အပြာစာပေ အောစာပေ

အခြိနျမရှေး

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


ဦးစိုငျးမောငျ မိနျးမ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ ဒါရိုငျဘာ မောငျတူး အိမျပွနျ ခေါျလာရာ ဧညျ့ခနျးထဲ အမူး လှနျလာ တဝေါ့ဝေါ့ ထိုးအမျ နေ၏။ မောငျတူးမှာ သံပရာရညျ ဖြောျကာ ဒေါျနနျးသဇငျ ထိုငျနသေော ခုံရှေ့ တညျ့တညျ့ စားပှဲခုံ ပေါျခထြားပေး လိုကျသညျ။ ” မောငျတူး ” ” ဗြာ …… မမနနျး ” ” မငျး … ဆရာရော……. အေ့ …… ဝေါ့ … အှိ ….. အိ့ …. ဝေါ့ ဝေါ့ ” ” ဆရာက … သူ့မိတျဆှေ … အိမျမှာလေ …… မမနနျးကို …… ကနြောျ လာခေါျခိုငျးလို့ ………… ဒီအိမျပွနျခေါျ လာတာပါ ” ” အောျ … မငျးဆရာ …သူတောျကောငျးကွီးက … ကမြျးမာရေး မကောငျးတော့တဲ့ … သူငယျခငြျးရဲ့ … မိနျးမကိုကိုယျဖိ ရငျဖိ …… ပွုစု နပွေီထငျတယျ . ထှီ  ဖီ ” ” ကဲပါ … မမနနျးရယျ ……… တကိုယျလုံး လညျး …… ပှနပွေီ …… ရခြေိုးပွီး ……အိပျလိုကျတော့ နောျ ” ” အေး …. ငါ မူးနတော …… မောငျတူး …… ရခြေိုးခနျး ….. တှဲပို့စမျး ” ” ဟုတျ ……… မမနနျး ” ဒေါျနနျးသဇငျမှာ အပှငျ့ရိုကျ ပါတိတျ အစိမျးရောငျ ဝမျးဆကျပေါျတှငျ အမျဖတျမြားနှငျ့ ပှစိတကျ ကာ ခဉြျးစူးစူး အနံ့မြား ထှကျပေါျ နသေဖွငျ့ ရခြေိုးရနျ ဆုံးဖွတျ လိုကျတော့၏။ ခပျတညျတညျ နတေတျ ပမေယျ့ ရာဂစိတျ ပွငျးထနျခြိနျ ထိနျးမနိုငျ သိမျးမရ ဖွဈနတေတျ သညျ။ ခုလညျး ယောငျ်ကြားဖွဈသူ နှငျ့ အတူသောကျကာ အပွနျ စိတျရှိ လကျရှိ လိုးရနျ စဉျးစား ထားခြိနျ သူမအား ပထုတျလိုကျသဖွငျ့ စိတျအလိုမကြ ဖွဈကာ ဒါရိုငျဘာ မောငျတူးအား ရဈနတေော့၏။

” မောငျတူး ” ” ဗြာ … မမနနျး ” ” မငျး … ဆရာရော ” ” အမျ …… သူ့မိတျဆှေ …… ဦးရဲကြောျ ……… အိမျမှာလေ ” မောငျတူး စိတျညဈနရေသညျ။ ဆရာ ကတောျအား အမွနျဆုံး အိပျပြောျသှားရနျ ကွံနမေိ၏။ ” အေးအေး ……… ငါ့ ………… ရခြေိုးခနျး ……… လိုကျပို့ ” ” ဟုတျ ” ဒီတကွိမျ ဒေါျနနျးသဇငျ စကားဆုံးသညျနှငျ့ မောငျတူး မှာ ခုံပေါျထိုငျနသေော ဒေါျနနျးသဇငျအား ခြိုငျးမှ ဆှဲထူ လိုကျတော့၏။ နှာခေါငျးထဲ စူးကနဲ့ ခဉြျတူးတူး အမျဖတျ အနံ့မြား ဝငျလာသဖွငျ့ အသကျအောငျ့ ထားရပွနျသညျ။ ထိုခြိနျ ဒေါျနနျးသဇငျ လကျ၂ဖကျမှာ မွောကျတကျ လာပွီး မောငျတူး ပုခုံး ၂ဖကျအား ဖကျကာ တှဲလဲ ခိုနေ၏။ ယိမျးယိုငျနသေော ဒေါျနနျးသဇငျ ကိုယျလုံးအား ဟနျခကြျ ညီအောငျ ထိနျးရငျး မောငျတူးတယောကျ ဧညျ့ခနျးနှငျ့ အနောကျ ဖကျ မကြျစောငျးထိုးရှိ ရခြေိုးခနျးနား ခေါျလာခဲ့သညျ။ ထိုစဉျ မမြောျလငျ့သော အထိအတှေ့ ကွောငျ့ မောငျတူး စိတျလှုပျရှားမှု့ ပွငျးထနျ နတေော့၏။ မကြျနှာခငြျးဆိုငျ ခန်ဓာကိုယျခငြျး ကပျကာ လြှောကျလာ ရ သဖွငျ့ ဒေါျနနျးသဇငျ ဆီးခုံးနရောလေးအား အောကျဆိုကျ ကနြသေော လီးဖွငျ့ ပှတျမိရာ တဖွညျး ဖွညျး လီးက ခုံးထ လာပွီး ထောငျထှကျနရှောသညျ။ သခြော မရညျရှယျ ပမေယျ့ ထောငျမတျလာသော လီးထိပျမှာ ဒေါျနနျးသဇငျ ပေါငျဂှထဲ ဝငျလိုကျ ထှကျလိုကျ ဖွဈနမေိ၏။ သာမာနျ ခြိနျတှငျ ခွလှေနျး ၅ဝခနျ့ လြှောကျလငြျ ရောကျနသေော ရခြေိုးခနျးအား ဒေါျနနျးသဇငျ ကိုယျလုံး ယိမျးသညျ့ဘကျ ထိနျး လြှောကျနရေ သဖွငျ့ အတောျနှငျ့ မရောကျနိုငျသေး ပေ။ ထူးခွားသညျက ခွလှေမျးယိုငျသှားသော ဒေါျနနျးသ ဇငျ ကိုယျလုံးအား ခါးမှ ပွနျဆှဲကပျစဉျ ပေါငျဂှလေးထဲ လီးထိပျနှငျ့ ထိုးမိတိုငျး ပုခုံးပေါျ ခေါငျးတငျထားသော ဒေါျနနျးသဇငျ နူတျခမျးမှ အငျ့ကနဲ့ မပှငျ့တပှငျ့ နှာမှုတျ သံလေး ကွားနရေ သညျ။ ပါတိတျ ထမိနျလေးမှာ အမျဖတျမြားဖွငျ့ ရှှဲနကော ပေါငျကွားမှ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီလေးပါ စိုနေ၏။ အတှငျးခံ ဘောငျးဘီမှာလညျး အပါးလေးမို့ အကာ အကှယျမဲ့ နသေလို ဖွဈကာ မောငျတူး လီးထိပျဖွငျ့ ထိုးမိတိုငျး ခါးလေး တှနျ့နပွေနျသညျ။ ရခြေိုးခနျးထဲ အရောကျ မောငျတူး အခကျ တှေ့နရေ၏။ ဒေါျနနျးသဇငျ မှာ ပါတိတျအငျ်ကြ ီ ကွယျသီးမြား ဖွုတျကာ အငျ်ကြ ီခြှတျရငျး တဆကျတညျး လကျ၂ဖကျ နောကျပဈ ကာ ဘောျလီခြိတျ အား ဖွုတျခပြဈသညျ။

ဘောျလီးကိုငျးအား ပုခုံးတဖကျဆီ မှ အောကျလြှော ခရြာ အနညျးငယျ အိတှဲနသေော နို့အုံ ၂ဖကျ ထှကျကြ လာ၏။ ထို့နောကျ ရခြေိုးခနျး နံရံအား ကြောမှီရငျး ထမိနျအား ခွရေငျး ဖွညျခရြငျး အတှငျးခံ ဘောငျးဘီ အား ခွတေဖကျခငြျး ကွှကာ ခြှတျလိုကျပွနျ သညျ။ ” မောငျတူး ” ” ဗြာ … မမနနျး ” ” ငါ့ ကိုယျလုံး … သခြောကွညျ့စမျး … လှသေးရဲ့လား ” ဒေါျနနျးသဇငျတယောကျ ကိုယျတပတျလှညျ့ကာ ပွနေ သဖွငျ့ မောငျတူးလညျး ငေးကွညျ့နမေိသညျ။ ” ဟုတျ … ဟုတျ ……… လှ ပါ တယျ …… မမ …… မမ နနျး ” မောငျတူး အသံမြား တုနျရီစှာ ဆရာကတောျအား ကွညျ့ ရငျး ပွနျဖွလေိုကျ၏။ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ မောငျတူး ပွနျ ကွညျ့ရငျး လကျမလေး ထောငျပွ သဖွငျ့ မောငျတူး လညျး လကျမ ပွနျထောငျ ပွလိုကျ ရသညျ။ ” ဒါနဲ့မြား .မငျးဆရာကဘာလို့ ……… စိတျမပါတော့ တာလဲ ” ” ဟို ဟို ……… အဲဒါတော့ ………… ကနြောျ ……… မသိဘူး ” ” အငျး … ရဖှေငျ့ကှာ ……… ရခြေိုးပေး “ဒေါျနနျးသဇငျမှာ အရငျ လငျမယား ၂ယောကျ အတူ ရခြေိုးတိုငျး လငျဖွဈသူအား ရပေနျးဖွငျ့ တကိုယျလုံး ပနျးခိုငျးကာ ခြိုးလေ့ရှိသညျ။ ခုလညျး မောငျတူးအား မူးမူးဖွငျ့ လငျတောျမောငျ ဦးစိုငျးမောငျ နရောအား အစားထိုးကာ ရခြေိုးနတေော့၏။ ” မောငျတူး ” ” ဗြာ ” ” မငျးက …… ဘာကွောကျနတောလဲ …… နောကျကနေ ပဲ … မပနျးနဲ့ … ဒီရှေ့လာပနျးပေး ” ဒေါျနနျးသဇငျ စကားကွောငျ့ မောငျတူး စိတျထဲ ဖြိုးဖြိုး ဖဉြျးဖဉြျး ဖွဈသှားရ၏။ ပေါငျကွားထဲက လီးကလညျး ထောငျမတျနကော ပုဆိုး ရစေို သှားသဖွငျ့ လီးအား ရစေိုဝတျ ပတျထားသလို ဖွဈနရှောသညျ။ မကြျနှာပူပူ ဖွငျ့ ဒေါျနနျးသဇငျရှေ့ မတျတပျရပျကာ လညျပငျးမှ စ၍ နို့အုံ ၂ဖကျအား ရပေနျးဂေါကျလေးဖွငျ့ ပနျးပေးကာ တဖွညျး ဖွညျး ဆီးခုံးနား အရောကျ အစိလေးအား ပေါျအောငျ လကျ၂ဖကျနှငျ့ ဖွဲပေးထားရာ အဖုတျလေးအား ကွာကွာ လေး ပနျးပေးလိုကျ၏။ ” ဟငျ …… မောငျတူး ” ” ဗြာ ” မောငျတူး မကြျစိ မကြျနာ ပကြျနတေော့သညျ။

အခနျ့ မသငျလငြျ အလုပျပွုတျဦးမညျ။ ” အငျး … ငါ့ ကိုယျလုံးက … ဆှဲဆောငျမှု့ ရှိပါသေးတယျ … ပွစမျး ” ” ဟမျ ” ” မငျးဟာကွီးက …… အဖုလုံး လေးတှေ ……… အနာ တှလေား ” ” မဟုတျပါဘူး …… အဲတာ ဂေါျလီ တှပေါ …… မမနနျး ” ဒေါျနနျးသဇငျ တယောကျ မူးမူးနှငျ လငျတောျမောငျ အား အရှဲ့တိုကျရငျး လုပျခငြျသလို လုပျနတေော့ သညျ။ မောငျးတူး ပုဆိုးအောကျနားစအား လှနျကာ လီးအား အုပျကိုငျ လိုကျတော့သညျ။ စိတျလှုပျရှား နသေော မောငျတူး တယောကျ ရုတျတရကျ ဒေါျနနျးသဇငျ အပွုမှု ကွောငျ့ လရညျထှကျမတကျ လီးတနျ တလြှောကျ ကဉြျကနဲ့ ခံစား လိုကျရ၏။ ” တောျပွီကှာ … ရခြေိုးပွီး … အိပျခနျးထဲ သှားမယျ … မငျးလညျး … တခါထဲ ခြိုး … မောငျတူး ” မောငျးတူ ခုမှ သကျပွငျး ခနြိုငျတော့သညျ။ အလုပျ မပွုတျ ပဲ အဆငျပွလေငြျ ကာမ စညျးစိမျးလေး ခံစားရမညျမှနျး ကွိုတငျ သိရှိနတေော့သညျ။ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ မောငျတူး အား မကွညျ့တော့ပဲ တကိုယျလုံး ဆပျပွာတိုကျကာ ရခြေိုးပွီး အရငျ ထှကျသှား၏။ ဒေါျနနျးသဇငျ ထှကျသှား အပွီး မောငျတူးမှာလညျး ရအေမွနျ ခြိုးကာ ထှကျလာ ခဲ့လိုကျ သညျ။ ရခြေိုးခနျးမှ ထှကျပွီး အိမျ၏ တောငျ ဘကျ ကားဂိုဒေါငျဘေး သူနသေော တိုကျခနျးလေးထဲ ရဝေတျ လဲရနျ ဧညျ့ခနျးထဲ အဖွတျ နောကျကြော ဘကျမှ ခေါျသံ ကွားလိုကျ ရတော့၏။ ” မောငျတူး ” ” ဗြာ … မမနနျး ” ” မငျး အခနျး မသှားနဲ့တော့ …… ဒီလာ …… ရော … ဒါကို အရငျ လဲထား ” မောငျတူး လှညျ့ကွညျခြိနျ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ တဘကျ အကွီး တထညျအား ရငျလြားရငျး ပုဆိုး အဟောငျး ပဈ ပေးနသေညျ။ မောငျတူး တယောကျ ရစေို ပုဆိုးအား လဲဝတျရငျး ဒေါျနနျးသဇငျ နောကျမှ ကပျပါ လာခဲ့၏။ အိပျခနျးထဲ အရောကျ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ တဘကျ ရငျလြား ရဲ့နဲ့ပငျ မှနျတငျခုံရှေ့ ထိုငျကာ ဆံပငျမြား ခွောကျအောငျ ဒှိုငျယာ မှုတျရငျး ခဏ အကွာ ကုတငျပေါျ ပကျလကျ လှဲခြ လိုကျတော့သညျ။ ” မငျး … ရခွေောကျရငျ … ငါ့ ဇတျကွောတှေ ဆှဲပေးပါ့လား … ရငေတျပွီး … အကွောတှေ တငျးနလေို့ ” ” ဟုတျ … မမနနျး ” စကားပွောရငျး မှောကျအိပျ လိုကျသော ဒေါျနနျးသဇငျ ဘေးနား တငျပလှဲ ဝငျထိုငျကာ ဇတျကွောမြား စနှပျပေး လိုကျ၏။ ဂုတျသားလေးမှာ ဖှေးစှတျနပွေီး မောငျတူး နှိပျလိုကျတိုငျး လကျဖိရာ အတိုငျး ရဲတကျလာသညျ။ ဂုတျမှ တဆငျ့ ပုခုံးသား ၂ဖကျအား နှိပျရငျး အောကျဖကျ ရှေ့လာရာ ဖငျသားစိုငျ ၂ခကြျအား ဆုပျနယျရငျး ပေါငျတနျ နောကျခွမျးသို့ ဖိနှိကျပေးပွနျ၏။

ရငျလြား ထားသော တဘကျမှာ ပေါငျလယျထိသာ ဖုံးသဖွငျ့ နှိပျရငျး မောငျတူး တယောကျ တဘကျ အောကျနားစ အား မကွညျ့ရာ ဖငျကွားအောကျ ရစေိုနသေော စောကျမှှေးလေးမြား မွငျနရေသညျ။ မောငျတူး ပေါငျကွားမှ လီးမှာ ခုံးထ လာတော့၏။ ” အငျး … မငျးက … လကျပေါကျသားပဲ … ငါ ပကျလကျလှနျဦးမယျ … ခွသေလုံး ကနေ အပေါျထိ … နှိပျပေးဦး ” မောငျတူး မကြျလုံးမြား အရောငျတောကျ လာသညျ။ခွဖေဝါး အလယျမှ စနှိပျကာ ခွသေလုံး လေးအား နှိပျပေး ပွနျသညျ။ ဒီတကွိမျ ပကျလကျ အနထေားမို့ အတှငျးခံ မပါသော စောကျပတျလေးအား ပေါငျလယျ မှ လနျတကျ နသေော တဘကျ အောကျနားစမှ မပေါျတပေါျလေး မွငျနရေ၏။ မောငျတူး စိတျထဲ တဒိုငျးဒိုငျး ဖွငျ့ ရငျခုနျလာကာ လကျ၂ဖကျမှာ ဒူးဆဈလေး ကြောျပွီး ပေါငျတနျ၂ဖကျပေါျ ရောကျရှိ သှားသညျ။ တဘကျ အောကျနားစလေးထဲ လကျ ၂ဖကျ သှငျးကာ ပေါငျတနျ အား နှိပျရငျ အပေါျ ရှေ့သှားရာ ပေါငျရငျး အရောကျ ဒေါျနနျးသဇငျ စောကျပတျ လေးမှာ ရစေိုနသေော စောကျမှှေးလေး မြား ကပျနကော နီညိုရောငျ အဖုတျနားရှတျ လေး၂ဖကျက လနျနပွေီး အကျကှဲကွောငျး ဘေး နူတျခမျးသား မှာ ဖေါငျးကွှ လာတော့၏။ ဒေါျနနျးသဇငျ မကြျနှာအား ခိုးကွညျ့ မကြျလုံးလေး စငျးနသေဖွငျ့ မောငျးတူး အတငျးရဲလာသညျ။ အဖုတျနူတျခမျးသား ၂ခုအား ဖွဲကာ အပေါျရှိ အရညျပွား မာတငျးစ ပွုနသေော အစိလေးအား လကျမဖွငျ့ ဖိခြေ လိုကျတော့၏။ ” ဟငျ ……… မောငျတူး ……… နှိပျပါဆို ……… ဘာလုပျနတောလဲ …… အာ ” မောငျတူး မကြျနှာပေါျ ခြှေးစေးမြား ပြံနကော ဒေါျနနျးသ ဇငျ စကားအား ပွနျမပွောပေ။ ကနျ့လနျ့ ဖကြျ အနေ ထားဖွငျ့ အဖုတျပေါျ မကြျနှာ အပျပဈ သညျ။ ရုတျတရကျ မို့ ဒေါျနနျးသဇငျ ပေါငျတနျ၂ ဖကျအား စိလိုကျသောျလညျး ဖေါငျးကွှနသေော အဖုတျအပေါျပိုငျးရှိ အစိလေးမှာ မောငျတူး ပါးစပျထဲ ရောကျရှိ နတေော့၏။ ” အိုရျ ………… ခကျတော့တာပဲ ………… မောငျတူး ရယျ ……… ကြှတျကြှတျ ” ဒေါျနနျးသဇငျ ဟနျလုပျနသေောျလညျး စောကျပတျ လေးမှာ အရညျကွညျမြား စိမျ့ထှကျ နသေညျ။ မောငျတူး မှာ အစိလေး စုပျရငျး အဖုတျ အကျကှဲ ကွောငျးထဲ လြှာထိုး သှငျးကာ အထကျအောကျ ကနျ့လနျ့ ဖကြျ ဖိဆှဲ ပေးရာ ပေါငျတနျနှဈဖကျအား မသိမသာလေး ဖွဲပေး နတေော့၏။ ” အ …… အ ……….ရှီးးးးး …….ဘယျလို …. လုပျနတောလဲ … မောငျတူး ရယျ ………… ဟငျ့ ဟငျ့ ” ဒေါျနနျးသဇငျ ဟနျမဆောငျတော့ပေ ရငျလြား ထား သော တဘကျအား ဖွညျရငျး ဖငျကွီး ကွှတကျ လာပွီး ကော့ပေး ထားသညျ။

ခေါငျးထောငျ နသေော အစိ လေးအား မောငျတူး ပါးစပျဖွငျ့ လိုကျကပျ ပေးရငျး တရှီးရှီး ညညျးနေ ၏။ ” ပေါငျကွားထဲ … လာပါ့လား … မောငျတူး ” ဒေါျနနျးသဇငျမှာ မောငျတူး ပါးစပျအား စောကျစိလေး တေ့ပေးရာ ကနျ့လနျ့ဖကြျမို့ အားမလို အားမရဖွဈကာ သူမ ပေါငျကွားထဲ ဝငျယကျရနျ ပွောလိုကျပွနျသညျ။ မောငျးတူး တယောကျထရပျကာ ဒေါျနနျးသဇငျ ပေါငျကွား ထဲ ဒူးထောကျ နရောယူပွီး ခါးညှတျရငျး စောကျပတျအား ထိထိမိမိလေး ဖိယကျပေးတော့၏။ ” အ ……. အ ……အစိလေး စုပျပွီး …နာနာလေးယကျ… အငျး …… ဟုတျတယျ …… ဟုတျတယျ …. ကောငျးလိုကျတာ ………အဟငျ့ ဟငျ့ ……အား ……..အား ……… ထှကျပွီ …… အ …… အားးးးးးးးးး ” မောငျတူး မကြျနှာအား အဖုတျဖွငျ့ ဆှဲကပျကာ ပနျးထုတျ သဖွငျ့ မောငျတူး မကြျနှာ တပွငျလုံး စောကျရညျမြား ရှှဲနှဈနသေညျ။ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ မောငျတူး လြှာစှမျး အောကျ တခြီ ပွီးသှားသဖွငျ့ မကြျလုံးလေး စငျးကာ အနားယူနတေော့၏။ ်ထ်ထ်ထ်ထ်ထ်ထ်ထ်ထ်ထ” မောငျတူး ” ” ဗြာ ” ” မငျး … ဟာကွီး … တအား ထောငျနပေါ့လား ” ဒေါျနနျးသဇငျမှာ ပငျကိုယျစိတျ ရာဂအားကွီး သဖွငျ့ ထောငျမတျ တငျးမာနသေော လီးအား မွငျသညျနှငျ့ ပကျလကျလှနျ အနားယူနရောမှ ထထိုငျရငျး ဘယျလကျ ဖွငျ့ ပုဆိုးပေါျမှ အုပျကိုငျ လိုကျတော့ သညျ။ ၅ခကြျခနျ့ ပုဆိုး အပွငျမှ ဂှငျးထုပေးရငျး ညာလကျမှ ပုဆိုး အောကျ နားစအား ဗိုကျပေါျထိ ဆှဲတငျပဈ၏။ ပုဆိုးအောကျမှ ရမျးခါ ထှကျလာသော လီးကွီးအား ကွညျ့ကာ လြှာသပျခြ နတေော့သညျ။ မောငျးတူမှာ ပိနျပိနျ ရှညျရှညျ လကျပွငျ ကိုငျးပမေယျ့ ပေါငျကွားမှ လီးမှာ ဂေါျလီ ၃လုံးဖွငျ့ စံခြိနျမှီ လှ၏။ ဒေါျနနျး သဇငျ ဘယျလကျလေး မောငျတူး လီးပေါျ ပွနျရောကျ လာကာ လီးအရညျပွားအား ဖွဲခလြိုကျ သညျ။ အညိုရောငျ သနျးကာ အကွောမြား ထောငျထ နသေော မောငျတူး လီးမှာ ဒဈကွီး ကားထှကျလာပွီး လီးထိပျနား အပေါျဘကျတှငျ ဂေါျလီ တလုံးနှငျ့ တလကျမ ခနျ့ အကှာ ဘေး တဖကျတခကြျ ဆီတှငျ ၂လုံးက လီးအရညျပွား ပေါျ တငျးကနဲ့ ပေါျထှကျလာ ၏။ ထိုခြိနျ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ ဒူးတုတျ ထိုငျလကြျ အနေ ထား ဖွငျ့ ခါး ညှတျကာ လီးအရငျး အောကျဖကျ တှဲကနြသေော လဥ ၂လုံးအား ပါးစပျထဲ ဆှဲစုပျရာ အကွောပွိုငျးပွိုငျး ထနေ သော မောငျတူး လီးကွီးမှာ ဆကျကနဲ့ ဆကျကနဲ့ တုနျ ကာ ခါရမျး နသေညျ။ လဥ၂လုံးအား ပါးစပျထဲမှ ပွနျထုတျ ကာ မောငျတူး ပေါငျကွား ထဲ နရောယူပွီး ပေါငျ၂ဖကျ ဆှဲမွှောကျ ကှေးကာ ဖိတှနျးရငျး ဖငျဝလေးအာ လြှာထိပျ ဖွငျ့ ထိုးကလိ ပေးလိုကျ၏။

” အား လားလား ……… မမနနျးရယျ ……. ကောငျး လိုကျ တာ ဗြာ …….ရှီးးးးးးးးးးးးး ” လြှာထိပျလေးနှငျ့ ဖငျဝလေးအား ထိုးသှငျး မှှခေံရ သဖွငျ့ မောငျတူး တယောကျ ကှေးမွှောကျထားသော ပေါငျ၂ဖကျ ဆကျကနဲ့ ဆကျကနဲ့ တုနျကာ တရှီး ရှီးဖွငျ့ စုပျသပျ နရေ သညျ။ ကြေးဇူးရှငျ ဆရာ ကတောျ ဒေါျနနျးသဇငျ ဆီမှ ဒီလို အပွုစု အယုယ မြား ရဖို့ အိပျမကျပငျ မမကျဖူးပေ။ ” အ ………အားဟား ……..ဟူးးးးးးးးး …..အ ” ဒေါျနနျးသဇငျ တယောကျ ဖငျဝလေး ထိုးထိုး ယကျ ကာ လကျကလညျး လီးအား တဈခကြျခငြျး ထုပေး နသေဖွငျ့ မောငျတူး မခံနိုငျ ရှာတော့ပေ။ ” မမနနျး …… ရှီးးးးးး …….. အအ ……. ကနြောျ ……..လိုး လိုး ……လိုး ခငြျ ပွီ ဗြာ ” ခဏအကွာ ပကျလကျလှနျကာ ဒူးထောငျ ပေါငျကား ထားသော ဒေါျနနျးသဇငျ၏ အဖုတျထဲ မောငျတူး တယောကျ ဒူးထောငျလကြျ အနထေားဖွငျ့ လီးထိပျ အား တေ့ကာ ဖိလိုး လိုကျတော့သညျ။ ” အိုးးးး …… ကြှတျကြှတျ …. အ ” မောငျတူး လီးကွီး ဒေါျနနျးသဇငျ စောကျပတျထဲ တရဈ ခငြျး ဝငျလာနေ၏။ စောကျပတျလေးထဲ တငျးကပြျ နသေဖွငျ့ အစပိုငျး အနညျးငယျ နာကငြျ ကာ အောျနမေိ သညျ။ ” အား ……အငျ့ … ဖွေးဖွေး …. နာတယျ …..အား …..အ …..အမေ့ ……နာလိုကျတာ …. အမေ့ …. အားး …. အားးး ” ဒေါျနနျးသဇငျ တယောကျ သူမတို့ လငျမယား အိပျသော ကုတငျပေါျတှငျ မောငျးတူး ရငျဘတျအား ဆီးတှနျးကာ လီးထိပျမှ ဂေါျလီ ဒဏျအား လူးလိမျ့နေ အောငျ ခံစား နရေ သညျ။ ” အားးးး …… မငျး လီးက …..ဘယျလို ကွီးလဲ ….အား… အငျ့..စောကျဖုတျလေး …. ကှဲပါပွီ …..အားး …… ယားလညျးယားတယျ ……နာလညျး နာလှပါပွီ ……အမလေးးး …. အဟငျ့ ဟငျ့ ” မောငျးတူး လီးထိပျမှ ဂေါျလီမြားက ဒေါျနနျးသဇငျ စောကျခေါငျးပေါကျ အတှငျးသားမြားအား ပှတျတိုကျ ခြိတျဆှဲ နေ၏။ ကုတငျပေါျတှငျ ဒေါျနနျးသဇငျ မကြျနှာ လေး ရှုံ့မဲ့ကာ လူးလှနျနပွေီး မောငျတူး လကျမောငျး အိုးအား ခပျတငျးတငျး ဆုပျကိုငျ ထား လိုကျသညျ။ မောငျတူးမှာလညျး နဖူးကွောလေး တှနျ့ကာ မခြိမဆနျ့ လေး ဖွဈနသေော ဒေါျနနျးသဇငျ မကြျနှာအား ကွညျ့ပွီး လီအရငျးထိ ဆောငျ့လိုး ပဈ၏။

အမလေးးး ….. သပွေီ သပွေီ ….. အ ….. အားးးး ….. ကောငျးလား …… မမနနျး  သမေတတျပါပဲ …… မောငျတူးရာ …… မငျး လီး အပေါျက …… အဖုလေးတှကေ ……… နာလညျးနာ ……… ကောငျးလညျးကောငျး ……. အ ….. အငျ့ ” ” အဲတာ …… လိုးတဲ့ခြိနျ ……… ခံစားမှု့ ပိုကောငျး အောငျ …. ထညျ့ထားတာ …. မမနနျး …… ကွိုကျတယျ မလား ” ” ရှီးးးးး …….. မငျးလီးက …… ရှညျတော့ …… သားအိမျ …… လာလာထောကျတယျ …. အဖုလေးတှကေ …… အတှငျးထဲ ………… ကွိတျမှှနေတေော့ …… ကောငျးတာပေါ့ …. စလိုးကတညျးက ……… ခဏ နတေော့ ……… မမနနျး …… တခြီပွီး သှားတယျ ” မောငျတူး လီးမှာ ကွီးမား တုတျခိုငျကာ ဂေါျလီပါ သဖွငျ့ ဒေါျနနျးသဇငျ တယောကျ လီးအရသာအား အပွညျ့ အဝ ခံစားနရေ၏။ လငျဖွဈသူ ဦးစိုငျးမောငျ လီးအား ဂေါျလီမြား ထညျ့ရနျ ပူဆာဖို့ တေးထားလိုကျ သညျ။ မောငျတူး လီးကွီးဖွငျ့ မီးပှငျ့မတတျ အလိုးခံ ရငျး ရမေဆေး တော့ပဲ လီးအား အကွိမျကွိမျ စုပျပေး နမေိ၏။ နောကျဆုံး ပါးစပျ အား အလိုးခံရငျး မောငျတူး စိတျတိုငျးကြ လရညျမြား မြိုခပြေးရပွနျ သညျ။ အခြိရညျသောကျ အမောဖွညျပွီး ခဏအကွာ မောငျတူးမှာ ဒေါျနနျးသဇငျ ဖငျကွီးအား ပငျ့မကာ ခွရေငျးဘကျရှိ ခှခေါငျအုံးဖကျလုံးအား ဖငျအောကျ ခုပေးလိုကျ၏။ ဖေါငျးကားနသေော စောကျပတျလေး အား လီးထိပျဖွငျ့ တေ့ကာ ဖိလိုး ပေးပွနျသညျ။အား ……… ကောငျးလိုကျတာ…… မမနနျး …… စောကျဖုတျက …… စီးပိုငျနတော ….. အိမျထောငျသညျဆို ….. ယုံမယျ မထငျဘူး ” မောငျတူးမှာ စကားပွောရငျး ဖငျအောကျ ဖကျခေါငျး အုံး ခုထားသဖွငျ့ ဖေါငျးကွှလာသော ဒေါျနနျးသဇငျ စောကျ ဖုတျလေးအား လီးအရငျးထိ တဘှတျဘှတျ ဖွငျ့ ဆောငျ့ လိုး ပဈ၏။ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ မောငျတူး လိုးခကြျ မြား အောကျ အဖုတျတခုလုံး အရညျတှေ ရှဲနှဈ နတေော့ ၏။ ဒေါျနနျးသဇငျမှာ လငျဖွဈသူ ဦးစိုငျးမောငျ၏ လီးဖွငျ့ သာ အလိုးခံဖူးရာ မောငျးတူး ၏ ဂေါျလီပါသော လီးကွီး အား ခံ၍ မဝနိုငျအောငျ ဖွဈနမေိသညျ။

” အား ……. ကောငျးလိုကျတာ ……. မောငျတူးရယျ ……… အမေ့ ……. အငျ့…… အား …….. ဆောငျ့ ဆောငျ့ ……… မငျး စိတျတိုငျးကြ …….ဆောငျ့လိုးစမျးကှာ ……….. အားးးးးး ….. အားးးးးးးး ” ” ကောငျးလား ……… မမနနျး …. နောကျလညျး ……. လိုးခှငျ့ ပေးဦး မှာလား အား … ရှီးးးးးးးး ……ကောငျးတယျ ……. မငျး ဆရာ … မရှိတဲ့ခြိနျ… အခြိနျမရှေး …လာလိုးလေ …. ဒါပမေယျ့ …ငါ့ကိုပဲ လိုးရမှာနောျ ….. အပွငျ တခွားကောငျမလေးတှေ ……… မလိုးရဘူး ” ” အငျးပါ ……… မမနနျးရဲ့ … ဒီလောကျလှတဲ့ ….. မိနျးမ တယောကျကို … လိုးနရေတာ …..ဘယျမိနျးမကို …… သှားလိုးရ ဦးမှာလဲ …. ဆရာ မရှိခြိနျ ..လာလာ လိုးမှာ ” ” အငျး … အငျ့ ….. လာလိုးပေါ့ ……. အား …..အငျ့…ကောငျးလိုကျတာဟာ ……. မငျး လီးကွီးက ….အဖုလေးတှေ ကလညျး … အတှငျးထဲ ……. တကယျ အရသာ ရှိတယျ …. ဆောငျ့ ဆောငျ့….. ပွီးတော့မယျ ….. နာနာလေး ……. ဆောငျ့ပေးဦး ” မောငျတူးလညျး စကားအဆုံး မီးပှငျ့မတတျ ဆောငျ့လိုး ပေးရာ ဒေါျနနျးသဇငျ တယောကျ တအားအား ညညျးရငျး တကိုယျလုံး တုနျရီလာပွီး မောငျတူး ကြောပွငျအား ခပျ တငျးတငျး ဖကျကာ စောကျရညျမြား ပနျးထုတျလိုကျတော့ ၏။ ” အမလေးးးး အား အား ……. ထှကျပွနျပွီ ……. ရှီးးးးးးးးးးး …..အမေ့ …….. အားးးးးးး …. ကောငျးလိုကျတာ …..ဟာ …… ငါတော့ ….. မငျးလီး ကွီးကို …. ကွိုသှားပွီဟာ …… မရပျနဲဦး …… မငျးပွီးအောငျ ……ဆကျသာလိုး ” မောငျတူးလညျး အံကွိတျ လိုးရာ အခကြျ ၆၀ ခနျ့တှငျ ဒေါျနနျးသဇငျ စောကျခေါငျး အတှငျးသားမြား၏ ညှဈပေး သညျဒဏျအား မခံနိုငျပဲ လရညျမြား တဖြောဖြော ပနျး ထုတျ လိုကျရတော့သညျ…..ပွီး။


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။