လနျးတယျနောျ အကိုကွီး… ကြောျမြိုးဟနျစကားကွောငျ့ သိနျးဇောျ လှမျးကွညျ့မိသညျ။ နုနုငယျငယျ ကောငျမလေးတဈယောကျ အသကျက ၂၀ ကြောျပုံမရ။အသားလေးတှကေ ရှှရေောငျဝငျးနသေညျ။ဝတျထားသောထဘီစကပျက သူမ၏ကိုယျအားတငျးကွပျစှာ စညျးနှောငျထားသဖွငျ့ ဖှံ့ထှားသော တငျသားအစုံက အလုံးလိုကျကားအယျပေါျလှငျနသေညျ။အောကျပိုငျးနှငျ့ ညီမြှသော ခန်ဒာကိုယျအပေါျပိုငျးကလညျးဖှံ့ထှားမှုမှာ အောကျပိုငျးနှငျ့ညီမြှရုံမြှမက လညျဟိုကျအငျ်ကြီကွောငျ့ အိ၍တငျးနသေောအသားဝငျးဝငျးလေးမြားကို ရိုးတိုးရိတျတိတျလှမျးမွငျလိုကျရသေးသညျ။ တမငျဖွောငျ့ထားပုံရသော အခြောငျးလိုကျကနြသေညျ့ ဆံပငျလေးတှကေကြောဖကျလကျပွငျတဝိုကျတှငျ ဝဲနသေညျ။ ပေါျလှငျသော နှာတံလေး၏ထိပျက ခပျခြှနျခြှနျလေးနှငျ့ နှုတျခမျးလုံးလုံးလေးမြားက မကြျဆံကွီးကွီးဖွငျ့ ကော့ညှတျထူထဲသော မကြျတောငျကွီးမြား ဝနျးရံကာစှဲမကျစရာ ကောငျးလှသညျ။ ကောငျမလေးက သူတို့ထိုငျနရောဖကျသို့ တခကြျလှညျ့၍ မကြျလုံးလေးဝှေ့ကာပွုံးယောငျလေး တခကြျသနျးပေးသှားသညျ။ သူတို့ထိုငျနတောက ၉၂ လမျးထိပျ ဆဲဗငျးအလဲဗငျး ၇၁၁ လကျဘကျရညျဆိုငျလမျးမဘကျ အစှနျဆုံး စားပှဲတှငျဖွဈသညျ။ “အကိုကွီး နဲ့ သိလား…”“…အငျး……သိတယျ…”….ပွောပွပါအုံး…..အကိုကွီးရ….သူ့ အကွောငျးတှေ ကနြောျ စိတျဝငျစားလို့ပါ” မငျးတို့ လူငယျတှေ တောျတောျခကျတာဘဲ လှတာလေးမွငျရငျ သဘောကကြွတာဘဲ” အသကျက ၄၀ နီးပါးသာရှိသောျလညျး သူ့အသကျထကျ အမြားကွီးရငျ့သောအဖိုးကွီးလသေံနှငျ့ သိနျးဇောျက ပွောလိုကျသညျ။ “ဟာ…..အကိုကွီး…ကလဲ ဒါကတော့ဗြာ…..”သိနျးဇောျက ကောငျမလေးသှားရာလမျးဖကျကို ကြောျပွီးကွညျ့လိုကျသညျ။ကောငျမလေးကိုတော့ မတှေ့ရတော့။ကွိတျကွိတျတိုး သှားလာနသေောလူတှကွေားမှာ ပြောကျကှယျသှားပွီဖွဈသညျ။ “…ပွောပါအုံး…..အကိုကွီးရ….”ကြောျဟနျမြိုး ဖငျနရောပွငျထိုငျရငျး မြှောျလငျ့တကွီးမေးသညျ။“…ဘာကိုလဲ….” စာစောက ကောငျမလေး အကွောငျးကိုပေါ့…..”သိနျးဇောျ ပွောမပွခငြျကွောငျး အကဲခတျမိပမေဲ့လညျး သိခငြျစိတျကပွငျးထနျနလေတေော့ အားမနာနိုငျ။ကြောျဟနျမြိုး အတငျးမေးမိသညျ။

သိနျးဇောျ စိတျပကြျသော မကြျနှာပေးဖွငျ့ ခေါငျးကိုခါယမျးရငျး ဗူးထဲမှ စီးကရကျတဈလိပျကို ထုတျ၍နှုတျခမျးတှငျတေ့ကာ မီးညှိလိုကျသညျ။ “ဈေးကိုငျလိုကျတာ….ဒါကွောငျ့ လူပြိုကွီးဖွဈနတော…”ကြောျဟနျမြိုး စိတျမရှညျနိုငျသညျ့အဆုံး သူ့ကို အပွဈဆိုသညျ။“ဟ…ကောငျရ…..ငါမယူခငြျလို့ပါကှ….မငျးဘာသိလဲ…..လူပြိုကွီးဖွဈရတာအကွောငျးနှဈခကြျရှိတယျကှ….သိပျပွီး ထုံအလှနျးရငျလညျး လူပြိုကွီးဖွဈတတျတယျ။နောကျတဈခကြျက သိပျပွီးလညျရငျလညျး လူပြိုကွီးဖွဈတတျတယျကှ….” စကားအဆုံးတော့ သိနျးဇောျက ကြောျဟနျမြိုး မကြျနှာကို တဈခကြျ အကဲခတျလိုကျသညျ။စောစောကလို တကျကွှရှှငျလနျးတာမြိုးမရှိတော့ဘဲ အလိုမကသြောမကြျနှာပေးနှငျ့ သုနျမှုနျ၍နသေညျ။ “ကဲ……ပါ……..မငျးသိပျပွီးသိခငြျနရေငျ ငါပွောပွပါ့မယျ….သူ့နာမညျက စိမျ့ တဲ့…နတောက ၈၉ လမျးထဲမှာ….ငါသိတာက အဲလောကျဘဲ….”“အငျး…..ဒီလောကျသိရလဲ…..မဆိုးပါဘူး…”“သူ့နာမညျက အဲဒီ…စိမျ့…..ဆိုတာ တလုံးထဲဘဲလား….” မဟုတျဘူး…….နာမညျအပွညျ့အစုံက စိမျ့စိမျ့ “၈၉ လမျးထဲမှာဆိုတော့ မမအိ သူ့ကိုသိရငျသိမှာ ကနြျတာတှေ မမအိကိုဘဲဆကျမေးတော့မယျ…”ဟ့ကောငျ……မငျး ….အိအိ…ကိုမေးရငျမေး ဒါပမေဲ့ ငါပွောတာ မပွညျ့စုံလို့ဆိုတာမြိုးတော့ ထညျ့မပွောနဲ့” ဘာကိုပွောတာလဲ….ကြှနျတောျ သဘောမပေါကျဘူး…. “မငျးမေးခငြျမေး……ငါ့နာမညျ…..မပါစနေဲ့လို့ပွောတာကှ…ရှငျးလား…”ဟဲ…ဟဲ…” ကြောျဟနျမြိုး ဘာအဓိပ်ပါယျပေါကျသှားသညျမသိ။သူ့ကို တခကြျကွညျ့ကာပွုံးယောငျသနျးသှားပွီး တဟဲဟဲ ရီသညျ။“ကဲ…သှားမယျကှာ……အလုပျရှိသေးတယျ….”ပွောပွီး ငှရှေငျးကာ နှဈယောကျစလုံး လမျးခှဲ၍ပွနျခဲ့ကွသညျ။ကြောျဟနျမြိုးက လမျး ၉၀ ထဲတှငျနသေညျ။သိနျးဇောျက ၉၂ လမျးထဲတှငျ နသေညျ။သူတို့နှဈယောကျ လကျဘကျရညျဆိုငျတှငျ မကွာခဏဆုံတတျပွီး တဈရပျကှကျထဲနသေူမြားဖွဈသညျ့အလြောကျ ရငျးနှီးနခေဲ့တာ ကွာပွီဖွဈသညျ။ကြောျဟနျမြိုးအသကျက အခုမှ ၂၀ ကြောျရုံသာရှိသေးသညျ။သိနျးဇောျအနနှေငျ့ ကွညျ့လြှငျတော့မနူးမနပျလေးပေါ့။ဒါမြိုးလေးတှကေ ပွောရဆိုရခကျတာ သိပွီးသား….ဒါပမေဲ့သိနျးဇောျက ဒါမြိုးတှေ ရိုးနပွေီဟု တှေးရငျး ပွုံးလိုကျမိသညျ။

ဒီနေ့ ရုံးပိတျရကျလညျးဖွဈ အိနှငျ့မတှေ့ရတာလဲ ကွာပွီဖွဈ၍ လကျဘကျရညျဆိုငျသို့ပငျ မဝငျတော့ဘဲ သိနျးဇောျ ၈၉ လမျးဘကျထှကျလာမိသညျ။ ထိုငျနကြေ ၇၁၁ဆိုငျရှေ့ရောကျတော့ လှညျ့ကွညျ့မိသညျ။ကြောျဟနျမြိုးကို မတှေ့ရ။ဒီကောငျလေးပြောကျနတော သုံးလေးရကျရှိပွီ။ ၈၉ လမျးရောကျတော့ အိနတောက ဒုတိယထပျတှငျ။လှခေါးကို တကျမညျအလုပျလှခေါးဘေး မွညေီထပျအခနျးက ဖှငျ့ထားလတေော့ သူလှညျ့ကွညျ့မိသညျ။“ဦး…….မမအိဆီသှားမလို့လား….” တံခါးဝသို့ထှကျ၍ပွောလိုကျသော စိမျ့စိမျ့သူအား သိနျးဇောျအားမနာတမျးကွညျ့မိသညျ။“အေး…..ဟုတျတယျ…..”ကောငျမလေး ပွုံးလိုကျသညျ။ညာဖကျပါးတဈဖကျထဲတှငျ ရှိသော ပါးခြိုငျ့လေးကခစြျစရာကောငျးလှသညျ။“မမအိ…..စောစောကတငျထှကျသှားတယျ…သူတို့ဘဏျမှာ အလုပျမြားနလေို့ ဒီနေ့အိုဗာတိုငျဆငျးရမယျလို့ပွောတယျ…….လာဝငျ….ထိုငျအုံးလေ….ဦး…”သိနျးဇောျ ဖိနပျခြှတျကာ တိုကျခနျးထဲ ဝငျလိုကျသညျ။“ခဏ ထိုငျအုံးနောျ…..ဦး….”ကောငျမလေး နောကျဖေးဘကျပွေးဝငျသှားသညျ။အိမျနရေငျး ဝတျထားသောထဘီလေးအောကျတှငျ တငျးရငျးစှငျ့ကားနသေော တငျပါးနှဈဆုံက သိနျးဇောျကိုညှိ့ငငျသှားသညျ။သိနျးဇောျကုလားထိုငျတဈလုံးတှငျ ဝငျထိုငျလိုကျသညျ။ဗိုကျထဲကနဲနဲဆာလာသညျ။ ခါတိုငျးအိဆီရောကျလြှငျ အိက အသုတျထှကျဝယျပွီး နှဈယောကျသားအတူစားနကွေ။ဒီနေ့တော့ အိက အိုဗာတိုငျဆငျးရသညျ။ပွနျမှဘဲ လကျဘကျရညျဆိုငျဝငျတော့မညျဟု တှေးလိုကျမိသညျ။ သိနျးဇောျ ကောငျမလေးဝငျသှားရာ အိမျနောကျဖကျသို့ တခကြျငဲ့ကွညျ့မိ၏။ကောငျမလေးကို မတှေ့ရပေ။ဒီလိုဘဲ သိနျးဇောျ အိ ထံလာခိုကျ စိမျ့စိမျ့သူတို့ အခနျးသို့မကွာခဏဝငျ၍ လညျမိတတျသညျ။ရငျးနှီးနခေဲ့တာကွာပွီ ဖွဈသညျ။“ဦး…..ဒီမှာ ကောျဖီ သောကျအုံး….” စိမျ့စိမျ့သူအနားရောကျလာပွီး ကောျဖီပနျးကနျနှငျ့ လှီးထားသော ကိတျမုနျ့မြားထညျ့ထားသညျ့ ပနျးကနျတဈခပြျကို ခပြေးသညျ။ ကောငျမလေးက သူ့ရှေ့မှ ကုလားထိုငျတှငျဝငျ၍ ထိုငျသညျ။အိမျနရေငျးဝတျထားသော ခရမျးရောငျပွောငျ ထဘီလေးနှငျ့ဖွူဖှေးသော အသားရောငျလေးကိုနောကျခံပွုကာ စိမျ့စိမျ့သူလှခငြျတိုငျး လှနသေညျ။ သိနျးဇောျတခကြျပွုံးလိုကျပွီး ကောျဖီကို တငုံငုံ၍ ကိတျမုနျ့တခပြျကိုလှမျးယူလိုကျသညျ။“ဦး……ကိုမေးမလို့….”“မေးလေ……”“ဦး…နဲ့ လကျဘကျရညျဆိုငျမှာ တှေ့တှေ့နရေတဲ့ တယောကျက ဘယျကလဲဟငျ…”သိနျးဇောျ မကြျခုံးတဈခကြျ မွငျ့တကျသှားပွီး“လမျး ၉၀ ထဲမှာ နတေယျ……သူ့နာမညျက ကြောျဟနျမြိုးတဲ့…အလုပျလကျမဲ့ ၁၀တနျးကပြေါ့….”စကားဆုံးတော့ ကောျဖီတငုံထပျ၍ သောကျလိုကျသညျ။

“ဘာဖွဈလို့လဲ……စိမျ့….” ဟို….ဘာမှ မဟုတျပါဘူး…..ကွုံလို့ မေးကွညျ့တာပါ….” စိမျ့ တဈယောကျထဲလား…..အမကွီးရော…..” အနျတီက ၁၂၄ လမျးဘကျသှားတယျ….”စိမျ့စိမျ့သူတို့ တူဝရီးနှဈယောကျထဲနသေညျကို သိပွီးသား။ “ကဲ…..စားလို့သောကျလို့လဲ ပွီးပွီ……ကြေးဇူးဘဲနောျ…..ပွနျလိုကျအုံးမယျ…ညီမ”ဟုတျကဲ့ပါ…..”သူထှကျလာတော့ ကောငျမလေး တံခါးထပိတျသညျ။အပွနျလမျးတဈလြှောကျအိ၏အလှနှငျ့ စိမျ့၏အလှကို နှိုငျးယှဉျပွီး တှေးမိနသေညျ။အိ၏အလှကရငျ့ကကြျတညျငွိမျသောအလှ။ရငျထဲအေးသညျ။စိမျ့၏အလှက ရငျထဲ ဘလောငျဆူပွီးလာရလောကျအောငျ ပူသောအလှ စိမျ့နှငျ့တှေ့ပွီးတိုငျး သူ့အာရုံထဲမှာ အိကအလိုအလြောကျ ပြောကျကှယျသှားတတျနကွေပွီဖွဈသညျ။ ဒီရကျထဲမှာ အလုပျတှကေနြေ၍ သိနျးဇောျမအားရ။မဂဇငျးမကြျနှာဖုံးလုံးခငြျး မကြျနှာဖုံး ပနျးခြီတှကေ အတောျလေးကနြသေညျ။အိမျပွနျရောကျပွီးအလုပျလုပျနသေောျလညျး စိတျကမပါခငြျ။စိမျ့စိမျ့သူက ကြောျဟနျမြိုးအကွောငျးကိုမေးလိုကျသညျ့ ကိစ်စက သူ့အာရုံကို နှောကျယှကျနသေညျမဟုတျပါလား။ “ဒေါကျ……ဒေါကျ…….ဒေါကျ…..”တံခါးခေါကျသံကွောငျ့ သိနျးဇောျမထခငြျထခငြျဖွငျ့ တံခါးထဖှငျ့ပေးလိုကျသညျ။ဟငျ…..စိမျ့…..ပါလား….ဘာကိစ်စရှိလို့လဲ..ဟုတျတယျ……ဦး….လာ……အထဲဝငျထိုငျလေ…….”သိနျးဇောျ တိုကျခနျးတံခါးပွနျပိတျခိုကျ စိမျ့စိမျ့သူ အခနျးထဲကို ကွညျ့မိသညျ။စားပှဲပေါျတှငျ ရှိုငျရယျဝီစကီပုလငျးက ထောငျလြှကျသား။ဘေးတှငျဖနျခှကျတဈခှကျနှငျ့ အသားကငျပနျးကနျတဈခပြျကို တှေ့လိုကျရသညျ။ စိမျ့စိမျ့သူနှုတျခမျးတှနျ့လိုကျသညျ။ထိုငျလေ…..စိမျ့……ဟုတျကဲ့ပါ…..”နှဈယောကျစလုံးပွိုငျတူထိုငျမိသညျ။ဖနျခှကျထဲမှ လကျနှဈလုံးလောကျကနြျသောဝီစကီကိုကောကျမော့လိုကျပွီး အသားကငျတဈဖကျကို ကောကျဝါးလိုကျသညျ။စိမျ့စိမျ့သူက သူ့ကို မကြျနှာလေးတညျတညျဖွငျ့ ကွညျ့နသေညျ။“….ကဲ…မလာစဖူး……အလာထူး…….ဆိုစမျးပါအုံး….အောျ…..ဟုတျကဲ့……..ဦးကို မေးစရာလေးရှိလို့….”စိမျ့စိမျ့သူ၏ လသေံက အရငျကနဲ့မတူဘဲ မာဆတျဆတျဖွဈနသေညျကို ခေါငျးထဲမှာရီဝနေသေညျ့ကွားက သိနျးဇောျ သတိထားလိုကျမိသညျ။“……မေးပါဗြာ….ဦးက ကမြကို ဘာဖွဈလို့ ပူစီလေးလို့….ပွောရတာလဲ……ဟငျ…”စိမျ့စိမျ့သူ တဲ့ကွီးပွောလိုကျတာက သိနျးဇောျ၏ရငျထဲကို ဒိနျးကနဲ လာမှနျသညျ။သူအံသွသော အမူအယာနှငျ့ မကြျလုံးကွီးပွူးပွီး စိမျ့စိမျ့သူကို ကွညျ့နမေိသညျ။

ဦး……ကြောျဟနျမြိုးကို ပွီးခဲ့တဲ့ ၂ ရကျလောကျ ပွောလိုကျတာလေ….ဒီကောငျမလေးက ပူစီလေးပါကှာဆိုတာလေ…ငွငျးခငြျသေးလို့လား….”သိနျးဇောျ ပူလာသော လညျခြောငျးတှကေို စားပှဲပေါျရှိ မတျခှကျထဲမှရတေကြိုကျသောကျ၍ ဂလု ဆိုပွီး အတငျးမော့ခလြိုကျသညျ “…….ဟုတျတယျ…….ကို ပွောမိတယျ…..ကမြတို့နဲ့ ဦး….သိတာခငျတာကွာပွီဘဲ….ဘာဖွဈလို့ အဲလိုပွောရတာလဲကမြကောငျးကောငျးမှနျမှနျဆိုတာ……ဦး လဲသိသားနဲ့….”သိနျးဇောျ အရကျကို လကျနှဈလုံးလောကျ ဖနျခှကျထဲငှဲ့လိုကျပွီးရလေကျနှဈလုံးလောကျ ထပျရောကာ တဘရိတျထဲမော့ခလြိုကျသညျ။ ပွီးတော့အသားကငျတဖတျကို ကောကျဝါးပွီး စိမျ့စိမျ့သူကို ရီဝစှော ကွညျ့လိုကျသညျ။“…..ပွောပါအုံး…..ဘာဖွဈလို့ အဲလို ပွောရတာလဲ…”“ကို……..မဖွခေငြျဘူး……..မပွောလို့မရဘူး…..ကမြသိပျသိခငြျတယျ…..ရှငျ့စကားက ကမြကိုအရမျးနဈနာသှားတာ…….ကဲ…ပွောပါအုံး….ကဲ……မငျးသိခငြျနလေဲ ပွောရတာပေါ…….”ဒီမြှနှငျ့စကားရပျသှားပွီး သိနျးဇောျက ခါးဆနျ့၍ ပွငျထိုငျလိုကျသညျ။…ပွောလေ……ကမြနားထောငျနတေယျ….”နီရဲ၍ ခကျထနျနသေော သူမ၏မကြျနှာဆီမှ အကွညျ့ကို ခှာလိုကျသညျ။“…….ခစြျမိလို့ပေါ့……စိမျ့ရယျ…”တိုးတိုးလေး တဈလုံးခငြျးပွောလိုကျသော သိနျးဇောျ၏အသံက စိမျ့စိမျ့သူနားထဲမှာဟိနျးထှကျ၍ ပူဆငျးသှားသညျ။ဘာ……ဘယျလို……..ဦး…….မငျးကို…..ကိုယျ….တောျပွီ…ဆကျမပွောနဲ့ ဖအနေဲ့….သမီးလောကျရှိတဲ့ ဟာကိုမြား…ဟား…..ဟား…ဟား….”သိနျးဇောျ ခှကျထိုးခှကျလနျ ရီလိုကျတော့ ကောငျမလေး ကွောငျသှားသညျ။ဒီလူကွီး ရခြေိနျကိုကျနပွေီလား…..။ရခြေိနျကိုကျရုံမြှမက ကြောျနပွေီ…..။ဝိုငျးသိမျးတောမညျ့ဆဲဆဲ သူမရောကျလာပွီး သူ့ပွဈခကြျကို ထိုးဆှလိုကျသညျ့အတှကျသိနျးဇောျ ထပျဆငျ့၍ သောကျလိုကျမိသညျ။ သူ့ကို ကွောငျကွညျ့နသေော မကြျလုံးကို မကြျလှှာခလြိုကျပွီးဆို့နဈကွကှေဲသောပုံစံဖွငျ့ နဖူးပေါျဝဲကနြသေော ဆံပငျလေးမြားကိုသပျတငျလိုကျသညျ…။ရှငျ…….မရှကျဘူးလား…ဘာကိုလဲ……စိမျ့..ရှငျ့…..အရှယျကွီးနဲ့……ဟား…ဟား….ဟား…”သိနျးဇောျ ဒုတိယအကွိမျမွောကျ ရီလိုကျပွနျသညျ။အရကျနံ့က လှငျ့ပြံ၍နသေညျ။“……..မငျး…….ကိုယျ့ကို…..မုနျးသှားပွီလား…..စိမျ့…”ရှေ့သို့ တိုး၍ မကြျနှာခငြျးထိလုမတတျ ပွောလိုကျသောစကား။စိမျ့စိမျ့သူ ဘာစကားမှ ပွနျမပွောဖွဈ။အသားလေးတှေ တုနျနသေညျ။

ဘာမပွော ညာမပွောနှငျ့ သိနျးဇောျက သူမ၏ပုခုံးသားတငျးတငျးကစြျကစြျလေးကိုဆှဲယူကာ ရငျခှငျထဲ ဆှဲသှငျးလိုကျသညျ။.ဟငျ…….အို……ရှငျ……ရှငျ……..ဒါ…ဒါ…..ဘာလုပျတာလဲ…စိမျ့စိမျ့သူ ဖွတျလတျစှာ သိနျးဇောျ၏ လကျမြားကို ရိုကထုတျလိုကျသညျ။ ျလကျလှတျသှားပမေဲ့ သိနျးဇောျမကြျနှာက ဖွတျကနဲ ရှေ့သို့တိုးပွီး နမျးလိုကျသညျ။ခကြျခွငျး မကြျနှာလှှဲလိုကျသဖွငျ့ ပါးကို မနမျးမိသောျလညျး နထငျစပျကိုနမျးလိုကျမိသညျ။ မကြျနှာလေးတဈဝိုကျ သှေးမြား ရှိနျးကနဲ ခံစားလိုကျရသညျ။“……ရှငျ……လူယုတျမာ…..”ခကြျခွငျးဒေါသသှေးတို့က ဆူဝလောသညျ။ပွောလဲပွော နောကျသို့လညျးတလှမျးဆုတျလိုကျသော စိမျ့စိမျ့သူအား သိနျးဇောျအားဖွငျ့ လကျတဖကျကို လှမျး၍ဆှဲလိုကျသညျ။ သူ့ဖကျသို့ ငိုကျ၍ပါလာသော စိမျ့စိမျ့သူက စားပှဲပေါျရှိရှိုငျရယျဝီစကီပုလငျးကို လှမျး၍ဆှဲလိုကျပွီး တပါတညျး သိနျးဇောျ၏ခေါငျးကိုရိုကျခလြိုကျသညျ။ သိနျးဇောျ ခေါငျးကိုဖတြျကနဲ ငုံ့ပေးလိုကျပွီး အားလှနျသှားသော စိမျ့စိမျ့သူ၏လကျမှ တတောငျဆဈကို သူ့လကျဖနောငျ့နှငျ့ တှနျးပေးလိုကျသညျ။ အားနှငျ့ရိုကျသော ရိုကျခကြျက အားလှနျကာ အရှိနျနှငျ့ယိုငျသှားစဉျ ထပျမအတှနျးခံ ံလိုကျရသောကွောငျ့ သိနျးဇောျ၏ရငျခှငျထဲသို့ ကြောလေးမှီပွီး လဲကသြှားသညျ။ခှမျး…..ခြ……လှမျး…..လကျထဲမှ အရကျပုလငျးက စားပှဲစှနျးနှငျ့တိုကျမိသှားပွီး ကှဲအသှား စိမျ့စိမျ့သူက လကျမှလှှတျခလြိုကျသညျ။လှှတျ….လှှတျ….လှှတျစမျး့ပါ…..ခှေးကွီး…..ဟငျ…….နငျ……နငျ…..ငါ့ကို…သိနျးဇောျ၏လှိုငျးထနသေော ရာဂစိတျထဲသို့ ဒေါသစိတျက ရောပွှနျးသှားသညျ။

သူ့ရငျခှငျထဲသို့ ကြောမှီကလြာသော စိမျ့စိမျ့သူ၏လညျဂုတျလေးကို ရှေ့သို့ ဖိ၍တှနျးကာ စားပှဲပေါျသို့ မှောကျခလြိုကျသညျ။ဒုနျး……အမလေး….”နဖူးနှငျ့စားပှဲ မိတျဆကျသှားသဖွငျ့ ခေါငျးထဲ မိုကျကနဲဖွဈသှားပွီး မှိတျလိုကျရသောမကြျလုံးနှဈလုံးကို ခကြျခွငျးပွနျ၍ဖှငျ့လိုကျသညျ။ “…တိရိစ်ဆာနျကွီး…..မယုတျမာနဲ့…လှှတျ….ဖယျ…ဖယျ….စမျး….ဟား…ဟား…ဟား….လှှတျမယျ…လှှတျမယျ….စိတျခြ….ငါ့ရဲ့သှေးသားတှကေို မငျးရဲ့ကိုယျထဲကို လှှတျပေးမယျ…..စိတျသာခြ…….ရှငျ…..ရှငျ……နောျ…”စိမျ့စိမျ့သူနှုတျမှ ဤမြှသာ ထှကျလာနိုငျပွီး မေးကွောလေးမြား ထောငျအောငျအံကွိတျလိုကျကာ မကြျရညျတှေ တပေါကျပေါကျ ကလြာသညျ။ အရကျရခြေိနျလှနျနသေော သိနျးဇောျ ရာဂစိတျနှငျ့ဒေါသစိတျတို့ စှတျဖကျလာသောအခါ စိတျထဲမှ အတားအဆီးမရှိတော့။လူရောစိတျပါ လှတျနသေညျ။ သိနျးဇောျက စိမျ့စိမျ့သူ ခါးကို ဒူနှငျ့ဖိထောကျထားရငျး စားပှဲပေါျတှငျမှောကျရကျဖွဈနသေော စိမျ့စိမျ့သူ၏ ဂြိုငျးအောကျမှ လကျကိုလြှိုနှိုကျကာလုံးကစြျအိစကျနသေော နို့လေးနှဈဖကျကို ဆုပျညှဈလိုကျလသေညျ အ….အ….ခှေးကွီး….မ….မလုပျနဲ့…..”ကွောကျအားလနျ့အားကွားက တကိုယျလုံးကွကျသီးတဖနြျးဖနြျးထသှားသညျ။ကိုယျလုံးလေး တှနျ့ကနဲ လူးသှားသညျ။ စိမျ့စိမျ့သူ အားယူကာ ကုနျးထရနျ ဒူးကိုအကှေးကွမျးပွငျတှငျ လေးဘကျထောကျရကျသားဖွဈသှားသညျ။သိနျးဇောျက စိမျ့စိမျ့သူ၏နသယျစပျလေးကို မမှီမကမျးငုံ့နမျးလိုကျရာ စိမျ့စိမျ့သူက ခေါငျးကိုကွမျးတမျးစှာ ခါထုတျပဈလိုကျသညျ။ မကြျနှာလေးကို နမျး၍ မမှီသောအခါ နုညကျဝငျးမှတျသောဂုတျသားတဈတဈလေးကို လှမျးကိုကျ၍ မလှတျတမျး ခဲထားလိုကျသညျ။ “….ဟငျ…..အငျး….အငျး….ဟငျး….ဟငျး…”စိမျ့စိမျ့သူ အနာခံပွီး ရုနျးသညျ။

သိနျးဇောျကလညျး မလှှတျသညျ့အပွငျသူ့လကျနှဈဖကျက လုံးတဈအိစကျသော နို့လေးနှဈလုံးကို ပယျပယျနယျနယျကွီးကိုငျညှဈဆုပျနယျပေးလိုကျရာ စိမျ့စိမျ့သူ တကိုယျလုံး ထိုးထိုးထှနျ့ထှနျ့ ဖွဈသှားသညျ။ သညျအခြိနျနှငျ့ တပွိုငျနကျတညျးတှငျ မာကြောသော အခြောငျးကွီးကစိမျ့စိမျ့သူ၏ ဖငျကွားသို့ ပုဆိုးနှငျ့ထဘီခံနသေညျ့ကွားက တှနျး၍ဝငျလာသညျ။လှှတျ…….ခှေးကွီး…..”စူးရှအကျကှဲသော စိမျ့စိမျ့သူ၏အောျသံက တိုကျခနျးတဈခုလုံး လှှမျးခွုံသှားသညျ။အောျလညျးအောျ ဖငျကိုလညျး ရမျးလိုကျသောကွောငျ့ ဖငျကွားမှ အသားနုလေးမြား၏ အတှေ့ကို ထိတှေ့နသေော လီးက ဘေးသို့ ခြောျထှကျသှားသညျ။ သိနျးဇောျ ဒေါသအိုးပေါကျကသှားသညျ။ ှဲ“…..ဒုနျး….အငျ့……အငျး….”ရကျစကျလှနျးသညျဟု ပွောရမညျပငျ။စိမျ့စိမျ့သူ၏ နောကျစေ့ကို လကျနှငျ့အုပျပွီးမကြျနှာကို စားပှဲနှငျ့ကိုငျဆောငျ့လိုကျသောကွောငျ့ စိမျ့စိမျ့သူ မေ့မြောလုနီးပါးခံစားလိုကျရသညျ။နားထဲမှ လတှေထှေကျသှားကာ မကြျခုံးစှနျးမှ သှေးပူပူမြားစီးကလြာသညျကို ခံစားသိလိုကျရသသညျ။ သိနျးဇောျ အခြိနျဆှဲနလြှေငျ အန်တရာယျမြားမညျကို တှေးလိုကျမိလို့လား။ဒါမှမဟုတျ သှေးသားတှကေ တားမရအောငျ ဆူပှကျလာလို့လား မသိ။သူ့ပုဆိုးကိုဆတျကနဲ ခြှတျခလြိုကျသလို စိမျ့စိမျ့သူ၏ထဘီကိုလဲ ဆောငျ့၍ ဆှဲခြှတျခလြိုကျသညျ။ ဝငျးဝါအိစကျသော စိမျ့စိမျ့သူဖငျကွီးက သိနျးဇောျ၏ကာမရမ်ပကျဇောျ ကိုဟုနျးကနဲတောကျလောငျစပွေီး ပွငျးပွသော ဒေါသတို့ ရောထှေးပေါငျးစပျကာကွမျးတမျးသနျမာလှနျးနသေညျ။ ခေါငျးတဈခုလုံး အုံခဲပွီး မကြျရညျစကျလကျနှငျ့ မှုံမှိုငျးခံစားနရေသညျ့ကွားမှပငျ အဝတျမဲ့သော ဖငျကွားတငျးတငျးကွီးနှဈခွမျးကွားသို့ နှေးပူသော လီးတနျကွီးအထိအတှေ့ကို ခံစားနရေကွောငျး အသိစိတျက သိနသေညျ။ စားပှဲပေါျ ဆနျ့တငျထားသော လကျနှဈဖကျကှေးထောကျခှငျ့မရလောကျအောငျ သိနျးဇောျမှ ယောကြျားအားကွီးဖွငျ့ ဖိထားသညျ။ သိနျးဇောျ၏ လီးတနျကွီးက ထှားကွိုငျးတုတျခိုငျစှာ သနျမာလကြျသံခြောငျးကွီးတခြောငျးပမာ ဖငျကွားသို့ တစှပျစှပျတိုးဝငျနသေညျ။

တမငျညှောငျ့နသေောကွောငျ့ ပွဈကနဲ ပွဈကနဲ အသံလေးမြားဖွငျ့ ဖငျသား နှဈခွမျးကွားသို့ လီးထိပျကွီး တိုးဝငျသှားတိုငျး မွညျနသေညျ။စိမျ့စိမျ့သူ သတိရသောျလညျး မကြျလုံးကဖွငျ့ မဖှငျ့နိုငျ။တကိုယျလုံးလညျး လှုပျမရဘဲအားအငျမြားနှုံးခညြျ့နဲ့သှားသလို ခံစားနရေသညျ။နောကျဆုံးရှိသော အငျအားမြားကိုစုစညျး၍ ဖငျကွီးကို အထကျသို့ကော့တငျပွီး ကော့ထိုးလိုကျကာ သိနျးဇောျ၏ကိုယျကွီးကို ခါထုတျပဈရနျ ကွိုးစားလိုကျသညျ။ကဲ…..ဟာ…..အငျး…..ဟာ…..ငွိမျငွိမျနေ….စမျး….ကဲ…ဟာ……ဒုနျး….အ….အား….ကြှတ…ကြှတ….ကြှတ…သိနျးဇောျ လူစိတျပြောကျနပွေီ။ဒုတိယအကွိမျ စိမျ့စိမျ့သူ နောကျစိအား ညာလကျဝါးဖွငျ့အုပျကိုငျကာ မကြျနှာကို စားပှဲဖွငျ့ ဖိဆောငျ့ပဈလိုကျပွနျသညျ။ စိမျ့စိမျ့သူ နှာခေါငျးထဲ မှှနျထူသှားသညျ။အရာရာသညျ ခတေ်တမြှ အမှောငျဖုံးသှားတော့သညျ။ ဘယျလောကျကွာသှားသညျမသိ။စိမျ့စိမျ့သူ သတိရလာတော့မှေ့ယာပေါျရောကျနသေညျ။သူမ၏ခွနှေဈခြောငျး မိုးပေါျသို့ထောငျနသေညျ။ခွဖေဝါးတို့က ခေါငျရငျးဖကျသို့ လနျနသေညျ။တကိုယျလုံးတှငျ ဘာအဝတျအစားမှ မရှိတော့ပေ။ လကျတဝါးစာမြှ ဖေါငျးတငျးမောကျကွှနသေော ဆီးခုံကွီးအထကျမှ နီကငြျကငြျစောကျမှှေးလေးမြားကိုပငျ စိမျ့စိမျ့သူ ပွနျမွငျနရေသညျ။ စိမျ့စိမျ့သူ၏လကျနှဈဖကျက ဘေးသို့ အတောငျပံပမာ ပြံ့ကြ၍နသေညျ။ခေါငျးမှဆံနှယျတို့က မကြျနှာတဈခွမျးကို အုပျ၍နသေညျ။စောကျပတျထဲမှ ပူကနဲ ခံစားခကြျနှငျ့အတူ ကိုယျလုံးလေးက ဆတျကနဲဖွဈကာ ခါးက ကုနျးကနဲ ထလိုကျသညျ။ဗွကနဲ……ဗွဈကနဲ…ကွပျကွပျတောကျတောကျတိုးတိုးဝငျလာသော လီးသံကိုလညျး ကွားလိုကျရသညျ။ လေးလံသော မကြျခှံအစုံကို အသာဟ၍ မှေးစငျးပွီး ကွညျ့လိုကျမိသညျ။

သိနျးဇောျက လကျနှဈဖကျကို သူမ၏ကိုယျဘေးတဈဖကျတဈခကြျဆီသို့ ခှပွီးထောကျထားသညျ။စိမျ့စိမျ့သူ၏ဒကောကျခှကျနှဈဖကျကို သူ့ပုခုံးပေါျတှငျထမျးထားသညျ။ သိနျးဇောျ၏လီးတနျ တုတျတုတျခဲခဲကွီးက စိမျ့စိမျ့သူ၏ ပွဈခြှဲနသေောစောကျပတျထဲသို့ စိုကျစိုကျနဈဝငျသှားသညျကို ငုံ့ွကျညျ့ရငျး သိနျးဇောျက လိုးနသေညျ။ စိမျ့စိမျ့သူ သတိလဈသှားသညျကို အခှငျ့ကောငျးယူကာ အဝတျအစားတှအေားလုံးကို ခြှတျပဈခဲ့သညျ။ဖေါငျးကားမို့မောငျနသေော စောကျပတျလေးဝငျးဝငျးပပနှငျ့ ကွေးနီရောငျစောကျမှှေးလေးမြား ခွံရံလြှကျ လှပစှာ နီရဲရှှမျးစိုခုံးထနသေညျ။ သူက ကွမျးတမျးစှာ မဆောငျ့။ခပျဖွေးဖွေးလေးဖိခလြိုကျ မြှငျးမြှငျးလေးဆှဲနှုတျလိုကျ လုပျရငျး လီးအဝငျအထှကျကို အသအေခြာငုံ့ကွညျ့ရငျးလိုးနခွေငျးဖွဈသညျ။စိမျ့စိမျ့သူက သတိလဈဟနျဆောငျရငျး လှတျမွောကျရနျနညျးလမျးကို တှေးတောကွံဆနမေိသညျ။ဒါပမေဲ့…….ဒါပမေဲ့ပေါ့…….စောကျပတျနဲ့လီး ထိပွီတှေ့ပွီဆိုသညျနှငျ့ အသှေးအသားတို့က တားမရဆီးမရနိုငျဖွဈကာ မညျသို့မှ ထိနျးခြုပျ၍ မရတော့ပေ။ တဇှတျဇှတျ ဖွေးဖွေးခငြျး နဈနဈသှငျးခလြိုကျသော လီးဒဈကွီးက စောကျစေ့ငေါကျတောကျလေးကို တိုကျတိုကျဝငျသှားတိုငျး စိမျ့ တကိုယျလုံး ရှိနျးဖိနျးကငြျတကျသှားသညျ။ ထိုအခိုကျ စအိုလေးကို ရှုံ့ကနဲ လုပျလိုကျမိတာကအစ သူမကိုယျသူမ သိနသေညျ။စိမျ့ ဖငျကွီးက မသိမသာ ဘယျညာယိမျးနှဲ့ကာ ခါယမျးလာတတျသညျ။ဖငျကွီးက အပေါျဖကျသို့လညျး ဇတျကနဲ ဇတျကနဲ တှနျ့တှနျ့တကျသှားတတျသညျ။ ထိုသို့ တကျသှားတိုငျး သိနျးဇောျက ငုံ့ကွညျ့ရငျး သူ့လီးကွီးကို တညျ့မတျစှာ စိုကျခဝြိုကခပြွဈလိုကျသညျ။

အငျး…..အငျး….အငျ့….ဟငျး….ဟငျး….ဟငျး…”စောကျပတျနှုတျခမျးသားထူထူနှဈခွမျးက ခပျအာအာလေးပွဲပွဲသှားအောငျပငျလီးတနျကွီးက အရှိနျနှငျ့အဆကျမပွတျ စိုကျစိုကျဝငျသှားနသေညျ။သိနျးဇောျ ပါးစပျမှ ဖားဖိုကွီးလို အသကျရှုသံတှေ မွနျလာပွီး အားရပါးရကိုဆောငျ့လိုးနပေသေညျ။ဆောငျ့လိုးလိုကျတိုငျး လီးတနျကွီးနှငျ့ စောကျပတျနှဈခမျးသားလေးမြားက လိပျလိပျပွီး ကပျပါလာတတျသညျ။ဒါကိုပငျ သိနျးဇောျသဘောအကကြွီး ကကြာ ဆကျတိုကျမနားတမျး ဆောငျ့လိုးနသေညျ။ စအိုဖကျမှ အရပွေားလေးမြားက လီးတနျကွီးစိုကျစိုကျဝငျသှားတိုငျး ရှုံ့ရှုံသှားပွီးတငျးကနဲ တငျးကနဲ ဖွဈဖွဈသှားသညျ။ ဖွူခြှဲပွဈခဲသော စောကျရညျမြားက စောကျပတျနှုတျခမျးပတျလညျတှငျပွူတဈပွူတဈနှငျ့ဖွဈကာ အမွုပျလေးမြားထနသေညျ။ လီးတနျကွီး၏ အရသာက ထူးခွားလှနျကဲစှာ ကောငျးမှနျလှခွငျးကွောငျ့စိမျ့၏ အသိတရားမြားက လှတျလှတျသှားနသေညျ။ထိုအခိုကျ သူမ၏လကျနှဈဖကျကသိနျးဇောျ၏ဖငျကွီးကို အားရပါးရကွီး ဆှဲဆှဲပွီး ဆောငျ့ပွဈလိုကျမိသညျ။ သိနျးဇောျ အားရှိပါးရှိ ဖိဖိဆောငျ့ခလြိုကျတိုငျးလဲ ဂှေးဥကွီးက စိမျ့၏စအိုဝလေးကို ဖတျကနဲ ဖတျကနဲ လာလာရိုကျခတျနမေိသညျ။ ယငျးသို့ စအိုဝလေးကို ဂှေးဥကွီးက တဖတျဖတျရိုကျဆောငျ့နခွေငျးမှာလညျးအရသာရှိလှသညျ။ အခကြျလေးငါးဆယျခနျ့ မနားတမျးလိုးဆောငျ့ပေးနရေငျးမှ ပုခုံးပေါျရှိသူမ၏ခွထေောကျတဖကျကို ပေါငျပေါျသို့ ဆှဲခလြိုကျသညျ။ ထိုကွောငျ့ စောကျပတျက ကနျ့လနျ့အနအေထားသို့ ပွောငျးသှားကာလီးတနျကွီးက စောကျပတျထဲသို့ ကနျ့လနျ့ဖွတျဖွတျပွီး ဆောငျ့ဝငျနသေညျ။စောကျပတျထဲသို့ လီးက ဒဲ့ဒိုးကွီး ကနျ့လနျ့ဖွတျဝငျနခွေငျးအတှကျ လီးတနျအထကျနှငျ့အောကျမှာ သနျစှမျးသော စောကျပတျညှဈအားကို ထိထိမိမိ ရရှိသညျ။ ထိုကွောငျ့ စိုစှတျပူနှေးသော စောကျခေါငျးထဲမှ အသားမြှငျလေးမြားက ဒဈကွီးကိုလုံးထှေးစုပျယူထားသလို ဖွဈနသေောကွောငျ့ လီးကွီးမှာ တစထကျတစ ပိုမို၍မာကွောတောငျတငျးလာရပသေညျ။ မာကွောလှသော အဖုအထဈ လီးကွီးက အားရပါးရကွီး အဆကျမပွတျလိုးသှငျးလိုကျ ထုတျလိုကျဖွငျ့ လိုးနခွေငျးကွောငျ့ စိမျ့ စောကျပတျကွီးမှာ ပေါကျကှဲလှမတတျ တငျးမာဖေါငျးကွှလာပွီး လီးတနျကွီး ကြှတျထှကျ လှတျထှကျသှားမှာကိုစိုးရိမျသညျ့အလား တငျးတငျးကွီးညှဈထားရငျး စိမျ့ ခါးလေးကို ပငျ့ပငျ့ပွီးကော့ဆောငျ့ပေးလိုကျမိသညျ။

အငျ့……အငျ…….အား…..အငျး……အငျ့…”စိမျ့ နှုတျဖြားမှ မခြိမဆနျ့လေး ညီးတှားရငျး သိနျးဇောျ၏ ခါးကိုတဈခါ ကြောကိုတလှညျ့မခြိတငျကဲ ဆှဲဆှဲဆောငျ့ကာ ကော့ထိုးပဈလိုကျမိသညျ။ သိနျးဇောျ၏ လီးတနျကွီးမှာ တငျးကနဲ တငျးကနဲ အစှမျးကုနျမာတောငျသှားပွီးအဆုံးထိထိုးဖိကာ သုတျရညျမြားကို စိမျ့၏စောကျခေါငျးကဉြျးကဉြျးလေးထဲသို့တပွှတျပွှတျ ပနျးသှငျးလိုကျတော့သညျ။ သညျအခိုကျ စိမျ့ခမြာ မတရားအလုပျခံနရေတာကို မေ့ပြောကျသှားသညျ။အကွောအပွိုငျးပွိုငျး ဖုထဈလြှကျ မာတောငျနသေော လီးတနျကွီးအရသာနောကျသို့တထပျတညျးလိုကျပါရငျး ဖငျကွီးကို ဘယျညာယိမျးနှဲ့ ခါရမျးပေးနမေိတော့သညျ။ လီးတနျကွီးက စောကျခေါငျးထဲသို့ တဆုံးထိုးစိုကျကာပူနှေးသောသုတျရမြေားက ပူကနဲ ပူကနဲ ပနျးဝငျလာသညျနှငျ့ စိမျ့တကိုယျလုံးသှကျသှကျခါလောကျအောငျ တဆတျဆတျတုနျသှားရလသေညျ။ လီးထိပျက စောကျခေါငျးအတှငျး သားအိမျခေါငျးကို ထိုးစိုကျတေ့ပွီးမှသုတျရညျမြား ပနျးထဲ့လိုကျသညျနှငျ့ စိမျ့၏စောကျရသေုတျရညျတို့ကလညျး ရှီးကနဲဒလကွမျး ပနျးထှကျကုနျလတေော့သညျ။အား……ရှုး အငျး…..အငျး…..အား….အ….အ…”ခပျတိုးတိုး ကွိတျအောျလိုကျသော စိမျ့၏အသံလေးက အရသာကွီးစှာဖွငျ့ကြကြေနေပျနပျကွီး အောျမွညျသံမှနျး သိသာလှသညျ။ အရညျမြား ရှှဲအိုငျပွညျ့လြှံ၍နသေောျလညျး လီးကွီးကို စောကျခေါငျးထဲမှမခြှတျသေးဘဲ ခပျဆတျဆတျလေး ညှောငျ့၍ လိုးပေးနသေညျ။ ထို့အပွငျ စိမျ့၏ဝတျလဈစလဈ ကိုယျလုံးလေးမှ နို့လေးနှဈလုံးကိုပယျပယျနယျနယျကွီး ဆှဲကိုငျဖွဈညဈလိုကျခွငျးကွောငျ့ စောကျပတျနှဈခွမျးမှာ တငျးကနဲ တငျးကနဲ ညှဈလိုကျမိသညျ။ ဒါကွောငျ့ အရသာတှေ့သှားသော လီးကွီးက တငျးကနဲ တငျးကနဲ ဖွဈဖွဈသှားကာပွီးသှား၍ အတနျငယျပြော့နရောမှ တဖွေးဖွေးခငြျး ပွနျ၍ မာတငျးလာသညျ။ စိမျ့စိမျ့သူအပေါျ သိနျးဇောျ၏ကာမမီးက တောကျလောငျနဆေဲဖွဈသညျ။ လီးကိုစောကျပတျထဲမှ မခြှတျခငြျလောကျအောငျ လိုးခငြျနသေညျ။

ထို့ကွောငျ့ သူ့ပုခုံးထကျတှငျ တငျလြှကျတခြောငျးတညျးကနြျနသေော သူမ၏ခွထေောကျတဖကျကိုမ၍ သူ့ရှေ့မှကြောျကာ ဆှဲလှဲ၍ စိမျ့ကို အရုပျလေးတဈရုပျလိုမှောကျခလြိုကျသညျ အ….အငျး…အီး…..ကြှတ….ကြှတ…လီးကွီးက အပေါကျကဉြျးကဉြျးလေးထဲတှငျ တပတျလညျ၍သှားသညျ။မှောကျလကြျသားဖွဈသှားသော စိမျ့စိမျ့သူ၏ခါးလေးကို လကျနှဈဖကျဖွငျ့ ဆှဲပွီးမတငျလိုကျသောအခါ စိမျ့စိမျ့သူသညျ ဖငျဗူးတောငျးထောငျထားသော အနအေထားသို့ပွောငျးသှားသညျ။ စိမျ့က ပါးပွငျသို့ စိုစှတျ၍ ကလြာသော မကြျရညျမြားကို လကျဖမိုးလေးတဖကျဖွငျ့ သုတျပဈလိုကျသညျ။ ခပျနီးနီး ထောကျထားသော ပေါငျနှဈဖကျကို သိနျးဇောျက ဖွဲကားရနျပွငျလိုကျစဉျ စိမျ့က အစှမျးကုနျပွဲအောငျ ဖွဲကားပေးလိုကျသညျ။“…….စိမျ့……ကိုယျ့ကို…..စိတျဆိုးနတေုနျးပဲလား….ဟငျ…”စိမျ့ ဆီမှ ဘာသံမှ မကွား။တိတျနသေညျ။သိနျးဇောျ ထပျ၍မေးသညျ။“…..ကိုယျ မေးနတေယျလေ….စိမျ့……ကိုယျ့ကို မုနျးတုနျးပဲလားလို့……ရှငျ စကားမမြားနဲ့…..ရှငျလုပျခငြျတိုငျး လုပျနပွေီးတော့…”သိနျးဇောျ ပွုံးလိုကျမိသညျ။စိမျ့ ရငျထဲက သူ့ကိုမခစြျသညျ့တိုငျ စိမျ့၏လှပသောကိုယျလေးက သူ့ကိုခစြျနပွေီဆိုတာကိုတော့ သူအတတျသိလိုကျသညျ။ လီးအဖြားလောကျဝငျနသေော စောကျပတျထဲသို့ လကျညှိုးကို ထပျပွီးထိုးထဲ့ကာ ကလိလိုကျသညျ။“……အို…..အ…..လား…လား…..ဟငျး…”ခပျနိမျ့နိမျ့ဖွဈနသေော ဖငျဖှေးဥဥကွီးက ယောငျယမျးပွီး ဆတျကနဲ ထောငျသှားသညျ။ထိုအခါ ဖငျက ထောငျသှားသဖွငျ့ စောကျပတျကွီးက အနောကျသို့ွ့ပူးကာဖေါငျးတငျးထှကျလာသညျ။ အားရစရာကွီးဖွဈနသေော စောကျပတျကွီးထဲသို့ လီးကွီးကို စိုကျ၍လိုးခလြိုကျလသေညျ။စိမျ့မှာ ပါးစပျလေးဟသှားပွီး မကြျတောငျလေးမြားစငျးကသြှားသညျ။

ဖငျကွီးတဈခုလုံးလညျး ဆတျဆတျတုနျကာ ကွကျသီးဖုလေးတှသေိသိသာသာထသှားသညျ။စိမျ့…..ခံလို့ ကောငျးလား……ဟငျ……သိဘူး….”စိမျ့ နှုတျခမျးကို ပွတျလုမတတျ ကိုကျထားသညျ။“……ဗွဈ….ဗွဈ…ဒုတျ….ဒုတျ…အား……အား…..အား….”ဆောငျ့တိုကျလိုကျရငျး လကျကိုအောကျသို့လြို၍ နို့နှဈလုံးကို ဆှဲကိုငျကာနို့သီးခေါငျးလေးတှကေို လကျညှိုးလကျမတို့ဖွငျ့ ဖိညှပျပဈလိုကျသညျ။ ထို့ကွောငျ့ စောကျခေါငျးထဲ တငျးတငျးကွီးစိုကျဝငျနသေော လီးကွီးကိုစောကျပတျနှဈခွမျးက ဆှဲညှဈလိုကျရငျး ဖငျကွီးကိုနောကျသို့တှနျးဆောငျ့ပဈလိုကျမိသညျ။“…….ဗွဈ….စှတျ…စှတျ……အငျ့…..အငျး…..အငျး….”“…..စိမျ့…..ကောငျးလားဟငျ…..”“……ကြှတ……ကောငျးပါတယျ……ဆို…” ျဟုဆိုလိုကျသော စိမျ့၏ အမှတျတမဲ့ ထှကျသှားသောလသေံလေးက သိနျးဇောျ၏ရငျကိုဆှဲလှုပျလိုကျပါတော့လသေညျ……ပွီးပါပွီ။