ဒီနေ့က နှငျးဆီနဲ့ နှငျးဆီရဲ့ခစြျသူတို့ ဒုတိယအကွိမျ ခြိနျးပွီးတှေ့တဲ့နေ့ပေါ့။ သူက နှငျးဆီ
ပထမဆုံးခစြျခဲ့ရသူပေါ့။ ရငျတှကေလညျး ခုနျနလေိုကျတာ။ သူနဲ့နှငျးဆီ ပထမဆုံးအကွိမျ ခြိနျးတှေ့ခဲ့တဲ့နရောက ကြူရှငျမှာလေ။ တဈယောကျနဲ့တဈယောကျက အရှကျလှနျနကွေပွီး စကားတောငျ လလေုံးကှဲအောငျ မပွောဖွဈခဲ့ကွပါဘူး။ အခုတဈကွိမျတော့ သူကနှငျးဆီကို ကြူရှငျမတကျနဲ့လို့ ပွောတာနဲ့ ကြှနျမလညျး သဘောတူခဲ့တယျလေ။ သူက နှငျးဆီကို ကြူရှငျရှိတဲ့လမျးထိပျမှာ စောင့ျနခေဲ့တယျ။ နှငျးဆီလညျး ကားပေါျကဆငျးပွီးတာနဲ့ သူရှိရာကို တနျးပွီးထှကျလာခဲ့တယျ။ သူက ကြှနျကမကို ပွုံးပွီးလှမျးကွည့ျနလေရေဲ့။ အဲဒီခြိနျထိ
နှငျးဆီတို့နှဈယောကျ လကျခငြျးတောငျမကိုငျဖွဈကွ သေးပါဘူး။

‘ဘယျသှားခငြျလဲ’
‘သူ့သဘောပဲလေ. . . အငျး..တဈနရောရာသှားစားကွရငျကောငျးမလား’
‘ကောငျးပွီလေ သူ့ဆန်ဒအတိုငျးပေါ့’ဆိုပွီး ပွောရငျးနဲ့ သူ့ရဲ့ကားပေါျတကျပွီး လဘကျရညျဆိုငျတဈဆိုကျဘကျကို ဦးတညျမောငျးခဲ့ကွတယျ။ ပွောရငျးယုံကွပါ့မလား။ အဲဒီအခြိနျ ထိ နှငျးဆီတို့နှဈယောကျ တဈယောကျနဲ့တဈယောကျ ဘယျလိုခစြျသူ နာမျစားမြိုးခေါျရမယျ ဆိုတာတောငျ မသိကွသေးဘူး။ ‘‘ကိုကို လို့ခေါျရမလား၊ မောငျမောငျ လို့…’’။ နာမညျတှကေိုပဲ ခေါျပွောနကွေတာပေါ့။ ကားမောငျးနတေဲ့သူ့ကိုကွည့ျရငျး နှငျးဆီနဲ့လြောကျသှားရလု့ သူ့စိတျတှေ အရမျးလှုပျရှားပြောျရှငျှနတေယျဆိုတာကို နှငျးဆီ ခံစားရမိတယျ။ နှငျးဆီလား။ အငျး… ကြှနျမလညျး အရမျးကို စိတျလှုပျရှားနမေိတယျ။ ကားမောငျးနတေဲ့တဈလြောကျလုံးမှာ နှငျးဆီတို့ နှဈယောကျလုံး စကားကိုမပွောဖွဈကွဘူး။ နှဈယောကျလုံး အရမျးရှကျနကွေလို့ပေါ့။

‘သူ ဗိုလျအောငျကြောျလမျးပေါျက ှငူလနမ ဥေု ဃျေန ကိုသှားဘူးလား’
‘ဟင့ျအငျး‘ အိမျကနအေမွဲတစကြေူရှငျလိုကျပို့ပေးနပွေီး သူငယျခငြျးတှနေဲ့လညျး အပွငျထှကျလညျခှင့ျ မြားမြားစားစား မရှိဘဲ ဘယျမှကိုမသှားဖွဈ မရောကျဖွဈခဲ့တဲ့ နှငျးဆီအဖိ့ သူမေးတဲ့နရောကိုလညျး သိနိုငျစရာမရှိတာ မဆနျးပါဘူး။
ှငူလနမ ဥေု ဃျေန ရဲ့ရှေ့မှာ ကားကိုရပျ။ ကားပေါျကဆငျးပွီးတော့ ဆိုငျရဲ့ လှတျနေ့တဲ့ စားပှဲတဈလုံးမှာ ထိုငျလိုကျကွတယျ။ ဃသုန နှဈဘူးမှာတယျ။ မှာပွီးတာနဲ့စားပှဲထိုးကောငျလေးက
‘အဈကိုတို့ သီးသန့ျခနျးယူမလား’
‘သူယူခငြျလား’
‘သူ့သဘောဘဲလေ’လို့ နှငျးဆီက ပွနျဖွပွေီးတာနဲ့ သူက စားပှဲထိုးကောငျလေးကို. .
‘အေး. . ယူမယျလေ’ အခနျးလေးက ပုံမှနျစားသောကျဆိုငျသီးသန့ျခနျးလေးပါပဲ။ ရောကျတတျရာရာ စကားတှေ ခဏတဈဖွုတျ ပွောဖွဈကွတယျ။ ပွီးတော… နှငျးဆီကို ဘယျလောကျခစြျတယျဆိုတဲ့ အကွောငျး၊ နှငျးဆီဆီက အဖွကေို ဘယျလောကျတောငျ စိတျလှုပျရှားစှာနဲ့ စောင့ျရတယျဆိုတဲ့အကွောငျးတှကေို သူက နှငျးဆီကို ပွောပွတယျ။ နှငျးဆီရငျတှလေေ ခုနျနလေိုကျတာအရမျးပဲ။ ကိုယ့ျကိုကိုယျတောငျ မထိနျးနိုငျဘူးလို့ ထငျရတယျ။ ထူပူနတေဲ့ အဲဒီအခြိနျလေးမှာပဲ သူနှငျးဆီရဲ့ပါးကို နမျးလိုကျတယျ
ဆိုတာကို သိလိုကျရတယျ။ အရမျးကို ရှကျပွီးမှနျှထူသှားတာဘဲ။ တောျပါသေးရဲ့။
သီးသန့ျခနျးလေးထဲမှာ နှငျးဆီတို့ နှဈယောကျတညျးရှိပလေို့။
‘…’ အတှေးလေးမဆုံးလိုကျခငျမှာပဲ သူ့နှုတျခမျးတှကေ နှငျးဆီနှုတျခမျးတှကေို လာပွီးထိကပျတာကို သိလိုကျရတယျ။ ဘယျလိုပွနျတုန့ျပွနျရမယျဆိုတာကို မသိဘူး ဖွဈနတေယျ။ သူက နှငျးဆီနှုတျခမျးတှကေို စုတျယူနမျးရှုပျလိုကျပွီး သူရဲ့လြှာက နှုတျခမျးသားတှကေို လာထိတယျဆိုတာကို ခံစားသိလေးနဲ့ သိလိုကျတယျ။ ဘယျလိုတုန့ျပွနျရမယျဆိုတာ ဦးနှောကျက စဉျးစားနတေုနျး နှငျးဆီနှုတျခမျးတှကေပဲ သူ့နှုတျခမျးတှကေို အလိုအလြောကျ ပွနျလညျ စုပျနမျးနတေယျဆိုတာကို သိလိုကျရတယျ။ သူရဲ့လြှာက နှငျးဆီပါးစပျထဲကို
ထိုးဝငျမှှနှေောကျနတောကို ခံစားရပွနျရော။ အဆုံးမတော့ နှငျးဆီနဲ့သူ လြှာခငြျးရောယှကျ နမျးရှုပျကွတယျ။ ‘အို . . .’ အရမျးကိုရှကျမိပါတယျ။ ကြှနျမခံစားနရေတာကို ပွောမပွတတျ အောငျပါပဲ။ တဈခြိနျတညျးမှာပဲ သူ့ရဲ့လကျတှကေ နှငျးဆီရဲ့ ရှပျအငျ်ကြီအပေါျပိုငျးကို ရောကျလာတယျ။ နှငျးဆီရဲ့နို့တှကေို လှမျးကိုငျပွီး သာသာလေးဖစြျညှဈနယျပေးနပေါတော့တယျ။ သူ့ကိုစနမျးကတညျးက ခံစားနရေတာတဈမြိုးကွီး။ ခံစားရမှုက အခုပိုတိုး . .လာတယျ။ ‘အ. .ဟ. .’။ ဒီလိုမြိုး တဈခါမှကို မခံစားခဲ့ရဘူး။ အခုအခြိနျထိ နှငျးဆီခံစားခဲ့ရတာကို အတိအကြ ပွနျကိုပွောမပွ တတျပါဘူးရှငျ။ ထူးထူးခွားခွားခံစားခဲ့ရတာကိုတော့ အမှတျရနဆေဲပါ။ သူ့ကို
‘တောျပွီ. ရပျတော့’ လို့ပွောခငြျပမေဲ့ ခှနျအားတှမေရှိသလိုမြိုးခံစားရလို့ ပွောမထှကျခဲ့ပါဘူး။

‘အိုး. . တောျပွီဆို. . ရပျပါတော့’
‘ဟင့ျအငျး . . မရပျလိုကျပါနဲ့ရှငျရယျ’ လို့ စိတျထဲမှ ပွောနမေိရငျး ရငျထဲမှာ ခံစားနရေတာတှေ သကျသာလိုသကျသာငွား သူ့ကိုပဲ အကွိမျကွိမျဖိနမျးလိုကျမိပါတော့တယျ။ ရငျထဲမှာခံစားမှုတှကေ ပိုပိုဆိုးလာတယျ။ ကတုံကယငျနဲ့ တဈကိုယျလုံး ရှိမျးတိမျးဖိနျးတိမျးတှေ ဖွဈလာတယျ။
‘အဲဒါ ခစြျအရသာလားဟငျ’ ‘ဒါကွောင့ျလူတှခေစြျနကွေတာလား’ . . .
နှငျးဆီနို့လေးတှကေို သူ့လကျတှရေဲ့ညှဈနယျမှုတှကေ တဖွညျးဖွညျးပိုကွမျးလာတယျ။ လကျတှကေ နို့ကို ညှဈနယျနပေမေဲ့ သူအနမျးတှကေ နှငျးဆီရဲ့ နှုတျခမျးတှပေေါျက မစဲဘူး။ သူလြှာကွီးက ပါးစပျထဲမှာ ပယျပယျနယျနယျဝငျရောကျဗိုလျကနြပွေီး နှငျးဆီရဲ့လြှာကို အတငျးလိုကျဖမျးနတေယျလေ။ လြာခငြျးလိုကျတမျးပွေးတမျးကစားနကွေတယျလို့ ပွောရငျရမလား။ သခြောတာတဈခုကတော့ ကမ်ဘာကွီးရဲ့အပွငျဘကျကို ရောကျနသေလိုပါပဲ။ ‘အိုး . .’ နှငျးဆီလညျး အားကမြခံ သလြှာကို ပွနျလိုကျထိ။ နို့ပေါျကလကျတှကေလညျး အဆကျမပွတျကို လှုပျရှား။
နှငျးဆီစိတျတှလေညျး အရမျးကိုလှုပျရှား၊ နှငျးဆီရဲ့ အတှငျးခံဘောငျးဘီလေးမှာလညျး စိုစိစိနဲ့ဖွဈ။ ဘာဖွဈလို့ဖွဈနမှေနျးကို စဉျးစားဖို့ အခြိနျမရှိသလိုပါပဲရှငျ။ ‘ဟင့ျအငျးကှာ . . မလုပျပါနဲ့’ လို့ပွောခငြျ
ပမေဲ့ သူကိုပွောလို့မရနိုငျဘူးဆိုတာကို သိနတေယျ။ နှငျးဆီရဲ့ရှပျအငျ်ကြီ ကွယျသီးတှကေို သူဖွုတျလိုကျပွနျပွီ။ ဘရာဇီယာလေးနဲ့ မနှငျးဆီပေါ့။ နို့တှကေို ဘရာအပေါျကနငေုံခဲပွီးစုပျယူ တယျ။
’အ. ဟင့ျ. .အား…’ နှငျးဆီပါးစပျက ငွီးငွူသံလေးတှထှေကျကလြာတယျ။ ဒီလိုအရသာမြိုး တဈခါမှကို မခံစားခဲ့ရဘူးပါဘူး။ နှငျးဆီရဲ့ ဘရာဇီယာကွိုးတှကေို ပုခုံးပေါျကလြောခြှတျနတောကို သိလိုကျရပွနျတယျ။ သူနှငျးဆီကို အတငျးအကွပျတိုးဖကျပွီး ဘရာဇီယာကို အောငျမွငျစှာနဲ့ ခြှတျလိုကျပါတော့တယျ။ သူရှေ့မှာ အပေါျပိုငျးဝတျလဈစလဈနဲ့ မနှငျးဆီလေးပေါ့။ နှငျးဆီရဲ့ နို့သီးခေါငျး နီနီလေးကို သူက စုပျယူငုံခဲလိုကျပွီး လကျတဈဘကျက လှတျနတေဲ့ နို့တဈလုံးကို ပှတျသပျ ဆော့ကစားနတေယျလေ။ ‘အိုး. . အား. လား. လား’ သူက အရမျးရမျးကို မရပျတမျး အကွမျးပတမျးကို စုပျယူနတောပါပဲ။ အစုပျကောငျးလှနျးလို့ နို့သီးခေါငျးလေးတှကေ တောငျပွီးမာလာကွတယျ။
နှငျးဆီလေ ရှကျလိုကျတာ . . . ‘ကြေးဇူးပွုပွီး နှငျးဆီကို မကွည့ျပါနဲ့ရှငျရယျ’ မပူပါနဲ့။ သူမှာ အလုပျတှမြေားလို့ တကယျပဲ နှငျးဆီကို မကွည့ျနိုငျအားပါဘူး။ သူ့လကျတှကေ နှငျးဆီရဲ့ စကတျအောကျကိုရောကျလာပွနျတယျ။ ပွီးတော့ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီလေးကို လာစမျးတယျ။
‘စိုရှှဲနပေါလား’ လို့ သူက ငွငျငွငျသာသာလေးပွောတယျ။ တကယ့ျကိုတိုးတိုးလေး. . .။ နှငျးဆီလေ ရှကျရလို့ လဲသတေော့မယျအတိုငျးပဲ။
‘တောျပွီကှာ. .မလုပျနဲ့တော့နောျ’ လို့ပွောပမေဲ့ ဘာမှကိုစကားပွနျမရပဲ နှငျးဆီရဲ့ အဖိုးတနျပစ်စညျးလေးကို ထိဖို့ သူ့လကျတှကေ လှုပျရှားနကွေပါတော့တယျ။ သူ့လကျညှိုး (နှငျးဆီအထငျနောျ)နဲ့ နှငျးဆီလေးကို အထကျအောကျပှတျသပျပေးနတေယျ။ နှငျးဆီ ဘယျလိုမှကို
မခံရပျနိုငျတော့ပါဘူးရှငျရယျ။
‘အိုး . . အား. . ကောငျးလိုကျတာ.. ကောငျးတယျ. . အား . ဟင့ျ အင့ျ အ.’ ရငျထဲမှာ တဈဆို့ဆို့ကွီးဖွဈပွီး မှနျးကွပျလာတယျ။ တဈခုခုဆာင့ျတကျလာသလိုပဲ။ တငျးတငျးကွပျကွပျကွီး။
ရငျထဲမှာ တငျးကွပျနတေဲ့အတှကျ တဈခုခုကို စနှ့ျထုတျပဈခငြျနမေိတယျ။ တဈခြို့ပွောတာတော့ ပွီးတယျလို့ ကွားဘူးတယျ။ အငျး အဲဒါဆိုရငျ ‘အား. .အငျး .. နှငျးဆီပွီးခငြျ.’ သူ့လကျခြောငျးနဲ့ပှတျပေးရငျးနဲ့တငျ နှငျးဆီတဈခါပွီးသှားပွီလေ။ ဒါပမေဲ့ သူ့လကျတှကေ မရပျသေး ပါဘူး . . .
နှငျးဆီပွီးသှားတာကို သူသိပုံရပါတယျ။ သူ့လကျတှကေို နှငျးဆီအတငျးဆှဲယူပွီး ဖိကပျထားမိတာကိုး။ မီးတောငျကွီးတဈခု ရငျဘတျထဲကနေ လှင့ျစငျပေါကျကှဲသှားသလိုပါလား။ ဒီလိုခံစားမှုမြိုးကို ဘယျသူဆီကမှ ဘယျတုနျးကမှ မရဘူးခဲ့ပါဘူးရှငျရယျ။ ရငျထဲမှာ ဘာတှဖွေဈနတေယျဆိုတာကို နှငျးဆီမစဉျးစားတတျအောငျပါပဲ။ သခြောတာတဈခုကတော့
အရမျးကို အသညျးခိုကျမိအောငျကောငျးတာပါပဲရှငျ။
နှငျးဆီကို ပါးစပျခငြျးလာနမျးပွနျတယျ။ နှုတျခမျးသားတှကေို စုပျယူပွီးတော့ နှငျးဆီရဲ့လညျတိုငျကြော့ကြော့လေးဆီကို ဦးတညျပွနျတယျ။ တဈခါ ပါးစပျကိုနမျးပွီး လြာခငြျးစုတျယူပွနျတယျ။ ခစြျသူလြှာစဈပှဲလေး တဈခုခငျးဖွဈကွသေးတယျ။ သူနဲ့အဲဒီလို နရေတာကို နှငျးဆီပြောျရှငျှကွညျနူးမိပါတယျ။ လြှာစဈပှဲလေးဖွဈနတေုနျး သူ့လကျကို နှငျးဆီရဲ့ အဖိုးတနျပစ်စညျးလေးပေါျကနေ ဖယျခှာသှားတယျ။
‘အ အ. အား’ ရငျထဲမှာ ဖွတျကနဲကငြျသလိုဖွဈသှားတယျ။ ဒါပမေဲ့
ကွာကွာကွီးမခံစားလိုကျရပါဘူး လြှာခငြျးစဈခငျးနတောကွောင့ျပေါ့။ သူ့လကျကလေးက နှငျးဆီရဲ့ အဆီမရှိတဲ့ ဗိုကျကလေးပေါျ၊ ရငျဘတျကနေ. . . နို့သီးလေးကို ဆှဲယူလိုကျပါတော့တယျ။ ဖွညျးဖွညျးလေးနှိပျနယျပေးရငျး သူ့လကျခြောငျးလေးနဲ့ နို့သီးခေါငျးလေးကို ဆော့ကစားနတေယျ
လေ။
‘အ. .အို . . ဟင့ျအငျ . အ. .အဟ အား’ ‘ဘာထပျလုပျနတောပါလိမ့ျ’ ရငျထဲမှာ
တဈမြိုးကွီးပွနျခံစားလာရပွနျပွီ။ သူ့နှုတျခမျးတှနေဲ့ နှငျးဆီရဲ့နှာခေါငျးနဲ့ နှာဖူးကို ဖှဖှလေးနမျးတာကို
သိလိုကျတယျ။ သူ့ရဲ့ငွငျသာပွီးသိမျမှေ့တဲ့အပွုအမူတှရေယျ၊ ရငျထဲမှာဖောျမပွတတျအောငျ တဈမြိုးကွီး ခံစားရတာတှရေယျကို အရမျးကိုကွညျနူးကြနေပျပြောျရှငျှမိရတယျ။ နှငျးဆီလညျတိုငျကို နှုတျခမျးနဲ့နမျးပွီး လညျတိုငျတဈလြောကျလကြျလကြျပွီး ဆငျးသှားလိုကျတာ နို့သီးလေးတှဆေီကို ရောကျတဲ့အထိပေါ့။ နို့သီးခေါငျးလေးကို နမျးပွီး လကြျပေးနပွေနျပါတယျ။ နို့သီးခေါငျးလေးကို ပါးစပျနဲ့စုပျယူတော့ နှေးနှေးလေးနဲ့ ကောငျးလိုကျတာ။ ‘အမေ့. . အား’ ပါးစပျထဲမှာတငျ လြှာနဲ့လကြျနပွေနျပွီ။ လကြျပွီးတော့ စုတျယူ။ စုပျလိုကျ လကြျလိုကျနဲ့ နှငျးဆီတဈကိုယျလုံးကို တုနျယငျလာပါတော့တယျ။ တဆကျတညျးမှာပဲသိလိုကျတာက သူအမိန့ျတှကေို မလှနျဆနျနိုငျ တော့တဲ့ နှငျးဆီခနျဓာကိုယျ . . . သွောျ သူပွုသမြှနုရတော့မှာပါလားရှငျရယျ။ သူ့လကျတဈဘကျက နှငျးဆီပစ်စညျးလေးရှိရာကိုဦးတညျလာပွီး ဆုပျကိုငျထားလိုကျပါတယျ။ နှငျးဆီ အရညျတှနေဲ့စိုရှဲတှာကို သူသိသှားပွနျပါပွီ။ ပွီးတော့ . . နှငျးဆီရဲ့ မှေးရာပါအကွောငျးလေး ထဲဆီကို တဈခုခုဝငျလာသလိုမြိုး . . . ‘အိုး . . အမေ့’။ သူ့လကျတဈခြောငျးကို ထိုးသှငျးနတော ကိုး။
‘အား. ရှီး . .ရှီး . . နာလိုကျတာ’
‘ကောငျးသှားမှာပါ . . ခဏလေးနရေငျမနာတော့ဘူးနောျ’ လို့သူကပွောပွီး ထိုးသှငျးနတောကို ရပျလိုကျပမေဲ့ တဈခုခုဝငျနသေလိုမြိုးခံစားရတာ အနရေခကျပါတယျရှငျ။ ထိုးသှငျးထားတဲ့ သူ့လကျခြောငျးကို ရှေ့တိုးနောကျဆုတျလုပျပွနျတယျလေ။
‘အား. .အမေ့. .ဟား အား’ တဈခြိနျတညျးမှာပဲ နှငျးဆီရဲ့ခနျဓာကိုယျလေးပေါျမှာ ခံစားမှုသုံးမြိုးကို ရနတေယျ။ နို့တှကေိုလကျနဲ့ပှတျသပျဆုပျနယျနရောကနေ၊ နှုတျခမျးခငြျးစုပ ျ လြာခငြျးစဈခငျးနရောကနေ၊ ပွီးတော့ အောကျပိုငျးနရောလေးကနပေေါ့ . .‘အိုး တကယ့ျကို ပွောမပွတတျအောငျပါပဲ’ ကောငျးလိုကျတာ။
‘အ . . အာ.. အဟား. .အား . .အိုး’ တဈကိုယျလုံးလှုပျခါနတေယျ။ ဘာတှဖွေဈနမှေနျးကို မသိအောငျပါပဲ။ နှငျးဆီလေ သူ့ခေါငျးတှရေော၊ ထိုငျခုံဆိုဖာတှရေော တှေ့ရာဆှဲယူနတေယျ။ လထေဲမှာလှင့ျနသေလို မြိုးဆိုတာမြားလား။ သူ့နှုတျခမျးတှကေ နှငျးဆီရဲ့ခနျဓာကိုယျလေးတဈလြောကျရှေ့လြားနတေယျ။ နှငျးဆီဗိုကျသား ခပြျခပြျလေးတှေ အပေါျမှာ သူ့နှုတျခမျးအနမျးတှကေ ပွေးလှှားခုနျပေါကျဆော့ကစားနလေရေဲ့။ နောကျတော့. . . သူ့နှုတျခမျးတှေ နှငျးဆီရဲ့နူးညံ့မို့မောကျနတေဲ့ အဖိုးတနျပစ်စညျးလေးပေါျကို ရောကျလာတာကို သိလိုကျရတယျ။ ရှကျလှနျးလို့ အရမျးကိုထူပူသှားရငျးနဲ့ . . ‘သူ နှငျးဆီ ဟာလေးကို နမျးတော့မလို့လား’ဆိုတဲ့ အတှေးလေးတောငျ မဆုံးသေးဘူး. . ‘အို သူ သူ တဈကယျကို နမျးနပေါလား. . .’ နှငျးဆီရဲ့ အမှှေးလေးတှနေဲ့ထူထပျနတေဲ့ မို့မောကျဖောငျးွှကနတေဲ့ တဈဝိုကျကို သူနမျးနပေါတော့တယျ.. ရှကျပွီး နှငျးဆီတဈကိုယျလုံး တဈမြိုးကွီးဖွဈလာတယျ။ သူ့လကျတှကေ နှငျးဆီခနျဓာကိုယျလေးတဈခုလုံးကို ပှတျသပျပေးရငျးနဲ့ နှငျးဆီရဲ့နို့သီးလေးကို ရောကျလာပွီး အသာအယာ နယျပေးနပေါတော့တယျ။ လကျညှိုးနဲ့လကျမလေးကိုသုံးပွီး
ထိပျသီးခေါငျးလေးတှကေို ဖွညျးဖွညျးခငြျးပှတျလိပျပေးနပွေနျတယျ။ အောကျနှုတျခမျးအကှဲကွောငျး လေးထဲကို သူ့လြာကွီးထည့ျလိုကျတယျဆိုတာကိုသိလိုကျရပွနျတယျ။ နှငျးဆီရဲ့အတှငျးနှုတျခမျး သားလေးတှကေတဈဆင့ျ သူ့လြာကွီးရဲ့ပူနှေးစှတျစိုနမှေုတှကေို ခံစားမိပွနျတယျ။ နှုတျခမျးသား အထကျနဲ့အောကျကို လကြျပေးနတောကို ခံလိုကျရတော့ . . ’အ..အ.အား. . ရှီး. .အား..’ လကျတဈဖကျက ထိုငျခုံက ဆိုဖာကိုညှဈမိပွီးတော့ နှငျးဆီရဲ့အခွားလကျတဈဖကျက သူ့ခေါငျးကို ဆှဲကိုငျမိပါတော့တယျ။ ဘာနဲ့မှမတူတဲ့ခံစားမမှု ြိုးကို ခံစားမိနတေဲ့ နှငျးဆီခနျဓာကိုယျလေး နတျပူးသလို တုနျတုနျလှုပျလှုပျဖွဈလာတယျ။ မအောျမိအောငျ တအားတငျးထားရတယျလေ။
ဘယျလိုမှ ထိနျးခြုပျနိုငျစှမျးမရှိတဲ့ အဆုံးမတော့ . . .‘အိုး . . အား..ရှီး.ရှီး. .ဟဟဟား . .အိုး’
အသံတဈခြို့ ထှကျကလြာတယျ။ ထကျအောကျပှတျသပျပေးရာကနေ အထဲဝငျလာတဲ့ သူ့လြာကွီးနဲ့ မှှနှေောကျထိုးကလိနတောလိုကျတာ. . . ‘အား . .. အမေ့ . .ကောငျး အ.’ ဘာမှနျးတော့မသိဘူး။ နှငျးဆီရဲ့စိတျထဲမှာ တဈခုခုလိုသလိုခံစားလိုကျမိတယျ။ အဲလိုနှငျးဆီ တဈခုခုလိုအပျပါတယျဆိုတဲ့ခဏမှာပဲ သူကလညျး လြာနဲ့စုပျယကျပေးနခွေငျးကိုရပျလိုကျတယျလေ။ ဘယျလိုပွောရမှနျးတောငျမသိတော့ဘူး။ နှငျးဆီနှုတျခမျးတှကေို သူပွနျနမျးတယျ။ ရှပျအငျ်ကြီနဲ့ ဘောငျးဘီတှကေို သူခြှတျပွဈနတောသတိထားလိုကျမိတယျ။ အောကျခံဘောငျးဘီကိုခြှတျတော့ အနမျးခံနရေတဲ့ကွားက ခြောငျးကွည့ျမိတော့ တောင့ျတငျးပွီးမာထနျနတေဲ့ သူ့ရဲ့ ဖိုအငျ်ဂါ လိငျတံကွီးကို တှေ့လိုကျရတယျ။ တဈဦးတညျးသောသမီးဖွဈတဲ့ နှငျးဆီဘယျမှာလာပွီး ယောကြျားအငျ်ဂါအကွောငျး ဘယျလိုလုပျ သိမှာလဲ။ တောင့ျတငျးကွီးထှားတဲ့ သူ့ဟာကွီးကို တှေ့ရတော့ နှငျးဆီ နညျးနညျးတော့လန့ျသှားမိတယျ။ ခနျဓာကိုယျ ဗလာကငြျးနဲ့တဲ့ နှငျးဆီနဲ့သူ ကိုယျခနျဓာခငြျးရော အောကျပိုငျးခငြျးရော အကာအကှယျမရှိ ထိတှေ့နကွေတဲ့ အရသာကို ခံစားရ မိတယျ။ သူနဲ့နှငျးဆီနှုတျခမျးခငြျးနမျးနတေုနျး သူ့လကျတဈဖကျက သူ့ဟာကိုကိုငျပွီး ထိပျနဲ့ အကှဲကွောငျးလေးတဈလြောကျ ထကျအောကျပှတျကစားနတေယျ။ ‘အိုး..အငျး.. ကောငျးလိုကျတာ’ နှငျးဆီဘယျလိုမှကို မနနေိုငျတော့ဘူး။ တဈခုခုကို အရမျးလိုခငြျလာတယျလို့ခံစားရတယျ။ ဘာကိုလိုခငြျမှနျးလဲမသိဘူး။ တဈခုခုလိုနတောကတော့ကြိနျးသပေါပဲရှငျ။ သူ့ဟာနဲ့ အထကျအောကျ ကလိပေးနတောကို ရပျလိုကျရငျး၊
‘မီးလေး . . ကိုယ့ျဟာကွီးကို မီးလေးထဲ ထည့ျလိုကျရတော့မလားဟငျ’ ဆိုပွီး တိုးတိုးလေး လာမေးတယျ။
‘အာ. . ဘာတှလောမေးနမှေနျးလဲမသိဘူးကှာ’. ဆိုပွီး တကယ့ျကိုတိုးတိုးလေးရှကျရှံ့စှာနဲ့ ပွနျပွောမိတယျ။
‘မီးလေး လိုခငြျနတေယျဆိုတာ သိပါတယျကှာ’
‘တောျပွီကှာ.. အဲလိုမပွောပါနဲ့ဆို’
‘အိုး အဲဒါဆိုရငျ ဆောရီးနောျ’ ဆိုပွီး နှငျးဆီနှုမျးခမျးတှေ ရှိရာကို သူကုနျးနမျးလိုကျတယျ။ နှငျးဆီးပေါငျတဈခြောငျးကို သူကဘေးကိုကားထုတျပွီး နောကျတဈခြောငျးကိုတော့ သူ့ပုခုနျးပေါျတငျ လိုကျတယျလေ။ သူ့ဟာကွီးက နှငျးဆီရဲ့ဟာလေးကိုလာထိနတောကို သိလိုကျတယျ။ ဒါပမေဲ့ ခုနတုနျးကလို ထကျအောကျပှတျပေးနတောမဟုတျဘဲ သူ့ဟာကွီးက နှငျးဆီဟာလေးထဲကို တှနျးထိုးဝငျရောကျလာတော့တယျ။ နှငျးဆီကိုယျလုံးလေးတောင့ျတငျးသှားပွီး ရငျခုနျသံတှကေ ဗုံတီးကုနျကွတယျ။ ဖွညျးဖွညျးခငြျးထိုးဝငျလာနတောကို ခံစားသိနတေယျ။ နှငျးဆီဟာလေးထဲမှာ တအားကို ပွည့ျကွပျတငျးနတေယျ။ ဒါတောငျ ထိပျပိုငျးပဲရှိသေးပွီး ဆကျဝငျလာမယျဆိုတာသိနေ တယျ။ သူထပျပွီး ထိုးထည့ျလိုကျတယျ။
‘အား…အ..အား’ နာလှနျးလို့ နှငျးဆီအောျလိုကျမိတယျဆိုရငျပဲ သူ့လကျတဈဖကျ
နှငျးဆီပါးစပျဆီကို လာအုပျပွီး . .
‘မီးလေးအောျတာနဲ့ တခွားလူတှေ ကိုယျတို့ဘာလုပျနတေယျဆိုတာ သိကုနျကွမယျလေ’
နှငျးဆီအတောျလညျးလန့ျသှားတယျ။ ငါတို့လူတှရှေိတဲ့ စားသောကျဆိုငျထဲမှာပဲ ဆိုတာကို သတိရလိုကျမိလို့လေ။ နာလှနျးလို့အောျမိသှားတာပါ။ မကြျရညျတှကေ မကြျဝနျးအိမျကနလေိမ့ျ ဆငျးလာတယျ။ သူ့ဟာကွီးက ဝငျလိုကျထှကျလိုကျနဲ့ပေါ့။ ဒါပမေဲ့ အဆုံးထိမဝငျသေးဘူးလေ။ နှငျးဆီဟာလေးထဲက အရညျလေးတှစေိမ့ျထှကျလာသလိုခံစားရပွီး တငျးကွပျမှနျးသိပျနတေဲ့ အာသီ သတှေ အနညျးငယျပွလြေော့လာသလိုမြိုးခံစားရမိတယျ။ အထဲမှာ စိုရှှဲခြောမှေ့လာတော့ သူ့ဟာကွီး က နှငျးဆီထဲကို ပိုဝငျလာတယျလေ။
‘အား . .အမေ့ . . နာတယျ. .နာတယျ . . ’ လို့အောျလိုကျပမေဲ့ သူ့လကနျ ဲ့ ပိတျထားမှုကွောင့ျ အပွငျကို အကယြျကွီးထှကျမလာပါဘူး။
‘အား. . အ. ဟုတျ .တယျ မီးလေးက အရမျးကိုကွပျနတောပဲကှာ’ သူကငွီးငွူသံတဈဝကျနဲ့ပွနျဖွတေော့ နှငျးဆီတောျတောျလေးရှကျသှားတယျ။ သူ့ဟာကွီး ကလညျး ပိုပိုတိုးဝငျလာတယျ။
‘မီးလေး အဆုံးထိဝငျသှားပွီ’
‘ဘာဖွဈတယျ’ အရမျးနာကလညျးနာ တဈခကြျဆောင့ျလိုကျတိုငျးတဈမြိုးကွီးခံစားနရေတော့ နှငျးဆီ သူပွောတာကို ကောငျးကောငျးမကွားလိုကျမိဘူး။
‘လီးကွီးအဆုံးထိဝငျသှားပွီ’ ဆိုပွီး နှငျးဆီကို တဈအားဆောင့ျသှငျးပါတော့တယျ။
‘အား. .အား. .အာ. ဟား’ ဆောင့ျခကြျတှကေလညျး အရမျးကိုကွမျးလာတယျ။
နှငျးဆီတဈမြိုးကွီးခံစားလာရပွနျတယျ။ သူ့ဟာကွီး အဆုံးထိဝငျသှားရငျ ဆီးသှားခငြျ သလိုမြိုး (အနီးစပျဆုံးပွောတာနောျ) ဖွဈလာတယျ။ ဒါပမေဲ့ ခံလို့ကောငျးတယျ။ အသံမထှကျ မိအောငျ အတတျနိုငျဆုံးထိနျးပါတယျ။ ဒါပမေဲ့လဲ . . ‘အိ ..အ.အိ..ဟား’
နှငျးဆီခွထေောကျနှဈခြောငျးကို ဘေးကိုကားပွီး ဆောင့ျပွနျတယျ။ နှငျးဆီတဈကိုယျလုံးကို သူလုပျခငြျသလိုလုပျနတေော့တာပါပဲ။ နောကျခွထေောကျနှဈခြောငျးလုံးကိုကိုငျပွီး မိုးပေါျထောငျ ပွနျတယျ။ ဘာပုံဖွဈလို့ဖွဈနမှေနျးကို နှငျးဆီမသိပါဘူး။ တဈခွားကမ်ဘာတဈခုမှာ ရောကျနသေလို မြိုးဖွဈနတေယျ။ ‘အိုး. .ကောငျးတယျကှာ..မီးလေး..အရမျးကိုကောငျးလိုကျတာကှာ. .’ဆိုပွီး နှငျးဆီကို ဖွညျးဖွညျးခငြျးဆောင့ျလိုကျ မွနျမွနျဆောင့ျလိုကျနဲ့ပေါ့။ တဈခကြျဆောင့ျလိုကျတိုငျး နှငျးဆီကတော့ လထေဲမှာဝဲပြံနတေော့တယျ။ အဲလိုမိနဈအနညျးငယျဆောင့ျပွီး သူ့ဟာကွီးတဈခြောငျးလုံးကို နှငျးဆီထဲကနေ ဆှဲထုတျလိုကျတယျ။
‘အအအအား..’
နှငျးဆီအရမျးနာသှားပွီး တဈခုခုလိုနသေေးတယျဆိုတာကို ခံစားရမိတယျ။ ဘယျလိုပွော
ရမလဲ မသိဘူး။ တဈခုခုလိုနတောတေ့ာအမှနျပါပဲ။ နှငျးဆီကိုသူကနှုတျခမျးခငြျးနမျးစုပျပွနျတယျ။ နှငျးဆီဟာလေးထဲကနေ စိမ့ျပွီးယားသလိုွှကသလိုဖွဈပွီး တဈခုခုလိုသလိုခံစားလာရတယျလို့ ထငျလိုကျတယျ။ လှဲနတေဲ့နှငျးဆီကိုဆိုဖာခုံပေါျကနဆှေဲမလိုကျတယျ။ နှငျးဆီတဈကိုယျလုံး ကိုငျရိုကျထားသလိုပါပဲ။ ပြော့ခှနှေမျးလပြွီး အားအငျခြိနဲ့နတေယျ။ နှငျးဆီက လေးဘကျကုနျးနဖေို့ သူကပွငျပေးနတေယျ။ နောကျမှဒီပုံစံက ခှေး-ိုးပုံစံမြိုးဆိုတာနှငျးဆီသိရတယျ။ အဲလိုကွီးနရေတာ နှငျးဆီရှကျပမေဲ့ (နှငျးဆီခှေးဖွဈသှားလို့လေ)၊ ဘယျလိုမှ ငွငျးဆနျနိုငျစှမျးမရှိပါဘူး။ အဲဒီခြိနျမှာ နှငျးဆီရငျထဲကဆန်ဒတှပွေည့ျဝဖို့ဆိုရငျ ဘာပဲလုပျရလုပျရဆိုသလိုမြိုးဖွဈနလေို့ပေါ့။ သူ့အလိုကြ အလှယျတကူကို လိုကျလြောနမေိတော့တာပါပဲ။ လေးဘကျထောကျလကြျနဲ့ စောင့ျမြှောျနရေတော့
တာပေါ့။ ရှကျခွငျး၊ ကွောကျခွငျး၊ လိုခွငျးခွငျးစတဲ့ ခံစားမှုပေါငျးစုံကို ွှပတျသိပျပွီခံစားနရေတယျ။ ဘာလို့ ငါ အဲဒီလောကျတောငျ လိုကျလြောနလေညျးဆိုပွီး တှေးနမေိတယျ။ တှေးနတေုနျး နှငျးဆီနောကျဘကျကနပွေီး ပုခုံးတှဆေီကို လှမျးကိုငျလိုကျတယျ။ ပွီးတော့ သူ့ဟာကွီးကို နှငျးဆီဟာလေးထဲ ထိုးသှငျးလိုကျတာကို ခံလိုကျရတယျ။ သိပျအနာကွီးမဟုတျတော့ ပမေဲ့ သူ့ဟာကွီး အဝငျအထှကျအတိုငျးမှာ နှငျးဆီပါးစပျကနေ အသံတှထှေကျကလြာတယျ။
‘အား. .အ..အ .အား.ရှီး….အာ.ရှီးဟာ .ဟား. .’ သူ့ဟာကွီးကလညျး အဆုံးထိကိုဝငျဝငျနတေယျ။ သူ့ဟာကွီးဝငျလာတိုငျး ခုန ခံစားနရေတဲ့ ဆီးသှားခငြျသလိုမြိုး ခံစားမှုက ပိုပွီးပွငျး ထနျလာတယျ။ နှငျးဆီပခုနျးနှဈဖကျကိုကိုငျပွီး သူ့ဟာကွီးကို အဆုံးထိ ဆောင့ျဆောင့ျသှငျးနတေယျေ လ။ နှငျးဆီကိုယျလုံးလေးတုနျယငျနပွေီးတော့ သူ့တိုးတိုးလေးအောျငွီးနတောကိုလညျး သတိထားမိတယျ။ နှငျးဆီလညျး အသံကိုအတတျနိုငျဆုံး ထိနျးပွီး တိုးတိုးလေးငွီးငွူနမေိတယျ။
‘အား ..မီးလေး..ကောငျးတယျကှာ..တကယျပဲ. .ရှီး. .အား ..ဟား’
‘ဟင့ျအင့ျ .ရှီး. .အားအား. .အ.အ.ဟား. .ရှီးအား’
နှငျးဆီကိုယျလုံးလေးရော၊ အဖိုးတနျပစ်စညျးလေးပါ ရှေ့တိုးနောကျငငျနဲ့ အရမျးကို လှုပျရမျး နပေါတော့တယျ။ သူမဆောင့ျခငျမှာပဲ နှငျးဆီက ကုနျးကုနျးပွီးပေးနောကျကို ကော့ထိုးပေးနေ မိတယျလေ။ အဲလိုလုပျပေးမိတာကို ရှကျပမေဲ့လညျးမတတျနိုငျပါဘူး။ နှငျးဆီက ကွိုကျတာကိုး။ သူ့လကျတှကေလညျး နှငျးဆီတဈကိုယျလုံးမှာ ပှတျသပျဆော့ကစားနကွေတယျ။ နှငျးဆီ
ဖငျကွီးကိုပှတျပေးလိုကျ ဆုပျနယျလိုကျ၊ နို့သီးခေါငျးလေးတှကေို နယျပေးလိုကျနဲ့ပေါ့။
နှငျးဆီ နတျပွညျရောကျနတေယျ။
နှငျးဆီကိုလှဲခခြိုငျးပွနျတယျ။ ခွထေောကျနှဈခြောငျးကိုမပွီး သူ့ပုခုံးပေါျကိုမတငျတယျ။ နှငျးဆီဖငျကွီးမွောကျွှကနတေယျလို့ထငျမိတယျ။ ဘာလုပျအုံးမလဲမသိဘူးဆိုပွီးစပျစုနမေိတယျ။ ဒီတဈခေါကျတော့ အသှငျးအထုတျကို သူကဖွညျးဖွညျးလေးလုပျနတေယျ။ အဝငျတဈခါ အထှကျတဈခါတိုငျး ကောငျးလိုကျတဲ့ အရသာကိုခံစားနမေိတယျ။ အဝငျအထှကျ အကွိမျတိုငျးမှာ
နှငျးဆီကို ဆီးသှားစခေငြျသလိုမြိုးကိုဖွဈစတေယျ။
‘ခစြျလေး . . ခံရတာကောငျးလားဟငျ’
‘မသိဘူး’ . .နှငျးဆီရှကျလှနျးလို့ပွောမထှကျပမေဲ့ . . အသံတှကေထှကျကလြာတယျ။
‘.ရှီး. .အားအား. .အ.အ.ဟား. .ရှီးအား’
‘ဘာလို့ ကိယျကိုလိမျပွောရတာလဲကှာ‘
‘ဘယျမှာလိမျပွောလို့လဲ’
‘ခစြျလေး ခံလို့ကောငျးတာသိနတောပဲကိုး’
‘သှား. . .ဘာမှနျးလဲမသိဘူး.’
နှငျးဆီရှကျရှကျနဲ့အောျမိသလို ကိုယ့ျကိုကိုယျ အသံမထှကျအောငျ မထိနျးနိုငျလို့လညျး အပွဈတငျမိတယျ။
‘ခစြျလေး သေးပေါကျခငြျနတေယျမဟုတျလား’
‘၊ ၊ ၊ ဘယျလိုလုပျသိလဲဟငျ’
‘ဂြီ-စပေါ့လို့ခေါျတဲ့နရောကို ကိုယျကသှားသှားထိအောငျလုပျနတောကိုး’ တကယျတော့ ဂြီ-စပေါ့လို့ခေါျတဲ့နရောအမြိုးသမီးတှဆေီမှာရှိမှနျး နှငျးဆီသိပါတယျ။ ဘာအတှကျနဲ့ ဘယျလိုအသုံးဝငျလဲဆိုတာသာမသိတာပါ။ အခုတော့နှငျးဆီ သခြောသိသှားပွီ –
နှငျးဆီကိုနတျပွညျပို့ပေးတဲ့နရောပေါ့။
‘ . . အား. .အာ.အ အ အိုး အို. .ရှီး. .အားအား. .အ.အ.ဟား အား’ သူခပျပွငျးပွငျးဆောင့ျလေ နှငျးဆီကတော့ပိုပွီးတော့ကို အသံထှကျခငြျလဖွေဈလာတယျ။ အဲဒီနောကျမှာတော့ နှငျးဆီရဲ့ကိုယျလေးကတုနျခါသှားပွီး မီးတောငျအသေးစားလေးတဈခု ခနျဓာကိုယျထဲမှာ ပေါကျထှကျသလိုမြိုးခံစားလိုကျရပွီး . စိတျတှကေိုလှတျှပေးလိုကျမိတယျ။ အရမျးကိုလှတျလပျပေါ့ျပါးသှားပွီး မကွာခငျမှာပဲ သူ့ရဲ့ဟာကွီးကနေ အရညျတဈခြို့ နှငျးဆီဟာလေး ထဲကို ပနျးထုတျတာကိုခံစားရတယျ။ ပွီးတော့သူ့ဟာကိုဆှဲထုတျလိုကျပွီး နှငျးဆီတို့နှဈယောကျ တဈယောကျနဲ့တဈယောကျ ဖကျထားလိုကျကွတယျ။ ပငျပနျးလိုကျတာ။ နှငျးဆီကိုသူ နမျးပွနျတယျ။
ပွီးတော့ တငျးတငျးကပြျကပြျကွီးဖကျထားလိုကျတယျ။
ဒါပမေဲ့ သိပျမကွာခငျမှာဖွဈလာမယ့ျ တဈစုံတဈခုကိုတှေးပွီးနှငျးဆီစိုးရိမျးပူပနျမိလိုကျတယျ။

တကိုယျလုံး ဓါတျလိုကျသလို ခံစားရပွီးမှာတော့ အောကျပိုငျးကပူကနဲခံစားလိုကျ ရသလို သူကလညျး ကိုယ့ျကိုယျပေါျကို ဖွညျးဖွညျးလေးမှောကျခလြိုကျတယျ။ ဘာစကားမှ
မပွောပဲငွိမျနမေိတယျ။ ဒါပမေဲ့ သူကော ကိုယျရော အောကျပိုငျးမှာ ထိကပျထားတုံးပဲ။
နှငျးဆီတကိုယျလုံးကိုငျရိုကျထားသလိုပဲ တကိုယျလုံးနာနတေယျ မရညျရှယျပဲမကြျရညျတှေ ပါးပေါျမှာလာတယျ။ မှားသှားပွီလား။ ကွောကျလညျးကွောကျသလို ရငျထဲကလညျး ကွိုကျသလို ဖွဈနသေညျ။ သူကတော့ ကိုယ့ျအပေါျမုာ . . .
ကိုယျအတှေးနဲ့ကိုယျမြောနတေုံး ပါးပေါျကို သူ့အနမျးတှေေွှကကလြာသညျ။ သူ့အနမျး တှကေ နှေးထှေးနသေညျ။ တယောကျထဲနမျးနတေဲ့ သူ့ကိုကိုယ့ျနှူတျခမျးတှကေ အလိုကျသင့ျ တုန့ျပွနျလိုကျတယျ။ သူ့နှုတျခမျးတှကေ ပါးပေါျကနေ ကိုယျနှုတျခမျးဆီကိုကူးလာပွီး တယောကျနဲ့တယောကျ အနမျးတိုကျပှဲလေး ဆငျနှှဲနကွေတယျ။
‘သိပျခစြျတယျမောငျရယျ’ သူကော ကိုယျကော အနမျးကွောထဲမှာနဈမြောနတော အခြိနျဘယျလောကျကွာသှားလညျး သတိမထားမိပမေယ့ျ ကိုယျသတိထားမိခြိနျမာှ တော့ သူ့လကျတှကေ ကိုယ့ျတကိုယျလုံး
ပွေးလှှားနပွေီ။
‘မောငျရာ . .တောျတော့ကှာ. . .နောျ၊ ခစြျပွနျခငြျပွီ’
‘ခဏလေးပါခစြျရာ။ ကဲ မောငျမေးမယျ၊ ခစြျကောမကွိုကျဘူးလား။’
‘မသိဘူးကှာ၊ ဘာတှလောမေးနတောလဲ။’
‘ကွိုကျပါတယျ. . . ဟုတျတယျဟုတျ’
‘ရှကျစရာတှလောမမေးနဲ့ကှာ….တောျပွီ’
‘ဟိတျ’ ‘ကိုယ့ျကိုကွည့ျပါအုံးကှ’ ခစြျနှငျးဆီမကြျနှာတဖကျလှည့ျထားရာမှ မောင့ျကိုကွည့ျမိလိုကျသညျ။ မောင့ျကို ခစြျမိတာလညျး သိပျတော့ထူးဆနျးလှတာမဟုတျ မောင့ျမှာသူမတူတဲ့ဆှဲဆောငျအားရှိတဲ့ မကြျလုံး တဈစုံရယျ။ ခစြျဖို့အရမျးကောငျးတဲ့ နှုတျခမျးတဈစုံရယျ။ ‘အိုး. . .မောငျ..ခစြျကိုစိတျပါအောငျလုပျပွနျပွီကှာ’
မောငျရဲ့မကွီးမသေးလိငျတံက နှငျးဆီရဲ့ အောကျနှုတျခမျးသားကို အထကျအောကျ ဆုနျကာဆနျကာပှတျပေးနတေယျ။
တဈခကြျတဈခကြျပှတျလိုကျတိုငျး ပှတျလိုကျတိုငျးမှာ ရငျထဲမှာလှပျခနဲလှပျခနဲ။ မရညျရှယျပဲနှင့ျ အောကျကနပေေါငျနှဈခြောငျးကို အလိုကျသင့ျလေးကားပေးမိနပေါလား။ မောင့ျရဲ့နှိုးဆှမှုက တကိုယျလုံးမှာရှိတဲ့ သှေးသားတှကေို ွှကှလာအောငျ ဆှဲဆောငျနသေညျ။ ခစြျနှငျးဆီလညျးအသှေးနဲ့အသားနဲ့လူပဲမောငျရယျ။ ဘာသားနဲ့ထုထားတာမို့လဲ။ တဖွညျးဖွညျးနဲ့ မောင့ျအလိုကိုလိုကျနမေိတယျ။
‘တီ….တီ…တီ….တီ……’
မောင့ျရဲ့အနမျးကွောမှာမွောနတေုံး လှယျအိတျထဲမှာရှိတဲ့ ဖုနျးက ထမွညျနသေညျ။ မောငျကတော့ စိတျထဲကနေ ဖုနျးကိုကြိနျဆဲနမှောသခြောသညျ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခစြျနှငျးဆီ ကိုယျတိုငျလညျး ဒီလိုပဲကြိနျဆဲမိတာပဲလေ။ ဖုနျးဘဲလျသံကိုမောငျနဲ့ ခစြျနှငျးဆီကအတူတူထားတော့ ဘယျသူ့ဖုနျးလာမှနျး ရုတျတရကျမသိ။ မောငျကဖုနျးရှာဖို့ ခစြျနှငျးဆီကိုယျပေါျကဆငျးလိုကျပွီး အငျ်ကြီပုံနား သှားကာ သူ့ဖုနျးကိုထုတျကွည့ျသညျ။ မောငျတော့ ဘယျလိုနမှေနျးမသိပမေဲ့ ခစြျနှငျးဆီရငျထဲ မှာတော့ ဟာတာတာကွီးဖွဈနတေယျ။ မောငျကတော့ သူ့အမနေဲ့ဖုနျးပွောနဆေဲ။ ဖုနျးပွောပွီးတော့ မောငျကနှငျးဆီကို
‘ခစြျလေး. . မောင့ျအမခေေါျနလေို့ကှာ မောငျသှားခငြျပွီ။’
‘ဒါဆိုလညျး သှားမယျလမေောငျရဲ့’ သွောျမောငျရယျ။ နှငျးဆီရငျထဲမှာ ဘာတှဖွေဈနတေယျဆိုတာကိုတော့ ဂရုမစိုကျတော့ ဘူးလား မောငျရယျ။ မောငျက ခစြျနှငျးဆီအပေါျ အတောျမြားမြားကောငျးလှသညျ။ ကိုယျကငြ့ျတရားအပိုငျး ပွောရရငျလညျး စိတျပူစရာမရှိ။ ဒါပမေဲ့ ဒီခစြျတဲ့သုံးလေးလမှာတော့ မောင့ျအမကေ အမွဲလို
ဝငျရှုပျနတေတျသညျ။ ကောျဖီသောကျနရေငျးနဲ့လညျး မောင့ျအမဖေုနျးလာလို့ ထပွေးရတာလညျး
ရှိသလို သှားဖို့ပွောထားပွီးမှ ဖကြျလိုကျရတာတှလေညျး မနညျးတော့။ ကွာလာတော့
ဒီအကွောငျးနဲ့ပဲ စကားတှမြေားလာကွသညျ။
ဒါပမေဲ့ မောင့ျဘကျကတော့ သူ့အမကေိုတနျဖိုးထားတာကတော့ မလြှော့။ ခစြျနှငျးဆီကိုယျတိုငျမှာလညျး အဖရေောအမရေောရှိပမေဲ့ သူနဲ့ပတျသကျလာရငျ အရာရာကို ရငျဆိုငျဖို့ဆုံးဖွတျထားခဲ့သညျ။ အခုကတြော့ မောင့ျလုပျပုံတှကေ ခစြျနှငျးဆီကိုယျတိုငျက
မနနေိုငျမထိုငျနိုငျ တဈခြိနျလုံးတှေ့ခငြျသလိုမြိုး ဖွဈနသေညျ။
ခစြျတော့လညျး သညျးညညျးခံရတယျလေ။
ရညျးစားသကျတမျးသာ ခွောကျလသာရှိသှားသညျ သုံးလေးနာရီလြှောကျလညျတာ
လကျခြိုးရလေို့ရသညျ။ အကွာဆုံးဆိုလို့ ရှငျတို့ကိုရေးပွတဲ့အဖွဈအပကြျကအကွာဆုံး။
ဒီလိုနဲ့ ခစြျနှငျးဆီနိုငျငံခွားမှာ ကြောငျးတကျဖို့ဖွဈလာသညျ။
မောငျနဲ့အဖွဈတှကေဒီမှာပွီးသှားပမေဲ့ နောကျအဖွဈအတှကေော သိခငြျကွသေးလား။ ရှငျတို့သိခငြျရငျ ဆကျပွောမယျလေ။
ဒီလိုနဲ့ပဲ ခစြျနှငျးဆီနိုငျငံခွားသှားရမဲ့ အခြိနျက နီးလာသညျ။ ကိုယ့ျအလုပျနဲ့ကိုယျရှုပျနတောမို့ မောငျနဲ့တှဖေို့မပွောနှင့ျ။ ဖုနျးတောငျမပွောအား။ ထငျထားသည့ျအတိုငျး ခစြျနှငျးဆီဖုနျးမဆကျမခငြျး ကိုယျတောျခြောကလညျးမဆကျ။ သှားရတော့မှာမို့လို့လညျး ပွောမနခေငြျတော့။
ဒီလိုနဲ့ပဲခစြျနှငျးဆီသှားမဲ့ညမှဖုနျးပွောဖွဈသညျ။ ရှေးလူကွီး စကားမြားလှဲတယျမရှိ။ ငယျခစြျကို ဘယျတော့မှမမေ့ဆိုတာ။
ဘယျလောကျပဲကိုယ့ျအပေါျဆိုးပါစေ သူ့အသံလေးကွားရလိုကျတာနှင့ျ ဆိုးတာတှေ ဘယျကိုမေ့သှားပွီလညျး မသိတော့။ ရနျတှေ့မယ့ျစကားတှလေညျး ဘယျဆီကိုလှင့ျသှားမှနျးမသိ။ ဖုနျးပွောပွီးသိပျမကွာသေးခငျ အခြိနျမှာပဲ သူဖုနျးဆကျတဲ့ အဖွကေိုသိလိုကျရပွီ။
‘ခစြျ. .မောငျမနကျဖွနျမအားလို့မလိုကျပို့နိုငျဘူးကှာ။ မောင့ျကိုခှင့ျလှတျှနောျ။’
‘မောငျက ဘာလို့မအားတာလဲဟငျ’
‘မောင့ျမှာ အရေးတကွီးသှားစရာလေး ပေါျလာလို့ပါခစြျရာ။’
‘ဒီမယျမောငျ။ အခုမောငျလိုကျပို့ရမှာ မောငျရဲ့ရညျးစားဆိုတာ သတိမှထားမိရဲ့လား။’
‘သိပါတယျကှာ။ ဒါကွောင့ျမို့လညျး မောငျတောငျးပနျနတောပေါ့။’
‘မောင့ျရဲ့တောငျးပနျမှုက ဘာမှအရာမရောကျတာသိရဲ့လားမောငျ။’
‘ကဲ . .ဒါဆိုအရာရောကျအောငျ မောငျဘာလုပျပေးရမလဲ။’
‘ဘာလုပျပေးရမလဲ ဟုတျလား။ မောငျလုပျပေးနိုငျရငျ အခုလို စကားမြားစရာတောငျ
မလိုဘူး မောငျ။ တောျပါပွီမောငျ ဖုနျးခလြိုကျပါတော့။ သှားခါနီးလာခါနီး ခစြျမငိုပါရစနေဲ့။’
‘သဘောပဲလေ။’
‘စကားအဆုံးမှာတော့ တဈဘကျက ဖုနျးခသြံကို ပီပီသသကွားလိုကျရသညျ။’
မငိုနဲ့နှငျးဆီ။ ယောကျြားတဈယောကျအတှကျနဲ့ မငိုနဲ့။SHARE

Previous

ခင်မိုးလွင် – အပြာစာပေ

အေးအေးခိုင်ရဲ့ တဏှာဇာတ်ကြမ်း – အပြာစာပေ

Copyright © 2026 ညကဗျာ – အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်များ စုစည်းမှု | Powered by Astra WordPress Theme

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။