ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…

---

မူမူဦးမို့ နှစ်တစ်ရာတိုင် မမေ့နိုင် | အပြာစာအုပ် | အောစာအုပ်

စိတ်ကူးရေးသား – La Ou Kaung
ဖိုးနောင် ကူးယူ တင်ပြသည်။

ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက အဖေရယ် အမေရယ် ကျွန်တော်ရယ် ၃ယောက်တည်း။ မိသားစုနည်းတော့ အိမ်ကလည်းသေးတယ်။ အခန်းဖွဲ့စည်းပုံကလည်း ခေါင်းရင်းမှာက ဘုရားစဥ်နဲ့ ဧည့်ခန်း။ တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ အိပ်ခန်းက မျက်နှာချင်းဆိုင် ၂ခန်း။ အလယ်ကတော့ မီးဖိုဘက်ကိုသွားနဲ့ လျှောက်လမ်း။ မီးဖိုထဲကနေ ဘယ်ဖက်သွားရင် ရေချိုးခန်းနဲ့ အိမ်သာရှိတယ်။ အိပ်တော့ အဖေနဲ့ အမေနဲ့က တစ်ခန်း။ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ကျွန်တော်က တစ်ခန်း။ အဖေက ကုမ္ပဏီ ဝန်ထမ်းဆိုတော့ ပျဥ်ထောင်တစ်ထပ်အိမ်လေးပဲ ဆောက်နိုင်တာပါ့။ အမေကတော့ အိမ်အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ စျေးနားလေးမှာ ကုန်စုံဆိုင်လေး ဖွင့်ထားတယ်။ ကျွန်တော် ၇.တန်း တက်မဲ့နှစ်မှာပဲ နယ်ဘက်က အစ်မတစ်ဝမ်းကွဲက ၁၀.တန်းတက်ဖို့ဆိုပြီး အိမ်မှာလာနေတယ်။ အိပ်တော့ အခန်းကလည်း ၂ခန်းတည်း၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ကလေးဆိုပြီး ကျွန်တော့်အခန်းမှာပဲ အတူတူ အိပ်ခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော့်အဒေါ်က စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်ထားတော့ သူ့သမီး စာကောင်းကောင်းကျက်လို့ မရမှာစိုးတာက တစ်ပိုင်း၊ ရည်းစားထားလို့ ဆိုပြီးတာ့ တစ်ပိုင်း အိမ်ကို ပို့လိုက်တာတဲ့။ ပြီးတော့ အဖေက ပညာရေးနဲ့ ပတ်သက်လာရင် တအား ဦးစားပေးပြီး စည်းကမ်းတင်းကျပ်လို့ဆိုပြီး ပို့လိုက်တာ။ အဖေ့အလုပ်ချိန်က မနက် ၈ နာရီကနေ ညနေ ၅နာရီခွဲထိ တနင်္လာနေ့ကနေ စနေနေ့အထိ သွားရတယ်။ တနင်္ဂနွေ တစ်ရက်နား။ အမေကတော့ အဖေရုံးမသွားခင် ထမင်းချိုင့်လေး အပြေးအလွှား ချက်ပြုတ်ထည့်ပေး၊ ပြီးရင် ကုန်စုံဆိုင်လေး ပြေးဖွင့်၊ ည ၈နာရီလောက်မှ သိမ်းပြီးပြန်လာရတယ်။ နားရက် နားချိန် မရှိသလောက်ပဲ။ အဖေက ရုံးဆင်းရင် အိမ်နားက ခြင်းဝိုင်းလေးမှာ ခြင်းခတ်ပြီးမှ ရေမိုးချိုးတာ။ ၇ နာရီထိုးရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို စာကျက် ခိုင်းတော့တာပဲ။ အစ်မရောက်လာတော့ အစ်မပါ အဲ့ဘောင်ထဲ ဝင်သွားပြီ။ ကျွန်တော်က ၉နာရီဆို စာကျက်သိမ်းလို့ရပြီ။ အစ်မက ၁၁နာရီထိ ကျက်ရတယ်။ အဖေက ညညဆို ၈ နာရီ ထိုးခါနီးရင် အမေ့ဆိုင်လေး ကူသိမ်းပေးတယ်။ ပြီးမှ ညစာစားပြီး အဖေနဲ့ အမေက TV ကြည့်ရင်း အစ်မ စာကျက်ချိန်ကို စောင့်ပေးကြတာ။ အစ်မကို မနက် ၅ နာရီတိုင်း နှိုးပြီး စာထကျက်ခိုင်းသေးတယ်။ အဲ့အချိန်ဆို အဖေနဲ့ အမေလည်း အိပ်ယာထကြတယ်။ အဖေက ဘုရားကန်တော့ပြီး အမေက စတင်ချက်ပြုတ်တော့တာ။ ကျွန်တော့်ကိုတော့ မနက် ၇ခွဲမှ နှိုးပြီး မနက်စာ လက်ဆုံစားကြတာ။ အဖေက မနက်စာကို လက်ဆုံစားမှ ကြိုက်တာ။ အဲ့သလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့တာကို ဖြတ်သန်းနေကြရင်း တစ်နေ့တော့ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။
ပြောရရင် ကျွန်တော်က အအိပ်မက်တယ်ဗျ။ အအိပ်မက်တယ် ဆိုတာကလည်း မအိပ်ပဲနေဆို တစ်ညလုံးနေနိုင်တယ်။ နောက်တစ်နေ့လည်း တစ်နေ့လုံး မအိပ်ပဲနေနိုင်တယ်ဗျ။ ခက်တာက အိပ်ပြီဆိုရင်လည်း ဆင်အော်တောင်မနိုးဘူး။ တစ်ရေးနိုးတယ်ဆိုတာလဲ ကျွန်တော်က ကြားပဲကြားဖူးတာ။ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။ အစ်မလည်း အဲ့လိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစ်မက ၁၀တန်းဆိုတော့ အိပ်ချိန်းနည်းတော့ အိပ်ပျော်သွားရင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်နဲ့ကို အိပ်မောကျသွားတော့တာ။ ဘယ်လောက်ထိ ဆိုးလဲ ဆိုရင် မိုးလင်းရင် အစ်မ ညဝတ်အိပ်တဲ့ ထမိန်ကို ခေါင်းရင်းမှာ တွေ့လိုတွေ့။ ခြေရင်းမှာ တွေ့လိုတွေ့နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာကို မတွေ့ဘူး။ အဲ့ဒါလည်း နောက်မှ သိတာပါ။ အစ်မကလည်း အိပ်ပြီးရင် မနိုး။ ကျွန်တော်ကလည်း အိပ်ပြီးရင် မနိုးနဲ့ အိပ်ယာကျတော့ သူက စောစောထပြီး စာကျက်ရတော့ ကျွန်တော်က သူ့ထမိန် ရှာပုံတော်ကိစ္စကို ဒီလိုတွေ မဖြစ်ခင်က မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်က ၇.တန်းဆိုတော့ ၁၃.နှစ်၊ အစ်မက ၁၀.တန်းဆိုတော့ ၁၆ ရောက်နေကြပြီ။ ၁၃.အရွယ် ယောင်္ကျားလေးဆိုပေမဲ့ လိင်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်သမျှကို ရှက်နေတုန်းပဲ။ လူကြားသူကြားထဲဆို လိင်ကိစ္စ ပြောတောင် မပြောရဲဘူး ရှက်လို့။ အဲ့လိုရှက်နေတဲ့ကြားက လိင်ကိစ္စက ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရာက်လာခဲ့တာ။
တစ်ညမှာ အိပ်နေရင်းနဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ ပျော့ပျော့နဲ့ မြက်ခင်းလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ အရာတစ်ခုကို လက်နဲ့ အုပ်ကိုင်ထားမိနေတာ။ အဲ့ဒါကို သိချင်စိတ်နဲ့ ဘာကြီးလဲ ဆိုပြီး အသာလေးညှစ်ကိုင်လိုက် ပွတ်လိုက်လုပ်နေရင်း လန့်နိုးလာတာ။ လန့်နိုးလာတော့ ကျွန်တော့် လက်က တစ်ခုခုကို ကိုင်ထားမိရက်သား ဖြစ်နေတာနဲ့ အိပ်မက်ထဲကလိုပဲ ဘာလဲဆိုပြီး အုပ်ထားတဲ့ လက်နဲ့ ဖွဖွလေးညစ်ကိုင်လိုက်၊ ပွတ်လိုက် ဟိုဒီစမ်းလိုက် လုပ်လိုက်တော့ အစ်မ စောက်ဖုတ်ကြီး ဖြစ်နေတာ။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား စောက်ဖုတ်ကို မမြင်ဖူး မတွေ့ဖူးပဲ တန်းကိုင်လိုက်ရတော့ ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ တရစပ်ခုန်နေတယ်။ အစ်မနိုးသွားမှာ ကြောက်တာနဲ့ အစ်မရဲ့ စောက်ဖုတ်ပေါ်က လက်ကလေးကို အသာလေး ဖယ်လိုက်ပြီးတော့ သတိထားမိတာက လီးက အသားကုန် တောင်နေပြီဆိုတာပဲ။ အဲ့တာနဲ့ ပုဆိုးကိုလှန်ပြီး လီးကို လက်နဲ့ကိုင်ပြီး လီးချောင်းကို အသာလေး ညှစ်ကြည့်လိုက်တာ အရသာက တအားကို ကောင်းနေတော့တာ။ လိင်ကိစ္စမှာ အရှက်အကြောက် ကြီးလွန်းလို့ ဘာဆို ဘာမှ မလေ့လာခဲ့၊ မသိခဲ့တဲ့သူနဲ့ စောက်မွှေးတွေနဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး တည့်တည့်တိုးတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းလည်းမသိ။ ရေဆာသလိုလို အာခေါင်ခြောက်တာလိုလိုနဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကိုင်ခြင်နေတော့တာ။ နောက်မှ သတိရလိုက်တာ အမေက သူ့တူမကို ပြောပြောနေတာ “ အအိပ်မက်တယ်။ မနက်ဆိုနှိုးရခက်တယ်။ တအားနှိုးနေရတာ ´´ ဆိုပြီး ငေါက်တာကိုပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ အရဲစွန့်ပြီး အစ်မစောက်ဖုတ်ကို သွားကိုင်လိုက်တော့တာပဲ။ အရသာရှိလိုက်တာဗျာ။ ညာဖက်လက်နဲ့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးတဲ့ အရွယ်ရောက်နေတဲ့ စောက်မွှေးတွေနဲ့ စောက်ဖုတ် ကိုင်လိုက် ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဖက်က လီးချောင်းကို ညှစ်လိုက်နဲ့။ ဘယ်လောက်မှ မကြာလိုက်ဘူး။ ၅မိနစ်လောက်နေတော့ သေးပေါက်ချင်သလိုသလို ဖြစ်တာနဲ့ ခဏအောင့်ပြီးမှ ပေါက်မယ်လို့ တွေးနေရင်း သေးထွက်သလို တစ်ခုခုထွက်သွားတော့ “ ပြဿနာပဲ ငါတော့ သေးတွေ အိပ်ယာထဲ ထွက်ကုန်ပြီ ´´ လို့ တွေးနေတုန်း လက်ကို ပေကုန်တာက ချွဲကျိကျိ အရည်တွေ အနံ့ကလည်း စိမ်းရွှင်ရွှင် ဆိုတော့ ကြားဖူးနေတဲ့ “ လီးရည် ´´ဆိုတာလာ မသိဆိုပြီး တွေးမိသေးတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဝတ်ထားတဲ့ ပုဆိုးကို ချွတ် လီးတွေ ဗိုက်တွေ သုတ်ပြီး လက်ပတ်နာရီကို မီးခလုတ်လေး နှိပ်ကြည့်တော့ ၂နာရီခွဲလောက်ရှိနေလို့ မှိန်းလိုက်တာ မနက်အိပ်ယာထတောင် နောက်ကျသွားတယ်။ အစ်မကတော့ ဘာမှ မသိလိုက်ဘူး။

နောက်နေ့ကျောင်းသွားတော့ အိပ်ချိန်ကိုပဲ ရောက်ချင်နေတော့တာ။ ကျောင်းမှာလည်း ကျွန်တော်တို့လို မြှီးကောင်ပေါက် အရွယ်လေးတွေ လိုးကားတွေ ဘယ်လိုကြည့်တယ် အောစာအုပ်တွေ ဘယ်လိုဖတ်တယ် ပြောနေတာကို နားစွင့်နေတော့တာ။ ဝင်တော့မပြောရဲသေးလို့။ ကျောင်းချိန်တွေကလည်း ကြာလွန်းနေပြန်ရော။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့လည်း အိပ်ဖို့ပဲ စိတ်က ထက်သန်နေတော့ စာကျက်တာလည်း စိတ်ကမပါ အစ်မရဲ့ အဖုတ်ရှိမဲ့နေရာ နို့နေရာလေးတွေကို ခိုးခိုးကြည့်နဲ့ အချိန်တွေ အရမ်းကြာနေတယ် ထင်နေမိတယ်။ အဲ့လိုနဲ့ စာကျက်ပြီးလို့ ၉နာရီလည်းထိုးရော အိပ်ယာဝင်ခါနီး သေးပေါက်သွားတော့ အစ်မရဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး လှမ်းထားတာ တွေ့လိုက်တယ်။ သေးပေါက်လည်းပြီးရော အစ်မလှမ်းထားတဲ့ အတွင်ခံဘောင်းဘီနားကို ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရောက်သွားမှန်းမသိဘူး ရောက်သွားတယ်။ အဖေနဲ့ အမေကလည်း TV ကြည့်နေတာ၊ အစ်မ စာကျက်သံကလည်း ကြားနေရတော့ စိတ်က ရဲတင်းလာပြီး အစ်မ အတွင်းခံလေးကို ယူကိုင်ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ အစ်မရဲ့စောက်ဖုတ်နဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ထိလောက်မဲ့နေရာကို သေသေချာချာကြည့်ပြီး စိတ်တွေက တအားထန်လာလို့ အတွင်းခံလေးယူပြီး အိမ်သာထဲ ဝင်လိုက်တယ်။ ရင်တွေ တုန်ပြီး နှလုံးခုန်သံတွေကို တဒုတ်ဒုတ်နဲ့။ လက်တွေလည်း တုန်နေတာ အရမ်းပဲ။ ဒီအချိန် အစ်မသာ သေးပေါက်ရင်း အဝတ်တွေ ရုတ်ဖို့လာရင် ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ တအားတုန်လှုပ်နေတော့တာ။ သိပ်မကြာပါဘူး ကြောက်တဲ့စိတ်ကို တဏှာစိတ်က အနိုင်ယူသွားတယ်။ လီးကတော့ အစွမ်းကုန်ကို ထောင်မတ်နေတာ။ အဲ့ဒါနဲ့ မထူးဘူး ညကလို လီးကိုညှစ်လိုက်အုံးမယ်ဆိုပြီး လီးကိုကိုင်ရင်း စိတ်တွေက တားမရအောင် ထန်လာတဲ့နဲ့ အစ်မရဲ့ အတွင်းခံလေးကို တဝကြီးနမ်းရင်း လီးကို ညှစ်လိုက် လွှတ်လိုက် လုပ်နေတော့တာ။ တဖြည်းဖြည်း တဏှာစိတ်က ငယ်ထိပ်ရောက်လာလို့ အတွင်းခံကို နမ်းနေရာကနေ အစ်မစောက်ဖုတ်နဲ့ အတွင်းခံ ထိနိုင်တဲ့နေရာလေးကို မှန်းပြီး နမ်းလိုက် ယက်လိုက်နဲ့ အိမ်သာထဲမှာ တစ်ချီပြီးသွားတယ်။ အဲ့ဒီတော့မှ စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး လီးကို သေချာဆေး၊ အစ်မရဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို သေချာပြန်ထားပြီး အောင်နိုင်သူ စစ်သူကြီးပမာ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်ပြီး အိပ်လိုက်တော့တယ်။ အခုမှ ၁ရက်၁ခါနှုန်းနဲ့ ၂ရက်ဆိုတော့၂ခါပဲ ပြီးဖူးသေးတာ။ ဒူးကလည်း ခွေချင်ချင်ဖြစ်နေတာနဲ့ တန်းအိပ်ပျော်သွားတာပဲ။ သိပ်မကြာပါဘူး မနေ့က စောက်ဖုတ်ကို ကိုင်မိတဲ့အချိန်လောက် မနက် ၂နာရီ ဝန်းကျင်ပေါ့ အဲ့အချိန်လောက်ကို ဆင်အော်တောင် မနိုးတဲ့ ကျွန်တော်က အော်တိုတရေးနိုးလာတယ်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်တောင် အံ့သြနေမိတာ။ စောက်ဖုတ်ရဲ့ တန်ခိုး တယ်လည်းကြီးသကိုးလို့ မှတ်ချက်ပြုရင်း လီးကလည်း တောင်တာမှ မတ်နေတော့ စောက်ဖုတ်ကိုင်ဖို့ကို အားသန်နေတော့တာ ဇွတ်ပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ဘယ်လိုစကိုင်ရမလဲ စဥ်းစားရင်း ကိုင်လိုက်ရင် နိုးများသွားမလား စိတ်ပူနေရင်း ချီတုန်ချတုန်တွေ ဖြစ်နေတော့တာ။ နောက်ဆုံမှာတော့ လူပျိုပေါက်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ကျွန်တော် တဏှာခြေရင်းမှာ ပျော်ပျော်ကြီး ဝပ်ဆင်းဖို့ ရဲရဲတောက် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော့်လက်ကလေးကို အသားချင်းမထိအောင် အသာမပြီး စောက်ဖုတ်ရှိလောက်မဲ့ နေရာလောက်ကို မှန်းပြီး နေရာယူလိုက်တော့ သွားပြီ။ အစ်မက မနေ့ညကလို ထမိန်မကျွတ်သေးဘူး။ ဘယ်လို လုပ်ရမှန်းလည်းမသိ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း လက်က ဆာနေတာ စောက်ရမ်း စောက်ရမ်း ကိုင်ချင်နေတာ။ သန်းခေါက်ထက် ညမနက်ပါဘူးဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ထမိန်ကို ချွတ်မယ်လို့ တွေးလိုက်တယ်။ ထမိန်ချွတ်မယ်ဆိုတော့ အစ်မထမိန်ဝတ်တာက ဘယ်ဖုံးလား ညာဖုံးလားကမသိ။ ခက်တော့ခက်ပြီ။ ဘယ်ဖုံးဖုံး ညာဖုံးဖုံး စောက်ဖုတ်ကိုင်ရဖို့က အဓိက ဖြစ်နေတော့ ဉာဏ်နီ ဉာဏ်နက်တွေ ထုတ်လို့သုံးရပြီလေ။ အိပ်ပျော်နေရင်း လူးလှိမ့်တဲ့ပုံလုပ်ပြီး ခါးကို လှမ်းဖက်လိုက်တယ်။ တွေ့ပါပြီဗျာ ထမိန်ထုံးလေး။ အချိန် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပြီးတော့ ထမိန် အထုံးလေးကို အသာလေးဆွဲထုတ် ဖြည်းဖြည်းချင်း အထုံးလေးပြေသွားမှ ထမိန်စလေးကိုင်ပြီး ဖြန့်လိုက်ရတယ်။ နိုးမှာလည်းကြောက်တော့ လက်ကတုန် ရင်ဘတ်ထဲကလည်း တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ ပျော်ကလည်း ပျော်လိုက်တာ ပြောမနေနဲ့ဗျာ။ အဲ့ဒါနဲ့ ထမိန်လေးကို အသာ အောက်ဖက်ကို ဆွဲပြီး လက်ကလေးလျှိုသွင်း စောက်ဖုတ်ကို ဝမ်းသာအားရနဲ့ ကိုင်လိုက်ရတယ်။ ပျော်လိုက်တာကို မပြောပြနိုင်အောင်ပါပဲဗျာ။ နောက်ရက်တွေဆိုလည်း အေးဆေးဖြစ်သွားပြီဆိုပြီး တွေးရင်း အချိန်ပြည့်နီးပါး တောင်မတ်နေတဲ့ လီးကို ညှစ်ရင်း ညှစ်ရင်း ပြီးသွားပါတော့တယ်။
==========================

မနကအြိပယြာနိုးတော့ စိတကြ လနြးဆနြးတကကြှှနတော။ ကွောငြးတကဖြို့ကို အလှနြ့ အလှနစြိတအြား ထကသြနနြတေော့တာပဲဗွာ။ စာကှိုးစားခငွလြို့ တောခြငွလြို့ မဟုတပြဲ တဈခွို့ သူငယခြငွြးတှကေ ကွောငြးကို ဖူးလစြာအုပြ၊ ရုပပြှ စာအုပမြွား ယူလာတတကြှလို့လေ။ လိငကြိဈစကို မရှကနြိုငတြော့ဘူး။ အဈမရဲ့ စောကဖြုတကြို ရှေ့ဆကြ ဘယလြိုလုပရြမလဲဆိုတာပဲ သိခငွနြတေော့တာဗွာ။ ကွောငြးက တဈကောငကြ နောကဆြုံးခုံမှာထိုငပြှီး အမှဲ ဖူးလစြာအုပြ ယူလာပှီး ကှညြ့လိုကြ မိနြးကလေးတှေ အိမသြာတကရြငြ လိုကခြွောငြးလိုကနြဲ့ လုပတြဲ့အကငွြ့ရှိတယြ။ အဲ့ဒီ ဘောဒြါကောငကြိုလညြး ကွောငြးရောကတြော့ လညပြငြး ရှညမြတတြ မွှောနြတော။ ကိုယြ့ဟာကိုတောငြ သတိမထားမိတော့ဘူး။ သူတောငြးစားကလညြး ဒီနေ့မှ ကွောငြးကို ရောကမြလာနိုငသြေးဘူး။ ဘာလုပနြမှနြေးကို မသိဘူးလို့ စိတထြဲက ကွိနဆြဲနတေော့တာ။ စာသငခြွိနြ စ,ခါနီးတော့ သကောငြ့သားက ပွာယာ ပွာယာနဲ့ ရောကလြာပါတယဗြွာ။ အရငကြ အလယအြလတလြောကမြှာ ထိုငတြဲ့ ကွှနတြောလြညြး ဒီနေ့ နောကဆြုံးခုံမှာ သှားထိုငလြိုကတြယြ။ ဒါကို သကောငြ့သားက အထူအပါး နားမလညပြဲ အံ့သှတဲ့မကွနြှာနဲ့ ပစေောငြးစောငြး ကှညြ့နသေေးတယြ။ ကိုယကြ ပညာလိုခငွတြော့ ရယကြှဲကှဲနဲ့ ပှနလြုပပြှလိုကရြသေးတယြ။ စကားပုံကလညြး ရှိသေးတာကိုးဗွ။ ပညာရှာပမာ သူတောငြးစား ဆိုတော့။ ပှီးတော့ တဆကတြညြး “ ဟွောငြ့ မငြ့ဒီနေ့ စာအုပပြါသေးလား ´´ လို့ လသေံ တိုးတိုးလေးနဲ့ မေးတော့၊ နှားလေးက “ ဘာစာအုပလြဲ ´´ တဲ့။ စောကခြှကြ ဖှတရြိုကခြငွစြရာ လာလုပနြတော။ ကိုယကြ လိုခငွတြော့ “ မငြ့က အနောကသြနတြယနြောြ၊ ဘာစာအုပလြဲ မေးနသေးတယြ၊ လိုးတဲ့ စာအုပပြေါ့ကှ ´´ လို့ အသံကို အုပအြုပကြလေး ပှောတော့မှ “ ဟာ မောငရြှကကြှီးက { အရှကအြကှောကကြှီးလို့ } ကှားသားမိုးကှိုး မေးလို့ပါလား၊ ရော့ရော့ ´´ ဆိုပှီး လှယအြိပဖြှငြ့ပှကာ “ ကှိုကတြဲ့စာအုပယြူသှား ၂ရကြ ငှါးမယြ၊ တဈခှားသူဆို တဈရကပြဲ ငှါးပေးတာ၊ သူတို့ဆီက ငါ့ကို စာအုပပြှနငြှါးမှ ငှါးပေးတာ၊ မငြ့မို့လို့ ငါဘာမှမပှောပဲ ၂ရကြ ငှါးပေးတာ၊ ခုလို ဝါသနာတူတဲ့ ဝါသနာရှငြ အဆငြ့ဆို ကူညီဖို့ အသငြ့ပဲ ´´ ဆိုပှီး ငှါးပေးလိုကတြာ။ ဝိုး အမေးဇငြးပေါ့ အဲ့လို စတနောထကသြနပြှီး လှယလြှယလြေး ငှါးပေးလိမြ့မယလြို့ မထငထြားတော့ ပွောပြှီလေ။ မကှာပါဘူး အခနြးထဲကို ဆရာမ ရောကလြာပှီး စာစ,သငတြော့တာပဲ။ ဆရာမ စာသငလြို့မှ မကှာသေးဘူး သကောငြ့သားက ပုံနှိပစြာအုပကြို စာရေးတဲ့ စားပှဲပေါထြောငပြှီး စာသငတြဲ့ စာမကွနြှာ မဟုတတြဲ့ကှားမှာ ဖူးလစြာအုပကြိုပါ အဲ့စာအုပနြဲ့ ကှယပြှီး ထောငထြားလိုကတြယြ။ ရေးစာအုပနြဲ့ ဘောလပြငကြတော့ စားပှဲပေါမြှာ ဖှနြ့ခထွားတာ။ ဆရာမက ကွောကသြငပြုနြးပေါမြှာ စာရေးနတေုနြး သူက ဖူးလြးစာအုပကြို ပုံနှိပနြဲ့ကှယထြားပှီး အေးဆေး စိမပြှနပှေေ ဖတနြလရေေဲ့။ ကိုယတြောငြ လေးစားသှားတယြ။ ဆရာမက စာသငနြရငြေး လှမြးလွှောကလြာရငြ သကောငြ့သားက ပုံနှိပကြ စာရှကကြို ခုသငတြဲ့ စာမကွနြှာ နရောကို လှနပြှီး ဖုံးထားလိုကတြယြ အဆငကြို ပှလေို့။ ကိုယလြညြး အဲ့ကောငလြုပသြလို လိုကလြုပလြိုကတြယြ။ ခုမှ ဖူးလစြာအုပကြို စဖတဖြူးတော့ လီးက တနြးတောငတြာပဲ။ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီ ဝတထြားပမေဲ့ ဖောငြးထနတော။ အဲ့ဒါကို တခှားသူမှငမြှာ ကှာကတြာနဲ့ ဘေးဘီ ပတဝြနြးကငွြ အသာလှညြ့ကှညြ့ရသေးတာ။ ပှီးတော့ သကောငြ့သားက အေးဆေးပါလားဆိုပှီး ကှညြ့လိုကတြာ အမယြ ငနှားက ငပါးပဲ။ ခါးပုံစကို အရှညကြှီးလုပထြားပှီး လီးပေါတြငထြားတော့ သူလီးတောငနြရငေတြောငြ ဘယသြူမှ သတိမထားမိတော့ဘူးပေါ့။ တောလြိုကတြာ ဆရာရယလြို့ ကှိတခြွီးကွူးမိလိုကသြေးတယြ။ ကိုယလြညြး မကှာဘူး ဆရာမ ကွောကသြငပြုနြးဖကြ လှညြ့ပှီး စာရေးနတေုနြး ခါးပုံစကို ရှညရြှညြ ထားဖို့ ပုဆိုးပှငဝြတလြိုကရြသေးတာ။ ခိုးစားရတဲ့ အရသာက အရသာ အရှိဆုံးပဲဆိုတာ လကတြှေ့ပေါ့ဗွာ။ အဈမ စောကဖြုတကြို ခိုးစားဖို့ မပှောနဲ့ စာသငခြနြးထဲ ဖူးလစြာအုပလြေး ခိုးဖတရြတာကို အရသာစောကရြမြးရှိပှီး စောကဖြီးလတြှေ စောကရြမြး တကနြလေိုကတြာဗွာ။ လီးထိပြ လီးရညလြေးတှကေို ရှှဲနှဈလို့။ တဈနကေုနြ စာကောငြးကောငြးလိုကမြကှညြ့ စာကောငြးကာငြးလိုကမြသငပြဲ ဖူးလစြာအုပပြဲ ခိုးဖတနြလေိုကတြော့တယဗြွာ။ ပညာတိုးလာတာကတော့ ကွှနတြောြ လီးညှဈညှဈနတောက ဂှငြးထုတယလြို့ ခေါတြာရယြ၊ လီးကို အသာလေးပဲ ညှဈကိုငပြှီး အထကအြောကြ ဆှဲပေးရတယဆြိုတဲ့ ဂှငြးထုနညြးပေါ့။ ပှီးတော့ စောကဖြုတကြို ယကပြေးတာ၊ အစိကို ဆှပေးတာ၊ နို့စို့တာ၊ ကဈစငနြဆြှဲတာ၊ စောကအြပေါကကြ ဘယနြားမှာ၊ စောကဖြုတကြို လိုးရတာဆိုတာတှေ အကှမြးဖငွြး သိခဲ့ရတာပေါ့ဗွာ။ သိတာလညြးမပှောနဲ့ တဈနကေုနြ ကွောငြးစာတဈလုံးမှတောငြ မသိလိုကပြဲ ဖူးလစြာအုပြ ၃ အုပြ ဖတပြှီးသှားတယြ။ ကွောငြးဆငြးတော့ သကောငြ့သားက “ ဘယလြိုလဲ အဆငပြှလေား၊ မငြ့စာအုပနြဲ့တောငြ အဲ့လောကဖြှဈနရငြေ လကတြှေ့ဆို ဘယလြိုနမလေဲ မသိတဲ့၊ စောကဖြုတတြာ့ ငါလညြး မလိုးဘူးသေးဘူး၊ မှငပြဲမှငဖြူးသေးတာကှ၊ မငြ့ကော ကှညြ့ခငွလြား ´´ တဲ့။ ကွှနတြောလြညြး ညည အမှောငထြဲမှာ စောကဖြုတကြို ကိုငပြဲကိုငဖြူးသေးတာလေ၊ ကလေး စောကဖြုတသြေးသေးလေးတှတေော့ မှငဖြူးတာပေါ့၊ အရှယရြောကပြှီးသား စောကမြှှေးပေါကနြတေဲ့ စောကဖြုတတြော့ မမှငဖြူးသေးတော့ ကှညြ့ခငွနြတောနဲ့ အတောပြဲ ဖှဈသှားလို့ “ အေး သားကှီး ကှညြ့ခငွတြာပါ့ကှ ´´ ဆိုတော့ “ Ok လေ၊ ဒါပမေဲ့ မငြ့ ငါ့စကားတော့ နားထောငဖြို့လိုမယြ၊ နောကတြဈခုက ကိုယမြိ ကိုယခြံနောတြဲ့ ဆှဲမထညြ့ကှေး ´´ လို့ ပှောတော့ နညြးနညြး လနြ့သှားသေးတယြ။ မိသှားရငြ သပှေီ ဆိုပှီးတော့ပေါ့။ ဒါပမေဲ့ စောကဖြုတကြလညြး ကှညြ့ခှငြ မှငဖြူးခှငတြော့ “ အေး ရတယကြှာ၊ စိတခြစွမြးပါ ´´ လို့ ပှောပှီး “ အိမမြှာဖတဖြို့ တဈအုပလြောကြ ထပငြှါးအုံး၊ မနကကြ စာအုပကြ ဖတပြှီးသှားပှီ၊ ၂ရကြ မကှာဘူးနောြ၊ ခကွခြငွြးပှနပြေးမယြ ရော့ ´´ ဆိုတော့ သကောငြ့သားက ပှောတယြ။ “ မငြ့က ငထနပြဲကှ၊ ခုမှ သိုငြးလောကထဲလာတယြ ခုကို သိုငြးကမွြးက တဈဝကလြောကြ ကှနပှေေီ ဟားဟားဟား ´´ ဆိုပှီး လှောငသြှားသေးတယြ။
အိမပြှနရြောကတြော့ အခနြးလော့ခြ ခပွှီး ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှနရြငြး ငှါးလာတဲ့ ဖူးလြ စာအုပလြေး အမှညြး ဖတလြိုကသြေးတယြ။ ဖတရြငြးနဲ့ အဈမ အဝတပြုံးထဲက အတှငြးခံလေးထုတြ ရှုမယြ ယကမြယဆြိုပှီး ဖှငြ့လိုကတြော့ အထုတလြေး တဈထုတြ ထှကလြာတာနဲ့ ကောကကြိုငကြှညြ့လိုကတြယြ။ ဘာလေးပါလိမြ့ပေါ့။ အထဲမှာလဲ လေးထောငြ့ပုံစံ စကျကူထုတလြိုလို ဘာလိုလိုလေးတှလေဲပါတယြ။ ထားလိုကပြါ နောကမြှ စုံစမြးတော့မယြ။ ခဏနေ အဖပှနေလြာတော့မှာ၊ အဈမလညြး ဘောဒြါက ပှနခြဲ့တော့မှာဆိုပှီး အဝတတြှကှေားထဲက အတှငြးခံလေးတှကေို ဖှဲရဲရှာခဲ့ရသေးတာ။ ပှီးတော့ အတှငြးခံလေး နမြးလိုကြ၊ အဈမ စောကဖြုတနြဲ့ ထိမဲ့နရောလေး ယကလြိုကနြဲ့ လုပပြှီး မနနေိုငတြော့တာနဲ့ အတှငြးခံလေး ပှနခြေါကထြညြ့ထားပေးပှီး အိမသြာထဲဝငြ ဂှငြးထု တဈခွီပှီးသှားတော့တယြ။ ကောငြးလိုကတြာဗွာ လီးညှဈတာနဲ့ ဂှငြးထုတာ တောတြောလြေးကို ကှာတယြ။ ပှီးတော့ ရမေိုးခွိုးပှီး ထမငြးစားနှငြ့တော့တာ။ ထမငြးစားကောငြးလိုကတြာ ဆိုတာလညြး ပှောမနနေဲ့ လီးရညြ စ,ထှကပြှီး မိုးလငြးကတညြးက စားလို့ကောငြး သောကလြို့ကောငြး အိပလြို့ကောငြးနဲ့ဗွာ။ ညရောကတြော့ ထုံးစံအတိုငြး စာကကွပြှီး ၉နာရီထိုးတော့နား။ သေးပေါကဘြာညာလုပပြှီး အခနြးထဲဝငြ ဖူးလစြာအုပဖြတပြှီး ဂှငြးတဈခွီ ထပထြုလိုကသြေးတယြ။ လီးရညထြှကပြှီးတော့ မထခငွတြော့တာနဲ့ ဖူးလစြာအုပကြိုတော့ ခေါငြးအုံးနဲ့ဖိပှီး အိပလြိုကတြော့တာပေါ့ဗွာ။ ကံတရားကှီးနဲ့ ကိုယစြောငြ့နတကြိုပဲ ကွေးဇူးတှေ ဇှတတြငနြမေိတော့တယဗြွာ။ ဒီနေ့ ညလညြး ၂နာရီခှဲဝနြးကငွြ နိုးနပှနေပြါပကောလား။ လကကြလေးကို အသာလေးမလို့ စောကဖြုတပြေါမြှနြးပှီး လှမြးတငလြိုကကြှညြ့တယြ။ ဒီတဈခါတော့ တဈမွိုးကှီး ဖှဈနတယေဗြွ။ စောကဖြုတကြို သခွော အုပကြိုငကြှညြ့လို့ မရဘူး ဖှဈနတယြေ။ လကကြို အသာလေး မပှီး လှမြးဖကကြှညြ့တော့ သိလိုကပြှီလေ။ ထမိနကြ ပေါငလြယလြောကပြဲ ရောကပြှီး ခှထေောကြ နှဈခွောငြးက ကားယားကှီးဖှဈနလေို့ စောကဖြုတြ အပေါပြိုငြးလေးပဲ ထိပှီး အုပကြိုငလြို့မရတာကိုး။ ဒါနဲ့ ခါးနားက အစကို မထူးပါဘူးဆိုပှီး တဈခါတညြး ဖှညထြားခဲ့ပှီး အသာလေးပဲ ထမိနကြို ခါးအထိ အပေါဆြှဲ လှနတြငလြိုကတြယြ။ ထမိနအြောကနြားစက ဖငြအောကမြှာ ကနွခြဲ့တာပေါ့။ ပညာကလညြး နညြးနညြးတိုးလာတော့ စမြးခငွနြတောပေါ့။ အရငဆြုံးတော့ စောကဖြုတပြေါလြကတြငပြှီး အသာလေးနဲ့ ဖှဖှလေး အုပကြိုငလြိုကသြေးတယြ။ စောကမြှှေးလေး ကှဲကှဲလေးနဲ့ အရမြးအရသာ ရှိလိုကတြာဗွာ။ လီးကတော့ တောငနြတော သံခွောငြးလားလို့ မေးရမလို ဖှဈနပှေီ။ ခဏလောကြ အုပကြိုငပြှီး စောကဖြုတြ နှုတခြမြးသားလေးကို အသာလေးဖှဲကှညြ့တော့ အဈမ နညြးနညြး တှနြ့သှားလို့ ငှိမပြှီး ဟနဆြောငြ ဟောကပြှလိုကရြသေးတယြ။ ခဏလောကနြမှေ တဈခါ စောကဖြုတနြှုတခြမြးသားလေးတှကေို အသာလေးထပဖြှဲကှညြ့ပှီး အစေ့လေးကို သှားကလိလိုကတြော့ အဈမဆီက အငြ့ ကနဲ့ အသံထှကလြာပှီး တှနြ့သှားပှနတြယြ။ အခှနကေေ မကောာငြးတော့ဘူးဆိုပှီး အသာလေး လကကြို ဖယပြှီး Target ပှောငြးဖို့ စ,လိုကတြယြ။ ကွှနတြောကြ အိပပြွောနြရငြေး လှိမြ့နသလေို ဝမြးလွားမှောကတြဲ့ ပုံစံမွိုးပှငလြိုကပြှီး ဘယဖြကလြကနြဲ့ အဈမ နို့ပေါြ တနြးတငလြိုကတြယြ။ ခဏလောကနြပှေီးမှ လကကြို အားနညြးနညြးထညြ့ပှီး ဖှညြးဖှညြးခငွြ ညှဈကှညြ့တော့ ဘောလြီခံနတော သိလိုကပြှီ။ တဈခါမှ မကိုငဘြူးတော့ ဘောလြီခံနလညြေး အသားလေးနဲ့ ဖှညြးဖှညြးခငွကြို ခဏခဏ ညှဈလိုကတြယြ။ အငြျကွီရော ဘောလြီရော ခံနတေော့ ဘာမှ မခံပဲ အသားခငွြး တိုကရြိုကထြိနရတေဲ့ စောကဖြုတလြောကြ အရသာက မရှိပှနဘြူး။ ဒီလိုနဲ့ နောကတြဈခါ အိပမြောကှပှီး လှိမြ့တဲ့ပုံစံနဲ့ ခနျဓာကိုယကြို ပကလြကလြှနြ အနအထေားပှောငြးပှီး စောကဖြုတပြေါကြို တဈခါတညြး လကတြငထြားလိုကတြယြ။ ခဏနတေော့ စောကဖြုတအြကှဲတဈလွှောကပြေါြ လကညြှိုးလေး တဈခွောငြးကိုပဲ အမိအရ တငပြှီး စောကဖြုတြ နှုတခြမြးတဈခပွပြေါြ အသာလေး ဖိထားလိုကတြယြ။ ပှီးမှ လကသြနြးကှှယလြေးနဲ့ နောကထြပစြောကဖြုတြ နှုတခြမြးသားလေးကို ဖိပှီး အသာလေးနဲ့ ဖှညြးဖှညြးလေး ဖှဲလိုကတြယြ။ အဈမက ပကလြကလြှနပြှီး ခှထေောကကြ ကားယားကှီး ဖှဈနတေော့ ကွှနတြော့အတှကြ ပိုလှယသြှားတာပေါ့။ တဈဆကတြညြးပဲ စောကဖြုတနြှုတခြမြးသားကို ဖှဲပှီး စောကဖြုတကြ လိုးရတဲ့ အပေါကကြ အောကဖြကနြားမှာရှိတယြ ဆိုလို့ လကခြလယလြေးနဲ့ ထောကကြှညြ့သေးတယြ။ အခကလြေးတော့ ထောကမြိတယြ အပေါကတြော့ မတှေ့မိဘူးဗွ။ အဲ့ဒါနဲ့ လကခြလယလြေးကို အသာလေးကှေးပှီး ဆှဲလိုကတြာ စောကစြိပါထိသှားလို့ အဈမဆီက အငြးးး ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ထပတြှနြ့သှားသေးတာကို သိလိုကတြော့ လနြ့ပှီး လကကြို အသာမထားလိုကသြေးတယြ။ အောငမြလေးဗွာ ရငကြို တောတြောတြုနသြှားတယဗြွ။ အဈမ ခနျဓာကိုယကြ လှုပလြာတော့ နိုးသှားပှီလား မသိဆိုတဲ့ စိတနြဲ့ ရငတြှေ တုနပြှီး နှလုံးခုနသြံတှေ ကယွလြှနြးလို့ အဈမ ကှားသှားပှီတောငထြငတြာ။ အဈမလညြး တှနြ့သှားပှီး ခနျဓာကိုယြ အနအထေား ပှောငြးလိုကတြာ ကွှနတြောြ့ဘကကြို ကွောပေးပှီး ခှခှလေေေး ဟိုဖကလြှညြ့တဲ့ ပုံစံဖှဈသှားတယြ။ ဘာလုပရြမှနြး မသိတာနဲ့ရော ရငတြှေ တုနပြှီး နှလုံးတှပေါ တအား ခုနနြတေော့ ခဏတော့ အိပခြငွယြောငဆြောငြ ဟောကသြံပေးပှီး ငှိမနြလေိုကသြေးတယြ။ ၃မိနဈလောကြ ကှာတော့မှ ဘာဆကလြုပရြမလဲ စဥြးစားပှီး ပှနဖြကကြှညြ့တယြ။ သှားပှီ စောကဖြုတကြို ထိလို့တောငမြရတော့ဘူး။အဲ့ဒါနဲ့ မထူးဘူးဆိုပှီး ခုနက ဖငအြောကမြှာခုနတေဲ့ ထမိနစြကိုလညြး တစခါတညြး ဆှဲတငထြားလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ ဖငတြုံးပေါကြို လကပြှနတြငလြိုကတြာ။ အရသာရှိပမေဲ့ စောကဖြုတလြောကြ အရသာမတှေ့ပှနဘြူး။ တဈခါ ဖငကြို အောကနြားလေး လွောကိုငပြှီး ဖငနြှဈခှမြးကှားကို လကခြလယလြေးနဲ့ ပှတကြှညြ့တော့ ပေါငနြှဈလုံးနဲ့ ညပပြှီး ပှူထှကနြတေဲ့ စောကမြှှေးလေး ရေးရေးပါတဲ့ စောကဖြုတလြေးကို သှားထိမိတယြ။ အဈမလညြး တှနြ့သှားပှီး ခနျဓာကိုယြ အနအထေား ထပပြှောငြးတော့ ပကလြကကြလေး ပှနဖြှဈသှားပှနတြယြ။ ဒီတဈခါတော့ ကွှနတြောလြညြး စောကဖြုတပြေါလြကတြငပြှီး ကနွလြကတြဈဖကနြဲ့ ဂှငြးထပထြုနလေိုကပြှနတြယြ။ ဒီတဈခါတော့ ညနကေ အိမသြာထဲမှာ ဂှငြးထုထားလို့လားမသိ လီးရညထြှကဖြို့ နညြးနညြးကှာသှားတယြ။
==========================

မနက်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း လှပနေလေရဲ့။ ကျွန်တော်လည်း တက်ကြွနေဆဲပဲ။ ကျောင်းရောက်တော့ ကျေးဇူးရှင်ကို လိုးတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးတော့ သကောင့်သားက မိန်းကလေး အိမ်သာကို အရင်ချောင်းရမယ်ပြောလို့ ၂ ယောက်သား ချီတက်ခဲ့ကြတယ်။ အိမ်သာက ကျောင်းအုတ်တံတိုင်း နံရံဖက်ကို ကျောပေးပြီး ဆောက်ထားတော့ အိမ်သာ နောက်ဖက်မှာ ခြုံလေးတွေ တွယ်တက်နေတယ်။ အဲ့ခြုံလေးကို အသာဖြဲပြီးခေါ်သွားလို့ နောက်ကနေ ခြေသံဖွဖွနင်းပြီး တိတ်တိတ်လေး လိုက်သွားတာပေါ့ဗျာ။ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း မြင်ဖူးခြင် လိုးဖူးခြင်နေပြီလေ။ အိမ်သာနောက်က လေဝင်ပေါက်လုပ်ထားတဲ့ အပေါက်ကနေ ချောင်းကြတော့ ဖင်တွေပဲမြင်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ဖင်တွေက ဆိုဒ်စုံ တစ်ချို့က လုံးလုံးကျစ်ကျစ်၊ တစ်ချို့က ပြည့်ပြည့်ဝဝ ဖောင်းဖောင်းကားကား၊ တစ်ချို့က ဖင်ပြား၊ တစ်ချို့ဖင်တွေက အောက်နည်းနည်း လျောကျနေတာ။ မိနစ် ၂၀ လောက်နီးပါး ချောင်းပြီးတော့ ခြုံထဲက အသာလေး ပြန်ထွက်ကြတော့ ဖင်ဋီကာ အကြောင်း ရှင်းပြရှာတယ်။ ပြီးတော့ စောက်ဖုတ် မြင်ချင်တာလို့ပြောတော့ ခဏစောင့်ဆိုလို့ စောင့်ရသေးတယ်။ ခဏစောင့်လိုက်တာ အိမ်သာဖက်မှာ လူ လုံးဝ ရှင်းသွားတာပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ “ မင့်စောင့်ဆိုလို့စောင့်နေတာ စော်တစ်ပွေမှ မရှိတော့ဘူး ငါ့လခွီးတယ် ´´ လို့ပြောတော့ သူတောင်းစားက ခပ်ယဲ့ယဲ့လေးပြုံးပြပြီး “ ရှူးးး
စောင့်ကြည့်စမ်းပါ ´´ တဲ့။ ဟုတ်ရင် ဟုတ်ပေါ့ကွာ ဆိုပြီး စိတ်ထဲမှာ တေးထားလိုက်သေးတယ်။ သိပ်မကြာဘူး အသစ်ပြောင်းလာတဲ့ ဆရာမ ပေါက်စလေး တစ်ယောက်တည်း အိမ်သာဖက် လာတာ တွေ့လိုက်တယ်။ ဆရာမ အိမ်သာထဲလည်းဝင်ရော သကောင့်သားက ကျွန်တော့်ကို လက်ကုတ်ခေါ်ပြီး အိမ်သာ အရှေ့ တည့်တည့်မှာ ကုန်းကုန်းကြီးနဲ့ အိမ်သာ ကြမ်းခင်းနဲ့ အိမ်သာတံခါး ဟ,နေတဲ့ ကြားကနေ ငုံ့ကြည့်ခိုင်းတယ်။ ထောင်းခနဲ ကျွန်တော့်လီးကြီး ထောင်သွားတာများဗျာ ကျောင်းက ခေါင်းလောင်းကြီး မြည်သွားတဲ့အတိုင်းပဲဗျာ။ စောက်ဖုတ်ကြီးဗျာ။ ကျွန်တော် မြင်ဖူးချင်လွန်းလှတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး။ လှချက်ဗျာ စောက်ဖုတ်ဆိုတဲ့ အမျိုးက အဲ့လောက် လှမှန်း အဲ့လောက် ကျက်သရေရှိမှန်း မသိခဲ့ဘူးဗျာ။ စောက်မွှေး မဲမဲလေးတွေကြားမှာ အစွမ်းကုန် လှပြနေလိုက်တယဗျာ။ စောက်ဖုတ်ထဲက သေးတွေ ရှေ့ကို ပန်းထွက်နေတာလေးကလဲ ချစ်စရာ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။ ဆရာမက သေးပေါက်ပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ကို ဆေးဖို့ ရေခွက်ကောင်ကိုင်တော့မှ မလှည့်ချင် လှည့်ချင်နဲ့ လှည့်ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်က နောက်ထပ်ကြည့်ချင်သေးတယ်ပြောတော့ နောက်မှ ကြည့်တော့ဆိုပြီး စာသင်ခန်းဖက်ကို ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ စိတ်ကတော့ အိမ်သာရှေ့မှာ ကျန်ခဲ့တာပေါ့ဗျာ။ စာသင်ချိန်ရောက်ပြန်တော့ နောက်ဆုံးတန်းမှာပဲ ကျေးဇူးရှင်နဲ့ ဖူးလ် စာအုပ်တွေ ဖတ်နေပြန်ရော။ အားလပ်ချိန်နဲ့ ထမင်းစားချိန်တွေမှာ သကောင့်သားကို မိန်းမတို့အကြောင်း သိကောင်းစရာတွေ မေးရသေးတယ်။ အစ်မကို လိုးတော့မှာဆိုတော့ ကြိုမေးထားရတာပေါ့။ အဲ့ဒီမှာ အစ်မ သေတ္တာထဲက အ၀တ်နဲ့ ဖွတ်ထားတဲ့ အထုတ်ကလေး အကြောင်း၊ မိန်းကလေးတိုင်း ခန့်မှန်းချေ ဘယ်အရွယ်လောက်ကနေ ဘယ်အရွယ်လောက်ထိ တစ်လ တစ်ခါ ရာသီလာတဲ့အကြောင်း၊ စောက်စိကို ကလိရင် မိန်းကလေးတွေ ဖီးလ်တအားတက်ပြီး ခံချင်ကြောင်း၊ ကစ်ဆင်ဆွဲတာ၊ နို့စို့တာ၊ စောက်ဖုတ်ယက်တာ စတာတွေ အများကြီး စုံသလောက်နီးပါး သိခဲ့ရတယ်။ မင့်က ဘယ်လိုသိတာလဲ မေးတော့ ဘယ်သူ့မှ ပြန်မပြောပြနဲ့နော် ဆိုပြီး ငါအစ်ကိုမိန်းမ ငါ့မရီး သင်ပေးတာဆိုပြီး အသေးစိတ် ပြောပြတယ်။ { “ မ ´´ကို ချစ်တဲ့ “ မောင် ´´ ဆိုတဲ့စာအုပ်ဖြင့် ထပ်ရေးပါမည်။ }
အဲ့ဒီတော့မှ ကျွန်တော့လည်း ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့ အစ်မ အကြောင်း ပြောပြတော့ ကျေးဇူးရှင်ကနေ ဆရာပါ တင်လိုက်ရပါတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ကောင်က အတွေ့အကြုံများတယ် ဆိုပြီး သူပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်လုပ်ဖို့ ကျောင်းဆင်းချိန် အိမ်အမြန်ပြန်ခဲ့ပါတော့တယ်။ အိမ်ရောက်ရောက်ခြင်း အိမ်သာထဲဝင်ပြီး အိမ်သာထဲကနေ ရေချိုးခန်းဖက်ကို သွယ်ထားတဲ့ ရေပန်းပိုက်လိုင်း သွားတဲ့နေရာပတ်ချာလည်ကို သံချောင်းလေးနဲ့ အသာလေး ချဲ့ပါတော့တယ်။ ဒီအချိန်ဆို အဖေပြန်လာဖို့ကလည်း ၁နာရီ ခွဲလောက် အချိန်ရနေတာနဲ့ အားပါပါ အားကြိုးမာန်တက် ချဲ့နေလိုက်တယ်။ စိတ်တိုင်းကြသွားတော့မှ အိပ်သာဖက်ကနေ တစ်သျှုလေးတွေနဲ့ ပြန်ပိတ်ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အခန်းထဲဝင် ဖူးလ် စာအုပ်ယူ၊ လျှော်ပြီး လှမ်းထားတဲ့ အစ်မရဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတစ်ထည်ပါ ယူပြီး အိမ်သာထဲဝင် နမ်းလိုက် စောက်ဖုတ်နေရာလေး ယက်လိုက် စာအုပ်လေဖတ်လိုက် ဂွင်းလေးထုလိုက်နဲ့ တစ်ချီပြီးသွားပါတယ်။ လီးကိုတော့ ရေမဆေးတော့ပဲ အစ်မရဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီနဲ့ စောက်ဖုတ် ထိလောက်မဲ့နေရာမှန်းပြီး သုတ်လိုက်ပါတယ်။ အရသာရှိလိုက်တာဗျာ အစ်မစောက်ဖုတ် လိုးနေရတဲ့အတိုင်းပဲ။ ပြီးတော့ အစ်မ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး ပြန်လှမ်းထားပေးလိုက်တယ် လီးရည်တွေနဲ့ပေါ့။ အခန်းထဲဝင်ပြီးတော့ ဖူးလ်စာအုပ်လေးကို ခေါင်းအုံးအောက်မှာ ဖွက်ထားလိုက်တယ်။ အရင်လို လုံခြုံအောင်တော့ မဟုတ်ဘူး။ မပေါ် တပေါ်လေးဖြစ်အောင် တမင်တကာ ဖော်ထားလိုက်သေးတယ်။ ကျွန်တော်လဲ ရေမိုချိုး ထမင်းအမြန်စားလိုက်ပြီး အစ်မပြန်အလာကို ထိုင်စောင့်နေလိုက်တာပေါ့။ အစ်မလည်း ပြန်လာရော အိမ်နောက်ဖက်က ပတ်လို့ ပြတင်းပေါက်က လိုက်ကာ ၂ ခုကို ကိုင်ထားပြီး အသာလေး ချောင်းကြည့်နေလိုက်တယ်။ ကွက်တိကို ကျနေတာပါပဲဗျာ။ အစ်မက အခန်းတံခါး လော့ခ်ချပြီး အင်္ကျီအဖြူရဲ့ ကြယ်သီး တစ်လုံးချင်းကို ဖြုတ်ပြီးချွတ်နေတာ။ ရင်သားဖွေးဖွေးမို့မို့လေးကို မြင်လိုက်ရတော့ လီးက တန်းခနဲပဲ ထောင်မတ်လာတာဗျ။ အင်္ကျီအဖြူကျွတ်ပြီး ဘော်လီ ကျောပြည့်နဲ့ အစိမ်းရောင် ထမိန် စကပ်လေး၀တ်ထားတဲ့ ပုံစံကို မျက်လုံးထဲက ခုထိ မထွက်သေးဘူးဗျာ။ အစ်မက ခြံကျယ်တော့ တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ် အဝေးကြီးဆိုပြီး စိတ်တိုင်းကျ လုပ်နေလေရဲ့။ အဖေကလည်း ခြင်းခတ်ဖို့သွားပြီ၊ ကျွန်တော်ကလည်း ညနေဆို အိမ်ရှေ့မှာလိုလို အိမ်နားမှာလိုလိုနဲ့ လိုက်ယား လိုက်ယား နေတတ်တော့ အစ်မက စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်နေတော့တာ။ ပြီးတော့ ထမိန် စကပ်ရဲ့ ခါးနားလေးက ချိတ်ကို ဖြုတ်ပြီး ချွတ်ချလိုက်တော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပင်တီလေးနဲ့ ကျောပြည့် ဘော်လီလေးပဲ ကျန်တော့တာဗျာ။ လီးကလည်း အစွမ်းအကုန် တောင်ပေးနေလရေဲ့ဗျာ။ အစ်မက ခုမှ သေချာကြည့်မိတော့ ခန္ဓာကိုယ် စောက်ရမ်းလှတာပဲဗျာ။ အရင်က မကြည့်တတ်ခဲ့တာလည်း ပါမှာပေါ့ဗျာ။ နို့တွေက ဖောင်းကားပြီး ပြူးနေတာ ဘော်လီထဲကရုန်းပြီး ထွက်မတတ်ပဲ။ ဗိုက်ကလည်း ချပ်နေတာ 6 Pack တောင် ရေးရေးလေးမြင်နေရတယ်။စောက်ဖုတ်နေရာလေးကလည်း ပြူးနေတာ စောက်ဖုတ် အလယ်ခွဲကြောင်းလေးတောင် ပေါ်တယ်။ ခါးကသေးသွားပြီး ဖင်လေးတွေက လုံးကျစ်နေတာဗျာ ကြည့်ရုံနဲ့တင် လီးထိပ်မှာ လီးရည်ကြည်လေးတွေ စို့လာတယ်။ အစ်မလည်း ဘော်လီချိတ်ကို ဆက်ဖြုတ်နေရင်း မျက်လုံးက ကုတင်ပေါ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတယ်။ ခေါင်းလေးစောင်းပြီး ဘောလီချိတ်ကို အရင်ဖြုတ်လိုက်သေးတယ်။ လှလိုက်တဲ့နို့ဗျာ။ လုံးဝိုင်းပြီး ဆူအစ် တင်းရင်းနေတာ ပြေးတောင် ကိုင်ချင် စို့ချင်မိတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေဆို ပန်းရောင် နုနုထွတ်ထွတ်လေးတွေဗျာ အာခေါင်ထဲထိ ထည့်ပြီး ငုံထားချင်တော့တာ။ အစ်မက ဘော်လီလဲ ကျွတ်သွားပြီးရော လေးဖက်လေးထောက်ပြီး ကုတင်ပေါ် တက်လာတယ်။ အဲ့ပုံစံလေးကိုသာ နောက်က စောင့်လိုးထည့်လိုက်ရရင် ဆိုပြီး ကျွန်တော် တံတွေးတွေ ခဏခဏ မြိုချနေမိတယ်။ အစ်မလည်း ခေါင်းရင်းနားရောက်တော့ ကျွန်တော့ခေါင်းအုံးအောက်က စာအုပ်လေးကို လက်လှမ်းယူနေချိန် ကျွန်တော့ရင်ထဲမှာ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ အဖေ အမေတို့နဲ့ တိုင်ခံရမလား၊ အစ်မက စိတ်ဆိုးပြီး ကျွန်တော့ကို ရှောင်နေမလားဆိုပြီး စိုးရိမ်တာရယ် လီးရည်ကြည်တွေ စိုရွှဲနေတဲ့လီးပဲ ကောင်းစားသွားမလားဆိုပြီး တွေးပျော်နေတာရယ် ကြောက်လဲကြောက် ပျော်လဲပျော် လီးလည်း ရှယ်တောင်နေမိတယ်။
အစ်မလည်း အပျိုအရွယ်ဆိုတော့ တစ်ချို့ကိစ္စတွေ သိနောက်လောက်ပြီ ထင်ပါတယ်။ ဖူးလ်စာအုပ်ကို ကိုင်ပြီး စိမ်ပြေနပြေ ဖတ်နေတော့မှ ကျွန်တော် စိတ်အေးသွားရတယ်ဗျာ။ အစ်မလေ ဖတ်နေရင်းနဲ့ စိတ်တွေ ထန်လာပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို ကိုင်ပွတ်နေတာ။ ခဏနေတော့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ အကွဲကြောင်းအတိုင်း သူဇောင်းတိုက်နေတာတွေ့တော့ အံ့သြမိသွားတယ်။ ပြီးမှ အေးလေ ငါတောင် ၇တန်း ၁၃နှစ်နဲ့ တော်တော်တတ်နေတာ သူက ၁၀ တန်း ၁၆နှစ် တတ်နေရောပေါ့လို့ တွေးမိပြီး လိုးဖို့ဆိုရင် ပိုပြီးအဆင်ပြေသွာပေါ့လို့လည်း တွေးရင် ပျော်နေတာပေါ့ဗျာ။ အစ်မလည်း တဖြည်းဖြည်း ထန်လာတော့ စောက်ဖုတ်ကို အထက်အောက်ဆွဲပြီး ဇောင်းတိုက်တာ ပိုမြန်လာတယ်။ တအင်းအင်းနဲ့ လေသံ ညှင်းညှင်းလေးတွေကို ထွက်လို့။ နောက်ဆုံးတော့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီပါ ချွတ်လိုက်ပြီး ရေလှဲ ထမိန်ကို ယူကာ ကုတင်ပေါ်ခင်းလို့ ပြန်ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ဗျာ ဘယ်လိုတောင် ပျော်မှန်းမသိဘူးဗျာ လီးကလဲ တောင်တာမှ တောင့်တင်းနေပြီး လီးရည်ကြည်တွေကို ရွှဲနှစ်နေတော့တာဗျာ။ လား လား လား လား အစ်မရဲ့စောက်ဖုတ်ဗျာ ဖောင်းဖောင်း တင်းတင်း ဖွေးဖွေးဖြူဖြူကြီး ပြူးထွက်နေတာဗျာ ပြေးပြီးမယက်မိအောင် စိတ်ကိုမနည်း ထိန်းထားရတယ်။ စောက်ဖုတ်ကြီးက လှလွန်းချက်၊ ကျက်သရေ မင်္ဂလာအပေါင်းနဲ့ ပြည့်စုံချက်၊ စောက်ဖုတ်မြင် ယောင်္ကျားတိုင်း ဦးညွတ်ပါစေဆိုတဲ့ ဆုနဲ့ ပြည့်စုံနေချက်တို့ကြောင့် ကျွန်တော့် ဒူးတွေတောင်ချောင်ပြီး ညွတ်ခွေချင်လာတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော့် အာခေါင်တွေလည်း ချောက်ပြီး နှုတ်ခမ်းနဲ့ လျှာတွေကိုလည်း သပ်ရလွန်းလို့ အရေခွံတွေတောင် ကွာမတတ် ဖြစ်နေပြီဗျာ။ အစ်မ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကုန်းကုန်းပြီး ယက်လိုက် အာခံတွင်းထဲ ထည့်ငုံထားလိုက် သေးပေါက်ချရင် မြိုချလိုက်နဲ့ကို လုပ်ချင်နေတော့တာဗျာ။ အစ်မလည်း တအားတွေထန်လာပြီး ရေလှဲထမိန်ပေါ် စ,ထိုင်လိုက်တာနဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲထိုင်လိုက်ပြီး စာအုပ်ကို လက်တစ်ဖက်ကကိုင်ပြီး ကျန်လက်နဲ့ စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက် စောက်စိကို ပွတ်လိုက် ဖွဖွလေး ချေလိုက်လိုက်နဲ့ တအင်းအင်းနဲ့ကို အသံတွေထွက်နေတာပဲ။ ဘယ်ဖက်ခြေထောက်ကို ကုတင်နဲ့ကပ်ထားပြီး ညာဖက်ခြေထောက်ကို ဒူးထောင်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးဖြဲတဲ့အချိန် တွေ့လိုက်ရတဲ့ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားနဲ့ စောက်ဖုတ်ရဲ့ ပွင့်ဖတ်လေး ၂ ဖတ်ရဲ့ အတွင်းနှုတ်ခမ်းသားတွေဆိုရင် နီရဲတောက်နေတာပဲဗျာ။ စောက်မွှေးလေး ခပ်ပါးပါးနဲ့ အဲ့လိုစောက်ဖုတ်မျိုးကို တစ်သက်လုံး ပါးစပ်ထဲမှာပဲ မထုတ်ပဲ ငုံထားချင်နေတယ်ဗျာ။ အစ်မလည်း စောက်စိပွတ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကို ဇောင်းတိုက်လိုက်နဲ့ နောက်ဆုံး ပေါင်နှစ်ချောင်းလိမ်ပြီး ဆန့်ငင် ဆန့်ငင်နဲ့ တစ်ချီပြီးသွားပါတော့တယ်။ အစ်မက ခဏမှိန်းနေလိုက်ပြီးတော့ ခင်းထားတဲ့ထမိန်ကို လျှိုဝတ်ပြီး ရေချိုးခန်းဖက် ထွက်လာပါတော့တယ်။ ရေမချိုးခင် အစ်မက သူလှမ်းထားတဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတွေကို နမ်းလိုက် ရုတ်လိုက် လုပ်နေသေးတယ်။ ကျွန်တော့ လီးရည်တွေ သုတ်ထားတဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကိုလည်း နမ်းရော ကျွန်တော့မှာ အရသာရှိလိုက်တာဗျာ။ ကျွန်တော့လီးကို လာနမ်းပေးသလိုကို ခံစားလိုက်ရတယ်ဗျာ။ အစ်မလည်း အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို နောက်တစ်ခါ ထပ်နမ်းတယ်ဗျာ။ စောက်ရမ်းကို အရသာတွေ ရှိလိုက်ဗျာ။ ညှီစို့စို့ စိမ်းရွှင်ရွှင် အနံံ့လေးက သင်းနေမှာဗျ။ အစ်မလည်း နမ်းရင်းနဲ့ သူ့အတွင်းခံကို ဖြဲရဲ လျှောက်ကြည့်နေတာ တွေ့သွားတယ် ကျွန်တော့ လီးရည်တွေ ပေနေတာကိုပေါ့။ အစ်မက သူ့အတွင်းခံ ဘောင်းဘီမှာ ပေနေတဲ့ ကျွန်တော့် လီးရည်တွေကို လက်ကလေးနဲ့ တို့ကြည့်ပြီး သူ့လက်ကလေးကို ထပ်နမ်းကြည့်လိုက်သေးတယ်။ ပြီးတော့ ပြုံးစိစိလုပ်ပြီး အဲ့အတွင်းခံလေး တစ်ထည်တည်း တန်းမှာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့ အဝတ်တွေကို အခန်းထဲ သွားထည့်ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့အတွင်းခံလေးကိုင်ပြီး လီးရည်တွေပေနေတဲ့ နေရာလေးကို အားရပါးရ တရှိုက်မက်မက် တစ်ဝကြီး နမ်းရှိုက်နေတာတွေ့တော့ ဆွဲတောင် လိုးပစ်ချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ သည်းခံထားလိုက်ပါတယ်။ အိပ်ယာထဲရောက်ရင် ဒီထက် အခြေနေ ကောင်းနိုင်တာမို့လေ။ အစ်မက အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို အားရအောင်နမ်းပြီးတော့ ရေချိုးခန်းထဲ ယူပြီး ပြန်လျှော်နေလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း အိမ်ရှေ့ဖက်က ပတ်လို့ သီချင်းလေး ညည်းပြရင်း အသံပေးပြီး အိမ်ရှေ့ပေါက်က ဝင်လာလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အိမ်သာထဲ ဝင်ပြီး ခုနက ဖောက်ထားတဲ့ အပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်နေလိုက်တယ်။ လှလိုက်တဲ့ နို့တွေ ဗိုက်တွေ ခါးတွေ ဖင်တွေ စောက်ဖုတ်တွေဗျာ။ အနီးကပ် မြင်နေရတော့ ဘာပြောကောင်းမလဲဗျာ။ အစ်မလည်း သူ့အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို လျှော်ပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ကို ရေပန်းလေးနဲ့ထိုးပြီး ရေဆေးနေတာမြင်တော့ လက်က လီးဆီကို တန်းနေတာပဲ ကောက်ကိုင်မိလိုက်တာ။ လီးရည်တွေနဲ့ လီးတစ်ချောင်းလုံးသာမက လီးဥတွေပါ ပြောင်ချောနေတာဗျာ ကျွန်တော့ အတွင်းခံ တစ်ထည်လုံးလည်း လီးရည်တွေ ရွှဲစိုနေတာ ရေလောင်းထားသလိုကို ဖြစ်နေပြီ။ ပေါင်တွေပေါ်ထိကို လီးရည်တွေက စီးကျနေတော့တာဗျာ။ အစ်မလည်း စောက်ဖုတ်ကို ရေပန်းနဲ့ ထိုးဆေးနေရင်း ရေပန်းက စောက်စိကို သွားသွားထိုးမိတော့ တစ်ချက်တစ်ချက်မှာ တွန့်တွန့်ပြီး ဖီးလ်တွေ တက်တက်လာတာ တွေနေရတယ်ဗျ။ အစ်မလည်း မနေနိုင်တဲ့ အဆုံး စောက်စိလေးကိုပဲ ရေပန်းနဲ့ ပင့်ထိုးပြီး အသံထွက်ညည်းနေတာဗျာ။ နောက်ဆုံးတော့ ခြေဖျားလေးကိုပင့် ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ပူးလိုက်ပြီး အားးးးး လို့အော်ကာ နောက်တစ်ချီ ပြီးသွားပြန်ပါတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်လည်း ရွှဲနှစ် အိုင်ချွဲနေတဲ့ လီးကို ၁၅ချက်လောက်လေးပဲ ဂွင်းထုရုံနဲ့ ပြီးသွားတာပါပဲဗျာ။ လီးရည်တွေ ထောင်ပန်းလိုက်တာဆို မျက်နှာနားထိတောင် ရောက်တယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်လည်း ပြီးသွားတော့ ဘောင်းဘီ တစ်ထည်လုံးချွတ်ပြီး အိမ်သာထဲက ရေနဲ့ပဲ ခါးကနေ လောင်းဆေးလိုက်ရတယ်။ ပေပွနေတာက ဒီတိုင်းဆေးလို့ကို မရတော့ဘူးဗျာ။
ညရောက်လို့ စာကျက်တော့ အစ်မကို သတိထားမိတာက အင်္ကျီအဖြူလေးကို တော်တော်လေး လည်ဟိုက်လေးနဲ့ ဘောင်းဘီကို zero ကွာတားလေး ဝတ်ထားတာပဲ။ အဖေတို့ အမေတို့ TV ကြည့်ရင် ဧည့်ခန်းမှာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ စာကြည့်စားပွဲနဲ့ လိုက်ကာပဲ ခြားထားတယ်။ စာကြည့်စားပွဲကလည်း ခြေတံရှည်နဲ့ ထိုင်ခုံနဲ့ဆိုတော့ ကျနော်က ခါးလေးမတ်ပြီး အစ်မ နို့တွေနေရာ ခိုးကြည့်လိုက် လမ်းလေးလျှောက်ပြီး ဖင်တွေခိုးကြည့်လိုက်နဲ့ ဖီးလ်တွေတက်ပြီး လီးတွေတောင်နေတာပေါ့ဗျာ။ အစ်မကလည်း ရိပ်မိတယ်ထင်တယ် နို့ကို မပေါ် ပေါ်အောင် ရင်ဘတ်လေးကုန်းပြလိုက် ဖင်လေးကောက်ပြလိုက်နဲ့။ ခြေထောက်ကိုလည်း တစ်ချောင်းထောင်ပြီး ကျန်တဲ့တစ်ချောင်းက ဆန့်ကာ ဖြဲပြလိုက်နဲ့ လုပ်နေသေးတာ။ ကျွန်တော်လဲ စာကျက်ချင်ယောင် ဆောင်နေရင်း လက်က ဘောလ်ပင်လေး လွှတ်ချလိုက်တယ်။ ဘောလ်ပင်ကုန်းကောက်သလိုနဲ့ ကုန်းကောက်လိုက်ရင်း ခေါင်းလေးမော့ကြည့်လိုက်တော့ အစ်မက Zero ကွာတားအောက်မှာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ၀တ်မထားဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ခြေထောက်တစ်ချောင်းက ထောင်လိုက် ချလိုက် ဖြဲလိုက်လုပ်နေတာကိုး။ Zero ကွာတား ဘောင်းဘီလေးက ပေါင်ရင်းနားထိ ပေါ်တယ်ဆိုတော့ စောက်မွှေးပါးပါးလေးနဲ့ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသား ဖွေးဖွေးဖောင်းဖောင်းလေးကို မြင်နေရတယ်ဗျာ။ မြင်ရအောင်လည်း တမင်လုပ်ပြီး ခြေထောက်ကို ဖြဲပြနေတာကိုး။ ထုံးစံအတိုင်းပဲ ကိုရွှေလီးက ပုဆိုးအောက်ကနေ တရိပ်ရိပ် ထောင်တက်လာတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အကြံသမားဆိုတော့ ပုဆိုးကို အတွင်းခံမဝတ်ပဲ ခါးပုံစ ရှည်ရှည်နဲ့ ဝတ်ထားလို့သာ တော်သေးတာပေါ့။ ဘောလ်ပင်ကုံးကောက်ရင်းနဲ့ စိတ်ကလည်း ထန်လာလို့ အစ်မ စောက်ဖုတ်နားထိကို ခေါင်းကိုကပ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ် အနံ့ကို ခပ်ပြင်းပြင်းလေး အသံထွက်အောင် ရှုပစ်လိုက်တယ်။ အစ်မပေါင်လေး တစ်ချက်တွန့်သွားပြီး ခါးလေးကော့ကာ ဖင်ကို ရှေ့နားတိုးလိုက်တော့ အစ်မ စောက်ဖုတ်နဲ့ ကျွန်တော့မျက်နှာ မထိ တထိလေး ဖြစ်သွားသေးတယ်ဗျ။ ပြီးတော့ အစ်မက မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာနဲ့ ပေါင်ရင်းလေးကိုပဲ လျှာနဲ့ ကုန်းယက်ဖို့ ပြင်သေးတယ်။ အဖေတို့ အမေတို့ ရောက်လာမှာစိုးလို့ မလုပ်တော့ပဲ အသာလေး နောက်ဆုတ် ဘောလ်ပင်လေးကောက်လို့ ပြန်ထပြီး ခန္ဓကိုယ် ဘေးတစောင်း အနေအထားနဲ့ ပုဆိုးကို ၄ခါ ၅ခါလောက် တမင်ဖြန့်ကာ ပြန်ပြင် ဝတ်ပြလိုက်တယ်။ အစ်မလည်း မျက်နှာ စူပုတ်လေး ဖြစ်နေရာကနေ မျက်လုံးလေးပဲ ပင့်ပြီး ပုဆိုးပေါ်က ငေါထွက်နေတဲ့ လီးကြီးကို ခိုးကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်တော့ ညစာတော့ ရပြီလို့ အပိုင်တွက်ထားလိုက်တယ်ဗျာ။ အဲ့ဒါနဲ့ နည်းနည်းတော့ အစပျိုးဖို့လိုမှာပဲလို့တွေးပြီး ထိုင်ခုံမှာထိုင်ရင်း အစ်မခြေဖျားလေးကို မတော်တဆ ထိသလိုနဲ့ သွားထိလိုက်တယ်။ အစ်မက မျက်လုံးလေး လှန်ကြည့်ပြီးတော့ စိတ်ကောက်တဲ့ပုံနဲ့ မျက်နှာက စူပုတ်ပုတ်လုပ်နေတာ ချစ်စရာလေးဗျာ။ အစ်မက အဲ့လောက်ထိ ချစ်စရာကောင်းတာကို မသိခဲ့လို့ နောင်တတောင်ရနေမိတယ်။ အစ်မက ခြေဖျားလေးထိတာကို မရွှေ့သွားတော့ အတင့်ရဲလာပြီး ခြေသလုံးထိကို ခြေဖဝါးလေးနဲ့ သွားပွတ်ပေးလိုက်တယ်တယ်။ အစ်မလည်း ဆက်ငြိမ်ခံနေလို့ ခြေသလုံးနဲ့ ခြေဖျားလေးကို အသာလေး ဖွဖွလေး ဖီးလ်းတက်အောင် စုန်ချည် ဆန်ချည် ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ်။ အစ်မလည်း ခါးလေးကော့ကော့လာပြီး ဖင်လေးရှေ့တိုးကာ ခြေထောက်ကို ကျွန်တော့်ဖက်ရောက်သည်ထက် ရောက်အောင်တိုးပေးလာတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဆက်ပြီးတော့ ပေါင်ကို တက်ပြီး ခြေဖဝါးလေးနဲ့ ထပ်တိုးပွတ်လိုက်တော့ အစ်မ ဆတ်ခနဲ တစ်ချက် တွန့်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ငြိမ်ခံနေတာနဲ့ ပေါင်ရင်းနားအထိ ထပ်တိုးပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ အစ်မလည်း စောက်ဖုတ်ကိုဖြဲထားပြီး ပေါင်ရင်းရောက်နေတဲ့ ကျွန်တော့ ခြေထောက်နဲ့ သူ့စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကိုထိအောင် ခါးလေး ဖင်လေးလှုပ်ကာ ဖိဖိပြီး ပြန်ပွတ်ပေးနေတာ သူတော့မသိဘူး ကျွန်တော်တောင် ဖီးလ်တွေ စောက်ရမ်း တက်နေတော့တာဗျာ။ လီးထိပ်မှာလည်း လီးရည်ကြည်တွေက ထွက်နေပြီ။ အစ်မလည်း စောက်ရည် နည်းနည်းထွက်နေပြီ။ ခြေမကို စောက်ရည်နည်းနည်း လာစိုလို့သိတာပါ။ ခြေမလေးက စောက်စိနေရာနားထိ ရောက်ရောက်သွားသေးတာကိုးဗျ။ အချိန်က ဘယ်လိုကုန်သွားမှန်း မသိဘူး ၉နာရီကျော်သွားလို့ စာအုပ်တွေသိမ်းပြီး အခန်းထဲက အိပ်ယာထဲ မ၀င်ချင် ၀င်ချင်နဲ့ ဝင်ခဲ့ရတယ်။ အဖေအမေ သံသယ ဖြစ်မှာလည်း စိုးရသေးတာကိုး။
ကျွန်တော်လည်း မထူးတော့ဘူးမို့ အခန်းထဲရောက်တာနဲ့ ပုဆိုးကို အောက်စနားကနေ ခါးအထိ လှန်လို့ လီးကို ကိုင်ပြီး ၁၀ချက် ၁၅ချက်လောက် ဂွင်းထုလိုက်သေးတယ်။ ပြီးသွားမှာစိုးလို့ ဆက်မထုတာ။ ပြီးတော့ ခေါင်းအုံးအောက်က ဖူးလ်စာအုပ်လေးကို ကြည့်လိုက်တော့ အစ်မက ပုံစံမပျက် ပြန်ထည့်ထားတာကို တွေ့လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ ဖူးလ်စာအုပ်လေး ဖတ်လိုက် ဂွင်းကို ပြီးမသွားအောင် ထုလိုက်နဲ့ ဇိမ်တွေ တွေ့နေတာ။ ခဏနေတော့ အခန်းတံခါးလေးက တဖြည်းဖြည်းချင်း ဟ,လာတာ သတိထားလိုက်မိတယ်။ အစ်မ စာကျက်သံ တိတ်သွားပြီး တံခါးလေးက တဖြည်းဖြည်းချင်းနဲ့ အသာလေး ဟ,လာတယ်ဆိုကတည်းက အစ်မ ကျွန်တော့ကို လာချောင်းမှန်း သိလိုက်တယ်။ ချောင်းမှာပေါ့ နေ့လည်က ဖူးလ်စာအုပ်ကို ယူဖတ်ပြီး နေရာတကျ ပုံစံမပျက်အောင် ပြန်ထားပြီး ဘာတွေလုပ်နေလဲ သိချင်မှာကိုး။ ကျွန်တော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဖူးလ်စာအုပ်ကို ဆက်ဖတ်ရင်း ကျန်တဲ့လက်နဲ့ ဂွင်းထုပြနေလိုက်တယ်။ လီးကိုလည်း သူမြင်အောင် ပြရင်း သူ့ကိုလည်း လိုးချင်နေတာသိအောင်လို့ ပါးစပ်က “ အစ်မ၊ အစ်မ၊ အစ်မ ချစ်လိုက်တာ အစ်မရယ်. . .။ အစ်မနို့လေးတွေကို ကိုင်ချင်တယ်၊ ညှစ်ချင်တယ်၊ စို့ချင်တယ်၊ စောက်ဖုတ်လေးကိုလည်း ငုံထားချင်တယ်၊ ယက်ချင်တယ်၊ စောက်စိလေးကိုလည်း စုပ်ချင်တယ်၊ စောက်ရည်လေးတွေလည်း သောက်ချင်တယ်၊ စောက်ဖုတ်လေးကို ပါးစပ်ထဲမှာပဲ တစ်သက်လုံး ငုံထားချင်တယ်၊ သေးပေါက်ချင်ရင်တောင် ပါးစပ်ထဲပဲ ပေါက်ချလိုက်ပါ အစ်မ၊ မောင်လေး မြိုချလိုက်ပါ့မယ် ချစ်လိုက်တာ အစ်မရယ် ´´ လို့ လေသံလေးနဲ့ ကြားအောင် ရွတ်ပြလိုက်တယ်။ အစ်မလည်း သူ့စောက်ဖုတ်လည်းကို ဘောင်းဘီထဲထည့် လက်ကလေးနဲ့ကိုင်ပြီး ချောင်းနေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်က တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ အစ်မ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို နမ်းတဲ့အကြောင်း၊ စောက်ဖုတ်နဲ့ အတွင်းခံ ထိမဲ့နေရာလေးတွေကို မှန်းပြီး နမ်းလည်းနမ်း၊ ယက်လည်းယက်တဲ့အကြောင်း၊ အစ်မ စောက်ဖုတ်ကို လိုးချင်လွန်းလို့ အိမ်သာထဲယူပြီး ဂွင်းထုကာ လီးကထွက်လာတဲ့ လီးရည်တွေကို သုတ်လိုက်တဲ့အကြောင်း ဖီးလ်တက်အောင်လည်းပြော၊ ဝန်ခံပြီးသားလည်းဖြစ်၊ လိုးချင်နေမှန်းလည်းသိအောင် ဆက်ပြောလိုက်တယ်။ လေသံလေးနဲ့ ပြောတာဖြစ်နေပေမဲ့ အစ်မ ကြားလောက်အောင် အသံလေးထုတ် ပြောလိုက်တယ်။ အစ်မလည်း စောက်ရမ်းတွေ ဖီးလ်တွေ တက်နေပုံရတယ်။ အခန်းတံခါးလေးကို အသာလေး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပိတ်ပြီး အိမ်သာဖက်ကို ခြေဖွပြီး နင်းသွားတာ သိလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ စာကို စိတ်မပါတပါ ဆက်ကျက်နေတဲ့ အသံလည်း ကြားလိုက်တယ်။ အစ်မအတွက် ဒီညက ၁၁နာရီထိုးဖို့ ညတာ အရမ်းရှည်နေတော့မှာပဲဆိုတာ အစ်မ မပြောလည်း ကျနော် သိလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဂွင်းဆက်ထုနေလိုက်ပြီး ထွက်လာတဲ့ လီးရည်တွေကို ပုဆိုးချွတ် သုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အကြံသမားပီပီ ပုဆိုးကို ဂွင်းလိုက်ပြန်လျှိုပြီး ခါးနားအထိ တင်ကာ အောက်ပိုင်းကို တမင်မြင်အောင် ဖော်ထားလိုက်တယ်။ ဘယ်လို အိပ်ပျော်သွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ဘူး လီးကို တစ်ယောက်ယောက်က ဆွနေတဲ့ အရသာကို ခံစားမိမှ နိုးလာတယ်။ အိပ်ရင် မီးပိတ်အိပ်တာမို့ မျက်လုံးကို ရဲရဲဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အစ်မက ကျွန်တော့်ခါးနားလေးရဲ့ဘေးမှာ တင်ပုလ္လင်လေးထိုင်ပြီး အချိန်ပြည့်တောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့လီးကို ကိုင်ကြည့်လိုက် အသာလေး ဂွင်းထုပေးလိုက်လုပ်နေတာ။ ပြီးတော့ လီးနားလေးကပ်ပြီး နမ်းလိုက် တံတွေးလေး မြိုချလိုက်နဲ့။ ကျနော်လည်း အသာလေးမှိန်းပြီး ငြိမ်နေလိုက်တယ်။ ကျွန်တော် အိပ်ရေးမက်မှန်းလည်း အစ်မက သိထားတော့ အိပ်နေတယ်ထင်ပြီး စိတ်ချလက်ချ လုပ်နေတာ။ အစ်မရယ်လေ ကျွန်တော့်ရဲ့လီကို ဆွနေရင်း ဖီလ်းတွေ စောက်ရမ်းတက် စောက်ရမ်းထန်လာပုံရတယ်။ အင်္ကျီကို ချွတ်ပစ်ပြီး ဘော်လီလေးနဲ့ Zero ကွာတား ဘောင်းဘီလေးနဲ့ဗျာ။ လီးကို ညာဖက်လက်ကလေးနဲ့ကိုင်ရင်း လီးနားလေးကို ခေါင်းငုံ့လာတယ်။ ပြီးတော့ လီးထိပ်လေးကို တံတွေးထွေးပြီး လက်ကလေးနဲ့ လီးအနှံ့ ပွတ်ပေးနေတယ်။ ပွတ်လို့ပြီးတော့ လီးထိပ်ကို အသာလေးဖြဲချပြီး လျှာဖျားလေးနဲ့ထိလိုက်တော့ ကျွန်တော် တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသေးတယ်။ ဖြစ်ဆို ကျွန်တော့်လီးက စောက်ဖုတ်လည်း မလိုးဖူးသေးသလို ဒစ်လည်း မပြုတ်သေးဘူးလေ။ အဲ့အချိန် အစ်မလုပ်နေတာ ရပ်သွားပြီး ခဏနေမှ လီးထိပ်လေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ထပ်ထိပြန်တယ် ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ တွန့်သွားပြန်တယ်။ အစ်မ ရပ်လိုက်ပြန်တယ်။ ခဏနေတော့ ထပ်လုပ်ပြန်တယ်။ ကျွန်တော်ကလဲ တွန့်တုန်းပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ အစ်မ နပ်သွားတယ်ထင်တယ်။ မရပ်တော့ဘူး ဆက်လုပ်နေတယ်။ ကျနော်လည်း မသိမသာနဲ့ အိပ်ရင်းနဲ့ လူးသလို ပုံစံလုပ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့လက်ကို အစ်မပေါင်ပေါ် တင်လိုက်တယ်။ အစ်မကလည်း ဖင်လေးကို ကျွန်တော့ဘက်ရွှေ့ပြီး သူ့စောက်ဖုတ်နဲ့ ကျနော့်လက်ထိအောင် လုပ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့လီးတစ်ချောင်းလုံးကို အသာလေးငုံပြီး စုပ်လိုက်ပါတယ်။ နွေးကနဲပဲဗျာ စောက်ရမ်းကောင်းလွန်းလို့ ခါးပါကော့တက်သွားတယ်။ အစ်မကလည်း သူ့ဖီးလ်နဲ့သူ ထန်နေတော့ သတိမထားလိုက်မိဘူးထင်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း မနေနိုင်တော့ပဲ အစ်မပေါင်ပေါ်က လက်နဲ့ပဲ အစ်မနို့ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပါတယ်။ အစ်မက လီးကြီးငုံလျှက် စုပ်လျှက်ကြီးနဲ့ လန့်သွားပြီး ဆတ်ကနဲ တုန်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အစ်မ လန့်တာရော ရှက်သွားတာရော ဖြစ်ပြီး စောက်ဖုတ်ငတ်သွားမှာစိုးလို့ အစ်မကို လေသံ အုပ်အုပ်လေးနဲ့ “ အစ်မ နင် ငါ့လီးကို စကိုင်ကတည်းက ငါသိတယ်၊ ငါလည်း စောက်ဖုတ် လိုးချင်နေတာ နင်လည်း လီးဆာနေတာ ငါသိတယ်၊ ရှက်မနေနဲ့ အစ်မ၊ ဘယ်သူမှလည်း မသိဘူးရယ်၊ ငါတို့ စိတ်တွေကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ရအောင်လို့ ပြောတော့ ´´ အစ်မက ဘာမှပြန်မပြောသေးပဲ စုပ်နေတဲ့ လီးကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းလေးငုံ့နေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အစ်မက ကျွန်တော့် လီးစုပ်တဲ့အချိန် မိတာဆိုတော့ အစ်မရှက်နေမှာပဲဆိုတာ သိလို့ ထထိုင်လိုက်ပြီး အစ်မရဲ့ ပါးပြင်လေးကို ဖွဖွလေးနဲ့ အချိန်ကြာကြာလေး နမ်းပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မေးစေ့လေး၊ နဖူး၊ နှာတံလေးနမ်းပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွဖွလေး စုပ်ပေးလိုက်တော့ အစ်မ မျက်လုံးလေးပိတ်ပြီး ခေါင်းလေး ပြန်မော့လာတယ်။ ပြန်တော့ မနမ်းသေးဘူး။ အနမ်းခံရုံလောက်ပဲ မော့ပေးထားတာ။ ကျွန်တော်လည်း အခြေနေကောင်းလာပြီဆိုပြီး အစ်မရဲ့ အပေါ် နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်လိုက်၊ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်လိုက် လုပ်ပေးနေလိုက်တယ်။ အဲ့လိုလုပ်နေရင်း လျှာပေါ် တံတွေးလေးတင်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို တံတွေးလေးနဲ့ လိုက်ယက်ပေးလိုက်တယ်။ အစ်မလည်း နည်းနည်း ဖီးလ်တက်လာပြီး ပါးစပ်လေး ဟ,လာတဲ့အချိန် ကျွန်တော်အမိအရပဲ အစ်မ ပါးစပ်ထဲကို လျှာလေးသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်တယ်။
အစ်မလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရှက်စိတ်တွေ ပြယ်သွားပြီး ဖီးလ်လေးတွေ ပြန်တက်လာတယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော့် လျှာလေးကို သူ့လျှာလေးနဲ့ ပြန်တုန့်ပြန်လာတယ်။ တဖြည်းဖြည်း လျှာခြင်းကစားလိုက် နှုတ်ခမ်းလေး ပြန်စုပ်ပေးလိုက် လုပ်လာတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံပဲ ဘယ်ဖက်လက်နဲ့ အစ်မ ခေါင်းနောက်ဖက်ကိုကိုင် အပီအပြင် နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ပေးနေရင်း ညာဖက်လက်လေးနဲ့ နို့ကို ဘော်လီပေါ်ကနေ ဖွဖွလေး စကိုင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အစ်မလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဖီးလ်တွေ တက်လာပြီး ကျွန်တော့ နှုတ်ခမ်းကို အားရပါးရ အသံမြည်အောင်ထိ ပြန်စုပ်လာပါတယ်။ “ ပြွတ်စ် . ပြွတ်စ် . ရှလု . ပြွတ်စ် ´´၊ “ အင်း.ဟင်းဟင်…´´
==========================

အဈမလညြး တဖှညြးဖှညြးနဲ့ ဖီးလတြှေ တကလြာပှီး ကွှနတြော့ နှုတခြမြးကို အားရပါးရ အသံမှညအြောငထြိ ပှနစြုပလြာပါတယြ။ ` ပှှတဈြ . ပှှတဈြ . . .ရှလု . ပှှတဈြ ပှှတဈြ ´ ` အငြးးး ´ ဖီးလတြကပြှီး ညညြးသံရှညလြေးနဲ့ အဈမဆီက သံစဥြ ခွိုခွိုလေးတှေ ထှကလြာပှီ။ အဈမနို့လေးတှကေ ကစွနြတောဗွာ ကိုငရြ ညှဈရတာကို အရာသာ ရှိလိုကတြာကို ဖောမြပှနိုငအြောငပြါပဲဗွာ။ နို့ကို ဘောလြီပေါကြနေ ကိုငနြေ ညှဈနရငြေး အားမရတော့လို့ အဈမရဲ့ကွောနောကကြို လှမြးဖကရြငြး ဘောလြီခွိတကြိုပါ လှမြးဖှုတလြိုကတြယြ။ အတှေ့အကှုံမရှိတာရယြ ညာဖကလြကတြဈဖကတြညြးရယကြှောငြ့ ဖှုတမြရပဲဖှဈနတေုနြး အဈမက အပှနအြလှနစြုပနြတေဲ့ နှုတခြမြးတှကေိုခှာကာ သူ့ဟာသူ ဘောလြီခွိတကြို ဖှုတပြှီး ဘောလြီပါ ခွှတလြိုကပြါတယြ။ ကွှနတြောြ့ ရငတြှခေုနလြှနြးလို့ တဒုတဒြုတြ မှညနြသေံကို အဈမတောငြ ကှားလောကတြယြ။ အောကကြ ညီတောမြောငြ ငလီးကလညြး ထောငထြနလေိုကပြုံမွားဗွာ သံခွောငြးကို သဈသားတုံးပေါမြှာ ရိုကပြှီး ထောငထြားတဲ့ အတိုငြးပဲ။ ကွှနတြောလြညြး အဈမကို ဆှဲဖကလြိုကပြှီး ရငခြှငထြဲမှာ ပကလြကကြလေး လှနထြားလိုကတြယြ။ ဘယဖြကလြကနြဲ့ အဈမရဲ့လညပြငြး နောကကြွောကနေ သိုငြးလွှိုလိုကပြှီး အဈမရဲ့ ဘယဖြကြ ခွိုငြးအောကနြားကို စုပကြိုငထြားလိုကတြယြ။ အဈမကလညြး သူ့လကနြှဈဖကနြဲ့ ကွှနတြော့ လညပြငြးကိုပှနပြှီး သိုငြးဖကလြာတယြ။ ပှီးတော့မှ အဈမလညပြငြးလေးတှကေို ဆကယြကပြေးလိုကပြှီး ညာဖကလြကကြတော့ အဈမရဲ့ ဘောလြီမပါတဲ့ ဘယဖြကြ နို့ဖှူဖှူဖှေးဖှေး ကစွကြစွလြေးကို အားလေးထညြ့ ညှဈပေးရငြး ပနြးနုရောငြ နို့သီးလေးတှကေိုပါ ဆကခြွပေေးနလေိုကတြယြ။ လညပြငြးယကနြရောကနေ တဖှညြးနဲ့ ရငပြတကြို ယကတြော့ အဈမရယြ မကွလြုံးလေး မှိတပြှီး နှုတခြမြးလေးတှကေို လွှာနဲ့သပကြာ ရငဘြတလြေး ကော့ကော့တကလြာတယြ။ ကွှနတြောလြညြး အဈမနို့လေးတှကေို တနြးမစို့သေးပဲ နို့အုံလေးတှကေို ရကပြေးရငြး ညဖကလြကကြို တဈဖှညြးဖှညြး အောကဆြငြးပဈလိုကတြယြ။ နို့အုံလေးကို ယကနြရငြေးနဲ့ နို့သီးလေးကို မထိတထိ လေးပဲ လွှာလေးနဲ့ ခလုတြ သှားသှားတိုကပြေးလိုကတြော့ အဈမရယလြေ မနနေိုငမြထိုငနြိုငြ ကော့ပွံတကလြာပှီး ကနွောြ့ပါးစပနြောကကြို သူ့နို့သီးကှီး လိုကထြညြ့နတော အရသာရှိလိုကတြာဗွာ။ ကွှနတြော့လကကြလညြး အဈမရဲ့ဗိုကလြေးတှကေို ပှတလြိုကြ ခကွကြလေးကို ကလိလိုကနြဲ့ အဈမမှာ မခံရပနြိုငလြောကအြောငြ ဖငကြော့ ရငကြော့နဲ့ စောကရြမြးတှေ ထနနြတေော့တာဗွာ။
ကနွောလြညြး အဈမကို ထနသြညထြကြ ထနအြောငလြို့ နို့သီးလေးကို ရှောငပြှီး မထိတထိလေး လုပလြိုကြ နို့အုံလေးရကလြိုကနြဲ့ လကကြလညြး Zero ကှာတား ဘောငြးဘီ အောကထြဲကို နညြးနညြးပဲ လွှိုသှငြးပှီး စောကဖြုတြ အစပနြားလေးက အမှှေးရေးရေးလေးတှကေို ပှတလြိုကြ လုပပြေးနလေိုကတြယြ။ အဈမလေ နို့သီးလေးကို ပါးစပထြညြ့ အတငြးလိုကထြညြ့နရငြေး မနနေိုငတြဲ့အဆုံး ဖငလြေးကှှကာ သူ့ Zero ကှာတား ဘောငြးဘီလေးကို သူ့ဟာသူပဲ ခွှတလြို့ ကနထြုတလြိုကပြါတယြ။ ကွှနတြောလြိုခငွနြတောလညြး အဲ့တာပဲလေ။ အဈမဖကကြကို ခံခငွစြိတတြှေ တဖှားဖှားနဲ့ ပေါလြာပှီး အတငြးလိုးတဲ့ ပုံစံမဟုတပြဲ ၂ဦးသဘောတူ ကှညဖြှူစှာနဲ့ ရရှညေစြားဖို့ပေါ့။ အဈမက မိမှေးတိုငြး ဖမှေးတိုငြးလေး ဖှဈသှားပှီလေ။ ကွှနတြောကြတော့ အငြျကွီဝတလြေးရယြ ခါးမှာ စုပှီးသိုငြးနတေဲ့ ပုဆိုးရယကြ ဒီတိုငြးပဲ။ အဈမလညြး စောကရြမြးထနလြှနြး အားကှီးလာပှီး စကားလေးကို လသေံတိုးတိုးလေးနဲ့ ပှောလာတယြ။ ` မောငလြေးလညြး ခွှတလြိုကတြော့လေ ´ တဲ့။ ကွှနတြောလြညြး မနနေိုငတြော့ပါဘူးဗွာ မိမှေးတိုငြး ဖမှေးတိုငြး ဖှဈအောငြ ခွှတပြှဈလိုကတြယြ။ အဈမက သူ့ခေါငြးအုံးလေးပေါြ ပကလြကကြလေး ပှနသြှားအိပလြိုကပြှီး စောကဖြုတလြေးကို လကနြှဈဖကနြဲ့ ဖုံးအုပထြားပါတယြ။ ကနွောလြညြး အဈမပေါငကြှားထဲဝငြ နရောယူလိုကပြှီး လကကြို ဆှဲမဖယသြေးပဲ အဈမကိုယလြုံးလေးရဲ့ ညာဖကဘြေးမှာ ဘယဘြကလြကကြို ထောကပြှီး ညာလကကြ အဈမဘယနြို့လေးကို ကိုငကြာ နို့သီးလေးသီးသနြ့ လွှာလေးနဲ့ ယကလြိုကြ စို့လိုကြ နို့သီးလေး ပတခြွာလညကြိုပဲ ယကလြိုကြ လုပပြေးနလေိုကတြယြ။ အဈမမှာ ရငလြေးကိုကော့လို့။ နောကဆြုံး အဈမ အရှကတြှကေို ဖယပြှီး သူ့စောကဖြုတကြို အုပထြားတဲ့လကကြို လှှတကြာ ကွှနတြောြ့ခေါငြးကို ဘယဖြကလြကနြဲ့ထိနြးပှီး ညာဖကလြကနြဲ့ သူ့နို့သူကိုငကြာ ကွှနတြော့ပါးစပထြဲကို ထညြ့လိုကပြါတယြ။ ပှီးတော့ ခေါငြးကို ကိုငထြားတဲ့ ဘယဖြကလြကကြို မလှှတသြေးပဲ ဖိထားကာ ညာဖကလြကနြဲ့ ကနွောြ့ကွောကို ပှတသြတနြသေေးတယြ။ ကနွောလြဲ နို့တှကေို သူ့စိတကြှိုကြ အားရပါးရ စို့ပေးလိုကြ နို့အုံကိုငုံလွှကြ အနအထေားနဲ့ နို့သီးလေးကို လွှာလေးနဲ့ ကလိလိုကြ လုပပြေးနတော အဈမရယလြေ တဟငြးဟငြးနဲ့ ဖီးလတြှတကေနြတေော့တာ။ ပှီးတော့ ကွှနတြောလြဲ တရားလှနထြောငမြတနြတေဲ့ လီးလေးနဲ့ အဈမ စောကဖြုတအြကှဲကှောငြးကို လွောတိုကပြှီး ပှတပြေးနလေိုကတြယြ။ အဈမကတော့ ရငကြော့လိုကြ ဖငဖြော့လိုကနြဲ့ နတပြှညရြာကနြလရေေဲ့။ အဈမစောကဖြုတနြဲ့ ကွှနတြောြ့လီးကတော့ စောကရြညကြှညြ လီးရညကြှညတြှနေဲ့ ရှှဲနှဈနတေော့တာပဲဗွာ။ အဈမပါးစပကြလညြး ` အား၊ အငြး၊ ဟငြးဟငြးဟငြး နဲ့ ဂလု ´ ကလှဲရငြ တခှားအသံ မထှကတြော့။ ကွှနတြောလြညြး တိုကကြှကတြှေ ထပထြုတနြပှေီလေ။ နို့စို့နရောကနေ တဖှညြးဖှညြးလေး ဗိုကနြားလေးကို ယကလြိုကတြယြ။ နောကပြှီး ခကွကြလေးကို လွှာလေးနဲ့ထိုးလိုကတြော့ အဈမစောကဖြုတနြဲ့ ဖငကြှီး လထေဲကို ကော့ပွံသှားတယဗြွာ။ ခကွကြနေ ဆီးခုံကိုရောကအြောငြ ယကပြေးခွိနမြှာတော့ အဈမ စောကဖြုတကြ ညှီစို့စို့အနံ့က နှာခေါငြးထဲကို သငြးနအေောငြ ဝငလြာလို့ တဝကှီး ရှုခလွိုကသြေးတယြ။ ပှီးတော့ စောကဖြုတမြှှေးလေးတှေ ရှိတဲ့နရောတိုငြးကို လိုကယြကပြေးလိုကတြော့ အဈမက သူ့ဖငကြှီးကို ပငြ့ပငြ့ပှီး ခံခွိနြ စောကရြညကြှညလြေးတှေ တရစပြ ထှကနြတောကို တှေ့လိုကမြိတယြ။ ကွှနတြောလြညြး စောကဖြုတယြကတြာကို စောကစြိနဲ့ စောကခြေါငြးပေါကဝြလေးကို မထိအောငြ သတိထားပှီး အဈမကို အကှမြးဆုံး ဖီးလတြကအြောငလြုပနြတော။ စောကဖြုတရြဲ့ နှုတခြမြးသားလေးတှကေို၊ စောကစြိမထိအောငြ သတိထားပှီး၊ ဆီးစပြ စောကမြှှေးပေါကတြဲ့ နရောကစလို့ အောကဖြကကြို စောကခြေါငြးပေါကြ၀ မထိအောငြ သတိထားပှီး စောကခြေါငြးပေါကဝြနားအထိ လွှာအပှားလိုကြ ယကပြေးနလေိုကြ၊ အဲ့လိုပဲ အောကကြနေ အပေါအြထိ ယကပြေးနလေိုကြ၊ စောကဖြုတနြှုတခြမြးသားလေးတှကေို ဆှဲစုပလြိုကြ၊ ပေါငခြှစုံတဲ့ နရောလေးကို ယကလြိုကြ၊ စုပလြိုကပြဲ လုပနြတော အဈမက မနနေိုငတြော့ပဲ အောကကြနေ စောကဖြုတကြှီး ကော့ကော့ပှီး ကွှနတြောြ့လွှာကို သူ့စောကစြိနဲ့ လိုကထြိလိုကြ စောကခြေါငြးဝထဲ ဝငအြောငြ လိုကထြိုးထဲ့လိုကြ လုပနြတေော့တာ။ ကွှနတြောလြညြး တမငကြို ညဈပတပြှီးတော့ သခွောရှောငလြိုကြ ဖငြ စအို အပေါကလြေးကို လွှာအဖွားလေးနဲ့ သှားယကပြေးလိုကြ လုပနြလေိုကတြယြ။ အဈမစောကဖြုတကြ စောကရြညကြှညတြှေ စီးကလွာတာ ဖငစြအိုပေါကကြနေ ကွောလယနြားအထိတောငြ ရောကလြာတယြ။ အဲ့လောကြ စီးကနွတေော့မှပဲ ကွှနတြောြ နောကဆြုံး တဈကှကကြို ထုတသြုံးပေးလိုကတြယြ။ စောကဖြုတရြဲ့ ပှငြ့ဖတကြလေး ၂ခပွကြို လကြ၂ဖကနြဲ့ အသာလေးဖှဲ။ ဖှဲတော့တောငြ စောကရြညရြှှဲနလေို့ ခဏခဏ ခွောထြှကနြသေေးတာ။ ဖှဲပှီးတော့ ပှငြ့ဖတကြလေးတှကေိုပဲ သီးသနြ့ယကပြေး။ ယကနြတေုနြးမှာ အဈမ ပေါငလြေးလိမပြှီး တဆတဆြတတြုနကြာ တဈခွီပှီးသှားတော့တယြ။ အဈမ ပေါငြ၂ခွောငြးလိမတြော့ ကွှနတြောြ့ခေါငြးက သူ့စောကဖြုတြ ပှငြ့ဖတလြေး ၂ခပွထြဲမှ တဈခပွကြို ယကနြတေုနြးဆိုတော့ ကွှနတြော့ခေါငြးကို ပေါငြ၂ခွောငြးနဲ့ ညှပပြှီး စောကဖြုတနြဲ့ တအား ဖိကပနြသလေို ဖှဈနလေို့ နှာခေါငြးမှာတောငြ စောငရြညတြှေ ပပှကေုနတြယြ။ အဲ့အခွိနြ ကွှနတြောလြညြး စောကဖြုတယြကတြာ ခဏနားလိုကရြတယြ။ အဈမပှီးသှားပှီးလို့ ခှထေောကအြားလေး လွော့လာတော့မှ စောကဖြုတရြဲ့ ကနွတြဲ့ပှငြ့ဖတကြို ထပယြကပြေးလိုကတြယြ။ အဈမ စောကဖြုတရြဲ့ ပှငြ့ဖတတြဈခပွခြှငြးကိုလညြး နှုတခြမြးကို ကဈစငနြဆြှဲရငြ စုပသြလို စုပပြေးလိုကတြယြ။ ပှီးတော့မှ စောကစြိလေးကို မထိတထိလေး လွှာထိပနြဲ့ ကောကြောထြိုးတော့ အဈမ ဖငလြေး ကှှကှှလာပှီး စောကဖြုတကြို ကော့ပေးသလို ဖှဈဖှဈလာတယြ။ တဈဆကတြညြးမှာပဲ ကွှနတြောလြညြး စောကခြေါငြးထဲကို လွှာခွှနခြွှနလြေးလုပပြှီး မထိတထိ ထိုးထိုးထညြ့တော့ အဈမညညြးလိုကတြာ ` တဟငြးဟငြး တအားအား ´ နဲ့။ အဈမလကကြလညြး ကွှနတြော့ခေါငြးကို ကိုငလြာပှီး ဆံပငတြှကို ထိုးဆှလို့ စုပကြိုငထြားရငြး စောကဖြုတရြဲ့ သူထိစခငွေတြဲ့နရောကို ဆှဲဆှဲရှှေ့လာတယြ။ ကွှနတြောလြညြး မထိတထိကနေ ထိထိမိမိ လုပပြေးလိုကတြော့တယြ။ စောကခြေါငြးပေါကထြဲ ရောကနြိုငသြလောကြ ရောကအြောငြ လွှာကို ခွှနခြွှနလြေးလုပြ ထိုးမှှလေိုကတြယြ။ စောကခြေါငြးထဲက အဈမပှီးထားတဲ့ စောကရြတှေေ ပါးစပထြဲ ဝငကြုနလြို့ မှိုခပွဈလိုကတြာ ညှီနံ့လးနဲ့ ခွိုသလိုလိုလေးဗွ။ ပှီးမှ လွှာကိုရနိုငသြလောကြ ရအောငြ ထုတကြာ စောကခြေါငြးပေါကဝြကနေ လွှာရငြးနဲ့ အပှားလိုကကြပလြို့ စောကစြိအထိ ယကပြေးလိုကတြော့ အဈမ ကော့တကသြှားတာမွားဗွာ ကွှနတြောတြောငြ မတတြပြ ထရပရြတောာ့မဲ့အတိုငြးပဲ။ စောကစြိသီးသနြ့လေးကိုပဲ ဖိယကလြိုကြ၊ စုပလြိုကြ၊ လွှာဖွားလေးနဲ့ ဘယညြာ၊ အထကအြောကြ ကလိလိုကြ လုပပြေးနလေိုကတြာ အဈမပှီးထားတဲ့ စောကရြညနြဲ့ စောကရြညကြှညတြှရေောပှီး အောကကြ ကွှနတြောြ့ ပေါငပြေါြ တဈပေါကပြေါကြ ကလွာတော့တယြ။ နောကဆြုံး အဈမက မနနေိုငတြော့လို့ လသေံလေးတိုးတိုးနဲ့ ပှောလာရှာတယြ။ ` ထညြ့ပေးတော့´ တဲ့။ ကွှနတြောကြလညြး ညဈပတပြှီးတော့ မေးလိုကတြယြ။ ` ဘာထညြ့ပေးရမှာလဲ ´ ဆိုတော့ ` မောငြ့ဟာ ´ တဲ့။ ` မောငလြေး ´မဟုတတြော့ပဲ ` မောငြ ´ တဲ့။ ပွောလြိုကတြာဗွာ။ ဒါပမေဲ့ ခပတြညတြညနြဲ့ပဲ ` မ ပှောတာ မသိဘူးလို့၊ ပှငြ့ပှငြ့လငြးလငြးပှောလို့ ´ ထပပြှီး ညဈပတလြိုကတြယြ။ အဈမလညြး မနနေိုငတြော့တဲ့အဆုံး ` မောငြ့လီးကို မစောကဖြုတထြဲ ထညြ့လိုးပေးတော့၊ စောကဖြုတကြ ပါကငြ ဖှညြးဖှညြးလေးပဲလိုးနောြ ´ တဲ့။ ` မရယြ ခစွလြိုကတြာဗွာ။ စောကဖြုတလြေးက ပါကငတြဲ့လား။ မောငမြထငထြားဘူး မ ရယြ ´ လို့ပှောရငြး လီးကို စောကဖြုတပြေါကမြှာ ထညြ့တော့ အပေါကမြတညြ့လို့ အဈမက လကနြဲ့ကိုငပြှီး ထညြ့ပေးရတယြ။ ကွှနတြောလြညြး အဈမပှောတဲ့အတိုငြးပဲ ဖှညြးဖှညြးခငွြး နဲ့ထိုးလေးထိုးရငြး နို့တဈလုံးကို စို့ရငြး၊ ကနွတြဲ့ နို့တဈလုံးကို လကကြ ကိုငညြှဈ ထားပေးတယြ။ လီးက စောကဖြုတထြဲကို စဝငဝြငခြငွြးတော့ အဈမ နှုတခြမြးလေးကိုကပြှီး မကွနြှာလေး ရှုံ့သှားသေးတယြ။ ကနွောလြညြး လီးဒဈပိုငြးလေးနဲ့တငြ လိုးပေးနရငြေး နညြးနညြးလေး ထပထြညြ့ကှညြ့တော့ အထဲမှာ ထောကသြှားတယြ။ အဲ့အခွိနြ ပွောလြညြးပွောြ၊ သနားလညြး သနားသှားတယြ။ ယောငြျကွားယူရငြ ပှူနာ တကတြော့မှာပဲ ဆိုပှီးတော့ပေါ့။ ဒါပမေဲ့ နောကမြှ ဖှဈမဲ့ကိဈစကို ဦးဏှောကထြဲက ဖွောကပြှီး လိုးဖို့ပဲ စိတသြနနြတော့ ` မ နညနြညြးနာမယနြောြ´ ဆိုတော့ အဈမက ` ရတယြ မောငြ၊ မလညြး ခတြလေူငယပြါ၊ SEX နဲ့ ပတသြကတြာတှေ တောတြောမြွားမွား လေ့လာထားလို့ သိထားတယြ လိုးပါမောငရြဲ့ ´ ဆိုတော့ ကွှနတြောလြညြး လီးကို စောကခြေါငြး အပေါကဝြနားထိထုတပြှီး အားလေးနညြးနညြးထညြ့ စောငြ့ခလွိုကတြာ့ အဈမဆီက ` အု ´ ဆိုတဲ့ အသံလေး ထှကလြာတယြ။ ပှီးတော့ လသေံလေးနဲ့ပဲ ` အား၊ အောငမြလေး၊ အား၊ ရှုး ကွှတကြွှတကြွှတြ ´ ဆိုပှီး ညညြးနရှောတယြ။ ကွှနတြော့လီးလညြး အဆုံးဝငသြှားပှီ၊ အဈမ ဆီးခုံနဲ့ ကနွောြ့ဆီးခုံလညြး ထိနပှေီ။ ကွှနတြောလြညြး လီးထိပလြေး နညြးနညြး ကွဥတြကသြှားသေးတယြ။ အဈမနာနတောကို ပွောကအြောငဆြိုပှီး ဆကမြလိုးသေးပဲ ကဈဆငနြဆြှဲရငြး နို့စိုးပေးလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ လညပြငြးတှေ ယကပြေးပှီး နားအဖွားလေးကို လွှာလေးနဲ့ ယကလြိုကတြော့ အဈမ တှနြ့သှားပှီး ဖငလြေးကှှလာတယြ။ နာနတောလေးလညြး သကသြာလာတဲ့ ပုံစံပဲ။ လကတြဈဖကနြဲ့လညြး နို့ကို ကိုငညြှဈထားလိုကြ နို့သီးလေးတှေ ခွလေိုကလြုပပြေးနတေော့ အဈမ ဖီးလတြှေ ပှနတြကလြာပှီး ဖငလြေးရမြးခါလာတယြ။ ကွှနတြောလြညြး အခှနကေေို သဘောပေါကလြို့ လီးလေးကို အသာဆှဲထုတလြိုကြ အသာထိုးသှငြးလိုကနြဲ့ ပုံစံ မှနမြှနလြေးနဲ့ စညြးခကွညြီညီလေး လိုးနလေိုကတြယြ။ ကဈဆငနြဆြှဲလိုကြ၊ နားရှကလြေး ယကပြေးလိုကကြို အလှညြ့ကလွုပနြရငြေး စောကဖြုတကြို လိုးတာလေးက တဖှညြးဖှညြး မှနလြာတယြ။ စောကဖြုတနြဲ့ လပှှတရြိုကလြို့ ` ပတြ. ပတြ. ပတြ. ပတြ. ပတြ ´ ဆိုတဲ့ လိုးသံတှတေောငြ ထှကလြာတယြ။ အဈမက ` မောငြ တိုးတိုး လူကှီးတှေ သိလိမြ့မယြ၊ နိုးလာရငြ ပှူနာ တကကြုနလြိမြ့မယြ ´ တဲ့။ အဲ့ဒါနဲ့ ကွှနတြောကြ ` မကလညြး အေးဆေးပါ၊ မောငြ့ အခနြးက အသံလုံတဲ့ နံရံကပြ ဖော့တှေ တပထြားတယလြေ ´ ဆိုမှ ` အောြ ဟုတသြားပဲ ´ ဆိုပှီး စိတခြသွှားတဲ့ အသံနဲ့ပှောပှီး လသေံတိုးတိုးလေး ထုတညြညြးလိုကတြယြ ` အား အား အား အား ´ နဲ့ပေါ့။ ကွှနတြောလြညြး ` ခစွလြိုကတြာ မ ရယြ၊ ကောငြးလိုကတြာ မ ရယြ၊ မ စောကဖြုတလြေးက ကှပထြုပပြှီး စီးပိုငနြတောပဲ၊ မောငြ့လီးလေးလညြး အရသာ တအားကောငြးနပှေီ၊ စောကရြမြးကှိုကနြပှေီ၊ မ ရော ကောငြးလား၊ ကှိုကလြား ´ လို့မေးလိုကတြယြ။ အဈမက ` မ လညြး ကောငြးတယြ၊ ကှိုကလြညြး ကှိုကတြယြ၊ မ စောကဖြုတထြဲမှာ မောငြ့လီးကှီး နရောအပှညြ့ ယူထားတယြ ´ လို့ဖှတေော့ ကွှနတြောြ့မှာ ထနသြညထြကထြနပြှီး အားပိုထညြ့ကာ ဆကစြောငြ့နမေိတယြ။ အဈမလညြး အသံနညြးနညြး ပိုထှကလြာပှီး ` အား အား၊ အီး အီး၊ ရှုး ရှုး၊ ရှဲ ရှဲ ´ အသံမွိုးစုံထှကြ၊ စောကဖြုတနြဲ့ လဥ ရိုကတြဲ့ အသံကလညြး ` ဖလပြ ဖလပြ ဖလပြ´ နဲ့ ပှောငြးလာတယြ။ ပှီးခါနီးကှတော့ ` ပလှတြ ပလှတြ ပလှတြ ´ နဲ့ စောကရြညနြဲ့ လီးရညြ အနညြး အမွားပေါြ မူတညပြှီး မွိုးစုံ ပှောငြးပှောငြးလာတယြ။ သိပမြကှာခငမြှာပဲ အဈမက ` မောငြ ဆောငြ့ဆောငြ့ဆောငြ့၊ မ,ပှီးတော့မယြ၊ စောကရြမြးကောငြးနပှေီ မညှာနဲ့ အသားကုနဆြောငြ့ ဆောငြ့ ´လို့ပှောပှီး ကွှနတြောြ့ကို တငြးတငြးကှပကြှပကြှီး ဖကလြာတယြ။ ကွှနတြောလြညြး ကောငြးနပှေီမို့ အသားကုနသြာ စောငြ့လိုးပေးလိုကတြာ့ အဈမရဲ့စောကဖြုတကြ ကွှနတြော့လြီးကိုပါ ညှဈညှဈနလေို့ ကွှနတြောလြညြး ပှီးသှားပါတယြ။ အဈမဖငကြှီးက တဆတဆြတြ တုနနြရငြေး ကွှနတြောြ့ကိုလညြး တငြးတငြးကှပကြှပကြှီး ဖကထြားတာ မလှှတသြေးတာနဲ့ ကွှနတြောကြ အဈမရဲ့ အသားမှနသြမွှ ထိခငွနြတောကို ရောကှိတပြှီး ကွှနတြောြ အဈမရဲ့ ခနျဓာကိုယြ အပေါမြှာပဲ လီးလေးကို မခွှတပြဲ မှိနြးနလေိုကတြယြ။ ခဏနတေော့ အဈမက ကွှနတြောြ့ကို ဆငြးတော့ လေးတယပြှောလို့ ဆငြးပေးလိုကပြှီး အဈမကို မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ရငခြှငထြဲ ထညြ့ဖကထြားကာ ကဈဆငနြဆြှဲပှီး အဝတတြှေ မဝတတြော့ပဲ အိပလြိုကကြှတော့တယြ။ နောကရြကကြ ကွောငြးပိတရြကမြို့ ကွှနတြောကြ ဘာမှမဖှဈပမေဲ့ အဈမက တောတြောနြဲ့ မထနိုငလြို့ အမေ ဆူပူကှိမြးမောငြးတာ ခံရသေးတယြ။ နေ့လညလြောကမြှ Ecee-2နဲ့ ကှနတြုံးတှေ ဝယလြိုကရြတယြ။ ပှီးတော့ အဈမကို ECEE-2 တိုကပြှီး ခစွတြယြ ` မ ရယြ ´ လို့ပှောပှီး နဖူးလေးကို အနမြးတဈပှငြ့ ခှှလေိုကတြယြ။ ညရောကလြို့ စာကကွတြော့ ကွှနတြောကြ အဈမ စောကဖြုတကြို ခှထေောကလြေးနဲ့ကလိ၊ အဈမကလညြး လညဟြိုကနြို့ဖောြ၊ ပေါငလြောကပြဲရှိတဲ့ စကပလြေးကို အတှငြးခံဘောငြးဘီ မဝတပြဲ စားပှဲ အောကကြနေ စောကဖြုတပြှ၊ အိပခြွိနရြောကရြငြ အဈမက ကွှနတြောြ့ကို လီးစုပပြှီး နှိုးပှီးရငြ ရှယလြိုးကှနဲ့ တဈပတလြာကကြ ပွောစြရာကှီးဗွာ။
အဲ့ဒီတဈပတပြှီးတော့ အဈမက ပှောလာတယြ ` မောငြ မ,က ၁၀တနြးဆိုတော့ စာသခွော လုပရြအုံးမယြ၊ တဈပတမြှ တဈခါပဲ လိုးကှရအောငြ၊ စာမေးပှဲဖှဖေို့ ၃လလောကပြဲ လိုရငတြော့ ရပကြှရအောငြ၊ နောကြ ၁၀တနြး ဖှပှေီးရငြ မောငြ့သဘော၊ မလညြး ခကွခြငွြးမပှနသြေးဘူး ´ ကွှနတြောလြညြး တှေးမိပါတယြ။ ဒါကှောငြ့ ` ဟုတြ မ ဒါပမေဲ့ ညတိုငြး ဖကခြှငြ့ နမြးခှငြ့လေးတော့ ပေးပါ ´ လို့ ပှနပြှောလိုကတြော့ ` အငြးပါ ´ တဲ့။ ခစွလြိုကတြာ မ ရယြ။ ဒီလိုနဲ့ သောကှာနေ့ညကို ကွှနတြောတြို့ လိုးတဲ့ ရကအြဖှဈ သတမြှတခြဲ့ကှတယြ။ အဈမ စာမပှေဲဖှဖေို့ ၃ လလောကြ အလိုကတွာ့ သဘောတူထားတဲ့ အတိုငြးပဲ နခေဲ့ကှပါတယြ။ စာမေးပှဲဖှပှေီးတော့ အဈမက နယကြို မပှနသြေးပဲ တဈလလောကြ လညပြတအြုံးမယြ ပှောတော့ အဈမရဲ့အမေ ကွှနတြောြ့ရဲ့အဒေါကြ စာမေးပှဲ အောငစြာရငြးထှကပြှီးမှ ပှနလြာခဲ့တဲ့။ အပွိုပေါကလြေးကို စားသောကဆြိုငမြှာ { ဘီယာဆိုငမြှာ } သိပပြှီးတော့ အလုပမြလုပစြခငွေဘြူးတဲ့။ အရကသြမားတှရေဲ့ တဏှာမကွလြုံးတှနေဲ့ သူ့သမီးကို လိုကကြှညြ့ခံနရတော မကှိုကဘြူးတဲ့။ ဘာပှောကောငြးလိုကမြလဲ ၂ယောကလြုံးကလညြး ကွောငြးပိတပြှီလဗွော။ တနငြျဂနှတဈေရကကြလှဲပှီး အိမမြှာက မနကြ ၈နာရီလောကကြနေ ညနေ ၆နာရီ ဝနြးကငွလြောကထြိ ဘယသြူမှမရှိတော့ မောငနြှဈမ နှဈယောကရြဲ့ ` မ နဲ့ မောငြ ´ ဇာတလြမြးက ၃လ ၄လ လောကအြတှငြး စိတထြငတြိုငြး ကှဲခဲ့ကှတာ တဈအိမလြုံး နရောလှတတြောငြ မရှိတော့ဘူးဗွာ။ တဈရကကြို အနညြးဆုံးတော့ ၄ခွီလောကြ ဆှဲခဲ့ကှတာလေ။ ၁၀တနြး အောငစြာရငြးထှကတြော့ အဈမ အောငသြှားပါတယြ။ အမှတတြော့ မကောငြးဘူး။ ၃ရကလြောကနြပှေီး ပှနတြော့မယပြှောလို့ အဲ့ဒီနေ့လညကြ စပှီး ဆှဲလိုကတြာ တဈရကကြို ၇ ခွီ ဆိုတာအနညြးဆုံးပါပဲ။ စားလိုကြ ဆှဲလိုကနြဲ့ မနားတမြးပါပဲ။ အဈမလညြး နယပြှနသြှားပှီး နောကပြိုငြး သိပမြတှေ့ဖှဈတော့ဘူး။ သူက တကျကသိုလဆြကတြကတြာနဲ့၊ ကွှနတြောကြ ၈တနြး တကတြာနဲ့။ ရညြးစားတှေ ထားသေးတယြ။ စိတသြိပမြပါလို့ ပှနဖြှတပြဈလိုကတြာ။ သိလိုကပြါပှီ ကွှနတြောြ့နှလုံးသားကိုပါ အဈမယူသှားပှီဆိုတာ။ ကွှနတြောလြညြး တကျကသိုလရြောကတြော့ ရညြးစားတဈယောကပြှီး တဈယောကြ ထပထြားလိုကသြေးတယြ။ အဲ့ရညြးစားတှကေိုလညြး စပါယရြှယြ လိုးလိုကတြယြ။ သိပမြကှာဘူး စိတမြပါတော့လို့ အကုနြ ဖှတပြဈလိုကတြာ။နောကနြှဈတှမှောလညြး ရညြးစားမထားတော့ဘူး။ ယနေ့ခွိနအြထိ ပှတငြးပေါကကြ ခွောငြးကှညြ့ခဲ့တဲ့ အဈမရဲ့ စောကဖြုတကြိုပဲ စှဲလမြးစှာနဲ့ မမေ့နိုငသြေးဘူးဗွာ။ ကွှနတြောဘြှဲ့ရပှီး ၂လလောကအြကှာ ညနခငြေးတဈခုမှာတော့ အဈမ အိမကြို ရောကလြာခဲ့တယြ။ အဈမက အရငထြကြ ပိုပှီး လှနတော နို့တှပေိုကိတလြာတယြ။ ခါးတှကတေော့ ပုံသိပမြပှောငြးသေးဘူး။ အိုးလေး နညြးနညြး ကားလာတယြ။ ဖငလြေးတော့ နညြးနညြးလွောသှားတယြ။ အိမမြှာ တဈပတလြောကနြမယေတြဲ့။ အဖအမေတေို့နဲ့လညြး ပှောစရာရှိလို့တဲ့။ ၂ယောကလြုံးက အရှယရြောကနြပှေီဆိုတော့ တဈခနြးတညြး အိပလြို့မကောငြးဘူးဆိုလို့ ဧညြ့ခနြးက အရငြ စာကှညြ့တဲ့နရောလေးမှာ ဖွာခငြးပှီး ထှကအြိပပြေးလိုကပြါတယြ။ နောကရြကမြနကြ အစာပှစေားတဲ့ နရောမှာပဲ အဈမက ရနကြုနမြှာ အလုပလြုပရြငြး သငတြနြးတကမြဲ့အကှောငြး ပှောပှပှီး ကွှနတြောြ့ကိုလညြး ခေါသြှားခငွတြဲ့အကှောငြး အဖနေဲ့ အမကေိုပှောတော့ ကွှနတြောြ အရမြးပွောခြဲ့ရတယလြေ။ အဈမ ကွှနတြောြ့ကို ခစွနြသေေးတယဆြိုတာ သိရတော့ မကွရြညလြေးတောငြ ဝဲသှားမိတယြ။ အဖနေဲ့အမကေ ကောငြးတယြ ဘဝ သငခြနြးစာတှေ အမွားကှီးနဲ့ မောငနြှမ နှဈယောကြ အပှနအြလှနြ ကူညီလို့ရတယြ။ လိုကခြငွလြိုကသြှားလို့ပှောပှီး အဖကေ အလုပကြိုသှား အမကေ ဆိုငသြှားဖှငြ့ခွပှေီ။ အဲ့အခွိနကြ ` မ နဲ့ မောငြ ´ အခွိနဆြိုတော့။ အဈမပှောတာက ကွှနတြောြ ကွောငြးတကတြော့ ရညြးစားထားပှီး လိုးတာ သိတယတြဲ့၊ နောကတြော့ဖှတပြဈပှီး ရညြးစားမထားတော့တာတှေ ဘာလို့လဲလို့မေးတော့ ကွှနတြောကြ အခစွြဦးကို ခစွနြတေုနြးမို့ပါလို့ဆိုပှီး . . . . .

ပြီးပါပြီ။
ဇာတ်သိမ်းပိုင်းထိ စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး ဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါခင်ဗျာ။