ပြန် ပင့် ပေး တဲ့ မမပွင့်

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…

ရှမ်းပြည် နယ် တောင်ကြီးမြို့ရဲ့ ဆောင်းတွင်း .။ ခြံထဲမှာ မင်းလတ် ကင်းတာဝန်ကျနေသည် ။ ညဉ့်နက်လာလေ အေးလာလေမို့ မင်းလတ်ဂျာကင်ကို လည်ပင်းအထိ ဇစ်ဆွဲတင်လိုက်သည် ။ သေနတ်ကို ဘယ်လက်နဲ့ ပိုက်ထားရင်း ညာလက်နဲ့ အပြာရင့်ရောင် တောဆောင်းဦးထုပ်ကို ရှေ့ကိုငိုက်ငိုက် ဆွဲချသည် ။ အိမ်ကြီးဆင်ဝင်အောက်မှာ သူရပ်နေရင်း မနေ့က ညဈေးတန်းမှာ တွေ့လိုက်တဲ့ ကောင်မလေးအကြောင်း တွေးနေသည် ။ တော်တော်ချောတဲ့ ကောင်မလေး ။ အသားဖြူလွန်းတဲ့ အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ ပါးပြင်လေးတွေက အေးလွန်းနေတဲ့ ရှမ်းပြည်ဆောင်းကြောင့် နီရဲတွတ်နေကြသည် ။ ပအို့မလေးလား . .ရှမ်းမလေးလား ။မနေ့ညက မင်းလတ် မြင်မြင်ချင်း ဒီကောင်မလေးကို ကြိုက်သွားသည် ။ တာဝန်နဲ့သာ မဟုတ်ရင် ကောင်မလေးနောက်ကို လိုက်မိမှာ သေချာသည် ။ မနေ့ညက မင်းလတ် မမပွင့်နဲ့ အန်တီမြတို့ ညဈေးတန်းထွက်ကြတာ လုံခြုံရေးလိုက်ရသည် ။မာဇဒါဂျစ် အနောက်မှာထိုင်နေတဲ့ မင်းလတ်သည် လမ်းဘေးမှာရောင်းနေတဲ့ ဖိနပ်တွေကို ကိုင်ကြည့်နေတဲ့ကောင်မလေးကို ကားပေါ်က တွေ့လိုက်တာ ဖြစ်သည် ။

ချောလွန်းတဲ့ ကောင်မလေးကို ငေးနေတုံး ကားမောင်းသူ… ” ကိုကံရက မင်းလတ် အန်တီမြနဲ့ မပွင့်တို့ ဈေးတန်းထဲ လျောက်ရင်းဝေးသွားပြီ လိုက်အုံးလို့ ” သတိပေး လို့ ကားပေါ်ကဆင်း.. အမ်၁၆ ကို ပခုံးမှာ ပြောင်းပြန်လွယ်ပြီး မမပွင့်နဲ့ အန်တီမြတို့ အနောက်ကို အပြေးကလေး လိုက်သွားရသည် ။ ခုတလော နယ်မြေအခြေအနေ သိပ်မအေးလှလို့ လုံခြုံရေးမပေါ့နဲ့လို့ မင်းလတ်တို့ကို အမြဲညှွန်ကြားထားလို့ပါဘဲ။ အင်း အဲဒီကောင်မလေးကို သူပိုးဟပ်ဖြူမလေးလို့ နံမည်ပေးထားသည် ။ စိတ်ကူးသာ ယဉ်နေတာ ဒီကောင်မလေးကို ပြန်တွေ့ပါ့မလားတော့ မသိ .။ အနောက်က ခြေသံချွတ်ကနဲ အသံကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည် ။ နော်ထီးမူ အိမ်ဖေါ် နော်ထီးမူပါ ။ နော်ထီးမူက မမပွင့်တို့ ရန်ကုန်က ပြောင်းလာကထဲက ပါလာတဲ့အိမ်ဖေါ်ပါ ။ “အကို မင်းလတ်” “ဟေ . .ထီးမူ . .ဘာလဲ” မမပွင့်က အကို့အတွက် ကော်ဖီ ပို့ခိုင်းလိုက်လို့ . .ရော့ ” “အေးအေးကျေးဇူးဘဲ ထီးမူ” အငွေ့တထောင်းထောင်းနဲ့ ကြွေရည်သုတ် မတ်ခွက်ထဲက ကော်ဖီက အနံ့မွေးပျံ့နသည် ။

အလွန်အေးချမ်းနေချိန် အခုလို ကော်ဖီပူပူလေး တခွက်သောက်ရတာ ဟန်ကျလိုက်တာ ။ နော်ထီးမူက အိမ်ထဲ ပြန်မဝင်သေးဘဲ မင်းလတ်အနား ပြုံးစိစိနဲ့ ရပ်နေတုံးဘဲ ။ “ဟဲ့ ထီးမူ မအေးဘူးလား . .ပြန်ဝင်တော့လေ” “ဆွယ်တာ ဝတ်ထားပါတယ် . အကိုရဲ့ . အကိုနဲ့ စကားပြောချင်သေးလို့ပေါ့” “ဘာပြောမလို့လဲ” ” အော် . .ဒေါ်နန်းဖေါင်းနဲ့ ထီးမူ မနက်ဖန် တိုးဟူးနွေး လုပ်စားမလို့ . .အကိုရော စားမယ်မဟုတ်လားဟင် ” “ငါ ရှိရင်တော့ စားမှာပေါ့ ထီးမူ . .နက်ဖန် အဖိုးကြီးပြန်လာလို့ သူနဲ့လိုက်ရရင်တော့ ငါဘယ်စားနိုင်မလဲ” ။ “အန်ကယ်ကြီးက မနက်ဖန် ပြန်လာရင် ဘယ်မှ ပြန်ထွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး အကို ထီးမူတို့နဲ့ စားဖြစ်မှာပါ” ” အေးပါဟာ ငါကလဲ စားချင်နေတဲ့လူပါ နင်ကျွေးတာ ငါစားမယ် . .အကုန်လုံး . . ကဲ.. ဝင်တော့ အအေးမိနေအုံးမယ်” နော်ထီးမူ အိမ်ထဲ ပြေးဝင်သွားသည် ။ နော်ထီးမူရဲ့ တင်သားတွေ တုန်ခါသွားတာ သူငေးနေမိသည် ။

ထီးမူသည် ဖင်တော်တော်ဘဲလှတာ သူသတိထားမိနေတာကြာပြီ ။ အင်း ထီးမူဖင်တွေကို ကြည့်ကြည့်ပြီး ဒီကောင်မလေးကို သူပြစ်မှားမိနေတာကြာပြီ ။ နော်ထီးမူသည် သူ့ကို ညုတုတု အမြဲလုပ်သည် ။ ထီးမူ လာပို့သောကော်ဖီကို သောက်နေတုံး အိမ်ကြီးအပေါ်ထပ်က ချောက်ကနဲ အသံကြားလို့ မော့ကြည့်လိုက်သည် ။ အပေါ်ထပ်က ပြူတင်းပေါက်က မမပွင့် လက်ပြနေသည် ။ သူလက်ပြန်ပြသည် ။ ကော်ဖီမတ်ခွက်ကို မမပွင့်ကို ထောင်ပြလိုက်ပြီး သောက်ပြလိုက်သည် ။ မမပွင့်က ခေါင်းညှိမ့်ပြုံးပြကာ ပြူတင်းပေါက်က ခွာသွားသည် ။ မမပွင့်သည် သူ့ကို တော်တော်ခင်သည် ။ မမပွင့်သည် စိတ်သဘောထား အလွန်ကောင်းသည် ။ အဆင့်အတန်းခွဲခြားတာ လုံးဝမရှိ။ မမပွင့်သည် မင်းလတ်လို သူတို့အိမ်ကလုံခြုံရေးစောင့်တဲ့ ရဲတပ်သားလေးကို စေတနာထား ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံသည် ။ မမပွင့်ရဲ့ နံမည်အပြည့်အစုံက ပွင့်လင်းတောက်ထွန်း ဖြစ်သည် ။

ဦးတောက်ထွန်း နဲ့ ဒေါ်မြမြလင်းတို့ရဲ့ တဦးတည်းသော သမီးလေး ။ မင်းလတ် မမပွင့်အကြောင်းကို စဉ်းစားရင် ရင်တွေ တအားခုန်လာမိရသည် ။ မမပွင့်သည် အရမ်းလှသည် ။ ရုပ်တင်မက ကိုယ်လုံးလဲ အရမ်းလှသည် ။ မမပွင့် ကိုယ်လုံး ဘယ်လောက်လှလဲ မင်းလတ်အသိဆုံးပါ ။ သူများတွေသိတာက အပေါ်ယံဘဲ ။ မင်းလတ်က အတွင်းကျကျသိနေသည် ။မမပွင့် ဘယ်လောက်တောင် လှသလဲဆိုတာ မင်းလတ် ဘယ်လို သိသလဲ .။ ခြေသံကြားလို့ လှည့်ကြည့်တော့ သူနဲ့ဂျူတီ ချိန်းရန်လာနေတဲ့. ရဲတပ်သား ညွန့်သောင်း ။ ညွန့်သောင်းက မင်းလတ်လှမ်းပေးတဲ့ ကျည်ကပ်ခါးပတ်နဲ့ အမ် ၁၆ မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ်ကို လှမ်းယူသည်. ။ “မင်းလတ် . .မနက် အဖိုးကြီး ဘယ်အချိန် ပြန်ရောက်မလဲ . .မင်းသိလား” နေမြင့်မှ ပြန်ရောက်မှာပါ . မင်းဂျူတီမှာ ပြန်မရောက်နိုင်ပါဘူး ညွန့်သောင်းရာ” စိတ်အေးအေးထား” မင်းလတ် သူတို့နေတဲ့အိမ်ကြီး အနောက်ဘက်က တန်းလျားဆီကို လျောက်ခဲ့သည် ။

အင်းဒီအချိန်ဆို မမပွင့် ဘာလုပ်နေမလဲ ။ ဒါကို စဉ်းစားလိုက်တော့ မင်းလတ် ရင်တွေခုန်သွားသည်။ သွေးသားတွေ ဆူဝေလာသည်။ မင်းလတ်သည် မမပွင့် ရေချိုးရင် မမပွင့်နေတဲ့အခန်းကို အိမ်ကြီးအနောက်ဘက်က ရေစင်ကြီးပေါ်ကနေ တက်ချောင်းနေကျမို့ မမပွင့်ရဲ့ အလှအပတွေကို သူအားလုံး တွေ့မြင်ဘူးခဲ့တာပါ ။ မမပွင့်သည် ရေချိုးရင် ကိုယ်တုံးလုံးချွတ် ချိုးလေ့ရှိသည် ။ မမပွင့်သည် နော်ထီးမူလောက် မတောင့်ပေမဲ့ မမပွင့်ကိုယ်တွေက အချိုးကျ ကြည့်ကောင်းလှသည် ။ ဒီလိုလုပ်တာ ဒီလိုချောင်းတာ တယောက်ယောက် မြင်သွားမယ်ဆိုရင် မမပွင့်ရဲ့အဖေနဲ့ ပထမဆုံးရင်ဆိုင်မဲ့အပြင် အလုပ်လဲ ပြုတ် ထောင်လဲကျအုံးမှာဆိုတာကို မင်းလတ်သိသည် ။ မမပွင့်သည် ညဘက်ကွန်ပြူတာမှာ အင်တာနက် ဝင်ရင်လဲ ဘာညာသရကာ ဆိုက်တွေကို ဝင်တတ်တာလဲ မင်းလတ်သိသည်။ မမပွင့် တဏှာကြွလာပြီး သူမပေါင်ကြားက ပိပိကို လက်နဲ့ ပွတ်သပ်အာသာဖြေတာတွေကိုလဲ သူမြင်ခဲ့ဘူးတာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာပါဘဲ ။

မင်းလတ်သည် မမပွင့် သူမဖာသာ အာသာဖြေဖျောက်တာကို ချောင်းကြည့်ပြီး အမြဲကွင်းတိုက်သည်။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့ မမပွင့်ကို တတ်နိုင်ရင် ပြေးသွားပြီး လိုအင်တွေ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ချင်သည် ။ ယခုလဲ မင်းလတ်သူနေတဲ့ တန်းလျားအခန်းကို ရောက်တော့ဝတ်ထားတဲ့ ယူနီဖေါင်းကို ချွတ်သည် ။အားကစားလုပ်ရင် ဝတ်တဲ့အသားထူထူ ဘောင်းဘီခပ်ပွပွနဲ့ဖလံနယ်အင်္ကျၤီကို ဝတ်သည် ။ သူလုပ်နေကျ အလုပ်ကို မလုပ်ဘဲ မနေနိုင် ။ အိမ်ကြီးပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ မမပွင့်အခန်းက မီးလင်းနေသည်။ အင်း မမပွင့်တော့ အင်တာနက်ဝင်ပြီး ယောကျ်ားလီးချောင်းကြီးတွေကိုကြည့်ပြီး စိတ်တွေ တအားထန်နေလောက်ပြီ .။ မင်းလတ်ရဲ့ ပေါင်ကြားကလီးက မမပွင့်ကို မြင်ယောင်မိနေတာနဲ့ ဖျတ်ကနဲ ခေါင်းထောင် တောင်မတ်လာလေပြီ ။ မင်းလတ်သည် မမပွင့်ကို ချောင်းရန် အရင်လိုဘဲ ရေစင်ကြီးပေါ်ကို သံလှေခါးလေးအတိုင်း တက်ခဲ့ပြီး ရေစင်ကြီးပေါ်ကနေ အိမ်ကြီးဆီကို လှမ်းကူးလိုက်သည် ။

မမပွင့်ရဲ့ အိပ်ခန်း ပြူတင်းပေါက်ရဲ့ အပြင်က အုတ်စွန်းလေးမှာရပ်ပြီး အခန်းထဲကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သစ်သားတရုပ်ကပ်တွေက ကောင်းကောင်းမလုံခြုံ ။ အထဲကို မြင်နေရသည် ။ အင်း . .မင်းလတ် ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပါဘဲ .။ မမပွင့်ဟာ စာကြည့်စားပွဲမှာ ထိုင်ရင်း ကွန်ပြူတာ မော်နီတာကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရင်း သူမ ပေါင်ကြားထဲကို ဖိကာပွတ်နေသည် ။ မမပွင့်ရဲ့ ထမိန်ပါးလေးက ပေါင်ရင်းအထိ ဆွဲလှန်ထားတာ တွေ့ရသည် ။ မမပွင့်ရဲ့ ပေါင်တန်ရှည် ဖြူဖြူသွယ်သွယ်က မီးရောင်အောက်မှာ တော်တော်လှနေသည် ။ မင်းလတ် သဲသဲမဲမဲ ချောင်းနေတုံး ပြူတင်းပေါက် ဘောင်ကိုကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်တဖက်က အရှိန်လွန်ချော်ပြီး တံခါးနဲ့ရိုက်မိသည် ။ ဘုတ်ကနဲ အသံမြည်သွားသည် ။ မမပွင့် ဖျတ်ကနဲ လှည့်ကြည့်သည် ။ မမပွင့်ထိုင်ရာကာ ထလာသည် ။ ပြူတင်းပေါက်ဖက်ကို လျောက်လာနေပြီ ။ မင်းလတ်ရေစင်ကြီးဘက်ကို ပြန်ကူးဖို့ကြိုးစားသည် ။ မမှီတော့ ။

မမပွင့်က ပြူတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည် ။သူ့ကို တွေ့သွားပြီ ။ “ဟင် မင်းလတ် မင်းမင်း . .ဘာလုပ်နေတာလဲ ..အော . .မင်း . .မမပွင့်ကို ချောင်းနေတာကိုး . .လာစမ်း . . အထဲဝင်ခဲ့” မင်းလတ် ပြူတင်းပေါက်ကနေ ကျော်ဝင်လိုက်ရသည် ။ မင်းလတ်ရဲ့ လက်တွေခြေတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်ရင် နေကြသည် ။ မမပွင့်က ပြူတင်းပေါက်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည် ။ “ကဲလာစမ်း . .မင်းကို မောင်လေးတယောက်လို ခင်မင်နေတာ မင်းက အခုတော့ မရိုးမသား စိတ်တွေထားပြီး မမပွင့်ကို ချောင်းနေပါလား မင်းလတ် . .မင်း . .တော်တော်ဆိုးတဲ့ချာတိတ်. .မမပွင့် ဒက်ဒီနဲ့တိုင်လိုက်ရင် မင်းဘာဖြစ်သွားမယ် ထင်လဲ . .အိုကြည့် .. စမ်းမင်းပေါင်ကြားက ဟာကြီး မာတောင်နေပါလား” မင်းလတ် ပုဆိုးကြားက တောင်မတ်နေတဲ့ အတန်ကြီးကို မမပွင့်တွေ့သွားသည် ။ မင်းလတ် အသံမာမာနဲ့ ခေါ်လိုက်တာကြောင့် မင်းလတ် တုန်သွားသည် ။ နီရဲတွတ်နေသော မမပွင့်မျက်နှာကို သူမကြည့်ရဲ ။ ခေါင်းကြီးငုံ့ထားသည် ။

“မင်းလတ် ….ခေါ်နေတယ်လေ” “ဗျာ..မမပွင့် ” မင်းလတ် ခပ်တိုးတိုး ဖြေသည် ။ “မင်းမမပွင့်ကို ချောင်းပြီး ဒီလို ထောင်နေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား” မင်းလတ် ဘာမှမဖြေ.။ “ပြစမ်း ဘယ်လိုတွေဖြစ်နေလဲ” ဆိုပြီး ဇတ်ကနဲ မင်းလတ်ရဲ့ပုဆိုးကို ချွတ်ချပစ်လိုက်သည် ။ မင်းလတ် ဖမ်းလိုက်ချိန် မရလိုက် ။ အို . .မမပွင့် . သူ့ပုဆိုးစုတ်လေး ကြမ်းပြင်ပေါ် ပုံကျသွားချိန် တောင်မတ်နေတဲ့ သူ့ ဒုတ်ကြီးကို မမပွင့် အနီးကပ် တွေ့သွားလေပြီ . . ။ “ဟယ် အကြီးကြီးဘဲ မင်းလတ်ရယ် . . .မမထင်ရဘူးနော်” ” ဘာဘာကိုလဲ . .ဘာကို မထင်ရတာလဲ မမပွင့်” “အော် . .မင်းလို လူနံပိန်လေးမှာ ဒီလိုဟာကြီး ရှိနေမယ်လို့ မထင်ရဘူးလို့ ဟိဟိ” စောစောက အမျက်ချောင်းချောင်းထွက်ပြီး နီရဲတွတ်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ မမပွင့်ဟာ လီးကြီးကို တပ်မက်တဲ့ မျက်လုံးတောက်တောက်တွေနဲ့ ကြည့်ပြီး. . .ရယ်လိုက်သည် ။ မင်းလတ်ရဲ့ ဒုတ်တုတ်တုတ်ကြီး ထိပ်ဖျားကဒစ်ကြီးက မှိုပွင့်ကြီးတပွင့်လိုဘဲ ကားကားကြီး.။

အဲဒီ မှိုပှင့ကြှီးထိပကြ အပေါကလြေးထဲက အရကှညေတြှေ စီးကနွတောလဲ မမပှင့ြ တှေ့မှာပါဘဲ . ။ “မငြးလတြ” ” ဗွာမမပှင့ြ” “မငြးကို မမပှင့ဒြကဒြီ နဲ့ တိုငလြိုကရြမလား .” မမ မတိုငပြါနဲ့ မမပှင့ြ . ကနွောြ မှားသှားပါတယြ.. မမပှင့ြ ကို အနူးအညှတတြောငြးပနပြါတယြ” မငြး ကို အပှဈပေးရမယြ” ” ဟုတကြဲ့ မမ ပေးပါ . .မမပေးတဲ့ အပှဈဒဏကြို ကနွောြ ခံပါမယြ” “ကဲ.. ဒါဆိုရငြ မငြးဒူးထောကလြိုကြ” ဟုတဟြုတကြဲ့ မမ” မငြးလတလြဲ မမပှင့ကြ ရှဈခိုးခိုငြးတော့မညြ လို့ တထဈခွ တှကလြိုကပြါသညြ။ မမပှင့ရြှေ့မှာ ဒူးထောကလြိုကသြညြ ။ မမပှင့သြညြ ရုတတြရကြ သူမထမိနကြို ကှငြးလုံးပုံ ခွှတခြလွိုကပြါသညြ ။ မငြးလတြ ရုတတြရကြ ကှောငသြှားသညြ ။ မမပှင့ြ အောကပြိုငြးမှာ ဘာမှ ရှိမနတေော့ ။ ဗလာကငွြးသှားပှီ ။ မမပှင့ရြဲ့ မို့ဖေါငြးတဲ့ ဆီးခုံကှီးက သူ့မကွနြှာနားတထှာတောငြ မဝေး .။ အမှေးရိပထြားပုံရသညြ ။ ရှငြးပှောငဖြှေး အိနသညြေ ။

အကွဲကြောင်း နီညိုညိုကြီးကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ မင်းလတ်လီးက ပေါက်ကွဲမတတ် တင်းမာသွားရပြီ ။ မတ်မတ်တောင်နေသည် ။ တဆတ်ဆတ် လှုပ်လာသလိုဘဲ ။ “မင်းလတ် . .မင်းအခု အရင်လို ချောင်းစရာ မလိုတော့ဘူး . .ကဲ အနီးကပ်ကြည့်ပေတော့ . .ကြည့်ပြီးရင် မင်း . .ဘာလုပ်မလဲ” “ကျနော် . .နမ်းနမ်းလို့ ရမလားဟင် မမပွင့်” မင်းလတ်သည် သူ့ ရှေ့ရောက်နေသော မမပွင့်ရဲ့ ရတနာကြီးကို နှခေါင်းနဲ့ နမ်းရှုံ့လိုက်သည် ။ မမပွင့် တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည် ။ “လူဆိုးလေး . ငကဲလေး” မမပွင့်က မျက်စောင်းလေးထိုးကာ ညုတုတုနဲ့ ပြောလိုက်ရင်း မင်းလတ်ခေါင်းက ဆံပင်တွေကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည် ။မင်းလတ်လဲ သူ့နှခေါင်းနဲ့ မမပွင့်ရဲ့ ရတနာအကွဲကြီးကို ပေါ်အောက် စုံချီဆန်ချီ ပွတ်သပ်နမ်းနေသည် ။ မမပွင့်ရဲ့ ရတနာရွေကြုတ်ကြီးသည် သူစမနမ်းခင်ကထဲက အရေတွေ စိုနေသည် ။ မမပွင့်က မင်းလတ်ခေါင်းကို နောက်စေ့ကနေဆွဲကာ သူမရတနာ ရွေကြုတ်နဲ့ဖိကပ်လိုက်သည် ။

မင်းလတ်က လျာအပြားလိုက်နဲ့ မမပွင့် အကွဲကြောင်းတလျောက် အပေါ်အောက် ယက်လိုက်သည် ။ “အို ဟာဟာဟ” မမပွင့် မင်းလတ်ခေါင်းက ဆံပင်တွေကို ဆွဲဆုတ်ကိုင်သည် ။မင်းလတ်လဲ မမပွင့် လက်ခံသဘောကျတာတွေ့ရလို့ အားတက်ပြီး မမပွင့်ဖင်တွေကနေ ဆွဲဖက်ကာ ဆက်ပြီး . .ယက်ပေးပါတော့သည် ။ မင်းလတ် လက်ချောင်းတွေက မမပွင့်ဖင်တွေကို ဆုတ်ကိုင် ဖျစ်ညှစ်ထားကြသည် ။ မမပွင်က ဖင်တုံးတွေက ကိုင်လို့ကောင်းလိုက်တာ ။ မင်းလတ်သည် အိပ်မက်မက်နေသလိုပါဘဲ ။ မထင်တာတွေ ဖြစ်နေပါလား ။ သူသည် သူတို့နဲ့ အဆင့်အဆန်းကွာလှသော ထိပ်တန်းလူကြီး တယောက်ရဲ့သမီးချောချာ ကောလိပ်ကျောင်းသူတယောက်ကို စောက်ပတ်ယက်လိုက် ဖင်ကြီးတွေကို စိတ်ရှိသလို ဆုတ်နယ်နေလိုက် ဖြစ်နေသည် ။ “မင်း . .မမ စောက်ပတ်ကို သိပ်ကြိုက်တာဘဲလား” “အင်းအရမ်းကြိုက်တယ်” “မမ မမစောက်ပတ်ကို ယက်ရတာကြိုက်လား” “အရမ်းကြိုက်တယ် မမ” “ကြိုက်ရင်ယက်တအားယက် . . .အို . .မမလဲ ကြိုက်တယ်” မမပွင့်သည် ဒီလောက်ထန်နေမှန်း သူမသိ ။

မမပွင့်သည် သူမနံမည်လိုဘဲ အရမ်းပွင့်လင်းနေသည် ။ မင်းလတ်ဆက်တိုက် ယက်ပေးနေတော့ မမပွင့် ဒူးတွေ ယိုင်လာသည် ။ “ကုတင်ပေါ် သွားကြရအောင်ကွာ” မမပွင့်ရဲ့ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ မင်းလတ်နဲ့မမပွင့်တို့ နှုတ်ခမ်းချင်း စုတ်နမ်းကြပြန်သည်.။ မင်းလတ်ရဲ့ လက်တွေက မမပွင့်နို့တွေကို ဆုတ်နယ်နေကြသည် ။ မမပွင့်တကိုယ်လုံး ဗလာကျင်းနေပြီ ။ အဝတ်အစား လုံးဝမရှိနေတော့ ။ ဖြူဝင်း တောင့်တင်းတဲ့ မမပွင့်ကို လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်ခွင့်ရနေတာ မင်းလတ်အဖို့ အိပ်မက်မက်နေသလိုပါဘဲ ။မမပွင့်ရဲ့နို့တွေကို တဖက်ပြီးတဖက် စို့ပေးနေတုံး မမပွင့်သည် သူ့လီးတန်ကြီးကို လာရောက်ဆုတ်နယ်နေပါသည် ။ “နဲတာကြီး မဟုတ်ဘူး . .မင်းလတ်ရယ် .အကြီးကြီး ဘဲကွာ” “မမပွင့် ” “ဘာလဲ မင်းလတ်” “မမနဲ့ ကျနော် စစ်စတီနိုင်း ဆွဲကြမလားဟင်” “အို . .မင်းဟာကြီးကို မမပွင့် စုတ်ပေးရမှာလား” “အပြန်အလှန် ပုံစံပေါ့ ကျနော်က မမပွင့်ကို ယက်နေချိန် မမပွင့်က ကျနော့်ကိုစုတ်ပေးလေ . .နှစ်ယောက်စလုံး တပြိုင်နက်ကောင်းတာပေါ့”။

မင်းလတ်သည် လူပါးလေး မမပွင့်ဆီက အဖြေမရခင်ဘဲ မမပွင့်ကိုယ်ပေါ်ကို ပြောင်းပြန် တက်ခွလိုက်ပါတော့သည် ။ မမပွင့် ပေါင်တန်တွေကို ဆွဲဖြဲကိုင်ကာ မမပွင့်ရဲ့ ရတနာရွေကြုတ်ကြီးကို စတင်နမ်းပေးလေပြီ ။ သည်အချိန်မှာ မမပွင့်ရဲ့မျက်နှာနဲ့ နီးကပ်စွာ မင်းလတ်ရဲ့လီးကြီးက ရောက်နေသည် ။ မင်းလတ်က သူ့ကိုယ်ကို လှုပ်လိုက်တော့ လီးကြီးဟာ မမပွင့်မျက်နှာကို ထိမိလေတော့သည် ။ မမပွင့်လဲ သူမလက်ကလေးနဲ့ လီးတန်ကြီးကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည် ။ ဒီအချိန်မှာ မင်းလတ်သည် မမပွင့်ရဲ့ ရတနာရွေကြုတ်ကို စယက်သည် ။ မင်းလတ်ရဲ့လျာက မမပွင့်ရဲ့ အကွဲကြောင်းအတိုင်း တပြတ်ပြတ် အသံတွေမြည်လျက် ယက်ပေးနေသည် ။ ကိုယ့်ကို ကောင်းအောင် ယက်ပေးနေတော့ . .သူ့ကိုလဲ စေတနာထားချင်လာမိသည် ။ မမပွင့် သူ့လီးဒစ်ကြီးကို ပထမလက်နဲ့ ပွတ်သပ်ပေးတာ မင်းလတ်ကျေနပ်စွာ ခံယူနေတုံး မမပွင့်သည် သူ့လီးတန်ကြီးကို ငုံလိုက်သည် ။

အို မင်းလတ် တုန်သွားသည် ။ မမပွင့် သူ့ကို စုတ်နေပြီ ။ဒါဟာလဲ အိပ်မက်တခုလိုဘဲ.။ သူ့လို ခြံမှာစောင့်ရတဲ့ ရဲသားလေးတယောက်ဟာ အိမ်ရှင်ထိပ်တန်းအရာရှိကြီးရဲ့ သမီးက လီးစုတ်ပေးတာကို ခံနေရတယ်ဆိုတာ . .ဘယ်သူယုံနိုင်မလဲ . ။ မင်းလတ်လဲ မမပွင့်ကို ဖိဖိပြီး ယက်တော့တာဘဲ ။ မမပွင့်ကို ကောင်းစေချင်တဲ့စိတ်နဲ့သူတတ်သမျှ သိသမျှနဲ့ မမပွင့်က ရတနာရွေကြုတ်ကြီးကို စုတ်လိုက် ယက်လိုက် လုပ်ပေးနေပေသည် ။ ပိပိနှုတ်ခမ်းသားတွေကြားကို သူ့လျာကြီးနဲ့ အပြားလိုက် ယက်ပေးနေတော့မမပွင့်ဖင်ကြီးတွေ ယမ်းခါနေကြပြီ ။ မမပွင့်လဲ သူ့လီးကြီးရဲ့ ဒစ်ဖျားကို စုတ်နေသည် .။ “အိုကောင်းလိုက်တာ မမပွင့်ရယ် ” တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ မမပွင့် နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လက်တဖက်နဲ့ ဆွဲဖြဲကာ သူ့လျာကြီးကို ထိုးသွင်းသည် ။ လျာကို မွေ့ရမ်းပေးသည် ။ မမပွင်က ထွန့်ထွန့်လူးနေပြီ ။ မမပွင့်လဲ သူမပါးစပ်ထဲရောက်နေတဲ့ မင်းလတ်ရဲ့လီးကြီးကို တအားနင်းစုတ်လေသည် . ။

မကြာခင်မှာဘဲ မင်းလတ်သည် အရမ်းကောင်းသထက် ကောင်းလာရပြီး ကာမလမ်းဆုံးကို တက်လှမ်းတော့မည်လို့သိလာလို့ မမပွင့်ပါးစပ်ထဲက သူ့လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားလေရာ မမပွင့်က ထုတ်ခွင့်မပေးလို့ အခက်ကြုံခိုက် မမပွင့်လျာလေးက လီးတန်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကြားကို ထိုးဆွပတ်ရစ်နေတာကြောင့် ထိန်းထားတဲ့ကြားက သုတ်တွေ တစစ်စစ် ပန်းထွက်ကုန်လေသည် ။ မမပွင့်သည် တအားဆက်ပြီး စုတ်နေဆဲ ။ သူလဲ မမပွင့်ရတနာကြီးရဲ့အစေ့ကို ပါးစပ်ထဲငုံကာ စုတ်ပေးနေမိလိုက်သည် ။ မမပွင့်လဲ တအားအား . .ဟင်းဟင်း ညည်းရင်းတွန့်လိန်နေသည် ။ မမပွင့်လဲ ကာမခရီးအဆုံးကို တက်လှမ်းသွားပုံရသည် ။ နော်ထီးမူ အစောကြီးထပြီး ဒေါ်နန်းဖေါင်းနဲ့အတူ အားလုံးစားဖို့ မနက်စာဘရိတ်ဖတ်စ် လုပ်သည် ။ကောက်ညှင်းပေါင်း . .နှမ်းထောင်းနဲ့ တိုဟူး နှစ်ပြန်ကြော်ပေါ့ ။ ဒေါ်နန်းဖေါင်းက မင်းလတ်ကို သွားနှိုးခိုင်းသည် .။ မင်းလတ်ကို စက်ဘီးနဲ့ နံပြား သွားဝယ်ခိုင်းမလို့ ။

ပှင့လြနြးအတှကပြေါ့ ။ ပှင့လြနြးက နံပှားနဲ့ ပဲပှုတြ စားခငွတြယဆြိုလို့ မနျတလေးက ပဲပှုတကြှောလြို ဒေါနြနြးဖေါငြး . .စပါယရြှယြ လုပပြေးလေ့ရှိသညြ ။ နောထြီးမူသညြ မငြးလတတြို့နတေဲ့တနြးလွားဆီကို ထှကခြဲ့သညြ ။ မငြးလတသြညြ အခနြးလေးခနြးရှိသညအြနကြ အစှနဆြုံးက အခနြးငယလြေးမှာနသညြေ .။ ထီးမူသညြ မငြးလတကြို နှိုးဖို့ သူ့အခနြးထဲ ဝငလြိုကသြညြ ။ မငြးလတသြညြ သူ့ကုတငလြေးမှာ ပကလြကကြှီး အိပပြွောနြသညြေ ။ ဟယြ စောငတြခှား လူတခှား ဖှဈနသညြေ ..။ သူ့ခါးက ပုဆိုးသညြ သူ့လညပြငြးမှာ ရောကနြသညြေ ။ ထီးမူတကိုယလြုံး ကှကသြီးတှေ ဖှနြးကနဲထသှားသညြ ။ အို . မငြးလတရြဲ့ လကနြကကြှီးသညြ သူမနဲ့သိပမြဝေးလှ လကတြကမြးအကှာမှာ မတမြတကြှီး ထောငနြသညြေ ။ ထီးမူသညြ ယောငြျကွားတယောကရြဲ့လီးကို ယခုလို အနီးကပြ တခါမှ မတှေ့ဘူးခဲ့ ။ တှေ့မဲ့တှေ့တော့လဲ သူတိတတြခိုး သဘောကနွသေော မငြးလတရြဲ့လီး ဖှဈနသညြေ ။

မင်းလတ်မှာဒီလို ကြီးမားတုတ်ခိုင်ပြီး ရှည်လျားတဲ့ဟာကြီးရှိမယ်လို့ ထီးမူထင်မထားမိခဲ့ ။ ဘုရားဘုရား ဒီလိုဟာကြီးနဲ့ ဘယ်လိုများ စောက်ပတ်လေးထဲ ထိုးသလဲမသိဘူး . နဲတဲ့ဟာကြီးမဟုတ်ဘူး . . . မင်းလတ်ကို နှိုးဖို့ လာခဲ့တဲ့ထီးမူ မနှိုးဘဲ ရပ်ကြည့်နေမိသည် ။ မင်းလတ် အိပ်မောကျနေသည် ။ ညက မမပွင့်ကို ဖွင့်ခွင့်ရခဲ့သည် ။ ပထမဆုံးမမပွင့်ကို သူဘာဂျာကိုင်ခွင့်ရတာ ။ မမပွင့်ပါးစပ်ထဲမှာ သူပြီးသွားခဲ့သည် ။ မမပွင့်က သုတ်တွေကို မြိုချသည် ။ မမပွင့်လဲ ပြီးသွားစည်လို့ သူသိသည် ။ မမပွင့်နဲ့ သူဖက်ပြီး အိပ်နေပြီး ခနကြာတော့ သူ့ဒုတ်ကြီးပြန်မာလာပြန်သည် ။ မမပွင့်က “စုတ်ပေးရမလားဟင်” လို့မေးပြီး သူက ဘာမှပြန်မဖြေခင် မမပွင့်သည် သူ့ဒုတ်ကို ဒုတိယအကြိမ် စုတ်ပေးနေပါပြီ ။ ဒီတခါတော့ သူသည် ပြီးသည်အထိ မမပွင့်ကို မစုတ်စေပါ ။ မမပွင့်ရဲ့ဖေါင်းအိမို့မောက်တဲ့ ရတနာရွေကြုတ်ကြီးကို သူလိုးဖြစ်အောင် လိုးရမှာကြောင့်ပါ ။ မမပွင့်ရဲ့အောင်မြင်လှပတဲ့ နို့တွေကိုလဲ သူကိုင်ခွင့်စို့ခွင့် ရခဲ့သည် ။

သူသည် မင်းလတ်ဆိုတဲ့ နံမည်ကို ဖိုးကံကောင်းလို့ ပြောင်းရတော့မည် ။ သူသည် ဝမ်းသာလုံးဆို့နေသည် ။ မမပွင့်ကို ဖွင့်ခွင့်ရလို့။ သူ့ထက် အစစရုပ်ကော ပညာကော ရာထူးအဆင့်ကော သာသည့် မမပွင့်ကို တအားကြိုက်နေတဲ့ မမပွင့်အဖေရဲ့ ပီအေ ရဲအုပ် စိုးသာ မမပွင့်အနားကပ်ခွင့်မရှိတဲ့အချိန်မှာ သူသည် မမပွင့်ကို ဖွင့်တဲ့ လူဖြစ်ရလို့ပါဘဲ ။ ရဲအုပ်စိုးသာ ကိုယ်တိုင်က အရာရှိကြီးတယောက်ရဲ့ သားဖြစ်သည် ။ အလွန်ရှိုးများပြီး ဘဝင်မြင့် မောက်မာသူပါဘဲ ။ ရဲအုပ်စိုးသာသည် မမပွင့်အဖေရဲ့ ပီအေလို့ ဆိုပေမဲ့ မမပွင့်ဆီမှာ အခစားဝင်နေတာက ပိုများသည် ။ ရဲအုပ်စိုးသာသည် မင်းလတ်ကို မမပွင့် အရေးပေးတာကို မကြိုက် ။ မင်းလတ်ကို မမပွင့်တို့အိမ်မှာစောင့်တဲ့ တာဝန်ကနေ မူရင်း ရဲအရံတပ်ရင်းကို ပြန်ပို့ဖို့ သူကြိုးစားသေးသည် ။ မမပွင့်ရဲ့အမေက မင်းလတ်က ဖင်ပေါ့ပြီး ခိုင်းလို့ကောင်းလို့ မင်းလတ်ကို အိမ်မှာဘဲထားလို့ တချက်လွတ် အမိန့်ထုတ်လိုက်လို့ ရဲအုပ်စိုးသာ ငြိမ်နေရတာ ။

မင်းလတ်သည် ညက မမပွင့်နဲ့ သုတ် ၃ ကြိမ် လွတ်ထားတာမို့ ရေရေလည်လည် အိပ်မောကျနေသည် ။ ညက မမပွင့်ရဲ့ အပျိုစင်ပန်းကို ရခဲ့တာဖြစ်သည် ။ မမပွင့်သည် သူ့ကို ရက်ရက်ရောရော ပေးခဲ့သည် ။ သူသည် မမပွင့်ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်သည် ။ သူ့ကုတင်ဘေးက ချွတ်ကနဲ အသံကြားလို့ ဂျူတီစောင့်ဖို့ သူ့ရောင်းရင်း . .တယောက်ယောက် လာတာလားဆိုပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းမတယောက် သူ့နားမှာရပ်နေတာ တွေ့လိုက်သည်။ မမပွင့်လား ။ အိုး . .နော်ထီးမူပါလား ။ နော်ထီးမူသည် သူ့မတ်မတ်တောင်နေတဲ့ ဒုတ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည် .။ သူသည် ဝုန်းကနဲ စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်လာသည် ။ ထီးမူသည် သူ့ကို ပြီတီတီနဲ့ ညုတုတုနဲ့လုပ်နေတာ ကြာပြီ ….။ သူ့ကို ညတုံးကတောင် ညုတုတုနဲ့ ။ ရုတ်တရက် ထီးမူလက်ကလေးကို ဖမ်းဆုတ်ကိုင်ကာ သူ့ ဆီကို ဆွဲယူလိုက်သည် ။ “အမေ့ . အို အကိုမင်းလတ် . ” ထီးမူ ကုတင်ပေါ်ကို လဲကျလာသည် ။

မင်းလတ်သည် သူကရင်ခွင်ထဲကို အိအိထွေးထွေးလေး ကျလာသော ထီးမူရဲ့ ပါးပြင်ဖေါင်းဖေါင်းလေးကို ရွတ်ကနဲ နမ်းလိုက်သည် ။ ထီးမူရဲ့ပေါင်တန်တွေကလဲ ထောင်နေသော မင်းလတ်ရဲ့ဒုတ်ကြီးပေါ် ဖိမိနေပြီ ။ “အီးဘာဘာလုပ်တာလဲ . . .လွတ်ပါအကို့ . . .” “ထီးမူ . .နင့်ကိုငါ ချစ်တယ်ဟာ အရမ်းချစ်တယ် . .” မင်းလတ်က ထီးမူရဲ့နှုတ်ခမ်း ထူထူအိအိ လေးတွေကို ပြွတ်ကနဲ စုတ်လိုက်သည် ။ ထီးမူရဲ့ ဆွယ်တာအင်္ကျၤီလေးကတော့ ကြယ်သီး ထပ်မထားလို့ ဘေးတဖက်တခက်ကို ပွင့်ကျနေသည် ။ အထဲက ရင်စေ့ဘလောက်စ်လေးရဲ့ နှိပ်ကြယ်သီးတွေကို မင်းလတ်တထောက်ထောက်နဲ့ ဆွဲဖွင့်ဖြုတ်ပစ်လိုက်သည် ။ အတွင်းခံ ဘာမှ ခံဝတ်မထားတာကြောင့် ထီးမူရဲ့ဝင်းဝါတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဘွားကနဲ မြင်လိုက်ရသည် ။ “အို အကိုမင်းလတ် .” မင်းလတ် နို့တွေကို မျက်နှာအပ်ခါသူ့ နှခေါင်းကြီးနဲ့ နမ်းရှုံ့လေသည် ။ “အိုဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ အကို ရယ် . . .” “နင်ငါ့ကို ချစ်နေပါတယ် . .ဟုတ်တယ်မှုတ်လား . . .ချစ်တယ် မဟုတ်လား ” “အိုဟိုဟို . သိဘူး . .” မင်းလတ်က စူထွက်နေတဲ့ နို့သီးနီနီလေးကို ဖမ်းဟတ်ခါ စို့လိုက်သည် .။

“အို” . သူ့လက်တဖက်က ထီးမူရဲ့ ထမိန်အနွမ်းလေးကို မတင်လှန်လိုက်သည် ။ “ဟိတ်အာ ….” မင်းလတ် ပေါင်တန်တွေက ဖျတ်ကနဲ ထီးမူရဲ့ အဝတ်မဲ့နေပြီဖြစ်တဲ့ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးတွေကို ဘေးကိုတွန်းခွဲလိုက်ပြီး မင်းလတ်ပေါင်ကြားက ဒုတ်ကြီးက အိကနဲထီးမူပေါင်ကြားကို ထောက်မိနေပြီ . ။ ထီးမူ ဆတ်ကနဲ တုန်သွားသည် ။ “အို . .သူ့ဟာကြီး …ငါ့ဟာအပေါက်ဝမှာ တေ့ထားနေမိပြီ တော်တော်လက်မြန်တဲ့အကို . ” မင်းလတ်က ဆတ်ကနဲ ညှောင့်လိုက်သည် ။ သူ့ဒုတ်ကြီးက ထီးမူ အကွဲကြောင်းအတိုင်း ပွတ်ဆွဲသွားသည် ။ အိကျင်ကနဲ ဖြစ်သွားသည် ။ ထီးမူစောက်စိကို မိမိရရထိပွတ်သွားလို့ပါဘဲ . ။ “အကိုအကိုမလုပ်ပါနဲ့ . .သူတို့ ထီးမူကြာနေရင် လိုက်လာနေမှာ . .” မင်းလတ်သည် ထီးမူရဲ့ ပေါင်ကြားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည် ။ ထီးမူစောက်ဖုတ်ကြီးသည် မမပွင့်စောက်ဖုတ်ကြီးလိုဘဲ ဖေါင်းဖေါင်းကြီး ။ မို့ဖေါင်းခုံးထနေသည် .။ ကုန်းယက်ချင်စရာကြီး . ။

မင်းလတ်လဲ ထီးမူနို့တွေကို ဘယ်ညာပြောင်းကာ တလုံးပြီးတလုံး စို့ပြန်သည် .။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်ကို အောက်ဘက်လျောဆင်းကာ ထီးမူ ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းထိုးကာ မျက်နှာအပ်လိုက်ပြီး မို့ဖေါင်းပြီးခုံးထနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ယက်ပါတော့သည် ။ “အာအာ.အကိုရယ် . အာ . .ဟင့် . “ ထီးမူ မူးမေ့သွားမတတ်ဘဲ။ “. .အကိုအကိုရယ် . . .သိပ်ကဲတာဘဲ ထီးမူ အဖုတ်ကို သူ …. ဖမ်းယက်ပစ်တယ် အို.အိုအကို. .ရယ် . အာပါ” မင်းလတ်သည် ထီးမူကို လုပ်ချင်နေတာကြာပြီ . .ထီးမူရဲ့ဖင်ကြီးတွေကို သူကြည့်ကြည့်ပြီး စိတ်တွေ ထကြွခဲ့ရတာ ကြာပြီ ။ စောက်ပတ်ကို ယက်နေရာက ထီးမူကိုပေါင်ကနေဆွဲကိုင်ကာ ဆွဲမှောက်လိုက်သည် ။ထီးမူ မှောက်ရက်ဖြစ်သွားတော့ သူမရဲ့ ဖင်တုံးဖွေးဖွေးကြီးတွေက တပ်မက်စရာ တတုံးတခဲကြီးတွေ မြင်တွေ့နေရသည် ။ မင်းလတ်လဲ ထီးမူဖင်ကြီးတွေကို နမ်းရှုံ့ပြန် သည် .။ “အို . .အကိုအကို ဖင်ပေါက်ကို ယက်နေပြန်ပြီ . မရွံဘူးလား အကိုရယ် ဟင့်ထီးမူတော့ ရူးရတော့မယ် . ဟာ” ဖင်တွေကို ဖြဲပြီး ကိုယက်နေတာ …ထိုအခိုက် . .ဒေါ်နန်းဖေါင်းရဲ့ အော်ခေါ်သံကို ထီးမူရော မင်းလတ်ပါ ကြားလိုက်ရလေသည် ။

“ထီးမူ.ထီးမူ …ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ . . ထီးမူး” “ဟာ.. ခေါ်နေပြီထီးမူကို ခေါ်နေပြီ . . ” ထီးမူ အမြန်ထကာ အဝတ်အစားတွေ ပြန်ဝတ်ပြီး မင်းလတ်အခန်းက ထွက်ပြေးသွားသည်. ။ မင်းလတ်သည် လီးကြီး မတ်မတ်တောင်ပြီး ကျန်ခဲ့သည် ။ တောက် . ။ ကောင်းလိုက်တဲ့ပစ္စည်း . . ။ မင်းလတ် ယူနီဖေါင်းနဲ့ တန်ဆာပလာတွေ တပ်ဆင်ဝတ်စားအပြီး ညွန့်သောင်း ရောက်လာသည် .။ “ဟဲဟိုးမှာ အဖိုးကြီးကို သွားကြိုရမယ်တဲ့ . .ထုံးစံအတိုင်း . .တပ်ရင်းကကောင်တွေလဲ အက်စကော့တစီးပါမယ် . .ဆရာစိုးသာ လဲ ရောက်နေပြီ ” “ငါက ဟဲဟိုး လိုက်ရမှာလား အိမ်စောင့်ရမှာလား ” ” မင်း လိုက်သွားရမှာပေါ့ . .” “အန်တီကြီး ဈေးဝယ်ရင် မင်းက ခြင်းဆွဲလိုက်ရမှာ ” ” မမပွင့်ရော ဟဲဟိုးလိုက်မှာလား . ” ” ဒါပေါ့ . .အဖိုးကြီးကို ကြိုပြီးရင် ရွေညောင်က သူတို့အသိ တပ်မှူးဆီ ဝင်အုံ့းမှာလေ ” ညွန့်သောင်းလက်ထဲက အမ်၁၆ သေနတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး မင်းလတ်အိမ်ဘေးမှပတ်ကြီး အိမ်ရှေ့ကို လျောက်ခဲ့သည် ။

အိမ်ကြီးရှေ့မှာ ကားတွေတန်းစီထားသည်။ ရှေ့ဆုံးက အပြာရောင် မာဇဒါဂျစ် ပြီးတော့ အန်တီမြနဲ့ မမပွင့်တို့စီးမဲ့ မာဇဒါဆလွန်း . .အဲဒီနောက်က လင်းရိုဘာ ငါးချိတ်အပြာရောင်ကြီးနဲ့ ရဲတပ်သားတွေအပြည့် .။ မင်းလတ်က ရှေ့ဆုံးက မာဇဒါဂျစ်ရဲ့ အနောက်ခန်းမှာ တက်လိုက်သည် ။ ကားပေါ်မှာ သူ့ရောင်းရင်း ရဲသားတွေ ရောက်နှင့်နေပြီ .။ အားလုံး ပုဝါလည်စီး အနီများနဲ့ ။ ဟဲဟိုးလေဆိပ် .။ မမပွင့်အဖေပါလာမဲ့လေယာဉ် ဆင်းအလာကို သူတို့စောင့်နေကြသည် . ။ မင်းလတ်တို့က မလှမ်းမကမ်းမှာ နေရာယူထားကြသည် .။ ရဲအုပ်စိုးသာသည် ခါးမှာ သားရေအညိုရောင်အိတ်နဲ့ ပွိုင့် ၃၈ ပြောင်းတိုလေးကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး လက်ထဲမှာ လမ်းလျောက်စကားပြောစက်တလုံးနဲ့ မမပွင့်အနားမှာ ပြုံးပြီးရှိနေသည် ။ အန်တီမြက ဟဲဟိုးကွင်းက နံမည်ကြီး အာလူးကြော် လိုချင်တယ်ဆိုတာနဲ့ ရဲအုပ်စိုးသာက ပြာပြာသလဲ. .အထုပ်တွေ ၁၀၀ လောက် ဝယ်သည် ။ ရွေညောင်ရဲစခန်းက ရဲများလဲ ရောက်နေသည် .။

အန်တီမြကို လိုတာလုပ်ပေးဖို့ အားလုံးပြာပြာသလဲ ဖြစ်နေကြသည် .။ ရဲအုပ်စိုးသာက အာလူးကြော်ထုပ်တွေကို လာသယ်ဖို့ မင်းလတ်ကို လှမ်းခေါ်သည် ။ မမပွင့်မင်းလတ်ကို တွေ့သွားပြီ။ မမပွင့်ပြုံးပြီး သူ့ကို ကြည့်နေသည် ။ မမပွင့်က သိပ်လှနေသည် .။ ရဲအုပ်စိုးသာသည် မနေ့ညက မမပွင့်ကို ဖွင့်သွားတဲ့ကောင်ဟာ သူဆိုတာသာ သိရင် ဘယ်လိုနေမလဲ . . .မင်းလတ် တွေးနေသည် ။ မမပွင့်အနားမှာရှိနေတဲ့ ရဲအုပ်စိုးသာသည် လေဆိပ်မှ ရဲတချို့နဲ့ စကားကောင်းနေခိုက် မမပွင့်က မင်းလတ် “ခဏ” လို့ လှမ်းခေါ်သည် ။ ” မမပွင့် ကုတ်အင်္ကျ ီကားပေါ် သွားထားပေးမလားဟင် မနက်ကတော့ ကုတ်လိုသလိုဘဲ . .ခုတော့ နေမြင့်လို့ ပူလာပြီး မလိုတော့သလိုဘဲ” မမပွင့် မင်းလတ်ကို ကုတ်လှမ်းပေးလိုက်သည် ။ အို . .ကုတ်အောက်မှာ စာခေါက်လေး.။ မမပွင့်က တိုးတိုးလေး . . “စာဖတ်ကြည့် … “တဲ့ . . ။ မင်းလတ် မမပွင့် ကုတ်အင်္ကျ ီကို ကားထဲ သွားပို့အပြီး.သူ့ရောင်းရင်းရဲဘော်တွေကို သူအိမ်သာခဏသွားမယ်လို့ ပြောပြီး အိမ်သာထဲဝင်ကာ မမပွင့် စာလေးကို ဖတ်သည် .။

မမပွင့်ရဲ့စာက … ‘မောင် . .မမ မောင်ချစ်တာတွေ အရမ်းကြိုက်တာဘဲ ။ မမ မနက်ရောက်တော့ မောင့်ကိုလွမ်းနေတယ် ။ မမ ထပ်ပြီးလိုချင်နေပြီကွာ . .မမကို မောင်ထပ်ပြီး နမ်းပေးအုံး ချစ်ပေးအုံး မောင့်ကိုလဲ အနမ်းတွေထပ်ပေးမယ် . .မောင့်ရဲ့ ဘတ်ဘတ်ကြီးကို မမ လွမ်းနေတယ် . .မကြာခင် တွေ့ကြမယ်နော် . .’ ချစ်မမ … မမပွင့်စာကိုဖတ်ပြီး မင်းလတ်လီးကြီး မာကျောတောင်မတ်လာသည် ။အိမ်သာထဲ သူ့လီးတန်ကြီးကို လက်နဲ့ဆုတ်ကိုင်ထားမိရသည် ။ မမပွင့်ရေးတဲ့ ဘတ်ဘတ်ကြီးဆိုတာက မင်းလတ်ရဲ့လီးကြီးနဲ့ ဂွေးစိနှစ်လုံးကို မမပွင့်က နံမည်ပေးထားတာပါ ။ မမပွင့်ကို သူဖွင့်တဲ့အချိန် သူ့ ဂွေးစိတွေက မမပွင့်ဖင်တွေကြားကို ဘတ်ကနဲ ဘတ်ကနဲ စီးချက်မှန်မှန် ရိုက်ခတ်ကြတာကို မမပွင့်က သဘောကျပြီး . .သူ့ဘတ်ဘတ်ကြီးလို့ နံမည်ပေးထားတာပါ.။ တော်တော်နဲ့ မမပွင့်နဲ့ မင်းလတ် မတွေ့နိုင်ကြပါဘူး ။ အိမ်မှာလဲ လူမလစ်လို့ ထပ်မတွေ့နိုင်ကြဘူး ။

ဒါပေမဲ့ မမပွင့်က အရမ်း မင်းလတ်နဲ့ ထပ်တွေ့ချင်နေတော့ ကြံဖန်ပါတော့သည်။ မင်းလတ်ရဲ့အလုပ်နားရက် အပြင်လည်ခွင့် ရတဲ့နေ့မှာ မမပွင့်က ဝါးပြားရပ်ကွက်တနေရာက သူ့သူငယ်ချင်း နန်းခမ်းစံရဲ့အိမ်ကို အိမ်ကကားကို လိုက်ပို့ခိုင်းပြီး ညနေမှ ပြန်ကြိုဖို့ ပြောသည် .။ မင်းလတ်က နန်းခမ်းစံတို့အိမ်ကို လိုက်သွားသည် ။ နန်းခမ်းစံတို့မိဘတွေက ရန်ကုန်သွားနေကြလို့ နန်းခမ်းစံနဲ့ သူ့အဒေါ်ဘဲ ရှိနေသည် ။ မမပွင့်နဲ့ သူနဲ့လွတ်လွတ်လပ်လပ်တွေ့နိုင်ကြဖို့ နန်းခမ်းစံက သူမအဒေါ်နဲ့ . . ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ပေးသည် ။ ရှောင်ပေးသည် .။ သူတို့နှစ်ယောက် အငမ်းမရ နမ်းကြသည် ။မတွေ့ကြတာကြာပြီး . .လွမ်းလွန်းနေတာကြောင့် မမပွင့်ရော မင်းလတ်ပါ အဝတ်အစားတွေတောင် မချွတ်အားဘဲ မမပွင့်ထမိန်ကိုလှန်ကာ မမပွင့်ကို ဆိုဖါပေါ်မှာ ပေါင်ကားစေပြီး မင်းလတ် မမပွင့်ကို ဘာဂျာကိုင်လေသည် ။ မမပွင့်သည် သူ့ဆံပင်တွေကို ဆွဲဆုတ်ကိုင်ကာ အော်ညည်းသည် ။

တပြတ်ပြတ်တပြွတ်ပြွတ် အသံတွေထွက်နေသည် .။ အရင်က ခပ်ရေးရေးပေါက်နေသော မမပွင့်စောက်မွေးတွေ အခု လုံးဝပြောင်နေသည် ။ မမပွင့် ရိပ်လိုက်လား နုတ်လိုက်သလားတော့ မသိ ။ မမပွင့်ရဲ့ ဖင်အောက်ကို လက်လျိုပြီး ဖင်တွေကို သူ ဆုတ်ကိုင်ပြီး ဖိဖိယက်တာ ။ “အာဟာ . အာအာအာ မောင်ရယ် . အို . .မမပွင့်မမပွင့်. .အာဟာဟာ.အိုအို” မမပွင့် လူးလန်ကော့နေသည် .။ “တော်..တော်..တော်ပြီ..မောင့်ဟာကြိးကို ပေးအုံး . .မမပွင့် စုတ်ချင်တယ်” မမပွင့်သည် သူ့ဒုတ်ကြီးကို အငမ်းမရဘဲ စုတ်ပါတော့သည် ။ ပါးစပ်ကလဲ တတွတ်တွတ်.နဲ့ . “လွမ်းလိုက်ရတာ ဘတ်ဘတ်ကြီးရယ် လီးကြီးရယ်” ဆိုပြီးလျာနဲ့ ယက်လိုက်စုတ်လိုက်နဲ့ မင်းလတ်လဲ မမပွင့်လျာထိပ်နဲ့ သူ့လီးရဲ့ထိပ်ကအပေါက်ကို ထိုးကလိလိုက်တိုင်း . .မမပွင့် ပါးစပ်ထဲ သူ့လီးကြီးကို ထိုးထိုးညှောင့်မိရသည်. .။ “အာ.အာ. ကောင်း.ကောင်းလိုက်တာဗျာ . .” မမပွင့်ပါးစပ်ထဲ ပြီးသွားမှာစိုးလို့ သူ သူ့လီးတန်ကြီးကို ဆွဲထုတ်ရသည် ။

“ဘာလို့ထုတ်ချင်တာလဲကွာ . .မမပွင့် စုတ်တာ မကောင်းလို့လား . “ “မဟုတ်ဘူး . .အရမ်းကောင်းတယ် .မမပွင့်ကို အပီအပြင် လိုးချင်နေလို့ “ မမပွင့်က သူကလိုးတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံးလိုက်တာကို သဘောကျသွားပြီး . . “လိုးလိုး. .မမပွင့်ကို မင်းလေး အားရအောင် လိုးစမ်းပါကွာ” လို့ ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်ပါ သည် .။မင်းလတ်ရော မမပွင့်ရော အဝတ်အစားတွေ အားလုံးကို တခုမကျန် ချွတ်ပစ်လိုက်ကြပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ စိတ်ရှိလက်ရှိ လိုးကြတော့သည် ။ မမပွင့်သည် သူ အင်တာနက် မှာ တွေ့ဖူးထားတဲ့ မိန်းမ အပေါ်ကတက် တဲ့ ပုံစံကိုစမ်းလိုပြီး မင်းလတ် ကိုယ်ပေါ်ကို ခွတက်လိုက်ပြီး မင်းလတ်ရဲ့ လီးတန်ကြီးကို သူမလက်ကလေးနဲ့ ဆွဲယူကာ သူမစောက်ဖုတ်အပေါက်ဝမှာ တေ့လိုက်သည် .။ ဖြေဖြေးထိန်းပြီးထိုင်ချ မမ စိုအိအိ မမပွင့်စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းများကြား သူ့လီးကြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီး ညပ်နေပြီး . .ဗျစ်ဗျစ် ဗျိ . .ဆိုပြီး မမပွင့်စောက်ခေါင်းထဲ သူ့လီးတုတ်တုတ်ကြီး မြုပ်ဝင်သွားပြီ ။

မမပွင့် လဲ …. အို . .အာအာ ဆိုပြီး ညည်းရင်း ဖင်ကြီးတွေကို ကြွလိုက်ဖိလိုက်နဲ့ အပေါ်က တက်လိုးနေပါပြီ ။ “ကောင်းလား မမ” “ ကောင်းတယ် အိုအရမ်းကောင်းတယ် .ဟင်း . .ကောင်းတာ အရမ်း “ မမပွင့်လုပ်ဖူးအောင် ပေးလုပ်ရတာဖြစ်ပေမဲ့ မင်းလတ်သည် မမပွင့်အပေါ်ကနေတာကို အားမရပါ ။ မမပွင့်ကို ဖင်ပူးတောင်းထောင် ကုန်းခိုင်းပြီး သူအနောက်မှ အားရပါးရ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးလေသည် .။ “ လိုးလိုး . လိုးပေးဆောင့်ပေး တအားတအားဆောင့် “ လီးကြီးဟာ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေပြီ ။ ဖွတ်ကနဲ ဖပ်ကနဲ အသံတွေ ဆူညံနေသည် ။အင်းအင်းနဲ့ ညည်းသံ အားယူသံတွေ . .ကြားနေရသည် .။ တအားဆောင့်နေတုံး မမပွင့်ကလဲ အောက်မှ တအားပြန်ကော့ကော့ပေးနေသည် ။ အားနဲ့ မာန်နဲ့ .လိုးဆောင့်နေတဲ့အချိန် မမပွင့်က “ မြန်မြန် မြန်မြန် . .ဆောင့်တအားဆောင့်ဆောင့် “ နဲ့အော်ရင်း သူလဲ အောက်မှဒလစပ် ပြန်ပင့်ပေးနေရင်းနှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူလိုကာမအထွပ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားကြပါတော့သည် ………ပြီးပါပြီ။

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

အပြာစာပေ အောစာပေ

ပြန် ပင့် ပေး တဲ့ မမပွင့်

Related

ပြန် ပင့် ပေး တဲ့ မမပွင့်

Related

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်

နောက်ကွယ်ကစပွန်စာ

တချို့နာကျင်မှုတွေက ချိုမြိန်ပါတယ်

စူးစမ်းမှု ရဲ့နောက်ကွယ်

စံပြမော်ဒယ်လ်

အဘပေါင်ပေါ်ခနလှဲမယ်နော်