အပြာစာပေ အောစာပေ

မမရယ်

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


မစေိမျးသညျ ညီမ အငယျဆုံး မညေို က သူ့ယောကြျား ဦးဆနျနီကွီးက ပနျးသနေတောမို့ သူနဲ့ မအိပျတာ ကွာပွီ ဆိုပွီး ညညျးပွခဲ့ဘူးသလို ညီမ အလတျ မနှေောငျး ရဲ့ ယောကြျား သကျထှေးအောငျက မနှေောငျးက သူ နဲ့ မအိပျတော့တာ ကွာပွီလို့ ပွောပွတာကိုလညျး ကွားခဲ့ရသညျ ။ မစေိမျးလညျး မအံ့သွပါဘူး ။ လူတှေ အသီးသီးဟာ ကိုယျ့ဇာတျလမျးနဲ့ ကိုယျ ရှိနကွေတာဘဲလေ ။ လူတှကေ ကိုယျ့အတှငျးရေးကို ထုတျမပွောကွလို့ပါ ။ သူ့ဟာနဲ့သူ အခကျအခဲတှေ ရှိကွစမွဲပါ ။ မစေိမျး ဆိုရငျလညျး ယောကြျား ဦးဗလမောငျတငျနဲ့ စီးပှားရေးလုပျငနျးတှကေို နေ့မအိပျညမအိပျ ကွိုးကွိုးစားစား လုပျခဲ့ကွတာ တောျတောျလေး ကွီးပှားလာခဲ့ကွတယျလို့ ဆိုရမယျ့အခြိနျ ဦးဗလမောငျတငျသညျ ဇာတိပွလာသညျ ။

မစေိမျးက အလုပျတှေ ရှုပျနတေဲ့အခြိနျ သူက သမီးအရှယျ မောျဒယျလေးတှနေဲ့ ကှယျရာမှာ ကဲနေ သညျ။ အစပိုငျးမှာ မစေိမျး မသိခဲ့ ။ သူက နံမညျကွီးခါစ ရုပျရှငျဗီဒီယို မငျးသမီးလေး တယောကျကို စှဲလနျးသှားခဲ့ပွီး သိနျးတသောငျးခှဲတနျ တိုကျတလုံးကို ဝယျပေးလိုကျတော့မှ ပတျဝနျးကငြျမှာ နံမညျကွီး သတငျးကွီးသှားပွီး မစေိမျး သိသှားရသညျ ။ မစေိမျးနဲ့ ဦးဗလမောငျတငျနဲ့လညျး အိမျထောငျသကျ ကွာလာပွီး သားတှေ သမီးတှလေညျး ကွီးလာကွတဲ့အ ခြိနျ လငျမယား အတူတူ တကုတငျထဲ အိပျကွပမေယျ့ လိငျဆကျဆံတာ မရှိတော့တာ ကွာခဲ့ပွီလေ ။

ယောကြျားတှဟော ဖှဲတဆုပျနိုငျတဲ့အထိ ကာမရာဂစိတျတှေ ရှိကွသညျ လို့ စာတှမှော ရေးကွတာကို ဖတျဖူးခဲ့ရတော့ အသကျ ၆၀ကြောျအရှယျ သနျတုံးမွနျတုံး ဦးဗလမောငျတငျသညျ ကာမဆာလောငျမှတျသိပျတဲ့ ဒါဏျ ကို မခံနိုငျဘဲ ငယျရှယျတဲ့ နုပြိုတဲ့ မိနျးကလေးတှနေဲ့ ရှုပျတော့တာပေါ့ ။ သူလို အဖိုးကွီးက ရုပျလညျး ပွမစား နိုငျတော့ ငှနေဲ့ဘဲ ပေါကျရတော့တာပေါ့ ။ အရေးထဲ ဘောျဒါတှကေို ကွှားလုံးကလညျး ထုတျခငြျတော့ သနျ့သနျ့ပွနျ့ပွနျ့ ဆငျးရဲသူလေး တယောကျကို နညျးနညျးပါးပါးနဲ့ ကီပငျ လုပျထားနိုငျရကျနဲ့ လူသိမြားတဲ့ နံမညျရခါစ မငျးသမီးကို သှားလုပျတော့ ငှတှေေ သနျးပေါငျးမြားစှာ ပုံပေးရတော့တယျလေ ။

မစေိမျးလညျး သူ့ကို ကောငျးကောငျး ဆဲပဈခဲ့သညျ ။ “ စောကျပတျဟာ စောကျပတျပါ..ကိုဗလ…ရှငျ သိနျးတသောငျးကြောျ ရငျးစရာ မလိုပါဘူး.. ဆငျးရဲ နှမျးပါးတဲ့ မိနျးကလေးတှထေဲမှာ တောျရုံနဲ့ ခေါျအိပျလို့ရမယျ့ဟာတှေ အမြားကွီး ရှိတယျ…စောျရူးကွီး…တောျရုံဘဲရုးဖို့ကောငျးတယျ…ရှငျကငှတှေေ ဒီလို ပုံပေးရအောငျ အဲ့ကောငျမ စောကျပတျက ဘာမြား ထူးနလေို့လဲ..အရူးကွီးရဲ့…..” ဦးဗလမောငျတငျ တငျ သားသမီးတှေ ရှေ့ အိမျအကူတှေ ရှေ့မှာ အဲလို အဆဲခံရတော့ တအား ရှကျသှားသညျ။ မစေိမျးတို့ လငျမယား ကှဲသလိုတောငျ ဖွဈသှားသညျ ။

ဦးဗလမောငျတငျ လညျး မငျးသမီးလေးနဲ့ အတိအလငျး သှားနလေိုကျသညျ ။ မစေိမျးလညျး သူနဲ့ တရားဝငျကှဲဖို့က ပိုငျဆိုငျတာတှေ ခှဲကွဖို့က ရုတျတရကျ မလှယျသေးတာကွောငျ့ မစေိမျးနဲ့ လကျရှိ လုပျငနျးတှကေို သားကွီး အကူအညီနဲ့ ဆကျ လုပျနသေညျ ။ မစေိမျးလညျး အသကျ ငါးဆယျကြောျလာတော့ လိငျကိစ်စကို အားအရမျးနညျးလာခဲ့တယျ ဆိုပမေယျ့ တခါတခါတော့ စိတျထတာ ရှိတာပေါ့ ။ ဦးဗလမောငျတငျက ကိုယျ့အပေါျ သစ်စာမဲ့ပွီး သူ လုပျခငြျတာ လုပျတော့ စိတျထဲမှာ မခံခငြျစိတျ ဖွဈမိသလို အိုးရှဲ့ရငျ စလောငျးလညျး ရှဲ့မယျ ဆိုသလို သူ့ကို အရှဲ့တိုကျခငြျမိခဲ့သညျ ။ မစေိမျး လညျး မစေိမျး သှားနကြေ ဂငြျမျက ထရိနျနာ ခြာတိတျကောငျလေးကို ကွညျ့ပွီး စိတျလာမိသညျ ။ကောငျလေးက အားကစား သမားလေးမို့ ကိုယျလုံး အဆကျအပေါကျက ကစြျကစြျလဈလဈနဲ့ ယောကြျား ပီသလှနျးနတေော့ အရငျထဲက သူ့ကို ကွညျ့ကောငျးကောငျးနဲ့ ကွညျ့မိခဲ့တာပေါ့ ။ နောကျပိုငျး သူက အနျတီ အရှယျကွီးကို မမ မမနဲ့ တအားဖါးတော့ သူနဲ့ စကားပွောရတာကို သာယာမိခဲ့သညျ ။ ဦးဗလမောငျတငျ ကလညျးထငျရာဆိုငျးသှားတော့ သူတောငျ လုပျသေးတာ ငါက ဘာလို့ လုပျလို့ မရလဲ ဆိုတဲ့ မခံခငြျစိတျနဲ့ ဒီ မိုကျကယျ ဆိုတဲ့ ကောငျလေးရဲ့ နညျးပွ အကွံပေးမှုတှနေဲ့ လေ့ကငြျ့ခနျးတှေ ပွငျးပွငျးထနျထနျလုပျ အစားလညျး လြော့တော့ မစေိမျးလညျး ဝိတျတှေ ကပြွီး တောျတောျဘဲ ကွညျ့ကောငျးလာသညျ ။ မိုကျကယျကလညျး မစေိမျးက အရမျးနုတယျဘာညာနဲ့ ပငျ့ပေး မွှောကျပေးသညျ ။

မစေိမျးလညျး မိုကျကယျကို စိတျယိုငျပွီး မတှေ့ဘဲ မနနေိုငျတော့တဲ့ အခွအေနေ ဖွဈလာသညျ ။ လူခငြျးတော့ ဘာမှ မဖွဈသေးဘူး ။ ဂငြျမျကနေ အပွနျမှာ သူနဲ့ သဈသီးဖြောျရညျ အတူတူ သှားသောကျကွ….ဆိုငျမှာ သူ့အကွောငျး ကိုယျ့အကွောငျး အပွနျအလှနျ ပွောပွကွနဲ့ ရငျးနှီးသထကျ ရငျးနှီးလာခဲ့ကွတာပေါ့ ။ တနေ့ အလုပျမှာ သားကွီးက သူ့အဖေ ဦးဗလမောငျတငျ တယောကျ ထိုငျးနိုငငံ ဖူခကျ ကမျးခွမှော ဟို မငျးသမီးလေးနဲ့ အရှကျမရှိ ကဲပွနတေဲ့ ဓါတျပုံတှကေို လာပွသညျ ။ သားကွီးကတော့ သူ့အဖေ လုပျရပျတှကေို မကွိုကျပမေယျ့ သိပျပွီး စိတျဆိုးတဲ့ပုံတော့ မရှိပါဘူး ။ မစေိမျးကတော့ တောျတောျ့ကို ခံပွငျးသှားခဲ့သညျ ။ နောကျတနေ့မှာ မိုကျကယျကို မမနဲ့ လြောကျလိုကျနိုငျမလား လို့ မေးလိုကျတော့ မိုကျကယျက မမနဲ့သာဆိုရငျ ဘယျဘဲ ဖွဈဖွဈ လိုကျမယျ လို့ ပွောလိုကျတော့ မစေိမျးလညျး အရမျး သဘောကသြှားပွီး ဂငြျမျက အပွနျ ခြောငျးသာကမျးခွကေို သူနဲ့ ထှကျသှားလိုကျကွသညျ ။ အိမျကိုတော့ အလုပျတှေ ရှိလို့ နပွေညျတောျကို သှားမယျ လို့ ဖုနျးဆကျ ပွောလိုကျတာပေါ့ ။

မစေိမျးလညျး အိမျထောငျကြ ပွီးမှ စိတျတှေ ပထမဆုံးအကွိမျ တအားတအား ပွနျထကွှတာ…။ ကားထဲမှာ မိုကျကယျနဲ့ လကျခငြျး ပှတျသပျ ဆုပျကိုငျကွတာနဲ့တငျ မစေိမျး အရညျတှေ ရှှဲနပွေီလေ ။ မိုကျကယျကလညျး မစေိမျးက သူ့အတှကျ ဖုနျးဝယျပေး လကျတော့ ဝယျပေး နောကျဆုံးပေါျ အားကစား ဝတျစုံတှေ ဝယျဆငျနလေို့ မစေိမျးကို တအား ပငျ့မွှောကျသလို မစေိမျး စိတျကွှအောငျလညျး ဟိုကိုငျဒီပှတျ နဲ့ ဆိုတော့ ခြောငျးသာကိုလညျး ရောကျရော ဟိုတယျ အခနျး ယူလိုကျကွပွီး အခနျးထဲ ဝငျတယျ ဆိုတာနဲ့ မိုကျကယျနဲ့ မစေိမျး အငမျးမရကို ဗငြျးကွတော့တာဘဲ ။ ဦးဗလမောငျတငျ လို ဘိုကျပူပူ ခါးကုနျးကုနျး ဘဲကွီးနဲ့ စာမလိပျ စိတျမလာ သလောကျ မိုကျကယျလို သနျသနျ မာမာ လူငယျလေးနဲ့ တှေ့ကွပွီ ဆိုတော့ မစေိမျးလညျး အရမျးကို စိတျတှေ ထနျပွီး စိတျလှတျကိုယျလှတျတှေ ဖွဈသှားရသညျ ။ သူက အဝတျတှေ ခြှတျလိုကျတာနဲ့ ဦးဗလမောငျတငျလို ပုံပကြျကွီး မဟုတျတော့ မစေိမျး တကယျ့ကို ကွှသှေား ပွီး သူ့ရှညျလမြော တုတျတုတျကွီးကို ရလေညျဘဲ မှုတျပေးမိလိုကျသညျ ။

သူကလညျး မစေိမျး ပါးစပျထဲကို ကော့ကော့ထိုးသညျ ။ သူ့ဂှေးစိနှဈလုံးဆိုရငျ မစေိမျးလညျပငျးကို တဖတျဖတျနဲ့ လာရိုကျမိနသေညျ ။ သူ့ပါးစပျကလညျး “ အားအား…အီးအီး…..” နဲ့ အောျညညျးနပွေီး မစေိမျးနှုတျခမျးထူထူတှထေဲကို တစှပျစှပျနဲ့ ထိုးညှောငျ့သညျ ။ တောျတောျလေး ဒီလို မှုတျကွဆောငျ့ကွပွီးတော့ မစေိမျးကို ကုတငျစောငျးမှာ ကုနျးခိုငျးပွီး သူ့ဟာကွီးနဲ့ မစေိမျး အဖုတျထဲကို စသှငျးတာ မစေိမျးလညျး မလုပျတာ ကွာလို့ အဖုတျက ပွနျကွပျနပွေီး အသညျးအသနျ အောျဟဈရတဲ့အထိ မဆနျ့မပွဲကွီးတှေ ဖွဈပွီး သူက အကွမျးဖကျပွီး ထိုးဆောငျ့တာ တကယျ့ကို ပှဲကွမျးသှားခဲ့သညျ ။ မိုကျကယျ့ရဲ့ လီးက လုံးပတျက တောျတောျ တုတျသညျ ။ မစေိမျး ဒီလောကျ အရညျတှေ ရှှဲနတောတောငျ တငျး တငျးကွပျကွပျနဲ့ တထဈထဈ ပှတျတိုကျ ဝငျသှားတာ အကွောပေါငျး တထောငျ စိမျ့သှားရလို့ မစေိမျးလညျး တအား အောျလိုကျမိသညျ ။

မိုကျကယျဟာ ရုပျကလေး သနားကမားနဲ့ ပါးစပျက တောျတောျ ကွမျးသညျ ။ “ တောကျ..ကောငျးလိုကျတဲ့ စောကျပတျ…ရှီး…….မမ စောကျပတျကို သှားလရော တပါထဲ ခေါျသှားခငြျတယျ..မမ ရယျ…လှလိုကျတဲ့ စောကျပတျ….ကနြောျ စားမယျနောျ…..” ဆိုပွီး တတှတျတှတျနဲ့ ညဈညဈပတျပတျတှေ ပွောဆိုပွီး စောကျပတျကို ကွိုကျတယျ ကွိုကျတယျနဲ့ စအိုပေါကျကို မကြျစောငျးထိုးနသေညျ ။ ဒေါျဂီ စတိုငျ လုပျနတေဲ့ အခြိနျ သူ့လကျမက မစေိမျးရဲ့ စအိုပေါကျလေးကို မသိမသာနဲ့ ကလိနသေညျ ။ “ ဟိတျ မိုကျကယျ….အနောကျပေါကျတော့ မလုပျနဲ့ကှယျ…တောျကွာ မမ နောကျပေါကျ ကှဲသှားလို့ လမျးလြောကျလို့ မရဘဲ အရှကျကှဲနအေုံးမယျ…..” ဒီလို ပွောလိုကျတော့လညျး မိုကျကယျက အတငျး အကွမျးမဖကျပါဘူး ။

သူက မစေိမျး စိတျဆိုး စိတျကှကျသှားမှာကိုတော့ မလိုလားဘူးလေ ။ ခြောငျးသာမှာ ဂဏနျးဟငျး ပုဇှနျဟငျးနဲ့ ထမငျး စားလိုကျကွ….ကာမပှဲလေးတှေ ကွမျးလိုကျကွနဲ့ ကမ်ဘာလောကကွီးမှာ သူနဲ့ ကိုယျဘဲ ရှိနတေယျလို့ မှတျယူထားကွသညျ ။ မစေိမျးရဲ့ ပါးစပျတှေ ညောငျးလာ နှုတျခမျးတှေ ထူပူလာတဲ့အထိ မိုကျကယျ့ကို ပုလှမှေုတျပေးခဲ့ပွီးပွီ ။ သူ့အတနျကွီးကို စှဲစှဲမကျမကျ အကွိမျကွိမျ မှုတျခဲ့သညျ ။ တခြို့အကွိမျတှမှော မိုကျကယျသညျမစေိမျးရဲ့ပါးစပျထဲမှာ သုတျရညျတှေ ပနျးထုတျပွီး ပွီးခဲ့သညျ ။ မိုကျကယျကလညျး မစေိမျးကို ဘာဂြာ အပွတျဆှဲပေးတာ အကွိမျကွိမျဘဲ ။ ဦးဗလမောငျတငျက မစေိမျးနဲ့ မအိပျတာ ကွာပွီ ။

မစေိမျးက လညျး သူနဲ့ မအိပျခငြျတော့ပါဘူး ။ အခု မိုကျကယျနဲ့ လုပျတော့မှ မစေိမျး ဦးဗလမောငျတငျ နဲ့ မအိပျခငြျတော့တာ မမှာဘူး ဆိုတာ သခြောသှားသညျ ။ တခွားစီဘဲလေ ။ အသကျနှဈဆယျစှနျးစှနျး အားကောငျးတဲ့ လူငယျလေး တယောကျ လုပျပေးတာတှနေဲ့ အသကျ ခွောကျဆယျလောကျ ဘဲအိုကွီး လုပျတာက ကှာတာပေါ့ ။ ညနစော စားပွီးကွတဲ့ အခြိနျ မစေိမျးရဲ့စိတျထဲမှာ နဝေငျခါနီး ပငျလယျကမျးစပျ တလြောကျက သဲပွငျလေးပေါျမှာ လမျးလြောကျခငြျတဲ့ စိတျ ပေါကျလာတာနဲ့ မိုကျကယျနဲ့ ဟိုတယျထဲကနေ ထှကျခဲ့သညျ ။ မိုကျကယျက “ မမ..မမကို တခု မေးလို့ရမလားဟငျ ” လို့ စကားစလိုကျသညျ ။ “ မေးလေ..ဘာလဲ….” “ မမဘဲကွီးနဲ့ မမက တကယျ ပွတျသှားကွပွီလား…..တရားဝငျလေ….” “ ဟငျ့အငျး ….တရားဝငျတော့ မပွတျကွသေးပါဘူး…..” “သူက အခု ဘယျမှာလဲဟငျ…မမ….” “ သူက အခု ပတျတရာ မှာလို့ ပွောတာဘဲ…..” “ ဟို မငျးသမီးလေးနဲ့လား…” “ အငျး..ဒါဘဲပေါ့…..” “ အံ့သွတယျဗြာ..ဒီလောကျ စိုစိုပွပွေနေဲ့ ခြောတဲ့ မိနျးမ ရှိရဲ့သားနဲ့မြား…ဇာတျလမျးသဈ ရှုပျရတယျလို့ဗြာ…” မိုကျကယျက မစေိမျးကို တခြိနျလုံး ပငျ့မွှောကျလိုကျ ဖါးလိုကျ လုပျနသေညျ ။ “ ကနြောျတော့ မမသာ ခှငျ့ပွုရငျ မမကို လကျထပျပွီး တသကျလုံး အခုလိုဘဲ ခစြျနခေငြျတယျ….” မစေိမျးလညျး ဒီကောငျလေးကို မုနျ့ဖိုးတှေ ပေး…အဝတျအစားတှေ ဝယျပေးသညျ ။ မိုကျကယျနဲ့ မစေိမျး လကျခငြျး တှဲလို့ သဲစိုစိုပေါျ နငျးလြောကျနကွေစဉျမှာဘဲ အမှောငျထုက ပငျလယျကမျးစပျ တခလုံးကို လှှမျးခွုံသှားပွီ ။

မိုကျကယျက လကျခငြျး ဆုပျကိုငျထားရာက မစေိမျးရဲ့ ခါးကို ဖကျလိုကျသညျ ။ “ ခစြျတယျ..မမရယျ….” “ ပိုပွီကှယျ..မိုကျကယျ….” “ တကယျပါ မမရဲ့…” မစေိမျးရဲ့ တငျပါးအိအိတှကေို မိုကျကယျက ဆုပျညှဈလိုကျသညျ ။ ဟိုတယျကို အပွနျလမျးမှာ အုနျးတောလေးကို ဖွတျကွရသညျ ။ အုနျးတောထဲမှာ မှောငျနသေညျ ။ မိုကျကယျက မစေိမျးကို ဖကျပွီး အုနျးပငျတပငျရဲ့ ပငျစညျမှာ မှီခလြိုကျသညျ ။ “ ဟိတျကောငျလေး..လူတှေ မွငျကုနျမယျနောျ…” “ မမွငျပါဘူး..မမ…မှောငျမဲနတေယျ….” မိုကျကယျ့နှုတျခမျးတှကေ မစေိမျးရဲ့ နှုတျခမျးထူထူပွဲပွဲတှကေို ငုံစုတျလိုကျသညျ ။ သူ့လကျတှကေလညျး မစေိမျး တငျပါးကွီးတှကေို ပယျပယျနယျနယျ ကိုငျတှယျနသေညျ ။ နှဈယောကျစလုံး စိတျတှေ ပွနျထကွှနပွေီ ။

မစေိမျး ဝတျထားတဲ့ စကပျကို မိုကျကယျက လှနျတငျလိုကျပွီး သူ့မြှော့ကွိုးတပျ အားကစား ဘောငျးဘီပှကို လြော့ခလြိုကျသညျ ။မာထောငျနတေဲ့ သူ့လိငျတနျ ရှညျလမြောကွီးိကို အရငျးက ဆုပျကိုငျပွီး မစေိမျးရဲ့ အငျ်ဂါစပျပေါကျမှာ တေ့လိုကျသညျ ။ မစေိမျး ဝတျထားတဲ့ ဘလောကျဈပှပှကွီးကိုလညျး သူ လှနျတငျလိုကျပွီး ဖှံ့ဖွိုးထောငျကွှနတေဲ့ ရငျသားကွီးတှကေို သူ့လကျတှနေဲ့ ဆုပျညှဈလိုကျတဲ့အခြိနျ မှာ သူ့လိငျတနျကို ကော့ထိုး သှငျးထညျ့လိုကျသညျ ။ “ အီး….အားအား…..” တထဈထဈနဲ့ ဗစြျကနဲ ဝငျသှားတဲ့ လိငျတနျကွီးက မစေိမျးအထဲမှာ ပွညျ့တငျးတငျးကွီး ။ ရငျသီးမာမာထောငျထောငျလေး တလုံးကို မိုကျကယျ ငုံဟတျလိုကျပွီး ကော့ကော့ညှောငျ့ပွီ ။ “ အိုး….အား….အားတစှပျစှပျနဲ့ ဆကျတိုကျ ဝငျထှကျနတေဲ့ မိုကျကယျ့ လိငျတနျကွီးက လုံးပတျက တုတျသညျ ။ ရှညျလညျး ရှညျသညျ ။

မစေိမျး အီဆိမျ့နအေောငျ ကောငျးနသေညျ ။ တဖပျဖပျ အသံတှေ နဲ့ မစေိမျးရဲ့ ညညျးသံက အမှောငျထဲမှာ ခပျတိုးတိုး ထှကျနသေညျ ။ “ ကောငျးလား..မမ…” “ အငျး..အငျး….ကောငျးတယျ….အရမျး…” မိုကျကယျသညျ ဟိုတယျထဲမှာ လုပျလို့ ရရဲ့သားနဲ့ အပွငျမှာ လုပျခငြျသညျ ။ မစေိမျးရဲ့ ခွထေောငျတဖကျကို ဆှဲမပွီး ဖိဆောငျ့နသေညျ ။ သူ့ဆောငျ့ခကြျတှကေ အားပါသညျ ။ တအား အသားကုနျ ။ မစေိမျး သူ့ကို တအား ဖကျပွီး ပွီးသှားသညျ ။ “ အား….အား…….အား………အမလေး……” မိုကျကယျလညျး သူ့လိငျတနျကို မစေိမျး အငျ်ဂါစပျထဲက ဇှပျကနဲ ဆှဲထုတျလိုကျသညျ ။ မစေိမျး ဟာတာတာကွီး ဖွဈသှားသညျ ။ မိုကျကယျက မစေိမျး ရဲ. ပုခုံးကို လကျနဲ့ နှိမျ့ခပြွီး သူ့ရှေ့မှာ ထိုငျခခြိုငျးလိုကျသညျ ။ မစေိမျးသိသညျ ။ သူ့လီးကို စုတျစခေငြျတာ ။ မစေိမျးလညျး အားရပါးရ စုတျပဈလိုကျသညျ ။ “ အား…အား…..အား…..” မိုကျကယျရဲ့ သုတျရညျတှေ တဖတြျဖတြျနဲ့ မစေိမျးရဲ့ ပါးစပျထဲကို ပနျးထုတျလိုကျသညျ ။ မစေိမျးလညျး တကှပျကှပျနဲ့ မွိုခပြဈလိုကျသညျ ။ “ ကောငျးလိုကျတာ….မမ ရယျ…..ပွီး။


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။