ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာမ
ရေးသားသူ – အမည်မသိ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်က ဤရွာ ဤကျောင်းကို စာသင်ပေးခဲ့သည့် မြို့ကြီးသူ ဆရာမကြီးဒေါ်နုနုထွေး ယခု ဤရွာကို အလည်လာသဖြင့် တပည့်အဟောင်းတွေ တပြုံးပြုံး တရွှင်ရွှင် သွားကန်တော့ကြပါသည်။ သို့သော်…
ညစောင့်
၂၀၁၆ခုနှစ်မှ စ၍ အပြောင်းအလဲကြီး ပြောင်းလဲခဲ့သည့် မြန်မာနိုင်ငံသည် ပြည်ပနိုင်ငံများ၏ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများကြောင့်ရော၊ ပြည်တွင်းရှိ အသိပညာရှင် အတတ်ပညာရှင်တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့်ပါ နှစ်ကာလ သိပ်မကြာလိုက် အရှိန်အဟုန်ကြီးစွာနှင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာ၏ အကူအညီဖြင့် တစ်တိုင်းပြည်လုံး အလိုက် စီမံကိန်းကြီးများလည်း…
မကဲနဲ့ မောင်ရယ်
တစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည်ပြီးတော့မည်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်ဖြစ်သည်။ ဦးအေးမောင်မှာ အရင်ကလက်သမားဆရာ၊ ပန်းရံဆရာကြီးဖြစ်သည်။ သူကအများတွေလို လက်သမားသီးသန့်၊ ပန်းရံသီးသန့် ကျွမ်းကျင်တာမျိုးမဟုတ်ပေ။ လက်သမားလုပ်ငန်းကော၊ ပန်းရံလုပ်ငန်းပါ ကျွမ်းကျင်တာဖြစ်သည်။ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်မှု၊ အလုပ်တွင်စေ့စပ်သေချာမှု၊ ပိုင်ရှင်အပေါ် စေတနာတွေထားမှုတွေကြောင့် လူတွေက သူ့ကိုတဖြည်းဖြည်း…
မေရှင်းအခန်း၌ အိပ်ပျော်သွားသော ကိုကို
“ကိုကို အိပ်ယာခင်းပြီးပြီနော် ကိုယ့်အိပ်ယာကိုသွားအိပ်တော့ ညီမလေးအိပ်ချင်ပြီ” ညဝတ်အိင်္ကျီနဲ့ လှချင်တိုင်းလှနေတဲ့ သူ့ညီမကို ပွေ့ဖက်နမ်းရှိုက်လိုက်ရင်းမှ “မသွားပါဘူ ကိုကိုကဒီနေ့ညီမလေးနဲ့အိပ်မှာ” ပွေ့ဖက်ရင်းက မတော်တရော်တွေကို လျှောက်ပွတ်နေတဲ့ သူ့အကိုလက်မှ မေရှင်းသည် ရုန်းကန်ထွက်ရင်း “ဟား ကိုကို ယားတယ်ကွား ဒီနေ့ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ…
တိုင်ကွန်း ကိုကို
“ မို့မို့…ညည်း တော်တော် လယ်တယ်နော်..သိပ် ဉာဏ်များတာဘဲ….ဒီက သဘောရိုး ထင်ပြီး လိုက်လာတာ…” မို့မို့က ရယ်နေသည် ။ “ ဒီလိုမှ မလုပ်ရင် ညည်းတို့ နှစ်ယောက် ဆုံကြမှာ မဟုတ်ဘူး .. သူက…
ရုံး တွင်း ဇာတ် လမ်း လေး
သူဇာ တစ်ယောက် အိပ် ရာနိုးနိုးခြင်း နာရီကြည့်ပြီး လန့်သွားတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ အ မှန် က ၆နာရီ ထ ရမှာ ခု ရနာရီမတ်တင်းတောင်ဖြစ်နေပြီ။ သေ ချာတယ် ဒီနေ့ရုံးနောက်ကျပြီ။ သူဇာ အိပ်ရာသိမ်းရင်း…
တုန် တုန် နေ တာ ပဲ
သာ ယာကြည်လင်တဲ့ မနက်ခင်းလေး ရဲ့ အေးမြတဲ့လေညင်း လေးတွေနဲ့အတူ သားသားတစ်ယောက် နိုးထလာခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ဆိုရင် ဒီအိမ်ကိုပြောင်းလာတာတ စ်ပတ်တိတိရှိပြီလေ။ ဖေဖေရယ်မေမေရယ်တစ်ခန်း ကျွန်တော်ကတစ်ခန်း၊ မမနဲ့ညီမလေးကတော့ ကျွန်တော့်ဘေးက အခန်းမှာပေါ့။ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ အထင်ကရနေရာ တစ်ခုဖြစ်တာနဲ့အညီ လူတွေလဲသွားလာလို့…
ဂေါ်လီ
ဒို့အရေး ဒို့အရေး” ဆိုတဲ့အသံတွေ စက်ရုံအပြင်မှာ ဆူညံနေသည် စက်ရုံမှ ဝန်ထမ်းအများစုရဲ့ တောင်းဆိုမူများနဲ့ ဟစ်အော်နေကြခြင်းဖြစ်သည် ဒီအချိန်မှာ စက်ရုံတွင်းမှာကျန်ခဲ့တဲ့ ဝန်ထမ်းအနဲစုကတော့ အလုပ်တွေမလုပ်ဖြစ်တော့၍ စက်ရုံဆင်းချိန်ကိုသာ ထိုင်စောင့်နေကြရသည် ကျနော်တယောက်ကတော့ ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့အလုပ်များနေတယ်လေ အကြောင်းကတော့ စက်လိုင်းဘက်မှ အသက်၂၃နှစ်အရွယ်…
အချစ်ကျောင်းသူလေး
မိုးအုံ့သောနေ့တစ်နေ့ အိမ်နံပါတ် ၆၉ ရဲ့ တံခါးခေါင်းလောင်းကို ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြည်းညင်းစွာ နှိပ်လိုက်ပါသည်။ တံခါးဖွင့်သံနဲ့ အတူ ”ဟယ်။ မိုး ပါလား။ ရောက်လာပြီလား။ လာ လာ။ ဝင်ခဲ့လေ” “ဟုတ်ကဲ့။ မမမြင့်။ ဘူတာရုံကနေ…
ယောက်ျားမိန်းမ မဟူတည်း
ယောက်ျားမိန်းမ မဟူတည်း ရေးသားသူ – ????? နွေ၏ အငွေ့အသက်တို့ စတင်လာပြီဖြစ်သော မတ်လ၏ နောက်ဆုံးရက်တစ်ရက်….။ လူကိုက်ဖူးသော ကျားသည် ပိုမို ရဲတင်းသည့်ပမာ အတွေ့အကြုံ စုံသော ယောကျ်ားတို့၏ ရမ်းကားမှုသည် မိန်းမတိုင်းအတွက် အထူးသဖြင့်…
မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ကိုကြီးရယ်
မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ကိုကြီးရယ် ရေးသားသူ – ????? မိုးလင်း ကတည်းက အသဲအသန် ရွာသွန်းနေသော ကိုရွှေမိုးက ညနေရောက်မှာသာ လုံးလုံးတိတ်သွားတော့သည်။ ဇွဲကိုက ဆိုင်ရှေ့မှာ ပစ္စည်းလေးတွေ ပြန်ခင်းရင်း ဈေးဝယ်သူ အလာကိုသာ ထိုင်စောင့်နေမိတော့သည်။ မိန်းမက…
ဆွဲစားချင်သောအကြံ
မမြစိမ်းဆိုတာ တရပ်ကွက်လုံးက လက်ဖျားခါရတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်။ စံပြဈေးနောက်ဘက် ရပ်ကွက်လေးထဲကို ပြောင်းရွေ့လာတဲ့ မမြစိမ်းတို့မိသားစုကို ပတ်ဝန်းကျင်က လူအချို့က နှာခေါင်းရွုံ့ကြသည်။ အချို့ အတင်းပြောတတ်သော မိန်းမများက မဲ့ကြရွဲ့ကြသည်။ အချို့ကတော့ စုတ်တသပ်သပ်နဲ့ နှမြောတသစွာဖြင့် မမြစိမ်းကို ဝေဖန်ပြောဆိုကြပြန်သည်။…
စပြန္စာဦး
အထက်တန်းကျောင်းကြီးရဲ့ တစ်စင်းထဲသော လမင်းလေး သော်တာ ဟုသတ်မှတ်ခြင်းခံထားရသည့် ကောင်မလေးရဲ့ ဘဝမှာ ပန်းကလေးများကဲ့သို့ မလှပရှာပေ။ အမေမုဆိုးမကြီးနဲ့ ညီမငယ်တစ်ယောက် တို့နဲ့ အတူ ချို့တဲ့ဆင်းရဲစွာ နေရရှာ၏။ အမေမုဆိုးမကြီးက အကြော်ရောင်း ၊ရပ်ကွက်ထဲအဝတ်တွေလိုက်လျော်နဲ့သမီးနှစ်ယောက် အကူအညီယူကာဘဝကိုရုန်းကန်နေရသည်။ ထို့ကြောင့်…
တစ်ခါပဲတော်ပါပြီ
စိမ်းမြကြည်လင်နေသော ချောင်းရေပြင်ကို နှင်းအိ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်..။ ထိုအခိုက် ကြွေကျလာသော စကားပွင့်ကြောင့် ရေမျက်နှာပြင်လှုပ်ခါသွားပြီး ကြည်လင်သောရေ၌ ထင်ဟပ်နေသော နှင်းအိရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေး၍ လှုပ်ခါသွားရသည်..။ သူမ၏ ရုပ်လွှာမှာ ခုလို တကယ်ပဲ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေပြီလား…နှင်းအိ…
အပေးကောင်းတော့စွဲမိပြီ
မလွှဲသာလို့သာ ရီလေးမှာ စက်ဘီးကို ဆွဲပြီး ထွက်လာရသည်။ ဒီကြည်ကြည်အေး ဆိုသော မိန်းမဆီကို သွားချင်တာမ ဟုတ်ပေ။ ဒီမိန်းမက ရပ်သိရွာသိ နှာဘူးမဖြစ်သည်။ အသက်က သုံးဆယ်လောက်။ လူကတော့ လှသည်။ မိန်းမချင်း မနာလို လောက်အောင်…
အပျိုရှမ်းမလေး
“ ငါ.. နင်နဲ့အတူတူနေကြည့်ချင်တယ်ဟာ…” လို့ တည့်တည့်ပြောချလိုက်တော့ သူက ရှက်သွားပြီး ခေါင်းလေးငုမ့်ပြီးပြုံးနေတယ် ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းသည် ဝန်ခံခြင်းတဲ့…. ကျွန်တော်လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ မှတ်ပုံတင်ပါလား မေးတယ် သူကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်၊ ပြီးတော့ သူက သူ့သူငယ်ချင်းဆီဖုန်းဆက်ပြီး ဒီညပြန်မရောက်တော့ဘူး…