အပြာစာပေ အောစာပေ

ကျူတာဆရာမနဲ့

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…



ကျူတာဆရာမနဲ့ – အပြာစာပေ

ကတြောျ၁၀တနျးအောငျ..ကောလိပျတဈခုမှာကြောငျး လာတကျရတယျ..နယျကဆိုတော့အဆောငျငှါးနရေတာပေါ့.ငှကွေေးမတကျနိုငျတော့..ကြူရှငျမယူနိူငျဘူးလပေထမနှဈကတော့….အဆငျပွခြေောမှေ့စှာအောငျမွငျတယျ..ဒုတိယနှဈကတြော့..မရတော့ဘူး..ကြောငျးမှာလညျး..စာတှသေခြောသငျသလို..စာမေးတာတှလေညျးလုပျလာတယျကတြောျကစာမရတာမြားတယျ…မေးတိုငျးမရတော့..တနေ့မှာ.အငျ်ဂလိပျစာပွတဲ့ဆရာမက..နှဈပွားမတနျအောငျဆူပါလရေော.မကြျနှာတောငျမဖောျရဲဘူး..ပွောလိုကျတာဗြာကြောငျးဆငျးတော့..ဆရာမကိုတှေ့တာနဲ့..”ဆရာမ..စကားနညျးနညျးပွောခငြျလို့ပါ”
“အေး..ပွောလေ””ကတြောျနယျကလာပွီးကြောငျးတကျတာပါကတြောျတို့ဘဝက..မပွည့ျစုံပါဘူး..ကြူရှငျလညျးမတကျနိုငျပါဘူး..ဆရာမ”မကြျနှာငယျလေးနဲ့ပွောနတေော့…ဆရာမ ..ဂရုဏာသကျသှားတယျနဲ့တူပါတယျ”အေးလေ..ဆရာမကလညျးနေ့လညျက..အခွားကိစ်စနဲ့ရောသှားတော့..ဒေါသပိုဖွဈသှားတယျဆေးဆေး…””ဟုတျ..ဟုတျ..ဆရာမ””ပိတျရကျတှမှော..အိမျလာခဲ့လေ..ဆရာမဘာသာအပွငျ..အခွားဘာသာပါသငျပေးမယျ…”ဟုတျကဲ့ပါ..ကြေးဇူးတငျပါတယျ..ဆရာမ”ဆရာမလညျး..ဆိုငျကယျပေါျခှ..ဆိုငျကယျဦးထုပျဆောငျးပွီး..မောငျးထှကျသှားသှားပါတော့တယျ..

ဆရာမနာမညျက.ဒေါျမသေူဇငျပါ..အငျ်ဂလိပျစာသငျပါတယျ..အသငျပွလညျးကောငျးသူတယောကျပါ..ဆရာမကတရုတျလူမြိုးစပျတဲ့သဘောရှိတယျ..အသားကဖွူတယျတရုတျမကြျနှာပေါကျ..ရိုးရိုးယဉျယဉျဝတျဆငျနထေိုငျတကျသူဖွဈပါတယျ…ကြောငျးပိတျရကျရောကျတော့..ဆရာမအိမျထှကျလာခဲ့တယျ..အိမျရောကျတော့..ဆရာမ..အိမျရှေ့မှာ..ပနျးအိုးတှေ..ရှေ့နတေယျလှယျအိတျကို..ဒနျးပေါျမှာတငျပွီး..ဆရာမကိုဝိုငျးကူလုပျပေးနတေုနျး…”ဇငျဇငျ..သူကဘယျသူတုနျး…””အိမျမှာ..စာလာသငျတာ..ဆေးဆေးတဲ့..နောကျမှ..အမေ့ကိုပွောပွမယျ..’ဆေးဆေး..အဲဒါအမလေေ””ဟုတျ..အနျတီနကေောငျးလား..”
“ကောငျးပါတယျကှယျ…သားလညျးစာကွိုးစားနောျ”ဆိုပွီးအိမျထဲပွနျဝငျသှားတယျ…ဆရာမအမကေသဘောကောငျးမယ့ျပုံရှိတယျ..မကြျနှာကပွုံးလို့ဆရာမနဲ့ပနျးအိုးတှေ..အတူရှေ့တော့မှ….အနီးကပျမွငျဖူးတယျ…ဆရာမက..အရပျတော့မ ရှညျဘူး…အသားတော့တောျတောျဖွူတယျ..အိမျနအေဝတျအစားနဲ့ဆိုတော့..သဘာဝအတိုငျး..လှပနတေယျ..ကိုယျခန်ဓာကလညျး..ပွည့ျတယျလို့ပွောရမယျ..အပိုအလိုမရှိဆူဖွိုးနတေယျ..အားလုံးပွီးသှားတော့..ခွထေောကျလကျထောကျဆေးရနျ..

.နောကျဖေးဦးဆောငျခေါျသှားတယျ..ဆရာမက..လှမျးလြှောကျတိုငျးတုနျခါနတေဲ့တငျပါးကွီးကိုကွည့ျ လိုကျလာခဲ့တယျ..စာသငျတော့လညျးကွမျးပွငျမှာပဲသငျတော့..ဟိုကျနတေဲ့လညျပငျးမှနို့တှတှေေ့နရေတယျမနနေိုငျတော့ဘူး..ဆရာမကိုခှငျတောငျပွီးအိမျသာထဲဝငျ..ဆရာမမှနျးပွီး.ဂှငျးထုပလိုကျတယျကြောငျးပိတျရကျတိုငျးသှားတော့..ဆရာမအပွငျမိသားစုနဲ့ပါ..ခငျမငျရငျးနှီးသှားတယျ…စာမေးပှဲဖွဖေို့..ကြောငျးပိတျရကျပေးတော့တိုကျတိုကျဆိုငျဆိုငျ..ဆရာမအိမျမှဆရာမမှလှဲ၍..တဈအိမျသားလုံး..ဘုရားဖူးထှကျကွတယျ..ဆရာမက..ကြောငျးမှာဆို..သူနဲ့မသိသလိုပဲကတြော့ကိုဆကျဆံတာ..မာတငျးနတောပဲအဲလိုအခြိနျတှဆေို..ဆရာမကို..မကြနေပျဖူး…အိမျမှာကတြော့လညျး..ဖငျပုတျခေါငျးပုတျနဲ့..”တှေ့မယျ..ဆိုပွီးညိုးထားလိုကျတယျ…
ဒီတပတျတော့..ဆရာမအိမျမှာ..ကတြော့နဲ့နှဈယောကျတညျးရှိမှာကို..တှေးပွီးရနျခုနျနတေယျ…ဟုတျတယျလေ…ဆရာမကိုခိုးကွည့ျရငျ.ယခငျက..အိမျကလူတှသေိမှာစိုးလို့..သခြောမကွည့ျရဲဘူး..ဒီတခါတော့ပတျဝနျးကငြျလှတျကွည့ျရတော့မယျ…ဟဲဟဲပိတျရကျရောကျတော့..အိမျကနေ..အစောကွီးထှကျလာခဲ့တယျ..ဆရာမအိမျရောကျတော့..”ဆရာမ..ဆရာမ”အသံလညျးမကွားဘူး…အဲဒါနဲ့..အိမျထဲဝငျကွည့ျတော့လညျး..မတှေ့ဘူး..ဆရာမအခနျးကိုကွည့ျတော့….အားပါးပါး…ဆရာမအိပျနတောဖငျကိုပွောငျနတောပဲ..အတှငျးခံလညျးဝတျမထားဘူး…တစောငျးအိပျနတောမြားနောကျကကွည့ျရတာ..ဂဈတာတလကျ..ဒေါငျလိုကျခထြားသလိုပဲ…..ကွည့ျနရေငျးနဲ့ကတြော့ငပဲက..ထောငျတကျလာပွီ…..ဆရာမက..ပုလို့လားမသိဘူး..တငျတောျတောျကွီးတယျ…

နောကျပွီးဖှေးဥနတောပဲ..ပေါငျတနျကအရငျးဘကျကတုတျပွီး..အောကျဘကျကို..သှယျဆငျးသှားတယျ…ကတြော့လီးကလညျးမရတော့ဘူး…ပုဆိုးလှနျပွီး..ဂှငျးထုနတော..သိပျမကွာပါဘူး..ထုလို့ပွီးသှားတယျ..ကတြောျလညျး..လီးရညျတှကေို..ပုဆိုးနဲ့သုပျအပွငျပွနျထှကျပွီး…”ဆရာမ..ဆရာမ”မကွားကွားအောငျ..ခေါျလိုကျတော့..”လာလဆေေးဆေး..ဆရာမလညျးဆေးဆေးခေါျမှ..နိုးတော့တယျ”ကတြောျလညျး..ခုမှရောကျတဲ့ပုံစံနဲ့…ဆရာမပုံကခုမှအိပျယာထတာဆိုတော့ဆံပငျဘိုသီဖကျသီနဲ့…မကြျနှာလေးကတော့.အိပျရေးပကြျတာသာပွောတာ..ဖောငျးနတောပဲဘောျလီလညျးဝတျမထားဘူးနဲ့တူပါရဲ့နို့သီးခေါငျးလေးတှေ…ရုနျးထှကျနသေယောငျဆရာမကိုသခြောစဆးုံကွည့ျပွီးမှ..”အားနာလိုကျတာ..ဆရာမရယျ.ကတြော့ကွောင့ျ..အိပျရေးပကြျပွီ””ညကတောျတောျနဲ့အိပျမပြောျဘူး..”
“ဧကနျန..ဆရာမညက..ခစြျသူနဲ့ဖုနျးပွောတာဖွဈမယျ..ဟုတျတယျဟုတျ..””ဆေးဆေးကတော့..စှတျအထငျကွီးနတေယျ..ခစြျသူလား..မူးရငျတောငျ..ရှူစရာမရှိဘူး.””ကတြော့.ဆရာမဒီလောကျလှနတော..အကွှင့ျးမဲ့တော့..မယုံပါဘူး..””ကိုယျတောျ..မယုံလညျးနေ..မကြျနှာသဈလိုကျဦးမယျ..ခဏစောင့ျ”ဆိုပွီးရခြေိုးခနျးထှကျသှားပါတော့တယျ…ဆရာမက..ကတြော့ကို..စာသငျလိုကျ..စကျခြုပျလိုကျနဲ့..အလုပျတှမြေားနတေယျစာသငျထှကျသှားတော့လဲ..လှုပျလိုကျတဲ့ဖငျစကျခြုပျခုံမှာ..ကြောပေးထိုငျပွနျတော့လညျးဖငျက..ခုံအပွည့ျနရောယူထားတယျ…ကတြောျဆရာမကိုကွည့ျပွီး..အမြိုးမြိုးပွဈမှားနတေယျ..”ဆေးဆေး..ခဏ””စကျခုံက..နငျးရတာ..ဘာဖွဈနလေဲမသိဘူး..အရမျးလေးနတေယျ”

“နတျတှကေပြျနလေို့နမှောပေါ့..ဆီထိုးလား””မထိုးတာကွာပွီ”ကတြောျလညျးပုဆိုးကိုတိုတိုဝတျ..ဆရာမရှေ့မှာ..ထိုငျ..ဆီထိုးပေးနတေယျ..ပွီးတော့..ဆရာမကိုကွည့ျပွီးတောငျနတေဲ့လီးကိုလညျး..အောကျစ..နညျးနညျးလှတျပွီးပွပေးနတေယျ..ဆရာမက..ဆီထိုးတာ.မကွည့ျပဲလီးကိုသာအာရုံစိုကျနတေယျ….အာရုံစိုကျလေ..ပိုပွီးပွပေးတော့…ဆရာမမနနေိုငျတော့ဘူးလားမသိ…အိမျသာဘကျခဏခဏထှကျသှားတယျ…မိုးနညျးနညျးခြုပျလာတော့..”ဆေးဆေး..အိမျမှာအိပျသှားပါလား””ဆရာမနဲ့ကတြောျနှဈယောကျတညျးတောျကွာ..ဆရာမကို..ပွောကွဦးမယျ”ဆေးဆေးရယျ..ဆရာမအတှကျမစိုးရိမျပါနဲ့”
“အိုကလေေ..အိပျမယျ”ဆရာမနဲ့ကတြောျစကားပွောလိုကျစာသငျလိုကျနဲ့အခြိနျကုနျလို့ကုနျမှနျးတောငျမသိတော့ဘူး…ခဏနတေော့..အခနျးထဲသှားပွီး..ထမီရရှေားကွီးနဲ့ထှကျလာတယျ..”အိုကျတယျကှယျ..ရခြေိုးဦးမယျ..””ဆရာမကလညျး..မိုးခြုပျမှ..အအေးပကျနပေါဦးမယျ..””ရပါတယျ..ဘာမှမဖွဈပါဘူး..”ဆရာမက..ပွောလညျးပွော..အလုပျကလညျးလုပျနသေေးတယျ..ရရှေားနဲ့ဆိုတော့..ဖငျကွီးတှတေုနျခါနတောပဲ..အနား ရောကျလို့ကွည့ျလိုကျရငျလညျး..ရငျသားကွီးတှကေ..ဝငျးဝါမို့မောကျနတောပဲကွည့ျရငျး..စိတျထဲမရိုးမရှဖွဈနပွေီ..”ဆရာမ..ကတြောျလညျး..ဆရာမနဲ့အတူရခြေိုးမယျ..

‘”ခြိုးလေ..”.ဆရာမလညျးရခြေိုးခနျးထဲရောကျတာနဲ့ရပေနျးအောကျဝငျပွီး..ရပေနျးဖှင့ျခလြိုကျတယျကတြောျကဆရာမနောကျမှဆိုတော့ရစေိုထမီနဲ့လှနတေဲ့..ဆရာမဖငျကိုမွငျပွီးစိတျကထိမျးမရတော့ဘူး..ဆရာမနောကျမှာကပျလိုကျတယျ..လီးက..ဆရာမတငျပါးကိုထောကျလိုကျတယျ..ပထမတော့တှန့ျသှားသေးတယျ..ဘာမှမပွောတာနဲ့..ဆရာမကိုနောကျကနသေိုငျးဖတျလိုကျတယျ..”အို့..ဆေးဆေး””မနနေိုငျတော့ဘူး..ဆရာမရယျ..””ဆေးဆေး..ဆရာမကိုအထငျသေးတာလား”
“မဟုတျရပါဘူး..ဆရာမရယျ”စကားလညျးပွော…ဂုတျသားလေးကိုလညျးနမျးနို့တှလေညျးကိုငျ..ဖငျပါးကွီးကိုလညျး..လီးနဲ့နရောအနံှ့လိုကျထိုးပေးနတေယျ..ဘာမှမပွောတော့…ရရှေားထမီးကို..ခြှတျခလြိုကျလိုကျတယျ…ဖွူဖှေးနတောပဲ..အသားက..တခါမှတောငျမတှေ့ဖူးဘူး..ဥနတောပဲ..ဆရာမကိုမကြျနှာခငြျးဆိုငျလှည့ျပွီးနှုတျခမျးတှစေုပျလိုကျတယျ…နို့တှလေညျးနယျပေးနတေယျ..ဆရာမပြော့နပွေီး..လကျကတဖွညျးဖွညျးအောကျကိုလြော….စောကျဖုတျဆီ..သှားနတေယျ..စောကျဖုတျကွီးက..အရညျတှရှေှဲနပွေီ…လကျခြောငျးတှကေ..စောကျစေ့နရောကို..ခပျကွမျးကွမျးပှတျပေးလိုကျတယျ”အို..အို..ဟာ…ဟာ..ဟငျး..အငျး”
“အမလေး..ဟငျး…ဟငျး..ကြှတျ..”ထိုငျခလြိုကျပွီး..ဆရာမစောကျပတျကိုနှုတျခမျးသားနှဈဖကျကဖွဲလိုကျပွီး…လြှာျနဲ့.ယကျတငျပေးလိုကျတယျ…ဆရာမ..ထှန့ျထှန့ျလူးနပွေီ….နံရံမှာ..ဆရာမကိုကပျစပွေီး…ပေါငျနှဈဖကျကကိုငျပွီးမတငျလိုကျတယျ..”ဆေးဆေးရယျ..ဘယျလိုလုပျမလို့လဲ..”ဘာမှပွနျမပွောပဲ…ပွဲအာသှားတဲ့..စောကျဖုတျကို…အပွီအပွငျယကျပေး..စောကျခေါငျးထဲလြှာထိုးထည့ျပေး..စောကျစိကို..သကွားလုံးစုပျသလိုမြိုး..”ပွှတျ..ပွှတျ..ရှလှတျ..ရှလူး..ပွှတျ..””အိုး..အိုး..အား..အား..အား..””အမလေး..အငျး..အငျး..ဟငျး””ဆေးဆေး..မရတော့ဘူး…အား..အား””အို..ဘယျလိုတှလေုပျနတောလဲ..ဟငျး.””အမလေး..လေး.အား..အား…”
“ထှကျပွီ..ထှကျကုနျပွီ…အား…အား.”ဆရာမစောကျရညျတှေ..ကတြော့မကြျနှာပေါျပနျးခလြိုကျတယျ….ကတြောျလညျး…ထှကျကလြာတဲ့စောကျရညျနဲ့..ပနေတေဲ့စောကျရောတှပေါ…ယကျပေးလိုကျတယျ..”ဆေးဆေးရယျ..အားနာလိုကျတာ..ဆရာမ..ဘယျလိုဖွဈသှားမှနျးတောငျမသိတော့ဘူး…””လိုးပေးရမလား..ဆရာမ””အငျး”ကတြောျလညျးပုဆိုးကိုနဲ့အကြီပါ ငျ်ခြှတျလိုကျပါသညျ…ခြှတျနတေုနျးလီးက..ခါးယမျးနတေော့….ဆရာမကွည့ျပွီးအသညျးတှယေားနလေားမသိ…ထိုငျခလြိုကျပွီး..ကတြော့လီးကို…သူ့လကျဖွူဖွူလေးနဲ့အသာအယာဆှဲယူကာ..ပါးစပျထဲ..ဆှဲသှငျးလိုကျတယျ..ကတြောျလညျးဆရာမခေါငျးကိုကိုငျပွီး..လီးကိုရှေ့တိုးပေးလိုကျတယျ..ဆရာမက..အကွုံမရှိပမေယ့ျ..စုပျပေးခငြျတဲ့..စိတျတှဖေုံးလှမျးနလေို့လားမသိ…ပါးစပျထဲရောကျနသေောလီးကို..လြှာဖြားလေးနဲ့ထိုးကာ..ဒဈတဝိုကျကိုယကျပေးနတေယျ”ဟ…အား..ကောငျးလိုကျတာ
.ဆရာမရယျ ”ဆရာမ..ကတြောျပွောတာကွားလိုကျတော့မော့ကွည့ျပွီး..လီးကို..အစှမျးကုနျငုံစုပျကာ..အသှငျးအထုတျလုပျပေးနပေါသညျ..ဆရာမလီးစုပျကောငျးတဲ့အတှကျကွောင့ျ..ကတြော့ဂှေးစိကွီးတှပေါ..အတှဲလိုကျ..ရှုံ..့တကျသှားပါသညျ..လီးမှှေးတှကေလညျး..ဆရာမမကြျနှာကို..ထိနတေော့..ကွကျသီးတှပေိုထလာလားမသိဘူး…အားရပါးရကို..စုပျပေးနပေါတယျ…”အား..အား..ဆရာမ..ဆရာမ..တောျ..တောျပွီ..ထှကျကုနျတော့မယျ..”ဆရာမခေါငျးကိုဖယျသောျလညျး…ဖယျမပေးတဲ့အပွငျ..အားပွငျးပွငျးနဲ့စုပျပွီးလီးတဝကျလောကျမှာ..ဆရာမသှားနဲ့ဖိထကာလီးထိပျကအပေါကျလေးကို…လြှာထိပျနဲ့ထိုးထိုးပေးနပေါသညျ…”အိ..အား..ဆရာမ..ကြှတျ..အာ.း..ထှကျပွီ..အ…အ..အား..”ကတြော့သုတျရညျတှေ..ပွဈကနဲ..ပွဈကနဲ့..ဆရာမပါးစပျထဲ..ပနျးဝငျကုနျပါသညျ..
.ပါးစပျထဲကသုတျရညျတှေ..ထှေးမထုတျပဲ..မွိုခလြိုကျပါသညျ…””ဆရာမရယျ..”ဆိုပွီး..မထူကာ..နှုတျခမျးကိုစုပျလိုကျပါသညျ..နီရဲနသေော..နို့သီးခေါငျးကိုလကျညိုးလကျမနဲ့ပှတျခြပေေးပွီး.နို့သီးလေးတှထေောငျလာတော့မှ..ဆရာမစောကျဖုတျကို..လကျဝါးနဲ့အုပျကာပှတျပှတျပေးလိုကျပါသညျ…”ဆေးဆေး..လိုးပေးတော့လေ..အရမျးခံခငြျနပွေီကှယျ..””နံရံကို လကျထောကျ.ဖငျကိုကော့ထား..ုဖွနျး..ဖွနျး..ဖငျကိုကော့လေ..””ကော့..ကော့နပေါတယျ.ဆေးဆေးရယျ…””တငျနှဈခုကိုကိုငျ..ဖွဲထားပေး..”ကွားတယျနောျ…မွနျမွနျဖွဲ ?”ဖွနျး..ဖွနျး..ဖွနျး…လုပျလေ””ဟုတျ..ဟုတျ…လုပျပါ့မယျ…မရိုကျပါနဲ့.
..”ကုနျးပွီးဖွဲထားတော့..ပွဲအာနတေဲ့..စောကျဖုတျကို….လြှာနဲ့ယကျပေးလိုကျတယျ.”အား..အား…အငျး..အိုး..”ယကျလညျးယကျ..တငျပါးတှလေညျး..ရိုကျနဲ့ဆရာမ..အသားတှပေါ..ဆတျဆတျတုနျနတေယျယကျနရေငျး..စအိုပါ..လြှာထိပျနဲ့..ထိုးလိုကျတော့ဖငျကွီးပါ.ကော့တကျသှားတယျ..”အိုး..အိုး..အား..အား..ဟငျး..ဟငျး..ကြှတျ..ကြှတျ..မနှိပ့ျစကျပါနဲ့တော့…လိုးပေးပါတော့…အား..အငျး..အမလေး..အမလေေး….ဟငျး”
“သခြောဖွဲထား..””ဟုတျ..ဟုတျကဲ့.””ဗြိ..ဗြိ..ဇှတျ.ဇှိ..ဒုတျ.””အမလေေး..အမရေဲ့…သပေါပွီ””ဖွညျးဖွညျးလုပျပါ
ဆေးဆေးရယျ..ကှဲသှားပွီလား..မသိဘူး..””ဗွဈ.ဗွဈ..ဘှတျ..ဘှတျ..ဇှိ..ဇှိ””အား..အား..အငျး..အငျး..ဟငျး..အိုး..အိ..အား..ကြှတျ..ကြှတျ..အမလေး..အား..အား..ဟငျး”ခါးကော့ပွီး..နောကျသို့ကော့ထှကျနသေောတငျပါးထိပျကို..စုံကိုငျကာ…ဆောင့ျ..ဆောင့ျ.လိုးနပေါသညျ…ဆောင့ျခကြျတှပွေငျးထနျးလှနျးတော့..ဖငျကွီးတှနေဲ့ကတြော့ဆီးခုံရိုကျခကြျတှကေ..တဖတျ..ဖတျနဲ့..ဆူညံနပေါသညျ…ဆရာမကပါးစပျကလဲ…”အား..အား..အငျး..အို..အိုး..ဟငျး…ဟငျ…ကြှတျ…ကြှတျ..ဆေးဆေးရယျ..အား..အား…အား…..အမလေး..အမလေး..ဟငျး..ဟငျး..ဆောင့ျ..ဆောင့ျ..ကောငျးတယျ..ဆောင့ျ..ဆောင့ျနာနာဆောင့ျလိုး..အူး..အား..အားဘှတျ..အားပါးပါး..ဆေးဆေးရယျ..ဘှတျ..ထိတယျ..အား..အား.ထိတယျ..အား..အား..ပွီးပွီ..ပွီးပွီ…..ထှကျ…ထှကျကုနျပွီ…အ…အ’
‘ဆရာမလညျး..ထှကျကုနျသလို…ကတြောျလညျးဆရာစောကျခေါငျးထဲ..လီးရညျတှေ..ထှကျကုနျပါသညျ…လီးရညျနဲ့စောကျရညျတှပေေါငျးပွီး..ရခြေိုးခနျးကွမျးပွငျတောငျ..လြှံကကြုနျပါသညျ…”ကောငျးလိုကျတာ..ဆေးဆေးရယျ…ခုလိုဖွဈတာကို..ဘယျသူ့မှမပွောပါနဲ့နောျ…နောကျလညျးလိုးပေးပါနောျ..”.ရခြေိုးပွီးတော့..နှဈယောကျစလုံးအနားယူကွပါသညျ..ကတြောျစားဖို့အတှကျဆရာမက..ကွကျဥကွောျပေးပါသညျ..ငှကျပြောသီးနဲ့နှားနို့ပါတိုကျပါသညျ..ကတြောျအားရှိအောငျတဲ့…ပွီးတော့အခနျးထဲဝငျသှားကွတယျ….အခနျးထဲရောကျတာနဲ့…ဆရာမက..လီးကိုဖမျးဆုပျလိုကျတယျ..ကတြောျလညျး..ဆရာမနှုမျးခမျးကိုစုပျနမျးလိုကျတယျ…အိပျယာမှာအသာလှဲ..ခွထေောကျနှဈခြောငျးကိုဖွဲပီး.
..ပွဲအာသှားတဲ့..စောကျပတျထိပျက..စောကျစေ့လေးကို..လကျညိုးလေးနဲ့.အသာတို့လိုကျတယျ”အင့ျ..အင့ျ..”ညညျးသံနဲ့အတူ..ဆရာမတငျပါးကွီးမြား.ကော့တကျလာပါတယျ…ကော့တကျလာတဲ့တငျအစုံကို..လကျနှဈဘကျနဲ့ကိုငျပွီး..စောကျစေ့လေးကို…လြှာဖြားလေးနဲ့..တို့ယကျကလေးလုပျလိုကျတော့..”အိုး..ဆေး..ဆေး..”ဆရာမညညျးသံက..ကတြော့လုပျရကျကိုအားပေးနသေလိုဖွဈနတေော့…တို့တာရပျပွီးလြှာအပွားလိုကျ..စောကျစေ့ကို..ယကျလိုကျပါတော့တယျ..”အိုး..အငျး..အငျး..ကောငျးလိုကျတာ..မငျးမငျးရယျ…အား..အား..လုပျ..လုပျ..အငျး..အငျး…ကြှတျ..ကြှတျ..”ကတြော့လြှာက ကလိသလောကျ..ဆရာမလညျး..တငျပါးကိုကော့ကာကော့ကာနဲ့….တအငျးအငျး.
..တအားအား..ဖီလငျတှတေကျနပေါသညျ..ပါးစပျကလညျး…”အား..အား..မငျးမငျး..အား..အား..တောျပါတော့..မခံနိုငျတော့ဘူး…အား..အား..ကြှတျ..ကြှတျ..”ဆရာမညညျးလေ..ကတြောျကပိုလုပျပေးလေ”အား..အား..တောျပွီ..တောျပွီ..လုပျပါတော့..မငျးမငျးရယျ..လုပျပါတော့…”ဆရာမ..အရမျးခံခငြျနပွေီဆိုတာသိတော့..ပေါငျကွားဝငျထိုငျပွီး..ခွထေောကျနှဈဖကျကိုကတြော့ပေါငျပေါျဆှဲတငျလိုကျပွီး…ဆရာမ..စောကျဖုတျဝမှာတေ့ကာ..လိုးထည့ျလိုကျပါသညျ”အို…အို…”လီးက..ဆရာမစောကျခေါငျးထဲမဝငျပဲ..ခြောျထှကျကာ..စောကျစေ့ကို..
ထိုးမိတော့..အသဲတယားယားနဲ့..ဆရာမအသံတှထှေကျလာပါသညျ…ပေါငျပေါျကခွနှေဈခြောငျးကို..ပုခုံးပေါျသို့ပွောငျးတငျပွီး…. လီးကို..ဆရာမစောကျခေါငျးဝမှာ..သခြောတေ့ဆောင့ျလိုးထည့ျလိုကျတော့…”ပွှတျ”ဆိုလီးတခြောငျးလုံးဝငျသှားပါသညျ..”အား..အား..အငျး..အငျး..အိုး..အား..အား..အငျး….ဟငျး..ကြှတျ..ကြှတျ..ဘှတျ..ဘှတျ..အိုး..အငျး..ဟငျး..အား…..”လီးကို..တဆုံးထည့ျလိုကျ…ပွနျခြှတျပွီး..တဆုံးပွနျလိုးလိုကျနဲ့….ဆရာမကလညျး..”အား..အား..အို..အိုးအငျး..အငျး..ဟငျး…ဟိ.
.အ..အ..ကောငျးလိုကျတာ..အိုး.အ..အ..ဟငျး..ကြှတျ….အမေ့.ကောငျးတယျ…ကောငျးတယျ.ကောငျးလိုကျတာ….လိုးပါ…အားရပါးရ..ဆောင့ျ..ဆောင့ျလးိုပါ..အား..အား..အားရလိုကျတာ….အို….နာနာဆောင့ျလိုး…စောကျပကျကှဲသှားပါစမေငျးမငျးရယျ….တအားလိုးပေး..အား..အား..ကောငျးတယျ…အို..ဟို..ဟို..အငျး..အား”ဆရာမကလညျး..အောျ…အောကျငုံ့ကွည့ျတော့လညျး..စောကျဖုတျထဲ..လီးက..ဝငျလိုကျ..ထှကျလိုကျနဲ့….ကွည့ျရတာ..အရသာကိုရှိနတောပဲ…ဆရာမကအောျလေ..ဆောင့ျ..ဆောင့ျ..လိုးလနေဲ့…ဆောင့ျခကြျအရမျးကွမျးလာတော့..”အိုး..အိုး..ကောငျးလိုကျတာ…အီး..အီး..ကောငျးတယျ..ဟငျး..ဟငျး..ကြှတျ..ကြှတျ..အမလေး..အား..အား..ဆောင့ျပါ..နားနာလိုး…ဟငျး..အငျး..အား…အား….အား..အား…မရတော့ဘူး..ဟူး..ဟူး.အား…ကောငျးတယျ..ကောငျးတယျ…အား..အား…ပွီးတော့မယျ…ပွီးတော့..မယျ…အား….
ထှကျပွီ..ထှကျကုနျပွီး…အား..အား”ဆရာမ..အောျညညျးရငျ..ကတြော့လီးကို..ဆရာမစောကျပကျက..စုပျစုပျယူနတေော့..မခံနိုငျတော့ဘူး…အခကြျ..၃၀..ကြောျလောကျမရပျမနား..ဆောင့ျလိုးထည့ျလိုကျရာ….မအောငျနိုငျတော့ဘဲ..ဆရာမရော..ကတြောျပါသုတျရညျမြား..ပွိုငျတူပနျးထုတျကာ..ပွီးဆုံးသှားပါတော့သညျ။ဆရာမကို..လိုးပွီးသည့ျနောကျပိုငျး…ကတြော့ကို..ဆူဖို့နနေသောသာ..အလိုလိုကျ..အကွိုကျဆောငျ၍ပွောသမြှကို..နာခံတတျသူ…ကတြောျလိုးသမြှ..လိုကျနာဆောငျရှကျကာ..သူမွတျနိုးတနျဖိုးထားသည့ျ..ဆံပငျတှကေိုပဲအကွမျးပတမျး..ဆောငျဆှဲပွီးလိုးလိုး….
ဘာမြှမပွောပဲ….ကြနေပျစှာ..ခံယူတကျသူဟာဆေးဆေးရဲ့ကြူ တာဆရာမပါ။
ပွီးပါပွီ

Previous

ရေရှည်စီမံကိန်း – အပြာစာပေ

အပြောကျယ်ကျယ် – အပြာစာအုပ်

Copyright © 2026 ညကဗျာ – အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်များ စုစည်းမှု | Powered by Astra WordPress Theme


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။