အပြာစာပေ အောစာပေ

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…



မသူဇာ
ရေးသားသူ – Thar Thar90

အငျးစကျဖွဈပါသညျ။ အငျးစကျမကွိုကျသူမြား ကြောျသှားပါ။

ဒေါျသူဇာဆိုပမေဲ့ အသကျက (၃၇) ပငျ ရှိသေးသညျ။ ခတျေမှီဘှဲ့ရပညာတတျပီပီ incest အငျးစကျလိုငျးတှကေို စိတျဝငျစားသူဖွဈပွီး အိမျထောငျမပွုပဲ လီးတုမြားဖွင့ျ သာအာသာ ဖွနေသေူဖွဈသညျ။ တဈဦးတညျးနပွေီး ခမြျးသာသော သူဌေးမတဈယောကျ ဖွဈသညျ။ အခုခြိနျထိပငျ လီးအရသာအစဈကို မခံစားဖူးသေးသောျလညျး အှနျလိုငျးမှနေ၍ အငျးစကျမြားကွည့ျကာ အာသာဖွေ ကြနေပျခဲ့မိသညျ။ ဒေါျသူဇာ နိုငျငံတကာမှ အငျးစကျမြားကိုကွည့ျရငျး မိမိတို့မွနျမာနိုငျငံတှငျလညျး အငျးစကျမြားကို ရှာဖှကွေည့ျသောအခါ လကျတှေ့မမွငျတှေ့ဖူးခဲ့။ စာထဲတှငျပငျ ဖတျခဲ့ဖူးရသညျကို အားမရ မတငျးတိမျနိုငျ ဖွဈနမေိသညျ။ မွနျမာအငျးစကျ စဈစဈကို လကျတှေ့ မွငျဖူး တှေ့ဖူးခငြျနမေိသညျ။

“မဝငျးမေ… နားပါဦးရှငျ၊ အလုပျတှေ ညနမှေ ဆကျလုပျပါ။ သူဇာလညျး လိုငျးသုံးရတာ ကွာတော့ ပွငျးလာပွီ၊ စကားလေးဘာလေး ပွောရအောငျပါ”

မဝငျးမဆေိုတာက အသကျ ၄၀ အရှယျ မုဆိုးမ သားတဈယောကျအမေ ဖွဈသညျ။ အိမျမှုကိစ်စနှင့ျ ငှရေေးကွေးရေး အငျမတနျစိတျခရြသော အိမျဖောျတဈယောကျလညျး ဖွဈသညျ။ မဝငျးမတှေငျ ၁၀တနျးတကျနသေော လူပြိုပေါကျလေးတဈယောကျကိုလညျး ဒေါျသူဇာကပငျ ကြောငျးထားပေးပွီး လိုလသေေးမရှိ ထောကျပံ့ကာ သူ့တိုကျကွီးနောကျဘကျရှိ အဆောငျမှာပဲ မိသားစုလို နလောခဲ့ကွသညျ။

ဒေါျသူဇာနှင့ျ မဝငျးမတေို့သညျ ဒေါျသူဇာ အငျတာနကျသုံးလို့ ပငြျးလာရငျ စကားစမွညျ ပွောဆိုဖွဈကွသညျ။ မဝငျးမမှော နေ့စဉျနေ့တိုငျး ဒေါျသူဇာ စညျးရုံးသိမျးသှငျးသော အငျးစကျကို စိတျဝငျစားလာစပွုလာခဲ့သညျ။ ယောကြျားနှင့ျ (၅) နှဈကြောျ မဆကျဆံခဲ့ရသော မုဆိုးမလေး မဝငျးမတေဈယောကျ ဒေါျသူဇာ ပွသော mom & son အမနေဲ့သားနဲ့လိုးသော ဇာတျကားမြား၊ သားအမိခငြျး လကျထပျယူသော နိုငျငံတကာ သတငျးမြား၊ ပွညျတှငျးမှ အမအေရငျးကို မုဒိနျးကငြ့ျသော သတငျးမြားကိုကွည့ျကာ လိငျစိတျတှေ တိုးပှားလာခဲ့သညျ။

“အငျး…. ကောငျးတော့ ကောငျးပါတယျ မဝငျးမရေယျ၊ မိနျးမသားဆိုတာ စိတျပါလို့ ယောကြျာတှလေို တညျးခိုးခနျးသှားလို့လညျး မဖွဈ၊ လူသိမှာ ကွောကျရတယျလေ၊ အခုလို သားအမိခငြျး ဆကျဆံကွတော့ ဘယျသူမှ မသိတော့ဘူးပေါ့ မဝငျးမရေယျ”

“ဒါတော့ဒါပေါ့ မသူဇာရယျ၊ ကိုယ့ျသားအရငျးကွီးကို အခုလို ပေးနရေတာတော့ တှေးကွည့ျတာနဲ့ ကွကျသီးထပါတယျ မသူဇာရယျ…၊ ပွီးတော့ ဆကျဆံပွီး ကိုယ့ျသားကို ဘယျလိုမြား မကြျနှာပွကွမလဲာမသိဘူးနောျ..”

မဝငျးမသေညျ သားဖွဈသူက အိပျပြောျနသေော အမဖွေဈသူကို ခိုးလိုးရာမှ သိသှားသဖွင့ျ မထူးတော့ဘူး ခုမှတော့ဟုဆိုကာ သားဖွဈသူ ကြနေပျအားရအောငျ ပေးလိုးနသေော သားအမိ အငျးစကျဇာတျကားလေးကို မသူဇာ ပေးပွသော ဖုနျးမှကွည့ျရငျး ပွောလိုကျမိသညျ။

” မဝငျးမေ သူဇာကို တဈခုကူညီနိုငျမလား၊ မဝငျးမေ လိုသလောကျ ငှကွေေးကူညီပါ့မယျ”

” ဟငျ..မသူဇာ… ဘာ.. ဘာမြား ကူညီရမှာလဲဟငျ..၊ မဝငျးမေ ကူညီလို့ရရငျ ငှမေလိုပါဘူးရှငျ၊ အခုတောငျ မဝငျးမတေို့ သားအမိကို လိုလသေေးမရှိအောငျ ထားပေးနတောပဲဟာ”

“သူဇာ ပွောရမှာ အားနာတယျ။ ပွီးတော့ ပွောလညျးပွောမထှကျဘူး၊ မဝငျးမေ သူဇာကို အထငျသေးမှာ စိတျဆိုးမှာလညျး စိုးတယျလေ”

မဝငျးမေ မသူဇာပေးသော အအေးခှကျကို သောကျလိုကျရငျး

“ပွောပါ သူဇာရယျ၊ မဝငျးမကေို ဘာခိုငျးခိုငျး စိတျမဆိုးပါဘူး၊ အထငျလညျး မသေးပါဘူး၊ မဝငျးမေ မကူညီနိုငျမှာပဲ စိုးတာပါ။ သူဇာလညျး သိသားပဲ၊ ငှကွေေးကလှဲရငျ မဝငျးမတေို့ သားအမိ အသကျပေးကူညီပါ့မယျ၊ သူဇာ့ကြေးဇူးတှကေ မဝငျးမတေို့ သားအမိ ဒီတသကျ ဆပျလို့မကုနျပါဘူးနောျ”

မဝငျးမစေ ကားကွောင့ျ မသူဇာ ပြောျရှှငျသှားမိသညျ။

“ပြောျလိုကျတာ မဝငျးမရေယျ။ ဒါပမေဲ့ သူဇာ ဘယျလိုပွောရမလဲမသိဘူး၊ ပွောရမှာ ကွောကျနတေယျ၊ ပွောမထှကျပဲ ဖွဈနတေယျ မဝငျးမရေယျ”

“ပွောပါ သူဇာရယျ၊ မဝငျးမေ ဘာလုပျပေးရမှာလဲ၊ အားနာစရာလူမှ မဟုတျတာပဲ”

“သူဇာ ပွောကောငျးပါ့မလားလို့ စဉျးစားနတောပါ။ သူဇာ ပွောပွီးမှ ကိုယျလိုခငြျသလို မဖွဈခဲ့ရငျ သူဇာ နောငျတရပွီး တနုံ့နုံ့ခံစားနမေိမှာမို့ပါရှငျ”

ကြေးဇူးရှငျမသူဇာကွောင့ျ မဝငျးမတေို့ တသကျလုံး စိတျခမြျးသာနလောခဲ့သညျ။ အခုလညျး ဘာအကွောငျးဆိုတာ မသိပမေဲ့ မသူဇာရဲ့ အကူအညီကိုတော့ လုပျပေးခငြျမိသညျ။

“ကဲပါ သူဇာရယျ မဝငျးမေ စိတျမကောငျးအောငျ ပွောမနပေါနဲ့၊ ကဲ…. မဝငျးမေ ဘာကူညီရမလဲ၊ ပွော မဖွဈဖွဈအောငျ ကူညီမယျ”

thumb
Passiaonate Love Making With Beautiful Girl
thumb
White Fucked Till She Wakes Up
thumb
Best Sex Poses With Gothic Cutie
thumb
A New Graduate Office Lady With Beautiful Breasts
“အဲ့ဒါဆို သူဇာမေးမယျနောျ”

“အငျးပါဆို ”

” ဟို….ဟို အငျးစကျတှကွေည့ျပွီး ဘယျလိုနလေဲဟငျ”

“စိတျထဲတော့ တဈမြိုးကွီးပဲ သူဇာရဲ့၊ အူယားတယျ ဟို စိတျတှလေညျးဖွဈတယျ”

“မဝငျးမတေို့မွို့မှာ အဲ့လို သားအမိနတောတှေ တှေ့ဖူး၊ ကွားဖူးလားဟငျ”

မဝငျးမေ ခဏစဉျးစားလိုကျပွီမှ အဖေ့ရှာဘကျမှ ကိုခစြျခိုငျတို့ သားအဖကို သတိရလိုကျသညျ။

“သားအမိတော့ မဟုတျဘူး သူဇာရဲ့၊ အဖအေရငျးနဲ့ ဆကျဆံလို့ ကလေးရတာ။ သမီးက ၁၆ နှဈရှိပွီ အဖကေ ၄၀၊ အမကေ ၃၅ နှဈလေ၊ အမကေ အစောကွီး ရှာစဉျလြှောကျ ဈေးရောငျးတာပေါ့၊ အိမျမှာ သမီးနဲ့ အဖနေဲ့ ဆကျဆံကွတာ၊ အမကေလညျး ဗိုကျနဲ့ သမီးကလညျး ဗိုကျနဲ့ ဖွဈရော၊ ရပျကှကျက မေးကွတော့ မယားပါသမီးလို့ လိမျတာပေါ့။ နောကျ အဖအေရငျးကိုလညျးသိရော ရပျကှကျက မထားတော့ပဲ နငျလှှတျလိုကျကွတာပေါ့”

“ဪ…. သူဇာက မွနျမာအငျးစကျစဈစဈကို လကျတှေ့ကွည့ျခငြျတာ မဝငျးမရေယျ၊ ငှဘေယျလောကျ ပေးရပေးရပေါ့။ ဘယျလိုမှ မကွည့ျရဖွဈနတောလေ…၊ ဖေ့ဘှဈက နိုငျလေးဆိုတဲ့ သားအမိဆိုတာလညျး ငှတေဈသိနျးသာကုနျတာ သားအမိအရငျး မဟုတျဘူးတဲ့။ ကွေးစားမိနျမကွီးကို ခေါျဆကျဆံပွီး ရိုကျပွတာတဲ့။ အစကတော့ ဖီးတကျမိပါတယျ၊ သူဇာ နောကျတဈသိနျးမေးမယျလုပျမှ သိတာနဲ့ မပေးတော့တာ။ သူဇာ ပေးတဲ့ငှေ မနှမြောပါဘူး။ တကယျ သားအမိအရငျးနကွေတာကို စိတျပါတယျ ကွည့ျခငြျနတောပါ မဝငျးမရေယျ”

မဝငျးမေ မသူဇာ ဖွဈခငြျနတောကို သဘောပေါကျလိုကျသညျ။ မိမိနှင့ျ သားဖွဈသူ ဆကျဆံနတောကို ကွည့ျခငြျတာဆိုသည့ျ သဘောကို သိလိုကျမိသညျ။

မသူဇာ မဝငျးမမေကြျနှာကို အကဲခတျလိုကျသညျ။ မိမိတိုကျထားသော အအေးခှကျထဲက ဖီးလျဆေးကွောင့ျ မကြျနှာမှာ ရမကျအရိပျအငှေ့မြား တကျနသေညျ။ လကျတဖကျကလညျး ပေါငျအတှငျးရှိ စောကျပကျရှိရာကို နိုကျခြနေသေညျ။

“သူဇာကို ကူညီနိုငျမလားဟငျ… မဝငျးမေ”

“ပွောပါ… မဝငျးမေ ကူညီနိုငျတာမှနျသမြ ကူညီကူပါ့မယျ သူဇာရယျ”

မဝငျးမေ အရဲစှန့ျလိုကျပွီ။

“ဒီလိုလေ……….”

ဟု မသူဇာက မဝငျးမကေို မိမိစိတျကူးထားသညျကို ပွောပွလိုကျရငျး မေးလိုကျသညျ။

“ရမလားဟငျ”

“ဖွဈပါမလား သူဇာရယျ၊ မဝငျးမေ ကူညီတယျထားဦး သားကိုမပွောရဲဘူး သူဇာရယျ”

“ကြေးဇူးပါ မဝငျးမရေယျ…၊ ကနြျတဲ့အပိုငျးက သူဇာ့တာဝနျထားပါ။ မဝငျးမေ လကျခံကူညီမယျဆို သူဇာ အရမျးကြနေပျအားရပါပွီ၊ ဘယျသူမှလညျး မသိစရေပါဘူးနောျ”

သူဇာ အရမျးပြောျသှားသညျ။ ခန်ဓာကိုယျ ဆူဖွိုးတောင့ျတငျး အိစကျနသေော အသကျ ၄၀ နှဈအရှယျ မုဆိုးမ မဝငျးမနှေင့ျ အသကျ ၁၈ နှဈအရှယျ သားအရငျးဖွဈသူတို့ လိုးကွတော့မညျကို မွငျရတော့မညျမို့ ပြောျနမေိတော့သညျ။ သားဖွဈသူကလညျး အသကျ ၁၈ သာပွောသညျ လူကောငျကွီးက ထှားကွိုငျးပွီး အသကျ ၂၅ နှဈအရှယျ လူပြိုဖားဖားကွီးလား ထငျမှားရလောကျသညျ။

——————————-

ဒေါျသူဇာ မဝငျးမေ၏သားဖွဈသူ ဇောျထကျကို တဈပတျခန့ျ စညျးရုံးလိုကျသညျ။

“ကြေးဇူးတငျပါတယျ သားလေးရယျ၊ အနျတီ့သူငယျခငြျးပါ၊ သူ့မှာ ကလေးလိုခငြျနရှောတာလေ။ သူမြားကလေးကွတော့လညျး မလိုခငြျဘူးပေါ့။ အဲ့ဒါ အနျတီ့ကို အကူအညီတောငျးလို့ပါ သားရယျ။ အခုလို သား ကူညီတော့ အနျတီသူဇာ ဝမျးသာလိုကျတာ သားလေးရယျ”

ဇောျထကျ ပြောျသှားသညျ။ အနျတီသူဇာကိုတော့ ရှကျနမေိသညျ။ အခုလို သူ့တိုကျခနျးထဲတှငျ မိနျးမကွီးတဈယောကျကို လိုးရမညျဆိုတော့ ရှကျနမေိခွငျး ဖွဈသညျ။ အခုခြိနျထိာရညျးစားပငျ မထားဖူးခဲ့။ ပွီးတော့ ဒေါျသူဇာဆိုတာကလညျး မိခငျအရငျးတဈယောကျလို၊ မိမိတို့ သားအမိအပေါျ လိုလသေေးမရှိ ကူညီပံ့ပိုးလာခဲ့သညျမို့ ခစြျကွောကျရိုသလောခဲ့ရသညျ။

“တီလေး…. သား တီလေး အကူညီတောငျးလို့ သား လိုကျလြောတာပါနောျ တီလေး… ဟို.. ဟို သားကို

“တီ သဘောပေါကျပါတယျ သားရယျ၊ တီလညျး စိတျခရြတဲ့သူဆိုလို့ သားပဲရှိတာပါ၊ ပွီးတော့ ဒီကိစ်စက ပေါကျကွားလို့မဖွဈဘူးလေ”

ဒေါျသူဇာ ဇောျထကျ လုပျရမည့ျ ပုံစံအနအေထားနှင့ျ စညျးကမျးမြားကို ရှငျးလငျးပွလိုကျသညျ။

“ဘာမှမပူပါနဲ့ သား…၊ သူ့မကြျနှာကိုလညျး တီ ပဝါစညျးထားမှာပါ၊ သားမကြျနှာလညျး ပဝါစညျးပွီး သား သူ့ကို ဆကျဆံပေးရမယျလေ။ ဒါဆို သားကိုလညျး သူမသိဘူး၊ စိတျမပူပါနဲ့ သားရယျ နောျ”

“သား ဒီငှတှေေ မယူပါရစနေဲ့ တီလေးရယျ….၊ သား တီလေးကို ကြေးဇူးဆပျတာပါနောျ…. တီ”

“ဟင့ျအငျး… ဟငျအငျး.. မယူလို့ မရဘူးနောျ သားလေး…. တီလေးကို ကူညီတယျဆို ယူရမယျ၊ အခုလို ကူညီတာပဲ တီလေး သားကို ကြေးဇူးတငျပါတယျ သားလေးရယျ”

ဇောျထကျ မငွငျးသာတော့၊ ဒေါျသူဇာပေးသော ငှေ ၂ သိနျးကို လကျခံလိုကျရတော့သညျ။

——————————

မဝငျးမေ မသူဇာ တိုကျသော သန်ဓတေားဆေးကို သောကျလိုကျသညျ။ မိမိသားအရငျးခေါကျခေါကျနှင့ျ မသူဇာ၏တိုကျခနျးရှိ အိပျယာကွီးပေါျတှငျ ဝဈလဈစလဈ လငျမယားပုံစံ အလိုးခံပေးရမညျကို တှေးရငျး ကွကျသညျးမှှညှေငျးမြား ထလာသညျ။ အခုမှပငျ တကယ့ျသားအမိ အငျးစကျကို ကိုယျတိုငျခံစားရတော့မညျကို သိလိုကျရတော့ ပွောမပွနိုငျအောငျ ကွောကျရှံ့တုနျလှုပျလာတော့သညျ။

ဒေါျသူဇာ တကယျတော့ မဝငျးမကေို တားဆေးကြှေးလိုကျခွငျး မဟုတျ၊ စိတျကွှဆေးမြားပငျ ဖွဈသညျ။ အစကတော့ အခုလိုထိ မစဉျးစားမိခဲ့၊ တှေးရငျးတှေးရငျး မဝငျးမတေို့သားအမိကို စညျးရုံးမှု အဆငျပွလောသညျမို့ သားအရငျးနှင့ျလိုးပွီး ဗိုကျကွီးကလေးရသည့ျ အရသာပါ ခံစားခငြျလာသညျမို့ တားဆေး မကြှေးလိုကျခွငျး ဖွဈသညျ။ ဒေါျသူဇာ cctv ကငျမရာမြားကို စိတျတိုငျးကြ နရောအနှံ့ တပျဆငျထားသညျ။ ခွရေငျး၊ ခေါငျးရငျး၊ အထကျအောကျ၊ ဘေးပတျပတျလညျ အစုံတပျဆငျထားသညျ။ မညျသူ့ကိုမှ ပေးမအိပျခဲ့သော မိမိအိပျယာဆိုဖာကွီးပေါျတှငျ မဝငျးမအေား သားအရငျးနှင့ျ ပေးလိုးစခေဲ့တော့မညျ။

“သား….. တဈခြီထဲနဲ့တော့ သန်ဓသေားက စိတျခရြမှာ မဟုတျဘူးနောျ။ သားလေး နှဈခြီ သုံးခြီတော့ ကွိုးစားပွီး ဆကျဆံမှရမယျထငျတယျ။ တီလေးကို ရှကျမနနေဲ့ သား…..၊ အခနျးတံခါး သခြောပိတျထားတာ…..၊ သူ စိတျပါလာအောငျ သား နူးနပျကိုငျတှယျပွီး ဆကျဆံမှ မိနျးမသားတှေ သုတျပိုးက ထှကျလာမှာ သားလေး..၊ အဲ့ဒါမှ သူ ကိုယျဝနျရနိုငျမှာလေ….၊ သားလေး တီတီပွောတာ နားလညျသဘောပေါကျရဲ့လား…. သားလေး”

“ဟုတျ..ဟုတျကဲ့ပါ…တီလေး”

တဈပတျအတှငျးတှငျ ဇောျထကျ၏ လိငျတနျကွီးသညျ ဒေါျသူဇာတိုကျသော ဆေးမြားကွောင့ျ ဘီယာဘူးခှံနီးပါး ထှားကွိုငျးလာပွီး တဈထှာကြောျကြောျ ရှညျထှကျလာသညျ။ ဒဈဖူးကွီးမှာ စိတျထသညျနှင့ျ အရညျပွားမြား လနျတကျကာ ကြီးအာသီးကွီးပမာ ထှကျပေါျလာသညျ။

“မဝငျးမေ ဘာမှမစိုးရိမျနဲ့နောျ၊ ဘယျသူမှသိတာမဟုတျပါဘူး။ သားလေးလညျး အဆင့ျသင့ျဖွဈနပွေီ၊ သူဇာ ပဝါစညျးလိုကျမယျနောျ။ သားကိုလညျး သူဇာ ပဝါစညျးထားတာပါ။ သူဇာတို့ကွည့ျကွတဲ့ နိုငျငံတကာသားအမိ လိုးကွသလို စိတျတိုငျးကွ ခံပေးပါနောျ။ သူဇာ အခနျးကနေ ကွည့ျခငြျလို့ပါနောျ”

မဝငျးမမှော မသူဇာတိုကျထားသော စိတျကွှဆေးမြားကွောင့ျ ကာမစိတျမြား ပွငျးထနျပွီး အသားကုနျ အလိုးခံခငြျလာသညျ။ သူဇာပွောသလို အဝတျအစားတှေ အကုနျခြှတျလိုကျသညျ။ မသူဇာ ဖွူဖှေးဝငျးအိနသေော မဝငျးမကေိုယျလုံးတီးကိုကွည့ျပွီး အားကမြိလိုကျသညျ။ မိမိပငျ သူနှင့ျလိုးရမည့ျ သူ့သားဇောျထကျ ဖွဈခငြျလာမိတော့သညျ။

“ကဲ… သား သူအရမျးစိတျတှထေနျနပွေီ…. ကလေးလိုခငြျတာရော…. ခံခငြျနတောရောဆိုတော့ သား အရမျးလုပျကောငျးမှာပါ။ သူ့ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျကတော့ ရှယျပဲ သား….၊ သားမကြျစိထဲမှာ မငျးသမီး စိုးမွတျသူဇာပုံကိုသာ မှနျးကွည့ျတော့သား”

ဇောျထကျ မိခငျဖွဈသူ ခန်ဓာကိုယျကွီးကို ပွေးမွငျမိလိုကျသညျ။ အခုတဈပတျအတှငျးမှာ မမေေ၏ အနအေထိုငျ၊ ရခြေိုးအဝတျလဲတာကအစ ကွည့ျမိတော့ မသူဇာပွောသလို မမေခေန်ဓာကိုယျကွီးကလညျး စိုးမွတျသူဇာလို ဆူဖွိုးတောင့ျတငျးပွီး လုံးကွီးပေါကျလှဆိုတာ သတိရလိုကျသညျမို့ တဈခါမှ မပွဈမှားဖူးသော မိခငျကိုပငျ ဒေါျသူဇာတိုကျသော ဆေးမြားစားပွီး တဈခါမှနျးပွီး ဂှငျးထုမိခဲ့သေးသညျ။

“သား… အဝတျအစားတှေ ခြှတျလိုကျ…. ဝဝေေ.. သားပါလာပွီ… သူ့လညျး ပဝါစညျးထားတာပါ … ဘယျသူဆိုတာ မသိရပါဘူး စိတျခပြါ”

ဒေါျသူဇာ ဝဈလဈစလဈဖွဈသှားသော ဇောျထကျလိငျတနျကွီးကို ကွည့ျမိသညျ။ နညျးတဲ့လီးကွီးမဟုတျ။ လူနှင့ျမလိုကျအောငျ ထှားကွိုငျးသညျ။ ဒီလီးကွီးနှင့ျ သူ့ကိုမှေးထုတျလာသော သူ့အမအေရငျး စောကျဖုတျကွီးကို ပွနျလိုးတော့မှာဆိုတော့ သူမ စောကျပကျကွားမှ စောကျရညျမြားပငျ စိမ့ျထှကျကလြာသညျ။

မသူဇာ ဇောျထကျလကျကို ဆှဲယူကာ သူအမရှေိရာ မိမိအိပျယာကုတငျကွီးဆီ ခေါျလာခဲ့သညျ။

မဝငျးမမှော ဆိုဖာ အိကနဲ ဖွဈသှားသညျမို့ မိမိဘေးတှငျ သားဖွဈသူ ဇောျထကျ ရောကျလာသညျကို သိလိုကျရသညျ။

“သူဇာ အပွငျကနေ စောင့ျနပေါ့မယျ… ဝဝေေ….. အောငျမွငျပါစနေောျ”

ဟုပွောပွီး အခနျးတံခါးကို ဆှဲပိတျဟနျပွုလိုကျတော့သညျ။ မသူဇာ အပွငျထှကျသှားဟနျနှင့ျ တံခါးကိုဆောင့ျပိတျလိုကျပွီး အိပျယာဘေးရှိ ဆိုဖာထိုငျခုံပေါျတှငျ အသံမပေးပဲ ငွိမျနလေိုကျသညျ။ cctv မှ မကွည့ျခငြျ၊ သားအမိအရငျးလိုးတာကို မိမိရှေ့မှာပငျ ကွည့ျပွီး ခံစားခငြျလာ သညျ။ မဝငျးမေ ဒူးနှဈဖကျကို ထောငျပွီး ကားပေးလိုကျသညျ။ စောကျပကျကွား စောကျစိအောကျ စောကျခေါငျးထဲမှ စောကျရညျမြား စီးကနြတောကို သူဇာ မွငျနရေသညျ။

ဇောျထကျ သူ့အမပေေါငျကွား ခေါငျးလြှိုပွီး သူ့အမစေောကျဖုတျကွီးကို လကျနှဈဖကျဖွင့ျ ဖွဲကာ သူ၏ပါးစပျဖွင့ျ ကုနျးစုပျနတောကို မသူဇာကွည့ျရငျး သူမ၏နို့သီးခေါငျးလေးကို ဆှဲခြလေိုကျသညျ။

“အဟင့ျ..အငျ.. ..အား..အဟင့ျ.

“ပလှတျ….ပွှတျ….ပွှတျ…ပလှတျ

မသူဇာမှာ သားဖွဈသူ အရငျးခေါကျခေါကျက အမအေရငျးခေါကျခေါကျ၏ စောကျဖုတျကွီးကို အားရပါရ ကုနျးလကြျနသေော မွငျကှငျးကို အနီးကပျ မွငျတှေ့နရေတော့သညျ။

“အဟင့ျ..အား..အား..အမေ့..အို…ဟာ..ဟား..ဟငျး..အင့ျ..အင့ျ..အားးး”

မဝငျးမေ တအားအရသာရှိနပွေီ။ မိမိစောကျဖုတျထဲက မှေးထုတျထားသော သားအရငျးဆိုတာ သိနရေသညျမို့ အူမြား အလိပျလိုကျတကျလာအောငျ ခံစားနရေသညျ။ သားဆိုတဲ့ အသံမထှကျအောငျလညျး သတိထားနရေသညျ။

ဇောျထကျ ဒေါျဝငျးဝငျးဆိုသော မသူဇာခေါျခဲ့သည့ျ အနျတီကွီးစောကျဖုတျကို ရှယျလကြျပေးလိုကျပွီး သူမပါးစပျရှိရာသို့ သူ့လီးကွီးနှင့ျ မကြျနှာကားယားခှပွီး စုပျခိုငျးစလေိုကျသညျ။

“ပလှတျ….ပွှဈ…ဘူး… အူးးး”

မဝငျးမေ မယုံနိုငျအောငျ ခံစားလိုကျရသညျ။ အဆမတနျ ကွီးမားတောင့ျတငျးထှားကွိုငျးပွီး မိမိပါးစပျအပွည့ျ ထိုးသှငျးနသေော လီးကွီးမှာ သားဖွဈသူလီးကွီးတောငျ ဟုတျပါ့မလားဟုပငျ သံသယဝငျမိလိုကျသညျ။

“အနျတီ….သား အနျတီစောကျဖုတျကွီးကို လိုးပေးတော့မယျနောျ၊ အနျတီလိုခငြျတဲ့ ကလေးရအောငျ…၊ သားလီးရညျတှေ အနျတီ့စောကျဖုတျထဲ ထည့ျပေးမယျနောျ.. အနျတီ”

“အငျး..အငျး..လိုး..လိုးတော့”

အသံကွားမှ မဝငျးမေ သားဖွဈသူဆိုတာ သံသယပြောကျသှားသညျ။ ဪ….. သားလေး လီးကွီးကလညျး ထှားလိုကျတာ၊ ငါ့စောကျဖုတျနဲ့တောငျ ဆံ့ပါမလားမသိဘူးဟု မဝငျးမေ တှေးလိုကျမိတော့သညျ။

“ဒဈ….ဒဈ….ဒုတျ….ဗွဈ…ဗွဈ”

“အမေ….အ..အမလေး….လေး….ဟာ….အ…အ.. ..အား……”

ဇောျထကျ သူ့အမခွေနှေဈဖကျကို ဘေးသို့ဆှဲဖွဲလိုကျပွီး သူ၏ဒဈဖူးကွီးကို သူ့အမစေောကျစိအောကျရှိ စောကျခေါငျးဝကိုတေ့ကာ တငျးကားနသေော နို့နှဈလုံးအစုံကိုဆှဲ၍ ဖိလိုးဆောင့ျခလြိုကျတော့သညျ။

အမဖွေဈသူ စောကျဖုတျကွီးအား သားဖွဈသူလီးကွီးနှင့ျ အသားကုနျ ဆောင့ျဆောင့ျလိုးနတောကွည့ျပွီး မသူဇာ စောကျရညျမြား ပနျးထှကျကာ တဈခြီပွီးသှားပွနျသညျ။ ထို့နောကျ ခွရေငျးသို့ အသာသှားကာ အမစေောကျဖုတျထဲ လိုးနသေော သားဖွဈသူ၏လီးနှင့ျ မိခငျဖွဈသူ စောကျဖုတျကို ကုနျးကွည့ျမိတော့ သားအမိနှဈယောကျရဲ့ သုတျရညျမြားက မိမိအိပျယာပေါျ ဗှကျကွမျးထှကျကနြတောကို မွငျလိုကျရတော့ ကြနေပျမိလိုကျသညျ။

———————————–

ဒေါျသူဇာ လြို့ဝှကျကငျမရာမှ ဒေါျဝငျးမေ သားဖွဈသူနှင့ျ မိမိအိပျယာကွီးပေါျ လိုးကွသော သားအမိ အငျးစကျ အရသာကို ပွနျကွည့ျရငျး လီးတုကွီးဖွင့ျ ခံစားနမေိသညျ။ သားဖွဈသူ သူ့အမေ ဒေါျဝငျးမေ စောကျဖုတျကွီးကို အမဆေိုတာ မသိရှာပဲ အားရပါးရ ဆောင့ျဆောင့ျလိုးနတော ကွကျသီးမှှေးညငျးပငျ ထလာမိသညျ။ မိမိ မှားမြားသှားပွီလား။

ဒေါျဝငျးမေ ဒီတဈကွိမျနှင့ျပငျ သူ့သားလိုးတဲ့ လီးရညျမြားနှင့ျ ဗိုကျကွီးမှာ သခြောနသေညျ။ သူမစောကျဖုတျထဲမှ သားဖွဈသူ သုတျရညျမြားနှင့ျ သှေးစမြားလညျး စိုရှဲအောငျ ထှကျကနြတော တှေ့နရေသညျ။

“သူဇာ… မဝငျးမေ ထမငျးဝိုငျးပွငျပွီးပါပွီ”

အပွငျမှ ဒေါျဝငျးမခေေါျသံကွောင့ျ ကွည့ျနသေော TV ကို ပိတျလိုကျသညျ။

“ဒေါျဝငျးမေ…..တခါတညျးစားပါလား”

“မစားတော့ပါဘူး..မသူဇာရယျ”

“သူဇာတို့ စကားပွောရငျး အတူတူစားကွမယျလေ”

မသူဇာ အတငျးထည့ျပေးတာမို့ မဝငျးမေ မငွငျးသာပဲ စားလိုကျရသညျ။ သားဖွဈသူ ဇောျထကျကတော့ ကှနျပြူတာသငျတနျး တကျနသေညျမို့ လှတျလပျစှာ စားသောကျပွီး စကားပွောရနျ ဧည့ျခနျးဆီ လြှောကျလာကွသညျ။

“မသူဇာ…. သားလေး အခွအေနေ ဘယျလိုရှိလဲ”

“ဟုတျကဲ့..မသူဇာ…. သူ မသိရှာဘူးထငျတယျ….၊ အဝငျးလညျး သားသိမှာ စိတျပူနမေိတယျ သူဇာ”

“မသိပါဘူး မဝငျးမရေယျ….၊ ဒါနဲ့ သားနဲ့ဆကျဆံရတဲ့ ခံစားမှုကို သူဇာ့ကို ပွောပွပါလားဟငျ..၊ မဝငျးမစေိတျထဲ ဘယျလိုထူးခွားလဲလို့”

“တဈမြိုးကွီးပေါ့ သူဇာရယျ….၊ ကိုယ့ျသားအရငျးကွီးက ကိုယ့ျကိုပွနျလုပျတာ သိနရေတော့ ကွကျသီးတှတေအားထတယျ….၊ အသားတှကေို တုနျလာတာ ၊အူတှဆေို အလိပျလိုကျတကျလာတာပဲ”

“သားအဖနေဲ့လုပျသလို ဘယျသူက ပိုကောငျးလဲဟငျ…၊ သူဇာ့ကို အမှနျအတိုငျး ပွောပွပါလားဟငျ”

“အဝငျး အခုမှတော့ မရှကျတော့ပါဘူး သူဇာရယျ၊ သားဟာကွီး အထဲရောကျတော့ ဘယျအရသာနဲ့မှ မတူအောငျ ကောငျးနသေလိုပဲ၊ ခဏခဏနဲ့ အဝငျးလညျး ပွီနတော၊ ဘာဖွဈမှနျးလညျး မသိပါဘူး။ ဒီထဲကထှကျပွီး ဒီထဲပွနျအလုပျခံရတာ တှေးမိလိုကျရငျ ပိုဆိုးတယျသိလား။ ကွကျသီးပိုထတယျ၊ အမြိုးသားနဲ့နတောနဲ့ ဘယျလိုမှမတူအောငျ အရသာရှိနသေလိုပဲ သူဇာရယျ”

“ဟုတျမှာပါ၊ ဒါကွောင့ျလညျး နိုငျငံတကာမှာ လူမသိအောငျ သားနဲ့နကွေတာတှေ တငျကွတာပေါ့။ ဟိုတလောကဆို အမရေိကမှာ သားနဲ့ လကျထပျခှင့ျတောငျ သမ်မတထံ တောငျးဆိုနတောပေါ့။ သူဇာတို့နိုငျငံမှာလညျး လိုငျးပေါျမှာ လူအသိမခံတာတှေ အမြားကွီးပါ… မဝငျးမရေယျ”

” အငျးပါ…. အဝငျးက သားလေးသိမှာပဲ ကွောကျနမေိတာပါ သူဇာရယျ”

“စိတျခပြါ.. မဝငျးမေ၊ ဒါတော့ ပူမနနေဲ့၊ သူဇာနဲ့ မဝငျးမပေဲသိတာ…၊ သူဇာ ဒရိုငျဘာတောငျ မငှား ဘူး၊ နို့မို့ဆို အပွငျလူသိမှာစိုးလို့ပေါ့”

“အငျးပါ သူဇာရယျ၊ လူသိမှာရော စိုးရိမျနမေိတာပါ”

“သားကိုတောငျ ပွောထားသေးတယျ…၊ ညဖကျမှာ လုပျပေးဖို့ပေါ့၊ ဘယျလိုလဲဟငျ…. မဝငျးမေ”

“သားက ဘာပွောလဲဟငျ…. မသူဇာ”

မသူဇာ ဇောျထကျနှင့ျပွောသညျကို ဖမျးယူထားသော ဖုနျးကို နားကွပျတပျပွီး မဝငျးမကေို ပေးနားထောငျလိုကျသညျ။ သားဖွဈသူက မိမိစောကျဖုတျကို လိုးရသညျမှာ တအားအရသာရှိကွောငျး၊ ဗိုကျကွီးအောငျအထိ ကူညီလိုးပေးပါမည့ျအကွောငျး ကွားနရေသညျ။ မိမိစိတျထဲတှငျလညျး သားက ဒါသူ့အမစေောကျဖုတျဆိုတာသိရငျ လိုးပါဦးမညျလား တှေးမိလိုကျသညျ။

“အငျးပါ သူဇာရယျ… အဝငျး ဗိုကျကွီးမှာတော့ ကွောကျတယျနောျ”

“မကွီးပါဘူး..မဝငျးမရေယျ… တားဆေးသုံးထားတာပဲ၊ စိတျပူနရေငျလညျး သားကို ကှနျဒုံးပါ တပျပေးလိုကျမယျလေ”

“ဟငျ… အဲ့ဒါဆို သူဇာ့သူငယျခငြျး ကလေးလိုခငြျတယျဆိုပွီး ပွောထားတာ အလိမျပေါျသှားပွီး သားသိသှားမှာပေါ့ ”

“ဟာ….ဟုတျသားပဲ… မဝငျးမပွေောမှ၊ သူဇာလညျး မေ့သှားတာ”

မဝငျးမေ ဒီလိုနှင့ျ သားအရငျးအလိုးကို မသူဇာ အိပျခနျးတှငျ မကြျနှာပုဝါစညျးပွီး တပတျတဈခါ အလိုးခံနရေတာကို ကြနေပျအားရ အရသာရှိလာခဲ့သညျ။ ဇောျထကျ အခုမှပဲ စောကျဖုတျလိုးရတဲ့ အရသာကို ကောငျးကောငျးခံစားလာရသညျ။ ကောငျးကောငျးလညျး သုံးရ၊ ကောငျးကောငျးလညျး လိုးနရေနသေည့ျ ဒေါျဝငျးဝငျးဆိုသော သူဌေးမကွီးကို လိုးနရေသညျ။ မသူဇာပွောထားသညျမို့ မကြျနှာက ပုဝါကို ဖှင့ျမကွည့ျရဲခဲ့၊ ဒီတဈခါလိုးရငျတော့ ဖှင့ျကွည့ျရနျ ဆုံးဖွတျလိုကျတော့သညျ။

မဝငျးမေ စိတျတှပေူလာသညျ။ အစာမစားခငြျ ရငျပွည့ျလာပွီး ရငျသားတှလေညျး စူဖွိုးလာသညျ။ အခဉြျစားခငြျစိတျပဲ ဖွဈလာသညျ။ သားနှင့ျလိုးရသော အရသာကိုသာ အာသီသဖွဈပွီး တအားအလိုးခံခငြျနမေိသညျ။ ဒေါျဝငျးမေ သိလိုကျပါပွီ။ ပထမ သားလေးကိုယျဝနျရတုနျးကလညျး အခုလို ဖွဈခဲ့မိသညျ။ ကိုယျဝနျရှိသညျနှင့ျ ယောကျြားအလိုး ခံခငြျခဲ့မိသညျ။ အခုလညျး သားလီးအရသာကိုသာ ခံစားနခေငြျမိသညျ။

“သူဇာ.. အဝငျး ဘယျလိုလုပျမလဲဟငျ”

“မပူပါနဲ့ အဝငျးရယျ၊ သူဇာ့ အပွဈပါ၊ ဒီဆေးတှယေုံမိလို့၊ မပူနဲ့ သူဇာ စီစဉျပေးပါမယျ။ ဘယျသူမှ မသိစရေပါဘူး။ သားလေးလညျး မသိစရေဘူး၊ အခုဆို သားလညျး ဒေါျဝငျးမဆေိုတာ မသိပမေဲ့ သူလုပျနတေဲ့သူကို သံယောဇဉျဖွဈနမေိတာပါ”

“မရှကျပဲပွောရရငျ အဝငျး သားနဲ့ဆကျဆံရတာ အရမျးကြနေပျနမေိတယျ သူဇာရယျ၊ ဘယျလိုလုပျရမလဲဟငျ ”

“သူဇာ ကွည့ျဖနျတီးပါ့မယျ ဒေါျဝငျးမရေယျ..၊ ဘာမှပူမနနေဲ့နောျ၊ စိတျအေးအေးထားနောျ၊ သူဇာနဲ့က မိသားစုတှပေါပဲနောျ”

ဇောျထကျ အိပျပြောျနသေော အမဖွေဈသူကို ကွည့ျလိုကျမိသညျ။ မမေေ့ဘောျလီ ခွရေငျးတှငျ ခြှတျထားသညျ။ စီဝိုငျစီလကျပွတျဝတျထားသော မမေရေငျသားအုံကွီးက ထှားကွိုငျးမို့မောကျနသေညျ။ ဒူးတဖကျကို ထောငျအိပျနသေညျမို့ အောကျက မမေစေောကျဖုတျကို ဇောျထကျ အတိုငျးသာ မွငျနရေသညျ။ စောစောကမှ မသူဇာ အခနျးတှငျ လိုးခဲ့သော သူဌေးမ ဒေါျဝငျးဝငျးစောကျဖုတျကို မှနျးကွည့ျမိလိုကျသညျ။ ပုဝါဖှင့ျကွည့ျခငြျသောျလညျး မသူဇာကို ကွောကျသညျမို့ မကွည့ျဖွဈပဲ စိတျရှိလကျရှိသာ လိုးပဈခဲ့မိသညျ။

ဇောျထကျ အိပျမောကနြသေော မမေေ စောကျဖုတျကွီးကို ဖုနျးမီးဖွင့ျ အရဲစှန့ျကွည့ျလိုကျတော့ မမေစေောကျမှေးမြားက စိုရှဲလိပျတကျပွီး စောကျခေါငျးအတှငျးမှ ဖွူဖွူပစြျပစြျအရညျမြား စီးကနြတော တှေ့ရသညျ။ ဒီခွံကွီးမှာ မသူဇာရယျ မမေရေယျ သူရယျပဲရှိသညျ။ အခွား မညျသူမှမရှိ။

မမေကေို ဘယျသူမှ လိုးထားတာ မဖွဈနိုငျပါ။ မမေေ သူဘာသာ စိတျဖွရေငျး အိပျပြောျတာပဲ ဖွဈနိုငျသညျဟု ပွနျတှေးလိုကျမိသညျ။ ဇောျထကျ မမေစေောကျဖုတျကို မွငျလိုကျရတော့ လိုးထားသော လီးကွီးပငျ ထောငျမတျလာပွီး သူအမစေောကျဖုတျကိုကွည့ျကာ ထပျမံဂှငျးထုလိုကျမိတော့သညျ။

——————————

ဇောျထကျ ပထမတဈခြီ လိုးပွီးသှားပွီးကတညျးက လီးကွီးက မာနျဖီနဆေဲ၊ အောကျကကုနျး အ လိုးခံနသေော မိခငျဖွဈသူ မဝငျးမေ အားမရနိုငျဖွဈကာ ခွနှေဈဖကျကို သားဖွဈသူပုခုံးပေါျ တဈဖကျတဈခကြျ တငျလိုကျပွီး ဖငျတုနျကွီးကို မှေ့ယာနှင့ျလှတျအောငျ ကော့ပေးလိုကျသညျ။

“ဗွဈ..ဘှတျ….ဘှတျ….ဗွဈ….ဗွဈ….အ….အင့ျ..အှနျး..ဆောင့ျ….နာနာဆောင့ျ”

ဇောျထကျ မိခငျဖွဈသူနို့အုံကွီးကို စုံကိုငျရငျး တငျသားစိုငျကွီးပေါျကနေ သူလီးကွီးအဆုံးထိ ဖိဖိလိုးခလြိုကျသညျ။ မဝငျးမစေောကျဖုတျထဲမှ သုတျရညျမြား တဗှီး‌ဗှီးအသံနှင့ျအတူ စအိုမှတဆင့ျ ဖငျကွားအတိုငျး စီးကလြာသညျ။ ဇောျထကျဂှေးဥလညျး သုတျရညျမြားစိုရှှဲနပွေီး မိခငျဖွဈသူစအိုနှင့ျ သူ၏ဂှေးဥရိုကျထိမှုကလညျး မဝငျးမအေတှကျ ပိုပွီးအရသာရှိနသေညျ။

ဇောျထကျ ပွလြေော့နသေော ပုဝါကို လကျတဈဖကျဖွင့ျ အသာမတငျလိုကျမိသညျ။

” ဟားး… ဟငျးးး…”

အောကျက ပကျလကျလှနျပွီး အားရပါးရ အလိုးခံနသေူမှာ သူကွားဖူးနသေော သူဌေးမ မဟုတျဘဲ သူ၏အမအေရငျးဖွဈသူ မုဆိုးမလေး မဝငျးမဆေိုတာ မွငျလိုကျရတော့သညျ။ အမဖွေဈသူကတော့ သူလိုးနသေူမှာ သားဖွဈသူဆိုတာ သိဟနျမတူပဲ အောကျကနေ ကော့ကော့ပွီး သူစောကျဖုတျအား သားအိမျထိအောငျ မွောကျခံပေးနသေညျဟု သူ ထငျမိနသေညျ။ မမေမေကြျနှာတှငျ ပုဝါစညျးထားခံနရေသညျ။ မသူဇာ ဘာကွောင့ျ အခုလို အမနေဲ့သား လိုးဖွဈအောငျ ဖနျတီးနသေညျကို တှေးမရနိုငျ ဖွဈနမေိသညျ။

“အင့ျ….အ….ဆောင့ျလေ နာနာလေး ဆောင့ျပေး… အ… တအားအရသာရှိနပွေီ”

ဇောျထကျ မိခငျဖွဈသူကိုကွည့ျပွီး အံ့အားသင့ျနခြေိနျတှငျ အမေ၏ လိုလားတောင့ျတသံကွောင့ျ မိခငျစောကျဖုတျထဲ ဝငျနသေော သူ့လီးကွီးကို ပွနျကွည့ျလိုကျမိသညျ။

“ဟာ ငါ့ကိုမှေးထုတျထားတဲ့ မမေေ့စောကျဖုတျကွီးထဲ ငါ့လီးကွီးနဲ့ လိုးနပေါပေါ့လား၊ ငါ့လီးရညျတှလေညျး မမေေ့သားအိမျထဲ ခဏခဏရောကျနပွေီ၊ မသူဇာ ခိုငျးသလို မမေမြေား ငါလိုးလို့ ဗိုကျမြားကွီးနမေလား.. ဘုရား .. ဘုရား ”

ဇောျထကျ တှေးရငျး ကွကျသီးဖွနျးဖွနျး ထမိသညျ။ သူ့အမစေောကျဖုတျထဲ လိုးနသေော ဒဈဖူးကွီးက ပို၍ပငျ ထှားလာသညျ ထငျမိသညျ။ မထူးတော့ပွီမို့ ဇောျထကျ သူ့အမစေောကျဖုတျကွီးကို နို့နှဈလုံးစုံကိုငျကာ နှုတျခမျးကို ဆှဲစုပျလိုးပဈလိုကျသညျ။ နာရီဝကျနီးပါး သူ့အမကေို စိတျကွိုကျလိုးပဈပွီးမှ

“အငျး.. အ….အငျး.. ထုတျ… ထုတျတော့ ကောငျလေး… မမ ပွီးခငြျနပွေီ… အးး အဟင့ျ… အှန့ျ”

ဇောျထကျ သူ့အမေ ပွီးသှားပွီဆိုတာ သိလိုကျရသညျမို့ သူ၏လီးရညျမြားကို သူ့အမသေားအိမျ ထဲ တဗငြျးဗငြျး ပနျးထညျ့လိုကျသညျ။ ဒေါျသူဇာကြှေးသော အစာအဟာရနှင့ျ သနျမာထှားကွိုငျးသော လူပြိုရိုငျးမို့ မဝငျးမေ မိမိစောကျဖုတျထဲ ဝငျသှားသော သုတျရညျပူနှေးနှေး အရသာမြားက ဘယျအရာနဲ့မှ မလဲနိုငျအောငျ ခံစားကောငျးလှနျးနသေညျ။ မိမိသှေးသားဖွင့ျ ဖွဈပေါျလာသော သားသုတျသှေးမြားက မိမိဗိုကျထဲက သန်ဓသေားကို ကွီးထှားလာစတေော့သလို ကာမအရသာ တမျးတမကျမောနသေော မိမိကိုလညျး ကြနေပျအားရလာခဲ့ပါတော့သညျ။

ဒေါျသူဇာ ကြနေပျအားရသှားသညျ။ သားဖွဈသူက အမမှေနျး သိသှားတာပငျတောငျမှ မိခငျဖွဈသူကို ပိုပွီး အားတကျသရော လိုးလိုကျတာကို cctv က မွငျလိုကျရသောကွောင့ျပငျ ဖွဈသညျ။ထုံးစံအတိုငျး ဇောျထကျ လိုးပွီးသညျနှင့ျ မသူဇာ လာခေါျ ပွီး အခနျးတဈခုမှာ အဝတျလဲနားရသညျ။

“မဝငျးမေ ခံလို့ကောငျးလားဟငျ၊ သူဇာတော့ ကွည့ျရတာနဲ့တငျကို ခဏခဏပွီးတယျ သိလား”

“ကောငျးပါတယျ သူဇာရယျ၊ ဒါပမေယ့ျ ဗိုကျက ဘယျလိုလုပျရမယျမသိဘူး”

“မပူပါနဲ့ အဈမရယျ၊ ဒီနေ့ သားလေး မဝငျးမကေိုလိုးရငျး ပုဝါဖွကွေည့ျတယျ”

“ဟငျ…”

“ဟုတျတယျ မဝငျးမေ၊ ဒါတောငျ သားက မဝငျးမကေို သူဆကျလိုးနတော ပိုတောငျ စိတျထနျလာပုံရတယျလေ”

မဝငျးမေ သူဇာပွောမှ ပွနျစဉျးစားမိသညျ။ ဟုတျသညျ နောကျပိုငျး မိမိစောကျဖုတျကွီး ကှဲထှကျမတတျ သားဖွဈသူလီးကွီး မိမိစောကျပကျထဲ ပွည့ျကွပျလာတာကို သတိရလိုကျသညျ။ ဆောင့ျလိုးသော လီးကလညျး အားပါနတောကို ပိုသိလိုကျရသညျ။

“ဒါ ဒါဆို အဝငျး သားကို ဘယျလိုလုပျ မကြျနှာပွရမလဲ သူဇာရယျ…၊ သားနဲ့ ရငျမဆိုငျရဲဘူး၊ ပွီးတော့ ဗိုကျကလညျး ၃ လဆိုတော့ တဖွညျးဖွညျး ပေါျလာပွီနောျ ညီမ”

ဟုတျသညျ မဝငျးမေးကို သူ့သားလိုးထားသော ကိုယျဝနျက သုံးလရှိနပွေီမို့ ဗိုကျကလေးက ပေါျနပွေီ။ အငျ်ကြီအပှကွီးကို ဝတျထားသညျမို့သာ မသိသာ ဖွဈနသေညျ။

“သူဇာ သားနဲ့ ဆှေးနှေးကွည့ျပါ့မယျ၊ ဘေးလူတော့ ဘယျသူမှ မသိစရေပါဘူး။ အိမျမှာလညျး သူစိမျးအဝငျအထှကျမှ မရှိတာပဲ၊ ဘာမှမပူပါနဲ့နောျ”

ဇောျထကျ မသူဇာလာခေါျတော့ မမေေ မရှိတော့။ မိမိကို ရခြေိုးအဝတျအစားလဲခိုငျးသညျ။ ပွီးမှ ဧည့ျခနျးထဲစောင့ျနသေော မသူဇာရှိရာသို့ လြှောကျလာခဲ့တော့သညျ။

“သား မငျး မမကို စိတျဆိုးဒေါသ ဖွဈနမှောပေါ့နောျ၊ သား မမကို ကွိုကျသလို လုပျပါသား..၊ သား သတျခငြျလို့ သစေခေငြျလညျး မမဘာသာ သားတို့အပွဈလှတျအောငျလို့ မမသပေေးဖို့ ဆုံးဖွတျထားပွီးသားပါ သားရယျ ”

ဇောျထကျ မသူဇာကို နားမလညျနိုငျအောငျ ဖွဈမိသညျ။ ဘာကွောင့ျ အမနေဲ့ မိမိနဲ့လိုးပွီး ကလေးရအောငျ ဖနျတီးတာလဲဆိုတာကို သိခငြျမိသညျ။ မမေကေလညျး ဘာဖွဈလို့ အခုလို မသူဇာစီစဉျတာ လကျခံပွီး အလိုးခံတာလဲ၊ သားအရငျးလိုးနတောရော မမေကေ မသိလရှောရော့သလား၊ ဇောျထကျ တှေးရငျး ခေါငျးငိုကျစိုကျကနြမေိသညျ။

အသကျမက ကြေးဇူးကွီးမားသော မသူဇာမကြျရညျမြားကွောင့ျ ဇောျထကျ စိတျမကောငျးဖွဈမိသညျ။ အကွောငျးစုံလညျး ပွောပွသညျမို့ ဇောျထကျ မသူဇာကို အပွဈမတငျလိုတော့ပါ။ မမေကေလညျး သားမှနျးသိရကျနဲ့ အစကတညျးက ပေးလိုးခံသညျမို့လညျး ဇောျထကျ ကြနေပျမိလိုကျသညျ။ နို့မို့ဆို မမေကေို သူမြားလိုးလိမ့ျမညျ။ အခုတော့ မမေနှေင့ျ မိမိလိုးတာ ဘယျသူမှလညျး မသိနိုငျတော့ပါ။

“အေ့…အော့…အေ့…ဝေါ့…”

ဇောျထကျ သူ့အမေ ပလုပျကငြျးရနျ ရခေပျလာပွီး မိခငျဖွဈသူရဲ့ နောကျကြောလေးကို နှိပျပေးလို့နမေိသညျ။ မိမိသိသလောကျဆို မမေေ ငါနဲ့လိုးပွီး ကိုယျဝနျရှိနလေို့မြားလား။ ဇောျထကျ တှေးရငျး ပုဝါစညျးပွီး အောကျကနေ ကော့ကော့ အလိုးခံနသေော သူ့အမကေို ပွနျမွငျ‌ယောငျရငျး လီးကွီး မာတောငျလာသညျ။

“မမေေ နမေကောငျးဘူးလားဟငျ…. သား မမသူဇာကို သှားပွောပွီး ဆရာဝနျခေါျခိုငျးရမလားဟငျ”

“မမေေ ဘာမှမဖွဈပါဘူး သားရယျ… ရတယျ အစာမကွလေို့ပါ”

ဇောျထကျ မိခငျဖွဈသူ အနျနသေောဒဏျကွောင့ျ စိုရှဲနသေော အဝတျမြားလဲရနျ ယူလာသညျ။

“မမေေ အဝတျတှေ လဲလိုကျဦးနောျ၊ ခြှေးတှနေဲ့ အအေးပတျနလေိမ့ျမယျ”

ဇောျထကျ ပွောပွောဆိုဆို မိခငျဖွဈသူ အဝတျလှဲရနျ အငျ်ကြီကူခြှတျပေးလိုကျသညျ။ အပေါျပိုငျးအဝတျတှေ ခြှတျလိုကျမှ မမေနေို့တှေ စူဖွိုးတငျးကားနတော သိလိုကျရသညျ။ ဝမျးဗိုကျကလညျး တဈထှာကြောျကြောျ စူထှကျလာနသေညျ။ စောစောကတော့ အငျ်ကြီဖားယားကွီးမို့ မသိသာပါ။

“မမေေ ဟို… မမေေ့မှာ ကိုယျ… ကိုယျဝနျရှိနပွေီလား ဟငျ”

ဒေါျဝငျးမေ ဖုနျးကှယျမနခေငြျတော့၊ သားလညျး သိနပွေီပဲ။

“ဟုတျတယျ သား… မမေတေို့သားအမိ မှားခဲ့ကွပွီ.. ဒါ မမေေ့အပွဈတှပေါ သားလေးရယျ”

” ဟာ မမေေ့အပွဈ မဟုတျပါဘူး မမေရေယျ၊ မမသူဇာကို ကြေးဇူးဆပျပေးလိုကျတာပဲမို့လား၊ မမသူဇာလညျး စိတျမကောငျးဖွဈနရှောတာပါ မမေရေယျ”

ဒေါျဝငျးမေ အတှငျးခံဘောျလီ မဝတျတော့ပဲ အပေါျအငျ်ကြီပငျ ဝတျလိုကျသညျ။

“သား မမေေ့ကို အထငျသေးသှားပွီလားဟငျ သားလေး”

“ဟာ မမေကေလညျး သားက ဘာလို့အထငျသေးရမှာလဲ၊ ဒီလိုပဲ လူအသိမခံပဲ သားအမိ လိုးကွတာတှေ အမြားကွီးပါ မမေရေယျ”

“ဟငျ သားက ဒါတှကွေည့ျဖူးနတောပေါ့လေ”

“ဟုတျပါတယျ မမေရေယျ၊ ဒါပမေယ့ျ သား မမေေ့ကို အခုလိုထိ လိုးရလိမ့ျမယျလို့ မထငျထားခဲ့ပါဘူး မမေရေယျ”

“ဒါဆို သား မမေနေဲ့လုပျရတာ သား ကြနေပျလား၊ မမေေ့ကို အမှနျတိုငျးပွောပွနောျ”

“ဟုတျကဲ့ သား ကြနေပျမိပါတယျ မမေေ…၊ မသူဇာကိုလညျး သား ကြေးဇူးတငျမိပါတယျ၊ အခုလို မမေနေဲ့လုပျဖွဈအောငျ ဖနျတီးပေးတာကို၊ ဒါ.. ဒါဆို အခု မမေဗေိုကျထဲက ကိုယျဝနျက သားလိုးလို့ရတဲ့ ကလေးပေါ့နောျ မမေေ”

ဇောျထကျ မိခငျဖွဈသူကို စကားကွမျးကွမျး ပွောလိုကျတော့ ဒေါျဝငျးမေ မကြျနှာတပွငျလုံး နီးမွနျးပွီး ရှကျသှေးဖွာသှားသညျ။

“သား ဘယျသူမှ မသိမှဖွဈမှာနောျ သားလေး၊ အခုလို ကိုယျဝနျရတဲ့အထိတော့ မမေတေို့ သားအမိ မဖွဈသင့ျဘူးလေ၊ ဒါပမေယ့ျ သူဇာ့ကိုလညျး မမေေ အပွဈမပွောရကျပါဘူး”

“ထားပါတော့ မမေရေယျ၊ အခုမှတော့ မမသူဇာ ပွောသလိုပဲ မမေေ ခွံအပွငျမထှကျပဲ မမေေ မှေးခါနီးမှ ပွငျဦးလှငျ သှားမှေးကွတာပေါ့ မမေရေယျ”

မဝငျးမတေို့သားအမိ နားလညျမှု ယူလိုကျကွသညျ။ မိမိသားအရငျးလိုးထားသော ကိုယျဝနျကလညျး တဖွညျးဖွညျး ရင့ျလာသညျ။ သားဖွဈသူနှင့ျ ကိုယျဝနျရမှပငျ မိမိရဲ့ ကာမစိတျတှကေ အမွဲတောငျးတနသေညျမို့ သားဖွဈသူကိုပငျ မရှကျနိုငျတော့ နေ့စဉျရကျဆကျ အလိုးခံနမေိတော့သညျ။

ဇောျထကျ မိမိအမေ ဗိုကျကွီးမှပငျ ပိုပွီး အမေ့စောကျပကျကွီး လိုးကောငျးလာတာ ခံစားလိုကျရသညျ။ ကွပျလညျးကွပျသညျ။ မမေေ့စောကျဖုတျထဲမှ မိမိလီးကွီးကိုလညျး တအားညှဈညှဈယူသည့ျ အရသာက ဘာနဲ့မှမလဲနိုငျအောငျ အရသာရှိနမေိသညျ။ တဈခါတဈရံမှာပငျ မသူဇာ အိပျ ယာပေါျ သူတို့သားအမိ သှားလိုးပွမိတော့သညျ။ မိမိတို့နသေော သူ့တိုကျနောကျက အိမျမှာပငျ ဇောျထကျ သူ့အမကေို စိတျတိုငျးကြ လိုးနရေတော့သညျ။

မဝငျးမသေညျ ကိုယျဝနျကမှေးရနျ တဈလအလိုမို့သာ သားဖွဈသူအလိုးကို နားလိုကျရသညျ။ သားအမိခငြျး အလိုးခံရသည့ျ အရသာက မကျမပွနေိုငျခဲ့ပါ။

“သား ဘာမှစိတျမပူနဲ့နောျ၊ မမသူဇာ ပွငျဦးလှငျမှာ သခြောစီစဉျပွီးသားပါ။ ဒါနဲ့ မမမေးတာ အမှနျအတိုငျးဖွပေေးပါလား သား”

“ဟုတျကဲ့ မမ သားအမှနျအတိုငျး ပွောပါ့မယျ မမ”

“သား မမေနေဲ့ အခုလို ပွနျလိုးရတာ သားစိတျထဲ ဘယျလိုနလေဲဟငျ၊ သား မမကို ပွောပွပါလားဟငျ”

“ဟုတျ မမ သားလိုးနတော သားအမအေရငျး စောကျဖုတျဆိုတာ သိလိုကျတော့ သား ကွကျသီးတှေ တအားထလာတယျ….. မမေေ့စောကျဖုတျထဲ ဝငျနတေဲ့ သားလီးကွီးကလညျး ပိုတုတျလာတယျ ထငျမိတယျ၊ လီးရညျမထှကျအောငျ ထိနျးထားပမေယ့ျ မရတော့ဘူး၊ ခကြျခငြျး ပနျးထည့ျမိတာပါ မမ….၊ လီးရညျထှကျတော့လညျး သားလီးက ထပျလိုးခငြျမိနတေယျ…၊ သား ဘာဖွဈမှနျး မသိတော့ပါဘူး မမရယျ”

“အဲဒါပေါ့ သားရဲ့…၊ မမက အငျးစကျတှေ အရသာရှိတယျဆိုတာ မယုံလို့ စမျးကွည့ျတာ တကယျဟုတျတယျသား….၊ မောငျနှမ နကွေတာထကျ သားအမိအရသာက ဘာနဲ့မှမတူဘူးဆိုတာ တကယျပဲ သား…၊ မမေကေ ပိုပွီးစိတျအရသာ ခံစားကောငျးတာပေါ့၊ ကိုယ့ျသှေးသားနဲ့ ဖွဈလာတဲ့ တနျဆာကို ကိုယ့ျသားအိမျ ကိုယ့ျမိနျးမအငျ်ဂါထဲ ပွနျအလိုးခံရတာဆိုတော့ သားတှေးတာကွည့ျတော့လေ…၊ မမတောငျ သားနဲ့သားအမနေဲ့ လိုးတာကွည့ျပွီး ခဏခဏ ပွီးနတောပဲ သားရဲ့၊ မမ သားကို မရှကျပဲ အမှနျပွောပွတာနောျ”

“ဟုတျကဲ့ပါ မမ သားလညျး အမှနျအတိုငျး ပွောတာပါ”

ဇောျထကျ မသူဇာတိုကျထားသော လိငျစိတျကွှဆေးနှင့ျ ဘီယာကွောင့ျ သူ၏လိငျတနျကွီး ပေါကျကှဲမတတျ ခံစားနရေပွီး မကြျနှာတဈခုလုံး ကာမစိတျတှေ မှနျထူလာသညျ။

“သား မငျး မမကို သားမမေလေို သဘောထားပွီး မမကို စိတျရှိလကျရှိ မမေေ့ကိုလိုးသလို လိုးပေးနိုငျမလား သား”

မသူဇာတောငျးဆိုမှုကွောင့ျ ဇောျထကျ ကြနေပျအားရမိလိုကျသညျ။

“ဟုတျ ဟုတျကဲ့ပါ မမ”

“မငျး မမကို အထငျသေးနလေား၊ မမ အခုထိ ဘယျယောကြျားနဲ့မှ အလိုးခံမထားသေးဘူး။ မမ ဟာတောငျ ဘယျသူမှ အပွငျမှာ မမွငျဖူးပါဘူး၊ ဖေ့ဘုတျမှာပဲ ပေးပွဖူးတာပါ”

တကယျပငျ မသူဇာ ၃၇ နှဈအရှယျထိ မိမိကာမစိတျကို လီးအတုမြားနှင့ျသာ အာသာဖွခေဲ့သညျ။ လီးရညျ မိမိစောကျဖုတျထဲ ဝငျသည့ျအရသာ အတောျအရသာရှိတယျလို့ ကွားဖူးသိဖူးသောျလညျး အခုခြိနျထိ လီးအစဈ အဝငျမခံခဲ့ရဖူး၊ အလိုးမခံဖူးခဲ့ပါ။

“ယုံ ယုံပါတယျ မမရယျ၊ သားလညျး မမစောကျဖုတျကို လိုးကွည့ျခငြျနတော ကွာပါပွီ မမ။ ကြေးဇူးရှငျမို့ သား မပွဈမှားရဲတာပါ မမရယျ”

နှဈယောကျသား လိုးကွရနျ အဝတျအစားမြား ခြှတျလိုကျကွသညျ။ သူဇာ မိမိကို ပါကငျဖှင့ျမည့ျ ဇောျထကျလီးကွီးကို ကွည့ျပွီး ကွကျသီးထလိုကျမိသညျ။

“မမစောကျဖုတျတော့ ကှဲပွဲတော့မှာပါပဲ သားရယျ…၊ သား မမေစေောကျဖုတျလို့ သားစိတျထဲထားလိုးပေးနောျ သား ”

ဇောျထကျ သူဌေးမ အပြိုကွီး မသူဇာကို စိတျတိုငျးကြ လိုးပေးနရေသညျ။

ဒီလိုနဲ့ပဲ မဝငျးမလေညျး ပွငျဦးလှငျမှာ သမီးမိနျးကလေးတဈယောကျကို ခြောမှေ့စှာ ဖှားမွငျခဲ့လတေော့သညျ။ မိခငျဖွဈသူ ဒေါျဝငျးမမှောတော့ ၄၅ ရကျမပွည့ျသေးတဲ့ သမီးလေးကို နို့ဘူးတိုကျကာ မှေးစားထားသညျဟုပငျ ပတျဝနျးကငြျကို သတငျးလှင့ျထားရသညျ။ ပတျဝနျးကငြျဆိုတာလညျး အဝငျအထှကျရယျလို့ ဟုတျတိပတျတိ သိပျမရှိပေ။ ဒါကွောင့ျ ဒေါျဝငျးမေ သားဖွဈသူနဲ့ ရခဲ့သည့ျ သမီးငယျကို လူတိုငျးက မှေးစားသမီးဟုပငျ ထငျမှတျလာခဲ့သညျ။

မသူဇာကလညျး မိမိသမီးလေးလိုပငျ ဒေါျဝငျးမနှေင့ျ သူ၏သားဇောျထကျတို့ လိုးလို့ရသော သမီးငယျကို အမှစေားအမှခေံ လှဲအပျကာ လေးယောကျသား ပြောျရှှငျစှာ နထေိုငျလာခဲ့ကွသညျ။ ဇောျထကျကတော့ ကာမစံအိမျ ခွံကွီးထဲတှငျ မိခငျဖွဈသူ ဒေါျဝငျးမကေို လိုးလိုကျ၊ သူဌေးမ မသူဇာကို လိုးလိုကျနှင့ျ ကြနေပျအားရနခေဲ့ရသညျ။

“သူဇာရယျ ဒီတဈခါတော့ အဝငျး သားနဲ့ ကိုယျဝနျမယူပါရစတေော့နဲ့နောျ။ အဝငျးလညျး အသကျကွီးလာပွီဆိုတော့ ဒီအတိုငျးလေးပဲ နကွေရအောငျနောျ”

“အငျးပါ မမရယျ၊ သူဇာလညျး ဇောျထကျနဲ့နရေတာ ကြနေပျအားရမိပါတယျ။ ဒါနဲ့ မမ သားနဲ့နရေတာ အရသာရှိသေးလားဟငျ”

“သူဇာရယျ အဝငျးလညျး သှေးနဲ့သားနဲ့ပဲလေ၊ ပိုဆိုးတာက သှေးသားအရငျးခငြျး နရေလို့လား မသိဘူး၊ စိတျခံစားရတာ အားမရ မတငျးတိမျနိုငျပါဘူး ညီမရယျ”

ဟုတျလညျးဟုတျသညျ၊ ဒေါျဝငျးမေ သမီးလေးတဈယောကျရပွီးမှပငျ ခန်ဓာကိုယျကွီးက လုံးကွီးပေါကျလှကွီး ဖွဈလာသညျ။ မိမိသှေးသားမြားဖွင့ျ ကွီးပွငျးလာသော သားအရငျး ဇောျထကျကလညျး အခြိနျပွည့ျ မိမိနှင့ျသာ လိငျဆကျဆံနခေငြျလာသညျ။ အသကျက (၄၈) နှဈပငျ မိမိမှာက သှေးမဆုံးနိုငျသေးပေ။ သူဇာကတော့ ကနြျးမာရေး မကောငျးရှာသဖွင့ျ ဆရာဝနျနှင့ျပငျ ကုသနရေရှာသညျ။

“အငျးပါ မမရယျ သူဇာ ဝမျးသာပါတယျ။ ထကျနဲ့ မမတို့သားအမိကို အခုလို သားအမိခငြျး နဖွေဈအောငျ လုပျမိခဲ့တာ သူဇာ တောငျးပနျပါတယျ မမရယျ”

“ညီမရယျ အဝငျး ကြနေပျပါတယျ ကှယျ၊ အခုဆို ဘယျသူမှသိတာမှ မဟုတျတာ၊ သားနဲ့ အခုလိုနကွေလို့ သမီးလေးရတာ ဘယျလောကျပြောျစရာကောငျးလဲ သူဇာရယျ…၊ သမီးလေးကလညျး သူဇာကိုပဲ အမအေရငျးထငျနတော”

“ဟုတျပါတယျ မမရယျ၊ သူဇာမရှိတဲ့နောကျ သမီးလေးကို သူဇာဟာ သူအမပေဲလို့ သိထားစခေငြျတယျ မမရယျ”

“စိတျခပြါ သူဇာရယျ”

——————————-

အခြိနျသညျ ကုနျမှနျးမသိ ကုနျသှားခဲ့သညျ။ မသူဇာပငျ ဆုံးပါးသှားသညျမှာ ၆ နှဈကြောျလာခဲ့သညျ။ သမီးလေး ဇာဇာပငျ အပြိုဖောျဝငျလာခဲ့သညျ။

“ကွီးမေ ကွီးမေ သှေး…. သှေးတှေ”

ဇာဇာ မိမိရဲ့စောကျဖုတျလေးထဲမှ သှေးမြားထှကျကလြာသညျမို့ ဒေါျဝငျးမကေို အလန့ျတကွား အောျခေါျမိသညျ။

“သမီး ဘာမှမဖွဈဘူးနောျ…. မကွောကျနဲ့ ကွီးမရှေိတယျ… ဘာမှမဖွဈဘူး သမီးရဲ့… အဲ့တာ ရာသီပနျးပှင့ျတယျလို့ခေါျတယျ သိလား… တဈလတဈခါ ဖွဈတာလေ သမီးရဲ့”

ဒေါျဝငျးမေ သမီးဖွဈသူကို အကွောငျးစုံ အကုနျရှငျးပွရငျး သမီးဖွဈသူ မိနျးမကိုယျလေးကို သခြောစှာ သန့ျစငျပေးနလေိုကျသညျ။

ဪ….သမီးလေးတောငျ အပြိုဖွဈလာပါပေါ့လား၊ မွနျလိုကျတာနောျ အခြိနျတှရေယျ။ ဒေါျဝငျးမေ စဉျးစားရငျး မိမိသားအရငျးနှင့ျရခဲ့သည့ျ သမီးခေါျမလား၊ မွေးခေါျမလား ဇာဇာလေးကို သန့ျရှငျးပေးနမေိသညျ။

“ကွီးမေ ဖဖေကေလညျး အခုထိ မလာသေးဘူး၊ ညည ဖဖေေ အရကျတှေ သောကျသောကျလာတယျ ကွီးမရေဲ့”

“သမီးရယျ သမီးဖဖေလေညျး သမီးမမေကေို သတိရလို့ သောကျတာနမှောပေါ့ သမီးရယျ”

ဇာဇာက ကွီးမဟေုခေါျသူ ဒေါျဝငျးမကေို အဖှားလို့ လိမျထားကွပွီး ဇောျထကျနှင့ျ မသူဇာ ကလေးဟုပငျ သိထားသညျ။

“ကွီးမရေယျ… ကွီးမသေားကို ပွောပါဦး။ ဖဖေသေရေငျ သမီးမှာ ဘယျသူမှမရှိတော့ဘူး၊ မသောကျပါနဲ့လို့နောျ ကွီးမေ”

“ကဲပါ သမီးရယျ သားပွနျလာရငျ ကွီးမေ ပွောပါ့မယျနောျ၊ သမီးလေး ခေါငျးမလြှောျရဘူးနောျ၊ အဲဒါတှေ ရပျတော့မှ လြှောျရမယျနောျ”

—————————–

ဇောျထကျ အရကျသမားလုံးလုံး ဖွဈလာသညျ။ လိငျမဆကျဆံရသညျမှာလညျး နှဈခြီလာသညျ ။

“ဟာ သား မလုပျနဲ့ ဟာကှာ သမီးလေးပွနျလာရငျ မကောငျးဘူးကှယျ”

ဇောျထကျ သူမိခငျဖွဈသူကို မလိုးရသညျမှာ ကွာပွီမို့ လိုးခဲ့မိပွီး သမီးလေးတဈယောကျရသညျကိုတှေးရငျး လီးကွီး မာကွောလာသညျ။ ဒေါျဝငျးမေ အသကျ ၅၀ ကြောျပွီ ဖွဈသောျလညျး သမီးလေးကွောင့ျ ကာမစိတျကို ထိနျးထားခဲ့ခွငျး၊ သားဖွဈသူ အရကျပဲသောကျနခွေငျးကွောင့ျ သားဖွဈသူနှင့ျ မဆကျဆံဖွဈခဲ့ပါ။ သားဖွဈသူ မိမိနို့မြားနှင့ျ တငျသားမြား စုပျခြလေိုကျသညျနှင့ျ သှေးသားမြား ဆူပှကျလာတော့သညျ။

ဇောျထကျမှာ မိခငျဖွဈသူ ဒေါျဝငျးမကေို ကုတငျပေါျ လကျထောကျလိုကျစပွေီး လုံခညြျကို ခါးရောကျအောငျမပွီး လှနျတငျလိုကျသညျ။ မိမိကိုမှေးထားသော စောကျခေါငျးရှိရာ တငျသားစိုငျကွီးကွားထဲ သူ့ဒဈဖူးကွီးကို တေ့လိုကျပွီး ဆောင့ျလိုးပဈလိုကျသညျ။

“ဘှဈ..ဘှဈ…ဗွဈ….အင့ျ..အှန့ျ..အင့ျ”

“အမလေး သား…အဟင့ျ.. အ…. သားမွနျမွနျလိုးနောျ၊ သမီးလေး ပွနျလာရငျ မွငျကုနျမယျကှာ”

“အးးးအးးးအား မမေေ… အားးး ကောငျးလိုကျတာ မမေရေယျ…. မမေေ စောကျဖုတျက အခုထိ လိုးကောငျးနတေုနျးပဲ မမေရေယျ…”

“အင့ျ အား…နာ…. နာလိုကျတာ သားရယျ… မမေေ မခံတာကွာတော့ တအားနာတယျ… ဆောင့ျ.. ဆောင့ျ တောျကွာ သမီးသိရငျ မကောငျးဘူး သားရယျ”

ဇောျထကျ မိခငျဖွဈသူ စောကျဖုတျကွီးကို မူးမူးနှင့ျ အတငျးဖိဖိလိုးနသေညျ။ မူးနသေညျမို့ လီးရညျက တောျတောျနဲ့ မထှကျ မပွီးနိုငျသေးပေ။ ဒေါျဝငျးမေ သားဖွဈသူလီးရညျကို တောင့ျတနမေိသညျ။

“သား ထုတျ…ထုတျတော့…မမေေ ပွီးခငြျနပွေီ သားလေး… အဟင့ျ ..ဟင့ျ”

“အင့ျ…အင့ျ..အား…ကောငျးလိုကျတာ မမေစေောကျဖုတျကွီးရယျ၊ အထဲမှာ ကပြျထုတျနတောပဲ… အ.. အင့ျ..”

ဇောျထကျ သမီးမလာခငျ သူ့အမစေောကျဖုတျကွီးကို စိတျတိုငျးကြ လိုးပဈလိုကျတော့သညျ။ ဒေါျသူဇာ သားဖွဈသူ၏ အလိုးကို ကြနေပျအားရအောငျ အလိုးခံလိုကျပွီး ငယျရှယျသူလို ပွနျမထခငြျတော့၊ သားလိုးထားသော အိပျယာပေါျတှငျ အပနျးဖွေ အိပျပြောျသှားတော့သညျ။

“မတောျသေးဘူးလား သားလေးရယျ… မမေေ မခံနိုငျတော့ဘူး၊ အထဲမှာ အောင့ျနပွေီ၊ သားဟာကွီးကလညျး အရမျးကွီးတုတျနတော ဘာလို့ အဲ့လို ဆေးတှထေိုးရတာလဲ သားလေးရယျ”

“အင့ျ..အင့ျ…အှန့ျ..အား.. အဲဒါမှ ပိုလိုးကောငျးအောငျလို့ပါ မမေရေယျ၊ မမေကေ အသကျကွီးလာတော့ ခြောငျနရေငျ မမေေ အရသာမရှိမှာစိုးလို့ပါ”

ဇောျထကျ လီးကွီးဆေးထိုးထားသညျမို့ အသကျ ၅၅ နှဈအရှယျ မိခငျဖွဈသူ ဒေါျဝငျးမခေငျမြာ သားအိမျထဲတှငျ သားဖွဈသူ၏ လီးအတုတျကွီး ဆောင့ျဆောင့ျဖိဖိကွိတျလိုးနသေည့ျမို့ စောကျဖုတျကွီး ကွိမျးစပျပူထူလာတော့သညျ။

“အဟင့ျ..အမလေး..သား… တအားနာနပွေီ… သားလေးရယျ.. တောျ တောျပါတော့နောျ၊ ကွာရငျ မမေေ သလေိမ့ျမယျ… သားလေးရယျ”

ဇောျထကျခငျမြာ သူ့အမေ အောကျကနေ ငွီးငွူတောငျးပနျသံက ပိုပွီးဖီးတကျသလို ခံစားလာရပွီး မိခငျဖွဈသူ စောကျဖုတျကွီးကို ပေါငျနှဈဖကျဘေးဆှဲဖွဲပွီး လီးဝငျနသေော မိခငျဖွဈသူစောကျဖုတျအထကျရှိ စောကျစိကွီးကို လကျမနှင့ျ ဖိခြပှေတျရငျး အားရပါးရ ဖိလိုးပဈလိုကျသညျ။

“ဟငျ…အို..အမလေး”

ကွီးမသေညျ အိပျယာပေါျတှငျ ဝဈလဈစလဈ အားရပါးရ အလိုးခံနတော မွငျရတော့ ဇာဇာတဈယောကျ ပါးစပျကို ပိတျလိုကျပွီး မကြျလုံးပွူးကာ ခွကေို နောကျပွနျဆုတျလိုကျသညျ။ အိပျမကျမကျနသေညျလားဟု မိမိလကျကလေးကို ဆိတျကွည့ျသညျ။ ကွီးမနှေင့ျ ဖဖေေ သားအမိအရငျးကွီး လိုးကွသညျကို ကွည့ျကာ မိမိအှနျလိုငျးကနကွေည့ျနသေော mom and son သားအမိလိုးကွသညျကို ပွနျသတိရလာမိသညျ။

ကွီးမစေောကျဖုတျကွီးထဲ ဖိဖိလိုး၍ဝငျနသေော ကွီးမေ စောကျပတျကွီးမှာ ကားတကျ ဖုဖောငျးနတော မွငျနရေသညျ။ တဈခါတဈခါ ဖဖေေ့လီးကွီးက ကွီးမစေောကျဖုတျအပွငျထိ ထှကျလာတော့ ဇာဇာ ကွကျသညျးမှေးညှငျးထကာ ပိပိထဲမှ ယားယံလာသညျ။ နဲတဲ့လီးကွီး မဟုတျပါလား။ ဒဈဖူးကွီးမှာ ကြီးအာသီးရဲရဲကွီးလို ဖွဈနပွေီး လီးကွီးလုံးပတျကလညျး ရှပျဘူးခှံလောကျတုတျနသေညျကို ဇာဇာ မွငျနရေသညျ။

ဖဖေေ့လီးကွီး ထှကျလာတော့ ကွီးမေ စောကျခေါငျးကွီးဟာ ဟာလာဟငျးလငျးကွီး ပွဲထှကျပွီး စောကျပကျအတှငျးက ပနျးရောငျသနျးနသေော ကလီစာမြားကို တှေ့လိုကျရသညျ။ ကွီးမစေောကျခေါငျးထဲမှလညျး ဖွူဖွူပစြျပစြျ သုတျရညျမြားက ကွီးမဖေငျကွားမှတဆင့ျ အိပျယာခငျးပေါျသို့ စီးကလြာနသေညျ။ ကွီးမနေဲ့ ဖဖေေ ဘယျအခြိနျကတညျးက လိုးနကွေတာလဲဟု ဇာဇာ တှေးနမေိသညျ။ မမေေ ဒေါျသူဇာရှိတုနျးကတညျးကမြား အခုလို သားအမိ လိုးနကွေတာလား။ ဇာဇာတှေးရငျး အခနျးဝတှငျ ရပျကွည့ျနမေိသညျ။

“အို….သမီးလေး”

“ဟာ…သမီး..”

“ဝုနျး…ဖြောကျ… ဖြောကျ….အဟင့ျ”

သားအမိနှဈယောကျ လိုးပွီးအထ အိပျခနျးဝကနေ ဘယျအခြိနျက ကွည့ျနသေညျမသိသော သမီးဖွဈသူ ၁၈ နှဈအရှယျ အပြိုပေါကျလေး ဇာဇာကို မွငျလိုကျပွီး သားအမိနှဈယောကျ ပွာယာခတျသှားသညျ။ မိမိကို မွငျလိုကျသညျမို့ ဇာဇာ ရှကျရှကျနှင့ျ မိမိအိပျခနျးရှိရာ ထှကျပွေးလာပွီး တံခါးပိတျထားလိုကျသညျ။

“ကဲ…သား…..သမီး သိသှားပွီ၊ မမေရှေကျလိုကျတာ သားရယျ…၊ ဘယျလိုလုပျကွမလဲဟငျ”

“မမေရေယျ… ဘာတတျနိုငျမှာလဲ… သမီးကို သား အကွောငျးစုံနားလညျအောငျ ရှငျးပွလိုကျပါ့မယျ မမေရေယျ”

သားဖွဈသူဇောျထကျ သမီးရှိရာဆီ သှားတော့သညျ။ ဒေါျဝငျးမေ အခုလို သမီးအပြိုလေး၏ အရှေ့တှငျ ဝဈလဈစလဈဖွင့ျ သားနှင့ျအလိုးခံနတောကို အမွငျခံလိုကျရတော့ ရှကျပွီး မကြျဝနျးမှ မကြျရညျမြား စီးကလြာတော့သညျ။ မိမိအား အမအေရငျးဆိုတာ ဖှင့ျပွောခငြျပမေယ့ျ သှားလသေူ သူဌေးမ မသူဇာအား ပေးထားသော ကတိကို အပကြျမခံခငြျသညျမို့ မသူဇာနှင့ျ သားတို့၏ သမီးဟုသာ ပွောထားခဲ့ရသညျ။ အခုတော့ သားဖွဈသူက အဖွဈမှနျတှေ ပွောပွတော့မယျဆိုတော့၊ ဇာဇာသညျ မိမိနှငျ့ သားနဲ့ရတဲ့ ကလေးဆိုရငျ သမီးလေး စိတျရှုပျနရှောမညျ။

“ဒါ… ဒါဆို ကွီးမကေ သမီးအမဆေိုတော့ ဖဖေနေဲ့ သမီးနဲ့က.. မောငျနှမလညျး အရငျးကွီးနောျ”

“ဟုတျ… ဟုတျပါတယျ သမီးလေးရယျ..၊ ဒါတှဟော မသူဇာကွောင့ျ အခုလို ဖွဈလာခဲ့ရတာပါကှယျ”

ဇာဇာခငျမြာ သူမ၏ဖဖေေ အစအဆုံးရှငျးပွတာ နားထောငျရငျး ပိပိထဲမှ တစဈစဈနှင့ျဖွဈကာ စောကျရညျကွညျမြား စိမ့ျထှကျစိုရှဲလာသညျကို သိနမေိသညျ။ စောစောက မမေေ့ကို လိုးထားသော ဖဖေေ့ပေါငျကွားက လီးကွီးကိုလညျး ပွနျမွငျနမေိသညျ။ မိမိကိုဖကျပွီး တောငျးပနျရှငျးပွနသေော ဖဖေေ့ကို ဇာဇာ သနားလာရငျး ဖဖေပေေါငျကွားက လီးကွီးရှိရာသို့ လကျက ရောကျသှားသညျ။

“ဟာ…အဟင့ျ”

ဇာဇာ သူ့အဖလေီးအတုတျကွီးကို ကိုငျလိုကျမိပွီး ကွကျသီးထလာသညျ။

“ဟာ…..သမီးမကိုငျနဲ့”

———————

ဇောျထကျ သမီးဖွဈသူဇာဇာကို မလိုးဖွဈအောငျ ကွိတျမှိတျရှောငျခဲ့ပွီး မိခငျဖွဈသူ ဒေါျဝငျးမကေိုသာ ဖိလိုးနခေဲ့မိသညျ။ ဇာဇာ လညျး ဖဖေနေဲ့ မမေတေို့ လိုးတာကွည့ျပွီး မနနေိုငျအောငျ ခံစားလာမိသညျ။ အသကျ ၁၈ နှဈအရှယျ အပြိုပေါကျလေး ဇာဇာ ဖွဈခငြျရာဖွဈတော့ဟု စိတျကို ဆုံးဖွတျခကြျခလြိုကျပွီး သူမအဖနှေင့ျ အမေ လိုးနသေော အိပျခနျးအတှငျးသို့ လှမျးဝငျလိုကျလတေော့သညျ။

“ဟာ…သမီး…”

“ဟငျ…သမီး…”

ဒေါျဝငျးမနှေင့ျ ဇောျထကျ သားအမိနှဈယောကျ ပွူးတူးပွာတာ ဖွဈသှားသညျ။ သားအမိလိုးနသေော အိပျခနျးထဲသို့ ဝဈလဈစလဈဖွင့ျ ဝငျလာသော ဇာဇာ့ကို ကွည့ျလိုကျကွသညျ။

“ဖဖေေ သမီးကိုလညျး လုပျပေး… ဖဖေကွေတော့ ကိုယ့ျအမကေိုတောငျ လိုးပွီ သမီးကို မှေးလာတာပဲ… သမီးလညျး ဖဖေေ့ အလိုးခံခငြျတယျ ”

ဇာဇာသညျ အမကွေီးလညျးတောျ မိခငျလညျးတောျသော ဒေါျဝငျးမနှေင့ျ သားဖွဈသူ ဇောျထကျတို့ အလိုးခံနရော အိပျယာကွီးပေါျ ပကျလကျလှနျလိုကျပွီး ဒူးနှဈဖကျကို ထောငျကားပေးလိုကျတော့သညျ။

“သားရယျ သမီးလေး စိတျကွညျအောငျ လုပျပေးလိုကျပါတော့ကှယျ”

ဒေါျဝငျးမေ သူ့စောကျဖုတျထဲ မွုပျဝငျနသေော သားဖွဈသူလီးကွီးကို ဆှဲဖွုတျလိုကျသညျ။ မွေးခေါျမလား သမီးခေါျမလား ဇာဇာ့တို့ သားအဖကို ကြောပေးအိပျလိုကျပွီး ခွရေငျးက စောငျပါးလေးကို ကိုယျလုံးပေါျ ဆှဲဖုံးလိုကျသညျ။ ဇောျထကျ အခုမှတော့ မထူးတော့ပါ။ မိခငျဖွဈသူနှင့ျ နှဈပေါငျးမြားစှာပငျ လိုးခဲ့ကွပွီး သမီးလေးပငျ အပြိုဖွဈခဲ့သညျ။ အခုခြိနျထိ မိမိနှင့ျရှယျတူ၊ မိမိထကျငယျသူ မိနျးကလေးစောကျဖုတျအရသာကို မခံစားဖူး၊ မလိုးခဲ့ဖူးသညျမို့ စောကျမှေးနုနုလေးပေါကျပွီး မွပေဲစေ့ခန့ျ စောကျစေ့လေးအောကျမှ သမီးဖွဈသူ စောကျရညျကွညျလေးမြား မွငျရတော့ မနနေိုငျ ဖွဈလာမိသညျ။ အကွမျးပနျးကနျလုံးသာသာ စူနသေော သမီးဖွဈသူရငျသားဖှေးဖှေးလေးရှိ နို့သီးခေါငျးလေးမှာလညျး မွပေဲစေ့လောကျ ရှိသေးသညျ။

“ပလပျ…ပလပျ….ပွှတျ…ပွှတျ….အဟင့ျ…. ဖဖေေ…အ…အ”

ဇောျထကျ သူ့နှုတျခမျးကွီးဖွင့ျ ဇာဇာ့စောကျပကျလေးဖွဲကာ စုပျယူလကြျပေးလိုကျသညျ။ ခကြျခငြျးလိုးလငြျ သမီးဖွဈသူ စောကျခေါငျးကဉြျးလေးသညျ ဒဈဖူးကွီး၏ဒဏျကို ဘယျလိုမှခံစားနိုငျမညျမဟုတျ စိတျထနျနေ၍သာ ခံခငြျနသေညျကို သိနသေညျ။

“သား မညှာမတာ မလုပျနဲ့နောျ…. သမီးလေးက ကလေးသာသာပဲ ရှိသေးတာနောျ”

သမီးဖွဈသူ ငွီးငွူသံကွောင့ျ ဒေါျဝငျးမမှော သမီးဘကျပွနျလှည့ျလိုကျပွီး ရငျသားစူစူလေးကို အသာပှတျပေးလိုကျသညျ။

“အငျး..အှနျး..အင့ျ…အဟငျး..ဖဖေေ…မမေေ…အား…အမေ့ အဟင့ျ…ဟင့ျ အားးး”

ဇောျထကျ သမီးဖွဈသူပေါငျနှဈဖကျကွား ဒူးထောကျဝငျလိုကျပွီး စောကျရညျမြား စိမ့ျထှကျနသေော စောကျပကျဝကို သူ့ဒဈဖူးကွီး စတေ့ထည့ျလိုကျတော့သညျ။ ဇာဇာ စောကျပကျနှုတျခမျးမြား တငျးကပြျလာကာ ဘေးကားပွီး စောကျပကျအုံကွီး ပှင့ျထှကျသှားသလား ခံစားလိုကျရတော့သညျ။ မိမိရငျသားကို ပှတျသပျပေးနသေော မမေေ့လကျကို ကိုငျဆှဲထားလိုကျသညျ။ လီးကွီးတဈခြောငျးလုံး အဆုံးထိ ထိုးဖောကျဝငျရောကျသှားသညျ။ သမီးစောကျပကျကွားမှ သှေးမြားဖွာထှကျလာသညျ။

“အဟင့ျ…အ….မမေေ အကုနျ… အကုနျ ဝငျနပွေီလားဟငျ”

“အငျး သမီး… သမီးဖဖေလေီးကွီး အဆုံးထိ ဝငျ ဝငျသှားပွီ… နာ နာလားဟငျ သမီး”

စစခငြျးတော့ ဇာဇာ စောကျပကျကွီး ကှဲထှကျမတတျ နာကငြျခဲ့သောျလညျး စောကျပကျအတှငျးရှိ အဖဖွေဈသူ၏ ဒဈဖူးမှ လီးရညျမြား အရသာကွောင့ျ စောစောက မမေစေောကျဖုတျအလိုးခံသလို ခံစားခငြျလာပွီး မိမိပေါငျနှဈဖကျကို ဘေးသို့ အသားကုနျ ဖွဲကားပေးလိုကျတော့သညျ။

“လိုး….လိုး ဖဖေေ.. သမီးခံနိုငျပါပွီ ဆောငျ့လိုးပေးပါ ဖဖေေ…. သမီးစောကျပကျက ကောငျးနပွေီ ဖဖေေ…. သမီး မနာတော့ပါဘူး ဖဖေရေယျ ”

ဒေါျဝငျးမေ သမီးဖွဈသူစောကျပကျထဲ သားဖွဈသူလီးကွီး ဝငျနတောကွည့ျပွီး သမီးစောကျစိလေးကို ပှတျခြပေေးလိုကျသညျ။

“အင့ျ….အား..သမီး…အား ကောငျးလိုကျတာ…အငျးးး”

“အှနျးး အှန့ျ… ဖဖေေ…. အား.. ဖဖေေ.. အ… သမီး..ပွီး.. ပွီး…တော့မယျ… အား ဖဖေေ”

ဒေါျဝငျးမေ သားဖွဈသူက သမီးအရငျးစောကျပကျကွီးထဲ အတငျး အသားကုနျ ဆောင့ျဆောင့ျလိုးနတောကိုကွည့ျပွီး ကြနေပျလာတော့သညျ။

“အင့ျ….အား….သမီးလေး ဖဖေေ ပွီး.. ပွီးတော့မယျ… အ… အ ထှကျ…. ထှကျကုနျပွီ… ဗစြျ… ဗစြျ”

“အးအမလေး… အဟင့ျ… အား.. ကောငျးလိုကျတာ ဖဖေရေယျ…. အ… အဟင့ျ.. အ…. ဖဖေေ”

ဇောျထကျ သမီးငယျ၏ကြောအောကျကနေ လကျနှဈဖကျလြှိုလိုကျပွီး သမီးဂုတျနှဈဖကျကို ဆှဲယူဆောင့ျလိုးပဈလိုကျသညျ။ အပြိုနုနုထှတျထှတျ စောကျမှေးပေါကျစ သမီးဖွဈသူ၏ ပါကငျကို ဖှင့ျလိုကျသော အငျးစကျအရသာ အသဈတဈမြိုး ခံစားလိုကျရပွနျသညျ။ အခုတော့ ဇောျထကျလီးကွီးမှာ အမေ့စောကျဖုတျလိုးရသော မိခငျအငျးစကျ၊ သမီးစောကျပကျထဲ လိုးရသော သမီးအငျးစကျ၊ ညီမဖွဈသူကို လိုးရသော အဈကိုနှင့ျ ညီမအငျးစကျ စသော အရသာမြိုစုံ ခံစားကြနေပျရတော့သညျ။

“ဟယျ… ဖဖေေ သမီးစောကျပကျထဲ ဖဖေေ့လီးရညျတှေ ပနျးထည့ျလိုကျပွီနောျ၊ သမီးဗိုကျကွီးတော့မှာပဲနောျ ဖဖေေ ”

သားအမိ၊ သားအဖသုံးယောကျ၏ ဒေါျသူဇာ စပေးခဲ့သော အငျးစကျကွောင့ျ အခုတော့ စညျးစိမျအပွည့ျဖွင့ျ တိုကျကွီးအတှငျးဝယျ မိခငျဖွဈသူကို လိုးလိုကျ၊ သမီးဖွဈသူကို လိုးလိုကျနှင့ျ သှေးသားရငျးခငြျး မှားယှငျးမှု အငျးစကျအရသာကို လူမသိစှာ အားရကြနေပျစှာ ခံစားနကွေပါတော့သညျ။

Previous

ဆံနွယ်ရှည်မလေးရဲ့ ငရဲခန်းည

ကလောမြို့နဲ့တူတဲ့ အချစ် – အပြာစာပေ အောစာပေ

Copyright © 2026 ညကဗျာ – အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်များ စုစည်းမှု | Powered by Astra WordPress Theme


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။