အပြာစာပေ အောစာပေ

တ သက် တာ မ ခွဲ စ တမ်း

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


ဟဲ့ ပ ပ နင့် နို့တွေရော ဖ င်တွေရော ဒီ အ တော အတွင်းမှာ မတရား ကြီးလာတယ်နော် ဟိုကောင်မ ဇင်မာ လဲ ဒီတိုင်းပဲ ငါ တစ်ယောက်ပဲ သိပ်မထွက်သလိုပဲ . . ပူစူး မ နင် မှို မစားရသေးဘူးလား ..မှိုစားလိုက် ရင် အလိုလိုကြီးလာတာပေါ့ . . မိုးတွင်းမှ မဟုတ်တာငါက ဘာလို့စားရမှာလဲ ..နင့် ကို ဖိုးဇော်က သူ့မှိုကြီး မကျွေးဘူးလား .. ကောင်မစုတ် ငါက အကောင်း အောက်မေ့လို့ .. နင် မစားဘူးသေးလို့ ကောင်းမှန်းမသိသေးတာ ငါတို့ကတော့ ကောင်းမှန်းသိလို့ ဖိုးထိန် မှိုကြီးဆို ဘယ်ချိန်လာထား လာထား မောင်ကြံတတို့ပဲ .. ပပ ပြောတော့ ပူစူး ရင်တွေပန်းတွေ တုန်ကုန်တယ်.. ပပ နဲ့ ဖိုးထိန် ခိုးလုပ်နေကြတာ သူတွေ့ဘူးတာကိုး ဖိုးထိန် က ပပ ထမိန်ကိုလှန်ပြီး နောက်ကနေ လုပ်နေတာ ပပ က လေးဘက်ထောက်ပြီး ခံနေတာ တအင်းအင်းနဲ့ လူကြီးတွေ စပါးရိတ်သွားတော့ ခိုးလုပ်နေကြတာ ပပ အိမ်ကိုသွားရင်း ပူစူးလဲ အသံတွေကြားလို့ ချောင်းကြည့်မိတာ နောက်တော့ ဖိုးထိန် က လိုးတာရပ်လိုက်ပြီး ပပ ကလဲ သူ့အဝတ်တွေ အကုန်ချွတ်နေတော့တာပဲ ဖိုးထိန်ကလဲ အကုန်ချွတ်တယ် နောက်တော့ ဖိုးထိန်က ပက်လက်အိပ်ပြီး ပပ က ဖိုးထိန် အပေါ်ကနေ တက်ခွတာ ဖိုးထိန် လီး ကိုကိုင်ပြီး စောက်ပတ်ထဲ ထည့်တာ သူတို့ လိုးနေတာကို ပူစူး သေချာကြည့်နေမိခဲ့တယ် ပပ ကလဲ ဖင်ကို တောက်လျှောက် ဆော့နေသလို ဖိုးထိန် ကလဲ ပပ နို့တွေကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ညစ်နေလိုက်တာများ ပပ ကလဲ စောက်ပတ်နဲ့ လိုးနေရင်းကနေ ဖိုးထိန်ကို ကောင်းလား ကောင်းလား မေးမေးနေသေးတယ် နောက်တော့ ကောင်မ မောသွားတယ် ထင်တယ် ဖိုးထိန် အပေါ်ကနေ ဆင်းပြီး ပက်လက်လှန်ပေးတယ် ဖိုးထိန် ထလာတော့ လီး ကြီးက မြင်ရတာများ ပူစူး အသည်းတွေ တကယ်တုန်မိတယ် ဖိုးဇော် ကသာ သူ့ကို အဲလိုများလုပ်ရင်တော့ ဆိုပြီး ဒီလိုနဲ့ ပူစူးမ စိတ်ကူးတွေ ယဉ်ခဲ့ရတဲ့ ရက်တွေ နောက် နှစ်ရက်ဆိုရင်တော့ ပူစူးမ စိတ်ကူးတွေ ဖြစ်လာပါစေ လို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ ဖိုးဇော် သူ့ကို သရက်ကုန်းက ဘုရားကိုသွားဖို့ချိန်းထားတယ် အဲနေရာက ရွာနဲ့ အဆက်ပြတ်တယ် ဘုရားကုန်း ဟိုဘက်အခြမ်း တောဘက်ကို ဆင်းတဲ့ စောင်းတန်း အဆုံးမှာ လူတွေနားဖို့ ဇရပ်တလုံးရှိတယ် ဒါပေမယ့် အဲဒီဘက်က ဘယ်သူမှ မဆင်းပါဘူး

ဟ်ုဘက်မှာက တောပဲ ရှိတဲ့ဟာ အတွဲတွေချိန်းပြီး လုပ်ကြတဲ့နေရာဆိုတာ တရွာလုံး လိုလို သိကြတာပဲ ဒါဆို ဖိုးဇော် သူ့ကို အဲနေ့လုပ်မှာပဲ ပူစူး ကြိုပြီး ရင်တွေတုန်နေမိတယ် ချိန်းတဲ့ရက်မှာတော့ ပူစူး အသက်ရှုမရတော့ .. ဖိုးဇော် ဖိုးဇော်ရယ် ငါ ငါ အသက်ရှုတွေကြပ်နေပြီဟာ နင်ကလည်း နည်းနည်းတော့ လျှော့အုံးလေ .. မရဘူးဟာ ငါ ဒီနေ့ နင့်ကို ချစ်မှာ… ဘုရား ဘုရား ပူစူး ရငိတွေတုန်လိုက်တာ သူ ချစ်မယ်ဆိုတာကြီးကို ပူစူး သိပြီးသား ပူစူးလဲ ခံချင်လို့ ညက ကောင်းကောင်းတောင် အိပ်ပျော်တာမဟုတ်ဘူး ဖိုးဇော် က မတရား ဖက်ထားပြီး ပူစူး နို့လေးတွေကို အရမ်းစို့နေတာ အရင်တုန်းက နို့စို့ခံသလို မဟုတ်ဘူး ရင်ထဲက တလှပ်လှပ်နဲ့ ကော့ ကော့င်္ပြး ပေးနေမိပြန်တယ် ကိုင်ပေးနေကျ သူ့ လီးကြီးကိုလဲ ကိုင်ချင်နေမိတယ် ခြေထောက်တွေကလဲ ပူစူး ကို ခွထားလိုက်တာများ ပူးကပ်ပြီး အရှိန်ကလေး ရလာတုန်း ရှိသေးတယ် ဖိုးဇော် က ပူစူး ကိုလွှတ်ပေးပြီး ထမိန်ကို ဖြေတယ် ပြီးတော့ ဆွဲချွတ်တော့ ထမိန်က ဖင်နဲ့ပိနေတာနဲ့ ခါးကော့ပေးလိုက်ရတယ် ဖိုးဇော် တကယ်ဆိုးတယ် အပေါ်တပိုင်းလုံးလဲ တအားချွတ်လို့ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး အခုလဲ ချွတ်ပြန်ပြီ ပူစူး တကိုယ်လုံးလဲ ပင်တီ အဝါလေးပဲ ကျန်တော့တယ် ဒါလဲ ဖိုးဇော် က ချွတ်နေလေတော့ ချွတ်လို့ရအောင် ဖင်ကို တခါ ထပ်ကော့ပေးရသေးတယ် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ကိုယ့်ရည်းစားနဲ့ ကိုယ်ပဲဟာ ချွတ်လဲဘာမှ မဖြစ်ဘူး အရင်တုန်းကလဲ ဖိုးဇော် တကိုယ်လုံး အကုန် နှိုက်နေတာပဲ ဒီနေ့မှပဲ စိတ်ကူးယဉ်သလို တကယ်ကြီး အလိုးခံရတော့မှာ ဒီနေ့ အဓိက လုပ်ရမှာက ဖိုးဇော်နဲ့ လိုးဖို့ပဲ ပူစူး တကိုယ်လုံး ချွတ်ပေးရတော့မှာပေါ့ ဖိုးဇော် သူ့တီရှပ်ရော ပုဆိုးကိုပါ ချွတ်လိုက်တော့ ပူစူး မြင်လိုက်ရတာက မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ ဖိုးဇော် ပြီးတော့ ထင်းထင်း ကြီး ကို တောင်နေတဲ့ လီးကြီး အရင်ကတည်းက ပူစူး သူ့ကို လက်နဲ့ လုပ်ပေးနေကျပါ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ပူစူး ရင်တွေတုန်လိုက်တာ တံတွေးတောင်မြိုချမိတယ် ငါ့ စောက်ပတ်ကလေးကို လိုးမယ့် လီးကြီးဆိုပြီး ဖိုးဇော် အသာလေး ပူစူး ပေါင်ကြားမှာ ဝင်လိုက်ပြီး ပူစူး စောက်ပတ်ကလေးကို လက်နဲ့ ပွတ်နေသေးတယ် ဖိုးဇော်ရယ် လုပ်မှာသာ လုပ်ပါတော့ဟယ် တခါ ပူစူး နို့တွေကို လာစို့နေပြန်ပြီ နို့တွေ စို့နေရင်းကနေ ဗိုက် ဗိုက် ပြီးတော့ .. အာ — ဖိုး ဖိုးဇော်ရယ် အိုး— အာ ဟာ– ဖိုးဇော် ဖိုးဇော် .. ချစ်လို့ပါ ပူစူးလေးရယ် ငါ နင့်ကို အရမ်းချစ်လို့ပါ .. ပူစူး ဘယ်လို နေရမှန်းတောင်မသိတော့ပါဘူး စောက်ပတ်လေးကို ယက်ပေးနေတော့လေ .. နင် နင် ကလဲဟာ ငါ ငါ လဲ ရေ ရေချိုးလာပါတယ် အာ အာ ဖိုးဖော် ဖိုးဇော် အောက် အောက်နားလေးကို အောက်ကိုရွှေ့လေ အင်း အင်း အာ ဖိုးဇော် ဖိုးဇော်ရာ သေတော့မှာပဲဟာ ဟင့် အဲတာ အဲတာ ဟုတ်တယ် အဲတာ အ အာ အာ .. ဖိုးဇော်က စောက်ပတ်ကို လက်နဲ့သာ နေရာစုံအောင် လုပ်ပေးဘူးတာ ဒီလိုမျိုး တခါမှ လုပ်ပေးဘူးတာ မဟုတ်ဘူး ပူစူး စိတ်တွေ ဘယ်လိုထကုန်မှန်းကို မသိတော့ဘူး တကိုယ်လုံး စိတ်တွေ ကြွလာသလား အောင်းမေ့ရတယ် ဖိုးဇော် ခေါင်းကိုဆွဲပြီးတော့ကို စောက်ပတ်နဲ့ လျှာ ကို အတင်းထိနေအောင်ကို ဆွဲဆွဲကော့ပွတ်မိပြန်တယ် . .ဖိုးဇော်ရေ — အာ ငါ့ကို လုပ်ချင်လုပ်ပါတော့ဟာ ငါ မနေတတ်တော့ဘူး ဟင်း အင်း ဖိုးဇော် လာ လာတော့ဟာ … ဖိုးဇော် စောက်ပတ် ယက်နေတာကနေ ထပြီး စောက်ပတ်ကလေးကို လီး လာထိတာသိလိုက်တယ် .. နင် စောက်ပတ်ကို လက်နဲ့ ဖြဲပေးထားလေ .. ပူစူး အလိုလို စောက်ပတ်ကလေးကို ဖြဲပေးမိတယ် ဖိုးဇော် နေရာပြင်လိုက်ပြီး စောက်ပတ်ကို လာထောက်တယ် နခမ်းသားက တင်းကနဲ ဖြစ်သွားပြီး နွေးကနဲ ပူစူး စောက်ပတ်ထဲကို လီး ဝင်ပြီ ဆိုတာ သိလိုက်ပြီ အရင်တုန်းက ဖိုးဇော် လက်နဲ့ လုပ်ပေးသလို မှ မဟုတ်တာ စောက်ပတ်မှာ လီးကြီးက တင်းတင်းကြီး ထိုးဝင်နေတာ .. အ ဟင့် အ အ ရွှီး အင်း ဟင်း … ဖိုးဇော်က သူ့လီးကြီးကို စောက်ပတ်လေးထဲ လိုးထည့်လိုက်တိုင်း တင်းကနဲ တင်းကနဲနဲ့ တထစ်ချင်း လီး က စောက်ပတ်လေးထဲကို နင့် နင့်ပြီး ဝင်ဝင်သွားတာပဲ ကောင်းလိုက်တဲ့ အရသာ ဖိုးဇော် တချက်တိုးတိုင်း ပူစူးလဲ တချက် စောက်ပတ်ကနေ ပြန်ညစ်နေမိတယ် လီး အဆုံးလဲရောက်ရော ပူစူး နို့တွေကို ကိုင်ပြီး နယ်ရင်း .. ပူစူး ငါတို့ လိုးကြမယ်နော် . ပူစူး အလိုလို ခေါင်းကို ညိတ်မိတယ် .

. အာ အာ အင့် အ ဖိုးဇော်ါ်ရယ် … ကောင်းလိုက်တာဟာ အင့်ဟာ ကောင်းလား ကောင်းလား ပူစူး ငါ့ လီးကြီး ကောင်းလား … .. အင် အ လုပ် လုပ်လေ ကောင်းရင် လုပ် လုပ် ငါလဲ ကောင်းတယ် အ အင်း အ .. ဖိုးဇော် အားရပါးရ လိုးနေတာကို ကြည့်ရင်း ပူစူး စိတ်တွေ ပိုပိုပြီးတော့တောင် ထလာတယ် ဖိုးဇော် လီးနဲ့ လိုးထည့်တုန်းမှာပဲ ကုန်းထပြီးကြည့်တော့ ကိုယ့် စောက်ပတ်ကို တဖတ်ဖတ်နဲ့ လိုးနေတဲ့ ဖိုးဇော် လီး ရဲ့ လမွှေးတွေကို မြင်တော့ ကိုယ့် စောက်ပတ်ကလေးထဲ လိုးတာကို ကြည့်ချင်မိတယ် စိတ်က ထလာတော့ စောက်ပတ်နဲ့ အောက်ကနေ ဖိုးဇော် လိုးတာကို ပြန်ကော့ကော့ပေးနေမိတယ် ပါးစပ်ကလဲ ဖိုးဇော် လိုးပေးတာကို စိတ်ကူးယဉ်တုန်းကတိုင်း အားရပါးရကို လျှောက်အော်မိနေတယ် . ဖိုးဇော် ဖိုးဇော် အဲ စောက်ပတ်က နင့် အတွက် နင့် အတွက် လိုး လိုး စောက်ပတ်တွေ ပြဲအောင်လိုး . ဖိုးဇော် အ အာ ငါ့ ငါ့ စောက်ပတ် ကို ကြိုက်လား ကြိုက်ရဲ့လား အ နင် ငါ့ကိုပဲ လိုးရမယ် နင် ငါ့ကိုပဲ ဒီ စောက်ပတ်ကိုပဲ လိုးရမယ် အာ အင်း . သေပါပြီ ဆောက်လီးကြီး ဆောက်လီးကြီး .. ဘယ်သူမှ ရှိတာမှာမှ မဟုတ်တာ ကိုယ့်ရည်းစားနဲ့ကိုယ် ဘာမှမဖြစ်ဘူး .. ပူစူး ငါ့ လီးကြီးလိုးတာ ကောင်းလား ကောင်းလား နင့်စောက်ပတ်ကတော့ အရမ်းကောင်းတာပဲ လာ လာ ကဲ ကဲဟာ .. .. မသိဘူး ငါ မသိတော့ဘူး .. မသိလို့ရမလား ကဲ သိပလား အင့်ဟာ အင် သိပလား …. လုပ်သာလုပ်တော့ လုပ် လုပ် အဲတာ နင့်အတွက် အဲဒိဟာက နင်လုပ်ဖို့ ဘယ်သူမှ လုပ်ဖို့မဟုတ်ဘူး အဲဒါ နင်လုပ်ဖို့ လုပ် လုပ် သေအောင်လုပ် .. လိုး လိုးစမ်း လိုး အဲတာ နင့် စောက်ပတ် လိုး လိုး သေအောင်လိုးပစ် အဲဒါ နင့်ဟာလေး အီး အ အာ သေပါပြီ ဟင့်အင်း လိုး လုပ် လုပ် ရတယ် ငါ ရတယ် လုပ် လုပ် ကောင်းလား ကောင်းလားလို့ ငါ ကောင်းလား အား အား အား သေပါပြီ အား အား အ စောက်ပတ်ကို ထောင်လိုးတယ် အ အ ဖိုးဇော် ဖိုးဇော်ရေ အာ အား အာ အင့် . . နင့် စောက်ပတ်က လိုးလို့ ကောင်းတာကိုးဟ ငါတို့ တသက်လုံး ဒီလိုပဲ လိုးမယ် လာထား လာထားစမ်း .. ကောင်းတယ် ဟုတ်လား ဟုတ်လား လိုး လိုး လိုး စမ်း .. နင့် ခြေထောက်တွေ အဲတိုင်း မြှောက်ထား ငါ အပေါ်က တက်မယ် .. အား အ ရက်စက်လိုက်တာ ရက်စက်လိုက်တာ ဖိုးဇော်ရယ် မရဘူး မရတော့ဘူး ငါ အောက်ပြန်ချအုံးမယ် .. ဟငိ့ ဟင့် ဖိုးဇော် ဒီတိုင်းလေးလဲ ကောင်းပါတယ်ဟယ် ဒီတိုင်းလေးလုပ်နော် ဟိုလိုကြီးက အောင့်တယ် နင့်ဟာကြီးက ဟိုးထဲကို သွားသွားထောက်တယ်ဟာ ဒီတိုင်းလေးပဲ ကောင်းတယ် သိလား နော် နော် .. အရည်တွေ သုတ်ဦးဟာ နင့် ထမိန်နဲ့ သုတ်လိုက် ငါ့ လီးမှာ နင့် အရေတွေ အများကြီးပဲ .. . ဖိုးဖော်နော် နင်လုပ်လို့ ထွက်ကုန်တာ ယူလိုက် ငါသုတ်ပေးမယ် .

. ပူစူး နငြ ငါ့ကိုယူရမယနြောြ ကှားလား ငါပှောတာ . အောငမြလေးဟယြ ငါ့ကိုတောငြ လိုးနပှေီးမှ ဘာဖှဈတာတုနြး .. မသိဘူး ခစွလြို့ ကဲ လာထား .. အာ လုပပြှီ အ အ အ ကောငြး ကောငြးလား ကောငြးလား .. အားရပါးရ အလိုးခံရတာ နညြးနညြး ကှာလာတော့ တဖှညြးဖှညြး တကိုယလြုံး တောင့သြလိုလို ဖှဈလာနပှေီ ပူစူး သိတယြ ဘာဖှဈတယဆြိုတာ ဒါ ပူစူး စောကရြတှေေ ထှကခြငွနြပှေီဆိုတာ စောကပြတြ အထဲမှာ ဆောကရြတှေေ တောင့နြပှေီအရငြ ဖိုးဇောြ လကတြှနေဲ့ ကလိတုနြးကလဲ ဒီလိုပဲ ထှကကြုနတြာပဲ ဒါပမယေ့ြ အဲတုနြးကတော့ ဖိုးဇောကြ လကတြခွောငြးပှီးမှ နောကတြခွောငြး နောကဆြုံး သုံးခွောငြးဆို အကုနြ ထှကကြုနတြာပဲ အခုတော့ စောကရြတှကေလေဲ မထှကဘြူး စောကပြတမြှာ တငြးပှီး မထှကပြဲ ဖှဈနတယြေ . ဖိုးဇောြ လိုး လိုး ဟာ လိုးစမြးပါ အရမြး အရမြးလုပြ ငါ ငါ မရတော့ဘူး လိုး လိုး ငါ့ စောကပြတကြို လိုး အား– အား – သပှေီ — အား ဖိုးဇောြ ဖိုးဇောြ တခကွြ ဆခကွြ ဆောင့ထြည့ပြေး ဆောင့ြ ဆောင့ြ အရမြးဆောင့ဟြာ အ ဆောင့ြ အ အ အား .. အထဲကို ခပပြှငြးပှငြးကှီး ထိမိတော့မှပဲ စောကပြတကြနေ စောကရြပနြေးတော့တယြ စောကရြတှကေေို ငါးခါလောကြ ညဈထုတပြှီးတော့မှ ကုနတြော့တယြ ဖိုးဇောြ ကတော့ လိုး ကောငြးတုနြး စောကပြတထြဲက ကောငြးလိုကတြာမွား ဘာနဲ့မှကို မတူဘူး အရငြ ဖိုးဇောြ လကနြဲ့ လုပတြုနြးက ဆိုတာ အခုနဲ့မွား ဘာမှကို မဆိုငဘြူး ပူစူး တကိုယလြုံးလဲ အားမရှိတော့သလို နုနြးကသွှားတာပဲ ဖိူးဇောြ ကတော့ ပိုပိုပှီးတော့တောငြ လိုးခကွကြ မှနနြသေေးတယြ လိုးပါစလေေ ကိုယ့ြ ခစွသြူပဲ တသကလြုံး အတူတူ လိုးကှရမှာ . ပူစူး ပူစူး .. ဖိုးဇောြ တရှုးရှုး နဲ့ လိုးနရငြေးကနေ ပူစူး စောကပြတထြဲ နှေး ကနဲ နှေးကနဲ သိလိုကပြါပှီ ဖိုးဇောြ အရညတြှေ ဆိုတာကို လီးကှီးကို စောကပြတြ အဆုံးထည့ပြှီး စောကပြတထြဲမှာ တိုးကနဲ တိုးကနဲ ဖှဈနတယြေ နောကတြော့ ပူစူး အပေါကြို ကိုယလြုံးကှီးက ကလွာပှီးတော့ အတငြးဖကထြားတယြ .. ပူစူး မိနြးမရယြ .. အို မိနြးမ တဲ့လား ဖိုးဇောရြယြ ပူစူး လကတြှကေ ဖိုးဇောြ ကို တငြးတငြး ဖကမြိတယြ နညြးနညြး ပုံမှနပြှနဖြှဈတော့မှပဲ . ဖိုးဇောြ ဖယအြုံးလဟော နငကြလဲ ထုတပြေးအုံးလေ ဘာမှနြးလဲမသိဘူး လူကို အရမြးလုပတြာပဲ ဖယအြုံးဟာ ..ဟင့အြငြး ငါ နင့ကြို ဒီနေ့ တနကေုနလြိုးမှာ ပှီးရငြ ညကရွငြ ငါတို့ တဲကို ခိုးပှေးမှာ .. ပူစူး ရငတြှတေုနကြုနပြှီ ဖိုးဖဇြာက ခိုးပှေးမယတြဲ့ .
. ဘယြ ဖှဈမလဲ မဖှဈဘူး ငါ့ကို အဖတေို့က သတလြိမ့မြယြ မဖှဈဘူး .. ဘာလို့မဖှဈရမှာလဲ နငနြဲ့ငါ ကှိုကနြတော သိနတောပဲဟာ .. ငါတို့က ငယြ ငယသြေးလို့ မယူရသေးဘူးလို့ ငါ့ကိုပှောထားတယြ ဖိုးဇောြ .. အေး အဲဒါဆိုလဲ ဖငကြုနြးဟာ .. ဟယတြော့ ဘာမှလဲ မဆိုငပြဲနဲ့ .. ကုနြးပေးပါဟာ ငါ လုပကြှည့ခြငွနြတောကှာပှီ ဟိုကောငြ ဖိုးထိနဆြို ပှောတာကှာလှပှီ ငါ နင့ကြို သနားလို့ ….. အလို ဖိုးထိနကြ ဘာပှောလို့တုနြး .. နင့လြို ခါးရှညတြှကေ ဖငကြုနြး လိုးပေးမှ စောကပြတြ အထဲက အားရတာတဲ့ ပပ တို့လို ခါးတိုတှကေ သိပမြခံနိုငဘြူးတဲ့ ငါ့ လီးကှီးနဲ့ဆို နငနြဲ့ ကဲဟာ ကုနြးပေးဟာ .. ဟာ နငကြလဲ ကဲ ကဲ နငကြ လုပခြငွသြေးလို့လား ခုပဲ ပှီးသှားတာကို . . လုပခြငွတြာပေါ့ဟ တနကေုနပြဲ နငြ ကုနြးပေးရငြ ပှနတြောငလြာမှာ .. အေးပါ နင့ဟြာနငြ တောငအြောငလြုပအြုံး နငတြောငလြာရငြ ငါ ကုနြးပေးမယြ ဟ ဟ .. အဲဒီမှာ ပူစူး စကားလှနသြှားတာ ဖိုးဇောြ အပေါကြို တကလြာပှိး လီးကပူစူး ပါးစပနြားကို တေ့ထားတယြ . ပူစူး နငနြဲ့ငါက လငမြယား ဖှဈနပှေီနောြ တသကလြုံး နရမှော .. ဖိုးဇောြ ဘာပှောလဲ ဆိုတာ ပူစူး သိပါတယြ ပူစူး လီးကို ကိုငလြိုကတြယြ ပှီးတော့ အရငတြုနြးကလိုပဲ လကနြဲ့ အသာလေး လုပပြေးနမေိပှနတြယြ လီးက တဖှညြးဖှညြး ကှီး ကှီး လာပှနတြယြ အရငကြ ပူစူး လုပပြေးဘူးတာက ပုဆိုးထဲမှာ အခု ပူစူး အပေါကြနေ ခှပှီး လီးကှီးကိ မှငရြတော့ ပူစူး အသညြးတှယေားလာတာပဲ ဟို စကားကလဲ ငယငြယကြတညြးက ကှားဘူးတယြ လိးကို ကောငြးကောငြး စုပြတတရြငြ ဘယမြှမသှားဘူး ဒါဆို ဖိုးဇောြ က ကိုယ့ရြညြးစားပဲ ဘာဖှဈလဲ ပှီးတော့လဲ ယူကှမှာပဲ ပူစူး လီးကှီးကို ပါစပထြဲ ထည့မြလိုကတြယြ ကဲ ဘာဖှဈလဲ နောကလြဲ လုပရြမှာပဲဟာ ဖိုးဇောြ ဆီက မပီမသ အသံတော့ ကှားသား ဖိုးဇောြ လီးကို ကှားဘူးနား၀ ရှိသလို လုပပြေးမိနတယြေ လီးစုပတြတရြငြ လငကြ ဘယမြှ မသှားတော့ဘူး မလား ဒေါလြေးခွို ပှောတဲ့ အသံ ပှနကြှားမိနပှနေတြယြ လီး ထိပကြ ဒဈကို သခွောလေး လုပပြေးလိုကြ တငြးကားနအေောငြ ကှီးလာလိမ့မြယြ လို့ပှောတာကိုး ပါးစပြ ထဲကနေ လီးကိုပှနထြုတပြှီး သခွောကိုငရြငြး ထိပကြ ဒဈကို ယကပြေးလိုကတြာ တကယပြါပဲ လကထြဲမှာကို သိသိသာသာ ကှီးလာတာ လီးကှီးကို ကိုငညြဈရငြး အောကကြ စောကပြတကြလဲ အလိုလို လိုကပြှီး ညဈနတယြေ ခကတြာပဲ အခွောငြးလိုကြ ငုံလိုကပြှီးမှ ပါးစပနြဲ့ လိုးပေးမိတယြ . တောပြှီဟာ ငါ လိုးတော့မယြ နငြ ဖငကြုနြးတော့ အဲတော့မှ အသလေိုးပှဈမယြ .. ဟယြ ဘယလြို .. တကယပြှောတာ နင့ကြို ဖငကြုနြး လိုးခငွနြတော ကှာလှပှီ .. ဟယြ လူစုတြ . . ဘာဖှဈလဲ ငါ့ဟာမလို့ပေါ့ သူမွားဟာ လွှောကပြှောတာမှ မဟုတတြာ လာပါဟာ နင့ြ ခါးကို ကိုငကြိုငပြှီး အသားကုနြ လိုးခငွလြို့ ကလေးလဲ တနြးရ .. ဟယြ ဖိုးဇောြ အစုတပြလုတြ ကလေးက ပှောနသေေးတယြ .
. ဟုတတြယြ သားလေး သားလေး ရအောငလြိုးမယြ နောြ မမကှေေီး … ပူစူး ဘယလြိုပှုံးမိမှနြးလဲ မသိသလို ဘယလြို ကုနြးပေးမိမှနြးလဲ မသိတော့ဘူး ပပ ကုနြးတဲ့အတိုငြး ဖငလြေးကို ထောငနြအေောငြ ကုနြးပေးနမေိတယြ ပှုံးမိတာက ဖိုးဇောကြ သူ့ကြု မမကှေေီး တဲ့လေ ဖိုးဇောရြယြ ငါတို့ တသကမြခှဲကှစတမြးပါဟာ .. အင့ြ .. လိုးတာ တမွိုးပါလား . .. အင့ြ .. အို လူတောငြ ရှှေ့သှားတယြ မတူဘူး ခုန ပကလြကလြိုးတာနဲ့က လုံး၀ လုံး၀ ပဲ တခကွခြငွြး လိုးပေးနပမေယေ့ြ အရမြးကှီးကို အားပါတာပဲ လီးကလဲ ပှောငြးပှနကြှီး လိုးနသလေိုပဲ ထိလဲ မထိဘူး ဒါပမယေ့ြ အတှငြးသားတှကတေော့ လုပနြတယေဆြိုတာ သိနတောပေါ့ တဖှညြးဖှညြးနဲ့ ပူစူး နံရံကို ခေါငြးတိုကမြိနပှေီ ဖိုးဇောကြ အရှိနမြလွှော့သေးဘူး လုပပြါစလေေ ပှောရရငြ ကိုယ့လြငဖြှဈနပှေီပဲ နောကလြဲ ကိုယ့လြငဖြှဈမှာပဲ လုပမြလေ့စေ ကိုယကြလဲ ခစွတြာကိုး နော့ ဖိူဇောြ အဲလို လုပရြငြး ပှီးသှားတယြ ပှီးပါစေ ဒါတှကေ နဂိုကတညြးက ကှားဘူးပှီးသား အမစိနဆြို တလတောငြ သူ တခါ မပှီးရဘူးတဲ့ ကိုကှီးထှနြး နောကတြော့ အမစိနြ ပှီးတဲ့အထိ နလေို့ရအောငြ အရကသြောကပြှီး လိုးမှ အမစိနြ ပှီးတယတြဲ့ ဒါတှကေ စကားဝိုငြးတှမှော ကှားဖူးနပှေီးသားပါ ကိုယကြမှ အခုနက ပှီးလိုကရြသေးတယြ
ပပ ဆိုရငြ ဖိုးထိနနြဲ့ တုနြးက မပှီးလိုကရြရှာဘူးတဲ့ ဖိုးထိနကြ အရငပြှီးတော့ ဆကမြလုပနြိုငတြော့ဘူးတဲ့ နောကတြခါ ထပတြှေ့မှ ပပ ပှီးတာတဲ့ နှဈယောကသြား ဖကအြိပနြရငြေး တှေးနမေိတာပါ ပှီးတော့ လကကြလဲ ဖိုးဇောြ လီးကို အလိုလို ကိုငနြမေိတယြ ဖိုးဇောြ လကတြှကေ ပူစူး နို့တှကေို လာကိုငပြှနတြယြ ပူစူး လကထြဲက ဖိုးဇောြ လီးကှီးကလဲ ပှနကြှီးလာပှနပြှီ လီးကှီးကို လကနြဲ့ အသာလုပပြေးနရငြေးက .. ဖိုးဇောြ ငါ့ကို လုပရြတာ ကောငြးရဲ့လားဟငြ .. ကောငြးတာပေါ့ ပူစူးရယြ အရမြးကောငြးတာပေါ့ဟာ နငကြလဲ ညနကရွေငြ မပှနနြဲ့တော့နောြ ငါတို့တဲကိုသှားကှမယြ ငါအားလုံးစီစဉထြားတယလြေ .. . မဖှဈပါဘူးဟယြ အမကေ ပှောထားတယြ နောကြ တဈနှဈ နှဈနှဈလောကမြှ စဉြးစားတဲ့ အခုက အရမြးငယသြေးတယြ မဖှဈဘူးတဲ့ အဒေါလြေးကရော နင့ကြို မပှောဘူးလား . . အေးပါဟာ ဒါပမယေ့ြ ငါတို့ နေ့တိုငြး လိုးကှမယနြောြ . . ဟဲ့ ဘယဖြှဈမလဲ ငါတို့က ယူကှသေးတာလဲ မဟုတပြဲနဲ့ .. .. နငကြလဲဟာ ရပါတယြ ငါကတော့ မနနေိုငဘြူး နငကြရော နနေိုငလြို့လားပှော .ဖိုးဇောကြ မေးနရငြေးကနေ ပူစူး စောကပြတကြလေးကို လကနြဲ့ လာပှတပြေးနတယြေ . နငကြလဲဟာ နေ့တိုငြးမဟုတပြမယေ့ြ ဟိုရကတြှဆေိုရငတြော့ နငနြဲ့ တှေ့မှာပေါ့ .. ဘယရြကတြှတေုနြး .. .. ဗိုကမြကှီးတဲ့ ရကတြှလေေ အဲတာရှိတာ နငမြသိပါဘူး မိနြးကလေးတှပေဲသိတာ သူက ရာသီလာတာနဲ့ တှကရြတာ အခုတောငြ အဲဒီရကမြို့လို့ လိုးလို့ရတာ .. အခု လိုးလို့ရတယဆြိုလဲ အခုလိုးမယြ လာ .. ဟငြ ဘာမှလဲ မဆိုငပြဲနဲ့ . . လာပါ ပူစူးလေးရယြ ငါ လုပခြငွနြပှေီ .. ပူစူး ပေါငလြေးကို အလိုကသြင့ြ ကားထားပေးလိုကတြယြ ဘယလြိုဖှဈမှနြးမသိဘူး ပူစူးလဲ တခါထပပြှီး ခံခငွလြာပှီ ဒီတခါတော့ ပူစူး ရငတြှေ တုနမြနတေော့ဘူး ဖိုးဇောြ လီးကှီး စောကပြတထြဲ ဝငလြာမှာကို စောင့နြမေိတယြ လီးကှီးက စောကပြတထြဲ တိုးဝငလြာတော့ ပထမ တုနြးကလို ပူစူး သဲသဲလှုပြ မဖှဈတော့ဘူး လီးက လိုးပေးနတေဲ့ အရသာကို မကွလြုံးလေးပိတပြှီး တခကွခြငွြး ခံစားနမေိတယြ စောကပြတနြဲ့ လီး က လိုးနတောကို ဆှဲနတောကိုသိတယြ ပါးစပကြလဲ တိုးတိုးလေး လိုကပြှီး ညညြးနမေိတယြ
အား—- အား—– အား— . ဒီတခါ လိုးတာ ပိုပှီး အရသာရှိတယြ ဖိုးဇောကြလဲ ပုံမှနြ တခကွခြငွြး လိုးပေးနတယြေ ပူစူး မကွလြုံးမှိတပြှီး ဘာကြုမှ မကှည့တြော့ပဲ စောကပြတထြဲ လီးကှီး လိုးပေးနတောကိုပဲ အာရုံစိုကပြှီး စောကပြတသြားတှကေို လီးနဲ့ထိထိနတောကိုပဲ အရသာ ခံနမေိတယြ ကောငြးလိုကတြာ လီးထိပကြှီး တိုးဝငလြာတိုငြး ပူစူး တိုးတိုးလေး ညညြးမိတယြ စောကပြတသြားတှကေို လီးကှီးတိုးတိုငြး ကောငြးသလို လီးကှီး ပှနထြုတတြော့လဲ တမွိုးပဲ ပှနတြိုးဝငလြာမှာကို သိနသလေိုပဲ ဖိုးဇောရြယြ ဖိုးဇောကကြ ပူစူး ဆီးခုံကို လကနြဲ့စမြးတယြ ပူစူး လဲ သတိထားမိပှီ ဖိုးဇောြ လီး ဝငနြတော ပူစူး လကကြို ဖိုးဇောကြ တငပြေးတယြ လကမြှာ ဖိုးဇောြ လီးကှီး ဝငလြာတိုငြး လာထိနတယြေ ဝငနြတေဲ့အတိုငြး လကမြှာ လာထိနတယြေ
ဖိုးဇောရြယြ ငါ့စောကပြတကြ ကောငြးရဲ့လားဟငြ နငြ လိုးရတာ ကောငြးရဲ့လား . အရမြးကောငြးတယဟြာ ဒီတိုငြးဆို ငါ ပှီးသှားတော့မယြ နငြ အပေါကြ တကလြုပပြေးအုံး .. ဖိုးဇောြ ပကလြကအြိပလြိုကတြော့ လီးကှီးက ထောငလြုံ့ ပူစူး မခငွ့မြရဲနဲ့ ဖိုးဇောြ လီးထိပကြှီးကို လွှာနဲ့ ထိုးထိုးပေးမိတယြ အရမြးခစွလြို့ပါ ထိပကြှီးကို ငုံပှီး ပှှတြ ကနဲမညအြောငြ လုပပြလိုကတြယြ .. ပူစူး ပူစူးလေးရယြ ..ဖိုးဇောြ မပိမသ ဖှဈနတေုနြးမှာပဲ ပူစူး အပေါကြနတကေခြှ နောကပြှီး လီးကှီးကို ကိုငပြှီးတော့ စောကပြတနြဲ့ သခွော တေ့ထားလိုကမြိတယြ စောကပြတလြေးထဲ မထည့ခြငွသြေးတော့ စောကပြတနြဲ့ လီးထိပကြှီး ပှတနြမေိတယြ စောကစြိတှကေိုလဲ လီးထိပကြှီးနဲ့ပှတြ တဆကထြဲ စောကပြတြ ပှီးတော့ ဖငအြထိရောကအြောငြ ဆကတြိုကြ ရှေ့နောကြ ပှတနြပှေီးမှ စောကပြတနြဲ့ အသာလေး ဖိခပွေးမိတယြ နဲနဲလေးပဲ အဲဒိ စောကပြတအြ၀ နဲ့ပဲ လုပပြေးနမေိတယြ အဲတော့မှ ပူစူး စောကပြတကြ ပိုပိုပှီးယှလာတာ စောကပြတထြဲက မခံနိုငအြောငြ ဖှဈလာတော့မှ တခကွတြညြး ဆောင့ခြမွလိုကတြော့ လီးကှီးက တနြးကနဲ ဝငခြလွာတာ ကောငြးလိုကတြာ . အား–. အားရပါးရ အောငပြလိုကပြှီး စောကပြတနြဲ့ ဆကတြိုကြ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပလိုကပြှီးမှ ခဏ နားပှီး လီးကှီးကို ဒီအတိုငြးပဲ လှုပပြှီး လိုးပေးနမေိတော့တယြ ဖငကြို ရှေ့နောကြ လှုပပြှီး လိုးရတာ ဘယလြိုမှနြး မသိဘူး လီးကှီးက စောကပြတထြဲမှာ အခွောငြးလိုကကြှီး စောကပြတသြားတှကေို လာလာပှတနြတော သိပအြရသာရှိတာပဲ ပူစူး တှေးမိပှီး အမစိနြ ပှောသလို ဖငကြို စကောဝိုငြးသလို လုပကြှည့မြိတယြ အို တကယြ အမစိနြ ပှောသလိုပဲ လီးကှီးက စောကပြတကြို အကုနထြိအောငပြှတနြတယြေ တခါ ရှေ့ကို လကထြောကလြိုကပြှီး ခါးမကုနြးပဲ ခါးနဲ့ လီးကှီးကို ကပပြှီး ညောင့ကြှည့တြော့ ဟုတသြားပဲ လီးကှီးက ဒုတြ ဒုတြ ဆို လာလာ ထိနတယြေ အမစိနြ ပှောတဲ့ ကပသြာညောင့ြ စောကပြတြ ထိခကွသြိမယဆြိုတာ ကွေးဇူးပါပဲ အမစိနရြေ ဟိုတုနြးကတော့ သူတို့ပှောတာတှကေို ရှကသြလိုလိုနဲ့ အခုတော့ တကယြ အသုံးဝငနြပှေီ ပူစူး အမစိနတြို့ စကားဝိုငြးက နညြးတှကေို စမြးရငြးစမြးရငြးနဲ့ စောကပြတကြ မနနေိုငတြော့ဘူး စောကရြတှေေ ပနြးထုတမြိပှီ ကောငြးလိုကတြာ ကိုယကြ စိတကြှိုကြ တကလြုပရြလို့လားမသိဘူး နောကဆြုံး အရတှညေဈေလို့ ထပမြထှကတြော့မှ ဖိုးဇောပြေါကြြု မှောကခြလွိုကမြိတယြ . . ဖိုးဇောရြယြ ငါ ပှီးသှားပှီဟာ ငါ့ကို နငပြဲ တကလြုပတြော့နောြ နောြ ကုနြးပေးတာ ကှိုကတြယမြလား ငါ ကုနြးပေးမယနြောြ နောြ .. ပူစူး ဖငလြေးကို ထောငနြအေောငြ ကုနြးပေးထားမိတယြ ဖိုးဇောကြလဲ ပူစူး ခါးကို ကိုငပြှီး တဘတဘြတြ မှညအြောငကြို အသားကုနြ လိုးနတယြေ လိုးပါစေ စိတကြှိုကသြာ လိုးပါစေ စိတကြှိုကလြိုးတာ မခံရငြ ကိုယ့ကြို ထားသှားမှာပေါ့ ဖိုးဇောြ စိတကြွနပေအြောငြ ပူစူး အလိုကသြင့ြ လိုကလြိုကပြှီး အောြ အောြ ပေးနမေိတယြ ကိုယကြ အရမြးခစွတြာကိုး စောကပြတနြဲ့ ညဈလို့ကတော့ မရတော့ဘူး . အာ ဟင့ြ .. လီးကှီးက လိုးနရငြေး ထှကသြှားတော့ ပှနအြလိုးမှာ စောကပြတကြနေ ခွောပြှီး ဖငဝြကို သှားဆောင့မြိတယြ ပူစူးဖှင့ြ လန့ဖြှန့သြှားတာပဲ တောပြါသေးရဲ့ စောကပြတကြိုပဲ ဆကလြိုးနလေို့ ဘာပဲဖှဈဖှဈလေ အမစိနြ ပှောသလိုပါပဲ ကိုယ့ြ ယောငြျကွား ဆိုတော့လဲ ဖငလြိုးမယဆြိုလဲ အသာတကှညပြဲ ဖငခြံပေးရတာပဲ ကိုယကြ အပေါကိအစုံ အလိုးခံထားမှ မယားငယြ ဆိုတာ မကပနြိုငတြာ ဆိုပဲ အေးလေ ဖိုးဇောြ က ဖငခြံ ဆိုလဲ ပူစူး မူမနပေါဘူး ကိုယကြ ခစွတြာကိုး လုပခြငွတြာ လုပပြလေ့စေ ကိုယ့ကြို ခစွနြမယေဆြို ရပါပှီ ။ ( ပှီးပါပှီ…..။)


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။