောကျခေါငျး ပေါကျလေး ထဲမှ အကြိအခြှဲ မြား စီးကလြာရာ ဖငျဝ လေးနား အရောကျ လြှာဖွငျ့ သိမျး ယကျပေးလိုကျ သဖွငျ့ ပိုးရတီ ဖငျသားစိုငျလေး ကွုံ့သှားကာ ပေါငျတနျမြား တဆကျဆကျ တုနျခါ နတေော့၏။ ၂ယောကျသား ကုတငျပေါျ ခဏ အမော ဖွပွေီး တညျးခိုးခနျး အောကျထပျ ဆငျးရငျး ထမငျး အတူစားကာ ဆေးကြောငျးသို့ ပွနျလာ ခဲ့ကွ၏။ညနပေိုငျး ပိုးရတီ တယောကျ သူမ အတနျးခြိနျ ပွီးသညျနှငျ့ ဒေါကျတာ သိနျးဇံအား အိမျသို့ လိုကျပို့ ခိုငျးတော့သညျ။ ကြောငျးက ထှကျလာသညျနှငျ့ ကားလေးမှာ မောငျးနေ ကွ လမျးအတိုငျး မောငျးရငျး တဖွညျးဖွညျး ပိုးရတီတို့ ရပျကှကျ ထိပျနား ရောကျရှိ လာ၏။ ဆိတျငွိမျ ရပျကှကျ လေးမို့ လူသှား လူလာ မရှိပဲ ကားတစီး တလသော ရပျကှကျ ထဲမှ အပွငျသို့ ထှကျလာသညျကို မွငျနရေသညျ။ ” ဟငျ … နေ့လညျက … တခါ လုပျပွီး ပွီလေ … ဆရာကလညျး ” ” အငျး … ဒီနေ့ … ဘာဖွဈမှနျး မသိဘူး … ကွညျပါဦး ………… ပိုး ရယျ ” ဒေါကျတာသိနျးဇံမှာ ပိုးရတီတို့ လမျးထိပျ သဈပငျကွီး တပငျအောကျ ကားထိုးကာ စကားပွောရငျး ဘောငျး ဘီ ဇဈဖှငျ့ နေ၏။

” ဟှနျ့ … အဲ့ဒါပဲ စဉျးစားနတေယျ … ပိုး … ဒီနေ့ … လကျတှေ့ … ပရယျတီကယျ ဆငျးရတာ … ပငျပနျး နပွေီ ……ဆရာရဲ့ ” ” အငျးပါ … သိပါတယျ … ပိုး ရယျ ” လူရိပျ လူခွေ ကွညျ့ရငျး ကားမှနျမြား ပိတျပွီး ပိုးရတီ လကျတဖကျအား ဆှဲယူကာ ဘောငျးဘီထဲ မှ ထုတျ ထားသော လီးပေါျ တငျပေး လိုကျသညျ။နူတျခမျး ခငြျး တေ့စုပျရာ ပိုးရတီ တယောကျ ပါးစပျလေး ဟပေးရငျး လကျခြောငျးလေး မြားက လီးအား ဆုပျ ကိုငျကာ ဂှငျးထု ပေးနေ တော့သညျ။ ၅မိနဈ ခနျ့ အကွာ သူမ လကျထဲ ဒေါကျတာသိနျးဇံ လီးကွီး တဒုတျဒုတျနှငျ့ တငျးကနဲ့ တငျးကနဲ့ ဖွဈလာရ၏။ ကားရှေ့ခနျးထဲ ဘေးတိုကျ အနထေားဖွငျ့ နူတျခမျး ခငြျး စုပျနရောမှ ခါးညှတျကာ ထောငျမတျနသေော လီးအား ငုံ့စုပျ လိုကျသညျ။ ပနျးရောငျ သနျးကာ ကား ထှကျနသေော ဒဈအား ဆှဲစုပျ ပွီး ပါးစပျထဲ ရောကျမှ လြှာဖြားလေးနှငျ့ လီးထိပျ အပေါကျ လေးထဲ ထိုးကလိ ပေးပွနျ၏။ ဒဈ အခွအေား သှားလေးဖွငျ့ မနာ့တနာ လေး ကိုကျရငျး ဂှငျးမွနျမွနျ ထုပေးရာ ခဏ အကွာ ဒေါကျတာ သိနျးဇံ တယောကျ ထိုငျလကြျ အနေ ထားဖွငျ့ ဖငျကွှတကျလာ ပွီး ပိုးရတီ ပါးစပျထဲ လရညျမြား ပနျးထုတျ လိုကျရသညျ။ပိုးရတီမှာ လီးအား ပါးစပျ ထဲမှ ထုတျမပဈပဲ ထှကျလာ သမြှ လရညျမြား ကုနျစငျအောငျ မြိုခကြာ ဒဈအား ပါးခှကျ အောငျ စုပျပွီးမှ ထုတျပေးလိုကျလတေော့၏…ပွီးပါပွီ။