ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…

---

ယောက္ခမအိမ်နေရသည့်ကြည်ပြာ
မှာစိတ်ညစ်မိနေရသည်။ယောက်ျား
ဖြစ်သူကိုသူရကိုချစ်၍လက်ထပ်ခဲ့
ပေမယ့်တဘဝစာအတွက်တော့ဦး
နှောက်နှင့်ရွေးချယ်ခဲ့သည်တော့အ
မှန်၊ကိုသူရသည်ရည်မွန်သည်။

ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်းမရှိပေ၊မိဘစ
ကားနားထောင်တတ်သောသားအလိမ္မာဖြစ်၍အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ်
ရွေးချယ်ခဲ့လျှင်စိတ်ညစ်ရမည်မ
ဟုတ်ဟုတွေးမိခဲ့သည်။ထို့အတွက်
လည်းကိုသူရကိုရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ကိုသူရမရက်မသောက်၊ဖဲမရိုက်၊မိန်းကလေးမရှုပ်တတ်ပေ။ထို့အတူအ
လုပ်လည်းမယ်မယ်ရရမရှိ၊သို့ပေ
မယ့်မိသားစုအပေါ်တွင်တော့သိ
တတ်ပေသည်။မိန်းမယူပြီးမိန်းမကို
မိဘအိမ်ခေါ်တင်ခဲ့သည်။ကြည်ပြာ
တစ်ယောက်မိဘအိမ်တွင်နေခဲ့စဉ်ကအလုပ်မလုပ်ခဲ့ပေ။သို့သော်အိမ်
ထောင်ကျလာတော့ယောက်ျားတွင်
အလုပ်မရှိသောအခါ သုံးစရာငွေဟူ
၍မရှိပေ။

“ကိုကို အလုပ်လေးဘာလေးရှာဦး”
“ဘာလို့လဲကြည်ပြာ”
“လက်ထဲငွေမရှိဘူးလေ၊မိဘအိမ်မှာ
ပဲတသက်လုံးကပ်နေလို့မဖြစ်ဘူး၊အိမ်လေးဘာလေးငှားနေရအောင်”
“ဘာလို့လဲ၊ကြည်ပြာကိုဘယ်သူကဘာပြောလို့လဲ”
“ဘာမှမပြောဘူးလေ၊ဒါပေမယ့်အိမ်
ထောင်ပြုပြီဆိုတော့ကိုယ့်ခြေ
ထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်ရမှာပေါ့”
“ငါ့မိဘကငါ့ကိုကြည်ဖြူပြီးသား၊
ကြည်ပြာဘာတွေစိတ်ပူနေတာလဲ”
“မောင်နှမတွေလည်းရှိသေး
တယ်လေ”
“ငါအငယ်ဆုံးလေ၊မကြည်ဖြူစရာ
ဘာမွမရွိဘူး”
“ခုကြည်ပြာပြောမယ်၊ကြည်ပြာတစ်ခုခုစားချင်ရင်ကိုကိုမိဘဆီကပိုက်
ဆံတောင်းရတာမဟုတ်လား”
“ကိုယ့်မိဘဆီကကိုယ်တောင်းတာ
ပါၾကာ”

“ကိုကို့ကိုကြည်ဖြူပေမယ့်ကြာရင်
ကြည်ပြာ့ကိုကြည်ဖြူနိုင်ပါ့မလား”
“ငါ့ကိုချစ်ရင်ငါ့မိန်းမကိုလည်း
ကြည်ဖြူရမှာပဲ”
“ကိုကိုအမြဲတမ်းတောင်းနေလို့ဘယ်
လိုဖြစ်မလဲ၊ကြည်ပြာလဲအားနာရတာပေါ့”
“အင်းပါမိန်းမရာ၊ငါအပြင်သွား
လိုက်ဦးမယ်”
မည်သို့ပင်ပြောစေကာမူအလုပ်ကို
မရှာပေ။အလုပ်မရှိလျှင်ဝင်ငွေမရှိ
သဖြင့်ယောက်ခမအိမ်နေရသော
ကြည်ပြာမှာအလိုလိုနေရင်းသိမ်
ငယ်လာသည်။စားရသောက်ရမည့်
အရေးတအိမ်သားလုံး၏ဝေယျာ
ကိစ္စများကိုသာလုပ်ပေးနေရင်းက
မိမိသည်အိမ်ဖော်လားဟုတွေးလာ
ရသည်။မိဘများကကြည်ပြာကိုတွေ့လိုလျှင်တောင်ယောက်ခမများ
၏အရိပ်အခြေကိုကြည့်နေရသည့်
အနေအထားသို့ရောက်လာသည်။
သို့အတွက်လင်ယောက်ျားအားအလုပ်ရှာပါဟုပြောလျှင်ယောက်ခမ
များကမကြည်ဖြူချင်ပေ။
“ငါ့တို့သားကိုတသက်လုံးတင်ကျွေး
ထားႏိုင္တယ္”

lc

ဆိုသောစကားကကြည်ပြာစိတ်နာလာရသည်။ထို့ကြောင့်ယောက်ျား
အားပြောမရသည့်အဆုံးမိမိဘာသာ
အလုပ်လုပ်ရန်အတွက်သူငယ်ချင်း
များကိုအပူကပ်မေးရတော့သည်။
တနေ့တော့အလုပ်တစ်ခုအတွက်
အင်တာဗျူးဖြေရန် ရှိလာသောအ
ခါအလုပ်လုပ်ရန်ဟုမပြောရဲပဲမိဘ
အိမ်ခနသွားရန်အကြောင်းပြ၍
ထွက်လာခဲ့ရသည်။အင်တာဗျူးဖြေ
ရန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုရောက်သောအ
ခါအလုပ်ရရှိရန်သာဆုတောင်းနေ
ရတော့သည်။

“မကြည်ပြာအခန်းထဲဝင်လို့ရပါပြီ”
“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”
မကြည်ပြာအခန်းထဲဝင်လိုက်တော့
စားပွဲမှာလူတစ်ယောက်ထိုင်နေပြီး
အသက်အားဖြင့်သုံးဆယ့်ငါးပတ်
ဝန်းကျင်လောက်ရှိသည်ဟုထင်မှတ်လိုက်သည်။ရုပ်ရှင်ထဲကလိုသူဌေး
ချောချောပုံမျိုးတော့မဟုတ်။
အသားညိုညိုနှင့်ရုပ်ရည်သန့်သန့်
တော့ရှိသည်။ကြည်ပြာထိုလူရှေ့ရှိ
ကြည်ပြာကစားပွဲရှေ့ရပ်လိုက်
သည်၊
“ထိုင်ပါမကြည်ပြာ”
“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”
“အလုပ်လာလျှောက်တာနှော်”
“ဟုတ္ကဲ့”
“အလုပ်မှာသေချာလား”
“ဟုတ္ကဲ့”
“ဘာလို့အလုပ် လုပ်ချင်လဲ”
“ရွင္”
“မေးတာကထူးဆန်းနေလို့လား၊
ဘာလို့အလုပ်ချင်လဲ၊ပိုက်ဆံလို
ချင်လို့လား၊ခနတဖြုတ်စိတ်လေနေ
လို့လုပ်ချင်တာလား”
“ဒီလိုပါကျမအလုပ်မလုပ်ဖူးသေး
ဘူး၊သင်ယူပြီးစီးပွားလုပ်တတ်
အောင်ပါရှင့်”
“ခင်များကဒီမှာဘာတွေသင်ယူစရာရှိတယ်လို့ထင်လဲ”
“ယူတတ်ရင်တော့ပညာရမှာတွေ
အများကြီးလို့ကျမထင်ပါတယ်”
“ဒါဖြင့်ခင်များကသင်ယူပြီးပိုက်ဆံ
မယူဘူးဆိုတဲ့သေဘာလား”
“အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ကျမသင်ယူ
ပြီးတတ်ကျွမ်းသလောက်တန်တဲ့လခမျိုးကိုလိုချင်ပါတယ်”
“ဒီမှာခင်များကသင်ယူချင်ပေမယ့်သင်ပေးမယ့်သူမရှိရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
“ကျမကသင်ယူဖို့လာတာဖြစ်တဲ့အ
တွက်ကျမကသင်ပေးချင်လာ
အောင်ပြုမူနေထိုင်ပါ့မယ်”
“ကြိုက်သွားပြီ၊တကယ်ရောလုပ်
ချင်စိတ်ရှိရဲ့လား”

“သေချာပါတယ်ရှင့်”
“ဟုတ်ပြီလေ၊ဒီကဝန်ထမ်းကအ
လုပ်ထွက်တော့မှာ၊မကြည်ပြာကသူ့ဆီကနေဒီအလုပ်တွေကိုသင်ယူပြီးလုပ်ငန်းခွင်ထဲသွားရမှာ”
“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”
“ခင်များရဲ့မျှော်မှန်းလစာကိုထည့်
ရေးပြီးရှေ့ကအမဆီမှာကိုတင်ခဲ့ပါ”
“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”
အမကိုမေးပြီးစာတင်ခဲ့ရတယ်။အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ပေမယ့်ရင်တ
ထိတ်ထိတ်ပါအိမ်မှာကြုံရမယ့်ပြသ
နာများအတွက်ကိုကြိုတွေးထားပြီး
သားပါ။အိမ်ကအလုပ်တွေကိုဟန်
မပျက်လုပ်လိုက်တယ်။ညရောက်
တော့
“ယောက်ျားကြည်ပြာအလုပ်ရလာ
ၿပီ”
“ဘာပြောတယ်”
“ဒီနေ့အလုပ်အင်တာဗျူးတာရခဲ့
တယ္”
“နင့်ကိုဘယ်သူကအလုပ်လျှောက်
ခိုင်းလို့လဲ”
“ကြည်ပြာ့ဘာသာကြည်ပြာလျောက်ခဲ့တာ”
“ငါခွင့်မပြုဘူးကြည်ပြာ”
“ဘာလို့လဲ”
“ဘာလဲဟ၊ကြည်ပြာနင်မရှိရင်အိမ်
ကအလုပ်ကိုဘယ်သူကလုပ်ပေးမ
လဲ”

“အရင်ကဘယ်သူလုပ်လဲ”
“ကွညျပွာ အလုပျကလေးရတာနဲ့
ငါကိုခံပွောလာတာပဲ”
“မဟုတျဘူးယောကျြား၊ကမြစော
စောထပွီးအိမျအလုပျတှလေုပျခဲ့
မယ်”
“အိမျကလူတှထေမငျးစားခြိနျဘယျ
သူလုပျပေးမှာလဲ”
“ဒါတော့အဆငျပွသေလိုလုပျကွ
ပေါ့”
“မဖြစ်ဘူး၊နင်အလုပ်မသွားရဘူး”
“မသှားလို့မဖွဈဘူး”
“နင့ျအလုပျကိုငါလိုကျခဲ့မှာ”
“အာလိုကျလို့ရမလား”
“နင့ျအလုပျကဘာအလုပျမို့လိုကျလို့
မရတာလဲ”
“လိုကျခငြျရငျလိုကျခဲ့၊ဒါပမေယ့ျရုံး
ခနျးအထိလိုကျလို့တော့လိုကျလို့မ
ရဘူး”
“အေးပွီးရော”
မနကျစောစောထပွီးအိမျအလုပျ
တှကေိုပွီးအောငျလုပျရတော့တယျ။
ထမငျးဟငျးခကြျပွီးအလုပျသှား
ရနျပွငျတော့ယောကျခမက
“ဘယျသှားမလို့လဲကွညျပွာ”
“သမီးအလုပျသှားမလို့အမေ”
“အလုပျသှားမလို့ဟုတျလား၊နငျအိမျ
မှာအေးအေးဆေးဆေးနရေရဲ့လို့
ဘာလို့အလုပျသှားခငြျတာလဲ”
“အမေ သမီးတို့လဲငှစေုရမယျလေ
အမေ”
“နငျသုံးဖို့ငါမပေးလို့လား”
“သမီးအမွဲတမျးတော့တောငျးမနေ
ချင်ဘူး”
“ဟဲ့သားနင်ကမတားဘူးလား”
“တားတာပဲအမေ”
“ငါ့သားတားနရေဲ့ဘာလို့ဆကျလုပျ
တာလဲ”
“အမသေမီးတို့ရှေ့ရေးအတှကျပါ
အမေ”
“နင်သွားရင်အိမ်ကအလုပ်ကိုဘယ်သူလုပ်မှာလဲ”
“အမသေမီးထမငျးဟငျးခကြျပွုတျ
ပွီးပီအမေ ၊ခူးခပျစားရုံပဲ”
“သား နင့ျမိနျးမကိုလဲပွောဦး၊ငါ့ကို
ပွနျခိုငျးနတေယျ”
“ကဲပါကွညျပွာရယျ၊အမစေိတျမ
ကောငျးအောငျမလုပျနဲ့၊အဲဒီအလုပျ
မလုပျမလုပျရလဲထမငျးငတျမသှား
ဘူး”
“သှားမှရမှာယောကျြား”
“ဒီလောကျတောငျပွောမရတာ
နငျသှားရငျအိမျပွနျမလာနဲ့”
“ရတယျ ပွနျမလာဘူး”
ကွညျပွာပွောရငျးထှကျခဲ့လိုကျ
တယျ။အရမျးလညျးဝမျးနညျးသှားရ
တယျ။အလုပျထဲရောကျတော့အမကကွိုရောကျနှင့ျပွီ
“အမကမြ ဘယျအလုပျတှလေုပျရမလဲ”
မကွညျပွာမေးတော့
လောလောဆယျအကူအလုပျအနေ
နဲ့လုပျရမယျဆိုတော့
“လောလောဆယျဆရာခိုငျး
တာလေးတှတေော့လုပျရမယျ”
“ဟုတျကဲ့အမ၊အမလဲခိုငျးစရာရှိရငျ
ခိုငျးပါ”
ရုံးကလူတှစေုံလာတော့ဆရာလဲ
ရောကျလာတယျ။
“ကွညျပွာ၊ကိုကွီးလာပွီငါနဲ့လိုကျခဲ့”
“ဟုတ်ကဲ့အမ”
“ကျမဝင်ခဲ့မယ်”
“ဘာကိစ်စရှိလို့လဲ”
“ကွညျပွာကိစ်စပါ”
“ဟုတျကဲ့ပွော”
လောလောဆယျအလုပျကသူ့နရော
နှင့ျသူအဆငျပွနေတေော့ကွညျပွာ
ကိုဘယျနရောခိုငျးရမှနျးမသိသေး
ဘူးဆရာ”
“ဒီလိုလုပျ၊စာအဝငျအထှကျ၊မိတ်တူကူးတာ၊စာလာပို့တာကိုသူ့ကိုခိုငျး
လိုကျ၊ပဲဒါတှအေရငျသငျထားပေး
လိုကျ၊သူကကှနျပွူတာရိုကျတတျ
တယျပွောတယျ၊အဲဒါတှမေနိုငျတဲ့
လူတှကေိုသူ့ဆီပေးပွီးရိုကျခိုငျး၊
စာရငျးဇယားတှဘေယျလိုဆှဲလဲသငျ
ထားပေးခိုငျးလိုကျ၊သူ့ကိုမခိုငျးပဲမ
နရေအောငျတဈယောကျခငြျးမိတျ
ဆကျပေးလိုကျပါ”
“ဟုတ်ကဲ့”
ကွညျပွာအဈမနဲ့အပွငျကိုထှကျပွီး
တဈယောကျခငြျးမိတျဆကျပေးကွ
တယျ။ခုတော့ကွညျပွာထိုငျရမယ့ျ
နရောရလာပွီ။အဲဒီတော့ခိုငျးမယ့ျ
သူတှကေကွညျပွာကိုလာပွီးခိုငျး
ကွရသလိုသူတို့လိုအပျတဲ့ပုံစံကိုပါ
နမူနာပုံစံနှင့ျတကှတဈခါတညျးပွ
ကွရတယျ။လုပျနကေမြဟုတျ၍
ကွာသောျလညျးကွညျပွာအားမ
လြှော့ပေ။ရအောငျကွိုးစားလုပျ
သညျ။ထို့ကွောင့ျကွညျပွာကိုဂရု
ဏာသကျရောကျပွီးသငျပွကွရ
တယျ။ဒီကွားထဲစာဝငျစာထှကျကို
လကျခံရပွီးသကျဆိုငျရာနရောသို့
ပို့ပေးရပွနျတယျ။နေ့လညျရောကျ
တော့ထမငျးစားခြိနျမှာ
ရုံးကအမကွီးက
“ကွညျပွာရခေနလာဦး”
“ဟုတ်ကဲ့မမ”
“ကိုကွီးအတှကျထမငျးပှဲပွငျပေးရ
အောငျ”
“ဟုတ်ကဲ့မမ”
ကိုကွီးအတှကျထမငျးပှဲပွငျပွီးတော့
“ကိုကွီးထမငျးစားလို့ရပွီ”
“အောျဟုတျကဲ့အမ”
“မကွညျပွာအဆငျပွရေဲ့လား”
“ပွတေယျဆရာ”
“ဆရာလို့မခေါျပါနဲ့ကွညျပွာ၊ကိုကွီးလို့ပဲခေါျ”
ဒီနေ့ညနအေိမျပွနျ၍မဖွဈ
မိဘအိမျကိုပဲပွနျမှဖွဈတော့မညျဟုတှေးပွီးဝမျးနညျးသှားရသညျ။
“မကွညျပွာဘာဖွဈလို့လဲ”
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကိုကြီး”
“အောျအေးပါ၊ဘာမှမဖွဈဘူးဆိုလဲ
ပွီးရော”
ညနရေောကျတော့ကွညျပွာအမေ့
အိမျကိုပဲပွနျလိုကျသညျ။အမကေ
စိတျမကောငျးသည့ျပုံပေါကျနပွေီး
“သမီး၊သမီးယာက်ျားလာသွားတယ်”
“ဟုတ်လားအမေ”
“ဟုတျတယျသမီး၊သူနဲ့ကှာရှငျးပေး
ပါတဲ့”
“ရှငျ၊ေဩာျသူကဒီလိုလား”
“ဘယျလိုဖွဈတာလဲသမီး”
“သမီးအလုပျလုပျလို့အမေ”
“အောျသမီးရယျသူတို့ကမလုပျစေ
ခငြျရငျမလုပျနဲ့ပေါ့”
“အမသေမီးအိမျဖောျတဈယောကျ
လို၊ကျွန်လိုမလုပ်နိုင်ဘူးအမေ၊သူ
တို့လုပျစာထိုငျစားနတေယျဆိုပွီး
သူတို့မကြျနှာအလိုကျအထိုကျနဲ့သ
မီးမနေနိုင်ဘူး”
“အငျးလငေါသမီးလေးကိုဒီလိုပုံစံ
မြိူးတော့မမေတေို့မမွငျနိုငျဘူး၊ဒါ
ပမေယ့ျသမီးစဉျးစားပေါ့၊တခုလပျ
ဖွဈတာမိနျးကလေးအတှကျတော့
ဘယျကောငျးမလဲ”
“ဒါတော့ဒါပေါ့အမေ၊ဒါပမေယ့ျသူ
တို့ဘကျကမှကှာရှငျးဖို့တောငျးလာ
ပွီဆိုတော့သမီးဘကျကလညျးကှာ
ပေးမှရမှာပေါ့”
“သမီးလေးစဉျးစားပါဦး၊သမီး”
“သမီးအမှားမှမပါတာအမေ”
“အငျး အမလေဲဘာပွောရမှနျးမသိ
တော့ပါဘူးသမီးလေးရယျ”
ညခုနှဈနာရီခှဲတော့ကိုသူရရောကျလာပွီး
“ကွညျပွာနငျထှကျခဲ့”
“ဘာလဲကိုသူရ”
“နငျကငါ့စကားကိုနားမထောငျရ
အောငျနငျကလငျငယျရှိနလေို့လား”
“ကိုသူရ ရှငျကမြကိုမဟုတျတာကိုမစှပျစှဲနဲ့၊
ကမြအလုပျလုပျတာကမြရှေ့ရေး
အတွက်ပဲ”
“ဘာစောကျရေးမပါဘူး၊နင့ျလခ
ဘယျလောကျရှိနလေို့နငျကငါနှင့ျ
ငါမိဘစကားကိုနားမထောင်တာလဲ”
“ရှငျကရောကမြစကားနားထောငျခဲ့လား၊ရှင့ျကိုအလုပျလုပျဖို့ပွောတော့ရှငျကဘာအလုပျမှမလုပျဘူး၊ရှငျ
ယောကျြားဖွဈပွီးကမြကိုရှင့ျဆီ
ကငွေဘယ်မှာအပ်ဖူးလဲ”
“လူပါးမဝနဲ့နငျအိမျမှာစားခငြျတာ
စားလို့ရတယျ၊ကောငျးကောငျးမှနျ
မှနျနနေိုငျအောငျငါ့မိဘတှကေထား
ပေးတာပဲ၊အဲဒါကိုအိမျမှာကောငျး
ကောငျးမနဘေဲ၊ဖငျယားပွီးအပွငျထှကျခငြျလို့အလုပျလုပျတာ”
“ဒီမှာကိုသူရ၊လူဆိုတာအလုပျလုပျရမယျ၊ဒီတော့ကမြဘဝအတှကျကမြအလုပျလုပျရမယျ။ဒီတော့ရှငျဘာ
ဖွဈခငြျလဲသာပွော”
“နငျနဲ့ငါကှာရှငျးမယျ”
“ကှာလေ၊ရှင့ျသဘောပဲ၊တရားရုံးမှာ
ကွာမယ်”
“အခုကိုကွာမှာ”
ဒီလိုနဲ့ရပျကှကျရုံးကိုရောကျပွီးကှာ
ရှငျးလိုကျကွတော့တယျ။
ကွညျပွာမကြျရညျမကတြော့ပါ။
ဝဋျကြှတျတယျဟုသာထငျမှတျနေ
တော့သညျ။နောကျနေ့အလုပျထဲ
သှားသောျကိုကွီးမရှိပေ။
“အမကိုကြီးမလာဘူးလား”
“လာမှာညီမဒီနေ့ဆိုဒျတှပေတျဖို့ရှိ
တယ်”
“ဟုတ်လား”
“ကွညျပွာလိုကျရမယျထငျတယျ
အရငျကအမလိုကျတယျ။အခုကအမကစာရငျးတှခြေုပျပွီးအပျရမှာမို့
ကျန်ခဲ့ရတာ”
“ဟုတျအမ၊ဒါနှင့ျအမကဘာလို့အ
လုပ်ထွက်မှာလဲ”
“ဒီလိုကွညျပွာ၊အမယောကျကြား
နယျကိုပွောငျးရမှာအမလိုကျသှား
မှရမယ်”
“အောျအဲဒီလိုလား”
“ဟုတ်တယ်ညီမ”
“ဟာညီမကိုကြီးလာပြီ”
“ကိုကွီးကွညျပွာကိုခေါျမယျမဟုတျ
လား”
“ဟုတျတယျကွညျပွာ၊အဲဒီကစာ
ရငျးတှကေိုကွညျပွာလုပျရမှာ”
“ဟုတ်ကဲ့ကိုကြီး”
ကွညျပွာကိုကွီးကားနှင့ျလိုကျခဲ့
လိုကျသညျ။အလုပျထဲရောကျတော့
စာရငျးစာအုပျမြားကိုစဈဆေးပွီး
လုပျလိုကျတယျ။နှဈပတျခန့ျမရှငျးပဲ
ထားသောစာရငျးမြားကိုတောျတောျ
လေးရှငျးမှပွီးတယျ။
“ဗိုကျဆာပွီလားကွညျပွာ”
“ဆာတော့မဆာသေးပါဘူး”
“အားမနာနဲ့ဗိုကျဆာရငျစား”
“ဟုတ်ကဲ့ကိုကြီး”
ဒီလိုနဲ့အလုပျတှရှေိရာကိုကွညျပွာ
လိုကျခဲ့ရတယျ။တဖွေးဖွေးနဲ့ကိုကွီး
နှင့ျရငျးနီးလာတယျ။ကိုကွီးကကွညျ
ပွာကိုသငျပေးသလိုဂရုစိုကျပါတယျ။ကွညျပွာတနေ့တော့နမေကောငျး
လို့ခှင့ျယူတဲ့အခါကိုကွီးဆီကဖုနျး
ဝငျလာတယျ
“ကွညျပွာနမေကောငျးလို့ခှင့ျယူ
တယ်ဆို”
“ဟုတ်တယ်ကိုကြီး”
“ဆေးခနျးမပွဘူးလား”
“ဟင့ျအငျး မပွဖွဈဘူး”
“တောျကွာအဖြားတာရှညျနမေယျ
လေ”
“အာကိုကွီးကလဲဖှဲဟဲ့လှဲပါစဖေယျပါစေ၊မပွောကောငျးမဆိုကောငျး”
“ဆေးခနျးပွလေ”
“မသှားတော့ဘူးလို့”
“မသှားလို့မဖွဈဘူးလေ”
“အာ မသှားခငြျပါဘူးဆေးခနျးကို”
“အေးပါ”
ညနရေောကျတော့ကိုကွီးကဖုနျး
ဆကျပွနျတယျ
“ကွညျပွာငါနငျတို့အိမျရှေ့မှာ”
“ဟငျဘာလို့အိမျလိုကျလာတာလဲ”
“နငျဆေးခနျးကိုမသှားလို့လိုကျပို့မလို့”
“အာကိုကွီးကလဲဒုက်ခရှာလို့”
ကွညျပွာ့အိမျရောကျလာခဲ့မှတော့
ကွညျပွာထှကျတှေ့လိုကျရတော့
တယျ။ကွညျပွာ့ကိုဆေးခနျးလိုကျ
ပွတော့ဆေးထိုးကွောကျတဲ့ကွညျ
ပွာမှာငိုခငြျလာတယျ။
“ကဲညီမဆေးထိုးမှရမယျ”
“မထိုးလို့မရဘူးလားဆရာ”
“ညီမ ဆေးမထိုးရငျရောဂါဖွဈတာ
ပိုတာရှညျနမှော”
“ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ”
ကွညျပွာမှာဆေးထိုးခံရမညျဆို
တော့ငိုမဲ့မဲ့ဖွဈလာရတော့တာပေါ့။
“မနာပါဘူးကွညျပွာရယျ၊ခနလေး
ပါ”
“ကိုကွီးကလေးကွညျပွာကွောကျတယျ”
“မကွောကျနဲ့ငါရှိတယျ”
ဆရာဝနျဆေးထိုးရနျအတှကျလုံ
ခညြျကိုဖွလြေော့ခပြွီးတဖကျလှညျနလေိုကျရတယျ။ဆေးထိုးလိုကျ
တော့ပေါငျတခြောငျးလုံးအရမျးကို
နာကငြျသှားတော့အောျလိုကျမိ
တယျ။ဆရာဝနျကခနလေးသာဆေး
ခြပေေးပွီး၊
“အကိုကွာကွာလေးခြပေေးလိုကျ
ပါ”
“ဟုတျ ဟုတျကဲ့”
ကိုကွီးကအနားရောကျလာပွီး
ကွညျပွာ့တငျသားကိုပှတျခြပေေး
တော့ကွညျပွာမှာအားနာမိသလို
ရငျထဲတမြိုးခံစားလိုကျရတယျ။
ကွညျပွာ့အတှကျစားစရာတှဝေယျ
ပွီးအိမျကိုလိုကျပို့တယျ။
အိမျရောကျတော့ကွညျပွာစား
သောကျပွီးဆေးသောကျတယျ။
အိပျပမေယ့ျအိပျမရပါဘူး၊ဘာဖွဈ
လို့မှနျးမသိပကှောရှငျးခဲ့သောလငျ
ဖွဈသူအားသတိရမိသညျ။မခစြျလို့မှမဟုတျတာသူ့ရဲ့မိသားစုနဲ့ရရှေညျမနနေိုငျခဲ့လိုဖွဈတာ။သူသာကွညျ
ပွာပွောစကားနားထောငျပွီးနခေဲ့
ရငျအခုလိုမြိုးကွုံရမညျမဟုတျပေ။ကိုကွီးလိုတဝကျလောကျသူ့အ
ပေါျဂရုစိုကျခဲ့လြှငျကောငျးမှာပဲတှေး
လိုကျသညျ။ကိုကွီးထံအလုပျလုပျ
ပွီးကိုကွီးကဝနျထမျးတှအေပေါျဂရု
စိုကျဆကျဆံသညျကိုတှေ့သညျ။
အထူးသဖွင့ျကွညျပွာနှင့ျအလုပျထဲ
သို့အတူသှားလာရသောအခါတှငျ
ကိုကွီးကအလုပျရှငျဆိုသောျလညျး
ငေါကျငမျးပွောဆိုခွငျးမရှိသည့ျအ
ပွငျမသိမတတျသညျမြားကိုလညျး
ပွသပေးသညျ။ကွညျပွာ၏အခကျ
အခဲမြားကိုလညျးအလုပျကိစ်စနှင့ျမသကျဆိုငျသည့ျကိစ်စမြားကိုပါကူညီပေးသညျ။အနနေီးလာတဲ့အခါမှာ
ကွညျပွာကိုကွီးနှင့ျရငျးနီးပွီးကိစ်စ
တောျတောျမြားမြားကိုလညျးပွော
ပွဖူးသညျ။ကွညျပွာကလညျး
ကိုကွီးအတှကျစားစရာကအစစတေနာနှင့ျပွငျဆငျပေးမိသညျ။
မိမိယောကျြားဖွဈသူရဲ့သတငျးကို
လညျးကွားမိသညျ။နိုငျငံခွားသို့
ထှကျသှားသညျဟုသိလိုကျရသည့ျအတှကျကွညျပွာ့အတှကျကံကောငျးသညျဟုထငျမိသညျ။သူရှိနလြှေငျ
ကွညျပွာအားနှောကျယှကျနိုငျသညျ
ဟုတှေးလာသညျ။ယခုလိုမြိုးဘဝ
တှငျမိမိအလုပျနဲ့မိမိရပျတညျလာနိုငျ
နပွေီ။သူ့ကိုကွညျပွာမလိုအပျပေ။
ကိုကွီးနယျခရီးထှကျသည့ျရကျမြား
တှငျကွညျပွာပငြျးရိနသေလို၊ကို
ကွီးကိုသတိရမိသလိုဖွဈတတျ
သညျ။ကိုကွီးမွနျမွနျပွနျလာစခေငြျ
သညျ။ညနတေိုငျးဖုနျးပွောဖွဈသညျ
မသိစိတျကကိုကွီးကိုခြှဲပွီးပွောမိ
သညျ။ခုကိုကွီးနယျထှကျနသေညျ
မှာနှဈပတျခန့ျကွာသညျ။ကွညျပွာ
ကိုကွီးကိုလှမျးနမေိသညျ။
“ကိုကွီးဘယျတော့ပွနျလာမလဲ”
“စနနေေ့ပွနျရောကျမယျ”
“ဟငျစနနေေ့လား၊အဲဒါဆိုကိုကွီးကိုခကြျခငြျးမတှေ့ရဘူးပေါ့”
“တနငျ်ဂနှရေုံးတကျခဲ့မယျလေ”
“ရုံးမသှားခငြျပါဘူး”
“ရုံးမတကျခငြျရငျတနရောသှားမယျ”
“ဟုတျကိုကွီး၊မုန့ျဝယျခဲ့နောျကိုကွီး”
“ဝယျခဲ့မယျလေ”
ကိုကြီးကိုမတွေ့ရသည်မှာကြာပြီ
ကိုကွီးကအပွငျကိုသှားမညျဟု
ပွောသောျလညျးကွညျပွာမငွငျးမိ
ပေ၊ကိုကွီးနဲ့တှေ့ခငြျလှပွီ။ဘာကိုမှမစဉျးမိပေ။ကိုကွီဎ၏ကွငျနာယုယမှု့ကသာကွညျပွာကိုစိုးမိုးနသေညျ။
စနနေေ့ညကကိုကွီးဖုနျးဆကျသညျ
သူရောကျပွီတဲ့။ကွညျပွာပြောျနေ
မိသညျ။တနငျ်ဂနှနေေ့မနကျစောစော
တှေ့မညျတဲ့။ကွညျပွာရငျခုနျပွီးအလှပွငျနမေိသညျ။ကိုကွီးနဲ့ခြိနျးထား
သောနရောကိုရောကျတော့ကိုကွီး
က
“လာလေ ကွညျပွာ”
“လာပြီကိုကြီး”
“ဘယ်သွားမလဲကိုကြီး”
“စကားတှအေေးအေးဆေးဆေး
ပွောလို့ရတဲ့နရောကိုပေါ့”
“ဟုတ်ကိုကြီး”
ကိုကွီးကကားမောငျးရငျးကွညျပွာ့
လက်ကိုကိုင်ကာ
“ကွညျပွာ”
“ဟင်ကိုကြီး”
“အရမျးလှမျးတယျ”
“ကွညျပွာလဲအတူတူပါပဲကိုကွီး”
ကိုကွီးနဲ့စကားပွောရငျးကိုကွီးခေါျ
ရာနောကျကိုလိုကျခဲ့သညျ။ကိုကွီး
ကားရပျမှအပွငျကိုသတိထားကွည့ျမိရာဟိုတယျဖွဈနသေညျ။
“ဟငျ ကိုကွီး ဟိုတယျပါလား”
“ဟိုတယျထဲမဝငျခငြျလို့လား”
ကိုကွီးမကြျနှာအိုသှားပုံကွည့ျပွီးသ
နားမိသညျ။မဖွဈနိုငျမှနျးသိနတေော့
လညျးခြီတုံခတြုံဖွဈရသေးသညျ။
ဟိုတယျရောကျလြှငျနောကျဆကျတှဲကဘာဖွဈမညျကိုလဲခန့ျမှနျးမိသညျ။
သို့သောျလညျးနှုတျကထှကျသညျမှာ
“ကိုကွီးရှေ့ကသှားလေ”
“အငျးလေ”
ဟိုတယျဝနျထမျးပွေးထှကျလာပွီး
အခနျးကိုလိုကျပွသသညျ။ကိုကွီး
လကျကိုဆှဲပွီးဟိုတယျအခနျးထဲဝငျခဲ့သညျ။
အခနျးထဲရောကျတော့ကိုကွီးက
ကွညျပွာကိုဖကျထားသညျ။ကွညျ
ပွာလညျးပွနျပွီးဖကျထားသညျ။
“ကွညျပွာ”
“ရှင်ကိုကြီး”
ခေါငျးမော့ပွီးထူးလိုကျသညျ။ကို
ကွီးကကွညျပွာ့နှုတျခမျးကိုနမျ
းသညျ။ကွညျပွာရငျတဆတျဆတျ
ခုနျသညျ။ကိုကွီးကကွညျပွာတ
ကိုယျလုံးကိုထှေးပှေ့ရငျးနဲ့ကွညျ
ပွာ့ဂုတျပိုးသားလေးတှကေိုဖှဖှလေးကိုကျပေးသေးတယျ။ကိုကွီးရငျခှငျထဲမှာကွညျပွာတယောကျရှှရေငျအစုံသိမ့ျသိမ့ျတုနျနေ
မိရပွနျတယျ။တကိုယျလုံးပှတျပေး
ပွီးအသာအယာနမျးရှိုကျတဲ့တဲ့အခါ
ကွကျသီးနှေးဖုလေးတှသောမကပိ
ပိထဲကပငျအရညျတှစေီးဆငျးလာမိ
တယျ။ကွညျပွာ့အဝတျတှကေိုလာ
ခြှတျတော့ကွညျပွာကကူခြှတျ
လိုကျမိတယျ။ကွညျပွာ့နို့လေးနှဈလုံးကိုအသာအယာလေးငုံခဲပေး
တော့ကွညျပွာစိတျကထိနျးခြုပျမရ
နိုငျတော့ပေ။ပိပိကိုအသာအယာ
ပှတျပေးတဲ့အခါမှာတော့ကွညျပွာ့
စိတျတှကေကာမစိတျတှဖွေဈလာ
ပွီးညညျးမိတယျ။
“ပွှတျ ပွှတျ ပွှတျ”
“အငျးးဟငျးးးဟငျးးကိုကွီးရယျ”
ကိုကွီးကကွညျပွာ့နို့ကိုစို့ပေးရငျး
သူ့ဘောငျးဘီကိုခြှတျခလြိုကျတယျ
မာထနျနတေဲ့ကိုကွီးလီးကကွညျပွာ
့ကိုလာထိတယျ၊ကွညျပွာကိုကွီးလီး
ကိုကိုငျလိုကျပွီးကှငျးထုသလိုလုပျ
ပေးလိုကျမိတယျရှငျ။တောျတောျ
လေးလီးကွီးတဲ့ကိုကွီးပါ။
“ကွညျပွာ ကိုကွီးနမျးမယျနှောျ”
“မနမျးနဲ့ကိုကွီးသမီးနမျးပေးမယျ”
ကွညျပွာကိုကွီးလီးကိုငုံခဲကာစုပျ
လိုကျမိတော့တယျ။တပွှတျပွှတျစုပျပေးလိုကျသညျ။ဒဈကွီးကိုငုံ၍စုပျရ
သညျကိုလညျးအားရသညျ။လြှာ
ဖြားနှင့ျထိုးမှှပေေးလိုကျသညျ။
“ပွှတျ ပွှတျ ပွှတျ”
“အားးရှီးးးရှီးးးကောငျးလိုကျတာ
ကွညျပွာရယျ”
တရှီးရှီးတအားအားညညျးနသေ
ဖွင့ျကိုကွီးကွိုကျသညျဟုထငျ
လိုကျသညျ။ပိုအားရပွီးစုပျပေး
လိုကျသညျ။လဥကလေးကိုဆုပျ
ကိုငျညှဈရသညျကိုလညျးအရသာ
တှေ့သလိုခံစားရသညျ။
အရညျတှတေစိမ့ျစိမ့ျထှကျသမမြွို
ခမြိသညျ၊
“ကွညျပွာကိုကွီးလုပျခငြျနပွေီ”
“လုပျလကေိုကွီး”
“ဒါဆိုဒီမှာဒီလ်ုအိပ်လိုက်”
ကိုကွီးပွောသလိုကွညျပွာအိပျ
လိုကျသညျ။
ကုတငျမှာအတည့ျမအိပျပဲကန့ျလန့ျအိပျရတာပါ။ပွီးမှကိုကွီးကခေါငျးအုံးတဈလုံးယူပွီးကွညျ
ပွာ့ခါးအောကျမှာခုတယျ။ခွနှေဈ
ခြောငျးမိုးပေါျထောငျပွီးလကျတ
ဖကျနှင့ျရငျဘတျပေါျပိုကျအပျကာ
နောကျလကျနှင့ျလီးကိုကိုငျပွီးအ
ဖုတျဝမှာတေ့ပွီးဖိသှငျးတယျ။ဒီတဈ
လီးဝငျသှားတော့မှခွနှေဈခြောငျး
ရှေ့တှနျးပွီးလိုးတော့တယျ။
“ဗစြျ ဗစြျ ဘှတျဖတျ ဖှတျ”
“အားးးအိုးး…”
ုကီးမားတဲ့ကိုကွီးလီးကွောင့ျမခံရ
တာကွာပွီဖွဈတဲ့ကွညျပွာ့အဖုတျ
ကတငျးကွပျကွပျခံစားမှု့ကိုခံစား
ရပွီးလီးဒဈတိုးဝငျလာတယျ။
ပွနျထှကျတော့အတှငျးသားတှကေိုဆှဲယူသှားသလိုပါပဲ။တထဈထဈနဲ့အရသာတှေ့ရ
ပွနျတယျ။ကိုကွီးကဒီကိစ်စမြိုးမှာ
အတောျကြှမျးကငြျတဲ့အဆင့ျရှိမှနျး
ကွညျပွာတှေးမိတယျ။ဘယျသူတှေ
ကိုမြားလုပျဖူးသလဲတှေးနတေုနျး
တဒုတျဒုတျနဲ့တိုးဝငျလာတဲ့လီး
ကွောင့ျအတှေးကိုပငျမေ့ပွီးကာမအလိုကပြါသှားရတယျ။လိုးတာကကတောျတောျကွာတယျ။
လီးကတဇှပျဇှပျနဲ့ဝငျထှကျနသေလို
ကွညျပွာ့ဖငျပွောငျကွီးကိုကိုကွီး
ဂှေးဥကတဖတျဖတျနဲ့ရိုကျနတေယျ။
“ဗစြျ ဖှတျ ဘှတျ ဘှတျ ဘှတျ”
“အားးရှီးးရှီးးးရှိး”
ကွညျပွာပွီးခငြျသလိုဖွဈလာတယျ။ကိုကွီးကတော့မတျတပျရပျလိုးရလို့လားမသိ၊ဒူးညောငျးဟနျပငျမပွ၊
ကွညျပွာ့မှာသာပွီးလုလုဖွဈလာ
ပွီးညညျးမိတော့တယျ
“”ဘှတျ ဖတျ ဖတျ..ဖနျး ဖနျးး”
“အာ့!အငျးးဟငျးးဟငျးးးကိုကွီူ
ကွညျပွာပွီးတော့မယျ၊”
“အငျး ငါနညျးနညျးကွမျးလို့ရမလား”
“အငျးကိုကွီးသဘော””
ကိုကွီးလကွေညျပွာ့ပေါငျကိုပွနျ
ကားပွီးကြောအောကျကနလေကျ
နှိုကျပွီးပုခုံးကိုဆှဲကာကွမျးကွမျး
လေးလိုးတော့တယျ။ဆောင့ျခကြျ
တှကွေမျးလာသညျနှင့ျအမြှကွညျ
ပွာလဲအောျညညျးသံတှပေိုထှကျ
လာခဲ့တယျ။ငါးမိနဈခန့ျဆကျတိုကျ
လိုးလိုကျတဲ့အခါကွညျပွာလညျး
ကိုကွီးကြောပွငျကိုလှမျးဖကျလိုကျ
တယျ။တကယျကိုလညျးကာမအရ
သာကိုကောငျးစှာခံစားရပွီးနောကျ
“ဘှတျ ဖှတျ ဖနျးဖနျးးးးး”
“အာ့ အိုးးအီးးးပွီးးပွီ အိုးးးးး”
ကွညျပွာတကယျကိုပွီးသှားတယျ။
ကိုကွီးလညျးအခကြျငါးဆယျခန့ျ
မနားတမျးလိုးလိုကျပွီးနောကျကို
ကွီးရဲ့သုတျပူနှေးနှေးလေးမြား
ကွညျပွာ့ အဖုတျထဲစီးဝငျသှားတော့တယျ။
ကိုကွီးကပွီးသှားပမေယ့ျကွညျပွာ့
ကိုယျပေါျကမထပါဘူး။လီးကိုအ
ဖုတျထဲတပျလကြျသာမှေးနတေယျ။
ကွညျပွာလဲကိုကွီးကိုလှတျထှကျ
သှားမလားစိုးရိမျပွီးဖကျထားမိ
တော့တယျ။ကွညျပွာမှာယောကျြားနှင့ျကှဲကတညျးကကာမနှင့ျကငျးကှာ
နရေမြှကိုကွီးနှင့ျလုပျမှကာမအရ
သာကိုပွနျပွီးထိတှေ့ခံစားမိရတော့တယျ။ကိုကွီးနဲ့မဖွဈခငျမှာမစဉျးစားမိပမေယ့ျဖွဈပွီးမှကွညျပွာတော့
ကွညျပွာမစဉျးစားတော့ပါဘူး။
ကိုကွီးနဲ့နောကျတကွိမျတောငျလုပျ
လိုကျပါသေးတယျ”
ဒီလိုနဲ့ကိုကွီးနှင့ျကွညျပွာစနေ့နေ့
တိုငျးဟိုတယျကိုသှားကွပွီးအတူ
အိပျကွတယျ။တနှဈခန့ျကွာခဲ့ပါ
တယျ။ယောကျြားကိုသတိရမိပမေယ့ျကှဲခဲ့ရပွီမို့မေ့ထားခဲ့ပါသောျ
လညျးမ့ထားခဲ့သမြှအခုတော့ကွ
တော့ကိုသူရပွနျရောကျလာပွီး
ကွညျပွာကိုလာတှေ့တယျ။
“ဘာကိစ်စလဲကိုသူရ”
“ဘာကိစ်စရမှာလဲ၊ကိုကိုကွညျပွာ့ကို
မေ့မရလို့”
“ရှငျနဲ့ကမြကှာရှငျးပွီးပွီလေ”
“ကှာရှငျးထားတာမှနျတယျကွညျ
ပွာ၊ဒါပမေယ့ျကိုကိုကွညျပွာ့ကို
မေ့မရဘူး၊အရငျလိုခစြျနဆေဲပါ”
“ဒါတှပွေောနဖေို့မလိုတော့ဘူး
ထငျတယျကိုသူရ၊ကိုသူရလဲကိုယ့ျ
လမျးကိုလြှောကျ၊ကမြလဲကိုယ့ျ
လမျးကိုကိုယျလြောကျ”
“ကွညျပွာစဉျးစားပါဦး၊ကိုယျအရငျ
လိုမဟုတျတော့ဘူး၊ငါ့မိဘတှလေဲအရငျလိုမဟုတျတော့ပါဘူး”
“တောျပါပွီကိုသူရရယျ၊ကမြတဈခါ
ပဲမိုကျမဲမယျ၊နှဈခါဆိုရငျကမြတောျ
တောျတုံးသှားပွီ”
“ကိုကိုအနူးအညှတျတောငျးပနျပါ
တယျကွညျပွာ၊ကွညျပွာမရှိတဲ့
အခါမှကိုကိုနောငျတရခဲ့ရတာပါ”
“ကိုသူရကမြသှားစရာရှိသေးတယျ”
“ဟုတျပါပွီကွညျပွာ”
ကိုသူရထှကျသှားမှစိတျမကောငျး
စှာဖွင့ျ
“ကိုကိုရယျခုမှနောငျတရပမေယ့ျ
ကွညျပွာကအရငျလိုမဟုတျတော့ဘူး၊ဘယျလိုမှမဖွဈနိုငျတော့ပါဘူး”
သံယောဇဉျကွိုးဆိုတာဖွတျရခကျ
ပါတယျ။စဈပှဲမှာအလံဖွူပွတဲ့ရနျ
သူကိုတောငျသနားရသေးတာပဲလေ
ဒါပမေယ့ျကိုကိုရယျ ကိုပိုနဲ့ဝေးကှာပွီးနောကျပိုငျးမှာ
ကွညျပွာလတေဏှာမှာမရှောငျနိုငျခဲ့ဘူးကိုကို၊ကွညျပွာ့ဘဝနဲ့ကွညျ
ပွာရှိပါစတေော့ကိုကို…
ကွညျပွာမှာအလုပျသို့သှားတိုငျး
လဲစိတျမပါပေ။ကိုကွီးကတော့ပုံ
မှနျပါပဲ။ကွညျပွာ့ကိုဂရုစိုကျမွဲပါ။
တနေ့တော့အိမျပွနျတဲ့အခါကိုသူရ
မိဘမြားရောကျလာပွီး
“သမီးကွညျပွာအမတေို့မှားသှားပါ
တယျကှယ။အမေ့တို့ကွောင့ျသမီးတို့အိမျထောငျရေးပွိုကှဲခဲ့ရတယျ၊
အခုသားလေးကအမေ့တို့ကိုပဲအ
ပွဈတငျပွီးလူမှနျးမသိသူမှနျးမသိ
မူးရူးနတေယျကှယျ။အမတေို့ကိုကူ
ညီပွီးသားလေးကိုပွနျလကျခံလိုကျ
ပါကှယျ၊အမလေေ သမီးနာမညျနဲ့
အိမျတဈလုံးဝယျပေးပါ့မယျ”
“အနျတီ၊ကွညျပွာကိုငှနေဲ့မြှားလို့မရတော့ဘူး၊ကွညျပွာကိုယ့ျခွထေောကျပေါျရပျတညျနိုငျပွီ”
“သမီးမှာအရညျအခငြျးရှိမှနျးသိပါ
တယျ။အနျတီတို့အတ်တကွောငျးသား
နဲ့သမီးအိမျထောငျရေးပွိုကှဲခဲ့ရတာ
ပါ။အနျတီတောငျးပနျတယျကှယျ”
ကိုသူရအမပွေနျသှားမှကွညျပွာငို
လိုကျသညျ။ကိုသူရမူးရူးသောငျး
ကနြျးနသေညျဆို၍စိတျမကောငျး
ပေ။မိမိအားစိတျပကြျပွီးကိုသူရ
တဈယောကျလူကောငျးဖွဈစခေငြျ
သညျ။ကွညျပွာစိတျဒုံးဒုံးခကြာ
ကိုသူရဆီကိုဖုနျးဆကျလိုကျသညျ။
ကိုသူရကမူးနသေောအသံဖွင့ျဖုနျး
ကိုငျသညျ။
“ဟလို ကိုသူရ”
“ကွညျပွာ ကွညျပွာလားဟငျ”
“ဟုတ်တယ်ကိုသူရ”
“ကိုကိုကို့ဘာပွောမလို့လဲဟငျ”
“မနကျဖွနျကိုသူရနဲ့တှေ့ခငြျတယျ။
မူးရူးပွီးမလာပါနဲ့”
“ဟုတျဟုတျဝမျးသာလိုကျတာကွညျပွာရာ”
မနကျမိုးလငျးတော့ကိုကွီးဆီဖုနျး
ဆကျပွီးခှင့ျယူလိုကျသညျ။
ကိုကွီးဘာကိစ်စမြားရှိလို့ခှင့ျယူသလဲ
မေးရာ သှားစရာရှိလို့ဟုသာပွော
လိုကျသညျ။
ကိုသူရနဲ့တှေ့တော့
“ကိုသူရ “
“ပွောလကွေညျပွာ”
“ကမြတဈခုပွောမယျ၊သခြောနား
ထောငျပေးပါ”
“အငျးကိုကိုသခြောနားထောငျပါ့
မယ်”
“ကမြပွောပွီးတဲ့ဘယျသူ့ကိုမှပွသ
နာမရှာဘူးလို့ကတိပေးပါ”
“ပေးပါတယျကွညျပွာ”
“ကိုသူရနှင့ျကှဲပွီးတဲ့နောကျမှာကွညျ
ပွာအရငျလိုမဖွူစငျတော့ဘူး”
“ဟငျဘာပွောတာလဲကွညျပွာ၊ရှငျး
ရှငျးလငျးလငျးပွောပါ”
“ကမြယောကျြားတဈယောကျနဲ့ငွိ
စှနျးခဲ့တယျကိုသူရ”
“ဟငျ “
ကြောျသူရခေါငျးငိုကျစိုကျကသြှား
ပွီးတိတျဆိတျသှားသညျ။ကိုကို
ကွညျပွာ့ကိုစိတျပကြျသှားမှနျး
ကွညျပွာသိလိုကျသညျ။
“အဲဒီတော့ကိုသူရ ကကမြကိုပွနျ
ပေါငျးဖို့အဆငျမပွတေော့ဘူးလေ၊
ကွညျပွာဒီလိုမပွောခငြျပါဘူး။
ကွညျပွာကွောင့ျမူးရူးနလေို့ကွညျ
ပွာဖှင့ျပွောရတာပါ။ဒီတော့ကိုသူရ
ကွညျပွာ့ကိုမုနျးပွီးနောကျဆုတျ
လိုကျပါနှောျ”
“အောျကွညျပွာရယျ၊ကိုကိုကွညျ
ပွာ့ကိုအပွဈမတငျရကျပါဘူးကွညျ
့ပွါ။ကိုကိုနားလညျပါတယျ၊ဒါပေ
မယ့ျအဲဒီကိစ်စတဈခုတညျးနဲ့ကွညျ
ပွာကိုကိုကိုလကျမလြော့ပါရစနေဲ့
ကွညျပွာ”
“ရှင်”
“ကွညျပွာရငျထဲမှာကိုကိုရှိနဆေဲဆို
တာကိုကိုကိုသိတယျ။ကွညျပွာသာ
လက်ခံမယ်ဆိုရင်ကိုကိုအဲဒီကိစ္စတွေ
အားလုံးကိုကိုခှငျလှှတျပါတယျ။ဖွဈ
ရတဲ့ကိစ္စအားလုံးကလဲကိုကို
ကွောင့ျဖွဈခဲ့ရတာတှပေါကွညျပွာ၊
ကွညျပွာဘာပဲဖွဈခဲ့ဖွဈခဲ့ကိုကို
ကွညျဖွူနိုငျတယျကွညျပွာ”
“မဖြစ်နိုင်တာပဲကိုကို၊ဘယ်သူမှဒီ
ကိစ်စမြိုးကိုလကျမခံနိုငျကွဘူးလေ”
“အားလုံးအတှကျမှနျခငြျမှနျမယျ။ကို
ကိုအတှကျတော့မဟုတျဘူး၊ကိုကိုနဲ့
ကွညျပွာပွီးခဲ့တဲ့ကိစ်စတှကေိုမေ့ပဈ
ပြီဎဘဝသစ်ကိုကြိုးစားကြရအောင်”
“ဟငျ ကိုကို”
“ကိုကိုအဲဒီကိစ်စတှကေိုတှေးပွီးသား
ပါ၊ကိုကို့ကိုသာပွနျလကျခံပေးပါ။
ကိုကိုအရင်လိုမဆိူးမမိုက်ပဲ
ကွညျပွာ့ကိုရိုးမွကေပြေါငျးပါ့မယျ”
“အောျကိုကိုရယျ”
ကွညျပွာမကြျရညျမြားပငျကသြှား
ပွီးမရှောငျနိုငျခဲ့သောတဏှာကိုစိတျ
နာမိသညျ။သို့သောျကိုကွီးကိုစိတျမ
နာမိပေ။မိမိအခကျအခဲဖွဈစဉျက
ကူညီဖေးမကာစောင့ျရှောကျခဲ့သညျ
မဟုတျလား။ထို့အတှကျလုံးဝစိတျမ
နာမိပေ။ထို့ကွောင့ျ
“ကွညျပွာအလုပျကထှကျမယျကို
ကြီး”
“ဘာလို့လဲကွညျပွာ”
“ကွညျပွာ့အရငျယောကျြားနှင့ျ
ပွနျပေါငျးမလို့ပါ”
“ဗြာ ကွညျပွါ၊အဲဒါဆိုကိုကွီးက
ကွညျပွာ့အတှကျကဘာလဲ”
“ကိုကွီး ကိုကွီးကသူဌေး၊ကွညျပွာကတဈခုလပျ၊ကိုကွီးနဲ့ကွညျပွာဘယျလိုမှ
မဖြစ်နိုင်တဲ့ဘဝပါကိုကြီး။ဘယ်သူ
ကမှလဲသဘောတူမယ့ျကိစ်စမဟုတျ
လူး၊ဒီတော့ဒီကိစ်စမှာ လကျတှေ့ကြ
ကစြဉျးစားဖို့လိုတယျကိုကွီး”
“ဘာမှမဆိုင်တာပဲ”
“ကိုကွီးကကိုကွီးမိဘတှကေိုလှနျ
ဆနျရဲသလား”
“အဲဒါငါ့ကိစ်စပါကွညျပွာ”
“ကိုကွီးကိစ်စခညြျးမဟုတျဘူးကိုကွီး
ကွညျပွာလဲပါဝငျပတျသကျနမှော၊
ဒီတော့ဒီကိစ်စကိုဖွတျလို့ရတဲ့ဒီအခြိနျ
မှာဖွတျရအောငျ”
“ဟင့ျအငျး မရဘူးကွညျပွာ”
“မရလို့မဖွဈဘူးကိုကွီး၊ကွညျပွာအတှကျတှေးပေးစမျးပါကိုကွီး၊
ကွညျပွာအခုဘဝသဈပွနျစလို့ရတဲ့
အခြိနျမှာကွညျပွာ့ဘဝကိုကိုကွီးရဲ့
အသုံးတောျခံအဖွဈနဲ့မထားပါနဲ့ကို
ကြီး”
“ကွညျပွာ့ကိုအသုံးတောျခံအဖွဈနဲ့
ကိုကွီးထားခဲ့သလားကွညျပွာအသိဆုံးပါ”
“ဒါပမေယ့ျကိုကွီးရယျ၊ကွညျပွာ့အ
တှကျတော့ကိုကွီးနဲ့ပတျသကျမှု့ဟာ
မရှောင်နိုင်ခဲ့တဲ့တဏှာတစ်ခုပါ”
“ဘာပွောတယျကွညျပွာ၊မငျးပွော
ရက်လိုက်တာ”
“ကွညျပွာ့ကိုခှငျလှှတျပါကိုကွီး၊
ကွညျပွာ့ဘဝကောငျးကောငျးမှနျ
မှနျနရေမယ့ျအရေးကိုကွည့ျပွီးကို
ကွီးကွညျပွာ့ကိုခှင့ျလှှတျပေးပါ
တော့ “
“ကောငျးပွီလကွေညျပွာ၊ဒီလိုဆို
တော့လဲကိုကွီးကဆုတောငျးပေး
ရမှာပေါ့၊မငျးတို့လငျမယား
အိုအောငျမငျးအောငျပေါငျးနိုငျကွ
ပါစကှော”
“ကျေးဇူးပါကိုကြီး”
ကွညျပွာကိုကွီးထံမှပွနျလာတော့
စိတျပေါ့ပါးသှားတယျ။အခုတော့
ခစြျခငျပှနျးဆီသို့စိတျပေါ့ပါးကာခွေ
ဦးတည့ျလိုကျတော့တယျ။