ကနြောျ က နယျကနေ ပွောငျးလာတဲ့ ဆရာဝနျ ၁ယောကျပါ တနေ့ သီရိဆိုတဲ့ ကောငျမလေး လှကေားပေါျက ခြောျကပြီး ကနြောျ တာဝနျကတြဲ့ ဆေးရုံကို လာတတျပါရော ဆရာဝနျကွီး တှကေလဲ ကနြောျကိုပဲ ကွညျ့ခိုငျးတော့တယျ။ အဲဒါနဲ့ ကနြောျ ကုပေးရတာပေါ့ ကောငျမလေးက ဖတဆိုးလေးဗြ သူ့အဖကေ ငယျငယျကတညျးက ဆုံးသှားတာ လုံးကွီးပေါကျလှလေးဗြ ရငျသားလေးကလဲ တောငျ့တောငျ့တငျး ခါးလေးကလဲ သိမျသိမျလေး ဖငျအိုးလေးက ကစြျကစြျလှဈလှဈလေး အဲ သူ့ကို အခွနေေ သှားကွညျ့တော့ သူနဲ့ကနြောျနဲ့ ၂ယောကျထဲ ကနြျတဲ့လူတှကေလဲ ဆေးသှားဝယျတဲ့အခြိနျ ကနြောျကလဲ ထုံးစံအတိုငျး သူ့နို့တှေ တငျလုံးတှေ ခိုးကွညျ့ရငျး လီးက တောငျနတောပေါ့။

ဖွဈခငြျတော့ မနကျက ကွညျ့ထားတဲ့ ဇာတျကားအရှိနျကလဲ မပွသေေး သူကလဲ မမွငျမွငျအောငျ ပွနသေလိုဘဲ ရငျဘကျလေး ဆှဲဆှဲတငျလိုကျ အငျးကြီကလဲ အကယြျဆိုတော့ ရငျသားလေးဒကေို ဖှေးဖှေးလေး မွငျနရေတာပေါ့ ကနြောျလဲ ထှကျနတေဲ့ ကနြောျ့လီးကို ထိနျးနရေတာပေါ့။ ကောငျမလေးက ဘယျလိုမွငျသှားလဲ မသိဘူး အဲကမြှ ကနြောျလဲ အောကျငုံ ကွညျ့မိတယျ ညီတောျမောငျက တောျတောျထ နပေီကိုး ကောငျမလေးက ရှကျသလိုလို မကြျနှာလှဲ သှားတယျ ပီးတော့မှ ပွနျလှညျ့ကွညျ့ပီး ”ဆရာ့လီးက အကွီးကွီးဘဲနောျ” တဲ့ ဖောငျးနတောဘဲတဲ့ ကနြောျလဲ အနားကပျပွီး သူ့ရဲ့နခမျးလေးကို စနမျးတော့တာပေါ့။

ကောငမြလေးကလဲ အလိုကသြငြ့လေး ပှနနြမြးတယြ အထူးခနြးထဲမှာ ဘယသြူမှ မရှိဘူး ကနွောနြဲ့သူနဲ့ ၂ယောကထြဲ ရှိတယြ တှေးကှညြ့ ဘယလြောကြ စိတတြှေ ထလိုကမြလဲဆိုတာ နမြးနတေုနြး ကောငမြလေးက ကနွောြ့ဘောငြးဘီ ဇဈလေးဖှုတပြီး လီးကို ဂှငြးတိုကပြေးနတယြေ။ ကနွောလြဲ သူ့အငြးကွီကို ခွှှတပြှီး သူ့နို့လေးတှကေို နှယပြေးနလေိုကတြယြ ကနွောြ သူ့ထမီစကို အသာလေး ဖှညခြပွှီး သူအဖုတလြေးကို အသာလေး ပှတပြေး နမေိပါတယြ။ သူ့ရဲ့နို့လေးတှကေို စို့ပေးနရငြေးနဲ့ပေါ့ သူတဖှညြးဖှညြး ဖီးလတြကလြာတယြ ထငပြါတယြ သူ့ပေါငလြေးက တဖှညြးဖှညြး ကားလာပှီး မကွလြုံးလေး မှိတကြာ ညညြးနလရေေဲ့ သူအဖုတလြေးထဲကို ကနွောလြကလြေး ထုတလြိုကသြှငြးလိုကြ လုပပြေးနမေိတယြ။

“အားဆရာ မရတော့ဘူး သီရိကို လိုးပေးပါတော့ ဆရာရယျ ပေါငျလေး ကားထားပေးနောျ ကုတငျပေါျ လှဲလိုကျ” သူ့ကို ကုတငျပေါျမှာ ပေါငျလေးကား ခိုငျးထားပိး ကနြောျ သူ့အဖုတျကို လြှာထိုးမှှေ ပေးလိုကျတယျ ခနနတေော့ အရညျတှေ စီးကလြာပါတယျ ကနြောျပါးစပျထဲ ရောကျလာတာနဲ့ ကနြောျ မွိုခလြိုကျပါတယျ။ သူက ကနြောျကွညျ့ပွီး ”သီရိငရဲတှေ ကွီးကုနျပါ့မယျ ဆရာရယျတဲ့” ကနြောျလဲ သူ့ကို ပွုံးပွလိုကျပွီး သူ့အဖုတျလေးကို ပွနျပွီး လကြျနပေေးလိုကျတယျ သူက လှဲနရေက ထလိုကျပွီး ကနြောျလီးကို စုပျပေးဖို့ လီးကို ကိုငျထားပါတယျ။ “အားပါးပါး… ကောငျးလိုကျတာ သိရိရယျ” ဆိုပီး ညီးလိုကျ သူစုပျပေးနတောကို တဖွညျးဖွညျး ဖီးလျယူနရေငျး ပွီးခငြျသလိုလို ဖွဈလာပါတယျ။

ဆရာ သီရိကို လုပျပေးပါတော့” လို့ သူ့ပါးစပျလေးက ပွောလာတယျ “လို့ပွောပိး သမီး ခုနက အတိုငျးလေးပဲ လှဲလိုကျ စောကျပတျလေးကို ဖွဲထားပီး ကွညျ့လိုကျတော့ နီနီရဲရဲလေး လုပျခငြျစရာလေးဗြာ ကနြောျလဲ လီးတံကိုကိုငျပီး ဒဈဖြားလေးကို သှငျးလိုကျပါတယျ ပွီးတော့ နဲနဲခငြျး ထပျသှငျးလိုကျပါတယျ” အရငျးထိ သှငျးလိုကျတာ သူ့ဆီမှ အားခနဲ ညညျးသံလေး ထှကျလာပါတယျ။ “သီရိ အရမျးနာ သှားလို့လား” ”ဟုတျ နဲနဲပါ” ဆိုပီး အံတငျးခံတယျ “ဖွညျးဖွညျးလေး လုပျပေးမယျနောျ” အထဲမှာ တောျတောျလေး ကပြျနတေယျ အပြိုလေးမို့လို့ ထငျပါရဲ့ သူ့ကို မေးကွညျ့တော့ “သီရိအရငျက ဒီလိုလုပျဖူးလား အငျး ရညျးစားနဲ့ပါ လီးကလဲတိုတော့ ၁၀ခကြျလောကျ လုပျပွီး ပွီးသှားတာ ဖီးလျတောငျ မယူလိုကျရဘူးဆရာ သူထကျကောငျးအောငျ လုပျပေးမယျနောျ ကနြောျ ခုနကထကျ အရှိနျကို နဲနဲမွနျလိုကျပါတယျ။

ပှှတျပှှတျ ဖုတျဖုတျဖုတျ ဘှတျဘှတျ အားအား အား အသံတှကေတော့ စုံနတောပါဘဲ အောကျကလဲ အရှိနျမပကြျ လိုးရငျး နို့လေးတှကေို တဖကျခငြျး စို့ပေးနလေိုကျပါတယျ ကနြောျ လိုးနရေငျး ခဏရပျလိုကျပွီး သူ့ကို လေးဘကျထောကျ ကုနျးခိုငျး လိုကျပါတယျ။ နောကျကနေ ကွညျ့လိုကျတော့ အားပါးပါး လှလိုကျတဲ့ စောကျဖုတျလေးဗြာ သူ့ဖငျပေါကျလေးကို လိုးမလို့ ကွံမိပါသေးတယျ အခြိနျကွာသှားလို့ သူ့အမပွေနျလာလို့ မိသှားမှဖွငျ့ ဟုတျပေ့ ဖွဈနေဦးမယျ။ စောကျဖုတျလေးကိုဘဲ အခကြျနှဈဆယျ သုံးဆယျလောကျ မွနျမွနျလေး လိုးပေးလိုကျပါတယျ သူရောကနြောျရော ပွိုငျတူ ပွီးသှားပါတယျ ကွမျးပွငျပေါျ ကသြှားတဲ့ အရညျတှကေို တဈရှူးနဲ့ သုပျပွီး ပုံမပကြျ ပွနျနလေိုကျတယျ ခဏနတေော သူ့အမေ ပွနျရောကျ လာပါတယျ။

အဲ့နကေ စပှီး သူဆေးရုံ မဆငြးခငြ အခွိနထြိ နေ့တိုငြး ခိုးလိုးဖှဈကှတယြ နောကတြော့ တညြးခိုခနြး ခေါပြီဲး လိုးဖဈသေးတယြ သီရိစိတတြှေ ထနပေီ ခါတိုငြးတော့ စကပြတယြားရငြ ဆရာလိုးပေးနကှေ ခုဆေးရုံက ဆငြးကထဲက သီရိဆရာနဲ့ လိုးတာတှေ ပှနမြှနြးရငြး လကနြဲ့ ကလိလိုကြ ဒုတနြဲ့ ကလိလိုကနြဲ့ အရမြးကို လိုးတာ ခံခငွနြပေီ။ ကလငြ… ကလငြ ဟလို သီရိလား ဆရာရယြ အရမြး သတိရနတော ဆာနပေီလား အရမြးကို လိုခငွနြပေီ ခစွခြငွပြီ အာ့ဆို အဲဒီကို လာခဲ့လိုကြ ညနေ 6နာရီ ကိုရုံးဆငြးတာနဲ့ တနြးလာခဲ့မယြ စောငြ့နနေောြ စောငြ့နမယေနြောြ ဆရာ ကမွလေ ဆရာနဲ့ လုပရြတော့မယြ ဆိုတဲ့ အတှေးနဲ့ အရမြးဆာနပေီ။

အောကျက ညီမလေးကို စမျးကြိတော့ အရမျးခံခငြျ နတောနဲ့ အိပျယာပေါျမာ ကှကိုလကျနဲ့ လုပျနရေတယျ ဒါမဲ့ အရမျးထညျ့ခငြျ လာတာနဲ့ မီးဖိုခြောငျမှာ ပစ်စညျးသှားရှာ ရတော့တာဘဲ ခရမျးသီးကွီး မွငျလိုကျတာနဲ့ ကမြ မခံစား နိုငျတော့ဘူး အခနျးထဲ အမွနျယူသှားပီး ကမြစပထဲကို ပှတျပေးနမေိတယျ။ အရညျဒကေလဲ စိမျ့ထှကျလာပီ ခရမျးသီးကို အပေါကျဝကို နဲနဲခငြျး ထညျ့မိတယျ အား လီးအစဈလို နှေး မနပေမေဲ့ စပတခုလုံး ကကြျသိမျး ထသှားပါရော အား အား ဆရာရယျ မွနျမွနျလုပျပါ ဆိုပီး ကမြ တခြီပီး သှားတော့ ကမြလဲ တရေး အိပျပြောျသှားတယျ။ ညနေ ဟိုတယျရောကျတော့ မကွာပါဘူး ဆရာလဲ ရောကျလာတယျ။

အခနျးဝမှာ တှေ့တှေ့ခငြျး ကမြနူတျခမျးဒကေို အငမျးမရ နမျးတော့တာဘဲ ကမြလဲ ဆာနပေီဆိုတော့ ဆရာဘောငျးဘီထဲ လကျနိုကျပီး ဆရာလီးကွီးကို ရှေ့တိုးနောကျဆုတျ လုပျပေးနတေယျ ”သီရိရယျ လှမျးလိုကျတာကှာ ကမြလဲ ဆရာ့ကို လှမျးနတော” ကမြ ဒူးထောကျပီး ဆရာလီးကို ပယျပယျနယျနယျ စုပျပေးတယျ။ ”အား… ကောငျးလိုကျတာ… သီရိရယျ” ဆိုပီး ဆရာဆီက အသံလေးဒကေ ကမြကိုပိုပီး စုပျပေး ခငြျမိနတေယျ ”သီရိ ကိုတို့ လုပျရအောငျနောျ” ဆရာပွောတာနဲ့ ကမြလဲ ကုတငျပေါျ တတျပီး ပေါငျလေး ကားပေး ထားလိုကျတယျ။ ဒဈကွီးကလဲ ကော့ပြံနပေီ အကွောကွီးကလဲ တငျးကာနတောပဲ ကမြစောကျပကျထဲကလဲ အရညျကွညျတှေ ထှကျနပေါပီ. ဆရာလြှာနဲ့ ယှကျပေးကှာ ဆိုပီး ပေါငျကား ပေးလိုကျတယျ ရှတျ ရှီး အရမျးကောငျးတာဘဲ ဆရာရယျ အား အား ဆရာ သီရိကို လုပျပါတော့နောျ။

ကမြစောကျပကျဝ ရောကျနေ ပါတော့တယျ ကမြလဲ ဖွဲပေးရငျး လီးကွီး ဝငျလာမှာကို မြှောျနပေါတယျ ဖစြျဖစြျ အား အား ဆရာက နှားသိုးကွီး တကောငျလို အသကုနျ စောငျ့ထိုး ခလြိုကျတော့ ကမြ အရမျးနာ သှားတယျ။ အား အား ဖွေးဖွေး လိုးပေးပါ ကမြအရမျးနာတယျ အဲဒီကမြှ ဆရာက လြှော့ပီး လိုးပေးပါတယျ ပကျ ဘှတျ ဘှတျ အားအား ကမြ အရမျးကောငျး လာပါပီ ဆရာ ပကျလကျ လှနျလိုကျကှာ သီရိ မရတော့ဘူး အား အား ကောငျးလိုကျတာ ဘကျ ဘှတျ ဖစြျ ဖစြျ အမလေး ဆောငျ့ ဆောငျ့ သီရိ ပီးတော့မယျ ဆောငျ့ ဆောငျ့ အား အ လုပျ လုပျ သီရိ ပီးတော့မယျ အား ကောငျးလိုကျတာ ဆရာရယျ အမလေး ကမြ အခကြျ ၅၀လောကျ ဆောငျ့လိုးပီ ကမြ အကောငျးဆုံးသို့ ရောကျပီ စောကျပကျထဲက အရညျတှေ ပနျးထှကျပီး ကမြ ပီးသှား ပါတော့တယျ