စောပီဖိုး တယောကျ ထိုငျးနိုငျငံနယျစပျက ဒုက်ခသညျစခနျးကနပွေီး အမရေိကနျပွညျကို ရောကျရှိလာပွီးနောကျ ပထမဆုံး လုပျရတဲ့ အလုပျက ကုလားထမငျးဆိုငျမှာ အကူ ထမငျးခကြျ ဖွဈသညျ ။ သူနဲ့ အတူတူ လာခဲ့တဲ့သူငယျခငြျးစောအယျစေး က သူလုပျတဲ့ ကုလားထမငျးဆိုငျရဲ့ မကြျနှာခငြျးဆိုငျ လမျးတဖကျတခကြျက ကလပျ မှာ ပုဂံဆေးတဲ့အလုပျ ရသညျ ။ သူတို့နှဈယောကျ အလုပျခငြျးလညျး နီးကပျလို့ သှားအတူ လာအတူ နယျစပျစခနျးတုံးက ခငျခဲ့သလိုဘဲ ခငျမငျဆဲဘဲ ။ ပီဖိုး လုပျတဲ့ ထမငျးဆိုငျက အပြံစား ထမငျးဆိုငျလေးပါ ။ ကတ်တီပါကောျဇောခငျးကွမျးနဲ့ အနောကျတိုငျးဝတျစုံဝတျပွီး ဘိုးတိုငျစညျးထားတဲ့ စားပှဲထိုးတှေ နဲ့ သားသားနားနား ဆိုငျတဆိုငျပါ ။ သိပျအကွီးစားကွီးတော့ မဟုတျဘူး ။ ပီဖိုးတို့ကတော့ မီးဖိုထဲမှာ ကွောျဟယျလှောျဟယျ ပွေးလှှား ခကြျပွုတျကွရတာပေါ့ ။ ပီဖိုး ရောကျရောကျခငြျးတော့ တောကျတိုမယျရ လုပျရတာပေါ့ ။ အသားကွိတျတာတို့ ကွကျသှနျလှီးတာတို့ အမှိုကျလှဲ အမှိုကျသှနျပေါ့ ။ နောကျမှ တဖွေးဖွေး ပလာတာရိုကျ ပူရီကွောျ စမူဆာကွောျ ရတယျ ။ အဲဒါလညျးကွောျတာ တူးသှားရငျ အကွိမျးအမောငျး ခံရတာ ခဏခဏဘဲ ။ ည၁၁နာရီထိ လုပျ၇တယျ ။ ဆိုငျပိတျသှားတော့လညျး ရှငျးလငျးဆေးကွောတာက နာရီဝကျ ဆိုတော့ ၁၁နာရီခှဲသှားရော ။ စောအယျစေး လုပျရတဲ့ ကလပျက မိနျးမတှေ တုံးလုံးခြှတျပွီး ကပွတဲ့ကလပျ ဆိုတော့ မနကျ ၂နာရီအထိ ဖှငျ့တယျ ။ စောအယျစေးကိုတော့ ပီဖိုး ပွီးတဲ့အခြိနျ ၁၁ခှဲ မှာ ပွနျခှငျ့ပေးတယျ..ပီဖိုးကသူ့ဆိုငျပိတျသှားတဲ့အခြိနျ ဆေးကွောရှငျးလငျးပွီးတဲ့အခါ စောအယျစေး ကလပျဆီကို လြှောကျသှားလိုကျပွီး အယျစေးကို စောငျ့တယျ ။ ကလပျ အနောကျဖကျပေါကျက ဝငျသှားပွီး မီးဖိုခြောငျထဲကအယျစေး ပုဂံဆေးတဲ့အနား လပေနျးရငျး စောငျ့တယျ ။

ထမငျးခကြျက ပီဖိုးကိုပါ ခငျမငျသှားတယျ ။ တခါတလေ စားပှဲထိုး မရှိတဲ့အခါ အရှေ့ က ဧညျ့သညျမှာတဲ့ အစားအသောကျကို ပီဖိုးကို သှားပို့ခိုငျးတတျတယျ ။ အဲဒီလို ပို့ခိုငျးပါစလေို့ ပီဖိုးက ဆုတောငျးနတော ။ အရှေ့ဖကျမှာ စငျလေးတှနေဲ့ အဖွူ အမဲ အဝါ ကောငျမလေးတှကေ အဝတျတှေ ခြှတျပွီး တိုငျကို ကိုငျပွီး ကုနျးပွကှပွ ကပွတာတှကေို စားစရာသှားခရြငျး ကွညျ့ရတာ တယျ အရသာ ရှိတာဘဲ ။ အယျစေးကတော့ “ ကွာတော့ ရိုးနပေါပွီကှာ…” လို့ စိတျမပါသလို ပွောတတျပမေယျ့ ပီဖိုးကတော့ နို့ကွီးတှေ တလှုပျလှုပျ..ဖငျကွီးတှေ ရမျးခါပွီး အမှှေးရိပျထားတဲ့ စောကျဖုတျကွီးတှကေို အနီးကပျ တှေ့ရလို့ အရမျးကိုသဘောကမြိတာ ။ အခုဆိုရငျ ဒီရောကျတာ တနှဈကြောျလာပွီ ။ မိနျးမနဲ့ ကငျးဝေးတာ နယျစပျစခနျးက ထှကျလာရကထဲကဘဲ ။ တနေ့တနေ့ အလုပျဘဲ ဖိလုပျနရေပွီး ငတျပွတျ နတော ကွာပွီ ။ အယျစေးတို့ဆိုငျက ကိုယျတုံးလုံးမတှကေို ငေးကွညျ့ပွီး လီးကလဲ ဘာတောငျမသလဲ မမေးနဲ့။ စခနျးမှာတုံးကတော့ ပီဖိုးမှာ စောျရှိတယျလေ ။ နောျကဲ တဲ့ ။ နောျကဲက ပီဖိုးကို အမွဲပေးဖွုတျတော့ ဟိုမှာတုံး က ပီဖိုး အိန်ဒွရေတယျ ။ မိနျးမလိုးတာ အဆနျး မဟုတျဘူး ။ အမရေိကနျရောကျတာတော့ ဟုတျပါတယျ ။ မိနျးမလညျး မလိုးရ ဆှမြေိုးမိတျဆှလေညျး မရှိ အစားအသောကျ ကလညျး မတူတော့ ပီဖိုး သိပျမပြောျလှဘူး ။ အယျစေးက ပိုဆိးတယျ ။ ညညျးဘဲ ညညျးနတေယျ..တနေ့တနေ့ ။ ပီဖိုးဆိုငျက ပိုတဲ့ ရောငျးမကုနျတဲ့ စားစရာ နံပွားပလာတာ နဲ့ ဆိတျသားဟငျးတှေ ကွကျကငျတှကေို ဆိုငျရှငျက အိမျယူသှားခှငျ့ပေးလို့ ပီဖိုး ယူလာပွီး အယျစေးနဲ့ အတူတူ အိမျမှာ စားတယျ ။ တခြို့ရကျ ညသနျးကောငျ ကွီး နှဈယောကျသား ထိုငျစားကွတယျ ။ အယျစေးက မငျနီဆိုးတားမှာ စောျရှိတယျ ။

သူ့စောျနဲ့သူက ရောကျတာ တနရောစီ ဖွဈနတေယျ ။ ငါ နောျမူးကို သတိရတယျကှာ..မငျနီဆိုးတားကို သှားလညျအုံးမယျလို့ ခဏခဏ ပွောတတျတယျ ။ ဒီနေ့ အယျစေးတို့ ကလပျနောကျ မီးဖိုထဲကို ပီဖိုးရောကျတော့ ခြှတျကတဲ့စောျတယောကျ သေးလာပေါကျရငျးထမငျးခကြျကို လာနုတျဆကျ စကားပွောတော့ ပီဖိုး သူ့ကို မှတျမိလိုကျတယျ ။ ဒီစောျ တုံးလုံးကွီး ကနတော ပီဖိုး တှေ့ဖူးတယျ ။ စောကျဖုတျကွီးက အကွီးကွီးဘဲ…နှုတျခမျးသား ထူထူကွီးတှကေလညျး ပွဲလို့ ။ ဒီစောျက ပီဖိုးကိုလညျး နုတျဆကျသှားတယျ ။ ထမငျးခကြျက “ မငျးမကြျလုံးကွီးတှကေ ပွူးနတောဘဲ..ဘာလဲ..မငျး ဒီစောျကို ခခြငြျလို့လား…ခခြငြျ၇ငျ ပိုကျဆံစုထား…” လို့ ရယျမောပွီး ပွောတယျ ။ သူက ထမငျးခကြျကို“ ဘယျလောကျလဲ..” လို့ မေးကွညျ့လိုကျတယျ ။ “ ဒီစောျတှကေ အနညျးဆုံး ၁၀၀ လောကျမှ မငျးကို ကုနျးမှာ ကှ..” လို့ ပွောတော့ ပီဖိုး လနျ့သှားတယျ …။ ဈေးကွီးတယျ လို့ စိတျထဲမှာ ထငျမိတယျ ။ အယျစေးက ပီဖိုး မငျး နှာထနျနလေား..အေးအေးဆေးဆေး နစေမျးပါကှာ..တောျကွာ အအေိုငျဒီအကျဈ ရနပေါအုံးမယျ ” လို့ ပုဂံတှဆေေးရငျး ပွောလိုကျတယျ ။ အယျစေးက ကားဟောငျးကွီးတစီး ဝယျထားတယျ ။ ဒီကားကွီးနဲ့ ပီဖိုးနဲ့ အယျစေး အလုပျသှားတယျ ။ အယျစေး လပျတဲ့ ကလပျက မနျနဂြောက ကားကို ကလပျအနောကျဖကျက ကှကျလပျမှာ ရပျခှငျ့ပေးတယျ ။ ညဖကျ အိမျပွနျကွရငျ ကုနျးတံတားတခုကို ဖွတျရတယျ ။ ဒီကုနျးတံတားပေါျမှာ ကွေးစားမတှေ ခေါကျတုံ့ခေါကျပွနျ လမျးသလားကွပွီး ဖေါကျသညျ စောငျ့ကွတယျ ။ ခေါျခငြျတဲ့လူတှကေ ကားတှေ ထိုးရပျပွီး ဈေးမေး ဈေးဆဈ လုပျကွတယျ ။ ဈေးတညျ့ရငျ ကားပေါျပါသှားရော ။ ကွေးစားမတှမှော အဖွူ အမဲ အဝါ အစုံ ရှိတယျ ။ ကွေးစားမတှကေ တိုလှနျးတဲ့ စကပျ ဘောငျးဘီတှနေဲ့ အရမျးမွငျ့တဲ့ ခှာမွငျ့ဖိနပျတှေ ဝတျ မကြျနှာကို နီရဲတှတျအောငျ မိတျကပျခွယျသပွီး သိသာအောငျ ကော့လနျကော့လနျနဲ့ လြှောကျကွတယျ ။ ပီဖိုးနဲ့ အယျစေး အိမျပွနျခြိနျ ညသနျးကောငျ ရောကျလုလု အခြိနျက သူတို့ရဲ့ ဈေးပေါငျကြိ ုးခြိနျ ဖွဈနပွေီ ။ ဒီအခြိနျဆိုရငျ ကပျစတနျမာ မရသေးတဲ့ ကွေးစားမတှေ မခေါျခငြျထဲက ဈေးလြော့ခငြျနပွေီ ။

ပီဖိုးလညျး ကွေးစားမတှကေို ညတိုငျးလို ငေးမောရငျး လုပျခငြျ ခေါျခငြျစိတျတှေ ပေါျနတေယျ ။ အယျစေးက တားလှနျးလို့သူ ထုတျမပွောခငြျပမေယျ့ စိတျထဲက လုပျခငြျနတေယျ ။ သူလုပျခငြျတာက အမဲမ ။ အဖွူမတှရေဲ့ အသားအရညျက ဖွူစှတျလှနျးပွီး သူမကွိုကျဘူး ။ မြားသောအားဖွငျ့ ကွေးစားအဖွူမတှကေ ပိနျကပျကပျ ရငျတငျပွားလြောလြော ဖွဈခငြျဖွဈ ဝတုတျပွဲကွီးတှေ ဖွဈခငြျဖွဈ နဲ့ ပုံမလာတော့ သူ စာမလိပျ စိတျမလာဘူး ။ အမဲမတှကေတြော့ ရငျရော တငျကော ကွီးတယျ ။ တငျးတယျ ။ သူတို့ အသားက ညကျညောတယျလို့ ပီဖိုး ထငျမိတယျ ။ ဈေးကလညျး အဖွူမထကျ ပိုသကျသာတယျ လို့ အယျစေးကလပျက ထမငျးခကြျက ပွောပွဖူးတယျ ။ ကွေးစားတှအေကွောငျးကို သူတို့နကွေတဲ့ အပတျမငျ့တိုကျအောကျထပျမှာ နတေဲ့ လူဝီ ဆိုတဲ့ လူမဲကွီးကပီဖိုးကို စကားကွုံရငျ ပွောပွောပွတယျ ။ ပီဖိုးလညျး ဘိုလို သိပျမရပမေယျ့ လကျဟနျခွဟေနျ ဘရုတျကငျး နဲ့ ပွောလို့တော့ ဖွဈပါတယျ ။ သူပွောတာတော့ သိပျ လုံးစေ့ပတျစေ့ နားမလညျဘူးပေါ့ ။ မကွာခငျဘဲ အယျစေးလညျး သူ့စောျ ရှိတဲ့ မငျနီစိုးတားကို သှားလညျတယျ ။ အယျစေး မရှိတော့ ပီဖိုး တ ယောကျထဲ အလုပျကို ကားမောငျးသှားတယျ ။ အယျစေး ရပျတဲ့ကှကျလပျမှာဘဲ ကားကို ရပျတယျ ။ အယျစေးရဲ့မနျနဂြောက ပီဖိုးကိုလညျး သိနတေော့ ဘာမှ လာမတားပါဘူး ။ ညဖကျ အပွနျမှာ တားမဲ့ အယျစေးလညျး မရှိတော့ ပီဖိုး သူ လုပျခငြျနတောကို လုပျပဈလိုကျဖို့ စိတျဆုံးဖွတျလိုကျပွီး တံတားကုနျးပေါျလဲ ရောကျရော ကားကို ထိုးရပျလိုကျတယျ ။ အိုး..ဘာပွောကောငျးမလဲ..ကွေးစားမတှေ ပွေးလာကွတော့တာဘဲ ။ ဖငျလိနျဖငျလိနျနဲ့ ပွားကပျကပျ ရှှဝေါရောငျဆံပငျနဲ့ အဖွူမက ပွုံးပွုံးလေး ခစြျ စရာလေးလုပျပွီး “ ဒီည မငျး ပြောျခငြျသလား ..” လို့ လာမေးတယျ ။ပီဖိုးလညျး “ နိုး..နိုး….” လို့ ပွောလညျးပွောလကျလညျးခါပွလိုကျတယျ ။ အဖွူမလေး ထှကျသှားတော့ အမဲမတယောကျ ဆပျကော့လပျကော့နဲ့ ရောကျလာတယျ ။ ပီဖိုး အပီရှိုးလိုကျတယျ ။ ဟူး…နို့ကွီးတှကေ သငျ်ဘောသီး အလတျစားတှလေောကျ ရှိတယျ ။

စောစောက အဖွူမလေး မေးသလိုဘဲ “ ဒီည မငျး အပြောျရှာခငြျလား..ငါ ကူညီနိုငျတယျ ..” လို့ လာမေးတော့ လညျဟိုကျအငျ်ကြ ီကွောငျ့ ပွူးထှကျမို့မောကျနတေဲ့ နို့ကွီးတှကေို ငေးမောရငျး “ ရကျဈ..ရကျဈ …” လို့ ဖွရေငျးခေါငျးညှိမျ့ပွလိုကျတယျ ။ အမဲမက “ ဒေါျလာ၅၀ ပေး..မငျးကို ဘလိုးဂြော့လဲပေးမယျ ..အပေါျကလညျး တကျလုပျပေးမယျ …ဒေါ့ဂီစတိုငျလညျး ပေးမယျ ..အစုံပေးမယျ..”လို့ ပွောတယျ ။ လုံးစေ့ပတျစေ့တော့ ပီဖိုး နားမလညျဘူး ။ ပီဖိုးလညျး အခြိနျက သိပျနောကျကနြပွေီး ဈေးပေါငျကြိုးခြိနျ ရောကျနလေို့ ဈေးဆဈလို့ရတယျ လို့ အိမျနားက လူဝီကွီး ပွောပွတာ သတိရသှားပွီး..“ နိုး..နိုး….ဖေါျတိ..ဖေါျတိ ” လို့ ဆဈလိုကျတယျ ။ အမဲမက ဒီအတိုငျး အိမျပွနျရမှာထကျစာရငျ ရတာလကျခံလိုကျမယျ ဆိုတဲ့ မကြျနှာပေးနဲ့ “ အိုကေ..အိုကေ..” ဆိုပွီး ကားပေါျတကျလာတယျ ။ ပီဖိုးလညျး လူပြိုသိုးလေးတယောကျလို ရငျတှခေုံနတေယျ ။ မိနျးမ မခရြတာ ကွာပွီမို့ တအားထနျနတေယျလေ ။ နောကျပွီး လူမဲမလညျး တခါမှ မလုပျဖူးဘူး မဟုတျလား ။ အမဲမ က ကားမောငျးနတေဲ့ ပီဖိုးရဲ့ လကျဖနြျကို လာပှတျတယျ ။ “ မငျး ဘယျတိုငျးပွညျကလဲ..” လို့ မေးတယျ ။ ပီဖိုးက “ မွနျမာ”လို့ ပွောတော့ မသိတာနဲ့“ ဘားမား”က လို့ ပွောတယျ ။ ဒါလညျး ဘဟားမာကလား..မေးပွနျလို့ ဘာမှ ဆကျ မပွောခငြျတော့ဘူး ။ သူတို့နတေဲ့ တိုကျတှဆေီကို ရောကျပွီ ။ ပီဖိုး တိုကျခနျးပေါျ တကျတော့ အောကျထပျမှာ နတေဲ့ လူဝီကွီးနဲ့ တနျးတိုးတယျ ။ လူဝီကွီးက အံ့သွတဲ့ မကြျလုံးပွူးကွီးတှနေဲ့ ပီဖိုးကို ငေးကွညျ့နတေယျ ။ ပွီးတော့ ပွုံးပွုံးကွီး ခေါငျးညှိမျ့နတေယျ ။ ပီဖိုးလညျး အမဲမ လကျကို ဆှဲပွီး သူတို့ အခနျးဆီကို မောျကွှားစှာနဲ့ လြှောကျသှား လိုကျတယျ ။ အခနျးထဲကို ရောကျတာနဲ့ အမဲမလညျး ပီဖိုးကို ဆှဲဖကျပွီး ပီဖိုးနှုတျခမျးတှကေို အငမျးမရဘဲ စုတျတယျ ။ ပီဖိုးလညျး အားကမြခံ ပွနျစုတျတာပေါ့ ။ အမဲမ လကျက မွနျတယျ ။ ပီဖိုးဘောငျးဘီက ခါးပတျကို ဖွုတျပဈ ဘောငျးဘီဇဈကို ဆှဲခတြယျ ။ ဘောငျးဘီ ဟုတျကနဲ ပွုတျကသြှားတော့ အတှငျးခံဘောငျးဘီကို ဆှဲခြ..ဖှားဖကျတောျ ဒုတျကို ဆှဲထုတျ..လကျနဲ့ ဖစြျညှဈဆုပျတယျ ။

နှုတျခမျးစုတျတာကို ၇ပျပဈလိုကျပွီး ဖတြျကနဲ ဆောငျ့ကွောငျ့ထိုငျခတြယျ ။ ပီဖိုး ငပဲက ကားထဲမှာထဲက ထနတော ။ အခုတော့ မတျမတျထောငျနပွေီ ။ အမဲက က ပီဖိုးဒုတျကို ရရေလေညျလညျ မှုတျပေးတယျ ။ လြာနဲ့ ယကျ လြာထိပျနဲ့ ထိုးကလိ ကြှမျး တာကတော့ နိုငျးလောကျ ရှိတယျ ။ ပီဖိုး တအငျးအငျးနဲ့ အောျညညျးနရေတယျ ။ ပွှတျပွှတျ ပွတျပွတျ အသံဗလံတှေ ဆူညံနတောဘဲ ။ ကောငျးလိုကျတဲ့ ပုလှေ ။ ဒီအခြိနျမှာ ပီဖိုးရဲ့ လကျနှဈဖကျက အမဲမရဲ့ နို့အယျစတုံကွီးတှကေို ကောငျးကောငျး သမနတေယျ ။ ဖစြျညှဈ ဆုပျနယျနတေယျ ။ နို့သီးခေါငျးတှကေို ပယျပယျနယျနယျ ခြပေေးနတေယျ ။ တောျတောျလေး ကွာအောငျ မှုတျပေးပွီးတော့ ရုတျတရကျ ရပျလိုကျတယျ ။ နှုတျခမျးထူထူကွီးတှကေို ထောျပွီး“ မငျးကော ငါ့ကို စုတျပေးမှာလား ” လို့ မကြျလုံးလေး ထောငျ့ကပျပွီး ပီဖိုးကို မေးတယျ ။ ဟိုကျ ဂှကပြွီ..အမဲကွေးစားမရဲ့ အဖုတျကို စုတျပေးရမှာတော့ ခပျလျ့လနျ့ဘဲ ။ အကေိုကျမှာ စိုးတာတငျ မကဘူး..အမဲမ ဆိုတော့ ကြှဲမကွီးတကောငျရဲ့ အဖုတျလို မဲမဲပွဲပွဲကွီး ဖွဈနမှောဘဲ ဆိုပွီး သူလနျ့သှားတယျ ။ အငျး..အဲ နဲ့ ဖွဈနတေယျ ။ အမဲမက သူ့ကို ကြောခိုငျးလိုကျတယျ ။ “ နငျပွီးရငျ ငါ့အလှညျ့..” လို့ ပွောရငျး အဝတျတှကေို တခုပွီး တခု ခြှတျပဈနတေယျ ။ အိုး..အမဲမ က နို့တငျ ကွီးတာ မဟုတျဘူး..။ ဖငျကွီးကလညျး ထယျနတောဘဲ ။ ပီဖိုးလညျးဖငျကွီးတှကေို သူ့လကျနှဈဖကျနဲ့ ဆုပျနယျပဈလိုကျမိတယျ ။ “ ဖွေးဖွေးလေ…မငျး အရငျဆုံး ငါ့ကို ပွနျစုတျပေးအုံး …မငျးကို ကောငျးကောငျး စုတျပေးပွီးပွီ ..ဒီတခါ မငျး အလှညျ့…” လို့ အမဲမက ပွောရငျး ပီဖိုးကို ကြောခိုငျးထားရာကနေ ပီဖိုး ဖကျကို လှညျ့လိုကျတယျ ။ ပီဖိုး မကြျလုံးကွီးတှေ ပွူးကယြျသှားတယျ ။ “ ကဲ စုတျပေးတော့..မငျးအလှညျ့…” “ ဟာ…..” ပီဖိုး အနောကျကို ခွတေလှမျး ဆုတျလိုကျပွီး “ နိုး…နိုး….နိုး……” လို့ အောျတယျ ။

ပီဖိုး မွငျလိုကျရတာက အမဲမရဲ့ ပေါငျတနျမဲမဲ ရှညျရှညျ နှဈခြောငျးကွားက တုတျဖီး ရှညျလြားတဲ့ လီးတနျကွီး ပါ ။ “နငျပွီးရငျ ငါ့အလှညျ့လေ ….စုတျ..စုတျ..” လူမဲက က သူ့လီးတနျကွီးကို ကော့ကော့ပွပွီး အတငျး စုတျခိုငျးနတေယျ ။ ပီဖိုး အရမျးလနျ့ပွီး….“ နိုး….နိုး….ဂကျတောကျ..ဂကျတောကျ..ယူ ဂကျတောကျ….” နဲ့ အောျပွီး မောငျးထုတျပါတော့တယျ ။ အမဲမလညျး “ မငျးကို စဈေးပွောထဲက ငါဟာ ဘာလဲ ဆိုတာ ပွောခဲ့တာဘဲ..ခုမှ ဘာလနျ့နတောလဲ…” လို့ ပွနျ အောျတယျ ။ သူ့လီးတနျကွီး တရမျးရမျးနဲ့ ။ ပီဖိုး အသံကယြျကွီးနဲ့ “ ဂကျတောကျ..ဂကျတောကျ ”လို့ အောျပွီး အမဲမကို တှနျးလှှတျနတေယျ ။ အမဲလညျး အဝတျစားတှတေောငျ ပွနျဝတျခြိနျမရဘဲ လကျက ကိုငျပွီး ပီဖိုးတို့ အခနျးထဲက ထှကျသှားရတယျ ။ ပီဖိုးလညျး တံခါးကို အမွနျပိတျပဈလိုကျပွီး နို့အယျစတုံကွီးတှကေို မကျမောပွီး သူပွောတာတှကေိုလညျး လုံးစေ့ပတျစေ့ နားမလညျခဲ့တာကို ပွနျ စဉျးစားရငျး ကွုံလိုကျတှေ့လိုကျရတဲ့ တရမျးရမျးဖွဈနတေဲ့ အတနျခြောငျး ရှညျရှညျကွီးက မကြျလုံးထဲက တောျတောျနဲ့ မထှကျတော့ပါ….ပွီးပါပွီ။