အပြာစာပေ အောစာပေ

တစ်ခါမှမလုပ်ဖူးတာ တကယ်လား

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…



တစ်ခါမှမလုပ်ဖူးတာ တကယ်လား – အပြာစာပေ

ဒေါျလေး မမွခိုငျထူးသာ ရဲ့ လိငျကိစ်စ လကျတှေ့ အတှေ့ အကွုံက စောသညျပဲ ခေါျရမလား ထူးသာ ကိုးတနျး လောကျမှာ စသညျ၊ ထူးသာက ၈တနျး လောကျမှာ စပွီး ဂှငျးတိုကျ တတျနပွေီ၊ သူတို့ အတနျးထဲ က ကောငျမလေး တှေ ထဲ မှာ သူတို့ ထကျ နညျးနညျး ကွီးသည့ျ ကောငျမလေး တှေ ရဲ့ ထမိနျတိုတို ဝတျလို့ ပေါျတဲ့ ခွသေလုံးသား တှကေို ကွည့ျပွီး သူ့ စိတျထဲ တမြိုးဖွဈဖွဈနတေတျသညျ၊ သူ့ ငယျပါကလညျး မာနပွေီး အမွဲ သေးပေါကျ ခငြျသလိုလို ဖွဈနတေတျသညျ၊ ဘာလို့ မှနျး မသိ၊ အိပျယာထဲ ရောကျရငျလညျး သူ့ ငယျပါလေးကို ကိုငျနမေိတတျသညျ၊နောကျ သူက စာအုပျတှေ လညျး အမြားကွီး ဖတျနပွေီ၊ စာအုပျ အထူကွီးတှကေို ဖတျရ မှာ မပငြျး၊ မဟာ တို့ မွနျမာပွညျမွောကျပိုငျးတို့၊ အရှေ့က နဝေနျးထှကျသည့ျ ပမာတို့၊ အထူးသဖွင့ျ ဟိုကိစ်စ တှေ ဒီကိစ်စ တှေ ပါလာ ရငျ သူ့ငယျပါလေး ကို ဖိပှတျ မိတတျသညျ၊ တနေ့တော့ သူ့ အတနျးဖေါျ အိမျခငြျးကပျရကျက ကြောျလှ တယောကျ စာအုပျနှမျးနှမျးလေး တအုပျ ယူလာသညျ၊ စာအုပျ နာမညျက မောငျမောငျကိုးတဲ့၊ အဲဒါ သူ့ ပထမဦးဆုံး ဖတျဖူးတဲ့ ဗမာအောစာအုပျ ဖွဈလသေညျ၊ စာအုပျဖတျရငျး သူ့ငယျပါ ယားလာ၍ အတငျး ဖိပှတျလိုကျရာ သူ့
တကိုယျလုံး အကွောဆှဲ သလို တထှန့ျထှန့ျ ဖွဈသှားပွီး ငယျပါ လေး မှ လညျး အရညျတှေ ပုဆိုးထဲ ကို တဖွှတျဖွှတျ ပနျးထှကျကုနျ၏၊ ပထမတော့ သူလန့ျသှား၏၊ သူ့ ကိုယျသူ မထိနျးနိူငျတော့ ဘဲ သေးပေါကျခလြိုကျ မိသညျဟု သူထငျသှား၏၊ နောကျတော့ ကြောျလှ နှင့ျ ပွောမိ ဆိုမိ တော့ မှ သဘောပေါကျ သှား၏၊အဲဒီက စပွီး ဂှငျးတိုကျ တတျလာ၏၊

အစပိုငျး က ဂှငျးတိုကျ ဖို့ ကိုဘာမှ သိပျစဉျး စား စရာ မလို၊ အတနျးထဲ မှ ကောငျမျေ၊ လး တှေ ခွသေလုံးပေါျတာတှေ၊ ရငျအုံလေး တှေ ဖေါငျးနတော တှေ၊ စဉျးစား လိုကျတာနဲ့ ပွီးသညျ၊ နောကျပိုငျးတော့ နညျးနညျး ကွာလာသညျ၊ ရုပျရှငျမငျးသမီးတှေ၊ နောကျ အရှယျရောကျပွီး မိနျးမတှေ၏ တောင့ျတငျး ဖှံ့ထှားလှသော ကိုယျခန်ဓာ အဖုအထဈ တှကေို မှနျးသညျ၊ နောကျ နိူငျငံခွားက မိနျးမ ကိုယျလုံးတီး ပုံ ပါသည့ျ စာအုပျတှေ သူငယျခငြျး အခငြျးခငြျး တှေ ဆီက ငှားကွည့ျပွီး ဂှငျးထုတတျလာသညျ။ဒေါျမွခိုငျ ထူးသာ ရဲ့.ဒေါျလေး တနေ့ တော့ ရုံးပိတျကြောငျးပိတျရကျနေ့လညျ၊ထူးသာ လညျး အိမျကို ရောကျလာတဲ့ အခြိနျ ဆိုတော့၊ မမွခိုငျ မွူဆှယျဖို့ ဆုံးဖွတျလိုကျတယျ၊ ထုံးစံ အတိုငျး နယျမွို့လေး ရဲ့ နေ့လညျ နေ့ခငျးက ခွောကျကပျ တိတျဆိပျ လို့ ပငြျးစရာကောငျးကကောငျး၊ အိမျရှေ့ခနျးမှာ ထူးသာက ကြောျလှ ငှားထားတဲ့ စာအုပျတအုပျကို ကောကျလှနျဖတျနတေယျ၊ မမွခိုငျ က ထူးသာ ရှေ့ နားမှာ ထိုငျ ပွီး စာအုပျတအုပျဖတျနတေယျ၊ နောကျ မမွခိုငျက ခွထေောကျတဖကျကို ခုံပေါျတငျပွီး ထမိနျအောကျစ ကို မသိမသာ လှတျထားလိုကျတယျ၊ စာအုပျ ဖတျခငြျယောငျ ဆောငျပွီး တခြိနျလုံး မမွခိုငျကိုခြောငျးနတေဲ့ ထူးသာ မကြျလုံး ပွူးသှားတယျ၊ ဝငျးနတေဲ့ ပေါငျ အတှငျးသား တှကေို တှေ့လိုကျရတာကိုး၊ ထူးသာ ဟနျ မဆောငျ နိူငျတော့ စာအုပျပေါျကွည့ျတာကနညျးနညျး မမွခိုငျ အောကျစလှတျ နတောကို ကွည့ျတာက မြားမြား ဖွဈနေ ရသညျ၊ မမွခိုငျ က တှေး သညျ ဒီကောငျလေးဘာမှ လုပျဖူးပုံလညျး မရ ဘူး သူ စတာ စောင့ျနလေို့တော့ မရဘူး ဒီလို လှတျလှတျ လတျလတျ ကွုံရဖို့ကလညျး တခါတလမှေ ရတာ၊ ငါပဲ အရငျ လှုပျရှားမှ ရ မှာပဲ လို့ တှေးလိုကျသညျ။

….ဟဲ့ ထူးသာ ဘာကွည့ျ နတောလဲ……ဟို..ဘာဘာ..မှ မကွည့ျပါဘူး..ဒေါျလေး ရဲ့……..အောငျ မယျ ငါ မသိဘူး မြား မှတျနလေား..နငျ ငါ့ ပေါငျတှကေို ကွည့ျနတော မဟုတျလား……အမှတျ တမဲ့ မို့ ပါ ဒေါျလေး ရယျ..တမငျ ခြောငျးတာ မဟုတျပါဘူး……နငျ မိနျးမ တှကေို ကိုယျလုံးတီး မမွငျ ဖူးဘူးလား…….ဟာ..ဒေါျလေး ကလညျး ဘာတှေ ရှောကျပွောနတောလညျး…..ငါ အကောငျးမေးနတော…ငါမေးတာ ဖွစေမျးပါ..ထူးသာ က မမွခိုငျမကြျနှာ အနေ အထားက စိတျဆိုးတဲ့ ပုံလညျး မပွ တော့ ၊ သူတို့ ယောကျကြားလေး ခငြျး ပွောလေ့ရှိသော၊ ဒီကောငျမ ကွီးထနျနပွေီ ဆိုတဲ့ စကားလို၊ မြား မမွခိုငျ တယောကျ နှာထ နပွေီ လို့တှေးလိုကျမိသညျ၊ သို့ သောျလညျး အတှေ့ အကွုံ မရှိသူ မို့ ဘာမှ မလုပျရဲ ၊ မမွခိုငျ လှှတျပေးထားသော ထမိနျစ အောကျက ပေါငျတှငျးသား တှကေို ပဲ ကွည့ျ ရငျး တံတှေး တှေ မွိုခရြငျးက၊…တခါမှ မမွငျဘူး သေးပါဘူး ဒေါျလေးရဲ့…….ဒါဆို နငျဘယျသူ့ မှ မပွောပါဘူးလို့ ဂတိပေးရငျ ငါပွမယျ…..တကယျလား ဒေါျလေး ..ကနြောျ ဂတိပေးပါတယျ၊ ကြိနျဆိုလညျး ကြိနျပါ့မယျ…..အငျး ဒါဆိုလာ ငါ့အခနျးထဲ ကို…ထူးသာတယောကျ ဘယျလို အခနျးထဲ ရောကျသှားမှနျးတောငျ မသိလိုကျပါ၊ သူမှတျမိ သလောကျကတော့ မမွခိုငျ တယောကျ ထမိနျရငျလြှားနဲ့ ကုတငျပေါျ မှာ ပကျလကျလှဲ နရောက သူက ကုတငျပေါျမှာ ထိုငျလို့၊ မမွခိုငျ ရဲ့ ဖွခေလြိုကျတဲ့ ထမိနျအောကျ က ဖေါငျးကွှ နတေဲ့ နိူ့လုံးကွီးတှေ၊ နို့သီးခေါငျး ညိုညို တုတျတုတျ ကွီးတှေ၊ ထူးသာ တယောကျ မွငျတာနဲ့ ပငျ လုံခညြျထဲ သုတျက ထှကျခငြျ သှားသညျ။ မမွခိုငျက နငျကိုငျခငြျ ကိုငျကွည့ျလေ ဆိုတော့ ထူးသာ တယောကျ အငမျးမရ နိူ့ကွီး နှဈလုံးကို သူ့လကျနှဈဘကျနဲ့ ဆုပျနှယျပွီး အားရပါးရကိုငျ၊ နောကျတော့ နို့ကွီးတှကေို ကုနျးစုပျတော့တာပေါ့၊ အဲဒီအခြိနျမှာပဲ မမွခိုငျရဲ့ လကျ က ထူးသာလုံခညြျပေါျကနပေဲ ထူးသာရဲ့ ထောငျမတျနတေဲ့ လီးကို ဆုပျကိုငျ ပွီးတခကြျနှဈခကြျ ဆောင့ျလိုကျတာ၊ ထူးသာ ခမြာ တှန့ျကနဲ တှန့ျ ကနဲ နဲ့ သုတျရညျတှေ လုံခညြျထဲ ပနျးထည့ျပွီး ပွီးသှား တော့ တာပါပဲ။ထူးသာ ခမြာ၊ သူ့လီးကွီး ပြော့သှားတော့ စိတျပကြျ သှားတယျ၊ မမွခိုငျ မြား စိတျဆိုးသှားမလားပေါ့၊ မမွခိုငျက မြှောျလငျပွီးသားပဲ၊ ဘာမှ မပွောဘူး၊ ထူးသာကို သူ့ နိူ့တှေ ဆကျစို့ ခိုငျးတယျ နောကျတော့၊ သူ့ ထမိနျကို လညျး ကနျထုတျ ပွီး ခြှတျပဈလိုကျတယျ၊ ထူးသာတယောကျ သူခြောငျးခြောငျးပွီး ခိုးကွည့ျနခေဲ့ရတဲ့ ပေါငျလုံး ကွီးတှေ ဖှေးကနဲ ပေါျလာပွီး ပေါငျခှဆုံ က အမှေးနကျနကျ တှေ ဖုံးနတေဲ့ အဖုတျကွီး ကို တှေ့လိုကျရတော့၊ လီးက ခကြျခွငျး ပွနျမာတကျလာခဲ့ရပါတယျ၊ မမွခိုငျက ထူးသာရဲ့ လကျ ကို ဆှဲယူပွီး သူ့ အဖုတျပေါျတငျပေး လိုကျတော့ ထူးသာ လကျတှကေ ဘာရယျမသိ အမှှေးတှကေို ဖှရငျး စိုစှတျနတေဲ့ အဖုတျ ဝ ကို သှားနိူကျမိ တယျ၊ ထူးသာက သူ့လကျခြောငျးထိပျကလေး တှနေဲ့ အဖုတျနူတျခမျးသားလေး တှကေို လြှောကျပှတျ ပေးနတေော့ မမွခိုငျ မကြျလုံးလေး တှေ မှေးပွီး ပါးစပျက ငွီးသံလေး တှေ ထှကျလာတယျ၊ နောကျတော့ ထူးသာ ပုဆိုးကို ဆှဲခြှတျလိုကျပွီး သူ့ကိုယျပေါျကို လိမ့ျတကျ ခိုငျးလိုကျတယျ၊ မမွခိုငျက သူ့ပေါငျကွီး နှဈလုံးကို ကားလို့၊ သူ့ပေါငျ နှဈလုံးကွား မှောကျရကျ ဖွဈနတေဲ့ ထူးသာရဲ့ လီးကွီးကို ဆုပျကိုငျပွီး သူ့ အဖုတျဝ မှာတေ့ပေးလိုကျတယျ၊ ထူးသာလညျး သူ့ဖငျကိုကော့ပွီးတော့ ထိုးထည့ျလိုကျတာ သူ့လီးကွီးက စိုစိုစှတျစှတျ နဲ့ အတှငျးထဲ မှာ နှေးနတေဲ့ အဖုတျထဲကို ဖွေးဖွေး ခငြျး ဝငျသှားခဲ့တယျ၊ မမွခိုငျ က ကလေး တယောကျ အမေ ဖွဈတာရယျ၊ အရမျးကိုစိတျထ နပွေီ မို့ ရှဲနတေဲ့ အရညျတှေ ရယျကွောင့ျ ထူးသာ လီးကွီးက လြောလြောရူရူ ဝငျသှားခဲ့ပမေဲ့၊ထူးသာ လီးကွီးက တကယျတော့ လူကွီး စံခြိနျမှီနပေါပွီ၊ မမွခိုငျ အဖို့ကလညျး နှာအတငျးထ နတေဲ့ အခြိနျ ဆိုတော့ သူ့ အဖုတျနံရံတလြှောကျ ထိုးဝငျလာတဲ့ ထူးသာ ဒဈကွီးက သူ့ တကိုယျလုံးကို ကွကျသီး တဖွနျးဖွနျး ထလာအောငျ ကောငျးသှားရပါတယျ၊ နောကျတော့ သဘာဝ အလြှောကျ အလိုလို ဖွဈသှားတဲ့ သဘောအတိုငျး ထူးသာက အပေါျက ဖိဖိ ဆောင့ျတာကို မမွခိုငျတယောကျ အောကျက ကော့ကာကော့ကာ နဲ့ အတိုငျ အဖေါကျ ညီညီ လိုးပှဲ စပါတော့တယျ၊ ထူးသာ အဖို့ ပထမ တခြီ လုံခညြျထဲ မှာ ထှကျသှားရလို့ ဒီတခေါကျက တော့ တောျတောျကွာကွာလေး ကို ဆှဲ နိူငျခဲ့ပါတယျ၊ မမွခိုငျရဲ့ ကုတငျ တိုငျတှေ တောငျ လှုပျခါရမျးနရေအောငျ အားပါပါ နဲ့ ဆောင့ျပဈလိုကျပါတယျ၊ ထူးသာပွီးသှားတဲ့ အခြိနျမှာ ပူနှေးတဲ့ သုတျရညျတှေ သူ့ စောကျခေါငျးထဲ ပနျးထည့ျလိုကျတာ နဲ့ မမွခိုငျလညျး ကာမ စညျးဇိမျ အထှတျထိတျ ကို ရောကျခဲ့ရပါတယျ၊ သူတို့ နှဈယောကျ တယောကျနဲ့ တယောကျ ဖကျကာ နားနရေငျး မမွခိုငျက ထူးသာရဲ့ နဖူးပွငျကို ရှှတျကနဲ နမျးလိုကျပွီး၊..ထူးသာ ..သား …ဒေါျလေး နဲ့ ဒီလို နတော ဘယျသူ မှ ရှောကျ မပွောရဘူးနောျ….

.ဟာဒေါျလေးကလညျး ကနြောျ ဒီလောကျတော့ မအ ပါဘူးဗြာ…….နငျ..မိနျးမ တခါမှ မလုပျဖူးဘူး ဆိုတာ ရော တကယျလား……ဟုတျပါတယျ ဒေါျလေးရ ဒါ ပထမဆုံး အခါပဲ ကနြောျ လုပျဖူးတာ…..အမလေး ပထမ ဆုံး အခါမို့ ပဲ လုပျမြားသာ လုပျဖူးရငျ ငါတော့ တောျတောျ ခံရမှာပဲ အဟင့ျ…ညှတုတု အမူအရာလေးနဲ့ သူ့ကို ပိုပိုသာသာလေး မွှောကျပွောလိုကျတဲ့ မမွခိုငျကွောင့ျ လူပြိုရိုငျး ထူးသာ ရဲ့ လီးကွီး က ဒေါငျကနဲ ပွနျမာ လာရပါတော့တယျ၊

Previous

ပင်တီနီနီလေး – အပြာစာအုပ်

ဂိုက်ဆရာမလေး – အပြာစာပေ

Copyright © 2026 ညကဗျာ – အပြာစာအုပ် အောစာအုပ်များ စုစည်းမှု | Powered by Astra WordPress Theme


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။