ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…

---

ပေးစားမယ် – ကျွန်တော့်နာမည်က ဦးအောင်ကျော်မိုး။ သာကေတထဲမှာ ကျော်မိုးအိမ်ဆောက်ပစ္စည်းဆိုင် ပိုင်ရှင်ဆိုပြီး သိကြတယ်ဗျာ။ အသက်ကတာ့ ၃၃ နှစ်။ ဆယ်တန်းကျပြီးကတည်းက ကျောင်းဆက်မတက်တော့ဘဲ မိဘက ချေးငှါးပေးတဲ့ အရင်းအနှီးလေးနဲ့ တစ်နိုင်တစ်ပိုင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်ဆိုင် Electronics Shop လေးဖွင့်ရင်း နေလာခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်အသက် ၂၅ ရောက်တော့ ဆိုင်က အတော့်ကို အောင်မြင်နေပြီ။ အာ့နဲ့ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းက ရှေ့တက်လို့ ရေပိုက်တွေဘာတွေ ဆက်ပြီးတင်ဖို့ကြိုးစားရင်း ဆိုင်က ကြီးလာလိုက်တာ လေးနှစ်လောက်ကြာတော့ တစ်မြို့လုံးက အိမ်ဆောက်ပစ္စည်းနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး စဉ်းစားလိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော့်ဆိုင်ကို တန်းသတိရကြတဲ့အထိကို အောင်မြင်နေပြီ။ အဲ့ဒီနှစ်မှာပဲ ကျွန်တော် အိမ်ထောင်ကျခဲ့တယ်။

ဆိုင်ကလဲ အတော်အောင်မြင် ရေကလဲလျှံနေတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ ကျွန်တော့်နောက်လမ်းက မေမြတ်သူဆိုတဲ့ မိန်းမလှလေးကို အရယူနိုင်ခဲ့တယ်။ မျက်လုံးထဲ မြင်အောင်ပြောရရင် သူမအသက်က အဲ့ဒီတုန်းက ၂၄ နှစ်၊ ဝင်းပြီအိနေတဲ့ အသားအရည်လေးနဲ့အတူ တင်းရင်းတဲ့ အရေပြား၊ ဆူဖြိုးနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာ၊ စွင့်ကားနေတဲ့ တင်သားအစုံတို့က မြင်မြင်သမျှ ပုရိသတို့အတွက် စွဲမက်စရာကြီးပါပဲဗျို့။ ကျွန်တော်နဲ့မတူတဲ့ အချက်က သူမက ဘွဲ့ရပညာတတ် တစ်ယောက်။ ကျွန်တော် သိသလောက် သူမ တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကလည်း ကျောင်းမှာ Queen အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတာ။

ကျောင်းက အားကစားပွဲတွေမှာ Cheerleader တစ်ယောက်လည်းဖြစ်တော့ ကျောင်းရဲ့ fresher welcome ပွဲတွေမှာလည်း သူမရဲ့ ခပ် hot hot အကတွေကို တွေ့ရလေ့ရှိတယ်။ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် လောကအလယ်မှာ သောကမကြွယ်ဘဲ ဒေါနစံပါယ်လိုမျိုး ဂုဏ်သတင်း မွှေးကြိုင်ရတဲ့ အလှမျိုးပေါ့။ အဲ့လိုမျိုး စွဲမက်ခဲ့သူတွေထဲမှာ ကျွန်တော်လည်း အပါအဝင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းကပါလေတော့ သူမကလည်း ကျွန်တော့်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ အခုဆိုရင် အိမ်ထောင်သက် ၄ နှစ်တောင် ရှိပြီပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော့် ဆိုင်ကလည်း အခု ၃ ထပ်တိုက်ကြီးတောင် ဖြစ်နေပြီ။ အောက်ဆုံးမှာ ဆိုင်ခန်း၊ အလယ်ထပ်မှာ ပစ္စည်းအချို့နဲ့ ဆိုင်မှာ ဝန်ထမ်းအဖြစ် ခေါ်ထားတဲ့ ကောင်လေး ၃ ယောက်လောက်ကို ညအိပ်ထားပြီး ကျွန်တော်တို့ လင်မယားကတော့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ နေတယ်။

တနင်္လာနေ့တစ်ရက်ကို ပိတ်ရက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ကောင်လေးတွေကိုလည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပေးနေခိုင်းရင်း သူတို့သွားချင်ရာ သွားခိုင်းထားတယ်။ ဆိုင်ကောင်တာမှာတာ့ ကျွန်တော်ပဲ ထိုင်တာများတယ်။ ကျွန်တော်မအားမှ မိန်းမကို ထိုင်ခိုင်းတယ်။ သူမကလည်း ဆိုင်ကို ထိုင်ချင်တယ်လို့ကို မရှိဘူး။ အပေါ်ဆုံး air con ခန်းထဲနေ skin care တွေလုပ် exercise လုပ်ရင်းနဲ့ပဲ တစ်ရက်တစ်ရက် လှချင်တာနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်းထဲ ထူးထူးခြားခြား ဆိုင်မှာ လာလာထိုင်နေတာကို တွေ့ရတယ်။ ထိုင်ပြီဆိုလဲ ဖင်ကမြဲနေတော့ ကျွန်တော်တောင် အံသြမိတယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ အလှပြင်ပြင် မပြင်ပြင် ဘာမှမကွာတော့သလိုပဲ။ စဉ်းစားကြည့်ဗျာ အိမ်ထောင်သက်တမ်း လေးနှစ်ရှိနေပြီ၊ ယူပြီးကတည်းက လိုးလာလိုက်တာ အမျိုးမျိုးပဲ၊ ပုံစံတွေကိုစုံရော။ တစ်ခါတစ်လေ ပုံဟက် မှာတွေ့တဲ့ အကွက်သစ်လေးတွေကိုလည်း စမ်းကြည့်သေးတယ်။ ကြာလာတော့လည်း အတော့်ကို ရိုးအီလာပြီလို့ ဆိုရမှာပေါ့။ သူမကတော့ ရိုးသွားတယ်လို့ကို မရှိဘူး။ နှစ်တွေကြာလေ ပိုထန်လာသလိုပဲ။ ဆိုင်မှာထိုင်ရင်း စဉ်စားမိတယ်။ ဒီလောက်ထန်နေတာ ယောက်ျားအုပ်ထဲ လွှတ်ပေးလိုက်ရရင်ဆိုတဲ့ စိတ်မျိုးတောင် ဖြစ်မိတယ်။ အဲ့လိုတွေးမိလိုက်တိုင်း မြင်ယောင်မိလိုက်တိုင်း စိတ်ထဲမှာ တစ်မူထူးခြားတဲ့ ခံစာချက်ဖြစ်ပြီး အောက်က ညီတော်မောင်က ထကြွလာတော့တာပဲ။

နေ့လည်နေ့ခင်း လူပါးရင်လဲ အပျင်းလည်းပြေ ညကျရင်လည်း မိန်းမနဲ့ အကွက်သစ်လေးတွေ စမ်းလို့ရအောင် ပုံဟပ် ကနေ အပြာကားတွေ ကြည့်လေ့ရှိတယ်။ အခုရက်ပိုင်းတော့ ကပ်ကိုး ဇာတ်လမ်းတွေကိုပဲ ကြည့်ဖြစ်ရင်း “ငါ့ရဲ့ ချစ်ရတဲ့၊ မြတ်နိုးရတဲ့၊ ကြင်နာရတဲ့၊ ငါ့ဇနီးလေးက တခြားကောင်တစ်ကောင်နဲ့ ငါ့မျက်စိရှေ့မှာတင် အရှက်မရှိ သိက္ခာတောင်မဆယ်ပဲ တနှာနွံထဲ ကျွံဆင်းပြီး ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတယ်” ဆိုတာကို မျက်လုံးထဲမှာ မြင်ကြည့်မိတယ် ။ လက်တွေ့ဘဝမှာပါ မိန်းမကို တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ပေးပြီး လုပ်ချင်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိန်းမက လက်ခံပါ့မလားဆိုတာနဲ့ မိန်းမအတွက် “ဘူး” တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုရှာပေးရမလဲ ဆိုတဲ့ အခက်အခဲတွေထဲ ပိတ်မိနေတယ် ။

အဲ့လိုအတွေးထဲမှာ မျောလွင့်နေတုန်း မိန်းမက ဘေးနားရောက်နေတာတောင် သတိမထားမိဘူး။ “ကိုအောင် ရှင်နားချင်နားလေ။ ကျွန်မ ဆိုင်ထိုင်ပေးမယ်” လို့ပြောလာတော့ ကျွန်တော်လည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီရက်ပိုင်း မိန်းမရဲ့ အပြုအမူတွေက ထူးဆန်းနေတယ် ။ အောက်ကို ခဏခဏ ဆင်းနေတယ်။ ဟော အခုဆို အိမ်အလုပ်ပြီးရင် အလှအပနဲ့ အချိန်ကုန်နေတဲ့ မိန်းမက ထူးထူးဆန်ဆန်း ဆိုင်မှာ ထိုင်ပေးမယ် ဆိုပါလားလို့ တစ်ချက်တွေးမိတယ်။ သူလည်း အပေါ်မှာချည်း နေရတာ ပျင်းလို့နေမှာပါလေဆိုပြီး တွေးမိပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီထင်တယ်ဆိုတဲ့ အထင်နဲ့ လှေကားပေါ် မတက်သေးဘဲ လှေကားအောက်ဝင်လိုက်ပြီး ချောင်းနေလိုက်တယ်။ သူကတော့ သတိမထားမိဘူး။ ကျွန်တော် ထွက်သွားတဲ့ လှေကားဘက်ကိုတောင် မကြည့်ဘူး။

အဲ သူ… စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေတာက အိမ်သုတ်ဆေးပုံးတွေကြားမှာ mobile Legend ကို သဲကြီးမဲကြီး ဆော့နေတဲ့ ပြည့်စုံအောင်။ သူက အလုပ်ဝင်တာ တစ်လကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပဲခူးဘက်ကလာတာ။ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်က ရပ်ကွက်ထဲကပဲ။ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး သိပ်မကြာခင်ထဲကပဲ အတူတူလုပ်လာကြတာ အခု လူမနိုင်တော့ ထပ်ခေါ်ရင်း ပြည့်စုံအောင် ရောက်လာတာပေါ့။ သူ့အသက်က ၂၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ် ။ ကျွန်တော့် မျက်စိထဲတော့ ဒီကောင် သိပ်ထောင့်မကျိုးဘူး ခံစားရတယ်။ အခုပဲကြည့်လေ ဆိုင်မှာလူပါးတဲ့ အချိန်ဆို ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကောင်က လူကသာ ဘာမှမဟုတ်တယ် အင်မတန် အသန့်ကြိုက်ပြီး စတိုင်ရှိတဲ့ကောင်။ အရပ်က ၅ ပေ ၈ လောက်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်။ 6 pack လည်းရှိပြီးတော့ ဝတ်တတ်စားတတ်နဲ့ဆိုတော့ အလုပ်အကိုင်နဲ့မှ မလိုက်။

လူရည်သန့်လို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။ ပြီးတော့ ရန်ကုန်ရောက်တာမှ တစ်ပတ် မပြည့်သေးဘူး၊ ရှေ့လမ်းထဲက ကလေးမတစ်ယောက်ကို လိုက်နေသလို လမ်းထဲက ကောင်မလေးနဲ့လည်း အအေးဆိုင်မှာ တဟီးဟီနဲ့ တွက်ထိုးနေတာမြင်ရတော့ သူ့ကိုကြည့်ရတာ မျက်စိစပါးမွှေးဆူးနေတယ်။ အခုလည်း မြင်နရတာ ကျွန်တော့မိန်းမက ရွှန်းရွှန်းလဲ့လဲ့ သူ့ကိုမှ သေချာစိုက်ကြည့်နေတာ တစ်ချိန်လုံးပဲ။ သေချာ ဆက်စဉ်းစားကြည့်မှ အရင်ကဆို ဆိုင်ကအလုပ်သမားတွေကို အဖတ်တောင် သိမ်မလုပ်တဲ့မိန်းမက မနေ့ကပဲ သူ့ကိုအိမ်နောက်ဖေးမှာ ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ စကားပြောနေတာ တွေ့လိုက်သေး။ တောက် … ငါ့မိန်းမကများ ဒီလိုကောင်ကို သဘောကျနေလား တွေးမိပြီး တော်တော်လေး ဒေါသထွက်သွားတယ်။ ဒေါသထွက်နေပေမဲ့ လုံးကြီးပေါက်လှ ငါ့မိန်းမကို ငါ့ထက် တောင့်ဖြာင့်တဲ့ ဒီကောင့်လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ရင်ဆိုတဲ့ အကြံက ခေါင်းထဲရောက်လာတယ်။

မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်မိတယ်။ ပြီးတော့ ဆက်တွေးတယ် ။ ဒီကောင့်ကို ငါကသာကြည့်မရတာ ပျိုတိုင်းကြိုက်တဲ့ နှင်းဆီခိုင်ပုံစံပဲ။ ငါ့မိန်းမတောင် အဲ့အထဲ ပါနေလောက်တယ်။ ဒါဆို… ငါ တကူးတက လူရှာနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ့မိန်းမကလည်း ဒီ့ကောင့်ကို စိတ်ဝင်စားနေရင် စည်းရုံးရလွယ်မှာပဲ။ ဆိုတော့.. ခဲတစ်လုံးနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်ဖို့ ငါလုပ်ရမှာက နှစ်ယောက်စလုံးကို စည်းရုံးနိုင်ဖို့ပဲ လိုတယ်လို့ စဉ်းစားရင်း အကြံကို စပြီး အကောင်အထည်ဖော်တော့တယ်။ ညဘက်ရောက်တော့ မိန်းမနဲ့ စကားစမြည်ပြောရင်း ပြည့်စုံအောင်အကြောင်း ပြောရင်း နောက်တီးနောက်တောက်နဲ့ စည်းရုံးကြည့်တယ်။ “မေရယ် ကိုအောင်လေ အခုမှ အသစ်ဝင်လာတဲ့ ပြည့်စုံအောင်ကို သိပ်ကြည့်မရဘူးကွာ” မိန်းမက စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ “ကိုအောင်ကလဲ ဘာလို့လဲ ကြည့်ကောင်းပါတယ်” “အမ်မယ် မေက သူ့ကိုကြည့်ကောင်းတယ် ထင်နေတာလား ” ”ဟုတ်တယ်လေ ကိုအောင့်ထက်တောင် တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ရှိတာကို ကြည့်ကောင်းတာပေါ့ ” “ဟုတ်လား ငါ့ထက်တောင် ကြည့်ကောင်းတယ် ထင်တယ်ပေါ့။

ငါ့ထက် သူ့ကို ကြည့်ကောင်းတယ်ထင်နေရင် ဒီည သူနဲ့ပဲ သွားအလိုးခံလိုက်ပါလား” “သွားချင်နေတာများ တစ်ပိုင်းကိုသေလို့” ဆိုပြီး စသလို နောက်သလိုပြောမှ ကျွန်တော်က အတည်ပြောကြည့်တယ်။ “မေတကယ်ခံချင်ရင် ကိုအောင် သူ့ကို စည်းရုံးပေးမယ် ဘယ်လိုလဲ” “ရှင်……..” မေ ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားတယ်။ ပြီးမှ “ကိုအောင်ကတော့ ဘယ်လိုတွေ နောက်နေမှန်း မသိဘူး” “ကိုအောင် မနောက်ပါဘူး အတည်ပြောနေတာ။ မေ့ကိုကြည့်ရတာ အဲ့ဒီကာင်လေးကို စိတ်ဝင်စားနေသလိုပဲ။ မေ ဒီရက်ပိုင်း ဆိုင်ဆင်းထိုင်ပြီး သူ့ကိုပဲ ငေးကြည့်နေတာ မဟုတ်လား။ ကို… သတိထားမိပါတယ်” “ဟာ… ကိုအောင် ရှက်စရာတွေ” “အမ်မယ် ကြိုက်တုန်းကကြိုက်ပြီး လူမိမှ ရှက်မနေပါနဲ့။

မေကြိုက်ရင် အာ့ကောင်ကို မေနဲ့ ပေးစားမယ်။ မိန်းမက သူ့ကို ဆွဲစားချင်နေတာ မဟုတ်လား” “ကိုအောင် ကိုယ့်မိန်းမကို ဘယ်လိုစကားတွေ ပြောနေတာလဲ။ ရှင်မို့လို့ ကိုယ့်မိန်းမကို သူများနဲ့ ပေးစားမယ် ပြောတယ်” “မင်းကို ပျော်စေချင်လို့ပါကွာ။ မင်း.. ဖောက်ပြန်တာထက်စာရင် ငါကိုယ်တိုင်က မင်းကိုပေးစားရတာ ပိုကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ကိုအောင့်မျက်စိရှေ့မှာပဲ သူနဲ့နေရမယ်” “အမလေး ကိုယ့်ယောက်ျားရဲ့ရှေ့မှာ တစ်ခြားတစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုနေရမလဲ ကိုယ်တော်ရဲ့” “မရှက်ပါနဲ့ မေရယ်။ ကို့ကို မရှိဘူးလို့သာ သဘောထားပြီး စိတ်ကြိုက်ထန်ပစ်လိုက်။ ဒါဆို ရှက်စရာလည်း မလိုတော့ဘူးပေါ့” “တော်ပြီ တော်ပြီ ဆက်မပြောနဲ့တာ့” “အင်း… မပြောတော့ဘူး လက်တွေ့ဘဲ လုပ်ခိုင်းတော့မယ်” “ဟာ ကိုအောင်နော် ပြောလေကဲလေပါလား” “ဒါဆို မနေဘူးလား။

မနေရင် ဒီအတိုင်း ထားလိုက်တော့မယ်” “ဟီး… ကိုအောင်ကလဲ နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားပေမဲ့ ကိုအောင်က ဒဲ့တိုးကြီး ပြောနေတော့ မေ… ရှက်လဲရှက် ကြောက်လဲကြောက်တာပေါ့” “ကို့မိန်းမစိတ်ကို ကိုအောင် သိတာပေါ့။ ကြိုက်တာကို အိုက်တင်ခံနေတယ်။ ကြိုက်ရင်ကြိုက်တယ်ပြော။ အိုက်တင်ခံနေရင် ငတ်သွားမယ်။ ပြီးတော့ မနက်ဖြန်က တနင်္လာနေ့ပဲ ဆိုင်ပိတ်တယ်။ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်ကို ပြန်နားခိုင်းပြီး ဟိုကောင့်ကို ဒီည စည်းရုံးထားလိုက်မယ်။ မနက်ဖြန်ကျ မေ… သူ့ကို စားလို့ရပြီပေါ့” “ကိုအောင်ရယ် ချက်ချင်းလက်ငင်းကြီး မေကြောက်တယ်” “မကြောက်ပါနဲ့။ မေ… စိတ်ဝင်စားတယ် မဟုတ်လား။ ကိုအောင် အားလုံး စီစဉ်လိုက်တော့မယ်။ စိတ်ချထားလိုက်တော့နာ်” “ဟ… ဟုတ်… ဟုတ်” ထိုညနေမှာပဲ ပြည့်စုံအောင်ကို ဟိုဘက်ရပ်ကွက်မှာ အလုပ်ကိစ္စရှိတယ်လို့ ပြောပြီး အပြင်ခေါ်သွားကာ ဆိုင်မှာ ကျန်နှစ်ယောက်ကို ထားခဲ့လိုက်တယ်။

ဟိုဘက်ရပ်ကွက်ရှိ ဘီယာဆိုင်တစ်ခုရှေ့ကိုရောက်တော့ ပြည့်စုံအောင်ကို “ဝင်ရအာင်ကွာ” ဟုခေါ်ပြီး ခုံတစ်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ သူလည်း ရုတ်တရတ် ကြောင်ကြည့်နေပြီး ”ဟေ့ကောင် လာလေကွာ” ပြောမှ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်ပြီးနောက် ”အစ်ကိုကြီး အလုပ်ကိစ္စက ဘီယာဆိုင်မှာလား ” လို့ မေးတော့ ကျွန်တော်လည်း ပြုံးမိသွားပြီး ”မဟုတ်ဘူးကွ မင်းကို ဘီယာတိုက်မလို့ ဟိုနှစ်ယောက်ရှေ့က လှည့်ခေါ်လာတာ” လို့ပြောပြီး ဘီယာလေးခွက်နှင့် ကန်စွန်းပလိန်း၊ ကြက်ဆီဘူးကင်တို့ကို မှာလိုက်တယ်။ စကားပြောကောင်းရုံလောက် ဘီယာဝင်ပြီးနောက် ကျွန်တော်က.. ” ညီလေး မင်းအစ်ကို့ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်ရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု စကားအစချီလိုက်တယ်။ ”ပြေတယ် အစ်ကိုရဲ့။ ရောင်းတဲ့အချိန် ပစ္စည်းယူပေးရတာပဲ ပင်ပန်းတာ။ ကျန်တဲ့အချိန်ဆို အေးဆေးပါပဲ” ဟု ပြန်ပြောတယ်။

ကျွန်တော်လည်း ဆက်ပြီးတော့ “မင်း.. ငါ့မိန်းကို ဘယ်လိုမြင်လဲ” လို့ မေးလိုက်တော့ ”သဘောကောင်းတယ်လို့ မြင်တယ်” လို့ ပြန်ဖြေတယ်။ ”သဘောကောင်းတာပဲလား။ လှရော မလှဘူးလား”’ လို့ ထပ်မေးလိုက်တယ်။ ”ဟာ.. လှတာပေါ့ဗျာ။ ဆရာက တယ်လှပတဲ့ ဇနီးလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ” ဟု ပြန်ဖြေတယ်။ ”အေး.. ငါ့မိန်းမက အရမ်းချောလွန်း လှလွန်းတော့ မင်းပစ်မှားချင်စရာကြီး မဟုတ်လား” လို့ ခပ်ဒဲ့ဒဲ့ပင် မေးလိုက်တော့တယ်။ သူလည်း မျက်လုံးမျက်ဆံပြူးပြီး ဘာမှဆက်မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ခနကြာ စကားဝိုင်းက တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ”ဆရာ မူးနေပြီထင်တယ်” လို့ ပြောလာတယ်။ ”ဟေ့ကောင် ငါမမူးဘူးကွ။ မင်းစဉ်းစားကြည့်စမ်း။ ငါ့မိန်းမလို လှပကျော့ဆင်းနေတဲ့ လုံးကြီးပေါက်လှကို ဘယ်ယောက်ျားကများ မပစ်မှားချင်ဘဲ နေမှာလဲကွာ။ အေး… မင်း ပစ်မှားချင်စိတ် မရှိရင်လဲ မင်းက ယောက်ျားမဟုတ်လို့ဘဲ” လို့ စည်းဘောင်တို့ကိုကျော်ကာ ဖြတ်လမ်းနည်းကိုသုံး၍ မခံချင်အောင်ပြောပြီး သူ၏စိတ်ကို ဖွင့်ချလိုက်တော့တယ်။

ထပ်ပြီး ” ဒီမယ် ငါ့ညီ။ မင်း.. ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြော ငါ့မိန်းမက ပစ်မှားချင်စရာကြီး မဟုတ်လား” သူလည်း ကျွန်တော့်မျက်နှာကို မကြည့်ရဲဘဲ ”ဟုတ်… ဟုတ်တယ်ဗျ” ဟု ခပ်မြန်မြန် ပြောလေသည်။ ”ဒါဆို ငါ့မိန်းမကို မင်း.. ခဏတာ ပိုင်ဆိုင်ရရင် ဘာလုပ်မလဲ” လို့ မေးလိုက်တော့ ”ဒါ.. ဒါကတော့ဗျာ” ဟုပြောကာ ဘာမှမဖြေဘဲ သူ့အတွေးနှင့်သူ ပြုံးစိစိဖြစ်နတော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း အချိန်လင့်အောင် သွယ်ဝှိုက်မနေဘဲ ”ကဲ.. စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ပြုံးစိစိလုပ်မနေနဲ့။ ငါ အခု မင်းစိတ်ကူးယဉ်လိုက်တာကို လက်တွေ့ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပေးမယ်ကွာ။ ငါ့မိန်းမနဲ့ မင်းကို ပေးစားမယ်။ အခွင့်အရေးက တစ်ခါပဲရမှာနာ်။မင်း.. ငါ့မိန်းမကို ကောင်းကောင်း ပြုစုနိုင်ဖို့တာလိုမယ်။

ဘယ်လိုလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား။ မင်း.. အခု သေချာစဉ်းစားပြီး အဖြေပေးဖို့လိုမယ် ညီ။ ငါက.. လိုချင်တာကို ဒဲ့ပဲပြောတက်တယ်ညီ။ မင်းဘက်က ဘယ်လိုသဘောရလဲ။ မင်းသာလက်ခံရင် မင်းဘက်က မနစ်နာစေရပါဘူး။ မင်းအတွက်လည်း ငါစီစဉ်ထားတယ်။ မင်းလုပ်ပေးရမှာက ခုဏငါပြောသလို ငါ့မိန်းမကို မင်းစိတ်ကြိုက် မင်းစိတ်ထဲရှိသလို လုပ်ဖို့ပဲကွာ။ မင်းကြည့်ရတာလဲ မိန်းကလေးတွေနဲ့ အတွေ့အကြုံရှိမဲ့ပုံပဲ။ အေး.. တစ်ခုတော့ ရှိတာပေါ့။ မင်းတို့တွေ ငါ့မျက်စိရှေ့မှာပဲ နေရမယ်” သူလည်း အတန်ကြာ ငြိမ်သက်သွားပြီး ဘီယာခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကြိုက်ထဲ မော့လိုက်လေတော့သည်။ ပြီးသည်နှင့် ခွက်ကိုချကာ ကန်စွန်းပလိန်းကို တူနှင့်စားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သက်ပျင်းချကာ ကျွန်တော့်ကို ရဲတင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ” ကျွန်တော်လုပ်မယ်ဗျာ” ကျွန်တော် ရုတ်တရက် ကြက်သီးမွှေးညှင်းပင် ထသွားသည်။ သူ.. သေချာဆုံးဖြတ်ချက်ချ၍ ပြောလိုက်ချင်း ဖြစ်သည်ကို ယောက်ျားချင်း ခံစားမိသည်။ တစ်ချိန်ထဲ၌ပင် ပျော်သလို ဝမ်းနည်းသလို ခံစားမိသည် ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်စိတ်ကူးတွေကို လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဣန္ဒြေဆယ်လိုက်ပြီး ” ကောင်းပြီ.. ညီ။ မနက်ဖြန် ဆိုင်ပိတ်တယ်ဆိုတော့ မနက်ဖြန်ပဲစမယ်။ ညီ အဆင်သင့်ပြင်ထား။ ဟိုနှစ်ယောက်က မနက်ဖြန် အိမ်ပြန်လိမ့်မယ်။ အဲ့အချိန်ကျ ညီ… အဆင်သင့်ပြင်ထားတော့” ” ဟုတ် အစ်ကို ” ”အခုလဲ ဟိုနှစ်ယောက်မေးရင် ဟိုနေ့ကကျန်တဲ့ အလူမီနီယံချောင်းဖိုးတွေ သွားတောင်းတာလို့ပြော” ဟု ဇာတ်တိုက်ပြီး ဘီယာဖိုးရှင်းကာ တက်ကြွသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထပြန်ခဲ့ကျလေတော့သည်။

ထိုညတွင် အတွေးကိုယ်စီဖြင့် အိပ်ယာဝင်ခဲ့ကြတော့သည်။ နောက်တစ်နေ့မနက် ကျွန်တော် အိပ်ယာနိုးသည့် အချိန်တွင် မိန်းမမှာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ပင် ရောက်နှင့်နေပြီဖြသည်။ ကျွန်တော်လည်း အောက်ဆင်းကြည့်ရာ အလုပ်သမား နှစ်ယောက်မှာလည်း ပြန်ရန်အသင့်ဖြစ်နေကြပြီး ကျွန်တော့ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နှုတ်ဆက်၍ သူတို့နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြလေတော့၏။ အားလုံးမှာ အဆင်ကို ချောနေလေတော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း အိတ်အတွင်းမှ ပိုက်ဆံကိုထုတ်၍ ”ညီလေး မနက်စာစားပြီး လမ်းထိပ်က G&G မှာ ဘီယာနဲ့ စပိုင် သွားဝယ်လာခဲ့။ မြည်းဖို့ကိုလဲ ကြည့်ဝယ်လာခဲ့ကွာ။ ပြီးရင် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး အပေါ်တက်လာခဲ့တော့ ငါတို့စောင့်နေမယ်” ဟုဆိုကာ အပေါ်ပြန်တက်၍ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာနေရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ မိန်းမ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက် ကျွန်တော်ရေချိုးသည်။

ပုံမှန်ဆို ပုဆိုးဖြင့် နေလေ့ရှိသော်လည်း ဒီနေ့တော့ ထူးခြားသည်မို့ ဘောင်းဘီရှည်တစ်ထည်ကို ထုတ်၍ဝတ်သည်။ ထို့နောက် မိန်းမကိုကြည့်မိရင်း သူမ၏ အလှအပကြောင့် တခဏတာ ဆွံ့အသွားမိသည်။ ပေါင်ရင်းထိသာရှည်သော ဂါဝန်တိုတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ body နှင့် fit ဖြစ်နေသောကြောင့် တင်းရင်းသော ရင်သားနှင့် တင်ပါးတို့မှာ လျှံ၍ပင်ထွက်နေတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် ဆိုဖာကို ခုဏက မိန်းမအလှပြင်နေသာ မှန်တင်ခုံနားသို့ရွှေ့၍ အမြည်းလာလျှင် ထည့်ရန် ပန်းကန်လုံးနှစ်လုံးကို ထိုမှန်တင်ခုံပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။ မိန်းမလည်း ဘေးနား ဝင်၍ထိုင်သည်။ ”ဒီနေ့ မေ.. အရမ်းလှနေတယ်ကွာ။ ကိုအောင် မေ့ကို သိပ်ပြီး စိတ်ကျေနပ်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ သူကတော့ မေ့ကို ကိုအောင့်ထက် စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မလားဆိုတာတော့ ရင်ခုန်မိတယ်” ” မေလည်း သူ… ဘယ်လောက် အစွမ်းအစရှိမလဲ စမ်းချင်နေပြီ ” ဟု ပြန်၍ပြောသည်။ ခဏနေတော့ ပြည့်စုံအောင်လည်း ရေမိုးချိုးပြီး သန့်ပြန့်စွာဝတ်ဆင်၍ လက်ထဲ၌ အထုပ်ဆွဲကာ တက်လာသည်။

ပုလင်းများကိုချကာ ထည့်စရာရှိသည်ကို ထည့်စေပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် ထိုင်စေသည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော်ကပဲဦးဆောင်ပြီး ”ကဲ… မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ကြည့်ရအောင်။ မင်း.. ဘယ်လောက်တောင် ငါ့မိန်းမကို ငါ့ရှေ့မှာ ငါ့ထက် ဖြည့်စည်းပေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်” ဟုဆိုကာ မိန်းမအားနမ်း၍ ကုတင်ရှေ့သို့ ပို့လိုက်ပြီး မိန်းမ၏ နားနားကပ်ကာ ” လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျော်ပေတော့” ဟုဆို၍ ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်နေလိုက်သည်။ ကုတင်ရှေ့၌ မတ်တပ်ရပ်နေသော မိန်းမ၏အလှကို ပြည့်စုံအောင်က ခံစားရင်း ကုတင်ပေါ်မှထကာ ကျွန်တော့်မိန်းမအား ခါးမှဖက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းများကို စုပ်နမ်းလေတော့သည်။ ပြွတ်.. ပြွတ် ဟူသော အသံများမှာ ကျွန်တော့်နားမှပင် ကြားရသည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာပေါ်သို့ လဲချလိုက်ပြီး မိန်းမ၏လည်ပင်းကို အရာထင်သည်အထိ မာကင်ပေးပြီးနောက် လက်တစ်လုံးကြိုးဂါဝန်ကို နို့တွေထိပေါ်အောင် ဆွဲချွတ်ချလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှလည်း ”ကြီးလိုက်တာ မရယ်။

ကျွန်တော် မရဲ့ နို့ကြီးတွေကို သိပ်ကြိုက်တာပဲ” ဟုဆိုကာ အငမ်းမရ စို့လေတော့သည်။ “ပြွတ်…ပြွတ်..ပြွတ်” ကျွန်တော့်မိန်းမဆီမှလည်း တအင်းအင်းဖြင့် ငြီးသံသဲ့သဲ့လေး ထွက်လာသည်။ မိန်းမ၏နို့ နောက်တစ်ဖက်ကိုလဲ အတင်းဆုပ်နယ်လေတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် လီးတောင်စပြုလာသော်လည်း အားသိပ်မရသေး။ တစ်ဖန် ပြည့်စုံအောင်သည် နို့ကိုနယ်ရင်းပင် မိန်းမ၏အဖုတ်အား ဂါဝန်အတိုကို လှန်ချလိုက်၍ အတွင်းခံအပေါ်မှ ပွတ်နေလေသည်။ ပါးစပ်မှလည်း ”စတောင်မစရသေးဘူး အရည်တောင် ရွှဲနေပြီလား” ဟု မေလိုက်သည်။ ”ဟုတ်တယ် မောင်လေးဆက်လုပ်” ဟု မိန်းမမှ ပြန်ပြောသည်။ ထို့နောက် မိန်းမ၏ အဝတ်များအား ချွတ်လိုက်ပြီး သူလည်း အပေါ်ပိုင်းကို ချွတ်လိုက်သည်။ မိန်းမက သူ၏ တောင့်တင်းသော ရင်အုပ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို ယက်ပေးနေသည်။ ထို့နောက် မိန်းမက ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူလည်း အကုန်ချွတ်ချွတ်ချလိုက်တော့သည်။

မိန်းမမှာ မျက်လုံးပြူး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်သက်စွာ ကြည့်တော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏လီးမှာ ၆ လက်မကျော် ၇ လက်မနီးပါးခန့် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိန်းမက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ”ကြည့်စမ်းပါဦး။ ရှင့်ဟာထက် အများကြီး ပိုကြီးပြီး တုတ်နေတာ။ ရှင်ဆို ငါးလက်မကျော်လေးပဲ ရှိတယ်” ဟု၍ ကျွန်တော့်အား လှောင်ပြုံး ပြုံးပြသည်။ ကျွန်တော်လည်း ဒေါသထွက်ရမည့်အစား မိန်းမက ဒီလီးကြီးနဲ့ ပျော်ပါးရတော့မည်ကိုကြည့်ပြီး ဝမ်းသာမိသည်။ ထိုအခါ ပြည့်စုံအောင်က ”မ… လှဲပြီး ပေါင်ကားပေးပါဦး၊ မကို ပြုစုပေးချင်သေးတယ်” ဟုဆိုသဖြင့် ပေါင်ကိုကားပေးသည်။ ပေါင်ကိုကားပေးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက ပေါင်ကြားထဲသို့ ခေါင်းထိုးဝင်ကာ မိန်းမစောက်ဖုတ်အား လျှာဖြင့် အပြားလိုက်ကြီး ယက်ချလိုက်တော့သည်။ “ပလပ်……ပလပ်….ပလပ်..” ဘယ်လောက် ကြမ်းကြမ်း ယက်ပေးနေသည်မသိ။ မိန်းမမှာ တွန့်တွန့်လူးနေသည် ။

“အမလေး မောင်ရယ်။ မောင်ရယ် ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” ဟု ပါးစပ်မှ အော်နေသော်လည်း သူ၏ခေါင်းကို ပေါင်ကြားမှ ထွက်မရအောင် အတင်းနှစ်ထားသည်။ ” အား အား မောင်ရယ် ထိလိုက်တာ စောက်စိလေးကို ဖြဲပြီးယက်ပေးပါဦး ” ဟုဆိုသေးသည်။ အောက်ကကောင်က စောက်စိနား လျှာဖျားဖြင့်ထိုး၍ ကလိလေသောအခါ မိန်းမမှာ ကော့ပြန်တက်နေလေတော့သည် ။ ” အား ရှီး အို အား အား မောင်လေးရယ်။ သိပ် အပြုအစု ကောင်းတာပဲ မောင်လေးရဲ့။ အပြုအစုအောက်မှာ မမလေ ကျဆုံးနေပါပြီ။ အမလေး ကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ်။ မကို မနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့။ မ… အရမ်းထန်နေပြီ” “မယောကျ်ားရှေ့မှာလဲ မရှက်နိုင်တော့ပါဘူး။ မကို လိုးပါတော့။ မောင့်လီးကြီးနဲ့ မောင့်စိတ်ကြိုက်သာ လိုးပါတော့ရှင်” ဟု တောင်းဆိုသံကို ကျွန်တော် သာယာမိသည်။ မိန်းမမှာ ဟိုကောင့်အပြုအစု၌ သာယာပြီး သိက္ခာပင် မဆယ်နိုင်လောက်အောင် ထန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခုလဲ ဟိုကောင့်လီးကြီးဖြင့် အားရပါးရ လိုးတော့မှာကို ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ကြည့်ရတော့မည်။ ဟိုကောင်လည်း ခေါင်းထူလိုက်ပြီး ပေါင်ကြား၌ ဝင်ထိုင်ကာ လီးကို အဖုတ်ဝတွေတေ့၍ လိုးချလိုက်တော့သည်။ ” အားးး သေပါပြီတော့” မိန်းမ၏အော်သံကြောင့် ကျုပ် ကြက်သီးပင်ထသွားသည်။ “အ အ.. အ အ.. အ အား” ကောင်းလိုက်တာ လီးကြီးက အထဲကို ဝင်ဝင်လာတာများ အတွင်းသားတွေ စုတ်ပြတ်ကုန်ပြီလား ထင်ရတယ်ကွာ။ ” လိုးပါ၊ လိုးပါ ဒီကောင်မကြီးကို မောင့်စိတ်ကြိုက် လိုးပါ။ ဒီကောင်မကြီး လင်ရှေ့မှာတောင် စောက်ရှက်မရှိ အလိုးခံဖို့ တောင်းဆိုနေပါပြီ။ အား.. အား အား” ”လိုးပေးမယ် ကျုပ်လိုးတာ ခင်ဗျားယောကျ်ားထက် ကောင်းတယ် မဟုတ်လား” ”ဟုတ်ပါတယ်ရှင်။ ယောကျ်ားလိုးတာနဲ့ မောင်လိုးတာရဲ့ အရသာက နံ့သာဆီနဲ့ အီးလို ကွာပါတယ်ရှင်။ လိုးပါ လိုးပါ ဒီမိန်းမကို မညှာပါနဲ့ ” ဟု ပြောပြီးနောက် ကျုပ်ဘက်သို့ကြည့်၍ ”ကိုအောင့်ကို ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်။

ကိုအောင့်ကို ချစ်ပေမဲ့ မောင့်ရဲ့လီးကြီးက အရမ်းကောင်းတော့ မိန်းမက ဒီလီးကြီကို မလွန်ဆန်နိုင်လို့ပါ။ မိန်းမကို ခွင့်လွှတ်ပါနော်။ မိန်းမဆန္ဒတွေ အခုမှပဲ ပါက်ကွဲရလို့ပါ” ဟု ပြောလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော် မိန်းမအတွက် အင်မတန် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားသည်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် သူတို့နှစ်ယောက် အရှက်မရှိ လိုးနကြတာကိုမြင်ပြီး အားရလှသောကြောင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဘောင်းဘီကို ချွတ်ချကာ သူတို့နှစ်ဦအားကြည့်၍ ဂွင်းထုနေမိသည်။ ပြည့်စုံအောင်က ” မရေ… ကျွန်တော် မောလာပြီ ပေးနားပါဦး” ဟုဆိုကာ စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မိန်းမလည်း ချက်ချင်းထထိုင်ပြီး သူ၏လီးကို ပြေးစုပ်ကာ ”မောင်မောရင် မက ပြုစုပေးမှာပေါ့” ဟု ဆိုလေသည်။ ပြည့်စုံအောင်လည်း မတ်တပ်ရပ်၍ လီးစုပ်ခံသည်။

” ဒီကောင်မကြီးကို လိုးရတာ အားရရဲ့လား။ အခု မောင့်ကို ပြုစုတာ ကောင်းရဲ့လား” ဟုမေးရာ “သိပ်အားမရဘူး” ဆိုသဖြင့် “မောင်အားရအောင် စိတ်ကြိုက်လုပ်” ဟုဆိုသောအခါ သူသည် မိန်းမ၏ခေါင်းအား ချုပ်၍ ပါးစပ်ထဲကို လီးတစ်ချောင်းလုံး ထိုးထည့်ပြီး ပါးစပ်ကို လိုးတော့သည်။ “အု ဝူး.. ဝူးးး” မိန်းမမှာ အသံပင် မထွက်နိုင်လောက်အောင် မွန်းကြပ်သွားသည်။ ပြည့်စုံအောင်က ”ကျုပ်က ကြမ်းရမှ အားရတာ” ဟုဆိုကာ ပါးစပ်ပေါက်ထဲသို့ တစ်ဆုံးထိုးထည့်လေသည်။ မိန်းမမှာ မျက်နှာကြီး နီလာပြီး မျက်ရည်များပါ ကျလာသည်။ သို့သော် ဟိုကောင်က မရပ်။ မိန်းမက အသက်ရှူကြပ်လာ၍ အတင်းရုန်းကန်လေတော့သည်။

သို့သော်လည်း လွှတ်မပေး။ လီးမှာ အာခေါင်ကို အချိန်အတန်ကြာ ထောက်လာသဖြင့် မိန်းမခင်ဗျာ ပျို့တက်ပြီး အန်ထွက်လာလေတော့မှ လီးကို ပါးစပ်ထဲက ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် “ဟိုဘက်လှည့်ပြီး ဖင်ကုန်းလိုက်စမ်း” ဟု အမိန့်ပေးသည်။ မိန်းမကလည်း ချက်ချင်းပင် အမိန့်နာခံသည်။ ကော့နေအောင် ကုန်းပေးထားသည် ။ ဟိုကောင်က မိန်းမဖင်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် အားရပါးရ ဖြန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ”အား… မောင်ရယ် နာလိုက်တာ။ ဘာလို့ ရိုက်တာလဲ” ” ခင်ဗျားဖင်ကြီးက ရိုက်ချင်စရာကြီး ဖြစ်နေတာကိုး” “ဖြန်း… ဖြန်း… ဖြန်း” ”အမလေး သေပါပြီတော် ရက်စက်လိုက်တာ ” “အခု ကျုပ်ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟုသူက မေးသည်။ မိန်းမက “ကျွန်မ ကုန်းပေးထားတာကို နောက်ကနေ ကျွန်မစောက်ပတ်ကို အားရပါးရ လိုးပါတော့ရှင်” ဟု အော်လေသည်။

ကျွန်တော် အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်လေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပေးစားသော်လည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ရှက်နေ၍ ဒီလောက်ပင် ဖြစ်မယ်မထင်။ အခုတော့ ကျွန်တော်ထင်သည်ထက် အများကြီးကို ပွဲကြမ်းနေသည်။ စိတ်ကျေနပ်မှုဟာ အတိုင်းထက်အလွန်ကို ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် တွေးနေစဉ်မှာပင် ဟိုကောင်က မိန်းမအား အနောက်မှ တွယ်လေတော့သည်။ ပထမတစ်ချက်မှာပင် လီးကို ဆောင့်ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ” အမလေးးး မောင်ရယ် အားရလိုက်တာတော့။ လိုးပါ လိုးပါ။ ဆောင့် ဆောင့်ပြီးတော့ လိုးပါ။ လင်ရှေ့မှာတောင် အရှက်မဆယ်နိုင်ဘဲ ခံနေတဲ့ ဟော့ဒီ အထန်မကြီးကို မညှာမတာ လိုးလိုက်စမ်းပါ။ အ… အား… အား… လိုးပါ” ကျွန်တော့်မိန်းမ၏ တောင်းဆိုသံများက ကျွန်တော့်ကို ရင်ဖိုစေသည်။ ဟိုကာင်ကလည်း စိတ်ကြိုက်ကို တက်လိုးနေတာ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

”အား… အား… အိုး မောင်ရယ် မညှာပါနဲ့ ဒီကောင်မကြီးကို အသေလိုးစမ်းပါ” ဟုအော်ကာ စိန်ခေါ်နေလေသည်။ ဟိုကောင်ကလည်း ဖင်နောက်မှ တဘတ်ဘတ်နဲ့ ဆောင့်ကာလိုးလေသည်။ တစ်ခန်းလုံး လိုးသံတွေကို ကြားမကောင်းအောင် ဆူညံနေသည်။ ကျွန်တော်လည်း အားရလှသောကြောင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းထုကာ သုတ်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ ခဏအကြာ ဟိုကောင်လည်း ”ကျုပ် ပြီးချင်လာပြီ ဘယ်မှာပြီးရမလဲ” မေးလေတော့ “ဒီကောင်မကြီးရဲ့ အဖုတ်ထဲမှာပဲ အားရပါးရ ပြီးလိုက်ပါတော့” ဟုဆိုသဖြင့် ဟိုကောင်လဲ အကြိုက် ဆောင့်လေတော့သည်။ “အား… ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်။ အားရလိုက်တာ ဆောင့်ပါ ဆောင့်ပါ… ပြီးရင် ဒီစောက်ဖုတ်ကြီးထဲမှာ လရည်တွေ ပြည့်လျှံသွားအောင် ပန်းထုတ်ပေးပါ” ဟုဆိုလေသည်။

ဟိုကောင်လည်း အချက်သုံးဆယ်လောက် အကြမ်းပတမ်း ဆောင့်ပြီးနောက် အဖုတ်ထဲ၌ပင် လရည်များကို ပန်းထုတ်ပေးလိုက်သည်။” အား …..” နှစ်ယောက်စလုံး ခွေ၍ပင် ကျသွားလေတော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း ပင်ပန်းသွားပြီဖြစ်၍ သူတို့နှင့်အတူ အိပ်ယာပေါ်၌ လှဲချလိုက်သည်။ ကျွန်တော်လှဲနေရင်း ဖက်ထားသော သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ငါ့မိန်းမကို ပေးစားလိုက်တာ ပိုပြီး သာယာပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီဟု အတွေးဝင်ပြီး သုံးယောက်သား ပျော်ရွှင်စွာ အိပ်စက်ကြလေတော့သည်။ ပြီးပါပြီ။