အခြိနျက ည ၉နာရီခှဲလုပွီ။ ရနျကုနျ မအူကုနျးရပျကှကျသညျ နေ့လညျဘကျတှငျ လူစညျကားသလောကျ ညနကျလာလြှငျ လူအသှား အလာက ပွတျလာမွဲဖွဈသညျ။ ၁၂၃လမျးထဲရှိ ‘ထှနျးတောကျ’ ဆေးခနျးထဲတှငျ ဒေါကျတာကိုလတျတယောကျထဲ စာထိုငျဖတျနမေိ၏။ မိုးဖှဲဖှဲရှာနသေညျမို့ ည၈နာရီကြောျလောကျကတညျးက ဆေးခနျးကို လူနာမလာတော့ … ၉နာရီခှဲ ဆေးခနျးပိတျခြိနျအထိတော့ လူနာ မလာလညျး မပွနျသေးပဲ ဆကျထိုငျနတေတျသညျက ကိုလတျ အကငြျ့ဖွဈနပွေီ။ စောသေးလြှငျ ကားလမျးပေါျတှငျကားတှကေ ပွညျ့ကွပျနတေတျသေးသညျမို့ ကားမောငျးရတာ မောငျးလို့မကောငျး။ .. ၉နာရီခှဲနှငျ့ဆယျနာရီကွားထဲလောကျဆိုမှ ကားရှငျးပွီး မောငျးလို့ကောငျး၏ တခါတခါတော့လဲ လူနာမလာပါပဲ ထိုငျနရေတာ ပငြျးစရာကောငျးလှသညျ။ အလုပျမရှိတော့ စိတျတှကေလဲ ဟိုရောကျဒီရောကျ … ။ ဒီနေ့တော့ ကိုလတျစိတျထဲ ရှာမှငယျရညျးစား နီလာ့ကို ထူးထူးခွားခွားသတိရနမေိသညျ။ .. သူကသာ သတိရနမေိတာပါ … နီလာကတော့ သူ့ကို စိတျကူးထဲတောငျထညျ့တော့မညျမဟုတျမှနျးလဲ သူသိနသေညျ။ ရညျးစားဖွဈပွီးလို့မှ တနှဈမပွညျ့သေးခငျ နီလာ့အမဆေုံးပါးသှားတာ ကြောငျးတကျရငျး သတငျးကွားလိုကျရ၏။ .. စာမေးပှဲတှနှေငျ့လုံးလညျခြာလညျလိုကျနသေော ဆေးကြောငျးသားဘဝမို့ ခကြျခွငျးမပွနျနိုငျသေးပဲ အားပေးစကားတှသော လူကွုံပါးလိုကျ စာထညျ့လိုကျ လုပျနခေဲ့ရသညျ။ .. ဟော ကြောငျးပိတျရကျရောကျ လို့ သူလဲ ရှာပွနျရော သတငျးကောငျးက ဆီးကွိုနပေါတော့သညျ။ .. နီလာတယောကျ သူမ၏ပထှေး ကိုကြောျနှငျ့ အတိအလငျးယူလိုကျကွပွီတဲ့ … ။ ကောငျးပါသညျ .. ကောငျးကွပါပသေညျ။ .. သှားလသေူ အမေ့မကြျနှာမှမထောကျ .. ။

သူ့မကွနြှာလဲမထောကြ … ဘယသြူ့မကွနြှာမှမထောကြ … လုပပြုံ လုပပြုံ၊ နီလာတို့လုပခြလွိုကပြုံက ကိုလတဆြလံသ သှားရသညြ။ ရှာကိုလညြး အဲဒီကတညြးက ကိုလတြ လုံးဝမပှနတြော့။ ယိုသူက မရှကပြမယြေ့ မှငသြူက ရှကသြညလြေ .. ။ ဘယလြောကပြဲ စိတနြာသညဆြိုဆို ပထမဆုံးရညြးစားမို့ ကိုလတြ နီလာ့ကို မေ့မရသေး … ။ နီလာ့နှုတခြမြးနှေးနှေးလေးတှေ … နို့အုံထှားထှားကှီးတှေ .. တငသြားအိအိကှီးတှေ .. အိုနောကဆြုံးတော့ ဆှဲအားကောငြးလှသောစောကဖြုတလြေး … တခုမှ ကိုလတမြေ့လို့ကိုမရ။ .. အငြး ဒါပမယြေ့ ဒါတှအေားလုံးက ခုတော့ သူ့ပထှေးတဖှဈလဲ လငတြောမြောငကြှီး ကိုကွောြ့အတှကြ အသုံးတောခြံစရာလေးတှသော ဖှဈနပရေေော့မညြ … တောကြ … ။ ကိုလတတြှေးရငြး ဒေါသထှကလြာသဖှငြ့ တောကပြငခြေါကလြိုကမြိသညြ။ .. သူငယခြငွြးတခို့ကွတော့ပှောသညြ၊ .. ကိုကွောြ့မှာ သူ့ထကကြောငြးကှကတြှရှေိနလေို့ဖှဈမညတြဲ့ … ။ သူလဲ ဒါတှအစေက သိပတြော့နားမလညြ .. ဆေးကွောငြးသားပမယြေ့ စာထဲသာစိတနြှဈထားခဲ့သူမို့ ဒါတှနှငြေ့ နဲနဲစိမြးသညြ။ .. သို့ပမယြေ့ ရညြးစားလူလုခံရပှီးနောကတြှငတြော့ ကိုလတြ မခံခငွစြိတနြှငြ့ ဒါတှေ လိုကစြားလာသညြ။ လိငတြံကှီးထှားစသေော နညြးလမြးမွားရှာသညြ။ .. ဆေးထိုးတာတှဘောတှေ ကတော့ ဘေးမကငြးမှနြး ဆရာဝနလြောငြးပီပီ သူသိသညမြို့ လကတြဲ့မစမြးခဲ့။ .. ဘေးကငြးသော လစေုပပြှှနတြှေ ဘာတှနှငြေ့တော့ စမြးကှညြ့သညြ။ .. ရလဒကြ မဆိုးလှပါ။ သူ့ဆိုဒကြ ပိုကှီးလာသညြ။ .. သနမြာမှုနှငြ့သုတထြိနြးနိုငအြားလဲ ပိုကောငြးလာသညြ။ နောကတြော့ သူငယခြငွြးတှေ တိုငပြငပြှီး တယောကဟြာပေါတြယောကြ ဂေါလြီတှေ အပှနအြလှနထြညြ့ကှသညြ။ .. သူလဲ သူ့လိငတြံ ကွောဘကတြှငြ ဂေါလြီ၂လုံးထညြ့လိုကသြညြ။ .. ပှောငြးဖူးစေ့တှလေို လွှောကထြညြ့နလွှငေတြော့ ဘေးလဲ မကငြးသလို ခံရသူလဲ လကလြနသြှားမညမြို့ မထညြ့။ .. ၂လုံးလောကကြ အနတေောပြါပဲ။ စိတနြာနာနှငြ့ ကိုလတြ ရနကြုနတြှငြ ရညြးစားတှေ ထညလြဲထားပှဈခဲ့သညြ။ ထားလိုကသြော ရညြးစားတိုငြးကလဲ သူ့ဟာကှီးနှငြ့ ဂေါလြီလေးတှကေို တနြးတနြးစှဲ .. ။ အဲ တခုတော့ ရှိသညြ။ .. ရညြးစားက ရညြးစားလိုမနပေဲ ယူဘို့အတငြးအကှပတြိုကတြှနြးလာလွှငတြော့ ကိုလတြ တို့ ဝေးဝေးပှေးတော့သညြ။ .. လူပိုဘွဝနှငြ့ ရသလောကကြဲဦးမညဟြု ကိုလတြ စိတပြိုငြးဖှတထြားသညြ။ .. ဒါတှအေားလုံးကို နီလာ့အစား မိနြးမတှအပေေါလြကစြားခွနခှေငြေး တမိုွးဟု သူ ခံယူထားလိုကသြညြ .. ဆိုငသြလား မဆိုငသြလားတော့ မသိ။ .. ဒီလိုနှငြ့ မနှဈက သူ ဆရာဝနဖြှဈလာသညြ။ .. အလုပနြှငြ့အကိုငနြှငြ့ဆိုတော့ ကဲရတာ ပိုတငြ့တယလြာ၏ သူ့ကှောငြ့ အပိုရွညပြကွခြဲ့ရသူလေးတှလေဲ တောတြောမြွားနပှေီ။ နောကပြှီးသားရအေိုငတြှကေို ခှဝငေဆြေးခဲ့တာတှလညြေး မနဲလှတော့။ .. ဆရာဝနဆြိုတော့ ရှောငတြတတြိမြးတတတြာကော ကံကောငြးနသေေးတာကော ပါမညပြေါ့လေ .. ကိုလတတြို့ ခုထိတော့ ပိုကဘြော မိသညြ့ဘ၀ မရောကသြေး။

ကိုလတအြလုပကြ ရနကြုနအြနောကပြိုငြး ဆေးရုံကှီးတှငဖြှဈသညြ၊ .. ကိုယပြိုငဆြေးခနြးကိုတော့ လူနာအရမွားသညြ့ မအူကုနြးဘကတြှငြ ဖှငြ့ဖှဈသညြ။ လူပိုလွူလှတြ ဆရာဝနဆြိုတော့ ဆေးခနြးပတဝြနြးကငွတြှငြ ကိုလတနြာမညကြ ရပနြေးစားသညြ။ .. ရှုပပြှသေူအဖှဈလဲ နာမညထြှကသြညြ။ .. သို့ပမယြေ့ မိနြးကလေးမွားထုံးစံအတိုငြး ရှုပသြူပှသေူဟု နာမညကြှီးသူတှဆေို ပိုကပတြတြ ရောတတသြညြ့ အတှကြ ကိုလတဘြေးနားမှာ မိနြးကလေးတှေ ဝိုငြးဝိုငြးလညနြလသေညြေ။ .. ကိုလတကြတော့ အခှငြ့သငြ့လွှငြ သငြ့သလို အခှအနေပေေးလွှငြ ပေးသလို စိတကြှိုကရြာကို ဆှတခြူးစားသုံးရငြး လူပိုဘွဝကို ပွောပြွောကြှီး ဖှတသြနြးနလတေေော့သညြ။ ‘ ဝါး ဟား … ‘ အိပငြိုကသြလိုလိုဖှဈလာသညမြို့ ကိုလတြ သနြးဝလေိုကမြိသညြ။ လကပြါတနြာရီကို ငုံ့ကှညြ့တော့ ကိုးနာရီခှဲလုပှီ။ .. လကထြဲမှ ပလေးဘှိုငြးစာအုပကြို အသာခေါကသြိမြးလိုကပြှီး သိမြးစရာရှိတာတှေ သိမြးနှငြ့ရနြ ကိုလတြ ထလိုကြ၏။ ပုဆိုးအောကမြှ ဖှားဘကတြောကြ ပလေးဘှိုငြးစာအုပအြရှိနနြှငြ့တကှှကှှဖှဈနသညြေ ပုဆိုးဝတလြွှငြ အောကခြံဘောငြးဘီဝတလြေ့မရှိသော ကိုလတအြကငွြ့က တခါတခါတောတြောဒြုကျခပေး၏။ ခုလဲ ဖှားဘကတြောငြှိမအြောငြ ခနစောငြ့ရသေးသညြ။ နို့မဟုတြ လူမှငလြို့မှ ကောငြးမညမြဟုတြ။ … ‘ ဆရာ .. ဆရာရှိသေးလားဟငြ … ‘ ဆေးခနြးတံခါးတခှမြးပိတထြားလိုကပြှီး အတှငြးဘကလြူနာစမြးသပခြနြးထဲဝငကြာ နားကှပတြှဘောတှေ သိမြးနသေော ကိုလတနြားထဲသို့ ဆညြးလညြးသံလေးတခုတိုးဝငလြာသညြ။ .. ပှနမြညလြုပခြါမှ လူနာက လာနပှနေပြှီထငသြညြ။ ကိုလတြ နဲနဲကှဲမွှီးတိုသှားရ၏။ တခါတခါကွ လူနာတှကေ ဒီလိုပါပဲ .. ဆေးခနြးဖှငြ့ထားခွိနတြောကလြွှောကကြွ လူရှုပသြညဘြာသညဆြိုပှီး လာမပှကှ၊ ဆေးခနြးပိတပြှီး ပှနတြော့မညဆြိုလွှငြ တယောကပြှီးတယောကြ ရောကရြောကလြာတတသြညြ။ ‘ ကိုးနာရီခှဲပှီဗွ .. ဆေးခနြးပိတတြော့မလို့ … သှောြ … မီမီ ပါလား .. ‘ ကိုလတဘြုတောသံက တဝကတြပကွနြှငြ့ရပသြှားရသညြ။ ရစေိုနသေောထီးလေးကို ကိုငထြားသညြ့ ခစွစြရာ မိနြးကလေးကို သူကောငြးကောငြးသိသညကြိုး .. ။ လမြးထိပနြားမှ မီမီရယလြေ .. မနှဈကမှ ယောကွာြး ဆုံးထားသညြ့ ပူပူနှေးနှေး မုဆိုးမလေး မီမီ။ .. ‘ ဆောရီးနောြ ဆရာ … ဆရာနဲ့ သသခွေောခွာတိုငပြငခြငွလြို့ ဆေးခနြးလူရှငြးခွိနကြမွှ ရှေးပှီးလာခဲ့တာ၊ အနှောကအြယှကပြေးမိသလိုမွား ဖှဈသှားပှီလားမသိဘူး .. အားနာလိုကတြာ .. ‘ မီမီက မကွလြုံးလေး ပုတကြလပပြုတကြလပလြုပရြငြး တောငြးပနနြသညြေ။ .. ခှငြ့လှှတပြေးရမှာပေါ့လေ။ .. ဒီလောကလြှသညြ့ မုဆိုးမလေးပဲဟာ .. ။ ‘ ရပါတယြ မီမီရယြ … ပှောနရမေယြ့သူတှမှေ မဟုတတြာ … ကဲပှော .. ကနွောဘြာကူညီရမလဲ ‘ ကိုလတလြသေံပှောငြးသှားတော့မှ မီမီ အားတကသြှားရသညြ။

နောကနြေ့မှလာလို့မွား ပှောလှှတလြမလေားဟု ဆေးခနြးအလာတလွှောကလြုံး တှေးပူနခေဲ့ရသညလြေ။ .. လကထြဲမှ မိုးရစေိုနသေောခေါကထြီးလေးကို ထီးထညြ့သညြ့ပုံးထဲ မီမီထညြ့လိုကြ၏။ ဘေးဘီကို စိတမြလုံ သလို အသာအကဲခပသြညြ။ ‘ စိတခြသွာ ပှောပါ မီမီ … ဒီနေ့ အကူကောငလြေးမလာလို့ ကနွောတြယောကထြဲရှိတာ .. ‘ ကိုလတကြ မီမီ့အနအထေားကို အကဲခပမြိသဖှငြ့ ရှငြးပှလိုကရြ၏။ ခါတိုငြးဆို ကောငလြေးနှငြ့ ကိုလတြ အတူပှနပြှီး လမြးကမွှ ဘတဈြကားမှတတြိုငတြှငြ ခပွေးနကှေ။ ဒီနေ့တော့ ကောငလြေး သှားစရာရှိလို့ ခှငြ့တိုငထြားသညမြို့ သူတယောကတြညြးသာ .. ။ ကိုလတစြကားကှောငြ့ မီမီ သကပြှငြးလေး အသာခလွိုကသြညြ။ ရှကရြှံ့ဟနနြှငြ့ မကွလြှှာလေးခလွိုကရြငြး တိုးတိုးလေး ပှောလိုကသြညြ။ ‘ ဒီ .. ဒီလိုပါဆရာ … မီမီ သှေးမပေါတြာ ၂လရှိနပှေီ အဲဒါ .. အဲဒါ .. ‘ ကနွြးကနွြးမာမာ တောငြ့တောငြ့တငြးတငြးနှငြ့ ခစွစြဖှယြ လငသြမေုဆိုးမလေး .. သှေးထိနနြတောကို ရှကရြှကနြှငြ့ပှောနပှေီဆိုမှတော့ တခှားဘာမွားဖှဈနိုငြဦးမှာတဲ့လဲ .. ခိုးစားတာ လူမိလပှေီပေါ့။ ဘာပဲပှောပှော တခှားဖှဈနိုငခြှတှလေေဲ ရှိသေးသညမြို့ ကိုလတြ တာဝနအြရ ရှငြးပှရလသညြေ။ ‘ တခါတခါ ဒီလိုပဲ သှေးထိနတြတတြာပဲ မီမီရဲ့ .. ‘ မီမီမကွနြှာလေး ရဲတကလြာသညြ။ .. သကပြှငြးတခကွကြို ရှိုကလြိုကရြငြး မပှငြ့တပှငြ့လေး ပှောလာပှနြ လေ၏။ ‘ မဟုတဖြူးဆရာ .. မီမီက သှေးသိပမြှနတြာ။ .. ရကတြောငြ လှဲလေ့မရှိဘူး။ ခုဟာက .. ခုဟာက .. ‘ ‘ ရပှီ .. ဒီလောကဆြို ဆရာနားလညပြှီ .. ။ ကဲပှော .. မီမီဘာဖှဈခငွလြဲ .. ‘ ‘ သှေးပေါဆြေးတှဘောတှေ ထိုးပေးလို့ မရဘူးလား ဆရာ … ‘ ကိုလတြ ခေါငြးကို ခပဖြှညြးဖှညြးခါမိသညြ။ အပှငလြူတှကှေားထဲမှာ သှေးပေါဆြေး သှေးပေါဆြေးနှငြ့ လူသိမွားလှသော ထိုးဆေးတှကေ တကယတြော့ ကိုယဝြနရြှိတာသာဆိုလွှငြ ဘာမှ မတတနြိုငြ။ .. လူအမွားက နားလညမြှုတှေ လှဲနကှခှေငြးဖှဈသညြ။ ‘ သှေးပေါဆြေးက ကိုယဝြနမြရှိပဲ တခှားအကှောငြးကှောငြ့ သှေးထိနနြတောမိုွးမှ စှမြးတာ မီမီရဲ့ .. ‘ ကိုလတစြကားကှောငြ့ မီမီ နီးရာခုံတခုပေါြ စိတပြကွလြကပြကွြ ထိုငခြလွိုကမြိသညြ။ ‘ အဲဒါမှ ခကတြော့တာပါပဲ ဆရာရယြ … ခုဟာက ကိုယဝြနရြှိတာလို့ မီမီတော့ထငတြာပဲ .. ဟငြး .. ‘ မီမီဝတထြားသညကြ လညပြငြးတောတြောဟြိုကသြော တီရှပလြကတြိုကလေး .. ။ ကိုလတရြှေ့တညြ့တညြ့တှငြ ထိုငခြလွိုကတြော့ လညဟြိုကကြှားမှ ရငနြှဈမှှာကှဲကှောငြးလေးက မကွစြိထဲကို ထငြးကနဲ ဝငလြာသညြ။ အသာမိုးကှညြ့လိုကတြော့ နို့အုံအပေါပြိုငြးလေးတှကေိုပငြ မှငနြရေ၏။ စောစော တုနြးက ပလေးဘှိုငြးဖတထြားသော အရှိနကြ မသသေေးသညမြို့ ကိုလတသြှေးတှေ ဆူလာသညြ။ ‘ မီမီတကယတြမြးလိုအပမြယဆြိုရငြ တောငြဥကျကလာဘကမြှာ ကနွောြ့အသိ ဆရာဝနမြတယောကရြှိပါတယြ။

ဒါမိုွးတှကေို ကူညီနကှလေေ .. ခကတြာက .. ‘ ‘ ခကတြာက ဘာလဲဟငြ ဆရာရယြ .. လုပပြါဦး .. မီမီ ဆရာ့ကို အားကိုးပါတယရြှငြ .. ‘ ‘ ခကတြာက ဒါဟာ တကယကြိုယဝြနရြှိတာ ဟုတမြဟုတြ သခွောအောငြ လုပရြဦးမယြ မီမီရဲ့ .. ‘ ‘ ဆီးစဈကှညြ့ရမှာလား ဆရာ … ‘ ကိုလတြ အသာပှုံးလိုကမြိသညြ။ သူဆငသြော အကှကထြဲတော့ မီမီတယောကြ ဝငလြာလပှေီ။ .. ‘ ဆီးစဈတာက မသခွောလှသေးဘူး မီမီရဲ့ .. သခွောခငွရြငြ အတှငြးပိုငြး စမြးသပကြှညြ့ရမှာ ….. ‘ ‘ အို … ‘ မီမီ့မကွနြှာလေး ရဲတှတသြှားသညြ။ ခေါငြးလေးက ငုံ့ကသွှားရ၏။ ကိုလတကြ ဟနကြိုယြ့ဘို့ ဆိုသလို အသာ မှငနြှငြ့မောငြးနှငြ့ ဆကပြှောလိုကပြှနြ၏။ ‘ မီမီရှကနြရငြေ နောကနြေ့မှ မိနြးကလေးဖောတြယောကယြောကခြေါလြာပှီး စမြးလေ .. ။ ဒါမှမဟုတြ လဒေီဒေါကတြာ တယောကယြောကကြိုပဲ သှားပှခငွြ ပှပါလား .. ‘ ပှောမယြ့သာပှောလိုကရြသညြ၊ မီမီ သူပှောသလို တကယသြဘောတူသှားရငြ အခကြ ဟု ကိုလတတြှေးနေ မိလေ၏။ .. မုနြ့က ပါးစပနြားရောကနြပှေီမို့ မစားလိုကရြလွှငတြော့ ကိုလတတြို့ ရာဇဝငရြိုငြးရော့မညြ။ ကိုလတြ ဆုတောငြးပှညြ့သညပြှောရမညြ။ မီမီက ခနစဉြးစားသလိုလေးလုပနြပှေီးမှ သကပြှငြးလေးတခကွြ ခရွငြး စိတကြို ဒုံးဒုံးခလွိုကလြေ၏။ ‘ မထူးပါဘူး ဆရာရယြ … ။ ဒါနဲ့ပဲ ရကတြှေ သိပကြှာသှားဦးမယြ။ … ဆရာပဲ စမြးပေးပါတော့ … ‘ ကိုလတြ တံတှေးကို အသာမှိုလိုကမြိသညြ။ စားရကံတော့ ကှုံလပှေီ။ ‘ ကဲကဲ .. လာ။ ဒါဆိုလဲ အခနြးထဲသှားရအောငြ … သှောြ … တံခါးကှီးတော့ ပိတခြဲ့မယနြောြ … တောကြှာ စမြးနတေုနြး သူမွားတှေ ရုတတြရကြ ဝငလြာမှာစိုးလို့ … ‘ မီမီ့အတှကြ ရတကမြအေးဟနနြှငြ့ ကိုလတကြ ဆေးခနြးအဝငတြံခါးကို တဝကပြိတထြားရာမှ အကုနပြိတြ ပဈလိုကသြညြ။ ထို့နောကတြော့ နုနုထှားထှား မုဆိုးမလေးကို ဦးဆောငကြာ အတှငြးဘကြ လူနာစမြးသပြ ခနြးထဲ ဝငလြာလိုကတြော့၏။ မီမီက ခေါငြးလေးငုံ့ရငြး ဆငမြယဉသြာ ဟနလြေးနှငြ့ ကိုလတနြောကကြ လိုကလြာသညြ။ အတှငြးခနြးသို့ရောကလြပှေီ။ ‘ ကဲ .. မီမီ တကြ ‘ ကိုလတကြ ပှောလဲပှော မီမီ့လကလြေးကိုလဲ အသာဆှဲကာ ကုတငပြေါတြကခြိုငြးလိုကသြညြ။ မီမီ့လကဖြွား လေးတှေ အေးစကနြတော သတိထားမိလိုကြ၏။ ကုတငကြ အနညြးငယမြှငြ့သညမြို့ မီမီက တဖကစြောငြးကာ လကလြေးနှငြ့ထောကပြှီးတကရြသညြ။ ခှဖွေားလေးတှကေ အောကမြှ ခုထားသော ခုံလေးပေါထြောကပြှီး တငပြါးကို တစောငြးလှမြးတငလြိုကရြ၏ ကိုလတကြ သူ့ဘကသြို့လှညြ့ကာ ကုနြးပှပေးလိုကသြလိုဖှဈသှားသော မီမီ့တငပြါးကှီးတှကေို အားမနာတမြး အနီးကပကြှညြ့ပှဈလိုကသြညြ။ စောစောက မနဲခိုွးနှိမထြားရသော ဖှားဘကတြောကြ ရုနြးထလာသညြ။ .. ခုတငစြောငြးနှငြ့ မနဲဖိထားလိုကရြသညြ။ ‘ ဟငြး … ‘ ကုတငပြေါရြောကပြှီးသညနြှငြ့ မီမီက မကွလြုံးလေးမွား အသာမှိတကြာ သကပြှငြးလေးတခကွြ မှုတထြုတြ လိုကပြှနြ၏။

ကိုလတြ အတတသြိလိုကပြှီ … ဒီကောငမြလေးလဲ စိတတြှလှေုပရြှားနပှေီ။ … ဟနကြိုယြ့ဘို့ ဆိုသလို တရှိနရြှိနတြကနြသေော စိတကြို အသာခိုွးနှိမယြငြး လုပရြိုးလုပစြဉအြတိုငြး သှေးပေါငအြရငြ ခွိနပြေးလိုကြ၏။ .. ဒါတောငြ လူကနပမေယြေ့ လကကြ မနေ။ .. သှေးပေါငခြွိနကြရိယာ ပှနအြဖှုတတြှငြ ကိုလတလြကတြှကေ မီမီ့နို့ကှီးတှကေို မထိတထိ ပှတသြှားလိုကသြေးသညြ။ မီမီ မသိမသာလေး တှနြ့သှားတာ .. ခှဖွေားလေးတှေ ကုပကြှေးသှားတာ ကိုလတြ သတိထားမိသညြ။ မီမီ့တကိုယလြုံးက ကုတငပြေါတြှငြ ပကလြကလြေးမို့ ရှိုကကြှီးဖိုငယအြသှယသြှယကြ မကှညြ့ခငွြ မှငလြကွသြား ဆိုသလို ဖှဈနရလေသညြေ။ .. ကိုလတကြတော့ ကှညြ့ခငွခြငွကြှီးနှငြ့ကို ကှညြ့နခှငြေးပါ။ ‘ ကဲ … မီမီရေ … စမြးကှစို့နောြ … မရှကနြဲ့ သိလား … ‘ အာတှခှေောကတြကလြာသညမြို့ ကိုလတြ တံတှေးကို ခနခန မှိုခနွရေ၏။ ဒီစကားလေး ပှောထှကလြာဖို့ မနဲကို အရှိနယြူလိုကရြသညြ။ မီမီကတော့ ဘာစကားမှတောငြ ပှနမြပှောနိုငရြှာ။ … ခေါငြးလေးသာ အနိုငနြိုငြ ညိတပြှလိုကရြသညြ။ ကိုလတကြ မီမီ့ထမီအထကဆြငစြလေးကို အသာဖှုတသြညြ။ … မီမီက ဗိုကလြေးရှပပြေးထားပှီး ကိုလတြ ဖှုတရြလှယအြောငြ ကူညီပေးနေ၏။ လူကတော့ မလှုပြ … မကွစြိလဲ စုံမှိတထြားသညြ။ .. အထကဆြငစြလေး ပှုတသြှားလပှေီ။ .. ကိုလတကြ အစက မီမီဝတထြားတာ ရိုးရိုးထမီထငနြမေိသညြ။ .. အခု ထကဆြငဖြှုတလြိုကမြှ ခါးတှငအြထကဆြငစြ ခညွပြှီး ဝတရြသော စကပထြမီမှနြး သိရသညြ။ ဟနကြသွညပြေါ့ … အထကဆြငစြ ဖှညလြိုကသြညနြှငြ့ ခါးအကှဲစလေးက ဟထှကသြှားသညြ။ .. ဒါပမယြေ့ မီမီ့တငပြါးကှီးတှကေ ဖှံ့ထှားလှသညမြို့ လှယလြှယနြှငြ့တော့ စကပထြမီလေးက အောကလြွှောခလွို့ မရ။ .. ‘ မီမီ … တငပြါးလေး နဲနဲ ကှှပေးဦးနောြ … ‘ ကိုလတအြသံက အဝေးတနရောမှ လာနသလေို မီမီ့နားထဲ ခံစားနရေ၏။ စိတညြှို့ခံနရသေူလို မီမီဘာမှကို ပှနမြပှောနိုငြ။ .. သူပှောသလို ခါးလေးကို အသာပငြ့ကာ သာ တငပြါးကှီးတှကေို ကှှပေးလိုကမြိရသညြ။ ကိုလတကြ အလိုကသြငြ့ဆိုသလိုပငြ စကပထြမီလေးကို အောကဖြကြ တဖှညြးဖှညြး ဆှဲခလွိုကြ၏။ ဆေးခနြးလာပှရသညမြို့လားမသိ .. ။ မီမီ့တှငြ အောကခြံ ဘာမှ မဝတထြားပါ။ .. ကိုလတကြ စကပထြမီလေးကို ဆှဲခလွိုကသြညနြှငြ့တပှိုငနြကြ မီမီ့ ရတနာလေးက ဝငြ့ကှှားစှာ ဝငြးဝငြးပပ ထှကပြေါလြာပါတော့သညြ။ မဂိုသှေးပါသူမို့လားမသိ … မီမီက အမှှေးအမွှငတြှေ ပှောငနြအေောငကြို ရိတထြားသညြ။

မဖှူမညိုအသားလေးနှငြ့ လိုကလြွှောညီထှစှောပငြ မီမီ့ဆီးခုံလေးက မို့မောကတြကနြေ၏။ .. ပေါငတြံထိပဖြွားတှကတေော့ အပှငအြသားအရထကေကြို ပိုပှီး ဖှူဝငြးတောကပြနသညြေ။ … ပှညြ့ပှညြ့တငြးတငြး နှုတခြမြးသားနှဈလှှာ အတှငြးဝယြ သာမာနမြိနြးကလေးတှထကြေ သိသိသာသာကှီးကို ပိုကှီးသော အစေ့လေးက ပှူးထှကနြေ၏ … ။ ကိုလတကြို မကွစြပဈပှ နသလေိုလို .. ။ ကိုလတကြ လကအြိတစြှပလြိုကသြညြ။ … အမှနကြ ဒါမိုွးစမြးမညဆြိုလွှငြ ပိုးသတထြားသော ရာဘာလကအြိတြ အထူကို စှပရြမညြ။ သို့ပမယြေ့ ကိုလတကြ အကှံကှီးနှငြ့မို့ ရိုးရိုး သှေးဖောကတြာတှေ ဘာတှမှောသုံးသညြ့ ရာဘာလကအြိတအြပါးလေးပဲ စှပလြိုကြ၏။ မီမီကတော့ ဘာမှ မသိရှာ … ။ ကိုလတပြှုသမွှ နုတော့မညြ့ပုံနှငြ့ ပွော့ပွော့ကွော့ကွော့လေး လဲှနလသေညြေ။ ကိုလတကြ မီမီ့ပေါငကြှားထဲသို့ သူ့ညာဘကလြကကြှီးကို သှငြးလိုကြ၏။ ဘယလြကကြတော့ မီမီ့ခါးကို အသာလှမြးကိုငထြားသညြ။ မီမီက အလိုကသြငြ့ပငြ ပေါငကြှီးတှကေို ကားပေးလိုကသြညြ။ စောစောက ဒူးလောကရြောကအြောငြ ဆှဲခထွားသော စကပထြမီလေးက မီမီ ပေါငကြားပေးလိုကမြှုကှောငြ့ အောကသြို့ တှနြးခလွိုကသြလိုဖှဈကာ ခှဖွေားထိလွှောကသွှားတော့၏။ ကိုလတြ အသကကြိုမှနအြောငြ မနဲထိမြးရှုယငြး မီမီ့ စောကဖြုတလြေးထဲ လကညြှိုးကို စထိုးသှငြးလိုကြ၏ အတှငြးပိုငြးစမြးသပလြွှငြ လကညြှိုးလကခြလယနြှဈခွောငြးပူးနှငြ့ စမြးရမှဲဖှဈသောလြညြး မီမီ့စောကဖြုတလြေးက အပိုနွှငြ့မခှား တငြးကှပစြိရိနသညေမြို့ တခွောငြးထဲနှငြ့ပဲ အရငြ သှငြးလိုကခြှငြးဖှဈသညြ။ ဒါတောငမြှ ကိုလတလြကညြှိုးက ပုဇှနကြစွစြာတှငြးထဲ ထိုးထညြ့ရသညြ့အလား စီးပိုငတြငြးကှပနြသညြေ။ … ‘ အ …. ‘ မီမီ့နှုတမြှ မပှငြ့တပှငြ့ အသံလေး ပှငြ့အံထှကလြာ၏။ ကိုယလြုံးလေးလဲ ဆတကြနဲ တုနသြှားသညြ။ .. ခါးလေးက မသိမသာ ကော့တကလြာကာ ပေါငတြံကှီးတှကေ ပိုကားထှကသြှားသညြ။ ‘ မီမီ နာသှားလို့လားဟငြ … ‘ ကိုလတကြ အမှနအြကနစြမြးသလို မစမြးပဲ လကညြှိုးကို အတှငြးထဲတှငြ ပတလြညလြှညြ့ကလိပေးနရငြေး မသိဟနဆြောငကြာ မေးလိုကြ၏။ ခါးလေးကို ထိနြးကိုငပြေးထားသော ဘယလြကကြလဲ မသိသလိုလိုနှငြ့ အောကဖြကလြွှောဆငြးလာပှီး မီမီ့တငသြား ထှားထှားအိအိကှီးတှကေို အသာဖှဈညှဈဆုပနြယလြာသညြ။ အထိအတှေ့က ထူးလှ၏။ .. ကိုလတြ စိတရြိုငြးတှေ ပိုဆငလြာသညြ။ ‘ နာရငပြှောနောြ … အားမနာနဲ့သိလား … ‘ ပါးစပကြသာ တှေ့ကရာတှလွှေောကပြှောနသေောလြညြး ကိုလတြ လကတြှကေ စနဈတကွ လှုပရြှားလာပှီ၊ လကညြှိုးတခွောငြးထဲထိုးသှငြးထားရာမှ လကခြလယကြိုပါ စဈကူယူလာသညြ။ နှဈခွောငြးပူးဖှငြ့ မီမီ့စောကဖြုတထြဲ ထိုးသှငြးလာသညြ။ .. မီမီ့စောကဖြုတလြေးကလဲ အရညတြှေ စိုရှဲှထှကလြာပှီမို့ ကိုလတလြကနြှဈခွောငြးပူးကို မဖှုံတော့ပေ။

ကိုလတျက အပီပငျ လကျတဆုံးထိုးသှငျးလိုကျ .. ပါတျလညျလှညျ့ကာ မှှနှေောကျပေးလိုကျ .. ဘေးနံရံလေးတှကေို တဆတျဆတျထိုးဆှလိုကျ .. သားအိမျခေါငျးနရောလေးကို ဖိထိုးလိုကျ လုပျပေးနသေညျ။ မီမီ တဆတျဆတျတုနျလပွေီ … ကိုလတျ ဘာလုပျနပွေီမှနျးလဲ ရိပျမိပွီ။ .. သို့ပမေယျ့ ဘာမှလဲ မပွောသာ .. မရုနျးသာ .. ။ သူမကိုယျတိုငျလဲ အသှေးထဲအသားထဲက ကာမဇောတှေ တရှိနျရှိနျ တကျနရေလပွေီကိုး .. ။ ‘ အား ဟာ့ဟာ့ …. ဆရာ ဆရာ ရယျ … ‘ ကိုလတျက လကျညှိုးလကျခလယျပူးကို အဆုံးထိုးသှငျးဖိထားရငျး လကျမက အဝမှ အစေ့လေးကို ဆှပေးလိုကျတော့ မီမီ မနနေိုငျတော့။ .. အသံတှပေငျထှကျလာရတော့သညျ။ .. ခုနက ခပျပြော့ပြော့လေး လဲှနရောမှ ခုတော့ ခွဖေဝါးတှေ ခုတငျပေါျအပွားလိုကျခကြာ တငျပါးကွီးတခုလုံး တထှာနီးပါး မွောကျတကျ လာသညျအထိကို ကော့တငျပေးနတေော့သညျ။ ‘ မီမီ ခံလို့ကောငျးလားဟငျ … ‘ ကိုလတျက ဗွောငျပငျ မေးလာတော့သညျ။ .. အပှဲပှဲနှဲှခဲ့ဘူးပွီဖွဈသော သူရဲကောငျးမို့ ဒီတပှဲလဲ သူကောငျးကောငျးကွီး အောငျနိုငျသူဖွဈပွီမှနျး ဗဒေငျမေးစရာမလိုပဲ ကိုလတျ အတတျသိနလေပွေီကိုး … ။ ‘ ကောငျးတယျ ဆရာရယျ … ဘယျလိုကွီးမှနျးကို မသိဘူး … အားရှီး …. ‘ တောျယုံမိနျးကလေးဆို ဒီလောကျနှငျ့ စကားမေးမရတတျသေး။ … မသကာ ခေါငျးလေးညိမျ့ပွယုံလောကျပဲ ရှိမညျ။ .. မီမီကတော့ မုဆိုးမလေးလဲဖွဈပွနျ .. ကာမဇောလဲ ထနျလှသူမို့ ရှကျတာတှေ ကွောကျတာတှေ ခနနှငျ့ လှငျ့စငျပြောကျကှယျသှားလပွေီ။ … ကိုလတျက ကြကြေနေပျနပျကွီးကို ပွုံးလိုကျ၏။ .. ရကေနျအသငျ့ ကွာအတငျ့ဆိုသလိုပငျ အပွငျတှငျလဲ မိုးက သညျးသညျးမညျးမညျးရှာလာပွနျသညျ။ … အပွငျကလူတှေ ရောကျလာစရာမမွငျတော့။ .. ရောကျလာလဲ ပိတျထားသော ဆေးခနျးတံခါးကိုကွညျ့ပွီး ဆရာဝနျပွနျသှားပွီပဲမှတျကွမညျ။ ကိုလတျ၏ ကားက ဆေးခနျးအဝတှငျမရပျပဲ ရပျရနျလှယျသော လမျးထိပျနားက မွကှေကျလှတျကွီးရှေ့တှငျ ရပျထား ခွငျးဖွဈရာ နောကျကွောငျးက အကုနျရှငျးနလေပွေီ။ .. ‘ အမယျလေးလေး … ဆရာ ဆရာရယျ … ဘယျလိုမြားလုပျလိုကျတာလဲရှငျ .. အား ဟားဟား အူး … ‘ ကိုလတျက ဂြီစပေါ့တျ ဟုခေါျသညျ့ ဆီးအိမျအောကျနား စောကျဖုတျရှေ့ဘကျနံရံကို အတငျးထိုးဖိကာ ဆှပေးလိုကျတော့ မီမီ ထှနျ့ထှနျ့လူးသှားရတော့သညျ။ … အရညျတှလေဲ ပှကျခနဲကို ထှကျကလြာရာ ကိုလတျ လကျအိတျပေါျမှာပငျ ရှဲှအိုငျသှားရသညျ။ … ပွီးရှာလပွေီပေါ့ တခြီ .. မီမီလေးရယျ ။

ကော့တငျပေးထားသော မီမီ့တငျပါးကွီးတှကေ စမျးသပျခုတငျလေးပေါျ ဝုနျးကနဲ ပွနျပဈခလြိုကျသလို ကသြှားသညျ။ .. မီမီခေါငျးလေးကို တဖကျစောငျးကာ အသကျကို မှနျမှနျပွနျရှုနရေ၏။ ဖှံ့ထှားသော မီမီ့နို့ကွီးတှကေ နိမျ့လိုကျမွငျ့လိုကျနှငျ့ လှိုငျးထနရေသညျ။ ကိုလတျကတော့ ဒါကို ကြကြေနေပျနပျကွီး အရသာခံကွညျ့နလေိုကျသညျ။ စောကျဖုတျလေးထဲမှ လကျကိုတော့ မထုတျသေး … မီမီ့စောကျဖုတျလေးက ရှုံ့လိုကျပှလိုကျနှငျ့ ကိုလတျလကျခြောငျးတှကေို ညှဈနဆေဲရှိသေးသညျ။ ခနနတေော့ ကိုလတျ ရှေ့တဆငျ့တကျရနျ ခွလှေမျးပွငျလိုကျ၏။ မီမီ့ကိုယျလေးကို ခုတငျအောကျဖကျဇောငျးရောကျအောငျ အသာဆှဲခလြိုကျသညျ။ .. မီမီက မကြျလုံးလေး အသာမှေးကာ လှမျးကွညျ့သညျ။ .. ဘာမှတော့ မပွော၊ .. ရုနျးတာကနျတာတှလေဲ မလုပျ။ မီမီ့တငျပါးကွီးတှေ ခုတငျအောကျဖကျဇောငျးပေါျတငျမိတော့ ကိုလတျက ခုတငျစောငျးမှာ မှီပွီးရပျလိုကျသညျ။ မီမီ့ ပေါငျတံကွီးနှဈခြောငျးကို တဈတီတူးထောငျလို အပေါျမွှောကျတငျလိုကျ၏။ … တခြိနျတညျးမှာ ကိုလတျလုံခညြျကလဲ ကှငျးလုံးကြှတျသှားပွီ။ .. ကြောဘကျတှငျ မကြျလုံးလေးနှဈလုံးလို ဖုထှကျနသေော ဂေါျလီလေးနှဈလုံးနှငျ့ ကိုလတျ လိငျတံကွီးက အမဲသားနံ့ရနသေော ကြားကွီးလို အာသာငမျးငမျး ထှကျပေါျလာလတေော့၏။ တဆတျဆတျတုနျနသေောကွောငျ့ မီမီ့တငျသားကွီးတှကေို ထိုးမိထောကျမိဖွဈနသေညျ။ မီမီကတော့ အံတငျးတငျးကွိတျကာ ခုတငျဘေးစောငျးတှကေို သူမလကျလေးတှကေ ခပျတငျးတငျးဆုပျကိုငျ ထားလေ၏။ ကိုလတျ ရှေ့တဆငျ့တကျလာမှာကို အသငျ့ကွိုလငျ့နသေညျ့အလား … ။ ကိုလတျက ခကြျခွငျးရှေ့မဆကျသေး …။ လကျအိတျကို ခြှတျပွဈလိုကျသညျ။ … မီမီ့အရညျတှကေ လကျအိတျပေါျတှငျ ရှဲှအိုငျသှားသညျဖွဈရာ လကျအိတျအထဲမှ ကိုလတျလကျပငျ အစိုပွနျကာ နူးအိနရေသညျ။ နူးအိကာ အစိုပွနျနသေော ကိုလတျလကျနှေးနှေးကွီးတှကေ မီမီ့ တီရှပျလေးပေါျမှ အုပျကာ ရှှရေငျဖွိုးဖွိုး တှကေို အုပျကိုငျလာတော့သညျ။ မီမီ ပါးစပျလေး ဟ သှားကာ ပငျ့သကျရှိုကျသှားမိရ၏။ ‘ အမေ့ … ‘ အောကျဖကျတှငျသာ ကိုလတျ ပှဲကွမျးလိမျ့မညျဟု ထငျထားမိနခြေိနျတှငျ မမြှောျလငျ့ပဲ အပေါျပိုငျးကို တိုကျခိုကျခံလိုကျရသဖွငျ့ အငိုကျမိသှားသော စဈသညျတဦး ပမာ မီမီ အမပေငျ တလိုကျမိရသညျ။ ကိုလတျလကျကွီးတှအေပေါျမှ သူမလကျလေးနှငျ့ ကပြာကယာ အုပျကိုငျလိုကျမိသညျ။ ကိုလတျကတော့ မီမီ့နို့အုံအိအိထှားထှားကွီးတှကေို မညှာမတာပငျ ဆုပျကိုငျညှဈနယျလတေော့၏။ တီရှပျလေးပငျ ပွဲသှားတော့မလား အောကျမေ့ရသညျ။

မီမီ နာလဲနာသညြ … ခံလို့လဲ ကောငြးလှသညြ။ .. ကိုလတလြကကြှီးတှပေေါအြုပကြိုငထြားသော သူမ၏ လကလြေးတှကေ ပထမတော့ ကိုလတလြကကြှီးတှကေို ဆှဲဖယမြလိုလိုနှငြ့ နောကတြော့ မသိမသာ ကူညီ ဖိပေးနမေိလွှကသြားဖှဈသှားရသညြ။ .. ကိုလတကြတော့ သူ့လကအြားကော မီမီ ဖိပေးနသညြေ့အားကိုပါ ယူကာ အပီကို ပှဲကှမြးပှဈလိုကလြတေော့သညြ။ ‘ အား … ရှီး … ဟငြး ဟငြး … ‘ အဖွားတကနြသေော လူမမာပမာ မီမီ့နှုတမြှညဉြးသံလေးတှေ တရစပထြှကလြာသညြ။ ရငဘြတလြေးကလဲ ကော့တကလြာသညြ။ .. မီမီဝတထြားသော တီရှပလြေးက ပါးပါးလေးနှငြ့ လညကြလဲ တောတြောဟြိုကသြညဖြှဈရာ ကိုလတခြုလို အပီပှဲကှမြးနတေော့ နို့အုံကှီးတှကေ လညဟြိုကအြပေါကလြေးထဲမှပငြ လွံှထှကလြာတော့မလိုဖှဈနရေ လေ၏။ အတှငြးမှ ဘရာစီယာလေးကလဲ ရငပြုံခှကတြခှား နို့တခှားဖှဈနလပှေေီ။ … ကိုလတကြ ဒါကိုပငြ အားမရလဟနေနြှငြ့ မီမီ့ တီရှပလြေးကို ခါးအောကစြမှ ကိုငကြာ အတငြးလှနခြွှတြ၏။ မီမီက လကလြေးနှဈဖကမြှှောကပြေးကာ ကိုလတခြွှတရြလှယအြောငြ ကူညီပေးသညြ။ … တီရှပလြေးကွှတြ သှားပှီးတော့ ဘရာစီယာကိုတော့ ကိုလတကြ အခွိနကြုနခြံကာ ခွှတမြနတေော့။ .. နို့အုံတှအေောကမြှ ဆှဲလှနကြာ မတငလြိုကတြော့သညြ။ … ဘောလြီမဟုတသြညြ့အတှကြ ဒီလို မတငလြိုကသြညနြှငြ့ပငြ လှတလြှတကြွှတကြွှတဖြှဈသှားကာ နို့နှဈလုံးက အပှိုငပြှူးထှကလြာသညြ။ မုဆိုးမလေးပမယြေ့ ကလေး မမှေးဘူးသေးသညမြို့ မီမီ့နို့သီးခေါငြးလေးတှကေ အပိုလွေးတှလေိုပငြ နီနီရဲရဲလေးတှဖှဈေ၏။ .. ရာဂစိတမြှှနနြခွေိနမြို့ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေ ခွှနကြော့စူတကနြသညြေ။ … ကိုလတကြ မီမီ့ရငဘြတပြေါခြေါငြးတခုလုံးမှောကခြကွာ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေို ငုံစုပကြာစို့လိုကြ၏။ ‘ ပှှတြ ပှှတြ … အငြး ဟား …. ‘ မီမီ ကော့လနတြကသြှားသညြ။ ကိုလတခြေါငြးကှီးကိုလဲ လကနြှဈဖကနြှငြ့အတငြးဖိကာ သူမရငဘြတပြေါဖြိတှနြးထားလိုကမြိ၏။ ကိုလတကြတော့ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေိုစို့ရာမှ နို့အုံသားကှီးတှပေါ ပါးစပထြဲဝငနြိုငသြမွှ ဝငသြညအြထိ အာကို အားရပါးရဖှဲကာ စုပသြှငြးနပှနေသြညြ။ .. မီမီ့နို့ကှီးတှေ သှေးခညွြဥကုနပြှီလားပငြ ထငရြသညြ။ အာခေါငထြဲဝငလြာသော နို့အုံသား နူးနူးညံ့ညံ့လေးတှကေိုလဲ သှားနှငြ့ မနာ့တနာ ကိုကခြှဈပေးနပှနြေ၏ နို့စို့နရငြေးမှ ကိုလတြ လကကြလဲ အအားမနေ။ .. အောကဖြကကြိုလှမြးပှီး မီမီ့ဆီးခုံလေးပေါပြှတသြပရြငြး အစေ့လေးကို လကညြှိုးလကမြနှငြ့ ဖိညှပဆြော့ကစားပေးနသေေးသညြ။ ‘ အငြ့ ဟငြ့ဟငြ့ … တောပြါတော့ ဆရာရယြ … လိုးမှာဖှငြ့လဲ လိုးပါတော့ … မီမီခံရခကလြှပှီ .. ‘ ဒီလိုပဲ ဖှဈလာရမညလြေ။ … အနှူးအနှပတြောသြညြ့ ယောကွာြးမိုွးနှငြ့တှေ့လွှငြ အဘယမြိနြးကလေးမဆို ဒီလိုပဲ မနနေိုငမြထိုငနြိုငြ တောငြးဆိုလာရပမညေပြေါ့။ .. ခုလဲ ကိုလတြ မီမီ့ကို အပိုငခြညွနြှောငလြိုကပြှီလေ။

မီမီ့တောငြးပနသြံဆုံးသညနြှငြ့ ကိုလတြ မီမီ့ရငဘြတပြေါမြှ ခေါငြးပှနကြှှလိုကသြညြ။ နောကသြို့ အနညြးငယပြှနဆြုတပြှီး နရောယူသညြ။ .. ဂေါလြီလေးနှဈလုံးနှငြ့ ပနံတငြ့နသေော သူ့လိငတြံကှီးကို လကနြှငြ့ကိုငကြာ တဆဆလုပရြငြး မီမီ့ဆီးခုံလေးပေါကြို ဖတကြနဲဖတကြနဲ သုံးလေးခကွြ ရိုကပြေးလိုကသြညြ။ .. ‘ အာ့ အာ့ ….. ‘ မီမီဖတွဖြတွလြူးသှားရရှာသညြ။ ကိုလတဟြာကှီးက သူမအစေ့လေးကိုပငြ လာရိုကမြိသဖှငြ့ ပှီးလုလုပငြ ဖှဈသှားရပှနသြညြ။ ကိုလတသြာ နောကထြပြ ဆကရြိုကပြေးနလွှငြေ တကယပြငြ ပှီးသှားလောကသြညြ။ သို့ပမယြေ့ ကိုလတကြ ဆကမြရိုကတြော့ .. ။ သူ့ဟာကှီးကိုသာ လကနြှငြ့အသာထိနြးကိုငကြာ မီမီ့စောကဖြုတလြေးထဲ တေ့သှငြးလိုကတြော့သညြ။ ‘ ရှီး … အား လားလား … ‘ လိငတြံကှီးကွောဘကမြှ ဂေါလြီလေးနှဈလုံးက မီမီ့ ဂွီစပေါ့တကြို ကကွနွန ဖိနှိပပြှတတြိုကသြှားသညြ။ ရထေဲမှ ကုနြးပေါသြို့ ဆှဲတငခြံလိုကရြသော ငါးကလေးလို မီမီ ပါးစပလြေးဟကာ အသကငြငသြလို ဖုတလြှိုကဖြုတလြှိုကလြေး ဖှဈသှားရလေ၏။ … တကိုယလြုံးလဲ တုနတြကသြှားသညြ။ တခွိနတြညြးမှာပငြ ကိုလတလြီးခွောငြးကှီးတခုလုံးက အတှငြးထဲထိ နကနြကရြှိုငြးရှိုငြး အတငြးဖှဲကာ ထိုးဝငလြာတော့သညြ။ အဆုံးရောကတြော့ သားအိမခြေါငြးလေးကို ဒုတြ ကနဲ တိုကမြိသှားသညြ။ … မီမီမှာ ကိုယဝြနြ ၂လရှိနသညေမြို့ အတှငြးသားလေးတှေ သားအိမခြေါငြးလေးတှကေ နုဖတနြသညြေ။ မိနြးကလေးမွား ဒီအခွိနတြှငြ လိုးလို့အကောငြးဆုံးဖှဈ၏။ လိုးဖူးသူမှ ဒါကိုသိကှမညြ။ .. ကိုလတကြတော့ အတှေ့အကှုံစုံနပှေီမို့ ဒါကို ကောငြးကောငြးသိသညြ။ .. သိသညြ့အတိုငြးလဲ သသခွေောခွာကို ခံစားကာ လိုးလတေော့သညြ။ … မကွစြိတှကေိုပငြ မှေးထားကာ မီမီ့ စောကဖြုတအြတှငြးသားလေးတှေ၏ အထိအတှေ့ကို အပီအပှငြ ခံယူနသညြေ။ ခပကြှမြးကှမြးပငြ မဆောငြ့ပဲ ဖှညြးဖှညြးလေး သာသာလေး ထုတလြိုကသြှငြးလိုကြ .. စိမပြှီးနှပထြားလိုကြ လုပနြသညြေ။ … ကိုလတြ က ဒီလိုလုပနြလေေ မီမီကတော့ အာသာမပှစှောနှငြ့ ဖတွဖြတွလြူးလာလပေါပဲ။ … ကိုလတရြဲ့ထိခကွတြှမွေား ပိုပှငြးလာလိုလာလငှေားနှငြ့ အောကကြနေ သူမဖငဆြုံကှီးကို အစှမြးကုနြ ကော့ပငြ့ဆောငြ့မှှောကပြေးနသညြေ။ .. ကိုလတသြိသညြ၊ .. မီမီ ဘယလြိုမှ အဆာမပှဖှဈေနရပှေီ။ .. အမှနကြတော့ စောကဖြုတြ အတှငြးသားလေးမွား၏ နူးညံ့သညြ့အထိအတှေ့ကို ဆကခြံစားနခငွေသြေးသောလြညြး မီမီ့အလိုကိုဖှညြ့ပေးဘို့ကလညြး တာဝနရြှိသေးသညမြို့ ကိုလတြ ဗူဟွာပှောငြးလိုကရြသညြ။

မီမီ့ဖငဆြုံကှီးအောကသြို့ လကလြှိုကွာ တငသြားအိအိကှီးမွားကို လကနြှငြ့ကကွနွန ဆုပကြိုငလြိုကသြညြ။ ထို့နောကြ မီမီ့ခှနှဈေခွောငြးကို သူ့ပုခုံးပေါထြမြးလိုကကြာ ခါးအားကော တကိုယလြုံးအားပါထုတသြုံးပှီး ခပပြှငြးပှငြး ဆောငြ့ခပွေးလိုကလြတေော့သညြ။ … ‘ ဖုံး ဖုံး … ဖုံးဖုံး … အ အ .. အ အ … ‘ မီမီတယောကြ ခုမှပဲ အာသာပှတေော့သညြ။ .. ကိုလတဆြောငြ့လိုကတြိုငြး စမြးသပခြုတငလြေးက တအိအိလှုပခြါနသလေို မီမီ့တကိုယလြုံး အထူးသဖှငြ့ နို့ကှီးတှကေ ရမြးခါနရသေညြ။ .. ကိုလတကြ မကှညြ့ရကဟြနနြှငြ့ မီမီ့ နို့ကှီးတှကေို လကနြှငြ့အသာ လှမြးကိုငကြာ ထိနြးထားပေးလိုကတြော့ မီမီ့လကကြ ကိုလတလြကကြှီးတှပေေါထြပကြိုငရြငြး အတငြးပဲ ဖိညှဈနသညြေ။ ဒီတော့လဲ ကိုလတလြဲ မနသောတော့ ..။ အသားကုနဆြောငြ့ကုွံးရငြးမှ လကတြှကပေါ နို့ကှီးတှကေို ဖှဈညှဈဆုပနြယပြေးနမေိရတော့သညြ။ … နာရီဝကလြောကကြှာတော့ မီမီ့တကိုယလြုံး တဆတဆြတတြုနတြကလြာကာ စောကဖြုတလြေးထဲမှ အရညတြှေ ဒလဟော ပနြးထှကသြှားရပှနသြညြ။ … နောကတြခွီ ပေါ့ … ။ မီမီ ပှီးသှားပှနပြှီမှနြး သိတော့ ကိုလတကြ ဆောငြ့ခကွတြှကေို နှေးပေးလိုကသြညြ။ မီမီ့ ကွိနြးစပနြသေော အတှငြးသားလေးတှကေို ခံသာနိုငယြုံ ခပသြာသာလေး ဆကဆြောငြ့ပေးနရငြေး ခုမှ စကားတှေ ဖောငဖြှဲ့ဖှဈတော့၏။ ‘ ဆရာလုပပြေးတာ ခံလို့ကောငြးလားဟငြ … မီမီ … ‘ မီမီက နှုတခြမြးလေး စူလိုကသြညြ။ မကွစြောငြးလေးပါ ထိုးပဈလိုကြ၏။ ‘ တောပြါ .. လူကို စမြးသပမြယလြေး ဘာလေးနဲ့ ညာပှီး လုပတြယြ … ဟငြး ဆရာ လူလညကြှီး .. ‘ ‘ အို … ဒါ စမြးသပတြာ မီမီ ရဲ့ .. သိဖှငြ့မသိပဲနဲ့ .. ‘ ‘ တောပြါ … စကားတတတြိုငြး … ‘ ‘ အဟုတပြှောတာ … ကိုယဝြနရြှိကာစ မိနြးကလေးတှမှော ဟောမြုနြးအပှောငြးအလဲတှကှေောငြ့ အတှငြးသားလေးတှကေ နဂိုကနဲ့မတူပဲ အရမြးနုသှားတာ … ဒါကို ဆရာက အာရုံခံကှညြ့တာလေ .. ‘ ‘ ပှောပါ … ပှောပါ … သူပဲပှောပါတော့ … ‘ ‘ သှောြ … မယုံရငလြဲနေ။ … ခုဆို မီမီ့မှာ ကိုယဝြနရြှိနတော ဆရာသိပှီ … ‘ ‘ ရှငြ ….. တကယြ …. ‘ ဒါတော့ မီမီ တကယထြိတလြနြ့ သှားရသညြ။ ‘ တကယပြေါ့ … အထဲမှာ နူးအိနတောပဲ။ ဒါမိုွးဖီလငကြို ရိုးရိုးမိနြးကလေးတှမှော ဘယလြိုမှ မရဘူး .. ‘ ‘ ဟယြ … ဒါဆိုရငတြော့ ခကတြာပါပဲ ဆရာရယြ … မီမီကိုယဝြနရြှိလို့မဖှဈဖူး … အလိုလိုကမှ ဘိုငကြှီး အမိုွးတှကေ မီမီ့ဆို အပှဈပှောခငွနြကှတော .. ‘ ဘိုငကြှီး ဆိုတာက မနှဈက ဆုံးသှားသော မီမီ့ယောကွာြး ဘူတားကှီးကို ဆိုလိုမှနြး ကိုလတသြိသညြ။

အနှီ ဘူတားကှီးဆုံးသှားတော့ မီမီ့အတှကြ ကနွခြဲ့သော အမှအနှေဈတှကေ နဲတာမှ မဟုတတြာလေ။ … အမိုွးတှေ လကညြှိုးထိုးခငွနြကှမေညပြေါ့။ … ဒါမိုွးက ဖှဈတတပြါသညြ။ ‘ ဆိုပါဦး …. လကသြညကြ ဘယသြူလဲ ။ တယောကထြဲကော ကရဲ့လား … ‘ ကိုလတြ မေးခှနြးက ရိုကပြေါကြ … ။ မီမီ သူ့ကို စှဲပှီမှနြးသိလို့သာ မေးရဲတာ။ … ‘ အောငမြယြ .. အောငမြယြ ဆရာနောြ … လူကိုမွား ဖငလြွှောကဆြော့နတေဲ့ အစားထဲကမှတလြို့လား .. တယောကထြဲရှငြ့ … အိမကြ ကားတှကေို ဝယရြောငြးလုပပြေးနတေဲ့ ရာရှဈနဲ့ … ‘ မီမီ့ဆီမှာ ဘိုငကြှီး ထားသှားသညြ့ ကား သုံး/လေးစီးရှိပှီး အဲဒါတှကေို ဝယရြောငြးလုပတြာနှငြ့ပငြ ဝငငြှေ ဖှောငြ့နမှနြေး ကိုလတြ ကှားဘူးသညြ။ … သှောြ .. စီးပှားရေးအတှကြ စိတခြရွအောငြ လူယုံမှေးတာကိုး။ ရာရှဈကို ကိုလတြ မကွမြှနြးတနြးမိသညြ … ဒီကောငြ ကံကောငြးလစှေ။ … ‘ ဘယနြှဈခွီလောကြ ရှိနကှပှေီလဲ … နေ့တိုငြးပဲလား … ‘ မီမီက ခံနရငြေးမှ ကိုယလြေးကှှကာ ကိုလတရြငဘြတကြှီးကို လကသြီးဆုပလြေးနှငြ့ လှမြးထုသညြ။ ‘ ပှောလကေဲလဖှဈေနပှေီ … ဘယကြလာ နေ့တိုငြးရမှာလဲရှငြ့ … ဟိုတလောလေးကမှ တခါနှဈခါကှုံမိတာ … ကံမွား မကောငြးခငွတြော့ သှေးက တနြးကို ထိမသြှားတော့တာ .. သိပှီလား ကဲ ‘ ကိုလတြ ပှုံးသှားရသညြ။ … ဒါဆို သူလဲ ကံထူးရှငပြဲပေါ့။ .. ‘ ကဲပါ … ဆရာလုပနြတောနဲ့ စကားတောငြ ဘယရြောကသြှားမှနြးမသိဘူး … မီမီ ဘယလြိုလုပရြမလဲ .. ‘ ‘ အငြး …….. ‘ ကိုလတကြ စဉြးစားနဟနေနြှငြ့ ခန တှနသေညြေ။ … ဒီ မုဆိုးမလေးကို စိတခြရွသညြ့ဆီ လှှတမြှဖှဈမညြ။ မလုပပြေးပဲ ထားလို့လဲမဖှဈ။ … ဗိုကကြှီးလာလို့ ပှသနာရှုပလြာလွှငြ သူလဲ ပါနပှေီမဟုတလြား။ ….. တောကြှာ ငါးတကာ ယိုသညြ့ခွေး ပုဇှနခြေါငြးလာစုနမှောမိုွးတော့ ကိုလတြ အဖှဈမခံနိုငြ .. ။ ‘ ဒီလိုလုပလြေ မီမီ ရဲ့ … တောငြဥကျကလာက မတျေတာလမြးကို သိတယမြဟုတလြား … ‘ ‘ အငြး သိတယြ … ‘ မီမီက အသာမှိနြးခံနရငြေး ခေါငြးလေးညိမြ့သညြ။ ကိုလတကြလဲ စကားသာပှောနတော ခပမြှနမြှနဆြောငြ့ ပေးနတောကိုတော့ အပကွမြခံ .. ။ ‘ အဲဒီလမြးပေါမြှာ မှငသြာဘကရြောကခြါနီးကရွငြ ကာတောလြိပဆြေးရုံဆိုတဲ့ အမိုွးသမီးနဲ့ ကလေးဆေးရုံ ရှိတယလြေ … ‘ ‘ ဟယြ … အစိုးရဆေးရုံက ဒါတှေ လုပပြေးတယလြား … ‘ ‘ အာ ….. မဟုတပြါဘူး။ စကားကို ဆုံးအောငနြားထောငပြါဦးလေ … အဲဒီဆေးရုံဟိုဘကကြို ဘတဈြကား ၂မှတတြိုငလြောကကြွောလြိုကရြငြ အဝရော ဆေးခနြးဆိုတာ ရှိတယြ .. ထိုငတြာက လဒေီဒေါကတြာ …. ဆရာဝနမြ … ‘ ‘ အဲဒီတော့ … ‘ ‘ အဲဒီတော့ … မီမီ အဲဒီကိုသှားလိုကပြေါ့။ .. ဆရာ လှဲှစာရေးပေးလိုကမြယြ။ ဆရာဝနကြိုယတြိုငလြုပတြာ ဆိုတော့ ပိုးဝငမြှာတှေ ဘာတှေ စိတပြူစရာမလိုဘူး။ … စိတခြရွတယြ … ‘ ‘ ဆေးရုံတှဘောတှမွေား တကနြရေဦးမှာလား ဆရာရယြ ….. ‘ ‘ မလိုပါဘူး မီမီရဲ့ … မနကသြှား .. နေ့လညပြှီးပှီ …. လိုအပရြငနြောကရြကတြှေ ထပခြေါလြိမြ့မယြ … ဟိုရောကရြငြ မီမီတှေ့ပါလိမြ့မဗွား … ဟော့တရြှော့တလြေးတှေ ဝငလြာမစဲ တသဲသဲ ဖှဈနကှတော .. ‘ မီမီက ကိုလတြ ဗိုကခြေါကကြှီးကိုလှမြးလိမဆြှဲလိုကသြညြ။ ‘ ဟငြး … ဆရာက ဒါတှေ ကွှမြးနပှေီပေါ့လေ … ‘ ‘ သှောြ .. ဒီလိုပဲ လေ့လာထားရတာပေါ့ …. ဒါမှ သူငယခြငွြးတှဘောတှေ ကှုံရငြ လမြးညှှနနြိုငမြှာလေ ‘ ‘ တောပြါ … ယုံမယြ အားကှီးကှီး … ကဲ … မပှီးနိုငသြေးဘူးလား … မီမီတောငြ နောကတြခါ ပှီးခငွလြာပှီ … ထိနြးနိုငတြာကလဲ လှနရြောပဲ … ။ ခတွာခပွှီးရငြ လှဲှစာလဲ ရေးပေးဦး … ဟှနြး ‘ မီမီက မူနှဲ့နှဲ့လေး ပှောသညြ။

ခစွစြရာဟနလြေးတှကေို ကှညြ့ပှီး ကိုလတြ နှမှောနမေိ၏။ နောကဆြို သူမက သူ့ဆီ လာကုနြးခငွမြှ ကုနြးတော့မှာလေ။ .. ‘ ဖှညြးဖှညြးပေါ့ မီမီရယြ … နောကြ ၂ရကြ/၃ရကနြမှေ ဆရာရေးပေးမယြ … ‘ ‘ ဟယြ … အဲဒါနဲ့ပဲ ရကတြှကှောကုနပြှီး လုပရြခကတြော့မှာပဲ … ဘာဖှဈလို့တုနြး ဆရာရဲ့ … ‘ ‘ စိတမြပူပါနဲ့ မီမီရဲ့ … ခုမှ ၂လရှိသေးတာဟုတလြား။ .. ၃လလောကအြထိကတော့ အဲဒီ အမ က အေးအေးဆေးဆေးပဲ … ‘ ‘ ခုရေးပေးလိုကလြဲ ပှီးရော ဆရာရယြ ….. အလကား အရဈရှညနြတယြေ … ‘ ‘ အို … ခုရေးပေးလိုကလြို့ ဘယဖြှဈမလဲ မီမီရဲ့ … ‘ ‘ ဘာလို့ …. ‘ ‘ ဒါမိုွးလုပလြိုကတြယဆြိုတာက ကိုယဝြနပြကွကြသွလိုပဲလေ … လုပပြှီးရငြ ၄၅ရကတြော့ ရှောငရြမှာ … ‘ ‘ ဟငြ … အဲဒါနဲ့ ဘာဆိုငလြို့လဲ … ‘ ‘ ဆိုငပြါသောကြောကှယြ …. ဟောဒီက ဆရာက မီမီလေးကို လုပလြို့ဖှုတလြို့ မဝသေးဘူးဗွ … ထပလြိုးခငွြ သေးတယြ … သိပှီလား … ‘ ‘ ဟယြ … ကှညြ့စမြး ကှညြ့စမြး … အပှောရဲလိုကတြာ … သူ့ကိုမွား ဘယသြူက ခံဦးမယြ ပှောနလေို့လဲ’ မီမီ မကွနြှာလေး နီရဲသှားသညြ။ .. ‘ မပှောလဲ သိပါတယကြှယြ … ဆရာ့ဟာကှီးကို မီမီစှဲသှားပှီမဟုတလြား … ‘ ‘ ဟှနြး … သူပဲ အပှောကောငြး … အ အ … အငြ့အငြ့ … ‘ မီမီက မကွလြုံးလေးဒေါငြ့ကပပြှီး ခစွစြဖှယပြှောလိုကရြာ ကိုလတရြငထြဲ ကလိကလိဖှဈသှားပှီး ကာမအားတှေ အဆမတနတြိုးလာကာ စကားဆကမြပှောတော့ပဲ အဆကမြပှတြ ခပကြှမြးကှမြးပှနဆြောငြ့လိုး လတေော့သညြ။ မီမီလဲ ကိုလတဆြောငြ့လိုးသမွှ ကော့ခံရငြး ဖီလငတြှေ အပှတတြကကြာ ကိုလတညြှှနသြညြ့ဆီ မသှားသေးခငြ နောကညြတှတေိုငြး ဒီမှာ ဝအောငြ လာလာခံဦးမှဖှဈမညဟြု အတှေးနယခြဲ့နွမေိပါတော့သတညြး…..ပှီး။