ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…
ကိုယျကလေးကိုဖြော့၊ ကြော့ကိုဆနျ့ပွီး ကုလားထိုငျ နောကျမှီပေါျ ပုခုံးတငျထားရငျးမှ လေးလေးနှယျတဈယောကျ ခေါငျးကလေးကို ဘယျညာယိမျးကာ အကြောလြှော့နမေိသညျ။ လောလောလတျလတျမှ ပရငျ့အောကျ ထုတျထားသညျ့ စာရငျးရှငျးတမျး ရီပို့သညျ စားပှဲခုံ၏ ထောငျ့စှနျးတှငျ ငွိမျသကျစှာ လဲလြောငျးလကြျရှိသညျ။ ရငျကလေး မို့တကျလာသညျအထိ လကေို တဈဝကွီး ရှူသှငျးပွီးနောကျ ရုံးခနျးပေါကျဝတှငျ ခြိတျထားသော တိုငျကပျနာရီကို လှမျးကွညျ့မိ၏။ နာရီလကျတံက ၈နာရီတိတိ ထိုးနပွေီ ဖွဈကွောငျး လေးနှယျ (လေးလေးနှယျ၏ နာမညျအတိုကောကျ)ကို လှမျးအသိပေးသညျ။ မဖွဈသေးဘူး .. ငါ ပွနျမှပဲ .. မဟုတျရငျ လိုငျးကား ရှိတော့မှာ မဟုတျဘူးဟု လေးနှယျ ကိုယျ့ကိုယျကို သတိပေးလိုကျရငျး ထိုငျနရောမှ ထသညျ။ ညနေ လေးနာရီ ထိုးကတညျးက လေးနှယျတို့ တဈရုံးလုံး တိတျဆိတျနခေဲ့ပါသညျ။ အကွောငျးကား ယနေ့သညျ ကမ်ဘာအရပျရပျရှိ ခစြျသူမြားအတှကျ သတျမှတျထားသညျ့ valentine day (ဖဖေောျဝါရီ ၁၄ရကျနေ့) ဖွဈနသေောကွောငျ့ပငျ။ ရညျးစားရှိသူတှကေ နေ့လညျကတညျးက တလှုပျလှုပျ တရှရှနှငျ့ ရုံးဆငျးရငျတော့ ဘယျသှားမညျ ဘယျလာမညျဆိုပွီး ပွောနခေဲ့ကွသလို၊ အတှဲမရှိသေးသူမြားကလဲ ညနကေရြငျတော့ ဘယျသူနဲ့ တှေ့ဖို့ရှိတယျ ဘယျဝါနှငျ့ တှေ့ဖို့ ရှိတယျဆိုပွီး ဒိတျလုပျနကွေတာကို ကိုယျ့စာရငျးစာရှကျတှနေဲ့ ကိုယျ အလုပျမြားနသေော လေးနှယျ နားကွားပွငျးကပျအောငျကို ကွားနခေဲ့ရသညျ။ လေးနှယျအတှကျတော့ ဗယျလငျတိုငျးဒေးသညျ သူမနှငျ့ မပတျသကျခဲ့သညျမှာ ကွာခဲ့ပွီ ဖွဈသညျ။ တနငျ်လာနေ့ ရုံးပွနျဖှငျ့ဖှငျ့ခွငျး ဘော့ဈစားပှဲပေါျ အမှီတငျရမညျ့ စာရငျးရှငျးတမျး ရီပို့ကိုထဲကိုသာ အာရုံကို နှဈထားပွီး ပတျဝနျးကငြျကို မေ့လြော့ထားလိုကျသညျ။ အခု အားလုံးပွီးသှားလို့ နာရီကို ကွညျ့လိုကျတော့ တောျတောျကွီးတောငျ အခြိနျကလငျ့နပွေီ ဖွဈသညျ။
ရုံးခနျးထဲမှ လေးနှယျထှကျလာပွီး ဓါတျလှကေား ရှိရာ လြှောကျလာခြိနျတှငျ သူမတို့ အထပျရှိ ရုံးခနျးတိုငျးသညျ တံခါးပိတျလြှကျသား ဖွဈနသေညျကို တှေ့ရသညျ။ ကွညျ့ရတာ အဆောကျအဦး တဈခုလုံး သူမတဈယောကျထဲမြား ကနြျတော့တာလား မသိ။ လေးနှယျ ပုခုံးတဈခကြျကို မသိမသာ တှနျ့လိုကျရငျး ခကြျခငြျးဆိုသလို သူမတို့ အထပျဆီ ရောကျလာသော ဓါတျလှကေားထဲသို့ ဝငျလိုကျသညျ။ ပထမထပျ ခလုတျကို ခပျသှကျသှကျ နှိပျလိုကျသညျနှငျ့ ဓါတျလှကေားက အလိုအလြောကျ ပွနျပိတျသှားသညျ။ ခါတိုငျး ရုံးဆငျးလြှငျ အလုအယကျ တိုးဝငျရသညျ့ ဓါတျလှကေားထဲတှငျ ဒီနေ့တော့ ဘယျသူမှ မရှိလရော တံခါးဘောငျတှငျ ကပျထားသော မှနျခပြျကိုတောငျ အေးအေးဆေးဆေး လှမျးကွညျ့လို့ရနသေညျ။ ခပျမိမိပုံစံရှိသော အမြိုးသမီးခြောလေးတဈယောကျက သူ့ကို ပွုံးတုံ့တုံ့ ပွနျကွညျ့နတောကို တှေ့ရလသေညျ။ ထိုအခိုကျ ရုတျတရကျဆိုသလို ဓါတျလှကေားက တငျခနဲ မွညျကာ ရပျသှားပွီး စေ့ထားသညျ့ တံခါးနှဈခပြျက ကှာဟသညျ။ မှနျထဲတှငျ မွငျနရေသညျ့ လေးနှယျ၏ ပုံရိပျလေး ဗွုနျးဆို ပြောကျသှားပွီး ထိုနရောတှငျ အနောကျတိုငျးဝတျစုံကို သပျသပျရပျရပျ ဝတျဆငျထားသော ယောကြျားတဈယောကျ၏ ပုံရိပျက အစားထိုး၍ ဝငျလာသညျ။ ထိုပုံရိပျက ဓါတျလှကေား၏ အပွငျဘကျတှငျ ရှိမနပေဲ အထဲသို့ ဝငျလာယုံသာမက သူမကိုလဲ လှမျး၍ ပွုံးပွလိုကျသေးသညျ။ “ဆောရီးဗြာ .. ကနြောျ လိုကျခဲ့ပါရစေ “ နှဈလိုဖောျရှဖှေယျ အပွုံးနှငျ့အတူ ယဉျကြေးသညျ့ စကားကွောငျ့ ပုံမှနျဆိုလြှငျ စကားနညျးတတျသူ လေးနှယျတောငျ နှုတျခှနျးပွနျ၍ ဆကျဖွဈသှားသညျ။ “ရပါတယျ .. “ “အလုပျတှေ လကျစသတျနရေတာနဲ့ဗြာ .. တောျတောျကွီးတောငျ မိုးခြုပျသှားတယျ “ “ကမြလဲ အတူတူပဲ .. “ ထို့နောကျတှငျတော့ သူတို့နှဈယောကျဆီမှာ တခွား ပွောစရာ စကားမရှိတော့သညျ့အတှကျ ဘယျအထပျကို ရောကျနပွေီဆိုသညျကို ပွသော ဓါတျလှကေား၏ display panel ကိုသာ နှဈယောကျသား ငေးကွညျ့နမေိသညျ။
ဘာကွောငျ့ရယျ မသိ။ လေးနှယျ စိတျတှေ အနညျးငယျတော့ လှုပျရှားနမေိသညျ။ ငွိမျငွိမျလေး ဆငျးသကျလာသညျ့ ဓါတျလှကေားက နံပါတျခွောကျဂဏနျးကို ပွသညျ့အခြိနျတှငျ … ရုတျတရကျဆိုသလို ဘယျကမှနျးမသိ ဒုနျးခနဲ အသံမွညျလာပွီး ဓါတျလှကေား တဈခုလုံး တုနျခါသညျ။ “ အမေ့ !! “ “ဟာ !! “ တိုငျပငျမထားပဲ အာမဍေိတျသံတှေ နှဈဦးစလုံးဆီမှ အပွိုငျ ထှကျလာကွသညျ။ ပိုဆိုးသညျက လေးနှယျ။ စီးထားသညျက ဒေါကျဖိနပျနှငျ့မို့ ကိုယျဟနျပကြျပွီး ဘေးဘကျကလူဆီသို့ ယိုငျကသြှားသညျ။ “သတိထား !! “ ကံကောငျးသညျဟု ပွောရမညျ။ သူမ ပုခုံးနှဈဖကျကို မိမိရရ ဖမျးဆုပျကိုငျလိုကျသညျ့ ကိုလူစိမျးကွောငျ့ လေးနှယျ လဲကသြညျတော့ မဖွဈလိုကျပါ။ ကြေးဇူးတငျသညျ့ အကွညျ့နှငျ့ သူ့ကို မော့ကွညျ့လိုကျသညျတှငျ ထိုလူက လေးနှယျကို ရပါတယျဟူသော အမူအယာနှငျ့ ခေါငျးညိတျ၍ ပွလိုကျပွီး ကိုငျထားသညျ့ ပုခုံးပေါျက လကျတှကေို ဖယျပေးလိုကျသညျ။ “ဘာ ဖွဈတာလဲ .. သိလား ဟငျ .. “ “Maintenance လုပျတာလား မသိဘူး .. ကနြောျအရငျတုနျးက တဈခါ ကွုံဖူးတယျ .. “ “ဟုတျလား .. ဒါဆို ဘာလုပျရမှာလဲ … ခကျတော့တာပဲနောျ .. “ “ခန .. building maintenance ဆီ လှမျးခေါျလိုကျဦးမယျ ..” ပွောပွောဆိုဆိုနှငျ့ ဓါတျလှကေား၏ ဘေးဘောငျတှငျ ရှိနသေော အငျတာကှနျးခလုပျကို နှိပျကာ ခေါျနသေညျကို လေးနှယျ လှမျးတှေ့ရသညျ။ လေးနှယျကတော့ ဒါမြိုးအဖွဈကို ကွုံဖူးသူမဟုတျလို့ ဘာမှ မလုပျတတျ။ ဘာလုပျရမှနျးလဲ မသိသဖွငျ့ ဘေးတိုကျအနအေထားနှငျ့ မလှမျးမကမျးမှ မွငျနရေသော သူ့ကိုသာ စိတျဝငျတစားနှငျ့ ငေးကွညျ့နမေိသညျ။ သခြောကွညျ့မိမှ ထိုလူရှယျသညျ ဆှဲဆောငျမှုရှိသော ယောကြျားတဈယောကျမှနျး လေးနှယျ မွငျလာရသညျ။ မကြျနှာထား ကပြုံက ယောကြျားပီသသော ရုပျရညျရှိပွီး အရပျအမောငျးနှငျ့ လိုကျဖကျသော ကိုယျလုံးကိုယျထညျ ရှိလှသညျ။ အနောကျတိုငျးဝတျစုံကို ဝတျဆငျထားသဖွငျ့ သူ၏ ခွတေံတှေ အခြိုးကကြြ ရှိနပေုံကို တှေ့နရေသညျ။
ကိုယျ့အလုပျနှငျ့ကိုယျ ရှုပျနလေို့လား မသိ။ လေးနှယျ စိုကျကွညျ့နသေညျကို ကိုလူခြောက သတိမထားမိ။ building maintenanceသို့ ခေါျဆိုသညျ့ ခလုတျကိုသာ မလှှတျတမျး နှိပျထားသညျကို တှေ့ရသညျ။ သို့သောျ တောျတောျလေး ကွာသညျ့တိုငျ ဘာအကွောငျးမှ မထူး။ ထိုတော့မှ စိတျပကြျလကျပကြျဟနျနှငျ့ သူမဘကျ ပွနျလှညျ့ကွညျ့ပွီး … “မရဘူးဗြာ .. ဘယျသူမှ လာမကိုငျဘူး .. ကွညျ့ရတာ building ထဲက တခွားနရောတှမှော maintenance လုပျနလေို့လား မသိဘူး “ “ဟုတျလား … ဒါဆို ကမြတို့ ဘယျလို လုပျကွမလဲ “ “တအောငျ့လောကျ နမှေ ပွနျခေါျကွညျ့မယျ .. ဘုရား သိကွားမလို့ အဲဒီအခြိနျကရြငျ တဈယောကျယောကျ လာကိုငျပါစဗြေား ..” “အငျး .. “ လေးနှယျ ဘာပွောရမှနျး မသိလို့ “အငျး” ပဲ လိုကျမိသညျတှငျ သူမ မကြျနှာကို ကွညျ့နသေူ ကိုလူခြောက စူးစမျဟနျနှငျ့ လှမျးမေးသညျ။ “ခြိနျးထားတာမြား ရှိနလေား မသိဘူး .. ဒီနေ့ ဗယျလငျတိုငျးဒေး ဆိုတော့လေ . “ “မ .. မရှိပါဘူး .. ဗယျလငျတိုငျးဒေး မှတျလို့ မဟုတျဘူး .. ရှိကို မရှိတာ .. “ “အောျ .. “ “ကဲ .. မထူးတော့ပါဘူး .. ရှငျနဲ့ ကမြ ဒီထဲမှာ ဆကျနရေမှတော့ တဈယောကျနဲ့တဈယောကျ မိတျဆကျကွရအောငျ .. ကမြနာမညျ လေးလေးနှယျပါ .. ၁၇ထပျက နလေရောငျကုမ်ပဏီ က “ “ဟုတျကဲ့ .. ကနြောျ နမြေိုးပါ … ၁၁ထပျ ထှနျးအိတျစပို့ အငျပို့ ကုမ်ပဏီ ကပါ .. တှေ့ရတာ ဝမျးသာတယျလို့တော့ မပွောတော့ဘူး မလေးလေးနှယျ ရေ .. ဟငျး .. ဟငျး ..” “ရပါတယျ … ကိုနမြေိုး ..မပွောပါနဲ့ .. နောကျပွီး ကမြကို လေးနှယျလို့ပဲ ခေါျပါ ..လေးလေးနှယျရဲ့အတိုကောကျပေါ့ .. နောကျပွီး ရှေ့က မတပျမခေါျပါနဲ့ .. မတပျခေါျရငျ ကိုယျ့ကိုယျကို အသကျဆယျနှဈလောကျကွီးသှားတယျ ခံစားရလို့ … “ “အတူတူပဲ .. လေးနှယျ .. ကနြောျ့ကိုလဲ နမြေိုးလို့သာ ခေါျပါ ..” …… “မှနျတယျ .. အဲဒီ အဖွမှေနျတယျ “ လေးနှယျဆီမှ အတညျပွုသံထှကျလာပွီးသညျနှငျ့ နမြေိုးတဈယောကျ ဓါတျလှကေား ကွမျးပွငျပေါျတှငျ ခထြားသော လကျဆှဲအိတျပေါျမှ မွပေဲတဈစေ့ကို ကောကျကာယူလိုကျသညျ။
လေးနှယျနှငျ့ သူ သဘောတူထားသညျ့ ထုံးစံအတိုငျး မွပေဲစေ့ကို လထေဲ မွှောကျလိုကျပွီး ပွနျအကတြှငျ ခေါငျးကိုမော့၊ ပါးစပျကို ဟ၍ ဖမျးယူသညျ။ ပါးစပျထဲ တိုကျရိုကျဝငျသှားသညျ့ မွပေဲစေ့ကို တထောကျထောကျ ဝါးလိုကျရငျး သူ့အလှညျ့ကို စောငျ့နဟေနျရှိသညျ့ လေးနှယျဘကျသို့ လှမျးကွညျ့သညျ။ “ကဲ .. ဒီတဈခါ .. ကနြောျ မေးရမယျ့ အလှညျ့ .. “ Building maintenance ဆီသို့ နောကျထပျတဈခါ ခေါျပွီးသညျ့တိုငျ ဘာအဆကျအသှယျမှ မရသညျ့အတှကျ လေးနှယျနှငျ့ နမြေိုး တဈယောကျကိုတဈယောကျ မကြျနှာမူ၍ ဓါတျလှကေားထောငျ့ကို ကိုယျစီမှီကာ ထိုငျနကွေတာ ဖွဈသညျ။ ထိုငျနရေငျးမှ အခြိနျဖွုနျးသညျ့အနနှေငျ့ ဂိမျးသဘောမြိုး တဈယောကျနှငျ့တဈယောကျ အမေးအဖွလေုပျရငျး လေးနှယျဆီမှာ ပါလာသညျ့ မွပေဲထုပျကို ဖောကျစားနခေဲ့ကွသညျ။ သူတို့ ဆော့နသေညျ့ ဂိမျးပုံစံက တဈဖကျက မေးခှနျးနှဈခုမေးပွီး ဖွရေမညျ့သူက ထိုမေးခှနျးနှဈခုစလုံးနှငျ့ သကျဆိုငျသော အဖွတေဈခုထဲကိုပဲ ပေးရနျဖွဈသညျ။ “မေးပွီ .. လေးနှယျ .. တခြို့ရောဂါသညျတှကေ အသားမစားဘူး .. တခြို့အဆိုတောျတှကေ သီခငြျး မဆိုဘူး ..” “အောျ .. ဒါလား “ “ဟုတျတယျ .. အဲဒါပဲ .. ဖွနေိုငျရငျဖွေ .. “ “ဟှနျ့ .. ဒါမြား ဘာခကျတာ မှတျလို့လဲ “ ရယျကြဲကြဲ လုပျနသေညျ့ နမြေိုး၏ မကြျနှာပေးကို အမွငျကပျကပျနှငျ့ မကြျစောငျးတဈခကြျထိုးလိုကျပွီးမှ သူမ စဉျးစားထားသညျ့ အဖွကေို ပေးလိုကျ၏။ “ရောဂါသညျတှေ အသားမစားတာရော၊ အဆိုတောျတှေ သီခငြျးမဆိုတာရောက တခွားကွောငျ့ မဟုတျဘူး .. လညျခြောငျးနာနလေို့ .. “ “ဟာ .. ! “ ပါးစပျအဟောငျးသား ဖွဈသှားသညျ့ နမြေိုးပုံစံကို မွငျကတညျးက သူမ အဖွမှေနျသှားမှနျး လေးနှယျသိပါသညျ။ ခပျသှကျသှကျပငျ သူမတို့ နှဈယောကျကွားတှငျ ရှိနသေော နမြေိုး၏ လကျဆှဲအိတျပေါျရှိ အပုံထဲမှ မွပေဲတဈစေ့ကို ကောကျယူသညျ။ ထို့နောကျ သူလုပျသလို လထေဲကို မွောကျတကျသှားအောငျ မွှောကျလိုကျပွီး အကတြှငျ ပါးစပျလေး အသငျ့ဟထားလိုကျသညျ။ အံဝငျခှငျကြ မွပေဲစေ့ ဝငျသှားသညျ့နောကျ မော့ထားသော ခေါငျးကို ပွနျငုံ့လိုကျစဉျ သူမကို အကွညျ့စူးစူးနှငျ့ စိုကျငေးနသေော နမြေိုးကို တှေ့ရသညျ။ သူ့အကွညျ့က ရိုးရိုးမဟုတျပဲ ညို့ငငျရီဝနေရော လေးနှယျ ရငျထဲ ဒိတျခနဲ ခုနျသှားသညျ။
အလိုလိုနရေငျး ကိုယျလေးက နှေးတကျလာပွီး စိတျထဲလဲ ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ဖွဈလာသညျ။ မဖွဈတော့ဟု တှေးမိပွီး လညျခြောငျးကို ကမနျးကတမျး ရှငျးရငျးမှ .. “ကြ .. ကမြတို့ maintenance ဆီ ပွနျဆကျကွညျ့ရငျ ကောငျးမယျနဲ့ တူတယျ .. “ မသိမသာ တုနျနသေော အသံကို ထိနျးကာပွောလိုကျသညျ့အပွငျ လုပျမိလုပျရာ အဖွဈ ပုဆဈတုပျထိုငျနရောမှ လေးနှယျ ထရပျလိုကျသညျ။ ဖွဈခငြျတော့ အခြိနျတောျတောျကွာ ပုံစံ မပွောငျးပဲ ထိုငျထားမိသညျ့အတှကျ ဘယျဘကျခွထေောကျက ကငြျနရော ကိုယျကလေး ယိမျးပွီး ရှေ့ကို ငိုကျကသြှားသညျ။ “လေးနှယျ ရလား .. “ နောကျထပျတဈကွိမျအဖွဈ သူ့ဘကျယိုငျကလြာသော လေးနှယျကိုယျလေးကို နမြေိုးက ဖမျးထိနျးပေးလိုကျပါသညျ။ သို့သောျ အခုအခြီတှငျ မတောျတဆဟုပဲ ပွောရမလား၊ တမငျတကာဟုပဲ ဆိုရမလား မသိ။ လှမျးထိနျးလိုကျသော နမြေိုး၏ လကျတဈဖကျက လေးနှယျ၏ ရငျသားမို့မို့တဈဖကျကို သှား၍ အုပျကိုငျမိသညျ။ မီးနှငျ့ထိသော ဖယောငျးလို သူမတကိုယျလုံး အရညျပြောျကသြှားသညျဟု လေးနှယျ ခံစားလိုကျရသညျ။ ဘယျလိုမှ မတျမတျမရပျနိုငျပဲ ရှေ့ကိုထပျတိုးသှားသညျတှငျ နမြေိုး၏ ဘယျဘကျရငျခှငျထဲသို့ ရောကျရှိသှားသညျ။ ကိုယျခငြျး ပူးကပျသှားသညျ့အတှကျ နှဈဦးသား မကြျနှာခငြျးလဲ နီးစပျကုနျသညျ။ လေးနှယျက နမြေိုးကို ရီဝစှော မောျကွညျ့နသေလို နမြေိုးကလဲ လေးနှယျကို ညို့ငငျစှာ ငုံ့ကွညျ့နပွေနျသညျ။ တဈယောကျနှငျ့တဈယောကျ သတိမထားလိုကျခငျမှာပငျ တလှုပျလှုပျ တဆတျဆတျ ဖွဈနကွေသော နှုတျခမျးနှဈခု ပူးကပျသှားသညျ။ ဘာတှေ ဘယျလို ဖွဈကုနျသညျ လေးနှယျ စဉျးစားလို့ မရတော့ပါ။ သူမ အသိဉာဏျထဲတှငျ လောလောဆယျ ရှိနသေညျက နမြေိုး၏ နှုတျခမျးထူထူမြားက ပေးသညျ့ အနမျး၏ အရသာသာ ဖွဈသညျ။ လေးနှယျ ဘဝတှငျ အနမျးနှငျ့ ပတျသကျ၍ အရငျက အတှေ့အကွုံ ရှိဖူးသညျ့တိုငျ အခုလိုမြိုး နမျးတာကိုတော့ တဈခါမှ မရဘူးပါ။ ဆှဲဆောငျမှုရှိသော နမြေိုး၏ အနမျးနောကျတှငျ မြောပါနမေိသညျ့အတှကျ နမြေိုးက ဘလောကျဈအငျ်ကြ ီ၏ ကွယျသီးမြားကို ဖွုတျလိုကျတာရော၊ သူ့ ရှပျလကျအငျ်ကြ ီကို ခြှတျလိုကျတာရော သတိမထားမိလိုကျ။
သူက သူမကို မကျမကျမောမော နမျးနသေလို၊ သူမကလဲ ရကျရကျရောရော တုံ့ပွနျမိနလေရော နမျးလို့ အားရပွီဆိုသညျ့အခြိနျတှငျ လေးနှယျ၏ ကိုယျပေါျတှငျ အဝတျဆိုလို့ အတှငျးခံတဈစုံနှငျ့ ရငျဘတျပှငျ့နသေော ဘလောကျဈအငျ်ကြ ီတဈထညျသာ ရှိတော့သညျ။ နမြေိုး၏ ကိုယျပေါျတှငျမူ ဘာဆိုဘာမှ မရှိတော့ပဲ ပေါငျတနျခှဆုံကွားတှငျ အလံတိုငျကွီးလို သူ့အခြောငျးကွီးက မတျမတျထောငျလကြျရှိသညျ။ အားရစရာ ကောငျးလှသညျ့ နမြေိုး၏ ပစ်စညျးကွီးကို မွငျလိုကျသညျနှငျ့ လေးနှယျ ကွကျသီးလေးမြား ဖွနျးကနဲ ထပွီး ရှှကြေုတျထဲမှ ကငြျခနဲတောငျ ဖွဈမိသညျ။ စိတျရိုငျးတှကေ ထိနျးမနိုငျ သိမျးမရ ဖွဈကုနျပွီမို့ ထှထှေထေူးထူး စဉျးစားမိ မနတေော့ သူမလိုခငြျသညျကို ထုတျ၍ တောငျးဆိုမိသညျအထိ ဖွဈသညျ။ “ကြ .. ကမြကို ကောငျးကောငျး ခစြျ ပေးပါ .. ရှငျရယျ .. “ “လေး .. နှယျ .. “ သူမနာမညျကို ရီဝလှေိုကျမောစှာ ခေါျမိပွီးနောကျ နမြေိုးတဈယောကျ လေးနှယျ၏ ရှေ့တှငျ ဒူးထောကျကာ ထိုငျခလြိုကျသညျ။ တဈစုံတဈခုကို လိုလားတကျမကျနပွေီ ဖွဈသော လေးနှယျ၏ ညီမလေးသညျ ယားယံ၍နရော နမြေိုးက သူ့အပေါျ ဖုံးကှယျထားသညျ့ ပငျတီကို ဆှဲခြှတျလိုကျသညျတှငျ ကြနေပျသဘောကဟြနျှနှငျ့ အရညျကွညျလေး တဈခြို့တောငျ စဈခနဲ ထုတျပေးနသေေးသညျ။ နမြေိုးပုံစံက ဖိုမကိစ်စတှငျ အတှေ့အကွုံ ရှိဟနျရှိသညျ။ သူမ၏ ရတနာပစ်စညျးလေးကို လကျမနှဈခြောငျးသုံးကာ အသာအယာ ဖွဲယူလိုကျပွီးနောကျ ခေါငျးကို အပျလိုကျသညျ။ ဆီးစပျအောကျပိုငျးနှငျ့ သူ့မကြျနှာထိတှေ့သှားသညျနှငျ့ လေးနှယျ ရတနာလေး၏ အဝကို လြှာနှေးနှေးကွီး တဈခုက လာရောကျ တို့ထိသညျ။ “အ မေ … အာ့ … “ မယုံနိုငျလောကျအောငျပငျ ကောငျးမှနျလှသော အရသာကွောငျ့ လေးနှယျ ကိုယျလေးတဈခုလုံး ယိမျးထိုး၍ နသေညျ။ ဓါတျလှကေား နံရံတဈဖကျကိုသာ မှီမထားဖွဈလြှငျ သူမကိုယျလေး ပဈလဲကမြှာ သခြောသလောကျ ဖွဈသညျ။
နမြေိုးကလဲ လေးနှယျ၏ အခွအေနကေို မော့ကွညျ့ပွီး အကဲခတျနသေညျမို့ လေးနှယျ ကိုယျလေး ပို၍ လှုပျရှားလလေေ သူ့လြှာကွီးကို တိုး၍ အလုပျပေးလလေေ ဖွဈသညျ။ တောျတောျလေး ကွာလာသညျတှငျ လေးနှယျ ဘယျလိုမှ အောငျ့အီး၍ မနနေိုငျတော့။ နမြေိုးသာ နောကျထပျ ဆကျလကြျပေးလြှငျ သူမ ပွီးသှားတော့မညျဆိုတာ သိသညျ။ သို့သောျ ဒီလိုမြိုး ပွီးရမှာကို လေးနှယျ မလိုခငြျ။ မကြျစိထဲတှငျ မွငျလိုကျရသညျ့ နမြေိုး၏ အောငျမွငျသော အခြောငျးကွီးနှငျ့သာ ပွီးလိုကျခငြျသညျ။ “နေ .. နပေါဦး … အငျ့. “ “ပလတျ … ဘာဖွဈလို့လဲ လေးနှယျ .. ကိုယျလုပျပေးတာ မကောငျးလို့လား .. “ “ကောငျး တယျ … ဒါပမေယျ့ .. ကမြ ရှငျ့ဟာကွီးနဲ့ ဆောငျ့ခံပွီး မှ ပွီးခငြျလို့ “ မထူးတော့သညျ့ အဆုံး လေးနှယျ ရှေ့မကြျနှာ နောကျထားပွီး အရဲစှငျ့၍သာ ဖှငျ့ပွောလိုကျရသညျ။ တောျသေးသညျ။ နမြေိုးဆိုတဲ့ ယောကြျားသားက နားလညျမှုရှိသညျ့အတှကျ သူမ နရေခကျလောကျမညျ့ မကြျနှာထားမြိုး ဖွဈမသှား။ သူမပွောသညျကို နားလညျသညျ့ သဘောနှငျ့ ခေါငျးညိတျပွလိုကျပွီး ဒူးထောကျထိုငျနရောမှ ထမညျ့ဟနျပွငျသညျ။ “မ ထနဲ့ .. နမြေိုး .. အဲဒီမှာပဲ ပကျလကျအိပျပေးပါလား .. ကမြဖာသာ ကမြ လုပျမယျ့ … ရှငျ့ဟာက ကွီးလို့လေ .. “ “ဟုတျ .. ဟုတျကဲ့ “ လေးနှယျပွောသညျ့အတိုငျး အတိအကြ လိုကျနာပွီး နမြေိုး နပေေးလိုကျသညျ။ ခွထေောကျကို ဆနျ့ဆနျ့ဆငျးပေးထားပွီး ကိုယျအပေါျပိုငျးကိုတော့ ဓါတျလှကေားဘောငျကို အမှီပွုထားသညျ။ ဆီးစပျတှငျ မားမားမတျမတျ ဖွဈနသေညျ့ မွှနေဂါးကတော့ မကွာခငျ တှငျးအသဈလေးထဲ အောငျးရတော့မှာ သိနသေညျ့အလား အမောကျထောငျ၍ ထကွညျ့နသေညျ။ အသညျးယားဖှယျကောငျးအောငျ ထိုးထိုးထောငျထောငျ ဖွဈနသေညျ့ အခြောငျးကွီးကို လေးနှယျ ကွာကွာကွညျ့မနနေိုငျတော့ပဲ ခွထေောကျတဈဖကျကို ကွမျးပွငျတှေ ခှေ၍ခြ၊ ကနြျတဲ့တဈဖကျကိုတော့ ထောကျ၍ ခပျကွှကွှ လုပျပွီးနောကျ ထိပျဖူးနီတာရဲကွီးနှငျ့ သူမအဝလေးကို မိတျဆကျပေးလိုကျသညျ။
တဈခကြျ နှဈခကြျလောကျ မိတျဖွဈဆှဖွေဈ ပှတျဆှဲပွီးသညျနှငျ့ အပေါကျဝနှငျ့ သခြောတေ့သညျ။ လမျးကွောငျးမှနျပွီဆိုတာ လေးနှယျ နားလညျလိုကျသညျနှငျ့ တငျပါးနှဈဖကျကို အောကျသို့ နှိမျ့ခသြညျ။ “အီး … ရှီး …” “အား … ရှဈ ..” နှဈယောကျသား ပွိုငျတူ အောျကာ ညညျးလိုကျသလို ခေါငျးကိုယျစီလဲ နောကျသို့လနျကသြညျ။ လိငျအငျ်ဂါမြား ပှတျတိုကျဆှဲမှုမှ ဖွဈတညျလှသော အရသာက ကောငျးမှနျလှလရော လေးနှယျတဈယောကျ အနညျးငယျ အောငျ့ကာ နာနသေညျ့တိုငျ ဂရုမစိုကျနိုငျတော့။ ဆကျ၍ပငျ တငျပါးတှကေို ဖွေးဖွေးခငြျး ဖိခလြိုကျရာ နောကျဆုံးတှငျမူ နမြေိုး၏ လကျနကျကွီးကို အောငျမွငျစှာ အုပျစီးမိလိုကျနိုငျတော့သညျ။ ထို့နောကျတှငျမူ လေးနှယျတဈယောကျ building maintenance တှေ ဓါတျလှကေားရပျနသေညျကို သတိမထားမိပါစနှေငျ့ဟု စိတျထဲ ကွိတျဆုတောငျးပွီးနောကျ မွငျးစီးခွငျး အလုပျကို ကောငျးကောငျးကွီး ပွုမူပါတော့သညျ။ အခြိနျကွာလာသညျနှငျ့ အမြှ အဝငျအထှကျ ပွုလုပျရတာ ပို၍ ကောငျးမှနျလာပွီး နှဈဦးသား အငျ်ဂါခငြျး ရိုကျမိသံမြားက တဖတျဖတျ တဖှတျဖှတျနှငျ့ပငျ အဆကျမပွတျကို မွညျနလေသေညျ။ အောကျမှာ ရှိနသေူ နမြေိုးကိုယျတိုငျလဲ ငွိမျငွိမျမနနေိုငျတော့ပဲ လေးနှယျ၏ တငျပါးနှဈဖကျ အကနြှငျ့အညီ ပငျ့၍ ကော့ကော့တငျပေးသညျ။ အခကြျပေါငျး ဘယျလောကျ ဖွဈသှားသညျတော့ လေးနှယျ သခြော မမှတျမိလိုကျ။ သူမ သိသညျက သူမ တကိုယျလုံး ကငြျဆိမျ့ကာ တကျလာပွီး အရညျတှထှေကျကသြှားခြိနျတှငျ နမြေိုး၏ လိငျတနျထိပျမှ သုတျရညျတှေ ပနျးထှကျလာသညျကိုသာ …။ “လေးနှယျ .. အခစြျ .. ဟကျပီး ဗယျလငျတိုငျး ဒေးနောျ .. ဟငျး .. ဟငျး “ “အငျး .. အ ဟငျး .. ဟငျ … ဆိမျးတူယူ ပါ ရှငျရယျ .. “ တဈယောကျနှငျ့ တဈယောကျ ပှေ့ဖကျထားရငျးမှ အထကျပါအတိုငျး ပွောမိကွသညျ့နောကျ နမြေိုးနှငျ့ လေးနှယျ တဈဦးနှငျ့တဈဦး ကွညျနူးစှာ စိုကျကွညျ့နမေိကွသညျ။ နမြေိုး၏ အတှေးထဲတှငျတော့ ဒီနေ့သညျ လေးနှယျနှငျ့ အတူ သူ့ဘဝတဈသကျတာတှငျ ဆငျနှှဲမညျ့ ဗယျလငျတိုငျးဒေးမြား၏ ပထမဆုံးနေ့ဟု သတျမှတျထားလိုကျသညျ။ ထို့အပွငျ နောကျနှဈခါ အခုလိုအခြိနျတှငျ ဓါတျလှကေား မရပျရပျအောငျ ဘယျလိုလုပျရမညျဆိုတာကိုလဲ ကွိုတငျစဉျးစားရငျး အကွံထုတျနရှောတော့သညျ…..ပွီး။
ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။