ဇငျမာဝငျ့ တယောကျ စာအုပျထညျ့ထားတဲ့ ကခငြျလှယျအိပျကို ရငျခှငျပိုကျပွီး ရငျတထိတျထိတျ ဖွငျ့ ကြှနျးလှေကား ကွီးအတိုငျး တကျလာသညျ၊ ဒီနေ့ ကိုမောငျ့ အိမျသို့ စာလာသငျရမညျမှာ တခွားနေ့တှနှေငျ့ မတူ၊ ဟငျးလငျးပှငျ့ နသေညျ့ အိမျရှေ့ တံခါးကွီးသညျ သူဝငျလာသညျနှငျ့ အလိုလို ဂြိုငျးကနဲ့ ပိတျသှားသညျ၊ သူက တံခါးပိတျသံကွောငျ့ ရုတျတရကျ လနျ့သှားပွီး ပါးစပျက ဒေါျဒေါျ၊ ဒေါျဒေါျ၊ ဦးလေး၊ ဦးလေး၊ မညှနျ့၊ မညှနျ့ ဆိုပွီး သူ့ ကို စာသငျပေးနသေညျ့ ကိုမောငျ အိမျက အိမျသားတှကေို အသံထှကျအောငျ အောျခေါျနသေောျလညျး မညျသူကမှ မထူး။ အလိုလိုပိတျသှားသော တံခါးကို ဆှဲဖှငျ့ ကွညျ့သောျလညျး တံခါးက တုံ့တုံ့မြှ မလှုတျ။ ပါးစပျက တကွောျကွောျ အောျခေါျနသေောျလညျး အိမျထဲမှ မညျသူမြှ ထှကျမလာ။
မညျသူ့ကိုမှ ခေါျမရသညျ့ အဆုံး သူစာသငျနကြေ အပေါျထပျသို့ စာကွညျ့စားပှဲ ရှိရာသို့သာ တလှမျးခငြျး တကျလာမိသညျ။ ကိုမောငျ အပေါျထပျမှာ သူ့အလာကို စာသငျပေးဘို့ စောငျ့နသေညျဟု သူ့စိတျထဲက သိနသေညျ၊ ကိုမောငျ့နာမညျက ကိုမောငျတငျ၊ ဆေးတက်ကသိုလျ တတိယနှဈ ကြောငျးသား၊ သူ့ ဂိုကျဆိုလဲ မမှား၊ မိဘခငြျးကလဲ ရငျးနှီးသညျ။ ကိုမောငျက သူ့ကို ညီမလေးတယောကျလို ဂရုစိုကျသညျ၊ ဘာမဆို သူ့ကို အလိုလိုကျသညျ၊ သူက စာမကကြျခငြျ ပငြျးတယျ ဟု ညီးညူရငျ ကိုမောငျက သူနှငျ့ အတူတူ သူကကြျရမညျ့ စာကို လိုကျကကြျသညျ။ အတူတူ စာအံသညျ။ ကိုမောငျကို သူမကွောကျ၊ သူ့ဆရာဟု သဘောမထား၊ သူခငျသညျ၊ ကိုမောငျနှငျ့ တှေ့လြှငျ အားလုံး အဆငျပွသှေားမညျကို သူသိနသေညျ၊ ထို့ကွောငျ့ တအိမျလုံး သရဲခွောကျသလို တိတျဆိတျနသေညျ့တိုငျအောငျ ကိုမောငျရှိရာ စာသငျနကြေ နရောဆီသို့ သူတကျလာရဲခွငျးဖွဈသညျ။

လှကေားဝ ရောကျသညျနှငျ့ သူထငျသညျ့ အတိုငျး ကိုမောငျက စာသငျနကြေ စားပှဲမှာ သူ့ကို စောငျ့နသေညျကို တှေ့လိုကျရသညျ။ ကိုမောငျက စာသငျခြိနျဆို အမွဲတမျး သူ့ကို စောငျ့နကြေ၊ ကိုမောငျ့ ကိုတှေ့လိုကျသညျနှငျ့ ဟနျပငျမဆောငျနိုငျ၊ ကိုမောငျ ရှိရာ ခပျသှကျသှကျလေး ပွေးကာ အောကျထပျမှာ ဘယျသူ့ကိုမြှ ခေါျမရကွောငျး၊ တံခါးကွီးလဲ အလိုလို ပိတျသှားကွောငျး အလောတကွီး ပွောပွလိုကျသညျ။ သူက ကွောကျပွီး မောပနျးသလို ရငျဘတျကို လကျလေးဖွငျ့ ဖိကာ ဖိကာဖွငျ့ စီကာရီကာ ပွောနသေညျကို ကိုမောငျက ပွုံးပွီး ကွညျ့နသေညျ။ ပွီးမှ ကိုမောငျက ဟုတျတယျ ဇငျမာရ ဒီနေ့ မမေတေို့ အားလုံး အပွငျသှားကွတာ၊ အိမျဖေါျ မညှနျ့ပါ ခေါျသှားတာ၊ ဘယျသူမှ မရှိဘူး။ ဒါဆို တံခါးကွီးက အလိုလို ဘာလို့ ပိတျသှားတာလဲ၊ ဒီမှာလေ ဇငျမာ ရဲ့၊ ဇငျမာ ဝငျလာတော့ ကိုမောငျက ရီမုဒျ နဲ့ ပိတျလိုကျတာ၊ အောကျဆငျး မပိတျခငြျလို့၊ ဆိုပွီး ခလုပျမြား ပါသညျ့ တီဗီရီမုဒျ လို ခပျရှညျရှညျ ရီမုဒျ ကှနျထရိုး ကိုပွသညျ။ အလဲ့ ကိုမောငျတို့ အိမျက တယျမိုကျပါလား၊ ဟှနျး ဒါတောငျ သူမြား အောကျက ဒီလောကျ အသံပေးနတော ပွနျမထူးဘူး ဟု စိတျအေးသှားသလို မကြျစောငျးထိုးကာ ပွောရငျး ပိုကျထားသော လှယျအိပျကို စားပှဲပေါျ တငျလိုကျသညျ။
ကိုမောငျက သူ့ အပွုအမူကွောငျ့ တဟားဟား အောျရငျရငျး သူ့နားကပျလာသညျ။ လနျ့သှားသလား ဇငျမာ ဟုမေးရငျး သူ့ကို အသာဖကျလိုကျသညျ။ ကိုမောငျ့အပွုအမူကွောငျ့ သူ မကြျလုံးဝိုငျးသှားသညျ။ အရငျက ကိုမောငျ သူ့ အသားကို တခကြျမှ မထိ၊ မထိဆို လကျဖြားကိုတောငျ မတောျတဆ မထိ၊ သူ့အပေါျအဲ့လို ရိုးသားသညျ၊ ခုမှ ဘာဖွဈသညျမသိ ပိုငျစိုးပိုငျနငျး သူ့ကို လာဖကျသညျ။ ပွီးတော့ တအိမျလုံးမှာလဲ တယောကျမှ မရှိ၊ သူလနျ့သှားသညျ။ သူကလဲ ဖိုဆို၍ ယငျဖိုတငျမက ခွငျဖိုတောငျ သနျးဖူးသူမဟုတျ၊ အိမျမှာလဲ ခွငျလုံ စကာနှငျ့ နနေသေူဖွဈသညျ။ ခုလို ကိုမောငျက သူ့ကို ပိုငျစိုးပိုငျနငျး လာဖကျတော့ သူ့ရငျတှတေဒိုငျးဒိုငျးခုနျကာ ဘာပွောရမှနျးမသိ၊ စောစောကလို ကွောကျစိတျကွောငျ့ ဖွဈလာသော ရငျတုနျခွငျးနှငျ့ မတူ၊ ခုပုံစံက ရငျထဲပူလာကာ တဒိုငျးဒိုငျးနှငျ့ နှလုံးခုနျ မွနျလာခွငျးဖွဈသညျ။
သူ့ပါးစပျက လှှတျပါ ကိုမောငျ၊ မတောျပါဘူး၊ ဇငျမာ နလေို့ မရတော့ဘူး လို့ ညငျးဆနျ ပွောခငြျသောျလညျး သူ့ပါးစပျက အသံထှကျမလာ၊ နှုတျခမျးသာ တလှုတျလှုတျဖွငျ့ သူပွောနသေညျဟုထငျသညျ။ အသံက အပွငျမရောကျ၊ သူ ပွောမထှကျသညျကို ကိုမောငျက သူကို လကျခံသညျဟု ထငျနပေုံရသညျ။ ဖကျထားရာက တဆငျ့ကဲလာသညျ။ သူ့ နှားခေါငျးက ဇငျမာ့ ပါးမို့မို့ပေါျ ကလြာသညျ။ ကိုမောငျ့ အနမျးက သိမျမှေ့လှနျးသညျ။ ပါးပွငျကို နှာခေါငျးဖွငျ့ မှှေးမှှေးကွူရုံသာမက နှုတျခမျးဖွငျ့လညျး ဖှဖှလေး စုတျလိုကျသေးသညျ။ ကိုမောငျ့ အနမျးကွငျေ့ စောစောက အသံမထှကျသညျ့ အပွောတှလေညျး လညျခြောငျးဝမှာ ပြောကျခွငျးမလှ ပြောကျကုနျသညျ။ ကိုမောငျ အနမျးက ပါးပွငျကနေ လညျတိုငျကို လြှောကလြာသညျ။ လညျတိုငျနှငျ့ နှုတျခမျး ထိသညျနှငျ့ ဇငျမာ့ တကိုယျလုံး ရှိမျးကနဲဖွဈကာ တကိုယျလုံးရှိ အမှေးနုမြား ထောငျကာ ကွကျသီးဖဉြျးထလာသညျ။ အလိုလို ကိုမောငျ နမျးရလှယျအောငျ ခေါငျးကို မော့ပေးမိသညျ။ ကိုမောငျ့ နှုတျခမျးက လညျတိုငျ အထကျအောကျ ပွေးလှှားနသေညျကို ဇငျမာ ကွနေပျသလို ခံစားနရေသညျ။ တရှိနျးရှိနျးဖွငျ့ တကျနသေညျ့ ခံစားခကြျ သူသဘောကသြလို ဖွဈနသေညျ။ ကိုမောငျ့ကို တငျးတငျး ပွနျဖကျထားမိပွီဟု သူ့ကိုယျသူ ထငျနသေညျ။ သူ့ နှုတျခမျးကိုလညျး ကိုမောငျ နမျးရလှယျအောငျ အလိုလို မပှငျ့တပှငျ့ ဟထားမိသညျ။ စိတျထဲကလညျး နှုတျခမျးကို လာနမျးပါဟု တမျးတမိသညျ။ သူ နှုတျခမျးကို တခါမြှ အနမျးမခံဘူး။ နှုတျခမျးကို နမျးသညျ့ အရသာ သူခံစားခငြျမိသညျ။ သူ အသံတိုးတိုးညီးပွီး သူ့နှုတျခမျးကို ကိုမောငျလာနမျးအောငျ ကွိုးစားကွညျ့သညျ။
ကိုမောငျက သူနမျးစခေငြျသလို သူ့နှုတျခမျးကို လာမနမျး၊ သူ့အငျ်ကြီစကို ကိုငျပွီး ဆှဲယူလိုကျသညျ။ ထူးထူးဆနျးဆနျးပငျ သူ့တကိုယျလုံး အေးကနဲ ဖွဈသှားကာ သူဝတျထားသညျ့ အငျ်ကြီက ကိုမောငျ့လကျထဲ ပါသှားသညျ။ သူဝတျထားသညျက အထကျအောကျ အတူတှဲထားသညျ့ ဘလောကျဈအရှညျ၊ ပါသှားသညျမှ အတှငျးက ဝတျထားသညျ့ ဇာဘောျလီလေးရော အသားရောငျ ပငျတီလေးပါ အတူတှဲပါသှားသညျ။ သူ့ တကိုယျလုံး ဟာလာဟငျးလငျး ဖွဈသှားသညျကို သူသိလိုကျသညျ။ အိုး . . . ဟု ကွယျကွယျလောငျလောငျ အသံက စိတျထဲက အောျလိုကျသညျလား ပါးစပျက အသံထှကျ အောျလိုကျသညျလား သူမသိ၊ ရှကျစိတျဖွငျ့ ကိုမောငျ့ကို တငျးတငျး ပွနျဖကျထားသညျကိုသာ သူသိနသေညျ။ ကိုမောငျက သူကိုတငျးတငျးဖကျထားရငျး သူတို့ စာကကြျသညျ့ စားပှဲကို လကျဖွငျ့ တှနျးခလြိုကျသညျ။ စာကွညျ့စာပှဲက လဲကကြာ အသှငျပွောငျးပွီး ကိုမောငျ့ ကုတငျလို ဖွဈသှားသညျ။ ကိုမောငျ့ အခနျးထဲ သူရောကျဖူးသညျ။ ကိုမောငျ့ အိပျယာခငျးသညျ ဖွူဆှတျနသေညျ။ ကိုမောငျ့ ခေါငျးအုံးကလဲ အဖွူရောငျပငျ။ ထို အဖွူရောငျ အိပျယာသညျ ခု စာကွညျ့စားပှဲ နရော ရောကျလာသညျ။ ကိုမောငျကဘဲ သူ့ကို ခြီပွီး သူ့ အခနျးထဲ ခေါျသှားသလား သူမသိတော့။ သူ့စိတျထဲ ဇဝဇေဝါ ဖွဈနသေညျ။

ကိုမောငျက သူ့ကို ကုတငျပေါျ ပှေ့ခြ လိုကျသညျ။ သူ သိသညျ သူ့ရငျသားက သိပျမထှကျသေး။ မနေ့ကပငျ ရခြေိုးရငျး သူ့ဖာသာသူ ကွညျ့မိသညျ။ အငျ်ကြီလှလှလေးမြားရောငျးသညျ့ ဆိုငျတှငျ အလှပွထားသော ပိနျပါးပါး အရုပျမ လောကျပငျ သူ့ရငျသားက မရှိ။ နီညိုညို နို့သီးကလဲ အပွငျလုံးလုံးမထှကျသေး။ တဝကျတပကြျသာ ထှကျသေးသညျ။ ပေါငျကွားက အမှေးနုနုကလဲ သူ့အရှကျကို လုံလုံခွုံခွုံ မဖုနျးနိုငျသေး။ သူ့ ခန်တာကိုယျကို ကိုမောငျ မွငျသှားမှာ သူရှကျနသေညျ။ သူ့ကို ကွညျ့လို့ မရအောငျ သူ့ ကိုမောငျ့ကွောကို အတငျးဖကျပွီး သူ့ကိုယျနှငျ့ ကပျထားသညျ။ ထူးဆနျးသညျက သူ့စိတျထဲ ရုနျးကနျလိုစိတျမရှိ။ ကိုမောငျက သူ အတငျးဖကျထားသော လကျကို သူ့ လကျနဲ့ ဆှဲဖယျလိုကျရငျး ကုနျးထလိုကျသညျ။ သူ ရှကျစိတျကွောငျ့ မကြျလုံး အစုံကို တငျးတငျးမှိတျထားလိုကျသညျ။ တငျးတငျးမှိတျထားသောျလညျး ကိုမောငျ့ အပွုအမူကို သူမွငျနရေသညျ။ ကိုမောငျက သူ့ကို လေးဘကျထောကျ ခှကာ အုပျမိုးပွီး စိုကျကွညျ့နသေညျ၊ ပွီးသူ့လကျခြောငျးတှကေို ကိုမောငျက သူ့လကျခြောငျးတှဖွေငျ့ လာယှကျကာ ပူးလိုကျကာခေါငျးက သူ့ရငျသားပေါျ ငုံ့ကလြာသညျ။
သူထငျသလို မနမျး။ ကိုမောငျ သူ့တကိုယျလုံးကို လြှာဖွငျ့ လြှောကျယကျနသေညျ၊ သူ့တကိုယျလုံး ယားကြိကြိ ဖွဈနသေလို ခံစားနရေသညျ။ သူ့ နို့သီးလုံးလုံးလေးကိုလဲ မစို့၊ သူ့ကိုယျပေါျ ကိုမောငျက လေးဘကျထောကျ ခှရပျရငျး လြှာဖွငျ့သာ တကိုယျလုံးလို လြှောကျယကျနသေညျ။ သူ့ ခြိုငျးကွားကို လာယကျတော့ ယားသလိုလို တှနျ့ကနဲ တှနျ့ကနဲ ဖွဈသှားသညျ။ ကိုမောငျက အနံ့ ခံသလို သူ့တကိုယျလုံးကို နမျးလိုကျ လြှကျလိုကျ လုပျနသေညျ။ သူ့အပေါျပိုငျး တခုလုံး ကိုမောငျ မယကျမိသညျ့ နရောမရှိတော့၊ သူလဲ ယားသလိုလို၊ ဖိနျးကနဲ ရှိနျးကနဲ ဖွဈကာ တှနျ့တှနျ့လူး နသေညျ၊ ရငျထဲမှလညျး လှိုကျကနဲ လှိုကျနဲမောနသေညျ။ တဖွေးဖွေးနှငျ့ ကိုမောငျ့ခေါငျးက သူ့ အောကျပိုငျးနှငျ့ နီးလားသညျ။ ကိုမောငျလြှာ သူ့ပေါငျကွားကိုရောကျလာတော့မညျကို သူကွောကျနမေိသညျ။ အဲ့ဒီနရောမှ အရညျတှေ စီးကြ နသေလို ခံစားနရေသညျကိုသူသိနသေညျ၊ အဲဒီလို အလိုလို ထှကျနသေညျ့ အရညျတှကေို ကိုမောငျ ယကျမိသှားမှာ စိုးရိမျနသေညျ။ သူ့ပေါငျကို အလိုလို တငျးတငျးစေ့ထားမိသညျ။

ကိုမောငျက သူနှငျ့ ခြိတျထားသော လကျကိုဖွုတျကာ သူ့ပေါငျကို ဆှဲဖွဲလိုကျသညျ။ သူ မတောငျ့ခံနိုငျ၊ အလိုလို ကားပေးသလို ဖွဈသှားသညျ။ သူ့ ရငျထဲပိုမောလာသညျ။ ပူသလို အေးသလို အမြိုးမြိုး ခံစားခကြျတှေ ရနသေညျ။ ကိုမောငျ့ခေါငျးက သူ့ပေါငျကွားထဲ စိုကျကလြာသညျ။ သူ့လကျက အလိုလို ကိုမောငျ့ ခေါငျးက ဆံပငျကို ဆှဲဆုတျမိသညျ။ တငျးတငျးပိတျထားသညျ့ သူ့မကြျစိက ကိုမောငျဘာလုပျသညျကို မွငျနရေသညျ။ ကိုမောငျ့လြှာက အရညျကွညျတစိမျ့စိမျ့ကနြသေညျ့ အပေါကျထဲ တိုးဝငျလာသညျ၊ ပွီးမှ ခပျဖိဖိ အနထေားဖွငျ့ အပေါျကို ထောငျယကျလိုကျသညျ၊ လြှာက အတှငျးသား အကုနျလုံး တှနျးတိုကျဆှဲယကျသှားသညျကို သူတိတိကကြြ မွငျနရေသညျ။ သူ့ရငျထဲပိုမောလာသညျ။ စိတျထဲက ကငြျကနဲ ဖွဈသှားသညျ။ တခုခုထှကျကခြငြျနသေလိုလို ဖွဈနသေညျကို အတငျးအောငျ့ထားနရေသညျ၊ ကိုမောငျက တခါတညျး မရပျ၊ ဆကျကာ ဆကျကာ ဖွငျ့ မနားတမျးယကျနသေညျ။ သူက ကိုမောငျ့ဆံပငျကို တငျးတငျးဆှဲကာ တားသညျ။ ကိုမောငျက မရပျ၊ သူ မထိမျးနိုငျတော့၊ စိတျကိုလြှော့ပွီး အကုနျ ထုတျခလြိုကျသညျ။
သူ့ ပေါငျကွားဆီမှ ပူကနဲ ဖွဈပွီး အရညျတှေ စီးကလြာသညျကို သူသိလိုကျသညျ။ ခကြျခွငျး အသိစိတျပွနျပေါျလာပွီး စုံမှိတျထားသော မကြျစိ ပှငျ့လာသညျ။ ပေါငျကွားမှ စီးကနြသေညျ့ အရညျက မရပျ၊ ဖွတျကနဲ လကျဖွငျ့ စမျးကွညျ့ လိုကျတော့ ခပျနှေးနှေး အရညျတှေ စမျးမိသညျ။ ခကြျခွငျး အိပျယာပေါျမှ ခုနျထပွီး ကုတငျဘေးမှ မီးခလုပျကို ဖှငျ့လိုကျသညျ။
သူ့ ညအိပျ ဘောငျးဘီ တခွမျး စိုရှှဲနသေညျ။ ကုတငျပေါျ ပုံနသေော စောငျကိုဆှဲဖယျလိုကျတော့ အကှကျလိုကျ စိုနသေညျကို တှေ့လိုကျရသညျ။ စိုနသေော လကျကို နမျးကွညျ့တော့ သေးနံ့။ ဇငျမာ ဘာဖွဈနသေညျကို သဘောပေါကျသှားသညျ။ အမတေော့ ဆဲပွီ၊ ကွီးကောငျကွီးမား အိပျယာထဲ သေးပေါကျခသြညျဟု၊
စိုနသေော ဘောငျးဘီကို ခြှတျပွဈကာ သေးကှကျနှငျ့ လှတျသညျ့ နရော ပေါျတှငျ ငုတျတုတျထိုငျရငျး အိပျမကျကို သူ မှတျမိသလောကျ ပွနျစဉျးစားနမေိသညျ။ တညျကွညျသော ကိုမောငျ့ ရုပျရညျက သူ့ မကြျစိထဲ မွငျလာသညျ၊ တခိခိ ရယျရငျး အနားက ခှအုံးကို ဆှဲယူကာ တငျးတငျးဖကျလိုကျမိသညျ။ သခြောသညျက နကျဖွနျ ကိုမောငျ့ကို သူကွညျ့ရဲမညျ မထငျ။😁😁
ပွီးပါပွီ ။ ။