ကြှနျမကြူရှငျကို နောကျကမြှ ရောကျသှားပွနျသညျ။တံခါးကို ဖှငျ့ကာ စာသငျခနျးထဲ ဝငျရနျ ခှငျ့တောငျးလိုကျတော့ ဆရာက သငျနတောကိုရပျပွီး လှမျးကွညျ့သညျ။ ”မငျး ထပျပွီးနောကျကပြွနျပွီ။လာ မွနျမွနျဝငျ။နောကျတဈခါ ဆို နောကျမကစြနေဲ့။ဆရာက အခြိနျတိကမြှကွိုကျတာ အားလုံးမှတျထားနောျ’ အတနျးသားတှေ ရှေ့တှငျ အပွောခံနရေ၍ မကွညျခငြျသညျ့စိတျက တိုသှားသညျ။ ” ၁၅မိနဈလောကျပဲ နောကျကတြာပါ ဆရာကလညျး” ကြှနျမကပွနျပွောလိုကျသညျ့ အသံတှငျ စိတျမကြမေနပျမှုပေါျလှငျနသေညျ။တကယျတော့ ဆရာနှငျ့ကြှနျမက ခစြျသူတှဖွေဈသညျ။သို့သောျ လူမှုရေး ပတျဝနျးကငြျ တှငျ ဆရာ တပညျ့ တှဲလြှငျ အပွောခံရသညျမှာ မြား၍ ဘယျသူမှမသိအောငျတှဲကွသညျ။ဒါပမေယျ့ ခုလို လူတှရှေေ့ဆူတာမြိုးကို ကြှနျမမကွိုကျပါ။သူက နှဈယောကျသားခြိနျးတှေ့သညျ့ အခြိနျမှာပါ ဆရာလုပျခငြျသူဖွဈသညျ။ ကြှနျမနရောတှငျ ဝငျထိုငျ၍ သူသငျတာကို အာရုံစိုကျရနျကွိ ုးစားလိုကျသညျ။ကြောငျးသားတဈခြို့ လှညျ့၍ပွောငျပွနေ၍ ကြှနျမပွုံး ပွီး လကျခလယျ ထောငျပွလိုကျသညျ။စိတျမကွညျရတဲ့အထဲ သူတို့တှကေ တဈမှောကျ။သူသငျတာကွညျ့နရေငျး စိတျကစာထဲမရောကျဘဲ ကြှနျမတို့ နှဈယောကျအကွောငျးဆီရောကျသှားသညျ။ငါဘာလို့ ဒီလို လူမသိ သူမသိ တိတျတိတျပုနျး ခစြျသူလုပျနရေပါလိမျ့။သူကို မခစြျမိရငျအကောငျးသား။ ဒီလိုနဲ့ ကြူရှငျခြိနျပွီးသှားကာ ကြောငျးသားမြားအလြှို လြှို ထှကျသှားကွသညျ။ကြှနျမလညျး ပွနျဖို့ပွငျဆငျနရေငျး တဈယောကျယောကျကွညျ့နတောကို ခံစားမိ၍မော့ကွညျ့လိုကျသညျ။ဆရာသကျပိုငျက ကှနျမကို စိုကျကွညျ့ရငျး ”နဒီ ခဏနေဦး။ကိုယျမငျးကို ပွောစရာရှိတယျ” ကွညျ့ ဆရာကွီးလသေံနဲ့ ပွောပွနျပွီ။

သူနဲ့ ကြှနျမက ၄နှဈပဲ ကှာတာပါ။နှဈယောကျထဲရှိသညျ့ အခြိနျမှာတော့ သကျပိုငျလို့ပဲ ကြှနျမကခေါျသညျ။ ”ဘာလဲ မွနျမွနျပွော။ငါ သှားစရာရှိသေးတယျ” သူကိုစိတျကောကျကာ မကြမေနပျလသေံနှငျ့ မော့မကွညျ့ဘဲဖွလေိုကျသညျ။သူက ကြှနျမဘေးလာထိုငျကာ ”မငျးရဲ့ ကလေးဆနျတဲ့အကငြျ့တှကေို ဖြောကျသငျ့နပွေီ” ”ငါဒီနေ့ စိတျမကွညျဘူးနောျ။သွဝါဒတှေ လာမခွှရေငျ ကောငျးမယျ” ”ခုရကျပိုငျး မငျးဘာဖွဈနတောလဲ။ကိုယျ့ကိုလဲ အကောငျးမပွောဘဲ စိတျပဲကောကျနတေယျ။ကိုယျ့ဘကျမှာလညျး တပညျ့တဈယောကျကို တှဲနရေတာ ဘယျလောကျတာဝနျကွီးတယျထငျလဲ မငျးသိလား။” သူနဲ့ကြှနျမကွားခဏလောကျတိတျဆိတျသှားသညျ။တကယျတော့သူက ဆရာလုပျတတျတာကလှဲရငျခစြျသူကို အလိုလိုကျတတျ ခစြျတတျသူတဈယောကျပါ။ကြှနျမ ပွသနာတှလေုပျတတျတာ သူ့ကို ပွနျပွောတာတှလေညျး သညျးခံပေးတဲ့သူပဲလေ။ကြှနျမနညျးနညျးလှနျသှားတယျလို့ တှေးမိရငျး ”Sorry ပါ ဟာ။နငျက လူတှရှေေ့မှာ ငါ့ကိုပွောတာကိုး” ”ကိုယျက နောကျကတြဲ့လူကို ဘာမှမပွောဘဲနလေို့ မဖွဈဘူးလေ။ကနြျတဲ့သူတှပေါ အခြိနျမလေးစားဘဲနလေိမျ့မယျ။ ”အေးပါ။အောျမိတဲ့အတှကျ Sorry ပါ” ”မငျးဒီနေ့ စာထဲ စိတျမဝငျစားဘူးဆိုတာ ကိုယျသိတယျ။ကိုယျသငျတာတှေ မသိလိုကျဘူးမို့လား” သူငါ့ကို ဂရုစိုကျတာပဲ လို့သိလိုကျရငျး ပွုံးမိသညျ။ ”နညျးနညျးပဲ မသိတာပါ။” ”ကိုယျနောကျတဈကွိမျ ပွနျရှငျးပွပေးရမှာပေါ့” သူကပွောရငျး ကြှနျမမေးဖြားနဲ့ ပါးပွငျကို လကျနှဈဖကျနှငျ့ကိုငျဆှဲယူရငျး လာနမျးသညျ။ကြှနျမနှုတျခမျးတှကေို ခပျကွမျးကွမျးစုပျရငျး သူ့လြှာကို ကြှနျမနှုတျခမျးတှကွေားထဲ ထိုးသှငျး၍ ကြှနျမလြှာကို လာစနသေညျ။နှဈယောကျလုံး အသကျရှူမဝတော့မှ ခှာလိုကျကွသညျ။ကြှနျမအသကျကို အမွနျရှူရငျး ”သကျပိုငျ …… စာရှငျးပွတာနဲ့ နမျးတာနဲ့ ဘာမှလဲ မဆိုငျဘူး” သူက ရယျရငျး ”ကိုယျကဆိုငျတယျထငျနတော။

မငျးသိလား ဘယျလောကျကွာနပွေီလဲဆိုတာ” ”ဘာ ……ဘာကိုလဲ” ”ကိုယျတို့ အတူမနဖွေဈတာလေ။” ကြှနျမနားရှကျတှေ ပူထူလာပွီး ရှကျရှကျနဲ့ သူ့လကျမောငျးကို ထုလိုကျသညျ။ ”ဘာတှေ လာပွောနတောလဲ” ”ဟား ဟား ကောငျမလေးတဈယောကျရှကျနပွေီ။မရှကျပါနဲ့ ကိုယျကမငျးကို လှမျးနတော။” သူကကြှနျမကို ထပျနမျးလာသညျ။ဒီတဈခါတော့ သူ့လကျတှကေ ကြှနျမကိုယျပေါျကို အစုနျအဆနျပွေးလှှားရငျး ကြှနျမဝတျထားသေား တီရှပျကို မတငျဖို့ရာ ကွီုးစားလာသညျ။ကြှနျမသူလကျတှကေို ဆှဲကိုငျတားလိုကျရငျး တံခါးဝကနေ အပွငျကို လှမျးကွညျ့မိသညျ။တောျသေးသညျ။အပွငျမှာဘယျသူမှရှိမနပေါ။ ”ဘယျလိုဖွဈနတောလဲ တဈယောကျယောကျ မွငျသှားနိုငျတယျလေ” သူက ခကြျခငြျးထ၍တံခါးကို လော့သှားခပြွီး လိုကျကာတှလေိုကျခနြသေညျ။ကြှနျမအံ့သွပွီး ရငျတှခေုနျလာကာ ”သကျပိုငျ နငျဘာတှေ လုပျနတောလဲ” ”ဘယျသူမှ မမွငျအောငျလုပျနတောလေ” ”ဘာ ……နငျ ဘာတှကွေံနတောလဲ” သူက ကြှနျမဆီကို ပွနျလြှောကျလာကာ ”မငျးသိလား။ဒီလို ကိုယျ့စာသငျခနျးရဲ့ ခုံပေါျမှာ မငျးကို ခစြျကွညျ့ခငြျနတော ” သူက စိတျလှုပျရှားပွီး အနညျးငယျတုနျရီနတေဲ့ အသံနဲ့ ပွောလာသညျ။ ”ဘယျသူ ကသဘောတူတယျ ပွောလို့လဲ” ”မငျး ကွိုကျလိမျ့မယျဆိုတာ ကိုယျသိနပေါတယျ နဒီရဲ့” သကျပိုငျက ကြှနျမကို ဆှဲဖကျပွီး နမျးလိုကျတော့ သူ့ ရဲ့ အထိအတှေ့ကလှဲလို့ ကနြျတာကို ကြှနျမသတိမရတော့ပါ။သူ့ကို မလှနျဆနျနိုငျတာက ကြှနျမရဲ့ အားနညျး ခကြျတဈခုဖွဈသညျ။သူလကျတှကေ ခကြျခငြျးကြှနျမအငျ်ကြ ီကို ဆှဲမခြှတျလိုကျသညျ။သူက နောကျထပျကြှနျမလညျပငျးကို နမျးရငျး ဘရာ အနကျရောငျအောကျက တငျးရငျးနသေော ကြှနျမ -ို့တှကေို ပှတျသပျယုယနသေညျ့ အခြိနျမှာ ကြှနျမသူ့ ဘောငျးဘီခါးပတျကို ဖွုတျရနျ ကွိုးစားနသေညျ။ရုတျတရကျ သူက ကြှနျမကို ခုံနှငျ့ ကြောပွငျ ကပျ၍အိပျမိအောငျတှနျးလိုကျပွီး အပေါျမှ စီးမိုးကွညျ့သညျ။

”မငျးက အရမျးလှတာပဲ” ကှနျမသူ့ရငျဘတျကို ပှတျသပျနရေငျး ”အငျး ငါလညျး အဲ့လိုထငျတာပဲ” သူကရယျ၍ ကြှနျမပါးကို တဈခကြျနမျးလိုကျပွီး ”စိတျကွီးဝငျနတေဲ့ ကိုယျ့ခစြျသူပဲ” ”no no ငါကအမှနျအတိုငျး မွငျတတျတာပါ” ”ဒီ မခိုးမခနျ့ ပွုံးနတေဲ့ မကြျနှာကနေ စိတျလှုပျရှားပွီး ကိုယျ့နာမညျကို အောျညညျးရတဲ့ နဒီဖွဈအောငျလုပျရတော့မယျ” သူက ကြှနျမဝတျထားတဲ့ စကတျတိုကို ခါးပေါျလှနျတငျလိုကျပွီး ပငျတီအနကျလေးကို ဆှဲခြှတျလိုကျတယျ။နောကျတော့ ကြှနျမခွထေောကျကွားထဲ နရောယူကာ ခုံအောကျလြှောဆငျး၍ ကြှနျမညီမလေးကို စနမျးတော့သညျ။ကြှနျမညီမလေးက သူ့ကွောငျ့ မကြျရညျတောျတောျ ဝဲနပွေီဖွဈသညျ။သကျပိုငျရဲ့လြှာက ကြှနျမညီမလေးနရောအနှံ့ ပွေးလှှားနပွေီး သူ့လကျတှကေ ကြှနျမပေါငျတှကေို ဆုပျကိုငျထိနျးထားသညျ။ကြှနျမသူ့ဆံပငျတှကေို ဆုပျကိုငျညညျးမိရငျး ခဏအကွာမှာ ညီမလေးဆီမှ တဆဈဆဈခံစားမှုနှငျ့ အတူ ကြှနျမပွီးတော့မယျဆိုတာ ကိုသိလိုကျသညျ။သူက နမျးနတောကို ရပျလိုကျပွီး ခကြျခငြျးထလိုကျသညျ။ကြှနျမမောပနျးစှာ အသကျရှူရငျး သူ့ကို မကြမေနပျလှမျးကွညျ့လိုကျတော့ သူ့မကြျနှာပေါျက အမွငျကတျစရာ အပွုံးကို တှေ့လိုကျရသညျ။သူက ဝတျထားသော ဘောငျးဘီနှငျ့ အတှငျးခံကို အောကျကိုလြှောခလြိုကျတော့ မှနျးကပြျနသေော သူ့ရဲ့ ညီလေးက ဂုဏျယူစှာ ဟိုရမျးဒီရမျး လှုပျရှားနသေညျ။ကြှနျမကို ငုံ့နမျးလိုကျတော့ ကြှနျမညီမလေးရဲ့ အနံ့နဲ့ အရသာကို သူ့နှုတျခမျးမြားဆီမှ ရသညျ။သူက ကှနျမခွထေောကျတှကွေားနရောယူလိုကျရငျး ကြှနျမလညျပငျးကို လှမျးဆုပျကိုငျလိုကျသညျ။။နာကငြျအောငျ ညဈတာမြိုးမဟုတျဘဲ သူမကြျနှာဘကျကို ပိုနီးအောငျ ဆှဲယူလိုကျသညျ။သူက ကြှနျမမကြျဝနျးတှထေဲ မကြျတောငျမခတျဘဲ စိုကျကွညျ့ကာ သူညီလေးကို ကြှနျမညီမလေးထဲ ဖွညျးဖွညျးလေး တဈလကျမခငြျး ထိုးသှငျးကာ အသှငျးအထုတျကစားပေးသညျ။

ကွှနမြမကွနြှာပေါကြခံစားမှုကို ကွနပေစြှာစိုကကြှညြ့ရငြး ဖှညြးညညြးစှာ လှုပရြှားနသညြေ။ ” သကပြိုငြ ……ဟားး နငြ” ”ဘာလဲ နဒီ ပှောလေ ဘာလိုခငွတြာလဲ” သူကွှနမြကိုစနတယြေ။ ”Please…… ငါမရတော့………လုပပြါ…… အားးးး” သူကတငပြါးကို မှနမြှနစြပှီးလှုပရြှားလာသညြ။နောကထြပအြားပို စိုကကြာ ေ -ာငြ့လာသညြ။နောကထြပမြှနလြာသညြ။နောကထြပြ ………… ကွှနမြလကသြညြးခွှနတြှေ သူ့ကွောပှငကြို စိုကဝြငသြှားလောကအြောငြ တငြးတငြးဆှဲကိုငဖြကလြိုကတြော့ သကပြိုငြ စိတတြှပေိုလှုပရြှားသှားသညြ။ခစွသြူတှဆေို တော့ သူ့အကှိုကကြိုကွှနမြသိသညြ။ ကွှနမြညီမလေးက သူ့ညီလေးကို အတငြးစုပယြူရငြး ပှီးခငွလြာတာကို ခံစားလိုကရြသညြ။သကပြိုငလြဲ ပှီးခငွနြပှေီဆိုတာ ကွှနမြအတှအကှေုံတှအရေ သိနပေါတယြ။ ”ဟားး နဒီ ကိုယပြှီးတော့မယြ မငြး .………” ”အငြးးး ငါ ရော …………” တုနရြီမောဟိုကတြဲ့ အသံနဲ့ ကွှနမြပှနဖြှလေိုကြ တဲ့ အခွိနမြှာဘဲ သူ့ညီလေးဆီက အခစွရြညြ မွား အရှိနနြှငြ့ပနြးထှကကြာ ကွှနမြညီမလေးထဲ နှေးထှေးစှာ ဝငရြောကလြာတာကို ခံစားမိရငြး ကှနမြလညြးပှီးသှားသညြ။သူ့ကို ဆှဲဖကရြငြး ၃မိနဈလောကြ အဲ့ဒီပုံစံအတိုငြး ငှိမနြမေိသညြ။ကွှနမြသကပြှငြးခကွာ ”ဒါက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စာသငခြနြးထဲမှာ အလုပဖြှဈသှားခှငြးပဲ။နငအြတှကကြတော့ ဟုတခြငွမြှဟုတမြယြ” ”နဒီ …… မငြးက တဈခါတဈလမှော ကတသြီးကတသြတနြဲ့ ပှောရခကတြဲ့ မိနြးမဆိုးလေးပဲ။အဲ့ဒီမိနြးမဆိုးလေးကို ကိုယအြရမြးခစွမြိနပှေီ။ဒီစကားကမငြးကို ပဲ သီးသနြ့ပှောတာ။ ကွှနမြသူ့ကို ဘာကှောငြ့ခစွမြိတယဆြိုတာ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ကွှနမြသိလိုကရြတယြ။ကွှနမြခစွသြူက ကွှနမြဆရာ……ဒါပမယြေ့ တဈခွိနမြှာတော့ ကွှနမြယောကွာြးဖှဈလာမှာပါ…. ပှီးပါပှီ။