ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…
တပ်ကြပ်ကြီးအတွေးခေါင်သည်
ထုူးသာ ဆယျတနျးအောငျ ကို အောငျတော့ ဘာမှ ဂုဏျထူးတှေ ဘာတှေ မပါ ၊ တကယျတော့ အောငျရုံလေး သာ အောငျခဲ့ခွငျး ဖွဈသညျ၊ သို့သောျ သူ့ မှေးစား မိဘ မြားက သူ့ကို တက်ကသိုလျ တော့ ဆကျတကျပွီး ဘှဲ့လေး တခု ရစခေငြျသညျ၊ သူတို့ မွို့လေး မှာ က ကောလိပျ မရှိ တော့ ကောလိပျကြောငျးရှိရာ ပွညျနယျမွို့ သို့ သူ့ကို သှားစခေဲ့သညျ၊ ထိုပွညျနယျမွို့မှာ သူ့ မှေးစား အမေ၏ ညီမ အပြိုကွီး ဒေါျစောမွပှင့ျ ရှိသညျ၊
အပြိုကွီး ဒေါျစောမွပှင့ျ မှာ အသကျ ၃၂ နှဈသာရှိသေးပွီး အိမျ တလုံးလုံးမှာ သူနှင့ျ ခိုငျးတဲ့ကောငျမလေး သနျးအိနှယျ ဆိုတဲ့ ၁၄-၅ နှဈ အရှယျ ကောငျမလေး တယောကျပဲ နသေညျ၊ ဆိုတော့ နစေရာက အဆငျပွေ သညျ။ အိမျ တလုံးလုံး ဆိုပမေဲ့ ခွံဝနျး ကွီး တခုထဲ မှာ အိမျသုံးလုံး ဆောကျထားခွငျးသာ၊ သူတို့ အိမျက တထပျ ဘေး အစှနျဆုံးမှာ၊ အလယျမှာ ကနှဈထပျပဉြျထောငျအိမျ နှင့ျ မိသားစု တှေ ခလေး အငယျတှလေညျး ရှိသညျ။ နောကျတဘကျက တထပျအိမျ၊ လငျမယား တစုံတှဲ သာနသေညျ။ အပြိုကွီး စောမွပှင့ျက အဲဒီမွို့ မှာ အလယျတနျးကြောငျး တကြောငျးရဲ့ ကြောငျးအုပျ၊ အသားညိုညို ထောငျထောငျမောငျးမောငျး ဆံပငျအုပျကောငျးကောငျး၊ ဆံထုံး အကွီးကွီး နဲ့၊ မကြျနှာခတျေတညျတညျ နတေတျသညျ၊ သူ့ ကို တူ တယောကျ အနဖွေင့ျ ခေါျထားသောျလညျး မကြျနှာက ခတျတညျတညျမို့ ထူးသာက နညျးနညျး တော့ လန့ျသညျ၊ ထို့ကွောင့ျလညျး မကြျနှာရအောငျ အိမျမှာ လုပျစရာရှိတာ တှေ သိမျးကြုံးလုပျသညျ၊ ရခေတျ ထငျးခှဲ၊ တခါတရံ ထမငျးဟငျး ခကြျပွုတျ၊ စြေးသှား အစရှိသညျ တို့ပေါ့၊ ထူးသာ မရောကျခငျက ဝယျသုံးခဲ့ရသည့ျ ထငျးတို့ ရေ တို့ အခုတော့ ပိုကျဆံနညျးနညျး သကျသာ သှားသညျ၊ အရငျ က တခါတလေ ထမငျးခြိုင့ျ ဆှဲစား သောျလညျး အခု ထူးသာက စြေးဝယျ၊ ခကြျပွုတျ ကူညီသဖွင့ျ ၊ သူတို့ သုံးယောကျ တလှည့ျစီ လုပျကွရာ ထမငျးဟငျး လညျး ကုနျကြ သကျသာ လာရ၏။ စောမွပှင့ျ လညျး ထူးသာ ရှိနတော သူ့ အတှကျ ပိုအဆငျပွတော တှေ့ရတော့ သဘောကြ နမေိသညျ။
ထူးသာ အတှကျက တော့ နောကျပွူနာတခု ကို မရှုတျရအောငျ ရှောငျနရေသညျ၊ အဲဒါက သနျးအိနှယျ၊ ဒီကောငျမလေး က အပြိုဖနြျး ဆပျစလူး၊ ကိုယျလုံးကလေး ကလညျး တဈတဈ ရဈရဈ နဲ့ မကြျနှာဝိုငျးစကျစကျ မို့ ထူးသာ က ရောကျတာနဲ့ သတိထားမိသညျ၊ မိနျးမ အတှေ့ အကွုံကလညျး နှဈယောကျကွီးမြားတောငျ ရှိပွီ ဆိုတော့ ရ မညျ ဆိုတာ သိနပေမေဲ့ ၊သူ့ အဒေါျကို ကွောကျရတော့ မစဖွဈ အောငျ ရှောငျနရေသညျ၊ ဒါပမေဲ့ တအိမျထဲ နတေဲ့သူတှေ လေ ဘယျရှောငျလို့ လှတျမလဲ၊ သူ့ မကြျစေ့ရှေ့မှာ တှေ့နရေတာကလား၊ အိမျနောကျဖေး ထူးသာ ရထေမျးထည့ျနခြေိနျ ကောငျမလေး ထမိနျရငျလြှားနဲ့ ရခြေိုး၊ အဝတျလြှောျ လုပျနရေငျ မွငျနရေသည့ျ အသားစိုငျတှေ၊ ထမိနျရစေိုအောကျက ပေါငျတနျလေး တှေ၊ မီးဖိုခြောငျမှာ ဆောင့ျကွောင့ျထိုငျ ထမငျးဟငျးခကြျ၊ မီးမှှေး၊ အောကျစလှတျ၊ ပွောမယျ ဆိုရငျ စာအုပျတအုပျစာ လောကျ ရမညျ၊ ထားလိုကျပါတော့၊ အပြိုမလေး နံ့တဲ့ အရှယျ၊ နဲ့ တအိမျထညျး နရေတဲ့ လူပြို ပေါကျရဲ့ ဘဝကို တှေးကွည့ျ တော့ ဘယျလိုနမေလဲ ဆိုတာ ၊ အမွဲတနျး အိပျယာထဲ မှာ ပုဆိုးကို ဟိုလှည့ျဒီလှည့ျ အိပျရတာ ညတိုငျး ပေါ့၊ နောကျနေ့ ဆို အဲဒီ ပုဆိုး ကို ရလေဲ လုပျခြိုးပဈလိုကျရရော၊ အဟီး၊ အဲဒီ အပြိုမလေး တငျမက ထူးသာ ရဲ့ စိတျကူးထဲ ဝငျဝငျလာတာက ဒေါျစောမွပှင့ျ၊ သူက လညျး မှေးစား အမရေဲ့ ညီမ ဆိုတော့ သှေးတောျတာ မဟုတျ၊ တကယျဆိုရငျ တစိမျးပဲ၊ အပြိုကွီး ထောငျထောငျမောငျးမောငျး က ဖငျကွီးက နညျးတာကွီး မဟုတျဘူး ကားစှင့ျနတော၊ ကြောငျးက သူငယျခငြျးတှေ ပွောလေ့ရှိတဲ့ အပြိုကွီးဖငျ ဆိုတာ၊ အဲဒါမြိုးတှေ လားမသိ၊ တခြို့တှကေ ဖငျသာ ကားတာ ပွားခပြျခပြျလိုပဲ၊ စောမွပှင့ျကတော့ လုံးပွီး မောကျထနတေယျ၊ ကောကျတယျလို့တောငျ ပွောလို့ရမယျ၊ မတျတပျတည့ျတည့ျရပျရငျ နငယျ လို ဖွဈနသေညျ၊ ရငျ အစုံကလညျး ထူးသာ ဆုံခဲ့ဘူးသည့ျ မမွခိုငျထကျ မသာရငျသာ ရှိရမညျ၊ သိပျတော့ အကှာကွီး မဟုတျလှ၊ အိမျနရေငျး တခါတလေ ရခြေိုးခေါငျးလြှောျပွီး သူ့ရဲ့ အုပျကောငျးလှတဲ့ ဆံပငျကွီးကို ဖွန့ျခြ အခွောကျခံထားရငျ သူ့ တငျပါးဆုံကွီးတှေ ပေါျထိကနြတော၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကို ဘေးစောငျးတို့ နောကျဘကျတို့ ကနေ တခါတလေ ထူးသာ တယောကျ စာဖတျရငျး ကကွည့ျမိလို့ ညီတောျမောငျထကွှလာ ပွီး ကုလားထိုငျပေါျက တောျတောျနဲ့ တောငျ မထ နိူငျ၊ အဲ လို အခွအေနေ တှေ ကွားထဲ သနျးအိနှယျက ပိုဆိုးလာသညျ၊ ထူးသာ ကို ပှတျသီးပှတျသတျ လုပျလာသညျ၊ ထူးသာက ရှောငျလေ၊ ပိုသာဆိုးလေ လုပျလာသညျ၊ ထူးသာ ကလညျး အသကျ၁၇-၁၈ လူပြိုဖားဖား၊ ဖွဈနပွေီ၊ နောကျ ရခေပျ၊ ထငျးပေါကျ လုပျနရေသည့ျ အပွငျ၊ တခါတလေ သူငယျခငြျးတှေ နဲ့ ဘောျလုံးကြောကျ လေ့ရှိသညျ၊ ဆိုတော့ လူက ဘောျဒီလေး ဘာလေး ထှကျနပွေီ၊ တခါတလေ နောကျဘေး မှာ သူ ပုဆိုးတိုတို နှင့ျ အပေါျပိုငျး အငျ်ကြ ီ ကြှတျနဲ့ ရဖွေည့ျ နေ တုနျး ဒေါျစောမွပှင့ျ က တှေ့ရငျ တခါတလေ ငေးကွည့ျမိလေ့ရှိသညျ။ အပြိုကွီး စိတျထဲ မှာလညျး ဘာလိုလိုလေး ဖွဈမိသလိုပဲ။
တနေ့ သူတို့ ရှာနီး ခြူပျစပျက ဘုရားပှဲ ကို သှားကွသညျ၊ အပွနျကတြော့ သူတို့ စီးလာသည့ျဘတျစကား မှာ လူတှေ ကပြျသိပျပွီး ပွနျပါလာကွသညျ၊ သိပျမဝေးသည့ျနရောမို့ နေ့ခငြျးပွနျသှားခွငျး ဖွဈရာ၊ ပွနျလာတော့ ညနစေောငျးနပွေီ၊ ကားကလညျး ဘေးခုံတနျးနှဈတနျးသာ ရှိပွီး အလယျမှာ လူတှေ မတျတတျရပျလိုကျကွ ရသော ကားဖွဈသညျ၊လမျးကလညျး ကွမျးတော့ လူတှေ ဟိုယိမျးဒီထိုးနှင့ျဖွဈနသေညျ၊ သနျးအိနှယျက ထူးသာနှင့ျ ဒေါျစောမွပှင့ျကွား မှာ ထိုငျသညျ၊ ကား အဆောင့ျမှာ လူတှေ မွှောကျမွှောကျသှားရာ မှ သနျးအိနှယျ၏ ပေါငျတလုံးက ထူးသာ ပေါငျတဘကျပေါျ လာတငျနသေညျ၊ မှောငျကလညျး မှောငျနပွေီ ဖွဈရာ၊ ထူးသာလညျး ဘယျသူမှ မမွငျပါဘူးလေ ဆိုပွီး လှတျထားလိုကျ၏၊ နောကျ ကားက ကုနျးဆငျးတော့ လူတှေ အကုနျလုံး ရှေ့ကို တှနျးထည့ျလိုကျသလို ဖွဈသှားပွီး သနျးအိနှယျ နရောပြောကျသှားတော့၏၊ လူတှကေ တဟေးဟေး တဟားဟား ဆူညံနရော ပွနျရှေ့ခိုငျးလို့လညျး မရတော့ခွေ၊ သနျးအိနှယျကို နငျငါ့နရောထိုငျ ငါမတျတပျရပျလိုကျမယျ ဆိုတော့လညျး ခွခေစြရာနရော မရှိ၊ မထူးတော့ ဟု ဆိုကာ သနျးအိနှယျက ဒေါျစောမွပှင့ျ ပေါငျတဘကျနှင့ျ ထူးသာ ပေါငျတဘကျပေါျ မြှထိုငျသညျ၊ ထူးသာ နှင့ျ ဒေါျစောမွပှင့ျလညျး ပေါငျခွငျးကပျနပွေီး ထူးသာ၏ မာနပွေီဖွဈသော ညီတောျမောငျက သနျးအိနှယျ ၏ ပေါငျကို ပှတျမိနေ၏၊
ထူးသာ လကျမောငျးတှကေလညျး တခကြျတခကြျ ဒေါျစောမွပှင့ျ နိူ့ကွီးတှေ သှားသှားထိမိသညျ။ ထူးသာ မနနေိူငျတော့၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ မမွငျနိူငျတဲ့ ဘကျက သူ့လကျဖဝါးက သနျးအိနှယျ ၏ ပေါငျတှပေေါျရောကျနပွေီ၊ လူတှေ ကွပျ၊ မှောငျမဲ လို့ ဘယျသူမှ မမွငျနိူငျသောျလညျး သနျးအိနှယျနှင့ျ ထူးသာကတော့ သိနသေညျ၊ ထူးသာ ရဲ့ လကျက တဖွေးဖွေး သနျးအိနှယျ ပေါငျ ပေါျက မှ တဆင့ျ၊ ထမိနျအခေါကျအောကျကို ဝငျပွီး ထမိနျအသား တလှှာ နှင့ျ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီ လေး ပဲခွားသော သနျးအိနှယျ၏ အဖုတျလေးကို ပှတျနမေိပွီ၊
သနျးအိနှယျ လညျး ကောငျးကောငျးသိသညျ၊ သူ့ အဖုတျကလေးက အရညျတှေ ရှဲနပွေီ၊ ကဲလိုကျတာဟု ပွောခငြျတာလား၊ ထူးသာလုပျနတော သူသိတယျ လို့ပွောခငြျတာလား မသိ၊ ထူးသာ လကျဖြံကို သူ့ လကျသညျးနဲ့ လာဆိပျသညျ၊ ထူးသာ သူ့ ပုဆိုးထဲ မှာ ပွီးလုကာနီး မှာမှ သူတို့ အိမျရှေ့ လို့ ကား ဆိုကျ လိုကျရာ ကမနျးကတနျး တိုးဆငျး လိုကျကွရသညျ။
ထိုညနောကျ ပိုငျးမှာတော့ ထူးသာ မရှောငျတော့၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ လဈရငျ လဈသလို သနျးအိနှယျကို လကျသရမျး သညျ၊ အဆုံးစှနျတော့ သူမလုပျရဲ၊ ကောငျမလေးက ငယျလညျး ငယျသညျ၊ သူက လူမိသှားလို့ ယူရမညျဆိုရငျလညျး မယူနိူငျ၊ သူ့ဦးနှောကျကို ဖစြျညှဈပွီး စဉျးစားသညျ၊ နောကျတခု က ဒေါျစောမွပှင့ျ က ထူးသာ မလာခငျ က သနျးအိနှယျ တယောကျထဲ အိမျမှာ ကနြျကနြျ နခေဲ့တော့ အိမျကို သိပျ စိတျမခြ၊ ဘေးအိမျ မှ လူတှကေို အိမျကို စောင့ျကွည့ျပေးဖို့ မှာထား ခဲ့သညျ၊ ထိုအိမျမှ လူက မြားတော့ တယောကျမဟုတျ တယောကျတော့ ရှိနသေညျ၊ အခု လညျး ပွောလို့ မရ စောင့ျကွည့ျထားခိုငျးနိူငျသညျ လို့ ထူးသာ တှေးမိသေးသညျ၊ သို့သောျလညျး တဏှာကွော ထလာတော့ အရဲစှန့ျသညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ မရှိတဲ့ အခြိနျ၊ အိမျ ကို စောပွနျလာသညျ၊ မိုးကလညျး မိုးတှငျး ဆိုတော့ ဘေးက အိမျက လညျး တောျရုံဆို လှမျး မမွငျနိူငျ၊ သူတို့ ဒသေ ကလညျး မိုးရှာပွီ ဆိုရငျ သညျးကွီးမညျးကွီးကို ရှာသညျ၊ ကမျးရိုးတနျးဒသေ ဆိုတော့ မိုးကောငျးသညျ၊ တခါတလေ လပွေငျးတောငျ ကြ တတျသေးသညျ၊ တရကျ ထူးသာ နေ့ခငျးဘကျ အိမျပွနျလာ တော့ သနျးအိနှယျ စာအုပျဖတျနသေညျ၊
…ဟော ကိုကြီး အစောကြီး ပါလား..
..အေး ဒီနေ့ နသေိပျ မကောငျးလို့..အိနှယျ ဘာစာအုပျတှဖေတျနတောလညျး…
…လှနျးထားထားလေ အကိုကွီးရဲ့ အရမျးကောငျးတယျ၊…
..ငါ အဲဒီစာအုပျမြိုးတှေ မကွိုကျပါဘူးဟယျ..ငါ ဆေးသောကျဖို့ ရနှေေး တခှကျလောကျ ယူလာ ပေးစမျး..
ထူးသာ က လုပျရိုးလုပျစဉျ လိုလို လသေံ ပုံမှနျဖွင့ျ လှမျးပွောရငျး သူ့ အခနျးထဲ ဝငျသှားလိုကျ၏၊ သနျးအိနှယျက နောကျဖေးခနျးသှားပွီး ခနကွာတော့ ရနှေေး ကွမျးတခှကျဖွင့ျ ထူးသာ အခနျးထဲ ဝငျလာ၏၊
…ဇကျကွောတှေ တကျလိုကျတာဟာ ငါ့ ကို ဇကျကွောနညျးနညျး ဆှဲပေးစမျးပါ..
ကောငျမလေး ကုတငျပေါျ ရောကျလာပွီး ထူးသာ ပုခုံးပေါျ သူ့လကျကလေးတှနေဲ့ နှိပျပေး လို့ သိပျမကွာခငျ ထူးသာ လုပျငနျးစတော့သညျ၊
..အို ..ကိုကွီးကလညျး ဘယျတှေ ရှောကျကိုငျနတော လဲ.
…နင့ျ အသားလေးတှကေ ခြောမှတျနတောပဲနောျ..
..လှတျပါကိုကွီးရယျ မကောငျးပါဘူး၊…
သနျးအိနှယျ ထူးသာ ကုတငျပေါျမှာ၊ ထူးသာ အတငျး မှေ့ဖကျ နမျးရှုံ့ ရငျး သူ့ တကိုယျလုံးကို လြှောကျကိုငျနလေပွေီ၊ အပြိုမလေး မှာ စိတျက လညျး လှုပျရှားသညျ၊ ယောကျကြားတယောကျ၏ အပှေ့ အဖကျ ကိုလညျး မခံဖူးတော့ အသှေး အသားက ဆူပှကျလာသညျ၊ သို့သောျလညျး အရမျးကွောကျသည့ျ စိတျက ပိုမြားတော့ အတငျး ရုနျးကနျသညျ၊ ထူးသာ တယောကျ၊ နိူ့ကလေး ဖငျလုံးကလေး နညျးနညျး ဖစြျညဈ ရုံနှင့ျ ပါးလေး မကြျနှာကလေး ကို တရှုံ့ရှုံ့ နမျး လိုကျရတာနှင့ျ ကြနေပျလိုကျရသညျ၊ ရောမ မွို့ကို တနေ့ထဲနဲ့ တညျလို့ မရ နိူငျဘူး မဟုတျလား၊ ကောငျမလေး ရှကျရှကျနဲ့ သူ့ အခနျးထဲက ပွေးထှကျသှားတာ ပွုံးပွုံးလေး နဲ့ ကွည့ျရငျး ကနြျခဲ့လိုကျသညျ၊ ဒါက အစဦး အဝငျလေ၊ နောကျတော့ ဖွဈလာမှာပေါ့၊ ဟုတှေးနလေိုကျမိ သညျ။
ဒါပမေဲ့ မထငျမှတျတာတှကေ ဖွဈပကြျခဲ့ရသညျ။
အဲဒါကတော့ သနျးအိနှယျ တယောကျ သူ့ အမေ နမေကောငျးလို့ ဆိုပွီး သူတို့ ရှာသို့ ပွနျသှား ရခွငျးပငျ၊ ခုတော့ ထူးသာ တယောကျ ကိုယ့ျကို ကိုယျ ဒေါပှ နမေိသညျ၊ လုပျစရာ ရှိ လုပျလိုကျတာ မဟုတျဘူး တခါထဲ ဇိမျဆှဲ နတေယျ လို့ အပွဈတငျနမေိသညျ၊
သနျးအိနှယျ ပွနျသှားပွီး သုံးလေးရကျ အကွာ၊
ထူးသာ အတှကျ မမေ့နိူငျစရာ ညတည၊ ၊ မိုးတှေ အရမျးခလြာသညျ၊ မုနျတိုငျး ပဲ ဝငျမှာလား အဖြားခတျမလား မသိ၊ လေ တှကေ လညျး တဝုနျးဝုနျး၊ လြှပျစီးတှေ လကျ လို့၊ သူတို့ အိမျလညျး ယိမျးခါနသေညျ၊ တခကြျတခကြျ သိမ့ျကနဲ သိမ့ျကနဲ၊
ဒေါျစောမွပှင့ျ ထူးသာကို သူ့ အခနျးထဲ လာနဖေို့ခေါျသညျ၊ သူက မိုးကွီးလကွေီး အဲ လို လြှပျစီး တှေ လကျလြှငျ ကွောကျတယျ ဟု ဆိုသညျ၊ ခါတိုငျး ဆိုရငျ သနျးအိနှယျ ရှိနသေညျ၊ အခုတော့ သနျးအိနှယျ မရှိတော့ ထူးသာကို ခေါျထားသညျ၊ ပထမတော့ ထူးသာက ကုတငျဘေး က ပကျလကျကုလားထိုငျမှာ ထိုငျ ပွီး ဒေါျစောမွပှင့ျက ကုတငျပေါျ လှဲလြောငျးရငျး စာအုပျကိုယျစီနှင့ျ၊ ခေါငျးရငျးဘကျမှာ ဘကျထရီအိုး နှင့ျခြိတျထှနျး ထားသော ၂ပေ မီးခြောငျးလေး ဖွင့ျ စာဖတျနကွေသညျ၊ လြှပျစဈမီးက တော့ ထုံးစံ အတိုငျး နေ့မှာလာပွီး ညမှာ ပကြျနကွေပငျ၊ တခုတော့ ခတျကောငျးကောငျးပငျ၊ အခု လို လကွေီးမိုးကွီးကလြို့ ဓါတျကွိုးတှေ ပွတျကလြညျး ဓါတျအား မရှိတော့ ဓါတျလိုကျသမှော ကွောကျစရာလို၊ ဟု ထူးသာ ကွံကွံဖနျဖနျ တှေးမိသေးသညျ။
နောကျတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ က ကုတငျပေါျ မှာ လှဲလြှောငျး ရငျး ထူးသာကို သူနဲ့ ပဲ အိပျလိုကျဖို့ ပွောရငျး တဖကျသို့ လှည့ျပွီး အိပျနလေသေညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကုတငျမှာ သူနှင့ျ သနျးအိနှယျတို့ အိပျနသေော ကုတငျဖွဈသဖွင့ျ နှဈယောကျအိပျ ဖွဈပွီး တောျတောျ လေး ကယြျဝနျးပါသညျ၊ ယိုးဒယား ဇာခွငျထောငျ အကွီးပနျးရောငျ ကို ထောငျထားသဖွင့ျ အတှငျး ကို ထိုးယိုပေါကျ မွငျနရေသညျ၊ ထူးသာက စာဖတျရငျး မှ ဒေါျစောမွပှင့ျ အိပျနရောကို လှမျးကွည့ျလိုကျရာ သှေးနညျးနညျး ပူသှား၏၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ မှာ သူ့ အဒေါျ ဆိုသောျလညျး သှေးရငျးသားရငျး အဒေါျ လညျး မဟုတျ၊ နောကျပွီး အလယျတနျးကြောငျးအုပျ ဆရာမကွီး၊ မို့ ဒေါျစောမွပှင့ျ ဟုသာ ခေါျနရေသောျလညျး အသကျက ၃၂ နှဈသာ ရှိသေးသညျ၊ သူ့ ပထမဆုံး ကာမကိစ်စ အဝဝ ကို ဆရာ စား မခနြျ သှနျသငျပွသ ပေးခဲ့သူ ဒေါျမွခိုငျထကျ ဆိုရငျ သုံးလေးနှဈလောကျ ငယျသေးသညျ၊ ထို့ အပွငျ ဒေါျမွခိုငျလို့ ခလေး အမေ မဟုတျ၊ အလုပျကွမျး မလုပျဘူးသူ၊ အပြိုကွီး မို့ အတောျနုသညျ၊ အခု ထူးသာကို ကြောပေးပွီး တစောငျးလေး အိပျနတောကို လှမျးကွည့ျလိုကျတော့ အညာစောငျ ပါးပါးလေး ကို အခေါကျမဖွပေဲ ကိုယျအပေါျပိုငျးမှာသာ ခွုံထား သဖွင့ျ ၊သေးကငြျသော ခါးကလေးက နေ စှံကား လုံးတငျး ထှကျနသေော ဒေါျစောမွပှင့ျ ၏ တငျပါးစိုငျကွီး မြားက ထူးသာ ကို လီးတောငျလာစခေဲ့သညျ၊ ထူးသာက ဒေါျစောမွပှင့ျ ၏ ဖငျလုံးကွီး မြားကို ကွည့ျရငျး၊ သူ့ပုဆိုးခါးပုံစ ကို အသာဖွကော မာတောငျနပွေီ ဖွဈသော သူ့ ငပဲကွီး ကို လကျဖွင့ျ ဆုပျကိုငျ လိုကျမိသညျ၊ သနျးအိနှယျ ကို ဟိုတလောက ကိုငျတုနျးက မာတောငျနသေော လီးကွီး မှာ တောျတောျနှင့ျ ပွနျမကြ ပဲ ဘောအောင့ျလာ သဖွင့ျ ကှငျးတိုကျ ပွီး ထုတျလိုကျမှ သကျသာ သှားသညျကို ပွနျသတိရ မိသဖွင့ျ၊ သူ အခုတော့ အိပျယာ မဝငျခငျ အပွတျရှငျးလိုကျဖို့ စဉျးစားရငျး၊ လီးကွီးကို ဆုပျကိုငျထားသည့ျ သူ့လကျဖဝါးတှကေို ငရုပျသီး ထောငျးသလို အပေါျတကျ အောကျဆငျး ဖွေးဖွေးခွငျး ဇိမျယူကာ ပှတျပေးနမေိသညျ၊ ထိုအခိုကျမှာပငျ ဒေါျစောမွပှင့ျက အိပျနရောမှ လူးလိမ့ျလိုကျပွီး အနအေထားပွငျရငျး သူ့ဘကျကို မကြျနှာခငြျးဆိုငျ လှည့ျလာသဖွင့ျ ကမနျးကတနျး သူဖတျနသေော စာအုပျဖွင့ျ လီးကွီးကို ဖိထားလိုကျရသညျ၊
…ဟဲ..ကောငျလေး မအိပျသေးဘူးလား ..တောျကွာ မနကျဖွနျ ဘကျထရီ အားသှားသှငျးနရေအုနျးမယျ၊..
…ဟုတျကဲ့ ဒေါျလေး ကနြောျ အိပျတော့မယျ…
ထူးသာ အသာလေးကုနျးပွီး စားပှဲ အောကျက ဘကျထရီ ကလဈကို ဖွုတျလိုကျသညျ၊ အခနျးတခုလုံး မှောငျကြ သှားသညျ၊ သို့သောျလညိး တခကြျတခကြျ လြှတျပွကျလိုကျသည့ျ အလငျးရောငျက မှနျပွတငျးပေါကျမှ တဆင့ျ အခနျးထဲကို ဝငျလာသဖွင့ျ သူ့အနနှေင့ျ ကုတငျပေါျ တကျခွငျ ထောငျထဲ ဝငျရသညျမှာ မခကျပေ၊ ခကျသညျမှာ ထောငျမတျ နသေော လီးကွီးပငျ၊ တခုကောငျးသညျက ဒေါျစောမွပှင့ျ က ကုတငျပေါျမှာ မှေ့ယာ ပါးပါးလေး နှင့ျအိပျသဖွင့ျ ခါတိုငျး သငျဖြူး ဖြာ တခပြျထညျး နှင့ျသာ အိပျလေ့ရှိ သော ထူးသာ အဖို့ တစောငျးလေး မှောကျအိပျလို့ရနပေသေညျ၊ သငျဖြူးဖြာ တခပြျထညျး သဈသားကွမျး ခငျးပေါျ မှာ ခငျးအိပျသည့ျ အခြိနျ လီးတောငျရငျ မှောကျအိပျလို့ မရပေ၊ အရမျးနာ လသေညျ၊ အခုတော့ မှေ့ယာ တှငျး သူ့ လီးကွီး ကို ခကြျပေါျလှနျထောငျရငျး ဘိုကျနှင့ျ ဖိ၍ အသာလေး မသိမသာ ဖငျလေး ကော့ကော့ ပေးတော့ ကှငျးတိုကျ ပေးသလို ဖွဈနရေ၏၊ သို့သောျလညျး လရညျတှေ ထှကျပွီး မှေ့ယာပေါျ သူပုဆိုးကနေ စိမ့ျထှကျကြ သှားမှာလညျး မလိုလား၊ ထူးသာ ဘာလုပျရမှနျး မသိဖွဈနရေ၏၊
….မောငျထူးသာ စောငျယူအုနျးလေ ရော့ မခမြျးဘူးလား….
ဒေါျစောမွပှင့ျ က မေးမေး ပွောပွောနှင့ျ အခုနက သူ့ကိုယျပေါျ ခေါကျရကျ ခွုံထားသော အညာစောငျကို ဖွန့ျလြှကျ သူကိုယျတိုငျလညျး ခွုံရငျး ထူးသာကိုယျပေါျကိုလညျး လှမျးအုပျပေးလိုကျသညျ၊ ထူးသာ လညျး နဂိုလျထဲက သှေးပူ နရေသည့ျအပွငျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ထံမှ သနပျခါး နှင့ျ မိနျးမ အနံ့ က သှေးကို ဆူလာစခေဲ့ သညျ။
….ဝုနျး…ဒုံး..ဒလိနျး…ဒလိနျး….
…အမလေး တော့….
ရုတျတရကျ ဝငျးလကျသှားသည့ျ လြှပျစီးကွောငျးနှင့ျ အတူ၊ ပွငျးထနျသော မိုးကွိုးသံက အနီးကပျ ပဈလိုကျသလို ကယြျလောငျလှပရော၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ၏ အလန့ျတကွားအောျသံနှင့ျ သူ့ အနားကပျလာပွီး သူ့နောကျကြော မှ သိမျးဖကျလိုကျသညျကို ခံလိုကျရသညျ၊ တပွိုငျနကျထဲ မှာပငျ သူ့ ကြောပွငျမှာ အိကနဲ ခံစားလိုကျရသော အတှေ့ အထိက ဒေါျစောမွပှင့ျ အငျ်ကြ ီအောကျမှာ ဘရာဇီယာ မဝတျထားမှနျး သိလိုကျရသညျ၊ ဒီ အထိတော့ ထူးသာ မထိနျးခြူပျထားနိူငျတော့ သူ့ကိုယျကို ဒေါျစောမွပှင့ျ နှင့ျ မကြျနှာ ခငြျးဆိုငျ လှည့ျလိုကျပွီး ဒေါျစောမွပှင့ျ ကိုယျလုံး ကို သူ့ ရငျခှငျထဲ ဆှဲယူပှေ့ ဖကျလိုကျသညျ၊
…ဒေါျလေး ကနြောျ ရှိတယျလေ..မကွောကျပါနဲ့….
….ငါ ကွောကျတယျ..ထူးသာရယျ..ငါ့ကို ဖကျထား ပေးစမျးပါ..
ဒေါျစောမွပှင့ျ တကယျကွောကျတာလား ဘာလား ထူးသာ ဂရုမစိုကျတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျကို သူ့ရငျခှငျထဲ အတငျးကို ဆှဲယူပွီး ဖကျလိုကျရာ ဒေါျစောမွပှင့ျ၏ နိူ့ကွီးမြားမှာ သူ့ ရငျခှငျကို အိကနဲ လာဖိမိသည့ျ အပွငျ သူ့ လီးကွီးမှာလညျး ဒေါျစောမွပှင့ျ ပေါငျလုံးကွီး မြား အတှငျး သားကို ပှတျတိုကျပွီး ပေါငျ နှဈလုံးကွား ခှဆုံ ကို တည့ျတည့ျ ဝငျသှားတော့၏၊
…ဟင့ျ…
ဒေါျစောမွပှင့ျ ဆီ မှ ရုတျတရကျ လှန့ျ သှားသလို အသံလေး ထှကျပေါျလာသောျလညျး ရုနျးမထှကျသှားပဲ ထူးသာ လညျပငျး နားကို သူ့ မကြျနှာအပျ ၍ ငွိမျနလေသေညျ၊ ထူးသာ အဖို့က တော့ နှာထနျနပွေီ ဖွဈရာ အခုနေ ဒေါျစောမွပှင့ျ ရုနျးမညျ ဆိုရငျလညျး မုဒိနျးကငြ့ျတော့ မည့ျ သဘောမှာ ရှိနသေညျ၊ အခု လို ငွိမျနေ တယျ ဆိုတော့ သဘောပေါကျလိုကျပွီ၊ သူပွုသမြှ နုတော့ မညျ ဆိုတဲ့ သဘော၊ မှောငျလိုကျတာက လညျး ပိနျး နတော ဆိုတော့ တယောကျနဲ့ တယောကျလညျး ရှကျစရာ မကြျနှာပူ စရာ မလိုတော့၊ ထူးသာလကျ တှကေ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကြောပွငျကို ပှတျသတျပေးနရေငျးက အောကျကို လြှောဆငျး သှားပွီး ပွလြေော့နေ သော ထမိနျအောကျကို ဝငျသှား၏၊ ထူးသာ လကျတှကေ ဒေါျစောမွပှင့ျ၏ ခြောမှတျ နသေော ဖငျလုံးကွီး တှကေို ပှတျသတျ ဆုပျနှယျပေးရငျးက ပေါငျအရှေ့ ဘကျကို ရောကျလာပွီး ပေါငျခှဆုံကို လှမျးစမျးလိုကျ သညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ၏ အမှှေးအုပျအုပျကို သူ့လကျခြောငျးတှနေဲ့ ရှောကျထိုးဖှဆော့ရငျး အရညျတှေ စိုနေ သော စောကျပတျအကှဲကွောငျးကို စမျးမိသှား၏၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ဆီမှ ဘာသံမှ တော့ မထှကျသောျလညျး ထူးသာ ၏ကိုယျလုံးကို အတငျး ဖကျတှယျလာပွီး သူ့ တကိုယျလုံးတုနျခါနသေညျကို ထူးသာ သတိထား လိုကျမိသညျ၊ ထူးသာ စိတျထဲ ၌ ဒီအပြိုကွီး တခါမှ အတှေ့ အကွုံရှိ ပုံမရ လို့လညျး တှေးမိတယျ။ ထူးသာ ရဲ့ လကျခြောငျး တှကေ ဒေါျစောမွပှင့ျ အဖုတျနူတျခမျးသားတှကေို ပှတျသတျပွီး စောကျခေါငျးထဲ တိုးဝငျ မယျလုပျတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ ဆီက မပီမသ ငွီးသံလေး ထှကျလာပွီး ထူးသာရဲ့ လကျကောကျဝတျကို အတငျး ဆုပျကိုငျထားတယျ၊ ရှေ့ဆကျတိုး မရအောငျလညျး တှနျးထားတယျ၊ အပြိုကွီး ကွည့ျရတာ သူ့ အဖုတျကိုငျ တာကို ရှကျပုံရတယျ၊ ထူးသာလကျတှကေ ဒေါျစောမွပှင့ျ ဘိုကျသား ပွငျကို လြှောတိုကျပှတျ ပေးရငျး အငျးကြီအောကျကနေ နိူ့ကွီး တှကေို ဆုပျကိုငျလိုကျတယျ၊ အဲဒါကိုတော့ မငွငျးရှာဘူး၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ထူးသာကို ပိုတိုးပွီး ဖကျလာတယျ၊ ထူးသာရဲ့ လကျဖဝါးပေါျမှာ ဒေါျစောမွပှင့ျ နိူ့သီးခေါငျးတှကေ မာတငျး ထောငျထ နတော ကို တှေ့ရလို့ ထူးသာက လကျမ လကျညိုးလေး နဲ့ ညှပျပွီး လှိမ့ျလိုကျတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကိုယျလုံးတုနျတကျ သှားတာကို ထူးသာ တှေ့ရတယျ၊ ထူးသာ လညျး အရမျး ကိုတငျးနပွေီ မို့ အဓိက ဟာကို ပဲ လုပျတော့ဖို့ ဆုံးဖွတျလိုကျတယျ၊ သနျးအိနှယျတုနျးက လညျး သူ လကျလှတျသှားခဲ့ ရတယျ မဟုတျလား၊ ထူးသာက သူ့ပုဆိုးကို ကနျထုတျရငျးနဲ့ ဒေါျစောမွပှင့ျ ရဲ့ ထမိနျကို ပါခွမေနဲ့ ညှပျပွီး ဆှဲခလြိုကျတယျ၊ အခုတော့ သူတို့ နှဈယောကျ ပေါငျလုံး အသားခငြျး ပှတျနပွေီပေါ့၊ ထူးသာက သူ့ပေါငျနှဈလုံးကို ဒေါျစောမွပှင့ျ ပေါငျနှဈလုံးကွားထဲ ထိုးထည့ျပွီး၊ ဒေါျစောမွပှင့ျကို ဖကျရကျ အနအေထားက လှိမ့ျတကျလိုကျတယျ၊ အခုတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျက ပကျလကျ သူက အပေါျက မှောကျရကျ ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ ပေါငျနှဈလုံးကွားမှာ၊ အခနျးထဲ မှာ မှောငျပိနျးလို့ ဘာမှ မမွငျရပမေဲ့ သူ့ အတှကျက တော့ မလိုတော့ဘူးလေ၊ သူ့ ရဲ့ မာတောငျ နတေဲ့ လီးကွီးကို လကျတဖကျနဲ့ ဆုပျကိုငျရငျး အဲဒီလကျက လကျခြောငျး နှဈခြောငျး လောကျနဲ့ ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ စိုစှတျနတေဲ့ စောကျဖုတျဝ စမျးရှာရငျး တေ့ပေးလိုကျ တယျ၊ သူ့ လီးထိပျ က ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ အဖုတျဝကို တေ့မိတာနဲ့ ဖွေးဖွေးခငြျး ဖိသှငျးလိုကျတယျ၊ အပြိုကွီး က အရညျတှေ တအားရှဲနလေို့လား မသိ ဒဈမွုပျတဲ့ အထိကတော့ ဝငျသှားတယျ၊ ဒါပမေဲ့ စောကျခေါငျးထဲ မှာ က တောျတောျလေး ကပြျနတေယျ၊ ထူးသာရဲ့ လီးကွီးကို တငျးတငျးကပြျကပြျ ဆုပျထားသလို ဖွဈနေ တော့ ထူးသာလညျး သူ့လီးပွဲ သှားမှာ စိုးလို့ အရမျး ဆောင့ျမခရြဲဘူး၊ တောျကွာ မွင့ျကွာဖွူ တုနျးက လို သူ့လီးကွီး နောကျ နှဈရကျလောကျထိ စပျဖွငျးဖွငျး ဖွဈနမှော လညျး စိုးသညျ၊ နောကျတခုက ဒီအဆင့ျရောကျနေ မှတော့ ရ သလောကျ အရသာ ခံရမယျ မဟုတျလား၊ ယောကျကြား တယောကျ တသကျမှာ အပြိုစငျ ကို ပါကငျဖှင့ျခှင့ျ ဘယျနှဈခါ ရ နိူငျမလဲ ၊ မွင့ျကွာဖွူ တုနျးကတော့ အပြိုစဈတာ သခွောသညျ၊ သူတို့ နှဈယောကျစလုံးလဲ ငယျသေးတာကိုး၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကွတော့ ငယျငယျတုနျးက အတှေ့အကွုံရှိရငျ ရှိဘူးမှာပေါ့လို့ ထူးသာ တှေးမိခဲ့ဘူးသောျလညျး အခုလို ကပြျနပေုံ မြိုးက အပြို ဖွဈဖို့ မြားသညျ လို့ ထူးသာ စိတျထဲ မှာထငျနသေညျ၊ ထူးသာ သူ့လီးခံနိူငျသလောကျ ခြော့သှငျးပွီး ပွနျထုတျ ပွနျသှငျး ဖွေးဖွေးခငြျး စလုပျလာခဲ့တော့ တောျတောျလေး ခရီးရောကျနပွေီ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျလညျး ထူးသာကို တိုးဖကျလာပွီး သူ အသကျပွငျးပွငျး ရှုမှုတျထုတျလိုကျတဲ့ လပေူတှကေ ထူးသာရဲ့ လညျပငျးပေါျမှာ နှေးနသေညျ၊ ထူးသာ လညျး နညျးနညျး အရှိနျရလာတော့ စိတျက မထိနျးနိူငျတော့ အရသာကို ဒငျပွည့ျ ကပြျပွည့ျ ခံစားခငြျလာသညျ၊ အဲဒါနဲ့ ဒီတခါတော့ အရှိနျပွငျးပွငျးနှင့ျ ဖိကာ ဖတျကနဲ့ ပဈဆောင့ျထည့ျလိုကျသညျ။
…အိ..အု….
..အား…
အိအု ဆိုတာက ဒေါျစောမွပှင့ျ ပါးစပျက အသံထှကျငွီးရမှာ ရှကျလို့ ထူးသာ လညျပငျးမှာကပျဖိ ပွီး ငွီးနရောက ယောငျပွီး၊ ထူးသာ ပုခုံးကို ကိုကျလိုကျတာ၊ အား ဆိုတာက ထူးသာ ခမြာ လီး ကလညျး ပူကနဲ ဖွဈ သှား ပုခုံးမှာလညျး အကိုကျခံရလို့ စဈကနဲ ဖွဈပွီး အောျလိုကျမိတာ၊ ပွီးသှားတော့ နှဈယောကျစလုံး ငွိမျကြ သှားသညျ၊ ထူးသာက သူလီး ကွီး ပူကနဲ ဖွဈသှားတာကို နညျးနညျး လေး သကျသာသှား အောငျ စိမျထားရငျး စောင့ျနတော၊ ဒေါျစောမွပှင့ျကတော့ သူ့ စောကျခေါငျးထဲ မှာ ပွည့ျသိပျတငျးကပြျနတေဲ့ လီးကွီးကွောင့ျ အောင့ျတောင့ျတောင့ျ စပျတတျတတျ အရသာ ကို ဖွေးဖွေးခငြျး လြော့သှားအောငျ စောင့ျနတော၊ ခနလေး ပါပဲ၊ နှဈယောကျစလုံး တယောကျကို တယောကျ ထိုးဖကျလာလိုကျကွမိတယျ၊ ထူးသာလညျး အခွအေနကေောငျးပီ ဆိုတာ သိတာနဲ့ ဖွေးဖွေး ခငြျး အဝငျအထှကျ စလုပျပေးတော့တယျ၊ ပထမတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ တငျပါးနှဈခုအောကျ သူ့ လကျဖဝါး တဖကျတခကြျ ထိုးထည့ျပွီး ဆှဲ မမ ဆောင့ျသညျ၊ သိပျမကွာ ဒေါျစောမွပှင့ျ ရဲ့ တငျးကွပျတဲ့ အဖကျအတှယျတှေ နညျးနညျး လြှော့သှားသညျ၊ ကွည့ျရတာ တခြီပွီးသှားပွီ ထငျတယျ လို့ ထူးသာက တှေးရငျး ဒူးထောကျ ထိုငျလိုကျပွီး မှ ဒေါျစောမွပှင့ျ ပေါငျကွီး နှဈလုံးကို လကျနှဈဘကျနဲ့ မ၊ သူ့ ပုခုံးပေါျတငျပွီး အားရ ပါးရ ဆောင့ျနမေိပါတော့တယျ၊
..ဖုတ်..ဖတ်…ဖုတ်..ဖတ်..
..အင့ျ…အငျ…ဟင့ျ…ဟငျး….အိ…အား…
ဒီတခါတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျလညျး အသံ မထိနျးတော့ပဲ လှတျလှတျလပျလပျကို အောျဟဈနပေါတော့တယျ၊ ထူးသာလညျး အရမျးကို အရှိနျတကျလာလို့ အခကြျ၂၀လောကျ ပွငျးပွငျး ဆောင့ျပွီး တာနဲ့ သုပျရတှေေ တဖုတျဖုတျ နဲ့ ဒေါျစောမွပှင့ျ စောကျခေါငျးထဲ ပနျးထုတျပဈလိုကျရပါတော့တယျ။
အခုတော့ မိုးတှထေဈခြုံး လြှတျစီးတှေ လကျနပေမေဲ့ ဒေါျစောမွပှင့ျ တယောကျ မကွောကျရှာတော့ ထူးသာ ရငျဘတျပေါျမှာ ခေါငျးလေး အုနျးပွီး ထူးသာကွောပွငျကွီးကို သိုငျးဖကျ အိပျမောကနြတေော့သညျ၊ သူနူတျ ခမျးပေါျမှာတော့ အပွုံးလေးတပှင့ျ၊ ထူးသာ တယောကျလညျး ယုံထောငျကွောငျမိ ဆိုသလို၊ သနျးအိနှယျ ခြိနျပွီး ဒေါျစောမွပှင့ျကို ရခဲ့လိုကျ ပမေဲ့၊ ကွောငျကွီးက အားရပါးရကွီး မို့ ကိုယ့ျကိုကိုယျ အလှနျသဘော ကနြခေဲ့ရသညျ၊ သူ့ရငျခှငျထဲက ဒေါျစောမွပှင့ျ၏ ကိုယျလုံးထှားထှား ကွီးကို အားရ ပါးရ ဖကျထားရငျး မနကျဖွနျ တောငျ ကြောငျးမသှားပဲ အိမျမှာ တနကေုနျ လိုး ကွရရငျ ကောငျးမှာပဲ လို့ တှေးနမေိသညျ။
ထူးသာ တရေးနိူးလာတော့ အာရုံဦး၊ ကွကျတှနျသံ တော့ကွားနရေပွီ၊ အပွငျမှာတော့ မှောငျသေးသညျ၊ ဆီးအရမျးသှားခငြျ နလေို့ သူ့ကို ဖကျထားသော ဒေါျစောမွပှင့ျ လကျကလေးကို အသာမ ကာကုတငျပေါျ က ဆငျးလိုကျသညျ၊
…အင်..မောင်ထူးသာ..ဘယ်သွားမလို့လဲ…
…ဆီးသွားချင်လို့ ဒေါ်လေး….
…အေး ..ငါလညျးသှားခငြျတယျ..
ဒေါျစောမွပှင့ျလညျး ထူးလဲထလာပွီး ပွလြှေော့နသေော ထမိနျကို ကောကျဝတျလိုကျကာ ထူးသာ၏လကျကို ဆှဲ၍ လြှောကျလာခဲ့လသေညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ အိမျသာထဲ ဝငျသှားတော့၊ ထူးသာလညျး စောင့ျမနတေော့ နောကျဘေးတံခါး အသာဖှင့ျကာ တံစကျမွိတျအောကျထှကျပွီး တဖှဲဖှဲ ရှာနသေေးသော မိုးတှထေဲ သူ့ သေးကိုရောပေါကျခလြိုကျသညျ၊ နောကျတော့ တံစကျမွိတျမှာခြိတျဆှဲ ပွီး၊ အနောကျက စဥ့ျအိုးကွီးထဲ သှယျထားသော ဝါးဘိုးဝါး တခွမျးခှဲ ရတေံလြှောကျ မှ ရေ တှကေို အနားရှိ ပလတျစတဈခှကျနှင့ျခံယူ လိုကျပွီး ဆောင့ျကွောင့ျထိုငျကာ သူ့ကောငျကွီးကို ဆေးကွောလိုကျသညျ၊ ဒီအခြိနျ က သူတို့ အိပျယာထလေ့ရှိ သည့ျ အခြိနျမဟုတျသေးတော့ အိပျယာထဲ ပွနျဝငျရအုနျးမညျ၊ အိပျယာ ဆိုမှ သူခါတိုငျးအိပျနကြေ အိမျရှေ့ခနျးမှာ ညက ခွငျထောငျတောငျ မထောငျမိ၊ အခု လညျး ဒေါျစောမွပှင့ျ ကုတငျပေါျသှားအိပျရအုနျးမှာ ပါလားဟူ သောအသိက၊ စောစောက မိုးရေ အေးအေး နဲ့ ဆေးခဲ့လို့အေးနသေည့ျ သူ့ဖှားဘကျတောျကို သှေး နှေးလာ စသေညျ၊ မိုး ကလညျး ခုထိ တဖှဲဖှဲ၊ ရာသီဥတုက တော့ ကစားသမားတှေ အကွိုကျ ပေါ့၊ ဟု ပွောလေ့ရှိသော ရဒေီယို မှ ဘောလုံးပှဲ ကွငွောသူ ပွောတာကို သှားသတိရမိ ပွီး တယောကျထဲ ပွုံးလိုကျမိ၏၊
သူ အခနျးထဲရောကျတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ တယောကျ စောငျခေါငျးမွီးခွုံအိပျနတောကို အာရုံဦး အလငျးရောငျပွပွ လေးမှာ တှေ့ရ၏၊ ထူးသာက ကုတငျပေါျတကျပွီး ဒေါျစောမွပှင့ျခွုံ ထားသော စောငျထဲ တိုးခှေ့ ဝငျလိုကျရာ၊
…ဟဲ ကောငျလေး..ဒါက ဘာလာလုပျတာလဲ၊ ကိုယ့ျအိပျယာကိုယျသှားမအိပျဘူးလား..ခဈခဈ..
ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ ရီကြဲကြဲ နှင့ျ ပွောလိုကျသည့ျ အသံအနအေထားရ၊ သူလညျး ကစားပှဲ အတှကျ ရယျဒီ ဖွဈနပွေီ ဆိုတာ သိလိုကျရတော့ ထူးသာက ခပျသှကျသှကျပဲ အနောကျက လှမျးဖကျပွီး ဒေါျစောမွပှင့ျ ရဲ့ နိူ့ကွီးတှကေို လှမျးဆုပျကိုငျလိုကျပါတယျ၊
…ဟင့ျအငျး…ဒီမှာက ပိုနှေး တယျလေ..ဒီလောကျမိုးကောငျးနတော၊ ဒေါျလေး ကွောကျနမှောစိုးလို့လေ..
တခြိနျထဲ မှာပဲ ထောငျမတျလာပွီ ဖွဈတဲ့ ထူးသာရဲ့ မွှကွေီးက ဒေါျစောမွပှင့ျ ဖငျလုံးကွီး နှဈလုံးကွား အမွှောငျး လိုကျကပျပွီး တိုးဝငျနပေါတယျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျက ကှေးကှေးလေး အိပျနတောဆိုတော့ ထူးသာက အနောကျဘကျကနေ ပုဇှနျထုတျကှေးလေး ဝငျကပျပှတျနတောပေါ့၊
..အမလေး ..တောျပါ..ကြားကွောကျလို့ ရှငျကွီး ကိုးမိပါတယျ…
အဲ လို ပွောရငျး ဆိုရငျး တှနျးရငျးထိုးရငျးနဲ့ လကျသှကျလှတဲ့ထူးသာကွောင့ျ ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ ထမိနျက ခါးပေါျလိပျတငျရငျ ဖွဈပွီး ထူးသာပုဆိုးကလညျး ကုတငျအောကျပုံကနြပေါပွီ၊ ထူးသာရဲ့ နှေးထှေး တောင့ျတငျး နပွေီ ဖွဈတဲ့ ဖှားဘကျတောျကတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ ဖငျကွီးနှဈလုံးကွား၊ ပေါငျခှဆုံကနေ တိုးဝငျပွီး ဒေါျစောမွပှင့ျ ရဲ့ စောကျဖုတျ နူတျခမျးပေါျ မှာ လှှတိုကျသလို ပှတျနပေါပွီ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ အဖုတျထဲက စိမ့ျကလြာတဲ့ အရညျ စိုစိုစှတျစှတျ ကို သူ့ ကောငျကွီး မှာ လာစိုတော့ အခြိနျကြ ပွီ ဆိုတာ ထူးသာလညျး သိလိုကျပါတယျ၊ သူ့ကိုယျကို အသာလေး နှိမ့ျခပြွီး ထောငျတကျ လာတဲ့ သူ့ ညီတောျမောငျခေါငျးကို ဒေါျစောမွပှင့ျရဲ့ နူတျခမျးလှှာ နှဈခုကွားမှာတေ့ လိုကျပွီး ဖငျကို ကော့ ကာ ဖွေးဖွေး ခငြျး ထိုးသှငျးလိုကျပါတယျ၊ သူ့ ဒူးနှဈလုံးကိုလညျး ဒေါျစောမွပှင့ျ ပေါငျနှဈလုံးကွားကို အတငျး ထိုးသှငျး လိုကျသညျ၊ပွီးမှ သူ့ လိငျခြောငျးကွီးကို ဒေါျစောမွပှင့ျ စောကျခေါငျးထဲ၊ သူ့ ဆီးခုံနဲ့ ဒေါျစောမွပှင့ျ ဖငျကွီးတှေ ကို ဖိကပျသှားသညျအထိ၊ ကော့သှငျးလိုကျသညျ။
…အား..ရှီး……
ဒေါျစောမွပှင့ျ ကိုယျလုံးကွီးတုနျသှားသညျ၊ အခု မှပဲ လီးကွီးရဲ့ အရသာကို ပွည့ျပွည့ျဝဝ ခံစားရလို့ထငျတယျ၊ ညတုနျးကတော့ ပထမဆုံးအကွိမျ မို့ ရှကျနသေလား ၊သှေးပူနသေလား မသိ၊ ပွီးတာတော့ ခံစားလိုကျရတယျ၊ သို့ပမေဲ့ ပူပူနှေးနှေး လီးခြောငျးကွီး စောကျခေါငျးနံရံတှကေို အခုလို တရဈခငြျး ထိုးဝငျလာတာကို သသေခွောခွာ မခံစားလိုကျရ၊ အခုတော့ ထူးသာ စိမျပွေ နပွေ ဆှဲ နခွေေ ပွီ၊ သူ့လကျတှကေလညျး ဒေါျစောမွပှင့ျ နိူ့ကွီးတှကေို အားရ ပါးရ ဆုပျနှယျရငျး လီးကွီးကို ဖွေးဖွေးခငြျးသာ ဇိမျခံလြှကျ အသှငျးအထုတျလုပျပေးနသေညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ မနနေိူငျတော့ သူ့ဖငျကွီးကို ပွနျပွနျကော့ပေးရငျး ထူးသာကို သှကျသှကျကလေး လုပျစခေငြျကွောငျး အခကြျပွနသေလို ရှိလသေညျ၊ ထူးသာလညျး အခုတော့ ခပျကွမျးကွမျး လေး ဆောင့ျခငြျလာပွီမို့ သူ့လီးကွီးကို ဒေါျစောမွပှင့ျ အဖုတျထဲ အဆုံးထိ ဖိကပျသှငျး ထားလိုကျရငျး ဒူးထောကျထိုငျလိုကျသညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ခါးကိုလညျး ဆုပျကိုငျ ပွီး ဆှဲမ လိုကျတာမို့၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ခမြာ ဖငျဘူးတောငျးထောငျရကျကလေး ဖွဈသှားသညျ၊ အဲဒီအခါမှာတော့ ထူးသာ ဒေါျစောမွပှင့ျ ပေါငျးရငျးကို ကိုငျဆှဲကာ ကောငျးကောငျးဆောင့ျလတေော့သညျ၊ ညက လုပျထားတဲ့အရှိနျကွောင့ျ ထူးသာ မှာ တောျတောျနဲ့ မပွီး၊ ဆကျတိုကျဆောင့ျလိုကျ၊ တခကြျခငြျး ဆောင့ျလိုကျဖွင့ျ အရှိနျအမြိုးမြိုးပွောငျးကာ ဆော့ကစားနသေညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျကတော့ တခါမှ မခံစားရဘူးတဲ့ အရ သာတှကွေောင့ျ တအငျးအငျး တအားအား နဲ့ ခံလို့ကောငျးနသေညျ၊ အရသာ အထှတျအထိတျကိုလညျး ၂ခါလောကျရောကျသှားသညျ၊ နောကျဆုံး ထူးသာ ပွီးသှားတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ တယောကျ သူ့စောကျခေါငျးထဲကို ခပျနှေးနှေး အရညျတှေ ထုတျထုတျ ပနျးဝငျလာတာကို ခံစား သိလိုကျရလသေညျ၊ အား…ကောငျးလိုကျတာ၊ ဒီလောကျကောငျးမှနျး သိရငျ စောစောစီးစီးက ယောကျကြားယူလိုကျပါတယျ၊ လို့တောငျ တှေးမိလတေော့သညျ။
အဲဒီနေ့ မနကျက ဒေါျစောမွပှင့ျ ကြောငျးမသှားဖွဈတော့၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ နမေကောငျး ဟု ထူးသာကိုယျတိုငျစကျဘီး ဖွင့ျ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကြောငျးသို့ သှားကာ ဆရာမ တှကေို ပွောပေးခဲ့ရသညျ၊
နောကျတော့ စြေးက မုနျတီတှေ စားစရာတှေ တခါထဲ ဝငျဝယျလာခဲ့ရသညျ၊ အိမျပွနျရောကျတော့ ဒေါျစောမွပှင့ျ အိပျယာထဲ မှာကှေးတုနျး၊ ကိုယျတှလေကျတှလေညျး နာ၊ အဖုတျလညျး ကြိနျးနေ ပွီ ဟု ဆိုသညျ၊ တရေးနိူးပွီးမှ ထူးသာ နှဈခါတှယျလိုကျလို့ဖွဈသညျ၊
ထူးသာက လညျး အခု မှ ၂၀ ပွည့ျခါနီး အရှယျ၊ သှေးဆူတုနျး၊ ဟိုမုနျးကွှတုနျးအရှယျ၊ အရငျက လညျး စားဘူးခဲ့သူမို့ ငတျပွတျနေ တော့ နှားသိုး ကွိုးပွနျ ကွမျးလိုကျတာလညျး ပါသညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျကလညျး အခုမှ အသကျ ၃၀ ကြောျရုံလေး၊ အမြိုးသမီးမြားမှာ ကာမဆန်ဒ ခံစားမှု အထှတျအထိတျ ရောကျတာ အသကျ ၃၅ နှဈ လောကျဟု သုတသေန စာအုပျတှေ မှာရေးကွသညျ၊ သူတို့ နှဈယောကျ တအိမျထဲ အတူ လှတျလှတျလပျလပျ ဆိုတော့၊ လငျမယား ဟနျးနီးမှနျးထှကျတာထကျ ဆိုးသညျ ခေါျရမညျ၊ ကြောငျးသှားရမည့ျ ရကျတှေ မှာ မခှဲခငြျပဲ ခှဲကွရပွီး၊ စနေ၊တနငျ်ဂနှေ လိုနေ့တှမှော ဘယျမှ မထှကျကွ တော့၊ အိမျထဲ မှာအောငျးပွီး ခစြျဗြူဟာခငျး ကွသညျ၊ လနဲ့ခြီကွာလာတော့ နညျးနညျး ရိုးလာသဖွင့ျ၊ ထူးသာ က ဗီဒီယိုတှေ စာအုပျတှေ ထဲ မှာပါသည့ျ၊ ပုံတှေ နညျးလမျး တှေ စမျးကွည့ျသညျ၊ ဒေါျစောမွပှင့ျ ကလညျး အလိုလိုကျသညျ၊ သူတို့ နှဈယောကျ မလုပျဖူးတာ မရှိတော့ ဟု ပငျ ပွောလို့ ရပမေညျ။
အဲဒါကွောင့ျ ထူးသာ ဘှဲ့ရ သညျအထိ ရီးစားတောငျ မရှိခဲ့၊ ထူးသာ ဘှဲ့ရပွီး ကိုယ့ျမွို့ကိုယျပွနျ၊ ရိုးရိုးဘှဲ့ နဲ့ ဆိုတော့ အလုပျအကိုငျကလညျး ရှာလို့ မလှယျ၊ နောကျတော့ ကြောငျးဆရာ တှေ အမြားကွီးခေါျတာနဲ့ ကွုံပွီး သူ့ မှေးစား အဖအေမတေို့ မွို့မှာပငျ အလုပျပွနျရခဲ့လသေညျ။ နောကျတော့ ကြောငျးက လုပျဖေါျကိုငျ ဘကျ၊ ကြောငျးဆရာမ စောစောဦး နှင့ျ ခစြျကြှမျးဝငျကာ အိမျထောငျပွုလိုကျ လတေော့သညျ၊ အဲဒီအခြိနျမှာ ထူးသာ အသကျက ၂၅ နှဈသာရှိသေးသညျ။
….ကဲ ဆရာ ရေ၊ ပွနျသှားအိပျလိုကျအုနျးမယျ ၊မိုးလငျးဖို့ အတောျလိုသေးတယျ..
စံလှအောငျ ရဲ့ အသံကွားလိုကျမှ ထူးသာ တယောကျ ပတျဝနျးကငြျကို သတိပွနျရလာသညျ၊
..အေးအေး ..ငါလညျး ပွနျနှပျလိုကျ အုနျးမယျကှာ….
အငျး အဲဒီအခြိနျက ငါလညျး စံလှအောငျလိုပဲ အခြိနျရသ၍ ဘယျလို လုပျရမလဲ စဉျးစားနတောပဲလေ၊ အခြိနျတှေ ဘယျလိုကုနျသှားမှနျးတောငျ မသိလိုကျရဘူး၊ အခုတော့ ဒေါျလေးလညျး အသကျကွီးမှ အိမျထောငျပွု လိုကျပွီး ခလေး တယောကျရ ပွီး ခလေးတောငျ ကောလိပျရောကျနပွေီ လို့ ကွားတယျ၊
===== THE END =====