ခိုင်လေး တယောက် သူများတွေ အပြန်အလှန်ချပ်နေကြသော ချပ်တင်းတွေကို ဖတ်ပြီး။ သူမ အဖုတ်ကြီးမှာ ဖောင်းကြွလာသလို ခံစားနေရသည်။ အဖုတ်တွင်းမှ အရည်တွေ လည်း တစိမ့်စိမ့် စီးကျလာခဲ့လို့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတခုလုံးလည်း ရွဲနေခဲ့ပြီ။သူမ မနက်စောစော ရုံးသွားဖို့ ဖယ်ရီစောင့်နေတုန်းဖုံးမြည်လာလို့ ကြည့်လိုက်တော့ သူငယ်ချင်း ဇာခြည်ဝင်းမြင့် ဆီမှ ဖြစ်နေသည်။ သူ့ယောက်ျား ပတ်စ်ဝပ် ကို ခိုင်လေးအား ပြောပြချင်းဖြစ်လေသည်။ ဇာတ်လမ်း ရှေ့မဆက်ခင် စာဖတ်သူများ သဘောပေါက်စေရန် ဇာတ်ခံလေးကို နည်းနည်း ပြန်ရေးပြပါရစေ။ဇာခြည်ဝင်းမြင့်က ခိုင်လေးခေါ် မြင့်မြင့်ခိုင် နှင့် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသူဘဝက သူငယ်ချင်း အရင်းဖြစ်ခဲ့ကြလေသည်။

ဇာခြည်ဝင်းမြင့် ဆိုတာက သူ့အဖေ အကောင်ကြီး ၏ အရှိန်ကြောင့် အိမ်မှာ ခြေမွှေးမီးမလောင် လက်မွှေးမီးမလောင် ငယ်ငယ်ထဲက နေလာခဲ့ရသူဖြစ်လေသည်။ တက္ကသိုလ်မှာ ကထည်းက သူ့အဖေ အရှိန်အဝါကြောင့် ဘဲတွေ လည်း အလွန်တရာ များပြားကာ အပြိုင်အဆိုင် ပိုးပန်းကြခြင်း ခံခဲ့ရသူ တယာက်လည်း ဖြစ်လေသည်။ အဲလို ပြောလို့ ဇာခြည်ဝင်းမြင့်က မချောတာတာ့ မဟုတ်ပေ၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ဖြူဝင်းနေသော အသားအရည်၊ ခပ်သွယ်သွယ် ကိုယ်လုံးလေးနှင့်၊ ချစ်စရာ မျက်နှာ သွယ်သွယ်လေး၊ ဆံပင်ဖြောင့်ဖြောင့်ပုခုံးလောက်ဖြင့် ဂျပန်မလေးလို ချောသူလည်း ဖြစ်လေသည်။ ခိုင်လေး နှင့် အတူတူ တွဲလျှောက်သွားလျှင် ကျီးကန်းဘဲဥချည်သွားသည်ဟု နောက်ပြောင်ခြင်းခံရတတ်သည်။

ခိုင်လေးက သူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်၊ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း အသားညိုညို နည်းနည်းပြည့်ပြည့်လေး၊ ( တချို့ မနာလိုသူတွေကတော့ ဝတုတ်တုတ်ဟု ကွယ်ရာမှာ ပြောကြသည်။ ဇာခြည့် မျက်နှာလေးမှာ နာတံချွန်ချွန်လေးဖြင့် ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း ခိုင်လေးကတော့ နှာခေါင်းလုံးလုံး အနည်းငယ်ပွသယောင်ယောင်ရှိလေသည်။ သို့ရာတွင် နှစ်ဦးစလုံးတွင်တူညီသော အချက်များမှာကား နှစ်ယောက်စလုံး အပြုံးချို၏ လို့ ပြောရမည်ဖြစ်လေသည်။ ပြုံးလိုက်လျှင် နှစ်လိုဖွယ်ရှိကြသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ထင်ရှားသော အမှတ်အသားများမှာ ဇာခြည်က မှည့်တလုံး နူတ်ခမ်းအပေါ် ဘယ်ဘက်အခြမ်းမှာ ရှိသလို ခိုင်လေးက မှည့်လေးတလုံး ညာဘက်ပါးပြင်မို့မို့ ပေါ်မှာ ရှိနေသည်။

ကျောင်းပြီးသွားတော့ ခိုင်လေးမှာ လက်လုပ်လက်စား မိဘမှ မွေးဖွားလာသူပီပီ၊ အလုပ်ထဲ ဝင်ရတော့သည်။ ဇာခြည်ကတော့ အလုပ်လုပ်စရာမလိုသည့်အပြင် အိမ်ထောင်လည်း စောစောကျသဖြင့် အိမ်ရှင်မ တာဝန်ကို သာ ယူပြီး မိဘက ပေးထားသည့် လုပ်ငန်းတခုကို ယောက်ျား ကို တာဝန်ယူစေခဲ့သည်။ခိုင်လေးက လည်း မကျန်ရစ်ပါ၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က မစွံသော်လည်း မိဘက ကောင်းမည်ထင်လို့ စပ်ပေးသည့် ကိုယ့်ထက် အနှစ်န်ှစ်ဆယ်နီးပါးလောက်ကြီး သည့် ယောက်ျား ကို ၊ မိဘစကား နားထောင်သည့် သမီးလိမ္မာလိုလို ဘာလိုလို ဖြစ့် ယူလိုက်လေသည်။ ကိုစိုးထိုက် ဆိုသည့် အညာသား လူပျိုကြီးမှာလည်း

အလုပ်ကိုသာ ရိုးရိုးသားသား ကျိုးစားလုပ်ပြီး ဂေါ်မစွံသူမို့ သူ့အမ ကြီး က သူ့ မောင်ကို မိန်းမလည် သိန်းကြွယ် တို့ဖြင့်တွေ့သွား မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကြားက ပွဲစားတွေ ဖြင့် လိုက်စပ်ဟတ်တော့ ခိုင်လေး ကို တွေ့သွားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ကိုစိုးထိုက်လို အသက် ၄၀ လောက် လူပျိုကြီး ၊ အသားမည်းမည်း ဂင်တိုတို လူမျိုး ကို လှလှ ချောချော ကောင်မလေးများဖြင့်လည်း စိတ်မချ၊ ရပြီးမှ သူ့မောင်ကို ပြစ်သွားမှာလည်း စိုးတော့၊ ခိုင်လေးကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် ကိုစိုးထိုက်အမကြီးက သဘောကျသွားတော့သည်။ခိုင်လေး မှာ ကိုစိုးထိုက်ကိုလည်း မင်္ဂလာဆောင်ကာနီးမှ နီးနီးကပ်ကပ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။

တက္ကသိုလ်တုန်းက လည်း ရီးစားမထားဘူးခဲ့သော ခိုင်လေး တယောက် ကိုစိုးထိုက် ၏ တောင့်တောင့်တင်းတင်း ကိုယ်လုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း ရင်ဖိုခဲ့ရသည်။ ယောက်ျားလေး ဆိုလို့ ရင်ဖို တောင်မသန်းခဲ့ဖူးသော အမျိုစစ်စစ် ခိုင်လေး နှင့် လူပျိုသိုးကြီး ကိုစိုးထိုက်တို့ မင်္ဂလာဦး နေ့ ညကျမှ သာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ တွေ့ကြရလေတော့သည်။ ကိုစိုးထိုက်ကတော့ လူပျိုကြီးဖြစ်သော်လည်း အတွေ့အကြုံတော့ရှိသည်။ ရီးစားသာ မစွံလို့ မရှိတာ။ အလုပ်လုပ်ပြီးငွေစလေး ရွှင်လာတော့ ဖာ တွေ ခနခန ချဖူးသည်။ တခါတုန်းက ဖါသည်မ တယောက်ကို ကွန်ဒုံ မစွတ်ပဲ ဖင်သွားချမိလို့ ဂနိုကျဖူးသေးသည်။

အဲဒီအချိန် သေးပေါက်လို့ မရ လိင်ချောင်းတွင်း ပြည်တည်လို့ အရမ်းနာကာ ခံစားရလွန်းလို့ နောက်ဖာသည်မ ခပ်ပေါပေါတွေ ချဖို့ လန့်သွားသည်။ ချရင်လည်း အဖေါ်စွပ်တော့သည်။ စာတွေ လိုက်ဖတ်ကြည့်တော့ ကံကောင်းလို့ သူဆစ်ဖလစ်တို့၊ အေ တို့ မဖြစ်တာ။ ဂနိုကတော့ တကယ်က ဖင်ပေါက်က မသန့်ရှင်းတာ သူက အဖေါ်မပါပဲ လုပ်လိုက်လို့ ဖြစ်သည်။ ဖာသည်မ မှာ ရောဂါရှိလို့မဟုတ်။ နောက်ပိုင်း အေကိုက် တာတွေ သတင်းကြားတော့ သူ မလုပ်ရဲတော့ခြေ။ ကက ဆိုတာကလည်း သူ့လို လူမျိုးက ရှာဖို့မလွယ်သလို သူကလည်း မရှာတတ်ပေ။ ဟိုဟို ဒီဒီ သူငယ်ချင်း တယောက်တလေ က စပ်ပေးသော စိတ်ချရသည်၊ ကြေးကြီး သည့် ကောင်မလေး လေးမျိုး နှင့်သာ လုပ်ဖြစ်တော့သည်။

အဲဒါကလည်း ခနခန ကြုံတတ်တာမျိုးမဟုတ်တော့ ပုံမှန်စားလို့ရမည့် မိန်းမ ယူဖို့ စဉ်းစားလာမိသည်။ ထိုကာလ မှာပင် အမကြီးက စပ်ပေးလာတော့ သူခေါင်းညိမ့်လိုက်တော့သည်။ ခိုင်လေးကို တွေ့တော့ သူတော်တော် သဘောကျသွားသည်။ ခိုင်လေးက အသားက ညိုညို လူလေးက လုံးလုံးလေး ဖြစ်သည်။ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် ပါးချိုင့်လေး လဲပါသည်။ သူ့မျက်စေ့ထဲမှာတော့ တော်တော်လေးကို ချောနေသည်။ ကြည့်ရင်းနှင့် ငါဒီကောင်မလေးကို နေ့တိုင်း လိုးရတော့မှာပါလား ဟူသော အတွေးဖြင့် လီးက ချက်ချင်းတောင်တက်လာသည်။ထို့ကြောင့်မို့လည်း မင်္ဂလာဦးည မှာ သူငယ်ချင်းတွေက ဘက်ချလာနိုက်လုပ်မည် အရက်သောက်ကြရအောင် အတင်းခေါ်တာတောင် မလိုက်၊

မင်းတို့သောက် ကုန်သလောက် ငါပေးမည်ဟု ဆိုကာ နှင်လွှတ်လိုက်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ဟန်းနီးမွန်းမထွက်မှီ ဧည့်ခံသည့် ဟော်တယ်မှာ ပင် တညအိပ်မည်၊ နောက်နေ့မှ ချောင်းသာ သို့ သွား သုံးညခန့်နေမည်၊ နောက်တော့ သူတို့ အတွက် ဝယ်ထားသော အိမ်မှာ နေမည်။ အိမ်ဆိုတာကလည်း ငါးလွှာက အခန်းလေးတခုပါ။ သူစုဆောင်းထားသည့် ငွေကြေးဖြင့် ဝယ်လိုက်ချင်းဖြစ်သည်၊ မိန်းမ တောင်းသည့်အခါ တွင် သူ့ကို အထင်ကြီးအောင်ရည်ရွယ်တာလည်း ပါပါသည်။ နဂိုက သူ့အမကြီးနှင့် ကပ်နေရင်း စုထားသော ပိုက်ဆံကို အခု မှ သုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်လေသည်။မင်္ဂလာဦးညမှာ ကိုစိုးထိုက် တယောက် ခိုင်လေးကို လိုးလိုက်သည်မှာ ထောင်းလမောင်းကို ကြေသွားသည်ဟု ဆိုရမလားမသိ။

နွားသိုးကြိုးပြတ် ဆိုတာ ဒါမျိုးလားမသိ။ ခိုင်လေးကလည်း အပျို ကတော့ အပျို စစ်စစ်၊ ယောက်ျားလီး နှင့် တခါမီ မဆက်ဆံဘူးခဲ့။ သို့သော်လည်း ခေတ်သစ်သမီးပျို ပီပီ ဟိုဟာ ဒီဟာလေးတွေနှင့်တော့ စမ်းခဲ့ဘူးသည်၊ သို့အတွက်ကြောင့် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ပန်းတာမျိုးတော့ မဖြစ်။ မနက်ကျတော့ ကိုယ်တွေ လက်တွေနာ၊ စောက်ဖုတ်ထဲ စပ်ဖြင်းဖြင့်း နှင့် နေမကောင်းချင်သလို ဖြစ်၊ လမ်းလျှောက်ရင် ကွတတ ဖြစ်ရတာလောက်ပင်။ ဟန်းနီးမွန်းပင် မထွက်ချင် ဒီဟော်တယ်မှာပင် ဆက်နေလိုက်ချင်သော်လည်း အားလုံးစီစဉ်ထားပြီးပြီမို့ မကောင်းတတ်တော့ ထွက်လာရသည်။ချောင်းသာ ရောက်တော့လည်း ကိုစိုးထိုက်က အနားမပေး၊ တန်အောင်ကို ဆော်လေသည်။

သို့နှင့် ညားပြီး နှစ်လလောက်မှာ ကိုယ်ဝန်တည်တော့သည်။ ညားသည့်အချိန်မှာ ကိုစိုးထိုက်က အသက်လေးဆယ်၊ ခိုင်လေးက နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်။ ခိုင်လေး နှစ်ဆယ် နှစ်နှစ်မှာ သားလေး စိုးမင်းထိုက် ကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။ခိုင်လေး မှာ နဂိုဓါတ်ခံ ကိုက တဏှာအားပြင်းပျ သူဖြစ်သလို၊ ကိုစိုးထိုက်နှင့် ရတော့ ကိုစိုးထိုက်၏ အနှားမနေ လိုးနေမှုကြောင့် သူမ၏ တဏှာစိတ်များမှာ ပို၍ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ ရပြီး၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလတွင့်မှာပင် ဖြစ်နိုင်သည့် အနေအထားမျိုးဖြင့် လိုးခဲ့ကြသေးသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိ စိုးမင်းထိုက် မွေးပြီးတော့ ခိုင်လေး နောက်ထပ် ကလေးထပ်မရတော့ခြေ။ ခုဆိုရင်စိုးမင်းထိုက် တောင် ဆယ်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်နေလေပြီ။

ခိုင်လေးမှာ ၃၈ နှစ်အရွယ် သွေးသား ဆူဖြိုး တဏှာ အကြွဆုံးအချိန်၊ ကိုစိုးထိုက် က ၅၆ နှစ် အရွယ် အကျပိုင်းရောက်နေလေပြီ။ အရင်တုန်းက လိုလည်း မလုပ်နိုင်တော့ပြီ။ ကိုစိုးထိုက်အဖို့ကလည်း တအားဏှာထန်သော ခိုင်လေးကို ဆန္ဓပြည့်ဖို့ တခါတလေ ဆေးဝါးမှီဝဲ ပြီးတော့ လုပ်ရသည့် အခြေအနေရောက်နေလေပြီ။ ဆိုတော့ ခိုင်လေး အတွက် က မဝရေစာ သုံးစွဲနေရသလို ရှိခြေသည်။ သို့ပေမဲ့ အဲလို မျိုးက ခုမှ မဟုတ် တော့။ ခိုင်လေးက သူ့ပြဿ နာ သူ့နည်းသူဟန်ဖြင့် ရှင်းခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ရှိလေသည်။ ထိုဟာများကိုတော့ အလျှင်းသင့်လျှင် ဖေါ်ပြသွားပါမည်။လောလောဆယ်ဇာတ်လမ်းပြန်ဆက်ရလျှင်ဖြင့်။…

ဇာခြည့်ယောက်ျားမှာ အခုနောက်ပိုင်းရေပန်းစားလာသည့်၊ ချပ်တင်းတွေ ပေါ်မှာ ဖေါက်ပြန်ရေးဇာတ်လမ်းခင်းနေသည်ဟု ပြောလာသည်။ ခိုင်လေးက ကွန်ပြူတာ နည်းနည်းကျွမ်းသည်မို့၊ ဇာခြည့်ကို အကြံပေးသည်၊ သူ့ယောက်ျား အကောင့်ပတ်စ်ဝတ်ကို ခိုးရန်ဖြစ်သည်။ သူပေးသည့်အကြံညဏ်အတိုင်းလုပ်၍ အောင်မြင်သောအခါ၊ ဘယ်လို ဝင် ဘယ်လိုကြည့်ဟု ထပ်ပြီး သင်ပေးရ၏။ ထိုအခါမှာ ဇာခြည်တယောက် သူ့ယောက်ျား ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကောင်မလေး တယောက်နှင့် ဖေါက်ပြန်တာကို တွေ့ရှိရတော့လေသည်။ ဇာခြည်မှာ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူများတွေ ဖူးဖူးမှုတ် ပြီးလိုချင်တာကို ရခဲ့သော သူဖြစ်လေရာ တော်ရုံကိစ္စ များမှာ ကိုယ်တိုင် မဖြေရှင်းတတ်တော့ခြေ။

သူမမွေးသဖခင် အကောင်ကြီးကြီး မှာလည်း ယခု ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်လေရာ သူမ ခမျာ အားကိုးမဲ့ရရှာသည်။ ထို့ကြောင့် သူငယ်ချင်းအရင်း ခိုင်လေးကို အားကိုးတကြီးတိုင်ပင်ရှာသည်။ နင့်ယောက်ျားပတ်စ်ဝပ်ငါ့ကိုပေး ငါဝင်ကြည့်ပြီး ကြည့်လုပ်ပေးမယ်ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် ယခု သူရုံးသွားဖို့ဖယ်ရီစောင့်နေချိန် ဇာခြည်ခေါ်ပြီး ပေးလိုက်ချင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရုံးရောက်တာနှင့် လဘက်ရည်လေး ရီဒီမစ် တခွက်ဖျော် ကိတ်မုန့်လေး တချပ်ဖြင့် ကွန်ပြူတာဖွင့်ကာ ဇာခြည့်ယောက်ျား အကောင့်ကို ဝင်လိုက်သည်။ထိုအခါမှာတော့ ဇာခြည့်ယောက်ျား နှင့် ဆယ်ကျေယ်သက်ကောင်မလေးတို့ ချပ်တင်းကို ဖတ်ပြီး၊

ယခုဇာတ်လမ်းအစတုန်းကလို ခိုင်လေးတယောက်၊ ဖီးတွေတက်ကာ စောက်ဖုတ်ကြီး တအုံလုံး ဖောင်းကြွလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်တော့သည်။ဇာခြည့်ယောက်ျားမှာ တော်တော်လည်း အပြောကောင်းသူဖြစ်သည်။ သူကောင်မလေးကို ဘယ်လို လုပ်ချင်သည်၊ ဘယ်လို မှုတ်မည် ဘယ်လို ဖုတ်မည်ဆိုတာတွေကို ကောင်းကောင်းရေးချပ်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ခိုင်လေး ဖတ်ရသည်မှာ အောစာတွေ ဖတ်နေရသလို ဖြစ်ပြီး သူလည်း စိတ်တွေကြွလာခဲ့ရသည်။ ကောင်မလေး နေရာမှာ သူက ဝင်ခံစားကြည့်မိနေရာမှ သူ့အတွေးတွေက သူငယ်စဉ်အတွေ့အကြုံတခုစီသို့ ပြန်ရောက်သွားရလေတော့သည်။ငယ်စဉ်ဟု ဆိုသော်လည်း တကယ်တော့ မငယ်တော့ပါ၊

ကိုစိုးထိုက်နှင့် အိမ်ထောင်ကျကာ သားလေး စိုးမင်းထိုက် မွေးပြီး နှစ်နှစ်လောက် အတွင်းမှာ ဖြစ်သည်။ သူ့အသက်က ၂၃ လောက်သာရှိသေးသည်။ ခိုင်လေးမှာ အိမ်ထောင်မကျခင်အထိ အပျိုစင်လေးဖြစ်ပြီး လိင်ကိစ္စ အတွေ့အကြုံမရှိခဲ့ရာမှ အိမ်ထောင်လည်းကျ ရော၊ နဂိုဓါတ်ခံ ကာမ ဆန္ဒကြီးမားမှုမှာ ငုံ့လျိုးနေရာက ထကြွလာခဲ့ရသည်၊ ထိုအတွင်းမှာမှ ခလေးမွေးလိုက် ရသဖြင့် ခနတာ ပြတ်သွားသည်။ နောက် ခလေးတနှစ်သား ရောက်သည်အထိ ပြန်လိုးကြ ဆော်ကြဖြစ်ပြန်သည်။ ထို့သို့ ကောင်းနေသော အချိန်မှာမှ ကိုစိုးထိုက်မှာ ရောဂါတခု ဖြစ်သည်။ ဘာမှန်းတော့မသိပထမက ဘောမှာ အောင့်အောင့်လာလို့ လုပ်မရ၊

နောက်တော့ အူကျတာလိုလို၊ ဘိုက်ထဲက တခုခု ဖြစ်သလိုလို တရှောင်ရှောင်ဖြစ်လာသည်။ ဆေးရုံလည်း အကြိမ်ကြိမ်တက်လိုက်ရသည်။ ဘာရောဂါမှန်း သေခြာရှာမရနိုင်ကြ။ ထိုအချိန်တွင်းမှာ ခိုင်လေး အတွက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်လေသည်။ ပထမဆုံး ကိုစိုးထိုက် ဆေးရုံတက်တော့ သူ့မှာ ခလေးအငယ်နှင့် ကသီလင်တ ဖြစ်တော့၊ ခိုင်လေး မိဘ တွေဆီမှာ အလည်ရောက်နေသော ခိုင်လေးဘကြီး ဦးကြီးထွား က အိမ်လာစောင့်ပေးသည်။ ဘကြီးထွား က ခိုင်လေး မေမေ့ အကို ဖြစ်လေသည်။ တောမှာနေပြီး လယ်ယာလုပ်ကိုင်နေသူဖြစ်လို့ အသက် ၅၀နားကပ်နေပေမဲ့ ကျန်မာရေးက ဒေါင်ဒေါင်မြည် ဖြစ်သည်။

ခိုင်လေး အမေတို့က လည်း အလုပ်လုပ်နေကြတုန်းမို့ အလည်အပတ်ရောက်နေသော ကိုကြီးထွားကို ခိုင်လေး အိမ်မှာ စောင့်ပေးဖို့ လွတ်ထားပေးလိုက်သည်လေ။ ဘကြီးထွားက လည်း မိန်းမဆုံသည်မှာ ဆယ်နှစ်ခန့် ရှိပြီမို့ ပြတ်နေတာ ကြာပြီ။ လူက သန်တုန်းမြန်တုန်းဆိုတော့ စိတ်ဆန္ဒကလည်း ရှိနေသေးသည်။ ယခု စောင့်ပေးနေရသော တူမ ခိုင်လေး မှာကလေး ငယ်ငယ် နှင့်၊ သူ့ကိုလည်း ဘကြီး ဆိုတော့ အသိဖြင့် သူ့ရှေ့လည်းမရှောင် ခလေးနို့လှန်တိုက်တာတွေ ဘာတွေ လုပ်မိသည်။ ညိုမွတ်လုံးထွားလှသော နို့လုံးတွေ ကို မြင်ရတော့ ငထွားတယောက် လီးတောင် လာ၏။ ၀ဝကစ်ကစ်၊ တူမ ခိုင်လေး ရဲ့ ပေါင်တန်တုတ်တုတ်လေး ဖင်လုံးလုံးလေး တွေကလည်း ငထွားစိတ်ကို ထကြွလာစေသည်။

ခိုင်လေး အဖို့ကလည်း ကာမ ဆန္ဒတက်ကြွကောင်းနေတုန်း ကိုစိုးထိုက် မမာမကျန်းဖြစ်တော့၊ ဟာတာတာ ကြီးဖြစ်နေရသည်။ နဂိုထဲက လည်း ချစ်လို့ ယူထားတာမဟုတ် မင်္ဂလာဆောင်သည့် ညကမှ စတွေ့ဖူးပြီး အလိုးခံရသဖြင့် စွဲသွားပြီး သံယောဇဉ်ဖြစ်မိခြင်းသာရှိသည်။ ခုလို တရှောင်ရှောင်ဖြင့် သူ့ကို မလုပ်နိုင်တော့ သူမရဲ့ ကာမဆန္ဒတွေကို သူ့ဘာသာ ဖြေဖျောက်နေရသည်။ သားလေး အိပ်ပျော်သွားချိန် သူမ ထမိန်အောက်လက်လျိုပြီး စောက်စေ့လေးကို ပွတ်သတ်ရင်း အာသာဖြေမိသည်။ ထိုအရာတွေကို ငထွားက ကောင်းကောင်းရိပ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် လည်း သူ့တူမပင်ဖြင့်လင့်ကစား ကြုံးသွင်းပြီး လိုးပြစ်ဖို့ ဂွင်ဖန်တော့သည်။

အိမ်မှာနေရင် ပုဆိုးပါးပါး ကို အတွင်းခံမပါပဲ ဝတ်သည်။ အမြဲလဲ မာနေအောင် လုပ်ထားလို့ ထိုးထိုးထောင်ထောင်နှင့် ခိုင်လေးကို အမူမဲ့ အမှတ်မဲ့ မြင်စေအောင် လုပ်ပေးသည်။ ခိုင်လေး မျက်နှာ ရှက်သလိုလို ဖြစ်နေတာတွေ့ရသဖြင့် သူပြသည့်ရှိုးတွေကို ခိုင်လေး မြင်ကြောင်း ငထွားကကောင်းကောင်းရိပ်မိသည်။ ကိုစိုးထိုက် ဆေးရုံသို့ အသွားအပြန် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ တယောက်နှင့် တယောက် ပွတ်သပ်တိုက်မိကြတာတွေက ကာမ ဆန္ဒအုံနွေးနွေး ဖြစ်နေကြသူနှစ်ယောက် ကို အချိန်မရွှေးထပေါက်တော့မည့် ယမ်းတွေလို ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။တနေ့ ဆေးရုံမှာ ကိုစိုးထိုက်ဆီ သွားရာ ထိုနေ့က ကိုစိုးထိုက် အမကြီးက တလှည့်စောင့်မည့် အလှည့်ဖြစ်လေသည်။

သူမ နှင့် အတူလိုက်လာကြသော သားသမီးများက သူတို့၏ကာစင် မင်းစိုးထိုက်ကို ခေါ်သွားချင်သဖြင့် ခိုင်လေးက လည်း ထည့်လိုက်လေသည်။ ထိုနေ့ ဆေးရုံက အပြန်တွင်တော့။ဘတ်စကားကလည်း ထုံးစံအတိုင်း ကျပ် ဘကြီးထွားကလည်း သူတူမကြီးကို အကာကွယ်ပေးချင်တော့ အနောက်ဘက်မှ ရပ်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားပေးလေသည်။ ခိုင်လေး ရဲ့ စွံ့ကားသော တင်သားများ၏ လှုပ်ခါ ထိပွတ်နေမှုကြောင့် ဘကြီးထွား ငပဲကြီးကလည်း ထောင်ကြွလာခဲ့သည်။ သူ့တူမ တင်စိုင် နှစ်လုံးကြားမှာ အမြှောင်းလိုက်ကြီးမာတင်းလာသော ဦးကြီးထွား၏ လိင်တန်ကြီးက ခိုင်လေး ခေါ် မြင့်မြင့်ခိုင် ကို ဒူးတွေ ညွှတ်ခွေ မတတ်ခံစားနေရလေသည်။

ထိုသို့လဲ မတ်မတ်မရပ်နိုင်ပျော့ခွေနေသဖြင့် ဘကြီးထွား ရင်ခွင်ထဲ သို့ ပိုရောက်လာရလေသည်။ ဘကြီးထွားကလည်း ခိုင်လေး ပုခုံးကို အသာပွေ့ဖက်ပြီး ထိန်းထားပေးရလေသည်။ သူ၏မာတင်းထောင်မတ်နေသော လီးကြီးက တူမချောဖင်ကြားထဲ ထောက်နေသည်မှာ ဘယ်လိုမှ မသိချင်ဟန်ဆောင်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမို့ ဒီထက်ပို ထူးလာမှာ မဟုတ်သည့်အတူ ရှေ့ဆက်သာ တိုးတော့မည်ဟု တွေးလိုက်သော ဘကြီးငထွား လက်ဖဝါးတွေက လူအုပ်ကြားထဲမှာ ခိုင်လေး ရင်အုံပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့လေတော့သည်။ ခိုင်လေးမှာတော့ ဖင်ကြားထဲမှာလဲ ပူနွေးသော အချောင်းကြီးက ပွတ်လို့၊ နို့ပေါ်လည်း လက်ဖဝါးတဘက်က အုပ်ကိုင်လို့၊ ဖျစ်ညှစ်နေပြီဆိုတော့ ထန်နေသော စိတ်တွေက ပိုပို ကြွလာရကာ သူမစောက်ဖုတ်တွင်းမှာ အရည်တွေပင် စီးကျလာရတော့သည်။

ဘတ်စကားပေါ်မှ သူတို့ တိုက်ခန်းဆီ သို့ အပြန်လမ်းမှာတော့ ဦးကြီးနှင့် တူမ နှစ်ယောက် အပြေးပြိုင်သည့်အလား လျှောက်လာခဲ့ကြတော့သည်။ အခန်းထဲ ဝင်သည်နှင့် ခိုင်လေးမှာ သူမတို့ လင်မယားအခန်းကို ဝင်ပြေးလေသည်။ ဦးထွားကလည်း အိမ်ရှေ့တံခါး ဂလန့်ချပြီး တူမလေး အခန်းကို အပြေးလိုက်သွားလေသည်။ အခန်းထဲမှာတော့ ခိုင်လေး တယောက် ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှဲအိပ်လျှက် ခေါင်းအုံးတလုံးကို မျက်နှာပေါ်တင်ကာ လက်ဖြင့် ဖိပိတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ခိုင်လေး ကို သူလိုးဖို့ရန် မှာ မီးစိမ်းပြနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းသိနေသော ဘကြီးထွားက သူ့အင်္ကျီပုဆိုးတွေကို ကုတင်နားလျှောက်လာစဉ်မှာပင် ချွတ်ပြစ်ခဲ့သည်။

နောက်တော့ ကုတင်စောင်းမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ခိုင်လေး၏ ထမိန်အနားစမှ ဆွဲကာ ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။“အို” ကနဲ အသံထွက်ကာ သူမလက်တဖက်ဖြင့် ပေါင်ခွဆုံကြားထဲကို အုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း လက်တဖက်ကတော့ မျက်နှာကို ဖုံးထားသည့် ခေါင်းအုံးကို မဖယ်၊ ထို့ကြေင့်လည်း ခိုင်လေး၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီ လေးကိုလည်း ဘကြီးထွားက လွယ်လင့်တကူပင် ဆွဲချွတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ခိုင်လေး ၏ညိုဝင်းနေသော ပေါင်တန် တုတ်တုတ်လေး နှစ်ခုကို လိန်ကျစ်ထားသော်လည်း ပေါင်ခွဆုံမှ အမွှေး နက်နက် ကလေးတွေ ဖုံးနေသည့် စောက်ဖုတ်ကိုကား မကာကွယ်နိုင်ပါခြေ။ ဘကြီးထွားက ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ နေရာဝင်ယူလိုက်ပြီး သူ့ပုခုံးနှစ်ဘက်နဲ့ ပေါင်လေးနှစ်ဘက်ကို တွန်းလိုက်ပြီး ပေါင်ခွစုံမှာ သူ့မျက်နှာအပ်လိုက်သည်။

ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မလုံတလုံ ကာနေသော ခိုင်လေး လက်ကို ဆွဲဖယ်ပြီး ဘွားကနဲ ပေါ်လာသော ခိုင်လေး၏ စောက်ဖုတ်ပေါ်ကို သူ့ပါးစပ်ကြီးဖြင့် အပ်လိုက်လေသည်။ဘကြီးထွားက အရည်စိုတိုတိုလေး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ခိုင်လေး စောက်ပတ် ကို တအားရက်လေရာ ခိုင်လေး ကခေါင်းအုံးကို မျက်နှာပေါ်တင်ထားလျှက်က သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဘကြီးထွားခေါင်းကို လှမ်းကိုင်ထားမိနေလေသည်။ ဘကြီးထွားက တချက်တချက် စောက်စေ့လေးကို လျှာဖြင့် ထိုးဆွတော့ ခိုင်းလေး ခမြာကော့ကော့တက်လာရလေသည်။ ဘကြီးထွားလီးကြီးမှာလည်းတအားတောင်နေပြီမို့ ကြာကြာတော့ မဂျာနိုင်ပါ။ ခိုင်လေး ပေါင်နှစ်လုံးကြားဒူးတုတ်ထိုင်လိုက်တော့ သူ့လီးကြီးက ခိုင်လေး အဖုတ်ဝမှာ ရောက်နေခြေပြီ။

ခိုင်လေး စောက်ပတ်ဝကို လက်ချောင်းတွေဖြင့် ဖြဲကာ သူ့ဒစ်ကြီးကို ဖိသွင်းလိုက်လေသည်။ ခိုင်လေးမှာ ကလေးတယောက်မွေးဖူးသော်လည်း ဗိုက်ခွဲမွေးထားခြင်းမို့ စောက်ဖုတ်ကတော့ အပျိုစောက်ဖုတ်အတိုင်းပင်၊ ကိုစိုးထိုက် နှင့် ဘကြီးထွား လီးတံတုတ်တာချင်းကလည်းမကွာသော်လည်း ခိုင်လေးမှာ မဆက်ဆံဖြစ်တာ ကြာပြီမို့ စောက်ဖုတ်လေးက စေးကျပ်နေလေသည်။ ဘကြီးထွား က သူ့လီးကြီး တဝက်လောက်သွင်းပြီးတော့ခန ခေါင်းမော့ကာ ခိုင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခိုင်လေးက မျက်နှာပေါ်မှာ ခေါင်းအုံး တင်ထားတုန်း။ ဘကြီးထွားက ပြုံးပြီး ခေါင်းအုံးကို ဆွဲဖယ်လိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း ခိုင်လေးက မျက်လုံးကို ပိတ်ထားပြီး ခေါင်းအုံးနေရာမှာ သူ့လက်ဖဝါးတွေဖြင့် ကာထားလိုက်သည်။ ဘကြီးထွားက ဆွဲဖယ်ဖို့ မကျိုးစားသေးဘဲ သူ့လီးကြီး ကိုသာ ခိုင်လေး စောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်စေရန် နှဲ့သွင်းလေသည်။ နည်းနည်းလေး ဆွဲထုတ်လိုက် ပြန်ဖိသွင်းလိုက် ခနလုပ်လိုက်သည်နှင့် အဆုံးထိ ဝင်သွားတော့သည်။ ထိုအခါမှ သူ့လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်အဝနား ဒစ်ရောက်သည်အထိဆွဲထုတ်ပြီးမှ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ပြန်ဆောင့်သွင့်းချလိုက်လေသည်။“အ” ကနဲ အသံထွက်လာသည်။ ဘကြီးထွားက နောက်တော့ ဆက်တိုက် ထိုကဲ့သို့ဆောင့်လေသော် ခိုင်လေး လက်နှစ်ဖက်က ဘကြီးထွား လက်ဖျံတွေကို ဆုပ်ကိုင်လာသည်။

မျက်လုံးတွေကတော့ မဖွင့် အောက်နူတ်ခမ်းလေး ကိုက်ကာ အသံမထွက် ခံရှာလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိလာခဲ့သော လီးကြီး၏ မှန်မှန်ဆောင့်ချက်ကို ကြာတော့ ခိုင်လေး မခံနိုင်တော့။ ကိုယ်လုံးလေး လိန်ကျစ်ပြီး ဖီးတွေ တအားတက်လာပြီး တချီပြီးသွားရလေသည်။ ဘကြီးထွားမှာလည်း စေးပိုင်နေသော စောက်ဖုတ်လေးကြောင့် ခိုင်လေး အပြီးနှင့် မရှေးမနှောင်းပင် သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်ပြီး တချီပြီးသွားရလေသည်။ ဘကြီးက ခိုင်လေး အပေါ်မှောက်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးစုံမှိတ်ထားသော ခိုင်လေး မျက်နှာအနှံ့ ကို ချစ်စနိုးအနမ်းမိုးလေး ရွာချပေးလိုက်လေတော့သည်။

ဘကြီးထွားက သူ့လီးကြီးကို ခိုင်လေး စောက်ဖုတ်ထဲမှ မချွတ်သေးပဲ ခိုင်လေးကိုယ်ပေါ်မှာ မှောက်ရက်နေနေသော်လည်း သူ့ကိုယ်အလေးချိန်မပိစေရန် ခိုင်လေး ကိုယ်တဖက်တချက်မွေ့ယာကို တတောင်ဖြင့် ထောက်ထားလေသည်။ ခိုင်လေးမှာ သူမ ဘကြီးထွား လည်ကုတ်အပေါ်မှာ ဘယ်အချိန်က တွယ်ဖက်ထားမိမှန်းမသိသောသူမ လက်များကို ကမန်းကတမ်း လွှတ်လိုက်ပြီး ဘကြီးထွား ရင်ဘတ်ကို တွန်းထုတ်ဖို့ ကျိုးစားလိုက်သေးသည်။“ ခိုင်လေး ခုချိန်ထိ ရှက်နေတုန်းလားကွာ၊ ဒီလောက်ထိ ဖြစ်ပြီးမှဟာကို”ခိုင်လေးက စကားဖြင့် ပြန်မဖြေ ခေါင်းကိုသာ ယမ်းပြသည်။ အဲဒါလေးကို က ဘကြီးထွား အတွက် ပိုချစ်စရာကောင်းနေသလို ဖြစ်ရပြန်သည်။

ဘကြီးထွားက ခိုင်လေး နူတ်ခမ်းတွေကို သူ့နူတ်ခမ်းဖြင့် ငုံစုပ်လိုက်ပြီး သူ့လျှာကြီးကို ခိုင်လေး ပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းဖို့ ကျိုးစား လေသည်။ ခိုင်လေးက သွား များကို စေ့ထားသဖြင့် သွား ဖုံးများလောက်ထိသည် ထိုးသွင်းလို့ ရသည်။ ဘကြီးထွားက ညာဘက်တတောင်ကို အားပြုထောက်ပြီး ခိုင်လေး အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ဖြုတ်ပြန်သည်။ ခိုင်လေးက သူ့လက်ကလေး ဖြင့် ဘကြီးထွား လက်ကြီးတွေကို လိုက်ဖမ်းပြီး ဆွဲနေသေးသည်။ ထိုကဲ့သို့ ခိုင်လေးက ရုန်းကန်နေမှုမှာ ဘကြီးထွား ၏ စိတ်ကို ပိုထလာစေပြီး ခိုင်လေး စောက်ဖုတ်ထဲ စိမ်ထားသော ဘကြီးထွား လီးကြီးက တဖြည်းဖြည်း ပြန်မာကျောစ ပြုလာလေသည်။

ထို့ အတူပင် ခိုင်လေး ၏ ကာမ စိတ်တွေကလည်း ပြန်လည် တက်ကြွလာပြန်လေသည်။ တူမချော၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပြောင်းအလဲ ကို သတိထားမိသော ဘကြီးထွားက တချက်ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်ထဲ ဖိကပ်ထားရာမှ မလှုပ်ပဲ ငြိမ်နေလိုက်လေသည်။သူ့လက်ကတော့ ဖြုတ်စရာရှိသည်များကို ဖြုတ်နေလေရာ အခုအခံမရှိတော့သော ခိုင်လေး ကြောင့် ယခုတော့ ဖွံ့ထွားလှသော ခိုင်လေး ၏ နို့ကြီးများ မှာ အင်္ကျီ ဘော်လီများ အောက်မှ ကုန်းရုံးထပေါ်လာလေတော့သည်။ ခလေး နို့ဆွဲနေတုန်း အချိန်အခါမို့ ခိုင်လေး နို့ကြီးများ မှာ တင်းရင်း ဖောင်းကားနေပြီး နို့သီးခေါင်း ညိုညို တုတ်တုတ်လေးများ မှာလည်း ထောင်မတ်နေလေသည်။

ဘကြီးထွားက ငုံပြီး စုပ်လိုက်တော့ နို့ရည်များ စစ်ကနဲ ပါးစပ်ထဲသို့ ပန်းထွက်လာလေသည်။ ခိုင်လေး မျာလည်း ခုတော့ ဘကြီးထွား ခေါင်းကို သူ့လက်ကလေးများဖြင့် ဖက်တွယ်ပြီး ပွတ်သတ်ပေးနေမိတော့သည်။ဘကြီးထွား က ဖင်ကိုကြွကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စလိုးတော့ ခိုင်လေး ဖင်ကြီးတွေ ကြွကြွတက်လာရတော့သည်။ ဘကြီးထွားက အတွေ့အကြုံများသူ ပီပီ တချက်ချင်း အားယူ ဇိမ်ဆွဲကာ ဆောင့်သည်၊ ဆောင့်နေရင်းဖြင့် မျက်စေ့ကို အခုချိန်ထိ စုံမှိတ်ထားသေးသော ခိုင်လေး မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း စိတ်ကူးပေါက်လာသဖြင့် သူ့လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်ထဲက ကျွတ်ကာနီးထိဆွဲထုတ်ကာ တန်းလန်းရပ်ထားလိုက်သည်။ နောက် ခိုင်လေး၏ မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်နေလိုက်သည်။

ခိုင်လေးမှာ အရသာ ကောင်းနေတုန်း ဆောင့်ကာနီး ဆဲဆဲ ရပ်သွားသောကြောင့် ဘာများဖြစ်လို့လဲဟု မျက်လုံးကို ရုတ်တရက်ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိရာ၊ သူ့ကို ပြုံးပြုံးကြီး ကြည့်နေသော ဘကြီးထွား ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ ရှက်သွားသော ခိုင်လေးမှာ ဘကြီးထွား လက်မောင်း ကို သူ့လက်သည်းများဖြင့် ဆွဲဆိတ်ပြစ်လိုက်လေသည်။“သူသိပ်အနိုင်ကျင့်တာပဲ၊ အာ့တာက ဘာလုပ်တာလဲလို့”“ကလေး မျက်လုံးဖွင့်တာ ကြည့်ချင်လို့ပါကွာ၊ ဘဘ က ကလေး မျက်လုံးလေး ကြည့်ပြီး လိုးချင်လို့လေ”“ဟွန်း ညဏ်ကြီးပဲ တော်တော့ လုပ်တော့ တခါထဲ အရှက်လည်းမရှိဘူး”“ အေးပါကွာ၊ ကလေးကို ဘဘ ကလုပ်မှာပါ။ နောက်လုပ်လွန်းလို့ တော်ပါပြီ မပြောနဲ့”

“အင်းပါ ကြည့်သေးတာပေါ့ ခုတော့ လုပ်တော့ဘဘရယ် ခိုင်လေး မနေနိုင်တော့ဘူး” ထိုနေ့က ဘကြီးထွား နောက်တချီမှာ လေးဘက်ထောက်ခိုင်းတော့ ခိုင်လေး မငြင်းတော့ အသာတကြည်ပင်ထောက်ပေးရှာသည်။ သူတူမလေး၏ ညိုညိုလုံးလုံး တင်ပါးဆုံကြီးများ အောက် ပေါင်ခွဆုံမှ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်း လေးကို အားရပါးရ အနောက်မှ ခွေးတွေလို လိုးပြီးသည့်အချိန်မှာတော့ ဘကြီးထွား အတော်ပြိုင်းသွားပြီ။ ခိုင်လေးကတော့ အေးဆေးပင်။ ဘကြီးထွားက အင်း ဒီကောင်မလေး ကတော့ မျိုးနဲ့ ရိုးနဲ့ ထန်တဲ့ အမျိုးပေပဲ ဒီလောက်တော့ ရှိမှာပေါ့လေဟု တွေးရင်းဖြင့် အိပ်မောကျသွားရလေတော့သည်။

ကိုထွားအဖေ မှာ ရွာသူကြီး လည်းဖြစ်စီးပွားရေးသမားလည်း ဖြစ်သဖြင့် ငွေကြေးအာဏာပြည့်စုံသူဖြစ်လေသည်။ ငထွား အမေ မှာ သူ့ ပထမဆုံးမယားဖြစ်၏။ ဦးဖူးညို ကို လူအများက သူ့ကွယ်ရာတွင်သူ့အား မိန်းမ ကိုလိုးပြီးသတ်သူဟု နောက်ပြောင်ပြောဆိုခြင်းခံရသူ ဖြစ်လေသည်။ ငထွားကို မွေးပြီးတော့ မကြာခင်ငထွား အမေဆုံးသွားသည်၊ နောက်မိန်းမ တယောက်ယူသည်။ ငထွား ညီမလေးမြမူ မွေးသည်။ နောက် မကြာခင်မှာပင် မြမူ အမေ ဆုံးသွားသည်။ သို့ဖြင့် နောက်မိန်းမ တယောက်ထပ်ယူသည်။ ခလေး မရ တော်တော်ကြာသည်။ ငထွား လူပျိုပေါက် ဖြစ်တော့ ထိုမိန်းမလည်း ဘာရောဂါမှန်းမသိဆုံးသွားပြန်သည်။ မြမူ ၁၆နှစ် အရွယ်ရောက်တော့ နောက်မိန်းမတယောက်ထပ်ယူသည်။

ထိုအချိန်မှာ ငထွားက ၁၈ မြမူက ၁၆ ဦးဖူးညိုက လေးဆယ့်ခြောက် မှာ ၊ သူ့ထက် ၂၁နှစ်ငယ်သည့် အသက် ၂၅နှစ်အရွယ် မြလေး ဆိုသော မိန်းခလေးကို လေးယောက်မြောက်မယားအဖြစ် ကောက်ယူလိုက်လေသည်။ဦးဖူးညိုက ချမ်းသာသောသူကြီးပီပီ၊ မြမူကို ငယ်ငယ်လေးထဲက မြို့မှာကျောင်းအိပ်ကျောင်းစား လွှတ်ထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် မြမူမှာ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်လောက်သာ အိမ်ပြန်လာလေ့ရှိသည်။ ငထွားကတော့ သူဌေးသား သူကြီးသား ပီပီ စာကို စိတ်မဝင်စား ရွာထဲမှာသာ ကာလသားတသိုက်နှင့် ထန်းရည်သောက်၊ ဖဲရိုက် ဆော်ရှုတ် အဲလို လုပ်ရင်းဖြင့် ပျော်မွှေ့နေသူဖြစ်လေသည်။

တခါတလေမှ အဖေခိုင်းသဖြင့် သူတို့ ပိုင် ပွဲရုံများ ရှိရာ မြို့ငယ်လေးများ တွင် နည်းနည်းပါးပါး မယောင်မလယ်ဖြင့် ကြီးကြပ်သည်ဟု လေပစ်ကာ လူရိပ်လူယောင်ပြ သွား တတ်လေသည်။ ထိုပွဲရုံများကို ကြီးကြပ်နေသူများမှာ ဦးဖူးညို ၏ စိတ်ချရသော အမျိုးအဆွေများသာ ဖြစ်လေသည်။နွေကျောင်းပိတ်ရက် အတွင်း ရွာပြန်လာသော မြမူမှာ တကယ်က မြို့မှာပင် အနေများကာ မြို့မှာ ပင်သူငယ်ချင်းများရှိသဖြင့် ရွာပြန်လာရတာ အလွန်ပျင်းနေသည်။ ခါတိုင်း ဆို ဟိုသူငယ်ချင်းအိမ်လိုက်လည်၊ ဒိသူငယ်ချင်းဖြင့် တနေရာအလည်သွားလုပ်လေ့ရှိသော်လည်း ဒီနှစ် ဘယ်မှ သွားစရာ မရှိသဖြင့် ရွာသို့ ပြန်လာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုညမှာပင် သူ့အဖေနှင့် နောက်ဆုံးမယား အငယ်ဆုံးလေး တို့ လိုးကြသည့်ပွဲကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ ရွာမှာ တရွာလုံးမှာ မီးစက် သုံးလေးလုံးသာ ရှိရာ ကျန်အိမ်များမှာ စားသောက်ဆိုင် များဖြစ်ပြီး အိမ်မှာ မီးစက်ရှိသည်မှာ သူတို့ အိမ်သာ ရှိသည်။ ဦးဖူးညိုကလည်း သမီးပြန်ရောက်နေတာတောင် မေ့နေပြီးမယားအသစ်စက်စက် လေးကို ကောင်းကောင်းဗြင်းနေသည်မို့ အပျိုလေး မြမူအတွက် ရင်ဖို လှိုက်မောခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း သူ့ကို ပြန်ချောင်းနေသော ကိုထွားကိုတော့ သူသတိမထားမိပါခြေ။ငထွားမှာ အလုပ်မရှိ လည်ရာပြန်စား ဘဝမှာ ထန်းရည်လေးသောက်၊ အလောင်းကစားလေးလုပ်၊ ဒီကြားထဲ မြာက ပွေလိုက်သေးသည်။

အတွေ့အကြုံများနေပြီ ဖြစ်သော သူ့အဖေဦးဖူးညိုက ငထွားကို မှာထားသည်။ ရှုတ်ချင်သလို ရှုတ် ဗိုက်မကြီးစေနှင့် ဟူသတည်း။ ငထွားမှာ ရွာထဲမှ သူနှင့်အဆင်ပြောသော ကောင်မလေးများ ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မြို့တက်သည့်အချိန် သွားချသည့်ဖာ များကြောင့်လည်းကောင်း ၁၈ နှစ်မှာ တော်တော် အတတ်စုံနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ မိထွေး ငယ်ငယ်လေး ရတော့ သူ့အဖေ နှင့် မိထွေး ကို ညတိုင်း နီးပါး ချောင်းနေကြဖြစ်သည်။ နောက် သူ၏ အဖေတူ အမေကွဲ ညီမလေး မြမူမှာ တခါ တခါမှသာ ရွာ ပြန်လာသဖြင့် မတွေ့ရသည်မှာ တော်တော်ကြာ ပြီး ပြန်လာတိုင်းလည်း မြို့သူ အပြင်အဆင်လေး မို့ သူ့မျက်စေ့ထဲမှာ အလွန်လှနေသည်။

နောက်ပြီး ရွာမှာ တွေ့ရခဲသော ဂါဝန်ပေါင်လည်လောက်ကလေး လည်း အိမ်နေရင်း ဝတ်တတ်ရာ၊ ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်လေးကို ကြည့်မဝ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အခုတခေါက် ၁၆ နှစ်ကျော်လာပြီမို့ သွေးသား ဆူဖြိုးစ အရွယ်ကောင်းလေးမို့ သူ့ညီမလေးကိုလည်း သူချောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ကံကောင်းချင်တော့ သူတို့ အဖေနှင့် မယားအငယ်ဆုံးလေးတို့ ကောင်းကောင်းလိုးနေတာကို သူ့လိုပင် ဝါသနာကြီးလှသော မြမူ ကချောင်းနေစဉ်မှာပင် ငထွားက တွေ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။မြမူ မှာ မနေ့ညက တပိုင်းတစ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဒီညတော့ စောစောစီးစီး အခန်းထဲ ဝင်ကာအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။

သူ အခန်းတံခါးမှာ သေခြာပိတ်လို့ မရ၊ သစ်သားတွေက ကြာလို့ ရွဲ့ပြီး ဘောင်မှာ အံမကျ ဖြစ်နေသည်မှာ သူငယ်စဉ်ကထဲက မို့ တံခါးကို ဂလန့်ချတာ ထုံးစံမရှိ အခန်းဆီး ပိုသာ ပိတ်ထားလိုက်သဖြင့် အခန်းဝမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသူတို့ ဟနေသည့်တံခါးကြားမှ ချောင်းကြည့်မှာ မစိုးရိမ်ရ။နယ်မြို့တွေမို့ ညဘက် မှောင်လာသည်နှင့် ကာလသားများမှ လွဲ၍ အိပ်ယာဝင်ကုန်ကြသည်မှာ များသည်။ မနက်လည်းစောစောထရမည်မဟုတ်လား။ ညကိုးနာရီလောက်မှာ သူမ အဖေ ဦးဖူးညို နှင့် မိထွေး တို့ လုပ်ငန်းစ တော့သည်။ ထိုအချိန်မှာတော့ မြမူ က နေရာကောင်းကောင်းယူထားပြီးပြီ။ ဘက်ထရီမီးချောင်းအောက်မှာ ဖြူဝင်းနေသော မိထွေး နှင့် ညိုညို တုတ်တုတ် ဦးဖူးညိုတို့ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့်။

ဦးဖူးညိုက တဏှာရမ္မက်ကြီးသူပီပီ သူ့မယားငယ်ကလေးကို ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ကာ မီးရောင်အောက်မှာ အရသာခံ လိုးလေသည်။ ဗီဒီယိုတွေ မပေါ်သေးခင်ကာလမို့ ဒါမျိုး ဆိုတာက မြင်ရခဲ့လှပါဘိတောင်း၊ အပျိုလေး မြမူ ခမျာ ရင်တွေတုံ ဒူးတွေ ချောင် ဖြင့် ချောင်းကြည့်နေမိလေသည်။ သူမ စောက်ဖုတ်လေးမှာလည်း အရည်တွေက စိုထိုင်းနေပြီ။ ဦးဖူးညို လီးတုတ်တုတ်ကြီးဝင်ထွက်နေသည်ကို မျက်လုံးလေးမှေး အံလေးကြိတ်ကာ ဇိမ်ခံနေရှာသည့် မိထွေး ကိုကြည့်ရင်း မနာလို ဖြစ်နေရသည်။ ဦးဖူးညို ဆိုတာ သူ့အဖေဆိုတာကို မေ့ပျောက်ပြီး မိထွေး နေရာမှာ သူမပဲ ဖြစ်လိုက်ပါတော့ဟု တွေးနေမိသည်။

မြမူ မျက်လုံးထဲ မြင်တာကတော့ အကြော ပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့ လီးညိုညိုတုတ်တုတ်ကြီးပဲ ဖြစ်တော့သည်။ တဖက်ခန်းမှ လိုးနေကြသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူမ လက်ဖျားကလေးတွေက သူမ ဝတ်ထားသော ဂါဝန်အောက်မှ လျိုကာ ပိပိလေးကို ပွတ်မိနေသည်မှာ ဘယ်လောက်ပင် စိတ်တွေက လွတ်သွားသည်မသိ သူ့အနောက်နားမျာ လူတယောက် ရောက်လာတာပင် မသိလိုက်။ သို့သော် ရုတ်တရက်သတိပြုမိသွားပြီး လန့်အော်မည်အပြုမှာ သတိရှိနေသော ငထွားက ကမန်းကတမ်း မြမူပါးစပ်တွေကို လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။”ညီမလေး အကိုကြီး အကိုကြီး ငထွား လေ”ဟု လေသံလေးဖြင့် ပြောပြီး သူ့မျက်နှာကို ဓါတ်မီးအသေးလေးနှင့် ထိုးပြတော့မှ ခေါင်းညှိမ့် ပြရှာသည်။

ငထွားက သူ့ပါးစပ်ကို လက်ညိုးဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ်ထောင်ပြပြီး အသံမထွက်ဖို့ ပြောလိုက်တော့ မြမူခေါင်းငြိမ့်ရှာသည်။ နောက်တော့ မှောင်မဲနေသော သူမ အခန်းထဲမှ နေ သူတို့ အဖေနှင့် မိထွေးတို့ လိုးခန်းကို ဆက်ချောင်းကြလေသည်။ မှောင်ထဲမှာမို့ မြမူမှာ ပြန်ချောင်းကြည့်ရင်း ဖီးပြန်တက်လာကာ သူ့အကိုကို မေ့သွားလေသည်။ သို့သော်လည်း ဟိုဘက်ခန်းမှာ အရှိန်ကောင်းနေတုန်း ငထွားလက်ဖဝါးကြီးက သူမ ပေါင်လုံးလေး တွေကို ပွတ်ပေးရင်း သူမစောက်ဖုတ်ဆီကို ရောက်လာတာ သတိပြုမိလေသည်။ သို့သော်လည်း သူမ ကိုယ်တိုင်က လည်း စိတ်ဆာနေပြီမို့ အသာငြိမ်နေလိုက်လေသည်။

ငထွားမှာလည်း အခြေအနေကောင်းနေတာကို သိသဖြင့် ချောင်းတာကို စိတ်မဝင်စားတော့ပဲ ညီမချောမြမူ စောက်ဖုတ်ကိုသာ စိတ်ဝင်တစား နိူက်ကာ ဆော့ကစားလေတော့သည်။မြမူမှာ တခါမှ သူမစောက်ဖုတ်ကလေးကို တခြားလူတယောက်ကိုင်တာ မခံဘူးသည့်အပြင်၊ ချောင်းကြည့်နေရင်း ဖီးတအားတက်နေပြီမို့ တကိုယ်လုံးပင် ကြက်သည်းတဖြန်းဖြန်းထကာ ဒူးများပင် မခိုင်ချင်တော့ပေ။ အတွေ့အကြုံရင့်နေပြီ ဖြစ်သော ငထွားက ယိုင်လာသော မြမူကိုယ်လေးကို ထိန်းပွေ့ ရင်း မြမူ ကုတင်လေးပေါ် အသာလှဲတင်ပေးလိုက်တော့သည်။ မြမူကတော့ ရှက်သဖြင့် မျက်လုံးလေးကို ပိတ်ထားလေသည်။

ငထွားမှာ လည်း တင်းနေပြီမို့ ဘာဘာညာညာ မစဉ်းစားတော့ သူ့ပုဆိုးကို ကွင်းလုံး ချွတ်ပြစ်ခဲ့ပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လေး ဖြစ်နေသော မြမူကိုယ်လေးပေါ်တက်မှောက်လိုက်လေသည်။ ငထွားမှာ မြမူ ပေါင်လေး နှစ်လုံးကြားမှာ နေရာယူပြီး ပေါင်လေးကို တွန်းကားလိုက်လေသည်။ မြမူ ဂါဝန်တိုတိုလေးက ပေါင်ရင်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ငထွားက လွတ်လွတ်ကင်းကင်းဖြစ်စေရန် ဗိုက်ပေါ်သို့ လှန်တင်လိုက်လေသည်။ ငထွားက သူ့ လီးကြီးကို လက်ဖြင့် ထိန်းကိုင်ကာ မြမူပေါင်ခွစုံကြားသို့ မှန်းကာ အဖုတ်လေးရှိရာ လှမ်းတေ့လေသည်။ မှောင်မှောင်မဲမဲ ထဲမှာမို့ အရေတွေ စိုစိုစိစိ ဖြစ်နေသည့် စောက်ဖုတ်ဝလေးကို သူ့လီးထိပ်ဖြင့် ခံစားတွေ့လိုက်ရတာနှင့် အသာလေးပင်ဖိထိုးလိုက်လေသည်။

“အား..အု”ရုတ်တရက် နာသွားသဖြင့် အသံထွက်သွားသော မြမူ ပါးစပ်ကို ငထွား ကမန်းကတန်း သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ပိတ်လိုက်ရလေသည်။ သို့သော်လည်း လီးကတော့ မရပ် ဝင်သလောက်ကို နှဲ့နှဲ့ ထိုးလေသည်။ တဝက်လောက်ဝင်တော့ မြမူစောက်ပတ်လေးမှာ တအားလည်း ကျပ်သဖြင့် သူ့လီး မေးသိုင်းကြိုး ပြဲတော့မတတ် နာလာသဖြင့် အသာနားလိုက်ရသည်။ တဖက်ခန်းမှ မီးရောင်ကျိုးတိုးကျဲတဲက နံရံကြားမှ ဝင်နေသဖြင့် မြင်နေရသော မြမူမျက်နှာလေးမှာ မျက်ရည်တွေ ဝိုင်းနေသဖြင့် သနားသွားပြီး သူ့လီးကြီးကို လုံးဝ ရပ်ထားလိုက်သည်။ မြမူ ပါးစပ်မှာ ပိတ်ထားသော သူ့လက်ဖဝါးကို ဖယ်လိုက်တော့ မြမူမှာ တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။

“အရမ်းနာတယ် ကိုကြီး.. မူ့ဟာလေး ကွဲသွားပြီထင်တယ်”ငထွားက သူ့ညီမ နူတ်ခမ်းလှလှလေးကို ငုံနမ်းလိုက်သည်။ နောက်တော့ လျှာဖြင့် နူတ်ခမ်းထဲ ထိုးထည့်မွှေ ကာ စုပ်ယူနေတော့ ဖီးပြန်တက်လာသောမြမူ ကိုယ်လုံးလေး မှာ လှုပ်ရှားလာလေတော့သည်။ ငထွားလီးကြီးမှာလည်း အနာသက်သာလာပြီး မြမူ စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များထပ်မံစိမ့်ထွက်လာလေရာ ငထွားလီးကြီးကို စလှုပ်ရှားတော့သည်။ ဒီတခါတော့ နောက်တလက်မ ဆုပ်ပြီး ရှေ့ တလက်မခွဲ လောက် နူန်းဖြင့် ဝင်ထွက်လုပ်ပေးလေရာ လီးကြီး လေးပုံသုံပုံထိ ဝင်သွားလေတော့သည်။ ထိုအခါမှာတော့ ငထွား မှာ မြမူခံနိုင်ပြီ ဆိုတာကို သိသဖြင့် ဆောင့်ချလိုက်ရာ အဆုံးထိ ဝင်သွားလေတော့သည်။

တကယ်က မြမူမှာ ယောက်ျား ဖြင့် အတွေ့အကြုံမရှိဘူးသော်လည်း ဆော့ရင်းပြုရင်း စက်ဘီးစီးရင်းဖြင့် အပျိုမြှေးမှာ ပေါက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ၊ တဏှာကြီးသူ ပီပီ ခရမ်းသီး အသေးလေးများဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာ စိတ်ဖြေ ထားဘူးသူ ဖြစ်သဖြင့်လည်း ဒီလောက်ကြီး အရမ်းတော့ နာတာ မဖြစ်ပေ၊ သို့သော်လည်း တကယ့်ယောက်ျား လီးကြီး မို့ တင်းကျပ် နေသည်ကိုတော့ ခံစားနေရသည်။ ငထွားလည်း အဆုံးထိ ဝင်သွားသော သူ့လီးကြီးကို ခနကြာ စိမ်ထားပြီး တော့ မြမူ အင်္ကျီကို ကျယ်သီးများ ဖြုတ်လေသည်။ မြမူကတော့ ရှက်သော်လည်း နှာထန်သူလေးမို့ ဘာမှ မပြောတော့။

မြမူ နို့ကလေးမှားမှာ လိမ္မော်သီး အသေးလေးများလို လုံးလုံးလေး ဖြင့် နို့သီးခေါင်း စူစူလေး များမှာ ချစ်စရာ ကောင်းလှလေသည်။ ငထွားမှာ အငမ်းမရ ကုံးစုပ်လိုက်တော့ မြမူခမျာ ကော့တက်လာရသည်။ ငထွားက သူ့ အဖေတူ အမေကွဲ ညီမလေးကို နို့တွေ တဖက်စီ အားရပါးရ စို့ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စလိုးတော့သည်။ ခနအကြာမှာတော့ တဖက်ခန်းကမှ သူတို့ အဖေ လင်မယားနှင့် အပြိုင် ငထွားတို့ မောင်နှမ နှစ်ဦး လိုးနေကြလေတော့သည်။ငထွား နှင့် မြမူတို့ မောင်နှမ မှာ ထိုမှ စ၍ မြမူ ရွာပြန်လာတိုင်း လင်မယားသဖွယ် လိုးဖြစ်ကြလေသည်၊ မြမူ ကျောင်းတက် ဖို့ မြို့ပြန်သွားချိန် မှာ ထုံးစံအတိုင်း ငထွားက ရှုတ်၊ မြမူ ပြန်လာရင်တော့ မြမူ နဲ့ပဲ နေကြသည်။

ထိုသို့နေလာရင်း သုံးနှစ်ခန့် ကြာတော့ ပြဿနာ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါ်လာတတ်သည့် ငထွားကို ခြေငြိမ် အောင်ဆိုပြီး သူ့ အဖေက မိန်းမ ပေးစားလိုက်လေတော့သည်။ငထွား မိန်းမ ရပြီး နောက် သုံးလေးနှစ်ကြာတော့ မြမူလည်းဘွဲ့ရပြီး သူနှင့် ကောလိပ်ကျောင်းမှ ရီးစား ကိုတင်မောင် ဆိုသူ နှင့် အိမ်ထောင်ကျကာ မြို့ မှာပဲ နေတော့သည်။ ကိုထွားမှာ ပထမအိမ်ထောင်ဖြင့် သမီးတယောက် သားတယောက်၊ ရပြီး မိန်းမ ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် သူ့အဖေခြေရာနင်းကာ နောက်မိန်းမ တယောက်ကောက်ယူထားလေတော့သည်။ သူ့အဖေလည်း ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ရာ မောင်နှမ နှစ်ယောက် အမွေခွဲ ပြီး ငထွားက အဖေ့ လက်ငုတ် စီးပွားရေး ကိုသာ ဆက်လုပ်နေရင်း နယ်မှာပဲ နေနေတော့သည်။

အမွေခွဲသည်ဆိုတာကလည်း စတိလောက်သာသာပါ၊ သူတို့ အဖေမှာလည်း သုံးဖြန်း ငထွားကလည်း ဘာမှ မလုပ်တော့ တကယ်က ဘာမှ မကျန်တော့ မြမူ က ပညာမတတ် ဘဲ တောမှာပဲ နေခဲ့ရသော သူ့အကိုကြီး ကို ချစ်သနားတော့ သူက လက်ဝတ်လက်စားနည်းနည်းသာယူပြီး ကိုထွားကို စီးပွားရေးလက်ငုတ်လက်ကျန် အကုန်ယူစေပြီး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်စေခဲ့ခြင်းသာဖြစ်လေသည်။မြမူကတော့ မြို့လေးမှ ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွေ့ အခြေချပြီး လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး အစိုးရ ဝန်ထမ်းများ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း သမီးလေး မြင့်မြင့်ခိုင် ခေါ် ခိုင်လေး ကို မွေးခဲ့လေသည်။

ကိုထွားမှာ သူမိန်းမ ကွယ်လွန်သွားတော့ သမီးတင့်တင့်နိုင်ခေါ် နိုင်လေး၊ သား မိုးနိုင် တို့ နှစ်ယောက် ကျန်ခဲ့ပြီး နောက်အိမ်ထောင်ပြုလိုက်လေသည်။ သို့သော်လည်း နောက်မိန်းမက နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပင် သူ့ ပွဲရုံမှာ ထားထားသည့် လူယုံ ကောင်လေးနှင့် လိုက်ပြေးသွားလေသည်။ ထိုအခါမှာတော့ ကိုထွားမှာ စိတ်ရှုတ်ခံပြီး နောက်အိမ်ထောင်ပြုဖို့ကို မစဉ်းစားတော့ပေ။ သူ့ခလေးနှစ်ယောက်ကိုသာ ပြုစုပျိုးထောင် ပေးဖို့ စိတ်ကူးကာ စီးပွားရေးကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လုပ်လေတော့သည်။ ခလေးနှစ်ယောက်စလုံးကိုလည်း နီးစပ်ရာ မြို့ကျောင်းသို့ သွားရောက် နေစေခဲ့လေသည်။

တင့်တင့်နိုင်မှာလည်း ဆယ်တန်းအောင်ပြီး တက္ကသိုလ် ဒုတိယနှစ်မှာ ပင် ယောက်ျားနောက်လိုက်ပြေးသဖြင့် မင်္ဂလာဆောင်ပေးလိုက်ရလေသည်။ နောက်တော့ ကိုထွားခမျာ သမက်ကို ကျောင်းဆက်ထားပေးနေရပြီး သမီးက ဗိုက်တလုံးဖြင့် အိမ်မှာပင် အဝေးသင် ပြောင်းယူပြီး နေလေတော့သည်။ သားကို ကျတော့ ပညာလေး ပြည်စုံချင်သဖြင့် ဆယ်တန်းအောင် တော့ ရန်ကုန်မှ ညီမ ဖြစ်သူ မြမူ တို့ ဆီမှာ သွားနေပြီး ကျောင်းတက်စေရန် လွတ်လိုက်တော့သည်။ကိုထွား မြေးကလေး ၂နှစ်သား ရတော့ သမီး မှာ ယောက်ျား နှင့်ကွဲကာ သူ့အိမ်မှာ သောင်တင်နေတော့သည်။

အသက် နှစ်ဆယ် အရွယ် နိုင်လေး ခေါ် တင့်တင့်နိုင်မှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ဖြင့် ခလေးတယောက်အမေ ဖြစ်နေရရှာပြီး၊ သူ့အဖေ ကိုထွား၏ အလုပ်များကို ဦးစီး လုပ်ကိုင်နေရ လေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကိုထွားမှာ အလုပ်မှ နည်းနည်း အနားရကာ လူပျို ဘဝက လိုပင် ပြန်ပွေရှုတ်နေပြန်တော့သည်။ အသက် လေးဆယ့်နှစ်နှစ် ဖြင့် သန်တုန်း မြန်တုန်း မိန်းမ ဝါသနာကြီးသော ကိုထွား တယောက်၊ရွာထဲ မှ အပျို အအို ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ချောချော တောင့်တောင့် ဆိုလျှင် ဖန်လို့ ရပါက လိုးလိုက်သည်သာ ဖြစ်သဖြင့် ထုံးစံအတိုင်း မနာလို မုန်းတီးသူများ ရှိလေသည်။တည တွင်တော့ ကိုထွားတို့ အိမ်သို့ ဓမြ ဝင်စီးတာ ခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုအချိန်အခါက သူတို့ နယ်တဝိုက်တွင် ထိုကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်များမှာ အလွန်ရှားပါးသဖြင့် လုံခြုံရေးကို ဂရု မစိုက်မိလိုက်သော ကိုထွားတယောက် အငိုက်မိသွားလေတော့သည်။ထိုညက ကိုထွားမှာ အိမ်သို့ စောစော ပြန်ရောက်ပြီး ထန်းရည်ရှိန်လေးဖြင့် အိပ်မောကျနေခိုက် သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်လှုပ်နိုးခြင်းခံရသဖြင့် လန့်နိုးလာခဲ့လေသည်။ သူအိပ်ယာပေါ်ထထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ့နားထင်ကို ဖြောင်းကနဲ လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်ထည့်လိုက်တာ ခံလိုက်ရသဖြင့် လန့်သွားလေသည်။ နားတွေအူပြီး ဘာဖြစ်မှန်းမသိခင်မှာပင် သူ့ကို လက်နောက်ပြန်ကြိုးတုတ်ချည်တာခံလိုက်ရလေသည်။ နောက်ပါးစပ်ကိုလည်း ပိတ်စတခုဖြင့် ပတ်စည်းလိုက်တာခံလိုက်ရသည်။

နောက်တော့ အိမ်ရှေ့ခန်းထဲ က ကြမ်းပြင်မှာ ထိုင်ခိုင်းထားတော့ သူ့လိုပင် လက်ပြန်ကြိုးတုတ်လျှက် ပါးစပ်ကို အဝတ်စည်းလျှက်၊တင့်တင့်နိုင်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ တင့်တင့်နိုင်ခလေးက တော့ မတွေ့၊ သူတို့မျက်စေ့ရှေ့မှာ ကဒါးတရမ်းရမ်းနှင့် လူသုံးယောက် မျက်နှာဖုံးစွပ်တွေနှင့်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပုဆိုးတထည်ကို ဖြန့်ခင်းထားပြီး ထိုအပေါ်မှာတော့ တင့်တင့်နိုင်ရဲ့ လက်ဝတ်လက်စား ရွေငွေ တွေနှင့် ပိုက်ဆံ ထုတ်တချို့တွေ့ရသည်။ တယောက်က တင့်တင့်နိုင်လည်ပင်းနားကို ဒါးသွားကပ်ထားပြီး နောက်တယောက်က ကိုထွားနား ကပ်လာကာ။ မင်း ကိုစကားပြောနိုင်အောင် ငါတို့ အဝတ်ဖြေပေးမယ် အော်မယ်မကြံနဲ့ မင်းသမီး လည်ပင်းပြတ်သွားမယ် ဟိုမှာ တွေ့တယ်မလား၊ ဟုပြောတော့ ကိုထွားက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ကိုထွားကို ပါးစပ်မှ အစည်းဖြေပြီးတော့၊ ကဲ မင်းမနာချင်ရင် ငါတို့မေးတာဖြေ၊ မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ရွှေငွေတွေ ဘယ်မှာ ထားသလဲ ပြော၊ ရှိတာကို အကုန်ပြော၊ မင်း မပြောပဲ ချန်ထားခဲ့တာကို ငါတို့ ဘာသာ ရှာလို့ တွေ့ရင်မင်းသမီး သေပြီသာမှတ်လိုက် နားလည်လားဟု ဆိုတော့ ကိုထွားမှာ တုံတုံရီရီနှင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြရှာသည်။နောက်ဆုံး ကိုထွားဆီမှ ရသလောက်ကို ကျေနပ်ပြီ ဆိုတော့မှ တင့်တင့်နိုင်ကို မတ်တတ်ရပ်ခိုင်းပြီး အဝတ်အစားများ ကို ဆုပ်ဖြဲ ချွတ်ပြစ်လိုက်ကြလေသည်။ တင့်တင့်နိုင် ပါးစပ်ထဲတွင် အဝတ်စတခု ထိုးထည့်ထားသဖြင့် သူမ မှာ အသံမထွက်နိုင် မျက်ရည်များမှာ စီးကျလာလေတော့သည်။

ကိုထွားကိုလည်း ပါးစပ်ပြန်ပိတ်ထားပြီမို့ ကိုထွားတယောက် ဒေါသတကြီး ဖြင့်သာ မျက်လုံးပြူးကြည့်နိုင်ရှာသည်။ မည်သို့မျှ အကူညီမပေးနိုင်ခြေ။နောက်တော့ ကိုထွားကိုလည်း ဆွဲခေါ်လာပြီး အိမ်ရှေ့ခန်းမှ သစ်သားကွပ်ပြစ်ကလေးပေါ် မှာ ပက်လက်လှဲစေကာ အင်္ကျီလုံခြည်များကို ဆွဲချွတ်ပြစ်လိုက်ကြသည်။ နောက်တော့ ဓါးပြနှစ်ယောက်က တင့်တင့်နိုင်ကို လက်မောင်းတဖက်တချက်မှ ဆွဲမကာ ကိုထွား ၏မျက်နှာပေါ်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ခိုင်းလေသည်။“ကဲ ခွေးမသား တဏှာရူး ငထွား မင်း သူများ သားသမီးတွေကို လိုက်ဖျက်စီးနေတဲ့ကောင် အခု မင်းသမီးစောက်ဖုတ် ကို အရသာခံကြည့်စမ်း ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာကို”ဓါးပြတယောက်က ကိုထွား ပါးစပ်မှ အဝတ်စကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြောလိုက်ပြောလိုက်လေသည်။

ကိုထွားက တခုခု ပြန်ပြောမလို့ ပြင်နေစဉ် တင့်တင့်နှင်ကို ဓါးပြ နှစ်ယောက်က အတင်းချူပ်ကိုင်ကာ ကိုထွားမျက်နှာပေါ်ထိုင်ချစေလိုက်ရာ ကိုထွားမှာ ပါးစပ်ကို ကမန်းကတန်းပိတ်လိုက်ရလေသည်။ တင့်တင့်နိုင် ၏ အမွှေးထူထူ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ကိုထွား ပါးစပ်ပေါ်တည့်တည့်ကို ဖိကပ်မိလေသည်။“ဟေ့ကောင် ငထွား ပါးစပ်ဟ လိုက် မင်း လျှာကို ထုတ်ပြီး မင်းသမီး စောက်ပတ်ကို ရက်စမ်း ငါပြောတာ မလုပ်ရင် မင်းသမီးမျက်နှာကို ဓါးနဲ့ မွှန်းလိုက်မယ် တွေ့လား”တင့်တင့်နိုင်မျက်နှာနားကို ဓါးမြှောင်ထိပ်ဖျားဖြင့် တရမ်းရမ်းလုပ်နေသော ဓါးပြဗိုလ်၏ အမူအယာကြောင့် ကိုထွားမှာ လန့်ဖြန့်ပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ တင့်တင့်နိုင် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ရက်ပေးနေမိသည်။

ဓါးပြဗိုလ် သူ့သမီးကို ဓါးဖြင့် ခြစ်လိုက်မှာကို ကြောက်လန့်သဖြင့် သာ ပါးစပ်ကို ဟကာ လျှာဖြင့် ရက်ပေးနေရသော်လည်း ကိုထွား စိတ်ထဲမှာ မကောင်းခြေ သို့သော်လည်း ဓါးပြတွေ သူ့သမီးကို မုဒိန်းတက်မကျင့်တာကို ပင် ကျိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေမိသေးသည်။ ဒါပြီးရင် ဘာဖြစ်မည်ဆိုတာကို သူမသိနိုင်ဘူး မလား။ ထို့ကြောင့်လည်း ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် ဓါးပြပြောစကား ကို နားထောင်ပြီးလုပ်ပေးနေမိလေသည်။ သို့သော်လည်း သူသတိမထားမိခင်မှာပင် သူ၏ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား လျှာက တင့်တင့်နိုင် ၏ ကာမခလုပ်တွေကို အလိုလို ဖွင့်ပေးနေသလို ဖြစ်နေလေသည်။

သူ့လျှာထိပ်ကလေးဖြင့် တင့်တင့်နိုင်စေ့စေ့လေးကို ထိုးဆွလိုက် နူတ်ခမ်းသား တွန့်တွန့်လေးတွေကို ရက်ပေးလိုက် ဖြင့် လုပ်နေပေရာ တင့်တင့်နိုင် ပိပိလေးမှ အရည်များပင် စီးကျလာရလေသည်။ကိုထွား၏ လီးကြီးမှာလည်း စောက်ဖုတ်အနံ့အရသာတို့ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း မာတောင် တောင့်တင်းလာလေတော့သည်။“ဟဲဟဲ ငထွား ခွေးမသား ကိုယ့်သမီးကိုယ် စောက်ဖုတ်ရက်ပေးရင်းနဲ့ လီးတောင်လာပြီတွေ့လား လိုးရမယ် လိုးရမယ် စိတ်မပူနဲ့ ဟေ့ကောင်တွေ ကောင်မလေးကို မလိုက်တော့”“ဆရာရယ် ကောင်မလေးက ဒီလောက်မိုက်တာ ကျွန်တော်တို့ကို ပေးစားပါလား တယောက်တချီစီပါပဲ”“တော်စမ်း ခွေးမသား တွေ ထောင်ထဲမှာ သေသွားချင်လို့လား မုဒိန်းမှု က အပြစ်ဘယ်လောက်ကြီးတယ်ထင်လို့လဲ၊

ဒီမှာ ငါက ဓါပြမှုကို ဒီကောင် ပြန်မတိုင်ရဲအောင် စီစဉ်နေတာ မင်းတို့ အမှုကို ထပ်မကြီးစေနဲ့ ငါပြောသလိုလုပ်စမ်း၊ ကောင်မလေးလက်တွေကို ငထွားကို ဖက်ရက်သားနဲ့ ငထွားနောက်ကျောဘက်မှာ ကြိုးနဲ့ ချည်လိုက်”ကိုထွားကိုယ်ပေါ် ကို တင့်တင့်နိုင်အား မှောက်ရက် လှဲစေကာ တင့်တင့်နိုင် နို့ကြီးများ ကိုထွားရင်ဘတ်ပေါ် အိကနဲ လာဖိကပ်တော့ ကိုထွား လီးကြီးမှာ မို မာလာရသည်။ ကိုထွားနှင့် တင့်တင့်နိုင်ကို ကိုယ်လုံး ချင်းထပ်၍ ကြိုးတုပ်လိုက်လေရာ ကိုထွား၏ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးမှာ တင့်တင့်နိုင်ပေါင်ခွဆုံမှ စောက်ဖုတ်ကို အမြှောင်းလိုက် ဖိကပ်နေလေတော့သည်။

ဓါးပြဗိုလ်က တင့်တင့်နိုင် ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲကာ ဟသွားသော စောက်ဖုတ် အဝကို ကိုထွားလီးကြီးပေါ်တေ့ကာ ဖိတွန်းချလိုက်တော့သည်။ “အားးးးးအ”ကိုထွားပါးစပ်မှ အသံထွက်လာရသည်။ တင့်တင့်နိုင် မျက်လုံးအစုံမှာလည်း ပိတ်ထားလျှက်။ အခုတော့ သူမစောက်ဖုတ်ထဲ ကိုထွားလီးကြီး အဆုံးထိ ဝင်နေခြေပြီ။“ကဲ ငထွား မင်း ငါတို့ ဓါးပြတိုက်တဲ့ ကိစ္စကို ရဲတိုင်ရဲရင် တိုင်ကြည့်တော့ မင်းတို့ သားအဖ နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်သလဲဆိုတာကို ငါတို့ ဖွင့်ပြောလိုက်ရုံပဲ။ မင်း ကြိုက်တဲ့လမ်းရွေးပေတော့ ဟုတ်လား၊ ငါတို့ မသွားခင် ပွဲလေး နည်းနည်းကြည့်သွားရအောင် ဟဲဟဲ”‘ဖြန်း”“အီး”

ဓါးပြဗိုလ်က ပြောပြောဆိုဆို တင့်တင့်နိုင်၏ ဖွံထွား စွံ့ကားလှသော ဖင်လုံးကြီးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ဖြန်းကနဲ ရိုက်ထည့်လိုက်ရာ ပါးစပ်မှာ အဝတ်စို့ထားသဖြင့် အီးကနဲသာ အသံထွက်နိုင်သော တင့်တင့်နိုင်မှ စပ်သွားသဖြင့် ဖင်ကြီးကို ကြွတက်လာရလေသည်။ ဖင်ကြီးကြွလိုက်မှုကြောင့် ကိုထွားလီးကြီးမှ သူ့စောက်ဖုတ်ကို ဆွဲယူလိုက်သလို ဖြစ်သွားသော်လည်း ကိုယ်ချင်းချည်ထားသော ကြိုးကြောင့် လီးကြီးမှာ စောက်ဖုတ်ထဲမှ မကျွတ်ထွက်သွားခြေ။ ကြာကြာကုံးလည်းမထားနိုင်သဖြင့် ကိုယ်ကို လျှော့ချလိုက်ရာ ကိုထွားလီးကြီးမှာ သူ့စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ပြန်တိုးဝင်လာတော့သည်။

“ဖြန်း” “အီး” “ဖြန်း” “အီး”ထိုသို့ ခပ်စပ်စပ်အရိုက်ခံလိုက်ရ ဖင်ကြွမိလိုက် လီးကြီးတိုးဝင်လာလိုက် နောက်တခါရိုက်လိုက် ဖင်ကြွမိလိုက် ဖင်ပြန်ချတော့ လီးကြီးတိုးဝင်လာလိုက်နှင့် နောက်တော့ ဓါးပြဗိုလ် သူ့ဖင်ကို မရိုက်မှီ ဓါးပြဗိုလ် အကြိုက် သူ့ဖင်ကြီးကို ကြွကာ နှိမ့်ကာ ဖြင့် ကိုထွားလီးကြီးပေါ် လိုးနေသည့်အခြေသို့ ရောက်သွားရတော့သည်။ စောက်ဖုတ်နှင့်လီး အတွင်းကျကျ လိုးနေပြီ ဆိုတော့ လည်း အရှိန်ရလာတော့ မည်သူနှင့် လိုးနေသည်ဆိုတာကို ပင်မေ့သွားပြီး ကိုထွားနှင့် တင့်တင့်နိုင်တို့ တယောက်နှင့် တယောက် အားရပါးရလိုးနေမိကြသည်။ နောက်တော့ တင့်တင့်နိုင်လည်း ကိုယ်လုံးလေး တွန့်တက်ပြီး ကိုထွားလီးကြီးမှ လည်း သုတ်ရည်တွေ ပန်းထွက်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံး ပြီးသွားကြတော့သည်။

ထိုအခါမှ ပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံး မှောင်မဲနေပြီး ဓါးပြတွေလည်း အိမ်ထဲမှာ မရှိတော့ကြောင်း နှစ်ယောက်စလုံး သတိထားမိလိုက်ကြတော့သည်။ ကိုထွားတို့ သားအဖမှာ နောက်နေ့ကြတော့ အရာရာ ကို တွက်ချက်ပြီး ရဲမတိုင်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးလည်း တယောက်ကို တယောက် မျက်နှာပူနေကြပြီး စကား ဟဟ ပင်မပြောဖြစ်ကြခြေ။ ကိုထွားမှာ လည်း ဓါးပြဗိုလ်ချိန်းခြောက်သွားသည်ကို စဉ်းစားပြီး သူရှုတ်ခဲ့သော ကောင်မလေးတယောက်ယောက်နှင့် ပတ်သက်နေရမည်ဟု တွေးကာ ဓါးပြလက်ထဲပါသွားသော ပစ္စည်းများကို လျှော်ကြေးပေးလိုက်သည်ဟုသာ သဘောထားလိုက်တော့သည်။ဤသို့ဖြင့် ကိုထွားတယောက် ခြေငြိမ် သွားပြီး အလုပ်ကိုသာ ဖိလုပ်နေမိတော့သည်။

တင့်တင့်နိုင်မှာလည်း သူ့အဖေ အရင်က လို အပြင်ထွက် မသောင်းကျန်းတော့ပြီမို့ ဝမ်းသာကာ အိမ်မှာ ထမင်းဟင်း များ ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ ချက်ပြီး ပြုစုရင်း သားလေးကို လည်း ဂရုစိုက်ရင်း တဖြည်းဖြည်း ဖြင့် စိတ်တွေ ပြန်လည်ကာ ပုံမှန်ဖြစ်လာတော့သည်။ ယောက်ျား ရဖူးပြီး ခလေးတယောက်ပင် ရပြီးထားသော တင့်တင့်နိုင် ကလည်း ကိုထွားတို့ သွေးဖက်လိုက်သည်မို့ တခါတရံတော့ ငတ်မွတ်နေသော အရသာတခုကို တောင်းတမိလေသည်။ ဓါးပြ တိုက်စဉ်က ကိုထွားနှင့် ကြုံလိုက်ရသည့် အတွေ့အကြုံကို လည်း ပြန်ပြီး သတိရမိနေတတ်လေသည်။ကိုထွားမှာလည်း အရင်ကဲ နေကြမှ ခြေငြိမ်လိုက်ရပြီး အပြင်မှာ မလှုပ်ရှားရဲတော့သော်လည်း နဂို ဝါသနာကြီး ကာမ အားသန်သူမို့ စိတ်ကတော့ အမြဲ ထကြွ နေတတ်သည်။

သို့သော်လည်း အခုတော့ စိတ်ထလာတိုင်း သူ့လက်ဖြင့် သာ အာသာဖြေနေရလေသည်။ ထိုသို့ အာသာဖြေတိုင်း သူ့စိတ်ထဲ ရောက်လာသည်က ဓါးပြတိုက် သွားသည့်ညက သူ့သမီးတင့်တင့်နိုင် နှင့် အတွေ့အကြုံလေးပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က နွေးထွေး စေးပိုင်သော တင့်တင့်နိုင် ၏ စောက်ခေါင်းသားလေးများ၏ အထိအတွေ့တွေ။ သူ့လို အတွေ့အကြုံများနေသူ အဖို့ တင့်တင့်နိုင်စောက်ဖုတ်မှာ ဘယ်လောက်အရသာရှိသည်ဆိုတာကို သူသိနေသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ မကောင်းပါဘူး ဆိုတာကို သိရက်နှင့် စိတ်ကို မဖျောက်နိုင် ဂွင်းထုလိုက်တိုင်း အဲဒီညက လိုးခဲ့ကြတာကို ပြန်ပြန် မှန်းထုနေမိတော့သည်။

တညလေကြီးမိုးကြီး တွေ တအုံးအုံး ဖြင့် ရွာချနေသော လမိုက်ည၊ ဦးထွားတို့ အိမ်လေးမှာ လည်း လေပြင်းဒဏ်ကြောင့် တုံခါနေသည်။ ဓမြတိုက် ခံရပြီးကထဲက အိမ်တံခါးတွေ ပြတင်းပေါက်တွေကို သေခြာမင်းတုန်းထိုး ပိတ်လေ့ရှိသော ဦးထွားတယောက် မင်းတုံး တွေကို သေခြာလိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထိုစဉ် တင့်တင့်နိုင်တယောက် စောင်ကို ကိုယ်ပေါ်မှာ ခြုံ၍ အပြင်ထွက်လာလေသည်။“အဖေ လေတော်တော်ကြမ်းတယ်နော် ဒီတခါ၊ တံခါးတွေက အဆင်ပြေရဲ့လား”“အင်း ပြေပါတယ် အဖေ မင်းတုံးတွေ အသစ်လဲထားတာပဲ၊ မြေးလေးရော အိပ်သွားပလား”“အင်း ညနေက ကိုယ်လေး နည်းနည်းနွေးနေလို့ ပါရာစီတမောလေး တိုက်ထားလို့ အိပ်ပျော်နေပြီ”

“အင်း ကောင်လေးက မိုးရွာထဲ အကြာကြီးဆော့နေတာကိုး အအေးမိတာနေမှာပေါ့”…ဝုန်း..ဒလိန်း…ဒုန်း…“အမလေးတော့”လျှပ်စီး ရောက် ဖွေးကနဲ လက်သွားပြီး တဆက်ထဲ လိုက်လာသော ကျယ်လောင် ပြင်းထန်လှသည့် မိုးခြိမ်းသံကြောင့် တင့်တင့်နိုင် ကိုယ်လုံးလေး တဆတ်ဆတ်တုံသွားသည်။သူမ ငယ်ငယ်ကလေးထဲက လျှပ်စီးလက်တာတွေ မိုးခြိမ်းသံတွေ ကို ကြောက်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထို ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးကြောင့် ရင်ထဲ ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတာ ဦးထွား လက်မောင်းကို အားကိုးတကြီး ကိုင်ထားလိုက်မိသည်။“ကဲကဲ လာလာ မြေးလေးတယောက်ထဲ နိုးနေရင် သူလည်း လန့်နေလိမ့်မယ်”

ဦးထွားက ပြောရင်း လက်ထဲက ဓါတ်မီးအကူအညီနှင့် သူတို့ သားအဖ နှစ်ယောက် တင့်တင့်နိုင် တို့ အိပ်ခန်းရှိရာသို့ လျှောက်လာကြတော့သည်။ ညအမှောင်ထဲ သူ့လက်မောင်းကို တွယ်ဖက်လိုက်လာသော တင့်တင့်နိုင် ၏ အနီးကပ် အထိအတွေ့က ဦးထွား စိတ်တွေကို ဖေါက်ပြားစေခဲ့သည်။ ဓါးပြ တွေ တိုက်သွားသော နေ့က အဖြစ်အပျက်တွေကို ဂွေလှိမ့်တိုင်း ပြန်စဉ်းစား မှန်းမိနေသော ဦးထွားအဖို့က စိတ်ရိုင်းတွေကို ထိန်းချူပ်ဖို့ ဆိုတာ အတော့်ကို ခက်ခဲလှပေသည်။အိပ်ခန်းထဲမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖျာခင်းထားပြီး မွေ့ယာလေးများချထားကာ ခြင်ထောင်ထောင်အိပ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ တင့်တင့်နိုင် သားလေးမှာ အခန်းနံရံတခုတွင် ခြင်ထောင်လေးတခုဖြင့် အိပ်မောကျနေလေသည်။

နောက်နံရံမှာတော့ တင့်တင့်နိုင် ယောက်ျားရှိစဉ်က အိပ်ခဲ့သဖြင့် နှစ်ယောက်အိပ် ခြင်ထောင်ကြီး ဖြင့် တင့်တင့်နိုင် အိပ်ယာရှိလေသည်။ဦးထွားက သူ့မြေးလေး ခြင်ထောင်ကို လှပ်ကာ နဖူးလေးကို အသာစမ်းကြည့်လိုက်သည်။“ကိုယ်လေးတော့ အပူလျှော့သွားပါပြီ၊ အဖေ သူ့နားမှာပဲ အိပ်လိုက်တော့မယ် သမီးလည်း အဖေါ်ရအောင် ကဲကဲ သမီး သွားအိပ်လိုက်တော့ “သို့ဖြင့် ဦးထွားမှာ ခြင်ထောင်နှစ်လုံးကြားမှာ သူ့မြေး ခြင်ထောင် နားမှာ ကပ်လျှက် လှဲကာ အိပ်လိုက်သည်။…ဖျင်းးးးးးး ဖျင်းးးးးဝုန်း ဒုန်းးးး ဘလုံးးးးဗြုံး…မိုးကလည်း ကောင်း လျှပ်စီးက လည်း တဖြန်းဖြန်း မိုးခြိမ်းသံကလည်း တဖြောင်းဖြောင်း နှင့် တင့်တင့်နိုင် ဘယ်လိုမှ အိပ်မရချေ။

အခန်းခြေရင်းမှာ ချိတ်ထားသည့် ဘက်ထရီ မီးသီးလေး က လှုပ်ခါသွားမှုကြောင့် အရိပ်တွေက လည်း ယိမ်းထိုးနေကြသည်။ သူ့သား ခြင်ထောင်ဘေးမှာ ခွေခွေလေး အိပ်နေသော ဦးထွားကို တွေ့တော့ တိုးတိုးလေး လှမ်းခေါ်လိုက်မိသည်။“အဖေ.. အဖေ လာလေ ခြင်ထောင်ထဲ လာအိပ်ပါလား မိုးက တအားကောင်းနေတာ အဖေ ချမ်းမှာပေါ့”ဦးထွားက လည်း နှစ်ခါ မခေါ်ရပါ တင့်တင့်နိုင်ခြင်ထောင်ထဲသို့ အသာ လှိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။ တင့်တင့်နိုင် ဟပေးသော စောင်တွင်းသို့ ဝင်လိုက်တော့ အလွန်ပင်နွေးထွေးသွားသည်။ နောက်ပြီးတော့ တင့်တင့်နိုင် ကိုယ်သင်းနံ့လေး နဲ့မို့ လီးကြီးက ချက်ခြင်းမာတောင်လာခဲ့သည်။

တင့်တင့်နိုင်က သူ့စောင်ကို ဦးထွား မျှခြုံနိုင်အောင် မပေးလိုက်ပြီးမှ ဦးထွားကို ကျောပေးအိပ်လိုက်သည်။ ဦးထွားက တင့်တင့်နိုင် နောက်ကျောမှ ကပ်အိပ်လိုက်သည်နှင့် လီးကြီးက တင့်တင့်နိုင် ဖင်ကြားသို့ သွားထောက်မိလေသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ၏ တယောက်ကို တယောက် ဖွင့်မပြောပဲ ကျိတ်မှိတ်လောင်ကျွမ်းနေကြသော တဏှာရမက်မီး က အရှိန်ရလာလေပြီ။ ဦးထွားက တင့်တင့်နိုင် ကိုယ်လုံးလေးကို သိုင်းဖက်လိုက်တော့ တင့်တင့်နိုင်ကိုယ်လုံးလေးက တုံရီ နေသည်။ နောက်တော့ တင့်တင့်နိုင်က ဦးထွားဖက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်လိုက်ကာ ဦးထွား ရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာအပ်ထားလိုက်သည်။ ဦးထွားလက်တွေက ဖွံထွား လုံးမို့ နေသည့် တင့်တင့်နိုင် ရင်သား တွေကို ဆုပ်နှယ်နေမိပြီ။

တင့်တင့်နိုင်က ဦးထွား လည်ပင်းနားကို မျက်နှာလေး ကပ်ရင်းက တိုးတိုးလေး၊“အဖေ သမီးတို့ မလုပ်သင့်ဖူးထင်တယ်နော်”ဟုပြောလိုက်လေသည်။ သို့သော်လည်း သူမ နို့တွေကို ဆုပ်နှယ်ပေးနေသော ဦးထွားလက်တွေကိုတော့ တွန်းဖယ်ဖို့ မကြိုးစား။ ဦးထွားလက်တွေက ပထမ အင်္ကျီပေါ်မှ ဆုပ်နှယ်နေရာမှ ရင်ဖုံး ကျယ်သီးတွေကို ချွတ်နေတော့ တင့်တင့်နိုင်ကလည်း လက်ပြန်ဖြင့် သူ့ဘရာဇီယာ ဂျိတ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ဦးထွားတို့ သားအဖ နှစ်ဦးတို့ ညအမှောင်ထက် ပိုမှောင်သော ကာမ အမှောင်တွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေပြီ။ တင့်တင့်နိုင် လက်တွေက ဦးထွားလည်ကုတ်ပေါ်ကို တွယ်ဖက်လာသည်။

ဦးထွားက သူ့ပုဆိုးကို ကန်ထုတ်ချွတ်ပြစ်လိုက်သလို တင့်တင့်နိုင် ထမိန်ကို လည်း ခြေမ ဖြင့်ညပ်ကာ ဆွဲချွတ်ချလိုက်သည်။ တင့်တင့်နိုင်ပေါင်လုံးကြီးများ က ဦးထွားကိုယ်ပေါ် ခွတက်လာသလို ဦးထွားကလည်း သူ့လီးတန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တင့်တင့်နိုင် စောက်ဖုတ်ဝကို တေ့ပေးလိုက်သည်။“အု….အိ..”စောက်ရေတွေ ဖြင့် ရွဲနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တုတ်ခိုင်လှသည့် လီးတန်ကြီးကြောင့် တင့်တင့်နိုင်တယောက် အု ကနဲ ငြီးသံလေး ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ဦးထွား က သူ့လက်ဝါး နှစ်ဖက်ဖြင့် တင့်တင့်နိုင် ဖင်လုံးကြီး နှစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကိုယ်ဖြင့် ဆွဲကပ်လိုက်ရာ ဦးထွားလီးကြီးက တင့်တင့်နိုင် စောက်ဖုတ်ထဲ အဆုံးထိ ဝင်သွားတော့သည်။

ဦးထွားက တင့်တင့်နိုင် ကိုယ်ပေါ်ပြန်လှိမ့်တက်လိုက်ပြီးတော့ မှ အားရပါးရ အရှိန်ပြင်းပြင်း ဖြင့် ဆောင့်လိုးလေတော့သည်။ အိမ်အမိုးပေါ်သို့ တဗျောင်းဗျောင်း ကျနေသော မိုးရေသံများအောက်မှာ ဦးထွားနှင့် တင့်တင့်နိုင်တို့ ၏ အသက်ရှုသံပြင်းပြင်း ငြီးငြူသံ တို့ က ဘယ်သူမှ မကြားနိုင် လို့သာ တော်တော့သည်။ သူတို့ ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ရမက်ဆန္ဒများက လျှတ်စီးလက်သလို တဖြန်းဖြန်း မိုးခြုံးသလို တဝုန်းဝုန်း ဖြစ်နေရသည်။မကြာမှီ အချိန်တွင်းမှာပင် ဝါးပိုးဝါး ရေတံလျှောက်မှ ရေတွေ ထွက်ကျ သွားသလို ဦးထွား လီးတန်ကြီးမှ လရေများ တင့်တင့်နိုင် စောက်ခေါင်းထဲ သို့ တဖြောဖြော ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ဦးထွားနှင့် တင့်တင့်နိုင် တို့ နှစ်ယောက် မိုးသည်းည မှာ ချွေတွေ သံတွေ တလုံးလုံး ဖြင့် တယောက်ကို တယောက် တင်းကြပ်စွာ ဖက်ရင်း အိပ်မောကျသွားကြလေသည်။ …အောက်အီးအီးအွတ် အွတ် အာရုံကျင်းလို့ ခြံထဲက တိုက်ကြက်ဖ ဗြာကြီး ရဲ့ အောင်မြင်ဝံ့ကြွားစွာ တွန်ကျူးလိုက်တဲ့ အသံနဲ့ အတူ ဦးထွား အိပ်ယာက နိုးလာခဲ့တယ်။ အိမ်ထရံကြား တိုးဝင်လာတဲ့ အလင်းရောင် အချို့ ကြောင့် သူ့ဘေးမှာ အသက်မှန်မှန်ရူရင်း အိပ်မောကျနေတဲ့ တင့်တင့်နိုင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တင့်တင့်နိုင် နှင့် သူ၏ ကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ စောင်ပါးလေး တထည် လွှမ်းခြုံထားသော်လည်း စောင်မဖုံးထားသော အပေါ်ပိုင်းမှာ အင်္ကျီ ဘရာဇီယာ မရှိသဖြင့် ဖွံ့ထွားလုံးဝန်းလှသည့် ရွှေရင်အစုံက အသက်ရှုသည့် တိုင်ပင်အတိုင်း နှိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် ဖြစ်နေတာကို မြင်နေရသည်။

အသားသိပ်မဖြူပေမဲ့ နေမထိသော နေရာမို့ ရင်သား လေးများက ဝင်းနေသည်။ ခလေးတယောက် အမေဖြစ်ပြီး နို့တိုက်ခဲ့ဘူးသောကြောင့် နို့သီးခေါင်းတို့က ညိုညို တုတ်တုတ်လေးတွေ ဖြစ်နေပြီး မနက်ခင်းအအေးဓါတ်ကြောင့်လား၊ အိပ်မက်ကြောင့်လားမသိ ထိုနို့သီးခေါင်းလေးတွေ က ထောင်ကာ မာတင်းနေကြသည်။ ဦးထွား ပေါင်ကြားက ညီတော်မောင်က လှုပ်ရှားလာသည်။ဦးထွားက တတောင်တဖက်ထောက်ကာ ကုန်းလိုက်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတခုကို ငုံစုပ်လိုက်သည်။ “အင်း ဟင်း….”ငြီးသံလေးနှင့် အတူ တင့်တင့်နိုင် မျက်လုံးလေးတွေ ပွင့်လာသည်။ သူမနို့သီးခေါင်းလေး တွေကို ကုံးစို့နေသော ဥိးထွား ခေါင်းကို အသာလေး ပွတ်ပေးရင်းက သူမ ရဲ့ ကာမဆန္ဒတွေကလည်း ထကြွလာခဲ့သည်။

ပါးစပ်ကတော့ ဘာပြောရမှန်းကို မသိပေ။ တခါမှလည်း အဲလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဟု မတွေးမိခဲ့၊ ယောက်ျား နှင့် ကွဲပြီးတော့ သွေးသားက တောင်းတနေသည်မှာတော့ ကြာပြီ။ ရွာကျောင်းမှ သား လေးတို့ ဆရာ ကိုစိုးသာ က သူ့ကို မထိခလုပ်ထိခလုပ်စ တော့ သူစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း၊ ဆရာကိုစိုးသာ က လူပျို သူက တခုလပ် ကလေးတယောက် အမေ ဆိုတော့ ငါ့ကို အတည်ကြံမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေဟု တွေးကာ စိတ်ထဲမှ ဖျောက်ထားလိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်းသူမ အသွေးအသား တောင်းတမှုများက တော့ လျှော့မသွားခဲ့ပေ။ ဓါးမြတိုက်သည့် ညက အဖြစ်အပျက်က သူမ သွေးသား တို့ကိုပို ထကြွစေခဲ့တော့သည်။ ယခုတော့ မဖြစ်သင့်တာတွေ ဖြစ်ခဲ့ရပြီ မဟုတ်လား။

မဖြစ်သင့်ဘူးဟုသာ သူမတွေးနေသော်လည်း နို့ကို အစို့ခံနေရသည့် တစစ်စစ်ဖီလင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဖက်လိင် ၏ အထိအတွေ့က သူမ စောက်ဖုတ်ကို အရည်ကြည်စို့လာစေခဲ့ရသည်။ဦးထွားက လည်း သူတို့ နှစ်ယောက် ကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ ခြုံထားသော စောင်ကို ဖယ်လိုက်ရာ လုံးဝန်းတုတ်ခိုင် ဖြောင့်စင်းသော တင့်တင့်နိုင် ပေါင်တန်ကြီးများ နှင့် စောက်မွှေးနက်နက် ကလေးများ ဖုံးနေသော စောက်ဖုတ်မှာ ဘွားကနဲ ပေါ်လာရလေသည်။ ဦးထွားက တင့်တင့်နိုင် ပေါင်နှစ်လုံးကြားဒူးထောက် ဝင်လိုက်တော့ တင့်တင့်နိုင်က ပေါင်ကြီးတွေကို အလိုက်သင့် ကားပေး လိုက်တော့သည်။

ဦးထွားက သူ၏ လီးတန်ကြီးကို ကိုင်ကာ အရည်ကြည်လေးတွေ ဖြင့် ရွမ်းလဲ့နေပြီ ဖြစ်သော တင့်တင့်နိုင် အဖုတ်ဝကို တေ့ကာ ဖိသွင်းလိုက်လေတော့သည်။…စွတ်..ဖြစ်….ဖတ်….နောက် တော့ သားအဖနှစ်ဦး၏ အသက်ရှုသံပြင်းပြင်း၊ မန်ဖီသံ တဟင်းဟင်း နှင့် ကြမ်းခင်းသံ တကျွီကျွီတို့က မိုးသံတိတ်၍ ငြိမ်သက်နေသော မနက်ခင်းမှာ ကျယ်လောင်သည်ဟု ထင်ရအောင်ပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဦးထွား မှာ ညတိုင်း တင့်တင့်နိုင် အိပ်ယာမှာသာ လာအိပ်ဖြစ်နေတော့သည်။ ပထမ ပိုင်းတော့ တင့်တင့်နိုင်က ဦးထွားကို ဘယ်မိန်းမ နှင့်မှ မရှုတ်ရဟု ပြောထားခဲ့သော်လည်း နည်းနည်းကြာလာပြီး သွေးအေးလာတော့ ဦးထွားက တင့်တင့်နိုင် ရှေ့ရေးအတွက် ပူပန်ပြီး ထိုသို့ ပြောလေသည်။

“သမီး အဖေ က သမီးက လွဲပြီး ဘယ်မိန်းမ မှ စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး ရှုတ်လည်း မရှုတ်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သမီးက ငယ်ငယ်လေး ရှိသေးတယ် ဒီအတိုင်း နေသွားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး၊ သမီး အိမ်ထောင် ပြုသင့်တယ် တင့်တောင်းတင့်တယ်လည်း ဖြစ်၊ သမီးနဲ့ မြေးလေးတို့ နောင်ရေးကလည်းရှိသေးတယ်”တင့်တင့်နိုင်က လည်း ဦးထွား ပြောစကားကို နားထောင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဇာတ်လမ်းအတိုချုံးရသော် တင့်တင့်နိုင် တယောက် ဆရာလေး ကိုစိုးသာ နှင့် အကြောင်းပါရလေတော့သည်။ ကိုစိုးသာက တခြားမြို့ မှ သူတို့ ရွာကလေး မှာ ကျောင်းဆရာ အလုပ်ဖြင့် လာနေသည်မို့ ဦးထွားတို့ အိမ်ပေါ် ကို ရောက်လာရတော့သည်။

ဦးထွား မှာ သူ့မြေးလေး နှင့် တခန်းအိပ်ပြီး ကိုစိုးသာတို့ လင်မယားက တော့ တခန်းအိပ်ကြလေသည်။ဦးထွားမှာ ယခုတော့ သမီးက လည်း အိမ်ထောင်ကျသွားပြီမို့ စိတ်တွေ ထကြွတိုင်း လက်ဖြင့်သာ အာသာဖြေ နေရသည့် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားရလေသည်။ တခါတလေ ညဘက် စိတ်တွေ ထကြွလာလျှင် သူ့သမီးနှင့် သမက်တို့ လိုးကြ ဆော်နေကြသံကို အခန်းနား သွားနားထောင်ရင်း အခန်းအပြင်ဘက်မှာ ဂွင်းထု ရင်း ပြီးရလေသည်။တနေ့ တော့ ဦးထွား မှာ သူအိပ်ပျော်နေစဉ် သူ့ခြင်ထောင်ထဲ သို့ တစုံတယောက်တိုးဝင်လာပြီး သူ့ဘေးမှာ လှဲအိပ်လိုက်သဖြင့် နိုးလာခဲ့လေသည်။ သူ့နာခေါင်းမှာ ယဉ်နေသော ကိုယ်နံ့ နှင့် အမွှေးနံ့သာ နံ့ကြောင့် တင့်တင့်နိုင်မှန်း သိလိုက်လေသည်။

ဟင် သမီး ဘာဖြစ်လို့လဲ”ဟု စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်မိလေသည်။ တင့်တင့်နိုင် က လေသံတိုးတိုးလေးဖြင့်၊“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အဖေ့ကို သနားလို့ လာတာပါ”ဟု ပြောပြောဆိုဆို ဦးထွား လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ လှမ်းအုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ သူ့သမီးကိုယ်နံ့ ရကထဲက သွေးဆူလာသော ဦးထွားမှာ အခု သူ့သမီးလက်က လီးကြီးပေါ် ရောက်လာတော့ လီးကြီးမှာ ချက်ချင်းမာတောင်လာရတော့သည်။“ဖြစ်ပါ့မလား သမီးရယ် မောင်စိုးသာ နိုးလာပါအုံးမယ်”“မနိုးပါဘူး အဖေရဲ့ သူက ဒီနေ့ ထန်းရည်လည်းမူး လာတယ် နောက် ပြီး နေ့တိုင်းတောင် မလုပ်နိုင်တော့ပါဘူး တပတ်မှ သုံးခါလောက်ပဲ ၊ မလုပ်နိုင်တဲ့နေ့ ဆို ထန်းရည်မူးပြီးတခေါခေါအိပ်လိုက်တာ မနက်တောင် ကျောင်းသွားဖို့ မနည်းနိုးရတာ”

“အင်း “ဦးထွားမှာ ပြောပြောဆိုဆို ဖြင့် တင့်တင့်နိုင် နို့ကြီးတွေကို စတင်ဆုပ်နှယ်နေပြီ ဖြစ်ရာ အတွင်းမှ ဘရာဇီယာ ဝတ်မလာသော တင့်တင့်နိုင် က သူ့ အကျီတွေကို ချွတ်ပေးလေိုက်လေသည်။ ဦးထွားက တင့်တင့်နိုင် နူတ်ခမ်းများကို အငမ်းမရ စုပ်နမ်းရင်းမှ၊“တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သမီးရယ်၊ ဒီနေ့ အဖေ ပွဲရုံက ပြန်လာတော့ သမီးခြံထဲက ရေတွင်းနားမှာ ရေချိုးနေတာ တွေ့ရတော့ မနေနိုင်တာနဲ့ အိမ်ပေါ်ကနေ ပြန်ချောင်းကြည့်မိတယ်။ သမီးက ယောက်ျားရမှ ပိုတောင့်လာသလိုပဲ၊ ထမိန်ရေစိုအောက်က ပေါင်လုံးကြီးတွေ ဖင်တုံကြီးတွေ၊ အဖေကြည့်ရင်း နှမြောလိုက်တာ၊ စိုးသာ တယောက် တော်တော်ကံကောင်းတာပဲလို့တွေးမိတယ်”

“ခစ်ခစ် သမီးသိတာပေါ့ ဖေဖေ့ မျက်လုံးတွေ က ကျွတ်ကျတော့မဲ့ အတိုင်းပဲ၊ နောက် လူရှေ့မှာ ကိုယ့်သမီးကို ကိုယ် အဲလို မကြည့်နဲ့ သူများတွေ ဘယ်လိုထင်မတုန်း”ဦးထွားက ညနေက ရေတွင်းတားက ထမိန်ရေစိုအောက်က လုံးထနေသည့် ဖင်တုံကြီးများကို သွားရည်ယိုခဲ့ရသမျှ အခုမှအတိုးချကာ ဆုပ်နှယ်နေမိသည်။“ကဲ သမီး အဲဒီ ဖင်ကြီးကို ကြည့်ပြီးတော့ အဖေ လိုးချင်တယ် ဖင်ဗူးတောင်ထောင်ပေးနော်”“အင်းပါ အဖေ့ အလိုကျ အလိုးခံဖို့ လာတာပဲ အဖေ ကြိုက်သလိုသာပြော”တင့်တင့်နိုင်က ပြောပြောဆိုဆို အိပ်ယာပေါ်မှာ ဖင်ဘူးတောင်ထောင်ပြီး မျက်နှာကို ခေါင်းအုံးပေါ် အပ်လိုက်သည်။

နဂိုထဲက လုံးဝန်းကားစွံ့နေသော ဖင်ကြီးက အခုတော့ ခါးသိမ်သိမ်လေး အနောက်မှာ ပိုပြီးဖောင်းကား စွံ့နေလေသည်။ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာလည်း ပြူထွက်နေပြီး အရည်ကြည်များ ဖြင့် ရွမ်းလဲ့နေသည်။ ဦးထွားက သူ့လီးကြီးကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ စောက်ဖုတ်ဝတင် တော့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဇိမ်ခံကာ ဖိသွင်းလိုက်လေသည်။ နောက်တော့လည်း တင့်တင့်ခိုင်ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံကိုင်ကာ ဆောင့်လိုး မိနေလေတော့သည်။ထိုသို့ ဖြင့် သူတို့ သားအဖ နှစ်ယောက်မှာ ကိုစိုးသာ လစ်သည့် အချိန်များတွင် သာမက တခါတရံ ကိုစိုးသာအိပ်နေချိန်မှာပင် တင့်တင့်နိုင် က အခန်းကူးလာကာ အချစ်စခန်းဖွင့် သည့် အလေ့အထ ရလာလေတော့သည်။ပြီးပါပြီ ။ ။ ချစ်ခြင်းများစွာဖြင့်

Previous

“ဟန်ဆောင်ညဉ့်ငှက်”

လောက အရသာဟုဆိုရာဝယ် (အစ/အဆုံး)

Copyright © 2026 Yeah Celeb [အပြာစာပေ] | Powered by Astra WordPress Theme

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။